Disclosure Day: Η Μεγάλη Επιστροφή του Σπίλμπεργκ στο Sci-Fi; | #34
ΠΟΠκαστΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η καλοκαιρινή κινηματογραφική σεζόν ξεκινά και επίσημα με τον μεγάλο παραμυθά του Χόλιγουντ, τον θείο Στίβεν Σπίλμπεργκ, να επιστρέφει για να μας μιλήσει για άλλη μια φορά για τους εξωγήινους (οσάν μία αρσενική Θεοπούλα). Μετά τις "Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου" και τον "E.T. τον Εξωγήινο", η "Ημέρα Αποκάλυψης" έρχεται για να διαρρεύσει στον πλανήτη αυτό το επτασφράγιστο μυστικό δεκαετιών: ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν ετούτο. Πώς θα αντιδρούσαμε άραγε αν μαθαίναμε, αν κάποιος μας αποδείκνυε ότι υπάρχει ζωή εκεί έξω ανώτερη και πιο εξελιγμένη από εμάς; Θα μας τρόμαζε; Είναι λοιπόν αυτή η μεγάλη επιστροφή του Σπίλμπεργκ στο είδος της επιστημονικής φαντασίας; Και γιατί διχάζει τόσο το παγκόσμιο κοινό;
Καλή ακρόαση!
Επίσης διαθέσιμο στο YouTube και στο Apple Podcasts
Βρίσκετε το ΠΟΠκαστ και το φαντασμαγορικό του content σε...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
σημερινή συζήτηση. Η σημερινή συζήτηση με τον εαυτό μου, όσο κι αν περίεργο μπορεί να ακούγεται μερικές φορές αυτό, έχει αρκετό ψωμί μιας που έχουμε την μεγάλη επιστροφή του Σπίλμπερκ στα καλοκαιρινά Blockbuster. Έβλεπα πριν από λίγο την φιλμογραφία του τέλος πάντων ως σύνολο εδώ μπροστά στην οθόνη μου και βλέποντας και τις χρονολογίες πραγματικά είναι ένα αρκετά μεγάλο comeback δεδομένο ότι ο Σπίλμπερκ είναι ένας σκηνοθέτης ο οποίος αναδείχθηκε μέσα από τις ταινίες Blockbuster και το να βγάζει μια τέτοια ταινία μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες είναι αρκετά ενθουσιώδες σαν event.
Τα νούμερα άλλωστε μιλάνε από μόνα τους. Είδα χθες ένα post το οποίο έλεγε ότι εις πρακτικά είναι η ταινία με το μεγαλύτερο άνοιγμα στην καριέρα του Σπίλμπερκ. Μια καριέρα η οποία πέρασε από αρκετές φάσεις και θα μιλήσω για αυτό τέλος πάντων λίγο αργότερα μέσα στο επεισόδιο. Το σημερινό επεισόδιο είναι κυρίως spoiler free, να το πω και αυτό.
Θα ξεφύγουμε λίγο από την τυπική δομή αυτών των επεισοδίων. Θα αναφέρω κάποια spoiler πράγματα κυρίως για το φινάλε προς το τέλος του επεισοδίου. Φυσικά θα υπάρξει προειδοποίηση, αλλά το μεγαλύτερο μέρος θα είναι spoiler free. Το Disclosure Day λοιπόν το οποίο θα συζητήσουμε στο σημερινό επεισόδιο δεν είναι μόνο η επιστροφή του Σπιλμπερκ στα καλοκαιρινά Blockbuster αλλά και η επιστροφή του στην έτσι αγαπημένη του θεματολογία και που τον πυροδοτεί περισσότερο δημιουργικά η ύπαρξη εξωγήνης ζωής.
μετά τις στενές επαφές 3D του τύπου λοιπόν τον ιδί τον εξωγήινο και το World of the Worlds επιστρέφει για άλλη μια φορά σε αυτό το είδος αυτή τη φορά για να καλύψει μερικές διαφορετικές πτυχές και θεματικές όσον αφορά την αλληλεπίδραση αυτή των ανθρώπων με τους εξωγήινους. Πριν λοιπόν μπούμε στο ψητό του σημερινού επεισοδίου να υπενθυμίσω ότι ακούτε αυτό το podcast σε YouTube, Spotify και Apple Podcasts.
