Throwback: The Texas Chainsaw Massacre - Ο Απόλυτος Καλοκαιρινός Εφιάλτης | #35

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 όλα μου τα μέλη στη θέση τους ακόμη είναι μια αρκετά λογική ερμηνεία αυτή δεν ξέρω, δεν ξέρω τι θα γίνει με τη ζέστη φέτος παιδιά, η κατάσταση είναι τραγική, κάθε χρόνο το ίδιο είναι βασικά και κάθε χρόνο γκρινιάζουμε αλλά, τάξει δεν ξέρω παιδί μου δεν έχει πει καν Ιούλιος ακόμα, δηλαδή εσείς που το ακούτε αυτό το επεισόδιο είναι 30 Ιουνίου για εσάς, για μένα είναι 26 δηλαδή κάπου όπα, τέλος πάντων Το κλιματιστικό και η ανεμιστήρας είναι η λύση ώσπου να βουλώσουν όλες οι μύτες.

00:56 Δεν ξέρω, έχω και εγώ τον ανεμιστήρα μου εδώ σήμερα, από πίσω. Και τι να σου κάνει κι αυτός. Όλα είναι μία ψευδέστηση σε αυτή τη ζωή. Τίποτα δεν είναι πραγματικό. Όλα είναι μικρές δόσεις χαράς. Μόλις κλείσω τον ανεμιστήρα, θα είναι καμίνι πάλι ο χώρος. Όπως και να έχει, επειδή νιώθω ότι μίλησα αρκετά για τον καιρό και θα μου πείτε ότι συμπληρώνω χρόνο γιατί δεν έχουμε τι να πούμε σε αυτό το podcast.

01:17 Κακεντριχείς άνθρωποι, αλλά εγώ σας αγαπάω να ξέρετε. Γι' αυτό σας εύχομαι εσείς να την παλεύετε με την ζέστα και εγώ απλά να είμαι ο Κρινιάρης. Έφτασε η τρίτη λοιπόν, είναι άλλο ένα throwback επεισόδιο και μέσα στην καλοκαιριά, τον ίδρωτα, τη σκόνη, τα βραστά τσιμέντα και όλη αυτή την ομορφιά που κουβαλά η ωραιότερη εποχή του χρόνου Θα μιλήσουμε για την ίσως πιο καλοκαιρινή ταινία τρόμου μαζί με τα σαγόνια του Καρχαρία φυσικά Το The Texas Chainsaw Massacre του 1974 και επισημαίνω τη χρονιά γιατί υπάρχουν άλλα 10-15 remakes, prequels, sequels Δεν έχω δει τίποτα από αυτά, έχω δει την original ταινία, είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες τρόμου και θα μιλήσουμε για αυτήν σήμερα Είναι η ταινία που εσείς επιλέξατε μέσα από μια τερμπάρα στο instagram Δηλαδή μετά το Ελλάδα είπα στο μου το μπάσκετο 2006 Είμαστε εμείς για να καταλάβετε το σκέλ της υπόθεσης Λοιπόν μισώ να μπω και στο instagram να δω με τι ποσοστό βγήκε Να με συγχωρήσετε λίγο Εντωμεταξύ το instagram στην πιο desperate ειδοποίηση που μπορούσε να μου στείλει

02:23 Μου γράφει ο Τάδε μόλις χεινοποίησε μια σημείωση Απαντήστε αντεχέσου instagram Κάθομαι εγώ να ασχολούμαι Ταχνικοί! 140.000 δολαρίων περίπου μιλάμε για ένα εξαιρετικά μικρό νούμερο, δεν υπάρχει καν σήμερα στα σημερινά κινηματογραφικά δεδομένα δηλαδή, δεν μπαίζει καν και με ένα τόσο μικρό budget η ταινία αποτελεί απόδειξη ότι με ένα FES marketing μπορείς να προσδιολικήσεις τεράστιο πλήθος η καμπάνια του ήταν φυσικά άκρος παραπλανητική μια καμπάνια που άλλαξε βέβαια τον τρόπο με τον οποίο προωθούνται ταινίες τρόμου και το βασικότερο εργαλείο της ας πούμε ήταν η κατασκευή μιας ψευδέστησης προωθώντας δηλαδή την ταινία ως βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα κάτι το οποίο έκτοτε έχει ξαναγίνει λίγες φορές μεν αλλά πετυχημένα μερικά παραδείγματα ας πούμε το The Amity Vile Horror του 79 νομίζω και φυσικά το The Blair Witch Project του 1999 που ο κόσμος πήγαινε στο σινεμά πιστεύοντας ακράδαντα ότι έβλεπε πραγματικό found footage.