Όσοι ακούτε από YouTube ένα like, ένα comment και ένα share θα βοηθούσαν πάρα μα πάρα πολύ να γίνει πάρα αυτού του podcast ακόμη μεγαλύτερη. Και όσοι ακούτε από Spotify και Apple Podcast θα ακολουθείτε την σελίδα του podcast φυσικά. Και πατάτε και το καμπανάκι για να σας έρχονται ειδοποιήσεις όποτε ανεβαίνει νέο επεισόδιο.
Papa & Popcast Show είναι το handle της εκπομπής αυτής για το Instagram και το TikTok όπου συχνά πυκνά ανεβαίνουν βιντεάκια με δικά μου reviews χωρίς spoilers φυσικά για ταινίες ή σειρές. κινηματογραφικά νέα και διάφορες ανακοινώσεις που μπορεί να έχω όσον αφορά αυτό εδώ το podcast. Επομένως, δεν χάνετε τίποτα να το ζεκάρετε.
Όλα τα links θα έχω στην περιγραφή για να μην κουράζεστε κιόλας. Τι θα κάνετε? Βασική διακρίση για όλο τον κόσμο. Η πίστη θα επαφήσει όλη την εξωτερική ομάδα και όλη την κοινότητα. Αν το κάνεις αυτό, δεν υπάρχει κανένας που το κάνει. Γιατί θα το κάνουν αυτό? Όταν η ώρα είναι σωστή, όλα θα γίνουν πλήρες. Ό,τι συμβαίνει, δεν το αφήνετε.
και σε απόλυτες πληροφορίες δεκαετιών όσον αφορά παρελθοντικές συναντήσεις των ανθρώπων με εξωγήινα όντα και είναι διατεθειμένος να τις διαρρεύσει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Παράλληλα εμφανίζεται και η Μάργκαρετ της Emily Blunt, μια μεταρρολόγος η οποία σταδιακά αρχίζει να κυριεύεται από μυστηριώδεις και απόκοσμες δυνάμεις την ώρα που βρίσκεται στον αέρα, ενώ οι δυο τους θα συναντηθούν με στόχο να αποκαλύψουν αυτήν την τεράστια συνομωσία δεκαετιών.
Σκηνοθετεί φυσικά ο Στίβεν Σπίλμπερ, ο οποίος έγραψε και την ιστορία για αυτήν την ταινία και το σενάριο υπογράφει ο Ντέιβιτ Κεπ. Πρωταγωνιστούν Έμιλι Μπλαντ, Τζόζ Οκόνορ, Κόλλιν Φέρθ, Ιβ Χιούσον, Κόλμαν Ντομίνκο και Βάιατ Ράσελ. Και τώρα που να το πιάσει κανείς ενθουσιάστηκα νοήτε πάρα πολύ με την ανακοίνωση της ταινίας και βλέποντας τα τρέιλερς εννοείται.
Μέσα από αυτά κατάφερα να διακρίνω αυτό το αίσθημα του επικού και του θαύματος που περιτριγυρίζει λίγο πολύ όλες τις ταινίες του Σπίλμπερκ. Και αυτό από μόνο του συνδυαστικά και με την επιστροφή των εξωγήινων και των UFO στις ταινίες του ήταν αρκετά για να με κάνουν να ανυπομονώ για αυτή την ταινία. Ο Στίβεν Σπιλμπερκ είναι ένας από τους πολύ αγαπημένους μου σκηνοθέτες και αυτού του podcast.
Φυσικά όπως το έχετε καταλαβεί ήδη έχω κάνει φέτος ήδη δύο επεισόδια throwback με ταινίες του. και αυτό ήμουν ίσως να κάνω και το Close Encounters πριν βγει αυτή η ταινία αλλά λέω τρία επεισόδια για Σπίλμπερκ μέσα στην ίδια σεζόν δεν θα ήθελα να χαρακτηριστώ ως ένα μέσο προπαγάνδας υπέρ αυτού του σκηνοθέτου οπότε ναι. Το σημερινό επεισόδιο ψιλολειτουργεί και ως ένα light throwback ας πούμε.
Οι πρώτες αντιδράσεις για την ταινία ήταν πάρα πολύ θετικές με πολλούς να την αποκαλούν ίσως μια από τις καλύτερες του ταινίες εδώ και 20 χρόνια την καλύτερη του ταινία εδώ και 20 χρόνια βασικά κυκλοφόρησε λοιπόν την προηγούμενη εβδομάδα και στην χώρα μας και παγκοσμίως και οι απόψεις δίστανται κάτι το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό αν αναλογιστείς και το μήνυμα που εκπέμπει εν τέλει αυτή η ταινία αλλά το βασικό θέμα διαφωνίας και ο κύριος λόγος για τον οποίο κατάλαβω ότι σε αρκετούς δεν άρεσε αυτή η ταινία κυρίως μέσα από αυτά που διάβασα στα social media είναι οι προσδοκίες που έκτιζε μέσα από τα τρέιλερς.
Αρχικά να πω ότι η ταινία στα ελληνικά ονομάζεται η μέρα αποκάλυψης κάτι το οποίο από μόνο του είναι κάπως διφορούμενο και μπορεί να διαμορφώσει κάπως λανθασμένες προσδοκίες για το περί τίνος πρόκειται αυτή η ταινία. disclosure σημαίνει στην ουσία η αποκάλυψη μυστικών και όχι το apocalypse που είναι μια έννοια τέλος πάντων αρκετά συνδεδεμένη με το είδος του Alien Invasion οπότε ο τίτλος από μόνος του οδήγησε σε κάποιες παρεμηνίες τώρα για τα τρέιλερς έχω ξαναμιλήσει σε αυτό το podcast για το πόσο επιβλαβή μπορεί να είναι μερικές φορές τα τρέιλερς σύγχρονων ταινίων για τις ίδιες τις ταινίες κυρίως λόγω των προσδοκιών και του hype που προσπαθούν να δημιουργήσουν.
Μία ταινία είναι καλώς ή κακώς ένα προϊόν και κάθε κινηματογραφική παραγωγή έχει ως στόχο μέσω των προβολών στους κινηματογράφους να βγάλει τα λεφτά της και ένα profit προφανώς. Τώρα όταν έχεις ένα τέτοιο κοινό το οποίο είναι αρκετά δύσκολο να το αναγνώσεις και να διακρίνεις κάπως τις επιθυμίες του προκειμένου εσύ να πουλήσεις το προϊόν σου θα μετέλθεις κάθε μέσο ώστε το κοινό να έρθει να δει την ταινία σου.
Και λόγω αυτής της κατάστασης που επικρατεί, τα τρέλερς έχουν καταντήσει κάπως πλέον να είναι όχι ένα promotional material για να σε τυζάρει λίγο για το τι πρόκειται να είναι η ταινία που θα δεις, αλλά μια κάπως σύνοψη όλου του έργου φορτωμένη με μερικές από τις καλύτερες στιγμές ή όλες τις καλύτερες στιγμές της ταινίας προκειμένου πριν πας, πριν πάρεις την απόφαση ότι θέλεις να πας να δεις αυτή την ταινία να είσαι πλήρως ενημερωμένος για το τι πρόκειται να δεις.
Κάτι το οποίο δυστυχώς έχει καταστρέψει αυτό το στοιχείο της έκπληξης που έχουν οι ταινίες, μερικές ταινίες όχι όλες και μπορεί και όλες τις μερικές φορές να σε αποπροσανατολίσει κάπως, να σου κάνει κάποιο είδους clickbait δηλαδή, προκειμένου να δώσει τα λεφτά σου, να κόψει συστηρίο και να πας να δεις την ταινία. Και αυτό το φαινόμενο δεν αφορά μόνο το Disclosure Day και ούτε έχει να κάνει με τους δημιουργούς της ταινίας ή κάτι τέτοιο.