06:02 Η καμπάνια λοιπόν αυτή για το The Texas Tennis of Massacre ξεκίνησε με το τρέλερ της ταινίας με αυτήν την δημοσιογραφική αφήγηση από τον John LaRocquette τον άγνωστο τότε John LaRocquette που ενημέρωνε τέλος πρώμα το κοινό ότι η τραγωδία που συνέβη σε πέντε νέους είναι ένα από τα πιο παράξενα εγκλήματα στην ιστορία της Αμερικής κλπ κλπ η αλήθεια είναι φυσικά πως ήταν ένα σχεδόν εξ ολοκλήρου ψέμα Ο Τόμπι Χου περίπου ότι εμπνεύστηκε πολύ ελεύθερα από τον δολοφόνο τέλος πάντων, Ed Gein, ο οποίος έδρασε στο Ουισκόνσιν τη δεκαετία του 50.

06:37 Δεν χρησιμοποιούσε αλυσοπρίωνο, αν αυτή είναι η ερώτησή σας. Ωστόσο η τακτική αυτή λειτουργήσε άψογα, καθώς γνωρίζουμε την κατάσταση τέλος πάντων στην οποία βρισκόταν η Αμερική στις αρχές εκείνης της δεκαετίας. Υπήρχε έτσι ένα κλίμα αβεβαιότητας. οι άνθρωποι ήταν αρκετά καχύποπτοι απέναντι στα μίνδια και την κυβέρνηση και λόγω του πολέμου στο Γετινάμ και λόγω του Watergate υπήρχαν και πολλές κοινωνικές ανισότητες και χάσματα κάτι το οποίο το βλέπουμε και στην ταινία βλέπεις τους χίπηδες της πόλης και τους ξεχασμένους υπαρχαιώτες οι οποίοι είναι θύματα της βιομηχανοποίησης και αυτό είναι εν τέλει και το βασικό κόνφλικτ της ταινίας τέλος πάντων Ο τίτλος The Texas Chainsaw Massacre από μόνος του ήταν μια στρατηγική marketing, ήταν τόσο γραφικός και φθηνός σε πολλά εισαγωγικά που τραβούσε αμέσως την προσοχή του κοινού, υποσχόταν ένα λουτρό αίματος, γεγονός που εξήταρε την περιέργεια των θεατών και η ηρωνία είναι ότι ο τίτλος υπόσχεται μια σφαγή που η κάμερα δεν δείχνει ποτέ ξεκάθαρα καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας.

07:49 αλλά το marketing είχε ήδη φυτέψει την ιδέα στο μυαλό του θεατή πριν καν μπει στην αίθουσα. Υπήρχε φυσικά και αυτό το word of mouth, τέλος πάνω λόγω της υποτιθέμενης βιαιότητάς της. Η ταινία αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα με την λογοκρισία, απογορεύτηκε σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία, η Γερμανία. Πάρα πολλοί κινηματογράφοι την κατέβασαν μετά από μερικές μέρες προβολής και βασικά διανομής εκμεταλλεύτηκαν αυτές τις απαγορεύσεις και η πρόταση πολύ σκληρή για να προβληθεί έγινε η καλύτερη δωρεάν διαφήμιση ειδικά σε ένα πιο νεανικό κοινό.