Είναι 100% marketing. Οπότε εκεί είναι που μέσα σε εισαγωγικά την πάτησαν αρκετοί πιστεύοντας ότι θα δούνε άλλη μια ταινία με UFO με κακούς εξωγήνους ή οτιδήποτε. Η ταινία δεν είναι αυτό, είναι ξεκάθαρα ένα blockbuster κατά δίωξης με τα αγαπημένα ερωτήματα του Σπίλιμπερκ να αιωρούνται συνεχώς. Είμαστε μόνοι αν ανακαλύπταμε ότι δεν ήμασταν μόνοι, αν κάποιος μας το αποδείκνει ότι υπάρχει ζωή εκεί έξω, πώς θα αντιδρούσαμε ως ανθρωπότητα.
Οι στενές επαφές τρίτου τύπου είναι μια ταινία από μια νεανική κινηματογραφική οπτική για τη σταδιακή ανακάλυψη της ύπαρξης εξωγήινης ζωής. Ο Ήτιο Εξωγήινος είναι μια ταινία για την οικογένεια και το Disclosure Day ασχολείται περισσότερο με την ανθρώπινη αντίδραση στην αλήθεια παρά με την ύπαρξη ημί εξωγήινης ζωής. Η ταινία κουβαλάει αυτό το παιδικό, παύλα εφηβικό πνεύμα του Σπίλιμπερκ που αγαπήσαμε σε ταινίες παλιών δεκαετιών.
Κάποιοι την χαρακτήρισαν ίσως κάπως αφελή σε κάποια σημεία της ή λίγο παιδική, αλλά νομίζω ότι ξεχνάμε από ποιον σκηνοθέτη προέρχεται. Είναι ο Σπίλιμπερκ, δεν είναι ο Νόλαν. Οπότε όπως ανέφερα και πριν κουβαλάει αυτό το αίσθημα του θαύματος που έχει ο σκηνοθέτης αυτός και νομίζαμε ότι μπορεί και κάπως να είχε εξασθενήσει τα τελευταία χρόνια γιατί η καριέρα του Σπίλιμπερκ πέρασε από διάφορες δημιουργικές φάσεις.
Είναι πάρα πολύ λογικό όταν ένας σκηνοθέτης βρίσκεται στον χώρο για πάνω από 50 χρόνια και έχει κάνει δεκάδες ταινίες να θέλει να πειραματιστεί λίγο περισσότερο. Η πρώτη φάση σαφώς ξεκίνησε με το «Jaws», η πρώτη μεγάλη του επιτυχία, που τον έκανε ευρέως γνωστό, ακολούθησε το «Closed Encounters of the Third Kind», οι ταινίες «Indiana Jones» φυσικά, «O.E.T.».
Εκεί προς τα μέσα τέλη της δεκαετίας του 80 είναι η περίοδος που αρχίζει να περιματίζεται λίγο περισσότερο με τα είδη, βγάζει το προφηρό χρώμα ενώ παράλληλα συνεχίζει τα Indiana Jones, το 93 έβγαλε και το Jurassic Park και τη λίστα του Σίντλερ, οπότε από αυτό και μόνο μπορείς να διακρίνεις τις δύο πλευρές αυτού του δημιουργού και ας πούμε από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, το AI και μετά, ξεκινάει μια διαφορετική περίοδος.
Βγάζει το φανταστικό πιάσιμα, αν μπορείς, που το είδα και πρόσφατα, το οποίο δεν σου θυμίζει μια ταινία Spielberg με την κλασική έννοια. Το Minority Report, το οποίο ναι, μεν είναι science fiction, αλλά δεν έχει να κάνει με εξωγήινους. Φυγάζει το The Terminal, το War of the Worlds το οποίο έχει με έναν κάνει με εξωγήνους Αλλά είναι αρκετά πιο σκοτεινή και καταστροφική μιας που οι εξωγήνοι πολεμούν τους ανθρώπους σε αυτή την περίπτωση Έχεις το The Post, έχεις το Family Man, έχεις και το BFG Στο οποίο προσπαθεί κάπως να επαναφέρει αυτή την παιδική αθότητα όχι με τόσο μεγάλη επιτυχία και εκεί είναι που λες λίγο μήπως το έχει χάσει ρε παιδί μου μήπως εντάξει οι άνθρωποι αλλάζουν, οι δημιουργοί αλλάζουν μήπως δεν είναι ο ίδιος που ήταν παλιότερα και βγαίνει το Disclosure Day και λες ότι αν πραγματικά αρχίσαμε να το πιστεύουμε αυτό είμαστε λάθος.
Να ξεκινήσω λοιπόν από τα θετικά της ταινίας αυτής μιας που θεωρώ ότι τα μεγάλα του είναι αυτό το αίσθημα της αγωνίας που καταφέρνει να δημιουργήσει ο Σπίλμπερκ μέσω της σκηνοθεσίας του από το πρώτο κιόλας λεπτό είτε είναι η σκηνή κατά δίξη με τα αυτοκίνητα, είτε είναι η σκηνή με το τρένο η ταινία ανοίγει πραγματικά ρίχνοντας κλωτσομπουνίδια στα μούτρα σου καταφέρνει και σε κρατάει σε γρήγορση καθ' όλη τη διάρκεια της παρά τη μεγάλη της διάρκεια οπτικά είναι φανταστική και εκεί που καταλαβαίνεις το μεγαλείο τέλος πάντων ενός σκηνοθέτη είναι όταν καταφέρνει μέσα από αυτό που σου δείχνει να δημιουργήσει και άλλα αφηγηματικά επίπεδα πέρα από αυτό που γράφει το σενάριο όλα τα μαγικά πράγματα που συμβαίνουν μου άρεσαν πάρα πολύ και είναι πολύ άμεσα συνδεδεμένα με τα μηνύματα της ταινίας μιας που οι δυνάμεις που αποκτά τέλος πάντων όπως φαίνεται και από τα τρέιλερς ο χαρακτήρας της Μάργκαρετ δεν είναι δυνάμεις υπερήρωα αλλά κάτι βαθιά ανθρώπινο σαν μια ας πούμε εξελιγμένη ικανότητα ενσυναίσθησης.
Τώρα όπως είπα και σε ένα βιντεάκι που ανέβασα στα social το πιο αμφιλεγόμενο κομμάτι της ταινίας αυτής είναι ίσως το σενάριο του David Koepp. Το εγχείρημά του δεν είναι κάτι απαραίτητα κακό απλώς αυτό που κάνει είναι κάτι που το έχουμε ξαναδεί. Δηλαδή, έχεις έναν Σπίλμπερκ ο οποίος έρχεται ορεξάτος, για να το πω λαϊκά, στα 80 του χρόνια να πει άλλη μια ιστορία για εξωγήινους.
Ή με εξωγήινους καλύτερα. Με ένα σκηνοθετικό όραμα το οποίο δεν διαφέρει από μια πιο νεανική ματιά. Παρ' όλα αυτά εσύ, David Koepp, ως σενεργαφός επιλέγεις να παραμείνεις κάπως στα τετριμένα παρά το γεγονός ότι έχεις έναν άνθρωπο απέναντί σου ο οποίος έχει ένα τόσο φρέσκο και πρωτότυπο πνεύμα. Οι δυο τους είναι συνεργάτες για πολλά χρόνια και καταλαβαίνω το ότι προφανώς του το έδωσε γιατί του δείχνει πιστοσύνη αλλά νομίζω πως αν δινόταν σε έναν νεαρότερο σενεργαφό που έχει δουλέψει σε τίνες μυστηρίου, θρίλερ ή οτιδήποτε να τέριαζε πολύ περισσότερο.