08:27 Για να καταλάβετε τέλος πάντων ότι το μάρκετινγκ αυτής της ταινίας είναι μια ξεχωριστή συζήτηση και ιστορία από μόνο του. Πέραν αυτού όμως η ταινία κινοτόμησε και σε έναν άλλο τομέα εξίσου σημαντικό για τις ταινίες τρόμου μιας που ο τρόμος αλλάζει πρόσωπο. Το κοινό το έχει δει αυτό άπειρες φορές. Άλλωστε είναι πλέον ο γειτονάς σου, είναι η απομονωμένη επαρχία, είναι η ίδια η Αμερική που τρώει τα παιδιά της.

08:56 Κατά κυριολεξία μες στην ταινία. Λοιπόν, όπως είπα και πριν, η υπόθεση είναι αρκετά απλή. Έχουμε μια πεντάδα νεαρών. Οι χαρακτήρες δεν είναι οι ρηχοί χαρακτήρες των 80's λάσσερς ας πούμε. είναι απλή καθημερινή νεαρή της εποχής κάτι το οποίο το βλέπεις και μέσα από τους διαλόγους τους να κάνω έτσι μια ιδιαίτερη μνήα στον Φράγκλιν τον αδερφό της Σάλη σε αναπηρικό αμαξίδιο τον οποίο πολλοί για κάποιον ανεξήγητο λόγο χαρακτηρίζουν ως έναν από τους πιο εκνευριστικούς χαρακτήρες και γκρινιάριδες χαρακτήρες σε ταινίες τρόμου διαφωνώ απίστευτα πολύ πραγματικά αφήστε τον Φράγκλιν ήσυχο βλέποντας την ταινία πριν από μερικές μέρες ξανά ταυτίστηκα απόλυτα με το μανίκο δηλαδή από την πρώτη και όλα σκηνή μες στο βάν που βλέπεις αυτή τη μουρη την ταλαιπωρημένη τώρα έχει ζέστη δεν μπορώ ταυτίστηκα απόλυτα σύντοτι αν τον ακούγατε τώρα θα ήσασταν ζωντανοί τέλος πάντων και είναι καταπληκτικός και ο ηθοποιός που μόνο με τα μούτρα του δηλαδή σου μεταφέρει αυτή την ταλέπα

10:00 πως τον λένε τον ηθοποιό τώρα δεν θυμάμαι Πάντως γενικά η ηθοποίηση από αυτή την ταινία δεν τους έχεις δει δηλαδή σε πολλά πράγματα μετά από αυτό Πέραν της Μπέρντς βέβαια που έκανε κανένα δύο πραγματάκια Τους δικαιολογώ βέβαια, τα γυρίσματα ήταν κάτω από αντίξιες συνθήκες, θα τα πούμε και αργότερα φυσικά Πάντως αυτά που έζησαν οι ηθοποιοί ήταν αρκετά για να πεις Ωραία, έκανα ό,τι έκανα, θα αλλάξω δουλίτσα Η σκηνοθεσία του Χούπερ είναι καταπληκτική δηλαδή παρόλο που η ταινία γυρίστηκε σε φιλμ 16mm αντί για 35 το οποίο βγάζει αυτόν τον κόκο τον έντονο στην οθόνη πέραν αυτού δηλαδή δεν καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι μια ταινία των 70's ότι γυρίστηκε δηλαδή 50 χρόνια, μισό αιώνα πριν θες τα πλάνα, θες το φωτισμό, θες τον ήχο που το sound design είναι απίστευτο πραγματικά και μαζί με αυτόν τον κόκκο στην οθόνη σου νιώθεις ότι βλέπεις ένα snuff movie δηλαδή ότι βρήκες μια χαμένη κασέτα και δεν θα έπρεπε να το βλέπεις καν αυτό.

11:05 Στην ταινία επίσης να πούμε ότι δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου soundtrack δηλαδή πέραν της αρχής δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια άλλη στιγμή μες στην ταινία που να υπάρχει μουσική από πίσω δεν υπάρχει ορχήστρα να σου πει όχι κάτι έρχεται μόλις ακούσεις κάτι παρεμφερές σε αλυσοπρίονο ξέρεις ότι βρίσκεσαι σε μια επικίνδυνη ζώνη. Και από εκεί και πέρα μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε.