Και γι' αυτό ίσως κάποιοι χαρακτήρισαν την ταινία κάπως παλιωμοδίτικη. Δεν έχει να κάνει με την σκηνοθετική ματιά ούτε με την ιστορία. Αλλά είναι ξεκάθαρα το σενάριο. Το οποίο φυσικά δεν λέω ότι είναι προβληματικό και ίσα ίσα έχει μερικούς πάρα πολύ ωραίους διαλόγους, απλώς του λείπει αυτή η φρεσκάδα που ίσως να χρειαζότανε για το σενάριο της συγκεκριμένης ταινίας.
Γιατί είναι φυσικό σε νεριακά κάποια πράγματα που άρεσαν στο κοινό το 1993 όταν βγήκε το Jurassic Park να μην αρέσουν στο Disclosure Day το 2026. Έχουν άλλωστε μεσολαβήσει και σχεδόν 35 χρόνια. Αυτό ήταν ίσως το μοναδικό μου beef κάπως με την ταινία και αυτό που το κρατούσε κάποια σκαλοπάτια πίσω από το να είναι άλλο ένα αριστούργημα του Spielberg.
Εν πάση, Ιωρήτο, συνομίζω πρέπει να αναφερθώ και στα του κάστ λίγο, μιας που όλοι είναι ένας και ένας οι ηθοποιοί. Ο Τζόσο Κόνορ ως ο ένας από τους δύο πρωταγωνιστές θεωρητικά κάνει αρκετά καλή δουλειά. Ο χαρακτήρας του σαν χαρακτήρας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και λίγος plot device περισσότερο. Δηλαδή είναι αυτός που κλέβει τα αρχεία, είναι αυτός που καταδιώκεται περισσότερο, επομένως είναι κάπως λογικό.
Η e-fusion είναι φανταστική και νομίζω δεν περίμενα ο ρόλος της να είναι τόσο μεγάλος από τα τρέιλερς. Δεν την είχα ξαναδεί κάπου αλλά ήταν μία από τις καλύτερες εμμηνίες της ταινίας αυτής. Ο Coleman Domingo, εντάξει, ο Coleman Domingo είναι εξαιρετικός αλλά είχε πάρα πολύ πλάκα μέχρι ένα σημείο στην ταινία που οι μόνες φορές που τον βλέπει συνένα μιλάει στο τηλέφωνο τέλος πάντων στους δύο πρωταγωνιστές και από πίσω του συνέχεια κάτι χτίζουν, κάτι props μεταφέρουν και λες βρίσκεται σε κάποιο τηλεοπτικό στούντιο ας πούμε ή κάτι.
Δηλαδή θέλει να μας εξηγήσει λίγο κάποιος τι συμβαίνει ακριβώς. Αλλά εντάξει. Είναι και ο White Russell στην ταινία όπως ανέφερα πριν. Το αγόρι της Margaret και κάπως το κόμικρυλίφ της ταινίας. ταινίας, τον οποίο μετά από κάποιο σημείο δεν ήξεραν την να τον πολυκάνωνε οπότε τον έφυγαν αλλά εντάξει ήταν ωραίο που τον είδαμε και άφησες και εμένα για το τέλος την Emily Blunt η οποία όχι απλά δίνει μία από τις καλύτερες ερμηνείες της αλλά θεωρώ ότι στον σκελετό ας πούμε της ταινίας βρίσκεται στα τρία σημαντικότερα μέλη δηλαδή το ένα είναι ο Σπίλμπερκ, το άλλο είναι η μουσική του Τζον Βούλιαμς, τον οποίο δεν νομίζω πως τον ανέφερα πριν στους συντελεστές ο Μανίκος είναι 94 χρονών και γράφει τέτοιες μουσικάρες ακόμα στην τριακοστή συνεργασία του με τον Σπίλμπερκ και το τρίτο μέλος είναι η Έμιλι Μπλάντ η οποία γνωρίζουμε πόσο εξαιρετική ηθοποιός είναι είτε πιάσει στο A Quiet Place, είτε πιάσει στο Oppenheimer, είτε το Σικάριο ακόμη και στο The Devil Wears Prada που είναι κομμωδία