11:32 Όσο η ταινία πλησιάζει προς το τέλος της οι ήχοι αυτοί που ακούς καθ' όλη τη διάρκεια της είναι πολύ περισσότεροι και αρχίζουν να σου τρυπάνε το μυαλό πραγματικά. Την ίδια ώρα όσο εκτιλήσονται τα γεγονότα της ταινίας ο Χούπερ έχει καταφέρει να σου μεταφέρει αυτή την σωματική δυσφορία που νιώθουν και οι χαρακτήρες σε σένα τον ίδιο το θεατή.

11:58 Είτε είναι τα πλάνα κάτω από τον ήλιο, είτε βλέπεις τα σφαγεία και τις αγελάδες, η σκόνη που έρχεται από το δρόμο και τους χωματόδρομους, το μπάρμπεκι που πέρα από τη ζέστη έχεις και κάτι να ψήνεται. Έχεις ταυτόχρονα και τους χαρακτήρες να λένε συνεχώς, να κάνουν αναφορές συνεχώς στη ζέστη και στο πόσο αποπνικτική είναι η ατμόσφαιρα τέλος πάντων και μέχρι να φτάσεις στο σπίτι του Λέιδερ Φεϊς και όλης της φαμίλιας ενιώδεις ήδη εξαντλημένος και εσύ ο ίδιος.

12:29 Και μιας που ανέφερα την οικογένεια αυτήν την επαρχιακή και φιλήσυχη πρωτίστως οικογένεια ας μιλήσουμε λίγο για αυτούς μιας που πραγματικά βλέποντας την ταινία και γνωρίζοντας πως συνδέονται τέλος πάντων αυτοί οι τρεις μεταξύ των είναι πάρα πολύ ωραίο το πως είναι από την αρχή πανταχού παρόντες οι killers μέσα στην ιστορία δηλαδή εκεί στο πρώτο τέταρτο που μπαίνει στο βάνο πρώτος ο γιος που στην αρχή λες, τάξη φαίνεται λίγο περίεργος αλλά οκ μετά αρχίζει τα δικά του βλέπεις και το τσαντάκι που φοράει που είναι από γούνα αρκούδας, δεν ξέρω έχουν στον Τέξας αρκούδες θα μου πεις, δεν θα έχουν τέλος πάντων δεν είναι αυτό το point μου όπου βλέπεις από την αρχή της ταινίας ότι υπάρχει κάτι σε ζώο, κρέας κλπ κλπ είναι άμεσα συνδεδεμένο με την οικογένεια αυτή το οποιοδήποτε ζώο βλέπεις Δηλαδή ζωντανό ή σκοτωμένο Και είναι απλά πολύ ωραίο που δίνει έτσι τα κλουζ Ο σκηνοθέτης από την αρχή αρχή Ταξι η πρώτη εμφάνιση του Leatherface είναι Ίσως από τα πιο ξαφνικά jump scares στην ιστορία

13:44 Ανοίγει αυτή η μεταλλική πόρτα Εμφανίζεται ο Leatherface Χτυπάει με το σφυρί των κέρικ Σπαρταράει το πτώμα του κάτω στο πάτωμα Κλείνει με πάταγο την πόρτα Έχουν συμβεί τόσο γρήγορα αυτά και την όλη ας πούμε περιέργεια για το τι βρίσκεται πίσω από αυτήν την πόρτα καταφέρει να στη δημιουργήσει χωρίς να υπάρχει καν μουσική.

14:07 Δηλαδή είναι καταπληκτικό αυτό το πράγμα, μόνο με τα πλάνα του. Ο Leatherface ως χαρακτήρας διαφέρει πάρα πολύ από άλλους villains αντίστοιχων σλάσερ ταινιών τέλος πάντων που είναι η προσωποποίηση του απόλυτου, του ανέκφραστου, του κακού, του ψυχρού εκτελεστή κλπ. και λοιπά όπως είναι ο Μάικλ Μάιερς ας πούμε ή ο Τζέισον ο Λέδερφεϊς είναι ένα κακοποιημένο, τρομοκρατημένο παιδί στο σώμα ενός γίγαντα και το καταλαβαίνεις αυτό από την πρώτη κιόλας εμφάνισή του δηλαδή αφού έχει πριονίσει τον άλλον και έχει κρεμάσει την άλλη πάνω στο τσιγγέλι τον βλέπεις αγχωμένος κοιτάει έξω όχ τι θα γίνει τι θα μου πουν τώρα που βλέποντας αργότερα και την σκηνή του δείπνου τέλος πάντων που είναι ουσιαστικά η πρώτη συνάντηση αυτών των τριών μαζί καταλαβαίνεις απόλυτα για ποιο λόγο είχε αυτή την αντίδραση και είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί δεν το έχουν παρατηρήσει όλοι όσοι έχουν δει την ταινία ότι ο Leatherface κατά τη διάρκεια της ταινίας φοράει τρεις διαφορετικές μάσκες. Είναι η μάσκα του Killer

15:14 η μάσκα της της Old Lady όταν κάνει δουλειές στο σπιτιού τέλος πάντων και η μάσκα Pretty Woman για το δείπνο που είναι μια τρομερή λεπτομέρεια που προσθέτει πάρα πολύ στα θέματα που προσπαθεί να θίξει η ταινία και στη βασική αντίθεση αυτή ότι είναι οι άνθρωποι της πόλης που τα έχουν όλα λυμένα θεωρητικά και είναι το παιδί της επαρχίας σε μια ξεχασμένη κοινωνία ας πούμε με ξεκάθαρα και βαριά ψυχιατρικά προβλήματα αλλά που κανένας δεν έχει μεριμνήσει ποτέ για αυτά και ίσα ίσα τους υπεριφέρονται με έναν χειριστικό τρόπο.

15:53 Λοιπόν, νομίζω μπορούμε να πάμε να μιλήσουμε για την καλύτερη σκηνή της ταινίας. Αυτή τη στιγμή μιλάω για τη σκηνή του Δείπνου, ένα 15 λεπτό masterclass ψυχολογικού τρόπου που πραγματικά μαζί με τη Σάλη είναι σαν και εσύ να βρίσκεσαι δεμένος σε μια καρέκλα με ανθρώπινα χέρια για μπράτσα και να μην υπάρχει διέξοδος. Από τις πιο φρικιαστικές και αηδιαστικές σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου τρόμου, είναι όλη η οικογένεια μαζεμένη, ο Χιτς Χάικερ, ο Κουκ, ο Λέδερφεϊς, ο μισοπεθαμένος παππούς που πραγματικά την πρώτη φορά που τον βλέπεις πάνω στο πατάρι, όταν στην πρώτη καταδίωξη της Σάλλη καλώς πάντων, νομίζεις ότι είναι δύο πτώματα.

16:37 Λες, οκ, μετά από όσο έχω δει σε αυτό το σπίτι, τι πιο σύνηθες θα έλεγε κανείς να συμβεί Βλέπεις μετά στην αρχή της σκηνής του, δείπνουν να κατεβάσουν τον παππού και λες Τα παιδιά δεν είναι καλά προφανώς, αλλά όταν αντιλαμβάνεις ότι ο παππούς είναι άξουαλι ζωντανός Αυτή η μουμια στην καρέκλα, πραγματικά σου ζηκώνεται η τρίχα Τα close-up στα μάτια, τα στραβά πλάνα από κάτω που δίνει ο Χούπερ και φαντάζεσαι εσύ τι μπορεί να υπάρχει από γύρω.