είναι εξαιρετική και έρχεται στο Disclosure Day και δίνει αν όχι την καλύτερη ερμηνεία της σίγουρα top 3. Όλος συναισθηματικός και ανθρώπινος χαρακτήρας που έχει η ταινία αυτή δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να λειτουργήσει αν δεν υπήρχε η Emily Blunt στην ταινία. Ο τρόπος δηλαδή που περνάει ένα μήνυμα κατευθείαν με ένα βλέμμα αρχικά σε κάνει να σκέφτεσαι γιατί δεν έχει πάρει Oscar ακόμα δηλαδή άμα δεν προταθεί φέτος πιστεύω θα είναι έγκλημα Αν με ακούτε εσείς που βγάζετε Τες υποψηφιότητες εκεί στην Ακαδημία Απλά μείνει στη λύθη Και το αφήνω εκεί Λοιπόν θέλω να περάσω σε λίγο να σχολιάσω Και το φινάλε Δηλαδή για αυτούς που έχουν δει την ταινία Για τώρα να πω ότι Για όσους δεν την έχετε δει ακόμη Είναι μια ταινία που αξίζει Να τη δεις στο σινεμά Να εξυπροσωπικά μου άρεσε πολύ Υπάρχουν άλλοι που δεν τους άρεσε καθόλου Είναι ταινία που έχει αυτόν τον διχαστικό παράγοντα κάπως μην βασίζεστε σε καμία άποψη που ακούτε, πηγαίντε απολαύστε την εμπειρία και διαμορφώστε
μετά τη δική σας γνώμη. Προσωπικά βγήκα από την αίθουσα και ήθελα ρε παιδί μου μερικά λεπτά κάπως να την αφουγκραστώ την ταινία. Όλη η τρίτη πράξη το τελευταίο μισάωρο δηλαδή σε έχει κάπως, δεν έχω και κάμερα τώρα να λυγίζεις τέλος πάντων μπροστά στην οθόνη και απλά να βλέπεις και ήταν και πολύ ωραία και η συζήτηση που είχα μετά με την παρέα που πήγα να δω την ταινία ουσιαστικά είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας έχει ως βάση στην επιστημονική φαντασία αλλά αυτά τα οποία πραγματεύεται είναι πράγματα τα οποία είναι υπαρκτά και στην πραγματική ζωή δηλαδή δεν μιλάω για τους εξωγήνους αλλά περισσότερο για το το όλο πράγμα με τα κυβερνητικά μυστικά τα οποία σαφώς υπάρχουν δεν γνωρίζουμε τα πάντα πως τα αντιδρούσαμε εμείς άμα γνωρίζαμε σημαντικά μυστικά που μας τα κρατούσαν κρυφά τέλος πάντων και πως θα άλλαζε η ζωή μας αν εν τέλει τα μαθαίναμε και πόσο θα κλονιζόταν ας πούμε ο εσωτερικός μας κόσμος και αυτά στα οποία πιστεύουμε γι' αυτό έχει και μεγάλο
ας πούμε μεγάλο κομμάτι της ταινίας έχει να κάνει με το πως οι πιο θεσκευόμενοι άνθρωποι θα διαχειριστούν την αλήθεια αυτή που θα τους παρουσιαστεί. Γι' αυτό η θρησκεία στην ταινία παρουσιάζεται κάπως με δύο όψεις. Και ως ένα μέσο, ας πούμε, άντλησης ελπίδας και εσωτερικής δύναμης, αλλά και ως κάτι που βάζει, ας πούμε, τη σκέψη σου σε ένα καλούπι.