17:08 Η βιομηχανική ήχη από πίσω που δεν καταλαβαίνεις είναι αλυσοπρίωνο, είναι γεννήτρια, δεν ξέρεις τι σκατάει, είναι αυτό που ακούς. Τρέλα πραγματικά και είναι φανταστικό αν σκεφτείς ότι αυτή η ταινία που γυρίστηκε μισό αιώνα πριν είναι ακόμη ικανή να σε κάνει να νιώσεις τόσο κλειστοφοβικά και τόσο μεγάλη αηδία ταυτόχρονα.

17:31 Είδα παρεμπιπτόντως πολλούς στο Instagram που σύγκριναν την σκηνή αυτή με το dinner scene από το backroom. Οκ, not quite close, αλλά μια καλή προσπάθεια. Λοιπόν, ας πάμε λίγο και σε τρίβια για αυτή την ταινία, γιατί ανέφερα και προηγουμένως ότι οι ηθοποιοί πέρασαν μια κόλαση κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Το budget ήταν 140 χιλιάρικα, όπως είπα και πριν, και αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν air condition, δεν υπάρχουν double takes για πέταμα, ό,τι γυρίζουμε το χρησιμοποιούμε οπότε πρέπει να είμαστε εδώ.

18:07 Τα γυρίσματα κρατούσαν 16 ώρες την ημέρα κάτω από 40 πλάς βαθμούς Κελσίου στο στέιτ του Τέξας. Τα κρέατα, τα κόκαλα και όλα αυτά που δείχνει κατά τη διάρκεια της ταινίας ήταν πραγματικά και κάτω από τους 40 και βαθμούς προφανώς και άρχισαν να σαπίζουν και βρωμούσαν απίστευτα ξερνούσαν αβέρτα εννοείται η ηθοποίη ανάμεσα από τα takes από την καταπληκτική αυτή μυρωδιά ωραία πράγματα συγγνώμη κιόλας αν ακούτε αυτό το podcast τρώγοντας έκανα κι εγώ το λάθος έβαλα να δω την ταινία και λέω ας βάλω να φάω και κάτι και εκεί που αρχίζουν να λένε για το τι περιέχει η τροφή μέσα λέω τώρα δεν αξίζει και το παράτησε εννοείται άλλο ένα fun fact βασικά πριν από αυτό να πω ότι παρόλο που η ταινία θεωρείται μία από τις πρώτες σλάσερ ταινίες στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τόσο αίμα όσο περιγράφεται ότι υπάρχει δηλαδή ακόμη και στις πιο μπρουτάλ στιγμές της ταινίας όταν πάει να κρεμάσει την κοπέλα πάνω στο τσιγγέλι η κάμερα κόβει ακριβώς τη στιγμή πριν και βλέπει στο μπάκετ από κάτω.

19:21 Το έχει πει και ο Λεσοχούπερ ότι επίτηδες δεν έδειξε τόσο σπλάτερ μες στην ταινία γιατί θέλει να πάρει PG rating. Όλο το πραγματικό γκορ δηλαδή συμβαίνει εξολοκλήρου σχεδόν μέσα στο μυαλό του θεατή λόγω του εξαιρετικού μοντάζ. Και παρόλο που υπάρχει ελάχιστο αίμα μες στην ταινία υπάρχει και μια στιγμή που υπάρχει πραγματικό αίμα μιας που στη σκηνή που ο παππούς πρέπει να πιει αίμα από το δάχτυλο της άλλη ο Σολίνας με το ψεύτικο αίμα βούλωσε και μετά από ώρες γυρισμάτων ο Γκουνάρ Χάνσεν ο ηθοποιός που έπαιζε τον Λέδερφεϊς εκνευρίστηκε, έπαθε Λέδερφεϊς θα μπορούσε να μπει κανείς και έκοψε το δάχτυλο της Μπέρντς και ο παππούς ήπιε όντως αληθινό αίμα και είχε και άλλα πολύ επικίνδυνα πράγματα η ταινία αυτή στα γυρίσματά της δηλαδή καταρχάς το λησοπρίωνο ήταν αληθινό και αναμένο δηλαδή δούλευε δεν ήταν στοντιακό σου ήχος ή κάτι τέτοιο ήταν πραγματικό λησοπρίωνο και η στιγμή στην σκηνή αυτή της τελικής καταδίωξης τέλος πάντων της Σάλη από τον Λέδερφις όταν πέφτει ο Λέδερφις

20:28 στο δρόμο κάτω πραγματικά το λησοπρίωνο πέταξε εκατοστά μακριά από το κεφάλι του υλοπραγματική και για τα γυρίσματα. Και μετά από αυτή την παράνοια η ταινία κλείνει με ένα από τα ωραιότερα final shots, με τις άλλες να ξεφεύγει πραγματικά τελευταία στιγμή πηδώντας πάνω σε ένα pick-up γεμάτη αίματα γελώντας ιστερικά να έχει χάσει τα λογικά της και το εμβληματικό τελευταίο πλάνο φυσικά με τον Λένδερφες να χορεύει με το λισοπρίονο στο χέρι καθώς ο ίδιος ανατέλησε ένα από τα πιο παράξενα και πανέμορφα κάδρα στην ιστορία του σινεμά.

21:10 Και με αυτό το final shot ολοκλήρωσα όσα ήθελα να πω για το The Texas Chainsaw Massacre μία από τις εμβληματικότερες και ιστορικότερες ταινίες δρόμου που αν και η εικόνα του έχει γεράσει τέλος πάντων η διαχρονικότητά του είναι ξεκάθαρη και καταφέρνει να σε υποβάλλει ακόμη και σήμερα. Αυτό ήταν λοιπόν το σημερινό throwback επεισόδιο δεν ξέρω αν να το πω τώρα έχουμε κι άλλο ένα επεισόδιο βέβαια όταν θα βγει η Οδύσσια εγώ θα λείπω διακοπές και το συνειδητοποίησα πριν από μερικές μέρες και δεν μπορώ να πω ότι χάρηκα ιδιαίτερα που θα πρέπει να δω την ταινία κανά δεκαήμερο αφού βγει μπήκα στον πειρασμό η αλήθεια είναι μήπως βρω κάποιο θερινό σινεμάκι που θα είμαι να πάρω την δώρα λέω δεν αξίζει πραγματικά αυτή την ταινία θα τη δεις σε IMAX πρώτα και μετά πήγαινε όπου θες να ξέρετε λοιπόν ότι θα αργήσει λίγο το επεισόδιο με το review και όχι μόνο της ταινίας αυτής αλλά ας πούμε το καλό αργεί να γίνει θα έχει γίνει χαμός με την ταινία θα έχει βγει ο κάθε

22:20 πικραμένος την άποψή του και θα βγω εγώ δύο εβδομάδες μετά ναι είδα την Οδύσσια αυτή είναι η άποψή μου για την ταινία αλλά εντάξει τι να κάνουμε τυχετόρα λίγο διακοπές μας αξίζουν σε όλους. Πάντως εγώ προειδοποίησα να ξέρετε ότι θα αργήσει λίγο να έρθει αλλά θα έρθει. Λοιπόν, να υπενθυμίσω για ακόμη μια φορά ότι ακούτε αυτό το podcast σε YouTube, Spotify και Apple Podcast. Όσοι ακούτε από YouTube ένα like, ένα comment και ένα share θα βοηθούσαν πάρα μα πάρα πολύ και όσοι ακούτε από Spotify ή Apple Podcast ακολουθείτε την σελίδα του podcast και πατάτε και το καμπανάκι να σε έρχονται ειδοποιήσεις όποτε ανεβαίνει νέο επεισόδιο. Α και μια κριτική με 5 αστέρια θα ήταν ιδανική να μην ξεχνάω να το υπενθυμίζω και αυτό. Λοιπόν αυτά για σήμερα μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι και όλες καλά να μείνετε μακριά από επαρχιακούς δρόμους όσο γίνεται ιδίως αν δεν έχετε βενζίνη στο αυτοκίνητο τυχαία το λέω και εμείς θα τα ξαναπούμε σε δύο δωμαδίτσες Γεια σας