Αν και αρκετοί κάπως κατακρίνουν αυτή την έλλειψη ρεαλισμού όσον αφορά την αντίδραση των ανθρώπων και αρχικά τον τρόπο με τον οποίο, ας πούμε, ενημερώνονται ότι κανείς δεν βλέπει ειδήσεις πλέον και τέτοια και στην ταινία όλοι οι άνθρωποι είναι στο κινητό τους και βλέπουν ειδήσεις κάτι το οποίο δεν γίνεται αλλά προσπαθεί με κάποιον τρόπο να σου δείξει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι μάρτυρες ενός γεγονότος και ότι η μοίρα τους προφανώς από εκείνη τη στιγμή θα είναι ακριβώς η ίδια είτε είσαι πλούσιος είτε είσαι φτωχός από οποιαδήποτε φιλίπρο έρχεσαι κλπ και λοιπά. Και ότι το μόνο που μπορεί να μας ενώσει ως ανθρώπους σε μια τέτοια μέρα που αλλάζουν όλα τα δεδομένα της ύπαρξής μας είναι η ενσυναίσθηση.
Γι' αυτό το λόγο και spoiler από εδώ και στο εξής δίνω και λίγο χρόνο σε περίπτωση που ακούτε και ξαφνικά ακούτε ένα spoiler και γρήγορα να απαντήσω πώς γι' αυτό το λόγο η ταινία αυτή κλείνει με τον τρόγο με τον οποίο κλείνει με μια λέξη που λέει η Emily Blunt σε όλο τον κόσμο με τη λέξη αυτή φυσικά να έχει μια αμφισημία αφού από τη μία προετοιμάζει το έδαφος για να αναγγείλει τα νέα δεδομένα τα οποία είπε ο εξωγήινος ο οποίος by the way ήταν practical το είδα και λέω ναι αυτό πρέπει να είναι practical και το έψαξα μετά και όντως ήταν και λειτουργεί ταυτόχρονα και ως ένα παγκόσμιο φρένο κάπως γιατί κατά τη διάρκεια της ταινίας η ανθρωπότητα βρίσκεται στα πρόθυρα ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου αναφέρεται και στις πρώτες σκηνές της ειδήσεις και αυτό είναι κάπως μια έκκληση σε έναν κόσμο που επικρατεί η απάθεια να ενεργοποιήσουμε κάπως τις αισθήσεις μας και να βγάλουμε τις παροπίδες που έχουμε μπροστά στα μάτια μας.
Προκειμένου φυσικά να βρούμε ένα κοινό έδαφος πριν καταστραφούμε πριν αλλάξει η ζωή μας για πάντα δεν ξέρουμε και δεν θα μάθουμε ποτέ και γι' αυτό είναι ακριβώς το λόγο η ταινία σε αφήνει κάπως να φτιάξεις το sequel εσύ στο μυαλό σου λοιπόν αυτά νομίζω είχα να πω για το Disclosure Day ελπίζω να μην παρέλειψα κάτι σημαντικό, συνήθως αυτά τα θυμάμαι μετά αφού βγάλω το επεισόδιο και λέω πω δεν το είπα αυτό, ναι συμβαίνει αρκετά συχνά αυτό είναι λίγο ο φόβος και ο τρόμος μου όπως και να έχει, ελπίζω να σας άρεσε το σημερινό επεισόδιο όσο άρεσε και σε εμένα υπενθυμίζω για μια τελευταία φορά ότι ακούτε αυτό το podcast σε YouTube, Spotify και Apple Podcast όσοι ακούτε από YouTube ένα like, ένα comment και ένα share θα βοηθούσαν πάρα μα πάρα πολύ και όσοι ακούτε από Spotify ή Apple Podcast ακολουθείτε την σελίδα του podcast και μια κριτική με 5 αστέρια θα ήταν ιδανική τα σχόλια είναι ανοιχτά εννοείται σε όλες τις πλατφόρμες θέλω πάρα πολύ να ακούσω και την δική σας άποψη
τόσο πάνω σε αυτά που είπα εγώ για την ταινία όσο και στην δική σας γνώμη πως το βλέπετε εσείς τέλος πάντων και εμείς καλώς σε αυτό των πραγμάτων θα τα πούμε σε ένα νέο επεισόδιο popcast, το επόμενο που ετοιμάζω είναι ένα άκρος καλοκαιρινό επεισόδιο με πολύ τρόμο μόνο αυτό θα πω τις λοιπές ανακοινώσεις θα τις βρείτε στο instagram και μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι και όλες καλά και γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα