Skip to content
PodBase
Franz Kafka - Όνειρο με πατέρα γίγαντα

Franz Kafka - Όνειρο με πατέρα γίγαντα

Psychobiographes, The Stories Behind The Stories
Νοέμβριος 01, 2025 00:55:16 Σεζόν 3 Επεισόδιο 4
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο εμβληματικός Τσέχος συγγραφέας Φρανς Κάφκα, που πάλεψε με την πατρική εξουσία και την χρόνια ασθένεια, είδε ένα όνειρο πως κρατούσε το γιγάντιο πατέρα του να μην γλιστρήσει από το περβάζι. Στο επόμενο όνειρο έκαιγε μαζί με άλλους το πόδι ένος γίγαντα. Τι να σήμαιναν τα όνειρα αυτά; Συζητάμε με την ευκαιρία για την όλο και πιο ρεαλιστική απεικόνιση των καθημερινών μας προβλημάτων στα όνειρα, αλλά και για τον εσωτερικό μας διάλογο που αυτά αποκαλύπτουν. Μπορεί ένα γράμμα να είναι θεραπευτικό και κάτω από ποιες συνθήκες;

Φωνή Kafka 🎙️ :Χρίστος Παπαθεοδώρου

Έρευνα Λέσχης Ψυχοβιογραφίας Λόγω Ψυχής: Νόπη Βαρυτιμίδου, Κατερίνα Καραμπάση, Σοφία Τσαγκανά

Ηχοληψία : Πρόδρομος Ταράσης

Μοντάζ επεξεργασία : Γιάννης Παπαδόπουλος

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Καλώς ήρθατε; Στο τέταρτο επεισόδιο του κύκλου του podcast Secobyish είμαστε η Αθηνά, ο Χρήστος και ο πρόδρομος και σήμερα εξετάζουμε τη ζωή του ενός συγγραφέα που έγραψε στα όρια του εαυτού του ανάμεσα στο φόβο και την επιθυμία στην ανάγκη για αναγνώριση και στην αδυσώπητη αυτοκριτική στην αγάπη και την ενοχή. Υπήρξε ένα συνεχές πεδίο μάχης ανάμεσα σε ένα νοστηρόπατέρα και έναν εύθραυστο εσωτερικό κόσμο ανάμεσα στην καθημερινή του ζωή του υπαλλήλου και τη νύχτα του συγγραφέα, που πάλευε να αποτυπώσει τον εφιάλτη της ύπαρξης στα γραπτά του. Η αίσθηση της αποξένωσης και της αδυναμίας απέναντι στην εξουσία μετατρέπεται σε καθολική εμπειρία. Ο κάθε δεν έγραφε απλώς ιστορίες κατέγραφε την ψυχή του στη συνεχή μετάβαση σε ένα κόσμο που ενοεί, προηγείται τις πράξεις και το όνειρο μπερδεύεται με την πραγματικότητα. Σε αυτό το επεισόδιο του σαϊκό Byographic streams Edition. Θα μελετήσουμε την ψυχοβιογραφική του πορεία και θα σταθούμε σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του όνειρα. Το όνειρο με τον πατέρα γίγαντα

που αποκαλύπτει τη σχέση του με τον πατέρα του και τη ρίζα της εσωτερικής του αγωνίας. Όπως πάντα θα ξεκινήσουμε με κάποια βιογραφικά στοιχεία και θα συνεχίσουμε με διάφορα υλικό που έχουμε μαζέψει από σκίτσα από όνειρα από ημερολόγια χρήστο. Ωραία ας ξεκινήσουμε όπως πάντα με κάποιες βιογραφικές πληροφορίες για τη ζωή του και σιγά σιγά θα προσθέτουμε και περισσότερες έτσι περισσότερα στοιχεία. Γεννιέται λοιπόν το 1883 στις 3 Ιουλίου στην πράδα. Η τότε ήταν η πρωτεύουσα της Βοημίας, κομμάτι της Αυστροουγγαρίας από μία αστική μεσοαστική οικογένεια γερμανόεβρα προέλευσης και ο πατέρας και η μητέρα. Ο πατέρας ήταν ο η μητέρα γιούλη. Ο πατέρας ήταν ένας αυτοδημιούργητος έμπορος. Ειδών πολυτελείας και ρουχισμού.

Ο ίδιος έλεγε ότι ξεκίνησε από μία πολύ φτωχή οικογένεια και κατάφερε να φτιάξει αυτήν την. Ας πούμε, μεγάλη περιουσία, την οικογενειακή. Ήπιο χαρακτήρα και από ίσως μία οικογένεια περισσότερο έτσι; Ένα έτσι υπόβαθρο μεγαλύτερης κουλτούρας ας το πούμε έτσι ο France ο καύκα ήταν ο μεγαλύτερος από 6 αδέλφια, τα 2 όμως μικρότερα αγόρια, ο Γκέοργκ και ο πέθαναν σε βρεφική ηλικία, είχε όμως και 3 αδελφές, την έλη την και τη βάλι. Ητλα ήταν η μικρότερη σε σειρά, αλλά και η πιο αγαπημένη αδελφή του Κάφκα.

Τον στήριξε και πολύ σε δύσκολες στιγμές του. Που όμως και οι 3 δυστυχώς έχασαν τη ζωή τους, δολοφονήθηκαν στο ολοκαύτωμα εκεί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάποιες δεκαετίες μετά τον θάνατο του αδερφού τους. Θα μιλήσουμε σε όλη την πορεία αυτού του επεισοδίου. Ας δώσουμε ήδη κάποια στοιχεία για τη σχέση του κάθε με τον πατέρα του. Ήταν μία συγκλονιστική σχέση για τον ίδιο που στιγμάτισε, χρωμάτισε όλη του τη ζωή όλο του το συγγραφικό έργο. Μέχρι το τέλος ήταν σαν να δίνει μία μάχη με αυτό το πραγματικό φάντασμα του πατέρα.

Θα δούμε. Και πολλές πληροφορίες για αυτό. Στην πορεία περιγράφεται λοιπόν ο ένας πελώριος άντρας και σε σωματική διάπλαση ακόμα και η φωνή του ήταν έτσι τεντόρια και πολύ δυνατή, με μία πολύ πληθωρική και αυταρχική προσωπικότητα. Σε αντίθεση με τον ο οποίος ήταν ένα αγόρι με μία έτσι πιο ασθενική φύση με μεγαλύτερη εσωτερικότητα και εσωστρέφεια και.

Θα το βλέπουμε και στην πορεία με μία πολύ αυστηρότητα ο πατέρας. Απέναντι στον γιο με μία μεγάλη αυστηρότητα και σκληρότητα. Οι γονείς φαίνεται πως απουσίαζαν πολλές ώρες από το σπίτι, γιατί και η μητέρα εργαζόταν στην οικογενειακή επιχείρηση πολλές ώρες την ημέρα, οπότε η παιδική ηλικία του ήταν κάπως μοναχική. Ανατράφηκε σε μεγάλο βαθμό από γκουβερνάτες, υπηρέτριες και λοιπά μεγάλωσε σε ένα δίγλωσο περιβάλλον και γενικά η γλώσσα ήταν κάτι πολύ σημαντικό για τον καύκα και για τα έργα του, ενώ στην πράδα η γλώσσα. Η κοινή γλώσσα όλων ήταν τα τσέχικα. Επειδή ήταν σε μία γερμανοεβραϊκή οικογένεια, προερχόταν από αυτό η γλώσσα της καλής κοινωνίας ήταν τα γερμανικά, οπότε από πολύ μικρός έμαθε πολύ καλά. Γερμανικά Θύτισε και σε γερμανόφωνο, δημοτικό σχολείο και σε γυμνάσιο στην πορεία σε πολύ καλά σχολεία. Η αλήθεια είναι πως πήγε και λόγω της οικονομικής δυνατότητας της οικογένειας, όμως μιλούσε πολύ καλά και τα τσέχικα είναι άριστος μαθητής διαβάζει

κλασικούς συγγραφείς. Αναπτύσσει ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία. Παρότι ο ίδιος τα πηγαίνει τόσο καλά, η αίσθηση του, όπως και ο ίδιος μάρτυρα, ήταν τελείως διαφορετική. Αισθανόταν ότι είναι φυλακισμένος σε αυτά τα σχολεία και σε αυτά τα συστήματα και αισθανόταν ότι δεν τα καταφέρνει καθόλου καλά, παρότι τις πραγματικά αντικειμενικές επιτυχίες που είχε όταν γίνεται πλέον 18 χρονών γράφεται στο πανεπιστήμιο του Καρόλου Φερδινάνδου. Και ξεκινά σπουδές, σπουδές, οι οποίες ίσως ανταποκρίνονται και σε αυτό που ο πατέρας του θα περίμενε από εκείνον ξεκινάμε τη χημεία.

Σύντομα όμως αντιλαμβάνεται πάρα πολύ γρήγορα νομίζω σε 2 βδομάδες ότι δεν είναι αυτό το αντικείμενο για εκείνον και πηγαίνει στη Νομική σχολή πάλι όλο αυτό το ακαδημαϊκό κομμάτι δεν ανταποκρίνεται με την ευαίσθητη και λογοτεχνική του φύση, αλλά κάπως η νομική του δίνει ένα μεγαλύτερο πεδίο. Ας πούμε κάπως να τα καταφέρει; Ίσως γιατί τίθενται και θέματα δικαίου νομιμότητας και λοιπά το οποίο έτσι.

Φαίνεται και στα έργα του πάρα πολύ αυτό το κομμάτι. Να πούμε ότι οι καλλιτεχνικοί του φύση δεν περιοριζόταν. Στην συγγραφή λογοτεχνικών έργων, αλλά είχε και ένα όνειρο ζωής που ποτέ βέβαια δεν μπόρεσε να εκπληρώσει που ήταν να το να ζωγραφίζει. Και έλεγε μάλιστα ότι εμείς οι ευρέθη, είμαστε και πολύ καλοί στη ζωγραφική.

Τα σκίτσα του που μοιάζουν με ορισμένα από αυτά με ιερογλυφικά, είναι πραγματικά εντυπωσιακά και θα έχετε την ευκαιρία στο Instagram μας με την ευκαιρία. Μην ξεχάσετε να μας ακολουθήσετε. Έχετε την ακύρωση λοιπόν να δείτε αρκετά πριν τα σκίτσα εκεί. Και φυσικά σιγά σιγά κάνει και τις δοκιμές του στη λογοτεχνία. Νομίζω δεν το ανέφερα.

Το θεώρησε αυτονόητο, αλλά αρχίζει και γράφει και ο ίδιος. Κείμενα έχουμε και ημερολόγια, πολλά από κείνον πολλές καταγραφές 19 χρονών γνωρίζει έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο, τον Marx Broad, ο οποίος γίνεται στενός του φίλος για όλη τους τη ζωή, είναι και αυτός λογοτέχνης και φαίνεται πως στηρίζει πάρα πολύ τον καύκα τον και τον αναδεικνύει, αλλά και τον ενθαρρύνει να γράψει. Του λέει για το πόσο πολύ ενδιαφέρον έχουν όλα αυτά τα οποία γράφει και γενικά κινούνται μαζί στους λογοτεχνικούς κύκλους της Πράγας. Έτσι, σε διάφορα καφέ που συχνάζουν οι λογοτέχνες και ανταλλάζουν ιδέες, είναι μία πάρα πολύ σημαντική σχέση. Αυτή με τον Max Broad, 23 χρονών, ολοκληρώνει τις σπουδές του στη νομική, κάνει την πρακτική του άσκηση στα δικαστήρια της Πράγας, το οποίο.

Είναι μια έτσι σημαντική εμπειρία γιατί έρχεται σε πολύ στενή επαφή με όλο αυτό το δικαστικό. Και γραφειοκρατικό σύστημα, το οποίο ως γνωστόν εμπνέει και πάρα πολλά από τα έργα του, όπως η δίκη ή το Κάστρο. Στη συνέχεια ξεκινάει εργασία 24 χρόνων σε μία ασφαλιστική ιταλική εταιρεία, που όμως νιώθει τελείως εγκλωβισμένος.

Εκεί πάλι φυλακισμένος σε μία φυλακή χωρίς κάγκελα. Όπως είναι και στα έργα του αυτό το στοιχείο και η αίσθηση δουλεύει πολλές ώρες και δεν καταφέρνει να γράψει. Και έτσι την επόμενη χρονιά πιάνει δουλειά σε μία άλλη εταιρεία που ήτανε. Έτσι ημιδμόσια ιδιωτική που έχει να κάνει. Με ασφαλιστικές αποζημιώσεις για εργατικά ατυχήματα και. Δεν είναι η αγαπημένη του εργασία, αλλά είναι σαν κάπως part time.

Ας το πούμε έτσι, το οποίο σημαίνει ότι δεν είναι αρκετό χρόνο για να ασχοληθεί και να αφιερωθεί στη λογοτεχνία. Λέγεται πως δούλευε πολύ αργά το βράδυ δεν κοιμόταν στην ουσία έγραφε τα κείμενα του τη λογοτεχνία του. Μάλιστα κάπου διάβασα ότι έχει πολύ ενδιαφέρον ότι ήταν σαν να μπαίνει ο ίδιος αισθανόταν σε μία κατάσταση.

Όνειρο συνείδηση. Και ότι μέσα από αυτήν την πνευματική κατάσταση ξεπηδούσε όλο αυτό το λογοτεχνικό υλικό, ωστόσο αυτό δεν τον βοηθούσε και με την υγεία του ήταν συνεχώς εξαντλημένος. Αφιερώνει περίπου 7 8 ώρες μέσα στη νύχτα για να γράψει. Ναι και μετά λέγεται ότι μπορεί να πήγαινε έτσι να ξυπνούσε λίγο να κοιμόταν στο πατρικό του σπίτι μέχρι την ηλικία, έτσι κι αλλιώς και για πολλά χρόνια έμενα στο πατρικό του σπίτι και μετά πήγαινα κατευθείαν στη δουλειά του. Και μάλιστα ένα από τα έργα του που. Αρκετό ενδιαφέρον η κρίση δεν είναι τόσο γνωστό, ας πούμε στα αγγλικά εγγράφηκε σε re, κάθισε ένα βράδυ και το έγραψε από την αρχή μέχρι το τέλος και έλεγε ότι αυτό είναι το ιδανικό για ένα συγγραφέα και μάλιστα όταν δεν μπορούσε να το κάνει αυτό, ίσως ήταν και ένας λόγος που άφηνε και κάποια έργα του. Ίσως τα πιο γνωστά του έργα τάχνη, αν δεν έγραφε απνευτή, κάπως μετά δυσκολευόταν.

Μερικές χωρίς να το ολοκληρώσει να κάνω μια μικρή παρένθεση πριν συνεχίσουμε για το έργο του και να πω ότι αυτή η τελευταία του δουλειά που ήταν και η δουλειά από την οποία πήρε πρόωρη σύνταξη, έμεινε δηλαδή εκεί. Πάρα πολλά χρόνια ήτανε κάπως πιο ανεκτή για τον ίδιο, γιατί είχε και μια κοινωνική διάσταση. Εκεί απευθύνονταν άνθρωποι πολύ φτωχοί εργάτες που είχε την ευκαιρία κάπως να βοηθήσει ώστε να πάρουν κάποιες αμοιβές, ώστε να μπορούν να θρέψουν τις οικογένειές τους.

Και επειδή ήταν ένα χαρακτηριστικό του καύκα, είχε μεγάλη κοινωνική ευαισθησία, σε αντίθεση με τον πατέχαρτο και κάπως αυτό. Στη γραφειοκρατία που αναγκαζόταν να αντιμετωπίσει. Είχε μια ανακουφιστική διάσταση. Δουλειές κιόλας που υποτιμούσε ο πατέρας του και της έλεγε ότι οι δουλειές σε πλάγια να βγάζει το ψωμί του δουλειές για το ψωμί.

Εικοσιπέντε ετών δημοσιεύει για πρώτη φορά κάποια λογοτεχνικά του κείμενα και στη συνέχεια το 1912 29 ετών. Τότε γνωρίζει την φελίτσε bower μία πολύ σημαντική σχέση για τη ζωή του. Κράτησε πολλά χρόνια την Αρραβωνιάστηκε 2 φορές, χώρισαν 2 φορές και η σχέση τους κατά βάση που ήταν αρκετά. Το πάθος σου αυτό ήταν μέσω της αλληλογραφίας. Στην πραγματικότητα αντάλλαξαν πάρα πολλές επιστολές. Η φελίτσα ήταν μία γυναίκα πολύ δυναμική και εκείνη έτσι εβραϊκής καταγωγής, σε αντιδιαστολή από την κλειστότητα και την εσωστρέφεια του Κάφκα και αυτό κάπως απτη μία. Πώς να πούμε αναπτέρωνε τη δημιουργικότητά του; Αυτή η σχέση από την άλλη αισθανόταν και φοβερές τύψεις και ενοχές ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί.

Στο ρόλο ενός συντρόφ γιατί είχε πάρα πολύ ανάγκη να απομονώνεται, να είναι πιο μόνος του και ότι αυτό θα στερούσε στη σύντροφό του. Τα στοιχεία της συμβίωσης, ας πούμε, εν ζευγαριού. Σώζεται ένα θράμα που της έγραφε από τη μία, κάνοντας πρώτα σε γάμου και από την άλλη προσπαθώντας ταυτόχρονα να την αποτρέψει από το να τον παντρευτεί και της έλεγε ότι εγώ θα το ιδανικό μου είναι να είμαι κλεισμένος σε ένα δωμάτιο. Εσύ να μου φέρεις το φαγητό μου, αλλά να φεύγεις μετά. Και ήταν εκείνη.

Παρόλα αυτά το είπε ότι εντάξει εγώ θέλω να σε παντρευτώ. Εκείνος τις ξαναέγραψα και της είπα, ναι, αλλά έχεις διαβάσει στη συγκεκριμένη σελίδα και τη ρεμπαρέτων σε συγκεκριμένη σελίδα για να την πείσει ότι δεν θα έπρεπε να δεχτεί τα βέβαια στο τέλος αυτό αυτός ο αρραβώνας διέλυσε βέβαια πως θα πούμε και ρόλο και η διάγνωση φυματίωσης που έλαβε.

Ο καύκα το 17 και ίσως να λειτούργησε και λίγο ανακουφιστικά στο ότι βρήκε και ένα καλό λόγο. Να διακόψει αυτή τη σχέση. 30 χρόνων εκδίδεται το πρώτο του βιβλίο κάποιοι συλλογή στοχασμοί και μετά πάμε στην πολύ σημαντική περίοδο 14 έως 15, όπου εργάζεται στο μυθιστόρημα η δίκη αυτό το εμβληματικό έργο, όπου ένας άνδρας βρίσκεται κατηγορούμενος χωρίς να γνωρίζει το έγκλημα του.

Κάτι πολύ προσωπικό και για τον ίδιο τον κάποια στιγμή το λέει, ένιωθα στη σχέση με τον πατέρα μου ότι είμαι ένας εγκληματίας χωρίς έγκλημα και το 15 δημοσιεύεται η μεταμόρφωση. Επίσης ένα εμβληματικό και εκπληκτικό κείμενο. Είναι η ιστορία του Gregro samsa που ξυπνά μεταμορφωμένος σε έντομο όπως θα δούμε και στη συνέχεια το συζητούσαμε και νωρίτερα σε ένα σημείο του ημερολογίου γράφει ότι ο πατέρας μου με χαρακτήριζε ως παράσιτο και είναι έτσι συγκλονιστικό πώς σε αυτό το έργο ο πρωταγωνιστής ξυπνάω σε ένα έντομο μέσα στο πατρικό σπίτι. Η.

Μεταμόρφωση, 1912. Ξυπνώντας μία μέρα, ο Gregor Σάμ που ανήσυχα όνειρα είδε πως είχε μεταμορφωθεί στο κρεβάτι του σε γιγάντιο έντομο. Και στη συνέχεια και σιγάσιγά φτάνουμε και στο κομμάτι της έρευνάς μας. Πηγαίνουμε στα χρόνια 1916 έως 1917, όπου στο ημερολόγιο του βρίσκουμε μία σειρά από όνειρα, τα οποία θα αξιολογούμε και μας φαίνονται πολύ σημαντικά και τα οποία είχαν έτσι και έρευνα σε από την. Απτο λόγο ψυχής και από την λέσχη, Ψυχοβιογραφία. Αυτά τα οποία τα βρίσκουμε μέσα στο ημερολόγιό του, έχει υπάρξει μια έκδοση βέβαια στα ελληνικά και στα γερμανικά έχει προϋπάξει που είναι αφιερωμένη μόνο στα όνειρα. Κυκλοφορεί και εμπόριο στην έρευνα αυτή, όπως θα δούμε και παρακάτω, συνδυάσαμε τα όνειρα και το ημερολόγιό του και με το περίφημο πιαμα στον πατέρα, οπότε αυτό κυκλοφορεί ως αυτόνομο βιβλαράκι και πριν αρχίσουμε να μιλάμε για αυτό το κομμάτι, θέλω να ξαναγυρίσω σε αυτό το έργο που ανέφερα προηγουμένως.

Εξαπνευτεί στην κρίση που είναι γραμμένο πριν από τη διοίκηση, όπου εκεί ο ήρωας είναι αρραβωνιασμένος και σκέφτεται να φύγει από το σπίτι. Σκεπάζει τον πατέρα του, ο οποίος είναι πάρα πολύ αδύναμος και ετοιμάζεται να αποχωρήσει ο πατέρας. Όμως σαν να αναζωογοείτε ξαφνικά και του απαγορεύει να φύγει. Του λέει ότι ενώ φαίνεται κάπως έτσι γλυκό αγόρι, στην πραγματικότητα είναι ένας διάβολος και τον καταδικάζει να πνιγεί και πραγματικά ο πρω.

Και μια γέφυρα και πέρσι και πνίγεται αυτό το μοτίβο της καταδίκης μετά στη δίκη πια. Στο έργο αυτό είναι ένα άγνωζα. Το έγκλημα ξεκινάει δηλαδή από το έγκλημα του που είναι ότι φεύγει από το σπίτι και πάει να αρραβωνιαστεί στη δίκη. Το έγκλημα αυτό είναι άγνωστο, έτσι ο που είναι ο πρωταγωνιστής, εκεί ξυπνάει στα 30 του χρόνια και το συλλαμβάνουν του αποδίδουν κατηγορίες που δεν γνωρίζει.

Το λόγο και μετά ακολουθεί και μία μεγάλη δαιδαλώδης προσπάθειά του να βρει και που να πέφτει σε αυτό το κτίριο, ας πούμε που τον έχουν παραπέμψει. Που βρίσκεται ο χώρος, ας πούμε, που θα εκδικαστεί η υπόθεση του και στο τέλος βέβαια το είναι τραγική η κατάληξη του ήρωα. Νομίζω είναι πολύ σημαντικό όλο αυτό τώρα που λέει η Αθηνά για να μπορέσουμε να καταλάβουμε και ακόμα πιο καλά τα όνειρα ή πως τουλάχιστον τα μεταφράζουμε είναι πολύ σημαντικές πληροφορίες.

Ή δεν ξέρω ίσως να μιλήσουμε λίγο για. Να πούμε δηλαδή ίσως για το πρώτο όνειρο σκέφτομαι που είναι και ο πυρήνας το επεισοδίου μας στο οποίο χοντρικά θα το πω. Ο πατέρας βρίσκεται ο πατέρας του Κάφκα βρίσκεται σε ένα ανοιχτό παράθυρο, έτοιμος να πέσει από κάτω και κρέμεται, συγκρατείται και δεν πέφτει μόνο από το κορδόνι του Μπουρνούζιού του, το οποίο το κρατάει ο France με τα χέρια του και δεν αφήνει τον πατέρα να πέσει κάτω. Το περίεργο όμως σε αυτό το όνειρο είναι ο πατέρας ότι δεν φαίνεται.

Σε αγωνία ούτε να ζητά να σωθεί κάτι τέτοιο. Προσπαθεί αντίθετα να πέσει και να τραβήξει και το γιο του μαζί κάτω και εκεί ο France λέει, ίσως αν δεν όμουνα από κάποιο σημείο του σπιτιού να κατάφερνα να καταφέρω να στηρίξω τον πατέρα μου, εναλλακτικά θα πρέπει να τον αφήσω κάτω και να πέσει, αλλά αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί και μας πηγαίνει νομίζω πολύ σε αυτό το έγκλημα που δεν υπάρχει.

Που είναι αυτή η αποσύνδεση, η διαφοροποίηση από τον πατέρα; Πολύ μεγάλες ενοχές είχε ως κακοποιημένος γιος. Στην πορεία βέβαια θα δούμε ότι κάπως το ξεπέρασε αυτό σιγά σιγά. Να διευκρινίσω μόνο ένα σημείο ότι ο πατέρας δεν είχε κάποια διάθεση στο όνειρο να πέσει. Παρακολουθεί μία παρέλαση στρατιωτική από τσέχους, εθελοντές που πολεμούσαν στο πλευρό των Γερμανών.

Μιλάμε ίδια τον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, γιατί αυτό το όνειρο το είδε το δεκάξι, αλλά έτσι όπως. Κρέμεται από το παράθυρο για να παρακολουθήσεις την παρέλαση, φοβάται ο ίδιος ο Φρανς ότι ο πατέρας του θα πέσει και μετά ο πατέρας του σχεδόν στατιστικά όταν βλέπει τον γιο του να προσπαθεί να τον συγκρατήσει, κάνει πως πάει να πέσει και να τον συμπαρασύρει.

Οπότε υπάρχει και αυτή η πτυχή του. Ο πατέρας του σχεδόν διασκεδάζει με την προσπάθεια του να τον προστατεύσει. Όνειρα σε αλληλογραφία και ημερολόγιο. 1917. Ονειροπ. Από την οδό χαίεν έστριψε ένας λόχος προς την κατεύθυνση του κεντρικού σταθμού. Ο πατέρας μου λέει αυτό το θέμα πρέπει να το απολαύσει κανείς όσο είναι σε θέση.

Σκαρφαλώνει στο παράθυρο φορώντας μια καφετιά ρόμπα και στέκεται με απλωμένα διάπλατα τα χέρια στο φαρδύ επικίνδυνα επίλημές πρεβάζι. Τον Αρπάζω και τον κρατώ από τις 2 θηλιές από όπου είναι περασμένη η ζώνη της ρόπας. Από καθαρή κακία κοινωνεί περισσότερο προς τα έξω. Βάζω τα δυνατά μου για να το συγκρατήσω. Σκέφτομαι πόσο καλό θα ήταν αν μπορούσα να δέσω τα πόδια με σκοινιά σε κάτι σταθερό για να μη με τραβήξει έξω ο πατέρας μου και να το κάνω. Όμως αυτό θα έπρεπε να αφήσω έστω για λίγο τον πατέρα μου. Και αυτό είναι αδύνατο.

Ο ύπνος μου δεν αντέχει τόση ένταση και ξυπνώ. Και το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι την αμέσως επόμενη μέρα το γνωρίζουμε αυτό επειδή όπως είπαμε, τα όνειρα είναι γραμμένα στο ημερολόγιό του την αμέσως επόμενη μέρα βλέπει τη μάχη 2 Ομάδων, όπου η ειδική του ομάδα κερδίζει και αιχμαλωτίζουν ένα γιγάντιο γυμνό άντρα. Αυτή η εικόνα του γιγάντιου γυμνού άντρα. Υπάρχει και στο γράμμα στον πατέρα και έχει μία άμεση αναφορά, όπως καταλαβαίνει κανείς στον πατέρα όμως δεν τον λέει πατέρα.

Το όνειρο αυτό. Αυτός λοιπόν ο υγάντιος άντρας από τη μία ομάδα αιχμαλωτίζεται στην ομάδα αυτή ανήκει, όπως είπαμε και ο ίδιος και προσπαθούν να τον μαχαιρώσουν, να τον κάψουν και ξυπνά έντρομος ο Φρανς από αυτό αργότερα, 6 μήνες μετά βλέπει ένα επόμενο όνειρο καταγράφει στο ημερολόγιο του το αυτό το όνειρο, όπου ψάχνει ένα γράμμα που δεν έφτασε ποτέ και φαίνεται να το πήρε λέει ένας γιγάντιος θυρωρός.

Πάλι η λέξη γιγάντιος εδώ εμφανίζεται πάλι στο επόμενο όνειρο που καταγράφει στο ημερολόγιό του βλέπει ότι έναν φίλο του τον βρίζει χυδαία ένας άντρας και τον αποκαλεί ταυτόχρονα τούρκο και προλετάριο. 2 βρισιές για την εποχή εκείνη. 2 μέρες μετά αμέσως επόμενο όνειρο βλέπει πως ο πατέρας του παρουσιάζει σε ένα ακροατήριο.

Μία χειλοει ιδέα. Την οποία. Κακά θεωρεί παράταιρο για τον πατέρα του, τον οποίο θεωρείται δεν έχει καμία κοινωνική ευαισθησία και είναι σαν ο πατέρας να προσπαθεί να πει στο ακροατήριο ότι μία τέτοια ευαισθησία την έχει μια σειρά. Λοιπόν ονείρων από το δεκάξι μέχρι το 17 όπου εμφανίζεται αυτή η μορφή του πατέρα, άλλοτε ως όντως ο πατέρας του και άλλοτε σαν ένας γιγάντιος άντρας ή ένας γιγάντιος θυρωρός και θα μιλήσουμε έτσι και λίγο.

Για κάποιους κανόνες, αν θα μπορούσαμε έτσι να τους ονομάσουμε. Στα όνειρα που μπορεί να μας βοηθήσουν να αποδοτικοποιούμε και να τα μεταφράζουμε. Έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό πραγματικά και για τον καύκα, αλλά και για όλους μας, ως ένα παράδειγμα του πώς μπορούμε να δουλεύουμε με τα όνειρά μας. Καταρχάς βλέπουμε ξανά μία σειρά ονείρων σαν να υπάρχει δηλαδή έχει δηλαδή σημασία και η σειρά, το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο.

Και πώς εξελίσσεται η θεματική της σχέσης, δηλαδή με τον πατέρα; Οπότε εκεί αυτοί οι κανόνες που λέει η Αθηνά είναι από το σουρεαλιστικό στο ρεαλιστικό όντως. Τα όνειρα έχουν αρχικά μία πιο φαντασιωσική, σουρεαλιστική αίσθηση, ενώ σιγά σιγά γίνονται πιο πραγματικά πιο αληθινά, πιο πατάνε στην καθημερινή πραγματική ζωή, όπως τα είδαμε, όπως τα ανέφερε και η Αθηνά. Το δεύτερο στοιχείο είναι από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο. Τι μπορούμε να πούμε από το γενικό στο ειδικό, δηλαδή πιο αφηρημένες ιδέες, μία αίσθηση.

Περίεργη που σιγά σιγά γίνεται πάρα πολύ συγκεκριμένη και το τελευταίο στοιχείο από το πρόσωπο στο προσωπικό. Μία μετάβαση δηλαδή και το βλέπουμε στα συγκεκριμένα όνειρα από ένας γίγαντας, μία μυθολογική, ας πούμε φιγούρα, μία ομάδα ανθρώπων σιγά σιγά γίνεται ο ίδιος ο πατέρας του Κάφκα. Αυτό τι σημαίνει ότι υπάρχει μία σταδιακή απευαισθητοποίηση, δηλαδή στην αρχή σαν να είναι πολύ καυτό το ζήτημα παράδειγμα συγκεκριμένο στο αρχικό όνειρο δεν εμφανίζεται πουθενά. Θυμός του, δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω τον πατέρα μου, άρα καταλαβαίνουμε μία θεματική αρκετά ευαίσθητη. Συναισθηματικά, μετά μετά βγαίνουνε ένστικτα, έτσι πιο βίαια και θυμωμένα, αλλά για έναν απρόσωπο γίγαντα, όχι για τον πατέρα μου.

Είμαστε μία ομάδα ανθρώπων, δεν είμαι εγώ ο οποίος λαμβάνω δράση. Μετά είναι ένας στειρωρός, κάτι πιο ρεαλιστικό, όπου ο κάθε ο ίδιος το θυμώνει ξεκάθαρα, αλλά όχι ο πατέρας και στο τέλος είναι ξεκάθαρο ο πατέρας που του θυμώνει ευθέως. Άρα υπάρχει μία εξέλιξη και δείχνω ότι σιγά σιγά έρχεται πιο κοντά, μπορεί πιο πολύ να δουλεύ. Το θέμα του.

Οπότε ο πατέρας εμφανίζεται με στο όνειρο με το Πουρνό Ζι που θα δούμε από το κρατάει ο καύκα από τα κορδόνια, αλλά εκεί όπως λες χρήστο δεν υπάρχει θυμός, οπότε είναι ένα όνειρο αρκετά. Θα μπορούσε να πει κανείς ρεαλιστικό, αρκετά συγκεκριμένο και προσωπικό. Όταν όμως αρχίζει ο καύκα να εκφράζει θυμό εκεί σαν να πηγαίνουμε πίσω σε κάτι πιο σουρεαλιστικό. Ένα όνειρο που έναν γίγαντα προσπαθεί μία ομάδα. Να τον κάψει στο φούρνο και είναι σαν λίγο η μάχη του Δαυίδ με τον Γολιάθ.

Κάποιοι μικροσκοπικοί άντρες προσπαθούν να πιάσουν ένα γίγαντα, οπότε να πιάσουνε ρεαλιστικό. Είναι πιο αφηρημένο και γενικό. Είναι μία ομάδα. Δεν είμαι εγώ και πιο απρόσωπο έτσι δεν είναι. Ο πατέρας είναι ένας γίγαντας αυτός καμία σχέση με τον πατέρα. Σιγά σιγά λοιπόν, όπως είπε, αυτός ο θυμός εκφράζεται. Με πιο ρεαλιστικό τρόπο, με πιο συγκεκριμένο προσωπικό.

Όνειρο δεύτερο. 2 ομάδες αντρών πάλευαν μεταξύ τους οι ομάδες στην οποία εγώ ανήκα είχε πιάσει έναν από τους αντιπάλους, έναν γιγάντιο γυμνό άντρα. 5 το Γραπτόσαμε ένας από το κεφάλι, 2 από τα χέρια και 2 από τα πόδια. Δυστυχώς δεν είχαμε μαχαίρια για να τον μαχαιρώσουμε. Ρωτήσαμε βιαστικά ο ένας τον άλλον για μαχαίρι. Κανένας δεν είχε.

Επειδή όμως για άγνωστο λόγο δεν είχαμε καιρό για χάσιμο και καθώς υπήρχε ένας φούρνος κοντά με ασυνήθιστα μεγάλη πυρακτωμένη πόρτα, σύραμε τον άντρα ως εκεί πλησιάσαμε το ένα του πόδι κοντά στο φούρνο, ώσπου να αρχίσει να βγάζει καπνούς. Το απομακρύνουμε πάλι μέχρι να σταματήσει να καπνίζει και ύστερα το σπρώξαμε πάλι κοντά στην πόρτα μονότομο το συνεχίσαμε ώστε να ξυπνήσω όχι απλώς λουσμένος στον ιδρώτα, αλλά και με τα δόντια μου να χτυπούν πραγματικά.

Οπότε γίνεται γίνεται ένας κύκλος, θα λέγαμε εδώ ονείρων που κάθε φορά το θέμα που εισάγεται που εδώ είναι ο θυμός μας ξαναφέρνει πάλι στην αρχή του σουρεαλισμού, του αφηρημένου του απρόσωπο. Ήθελα να αποτυπώσω το πρώτο όνειρο. Φαίνεται με αυτό με το μπουρνούζι φαίνεται σαν ο θάνατος του πατέρα του να υπάρχει κάπως στο. Περιβάλλον, αλλά σε καμία περίπτωση ο ίδιος δεν προς αυτό. Είναι σαν κάποιος να μπορούσε να δει αν δει την αλληλουχία πως υπάρχει σαν μία.

Έννοια. Ο ίδιος δεν είναι καθόλου πρωταγωνιστής σε αυτό και πολλές φορές το βλέπουμε αυτό και σε θεραπευόμενος που λένε ο πατέρας μου. Ξέρω γω η μητέρα μου, κάποιος δικός μου πεθαίνει και κάποιος εγώ προσπαθώ να τον σώσω σαν να υπάρχει και αυτό το κομμάτι της ενοχής όπου εγώ δεν είμαι καθόλου ενεργός, μπορεί να πεθαίνει πολύ στιμα από μπαλκόνι ή από κάποια παθολογικά αίτια.

Ναι, επομένως και σε αυτό υπάρχει μία εξέλιξη. Ένας θάνατος ο οποίος θα ήταν από ατύχημα καταλήγει να είναι ένας θάνατος που βέβαια δεν είναι όπως είπαμε ο πατέρας, αλλά είναι ένας θάνατος βασανιστικός του καίνε λίγο λίγο ξεκινώντας από το πόδι και ενώ στην αρχή θέλω να το μαχαιρώσουν έτσι και θα έλεγε κάνεις ότι είναι σκληρά βασανιστήρια.

Αυτά τα οποία τον υποβάλλουν και μετά είναι σαν να φεύγει ακόμη και το θέμα του θυμού από το προσκήνιο. Και να πηγαίνει στο θέμα της απαξίωσης, δηλαδή στο τέλος όταν δέχεται ένας φίλος, όχι ο ίδιος. Τα απαξιωτικά σχόλια και μετά ο πατέρας είναι μεν υποτίθεται κοινωνικά ευαίσθητος, αλλά λέει μία χιλιοπωμένη ιδέα που κανείς δεν τον ακούει.

Νομίζω ότι ο καύκα πια έχει φτάσει σε ένα σημείο να διαπραγματεύεται και το ότι δεν αξίζει καν τον κόπο. Τελικά το κάνει να θυμώνω αυτό Το αυτό είναι πολύ. Ενδιαφορός αλληλουχία. Όπου από θύμα γίνεται θύτης και μετά παίρνει απόσταση που κάπως το το βλέπουμε και στο βλέπουμε το παιδί που συμμορφώνεται. Το παιδί που είναι επαναστατή και το παιδί που διαφοροποιείται.

Και αυτό θα το δούμε σιγά σιγά και στη συνέχεια της ιστορίας, αλλά πριν πούμε για τη συνέχεια της ιστορίας με αυτό τώρα που συζητάτε μου φέρατε στο νου ένα έργο πάλι λιγότερο γνωστό του Κάφκα. Στο οποίο τι γίνεται; Περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες μία μηχανή βασανιστηρίων. Όπου ο αθώος πρωταγωνιστής μπαίνει μέσα σε αυτό το μηχάνημα, το οποίο μηχάνημα πάνω μέχρι να πεθάνει βασανιστικά του γράφει την καταδίκη του και σκέφτομαι αυτό που λες από θύμα θύτης τελικά στο όνειρο με το γίγαντα δεν είναι ο μικρός έτσι αδύναμος που υπόκειται στην τιμωρία, αλλά τελικά αυτός ο γιγάντιος άντρας υπόκειται σε αυτή τη βασανιστική.

Το βασανιστήριο το οποίο τελικά, όπως λέτε, πηγαίνει και στην απαξίωση, τελικά εσείς δεν υπάρχει λόγος να ασχολούμαστε με όλο αυτό. Ναι στα ημερολόγια, μετά γίνεται μία παύση από καταγραφές μέχρι το 19 και εκεί είναι από ακριβώς γράφει και το γράμμα στον πατέρα. Έχει προηγηθεί όπως νομίζω το ανέφερες. Έχει προηγηθεί ο αρραβός του είναι 35 χρονών το 18 με την Τζούλη Βον Χρίζεκ. Είναι μία νέα γυναίκα που συγκινεί τον κάθε έρχονται κοντά σε Έλληνα, την αρραβωνιάζεται βασικά και θέλουν να παντρευτούν.

Και εκεί ο πατέρας του είναι κάθετος αφάνταστα απορριπτικός του λέει ότι είναι μία γυναίκα πολύ κατώτερης τάξης για εσένα. Δεν είναι δυνατόν να θέλεις κάτι τέτοιο να κάνεις στη ζωή σου και νομίζω ότι το κρίνει και σε σχέση με τους προηγούμενους. 2 αρραβώνες του, ότι δηλαδή του καθρεφτίζει συνεχώς το πόσο ανώριμος είναι. Ανεπαρκής, αδύναμος.

Οπότε προηγείται αυτό το γεγονός και στη συνέχεια ακριβώς αυτό το πολύ σημαντικό έργο που λέει η Αθηνά το γράμμα. Φυσικά είναι επηρεασμένος και από την διάγνωση σχηματίωσης το 17 είναι επηρεασμένος και από την διάλυση αυτή του αρραβώνα του, που θεωρείται ο πατέρα του υπαίτιο. Αν και ο ίδιος βέβαια πήρε την απόφαση και γράφει αυτό το γράμμα στον πατέρα είναι κάτω χειρόγραφες σελίδες και προσπαθεί να βάλει σε λόγια αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα και να περιγράψει με περιστατικά συγκεκριμένα αυτή τη σχέση.

Είναι ένα γράμμα που σκόπευε να το δώσει ο ίδιος στον πατέρα του. Και μάλιστα λέει ότι ο στόχος δεν είναι να σε καταδικάσω ο απώτερος στόχος του ήταν να πειστούν και οι 2 ότι κανείς δεν φταίει ότι ο καθένας ίσως να είχε και καλές προθέσεις ότι σίγουρα μας υπήρχε μεταξύ τους μία τεράστια απόσταση και ήθελε ίσως επειδή γνωρίζει ήδη, όπως είπαμε και την διάγνωση του σωματείου.

Να μπορέσουν να έχουν ηρεμία μεταξύ τους. Στην φυσική εξέλιξη του θανάτου και των 2 λέει ότι ενόψει του πιθανου θανάτου και των 2 μας μελλοντικού, ίσως τουλάχιστον να είμαστε ήρεμοι. Εν τω μεταξύ, το σημαντικό είναι ότι αυτό το γράμμα το έδωσε στη μητέρα του για να το δώσει στον πατέρα η μητέρα προφανώς το διάβασε και σκέφτηκα ότι δεν είναι καλή ιδέα. Το έδωσε πίσω στο γιο της και αυτό το πράγμα δεν δόθηκε ποτέ στον πατέρα.

Ωστόσο ο ίδιος ο Καυκα λέει ότι παρότι δεν δόθηκε ποτέ εδώ βρήκα μία. Εδώ βρήκα μία ησυχία μέσα μου και εδώ έρχεται πάλι. Η συνέχεια της έρευνας που ξεκινάει με τα όνειρα και μετά πιάνει το γράμμα και χρονολογικά στο οποίο το ερώτημα είναι αφού δεν δόθηκε ποτέ αυτό το γράμμα, δεν διαβάστηκε ποτέ δεν ακολούθησε, ας πούμε, μία επικοινωνία πατέρα γιου που κάπως τα βρίσκουν.

Πώς είναι δυνατόν να βρει και αυτή την εσωτερική ειρήνη; Ο συγγραφέας του γράμματος; Αυτό που επιδίωκε σχετικά με την έρευνα, να πούμε ότι από τη μία σε μία πρώτη φάση ανάλυσης. Επιβεβαιώσαμε ότι υπάρχει ένα μοτίβο που διατρέχει και τα όνειρα και το γράμμα και αυτό είναι το μοτίβο της σύγκρουσης με τον πατέρα, αλλά μάλιστα η χρήση της πάλης της σωματικής πάλης ως μία μεταφορά για τη σχέση τους.

Το βλέπουμε αυτό και στα όνειρα το βλέπουμε και στο γράμμα. Έτσι δηλαδή προσπαθούσα κάπως να αποτυπώσει το πώς ένιωθε εκείνος για αυτό και ανέφερε, πριν και τη μάχη Ζα και εγώ μέσω σωματικού όρους σχεδόν. Στη συνέχεια, η ανάλυση μας έδειξε ότι. Υπήρχε μια αλληλουχία στη συγγραφή, όπου ο Κάφκα μιλάει για την μεγάλη πλειονότητα, ας πούμε, της έκδοση του γράμματος στο μεγαλύτερο μέρος, ας πούμε του γράμματος. Ο καύκα μιλάει για την εμπειρία τη δική του με τη δική του φωνή. Λέει δηλαδή, όπως είπαμε διάφορα περιστατικά, μιλάει για μία φορά που ο πατέρας του τον είχε κλείσει έξω από το σπίτι. Ήταν πάρα πολύ μικρός.

Μπορεί να ήταν 3 χρονών γιατί; Απλά και μόνο ζήτησα νερό. Αυτό είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα παιδικής ανάβλησης. Έτσι κακοποιητική συμπεριφορά στο πατέρα. Με τη δική του φωνή και παραθέτει διάφορα περιστατικά. Μερικά σημεία από το γράμμα στον πατέρα, 1919. Η φωνή του Κάφκα. Δεν σεβόσουν τα συναισθήματα ή την κρίση; Απαιτείσες απόλυτη υπακοή και με έκανες να τρέμω. Θυμάσαι όταν κλείδωσες έξω μια νύχτα στο σκοτάδι; Μόνο λίγο νερό σου είχα ζητήσει.

Δεν υπήρχε ποτέ καμία συζήτηση, μόνο σαρκασμός. Κι έτσι έχασα την ικανότητά μου να μιλώ και να σκέφτομαι στην παρουσία σου. Φυσικά θυμάμαι κάποιες εξαιρέσεις. Είσαι φροντιστικός όταν ήμουν άρρωστος; Και σε ευχαριστώ που δεν με ντροπιασες όταν στεκόμασταν και οι 2 γυμνοί στην πισίνα. Εσύ ένας γίγαντας. Εγώ ένας μικρός σκελετός.

Δεν λέω ότι με χτυπούσες, αλλά συχνά υπονοούσες ότι μου έκανες τη χάρη να με τη. Και φυσικά με μείωνες. Επαναλαμβάνω συνεχώς την ιστορία της δικής σου ζωής. Και προς το τέλος βάζει τον πατέρα να μιλήσει σε πρώτο πρόσωπο σαν να γίνεται ένας διάλογος μεταξύ τους και αυτό έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον του λέει ο πατέρας ότι ναι για όλα όσα με κατηγορείς. Ναι, ευθύνομαι, αλλά είχα πολύ καλούς λόγους για αυτό που σου έκανα, γιατί πραγματικά πάντα ήθελες να ζεις ως παράσιτο και πάντα ήσουνα ανεπαρκής για όλα αυτά τα οποία λες ότι δεν κατάφερες.

Ευθύνεται η δική σου ανεπάρκεια; Η φωνή του εσωτερικού πατέρα. Με κατηγορείς για τα πάντα παρά τους ισχυρισμούς σου. Μου φαίνεται ότι σκοπεύεις να ζεις εξ ολοκλήρου από μένα σαν παράσιτο και δίνεις τον εαυτό σου μία καλή δικαιολογία. Μάθε ότι υπάρχουν 2 είδη μάχης ιπποτική ισότιμη μάχη και η παρασιτική. Εσύ πολεμάς τη δεύτερη; Ας το παραδεχτούμε, απλά δεν είσαι σε θέση να αντιμετωπίσεις τη ζωή.

Όλες οι κατηγορίες που σου προσάπτουν είναι δικαιολογημένες. Και το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι υπάρχει και η απατητική φωνή του Καύκα, ο οποίος αναγνωρίζει ότι η φωνή του πατέρα που του μιλάει δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια εσωτερικευμένη φωνή του ίδιου, ότι ο ίδιος δηλαδή κουβαλάει αυτή την βασανιστική κακοποιητική φωνή του πατέρα μέσα του. Η απαντητική φωνή του Κάφκα.

Αυτός ο αντίλογος προέρχεται από μένα όχι από εσένα. Είναι η δική μου φωνή και απόδειξη της δυσπιστίας μου προς τον εαυτό μου. Την οποία εσύ έχεις καλλιεργήσει μέσα μου; Ωστόσο, υπάρχει μια συγκεκριμένη δικαιολογία γι αυτόν τον αντίλογο. Και από αυτόν προκύπτει μια ανεξήγητη εμπειρία επανόρθωσης. Αυτή η επανόρθωση μας φέρνει όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αλήθεια.

Έτσι μπορεί να μας ηρεμήσει λίγο και τους 2 και να κάνει τη ζωή μας και τον θάνατο μας ευκολότερα. Αυτή η αναστοχαστική του φωνή και διάσταση έχουμε την εντύπωση ότι τον βοήθησε στην πραγματικότητα, ενώ δεν έδωσε όπως είπες ποτέ αυτό το γράμμα να ανακουφιστεί. Το λέει και ο ίδιος ότι υπάρχει μια επαναστατική διάσταση σε όλο αυτό που κάνουμε αυτή τη στιγμή. Μιλώντας στο φανταστικό του πατέρα και βλέπουμε στη συνέχεια τον ημερολογίων του ότι σχεδόν δεν αναφέρεται καθόλου πλέον στον πατέρα.

Ούτε στην πάλη με τον πατέρα να φέρεται, αλλά ούτε και σε δυσάρεστα συναισθήματα για τον πατέρα είναι σαν αυτό το θέμα ξαφνικά να χάνει τη σημασία του κάνοντας μια. Προσπάθεια να στοχασμούτοποιεί ότι αυτό που τον άφησε πίσω όλα αυτά τα χρόνια ήταν η προσπάθεια που έκανε να τον παλέψει, να τα βγάλει πέρα με ένα τεράστιο γίγαντα αντί να προσπαθήσει να διαφοροποιηθεί από αυτόν με τα δικά του όπλα.

Συνειδητοποιεί δηλαδή ότι έχασε χρόνο, προσπαθούσε με έναν ισότιμο τρόπο να τον αντιμετωπίσει, ενώ ως Δαβίδ αυτό ήταν αδύνατο. Σκέψεις στο ημερολόγιο, 1921 1923. 1921. Μια σκέψη μου έρχεται τελευταία ότι ως παιδί είχα ηττηθεί από τον πατέρα μου και λόγω της φιλοδοξίας μου δεν μπόρεσα ποτέ να εγκαταλείψω το πεδίο της μάχης όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις αδιάκοπες ήττες που υπέστε.

28/01/1922. Δεν είναι μόνο φταίξιμο του πατέρα μου που δεν έμαθε ποτέ να χρησιμοποιώ τα δικά μου όπλα, αλλά και η δική μου επιθυμία να διαταράξω την ειρήνη, να ανατρέψω κάποια στιγμή την ισορροπία των δυνάμεων. 12/06/1923. Τελευταία καταχώρηση στο σωζόμενο ημερολόγιο. Υπάρχει σκέψη, έχεις κι εσύ τα δικά σου όπλα; Και ίσως δεν είναι και τυχαίο που συναντάει και μία γυναίκα με την οποία πια πρώτη φορά στη ζωή του μπορεί να κάνει σχέση. Μετά γνωρίζω τι μιλένα για με την οποία πάλι μέσω αλογγραφίας έχουν μία επικοινωνία και μία σχέση είναι και μεταφράστρια τους τα τσέχικα.

Γιατί όλα αυτά τα κείμενα ήταν στα γερμανικά. Οπότε. Ήταν παντρεμένη να πούμε. Στο μεσοδιάστημα λοιπόν, μέχρι τη γνωριμία του με την επόμενη. Όμως αναφέρεσαι στην επόμενη και στην τελευταία του σχέση που ήτανε ίσως και η πιο γλυκιά, η πιο καλή και εγώ θα πω και πιο πραγματική, όχι μέσω αλληλογραφίας και φαντασίας, αλλά στην πραγματική ζωή. Πρόκειται για την ντόρα diamant πολύ νεότερή του. Εκείνος ήταν 40 χρονών όταν γνωρίστηκαν σε ένα θέρετρο τέλος πάντων.

Έκαναν σχέση. Η ντόρα ζούσε στο Βερολίνο, οπότε επέλεξε να πάει να ζήσει μαζί της στο Βερολίνο. Πρώτη φορά λοιπόν όχι σε θέρετρα και εξοχικά όπως πήγαινε, πήγαινε να αναρρώνει, αλλά λέμε εμείς για να ξεφεύγει και από την πατρική οικογένεια. Μια συνειδητή επιλογή να πάει και να μείνει με μία γυναίκα σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα, εκτός πατρικής εστίας. Μάλιστα λέει, Συστήνονταν κάπου διάβασα και ως αντρόγυνο. Εκεί είναι μία εποχή όπου οικονομικά είναι πολύ δύσκολο για.

Ήταν πάρα πολύ μεγάλος τότε στο Βερολίνο, όμως μοιάζει να είναι ίσως η πιο καλή στιγμή φάση της ζωής του αυτή, όταν ήταν πια 40 χρονών και από μαρτυρίες της ίδιας της ντόρα. Εκεί τώρα κάτι έχει γίνει και με το ημερολόγιο έχουνε χαθεί κομμάτια έτσι δικά του. Σκέφτομαι να πούμε για αυτό το κομμάτι, το πώς χάθηκαν κάποια έγγραφα του, αλλά και πώς είχε δώσει και αυτή την εντολή να καταστραφούν.

Αλλά εγώ θα σας λέω να σταθούμε στο ότι η ντόρα τι τόσο νεότερη γυναίκα; Αλλά όταν διαβάζουμε το 19 άλλο έχω διαβάσει ήταν 25. Πάντως σίγουρα ήταν πολύ νεώτερη του, είτε μία νέα γυναίκα η οποία είχε συγκρουστεί με τον πατέρα της και είχε στην ουσία φύγει από το πατρικό της και ζούσε μόνη της. Ασχολούνταν πολύ και με τον ιουδαϊσμό από την πρακτική του, κάτι που ο Κάφκα και λόγω του μεγαλώματός του δεν ήταν εξοικειωμένος με αυτή την ιδέα του να εξασκεί τις θρησκευτικές του λειτουργίες και πρακτικές, οπότε είναι σαν με την ντόρα να επανισάγεται. Στον ιουδαϊσμό με έναν τρόπο μαθαίνει και εβραϊκά ή μαθαίνει καλύτερα εβραϊκά με αφορμή την δική της παρουσία και η ίδια είναι που του στέκεται μέχρι το τέλος με ένα μικρό διάστημα που αναγκάζεται να γυρίσει λόγω της πιάτι πολύ επιδωρημένης υγείας του λόγω της σωματείωσης.

Για λίγο γυρίσει στο πατρικό του και μετά με την παρέμβαση και του φύλου του αυτού. Μεταφέρεται σε σανατόριο στην Αυστρία και η Ντόρα πηγαίνει μαζί του και είναι μαζί του μέχρι την τελευταία του στιγμή. Φαίνεται ότι ήτανε η πιο καλή περίοδος. Παραδόξως του Καύκα και ενώ ήταν άρρωστος και ενώ πια από τη χρηματίωση είχε στο λάρυκα πρόβλημα και θα μπορούσε καθόλου να καταπιεί.

Δεν έτυχε που γράφτηκε για τον καλλιτέχνη που πεινάει το ένα από τα τελευταία του έργα. Η ντόρα κάθεται δίπλα του, του διαβάζει επαν εκείνος πια δεν μπορεί καθόλου να μιλήσει. Ήταν μία γλυκιά περίοδος. Παραδόξως στα τελευταία του. Πόσο κρίμα και φαίνεται ότι σχεδόν δεν πίστευαν και τώρα όταν έλεγε ότι. Είναι σαν ένας άλλος cash, κάποιο γελαστός με καμία αστεία να χει μία μεγαλύτερη αισιοδοξία για τη ζωή. Ο κάθε πάντως δίνει αυτή την εντολή στο φύλλο του. Το Broad να καούν όλα τα χειρόγραφα του ότι δεν έχει δημοσιεύσει ημερολόγια, γράμματα και τα λοιπά ο Broad ευτυχώς δεν το κάνει αυτό γιατί λέει ο ίδιος ότι τελικά ο καύκα το είπε αυτό, αλλά ξέρει ότι δεν θα το τηρούσα και. Από την άλλη, η ντόρα.

Κρατάει 35 τουλάχιστον δράματα που είχαν ανταλλάξει με τον Φρανς και ίσως και τα ημερολόγιά του των 2 τελευταίων ετών. Που αποτύπωναν και τη δική τους την σχέση. Τα οποία αυτά τα ημερολόγια είναι που έχει γίνει και μία προσπάθεια να τα βρουν. Γιατί αυτά τα ημερολόγια που και τα γράμματα που απέκρυψε από τον ότι τα έχει τα βρήκε η Γκεστάπο σε μία επιδρομή που έκανα στο σπίτι στο 33 και μαζί με άλλα αντικείμενα και έγγραφα δεκατέσκυσαν.

Εκεί αναγκάστηκε η ντόρα να μπει στον πρώτο. Ότι έχω και αυτά. Τον καύκα και ακόμα τα ψάχνουν και φαίνεται ότι υπάρχει η αίσθηση ότι αν τα βρουν πιθανόν να έχουμε και μια άλλη οπτική για τον καύκα για τα τελευταία του χρόνια. Που για μας με αυτή την έρευνα που κάναμε δεν θα μας εξέπλητε αν τελικά ως αποτέλεσμα και του γράμματος προς τον πατέρα από κάπως να απελευθερωθεί και να κάνει αυτή τη σχέση, όπως είπαμε την ντόρα, αλλά και να ανακαλύψει ίσως και κάποιες στιγμές αισιοδοξίας.

Εμένα κάτι πολύ σημαντικό σε αυτό το πράγμα το όπως είπε και η Αθηνά, είναι στην αρχή η φωνή του κάθε κα παιδιού, το παιδικό παράπονο δηλαδή. Μετά ο Κάφκα που δίνει έτσι ενσαρκώνεται ο πατέρας, οπότε έρχεται ίσως προς ίσον. Και στο τέλος για να στοχαστική η φωνή του Κάφκα που λέει ότι τελικά δεν είσαι πια. Εσύ είμαι εγώ που σε έχω εσωτερύσει είναι η δική σου φωνή που ζει μέσα μου.

Είμαι εγώ που μου κάνω όλα αυτά τα πράγματα και όχι εσύ αυτό το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό. Κάπου ο ίδιος ο Καυκα λέει ότι έφαγα όλα μου τα χρόνια μένοντας ένα παιδί δε μεγάλωνα σε μία προσπάθεια να αναπαριστώ και να αναβιώνω τέλος πάντων αυτή τη μπαλη κολιάθ με μία ελπίδα να σε νικήσω αλλά ίσως έπρεπε να παραιτηθώ. Και αυτό μας παρατέπει έτσι ήθελα να το πω και στο επεισόδιο με τον χαλιπά αν.

Θυμάστε όπου το βλέπουμε πάρα πολύ εκεί; Πώς με τα γλυπτά του λέγαμε για την μητέρα του που ήταν μία μήδεια πως ο ίδιος είχε ενσωματώσει αυτή την εσωτερική μήδια και κατέστρεφε ο ίδιος τα γλυπτά του. Ο Κάφκα μπόρεσε να το δει και αυτό να συγκλονίζει αυτή η διαύγεια πνεύματος και η βαθιά ψυχολογική του σκέψη. Να σημειώσουμε ότι κάποια από τα ημερολόγιο Μπο ότι είχε αφαιρέσει κάποια στοιχεία.

Τα οποία βλέπουμε σε μη λογοκριμένες εκδόσεις αρκετά αργότερα έχουν αφαιρεθεί κάποια στοιχεία σε σχέση με κάποιες ομοηρωτικές φαντασιώσεις του Καύκα και κάποιες αρνητικές αναφορές στους Εβραίους και έχουμε κάποιες εκδόσεις μέχρι και το 2023 πια που αναφέρονται σε όλα τα στοιχεία των ημερολογίων. Ναι. Όσο περνάει ο καιρός και απομακρυνόμαστε έτσι από ένα πιο συναισθηματικό. Συνδέσιμο των ανθρώπων που έχουν αναλάβει να εκδώσουν ένα ημερολόγια.

Γράμματα κλπ. Τόσο πιο εύκολο είναι να γίνει μία πιο έτσι ρεαλιστική αποτύπωση. Το ίδιο έχει συμβεί και με τον Δαρβίνο. Είχανε ας το πούμε έτσι αποσιωποίηση κάποια κομμάτια από τη δική του αυτοβιογραφία, τα παιδιά του και σε κατοπές εκδόσεις, η εγγονή του τα προσέθεσε. Πολύ σημαντικό τώρα που αναφέρεσαι στο Δαρβνο γιατί είναι ένα επεισόδιο που και εκεί είχα αναδείξει πάρα πολύ τη σημασία της αναστοχαστικότητας. Αυτό δηλαδή που βλέπουμε και εδώ στον καύκα. Πώς αυτό οι άνθρωποι μακροημέρευαν και τα κατάφερναν και ενώ καύκα είχε πολλούς λόγους να μην μακροημερεύσει. Εντάξει, ήρθε η ασθένεια, αλλά τουλάχιστον μία φορά είχε σκεφτεί την αυτοκτονία.

Το ξέρουμε αυτό. Πόσο ο ίδιος τελικά το πάλεψε μέχρι τέλους και θεωρούμε ότι αυτή η αναστοχαστικότητα έκανε όλη τη διαφορά, όπως σε άλλα επεισόδια μας. Η Frances Goodman, η Virgina Fovank που υπήρχε η αυτοκτονία εκεί είδαμε ότι έλειπε αυτή η αναστοχαστικότητα. Ωραία και ίσως να λέγαμε και κάποια πράγματα για τη σημασία των γραμμάτων και στη δική μας τη δουλειά.

Πώς ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να γράφουν γράμματα, όχι απαραίτητα για να τα δώσουν στους δικούς τους ή μπορεί να δώσουν και μια τελική εκδοχή, αφού έχουμε δουλέψει μαζί τους πολλές εκδοχές του ίδιου γράμματος, γιατί πιστεύουμε ακριβώς αυτό το οποίο ενστικτωδώς έκανε ο Καύκα; Δηλαδή ότι και μόνο που θα γράψει κανείς ένα τέτοιο γράμμα και αναπτύξει μια αναστοχαστική φωνή εν τέλει.

Αυτό θα είναι θεραπευτικό. Δεν είναι τυχαίο που ένας από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του, ο φίλιπ ροζ, διάσημος συγγραφέας, ενθάρρυνε τους μαθητές του να γράφουν γράμματα στους γονείς τους σαν ένα είδος θεραπευτικής διεργασίας και ιδίως είχε ασχοληθεί πάρα πολύ με τον ίσως να μας πεις εσύ το κάτι σε σχέση με αυτό, αλλά είχε και μια φαντασίωση που έλεγε τι θα γινόταν αν που και αυτό το αξιοποιούμε πολλές φορές στη θεραπεία. Τι θα γινόταν αν; Η ζωή είχε πάρει μία άλλη τροπή και λέει ότι ίσως αν ο Κάφκα ζούσε και δεν είχε πεθάνει από τη Θωμαίωση, τα είχε πάει είτε στην Αμερική με τον Max, πιθανόν, αλλά μπορεί να είχε ζήσει και να είχε μακροημερεύσει, αλλά πιθανό να είχε καταστρέψει και τα αίτια του ο ίδιος και να μην είχαμε τώρα τίποτα ή άλλο σενάριο.

Ίσως να είχε πάει στην Παλαιστίνη που ήταν και ένα όνειρο αρκετό Εβραίων νευρεζόμαστε Παλαιστίνιοι ίδια η Ντόώρα, η οποία μετά από το θάνατο. Αυτά δούλεψα ως ηθοποιός έτσι και στην Αγγλία. Κατέληξε τελικά στην Παλαιστίνη και πέθανε εκεί. Αυτό το γνωρίζουμε ότι ήταν μία επιθυμία στα τελευταία χρόνια του Κάφκα και με την Ντόρα ήθελε να πάει κάπου.

Διάβασα ότι και με έναν φίλο του ήθελε έτσι να πάει, αλλά δεν τον δέχτηκε ο φίλος θα ήταν ένα σενάριο. Πάντως έχει πολύ ενδιαφέρον όλο αυτό με τον Φίλιππο και όλα αυτά τα εναλλακτικά σενάρια. Μάλιστα σε αυτά τα εναλλακτικά φαντασιωσικά σενάρια φαντάζεται ότι είναι και δάσκαλος του. Οταν ο ίδιος ο Φίλιπ ήταν μικρούλης, είναι το όνειρο του ότι ήταν ο κάφκας στην Ανατολική Ευρώπη.

Ήταν ο φίλιπ χρόνια Μετά βέβαια στην Αμερική και ο ίδιος εβραϊκής καταγωγής, οπότε εμπνέεται πάρα πολύ από όλο αυτό και βέβαια τα γράμματα πέραν από μία προτροπή προς τους φοιτητές του, ήταν τελικά και μία προτροπή προς τον εαυτό του. Δηλαδή ένα από τα. Έργα του τα λογοτεχνικά είναι το οποίο υποτίθεται ο πρωταγωνιστής ο έτσι έτσι μιλάει.

Στον ψυχαναλυτή του για τη σχέση του με τη μητέρα του, όπου βλέπουμε καύκα πατέρας. Εκεί είναι φίλη υπερόθ και μητέρα που μιλάει για το πόσο τον έχει καταπιέσει και σεξουαλικά και γενικά. Σκεφτόσουν να μας μιλήσεις και για όνειρα θεραπευόμενος νομίζω. Για το γράμμα, θέλω να πω έτσι επειδή με αγγίζει πολύ ο Κάφκα έτσι και αυτή την εβδομάδα μίλησα πολύ με τους ανθρώπους στο γραφείο.

Σκέφτομαι έναν αρχικά θεραπευόμενο, ο οποίος μου μιλάει πολύ για τη συνήθειά του να γράφει γράμματα. Είτε τα στέλνουν είτε τα περισσότερα όχι. Είναι σε μία φάση τώρα που στέλνει σε προηγούμενες σχέσεις της ζωής του γράμματα και ενώ έτσι με ένα δισταγμό τα έφερνε στη θεραπεία, φοβόταν ότι θα τον μαλώσω. Στην πραγματικότητα όμως θα διαβάζουμε και βλέπουμε πάρα πολύ αυτή την εξέλιξη από γράμμα σε γράμμα, πώς δηλαδή τα πρώτα γράμματα ήταν εγώ φταίω για όλα τα ενδιάμεσα γράμματα ήταν ότι και εσύ με δυσκόλεψες και το τελευταίο γράμμα που μου φάνηκε πολύ συγκινητικό. Έλεγε ότι και τι να πρέπει να σε ξεχάσω και κάνει μία αναδρομή, όπως και καύκα σε ένα σωρό παιδικές γενικά αναμνήσεις και καλές και δυσάρεστες και λέει να χρειάζεται και εσύ να είσαι μία ανάμνηση όπως όλες οι άλλες, δηλαδή σαν να το εντάσσει και να το αποδέχεται ως ένα κομμάτι της ζωής του και όχι ως το μοναδικό ζήτημα της ζωής του.

Και συνεχίζεται η ιστορία θα. Δούμε τα όνειρα. Ήθελα να πω για μία τεχνική. Που υπάρχει όπου ζητάμε από τους γονείς που δεν έχουνε ίσως φερθεί με τον καλύτερο τρόπο. Έχουν παραμελήσει τα παιδιά τους να γράψουν ένα γράμμα στα παιδιά τους, ξεκινώντας από την στιγμή της σύλληψής τους και μετά και τους παροτρύνουμε, δίνοντας πολλές οδηγίες και γράφοντας, εκείνοι πολλές εκδοχές του γράμματος να γράψουν μία ιστορία σε αυτό το γράμμα, όπου να ανατρέπει την κυρίαρχη, ας πούμε, ιστορία τις παραμέλησης, όχι λέγοντας ψέματα αλλά φωτίζοντας πλευρές. Της ιστορίας τους με το παιδί και παίρνοντας και την ευθύνη προφανώς για τη δική τους συμπεριφορά. Έχοντας το χρησιμοποιήσει σε κάποιες περιπτώσεις έχω δει ότι αυτό έχει λειτουργήσει πολύ καλά και για τους γονείς. Όταν είναι βέβαια συνεργάσιμη και όντως παίρνουν κάποια ευθύνη αλλά και για τα παιδιά που ακούνε μέσα από αυτό το γράμμα τους γονείς αναλαμβάνω μία ευθύνη και να τονίζουν και το πόσο σημαντική ήταν η ύπαρξη των

παιδιών τους για εκείνους, κάτι που κάποιες φορές δυσκολεύονται να κάνουν πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό τώρα που λες είναι πραγματικά πολύ σημαντικό για το με αυτό τον τρόπο διαλύεται ένα φάντασμα πολύ συγκεκριμένο για το οποίο θέλω να μιλήσω τώρα για τον άλλο θεραπευόμενο. Με τα όνειρα, τώρα θα μιλήσω για όνειρα και όχι για. Σε αυτή τη σειρά ονείρων που έτσι είναι και ένας φανατικός ακροατής μας και πολύ καλός μαθητής, δηλαδή έφερε ένα κομμάτι του ημερολογίου του με τίτλο όπως έχουμε πει με τη σωστή σειρά ημερομηνίες, οπότε όπως και με τον Κάφκα, σαν Εξελίσσε τη θεματική ο άνθρωπος αυτός προσπαθεί να δουλέψει πολύ τη σχέση με τη μητέρα του με ένα πολύ έτσι κακοποιητικό ιστορικό. Το πρώτο όνειρο βλέπει μία γυναίκα σε ένα παλαιοπωλείο από κάποια άλλη χώρα που του λέει, Μοιάζεις με τον γιο μου κοίτας τη φωτογραφία.

Εκείνος όμως λέει Όχι, Όχι καμία σχέση. Στο δεύτερο όνειρο βλέπω είναι φιλοξενούμενος σε ένα σπίτι ενός φίλου του και κάνει μία ζαβολιά όπου τον πιάνει η μητέρα του φίλου, όπου περιγράφεται ως μία πρώην πολύ σκληρή γυναίκα, αλλά δεν τον μαλώνει. Του λέει εντάξει ήμουνα παλιά σκληρή. Το τρίτο όνειρο βλέπει ευθέως τη μητέρα του. Πιο αδύναμη, όπου παραδέχεται ότι ναι παιδί μου και εγώ σε έχω ταλαιπωρήσει για κάτι όμως επιφανειακό που γίνεται στο όνειρο και στο τελευταίο όνειρο βλέπει να είναι σε ένα τεράστιο οικογενειακό τραπέζι.

Κατευθύνεται προς τη γενιά, την οικογένεια της μητέρας, ψάχνει να βρει τη θέση του και εκεί βλέπει τη μητρική γιαγιά. Επίσης πολύ σκληρή γυναίκα όπου της λέει στα ίσα, γιατί να σε αγκαλιάσω και ναστε φιλοσο έχεις φερθεί πάρα πολύ άσχημα. Και εκείνη του λέει, Ναι παιδί μου, έχεις δίκιο, δεν σου φέρθηκα καλά. Οπότε ποιο είναι το φάντασμα που έλεγα πριν αυτό το φάντασμα αυτή αυτός ο πόθος; Που τον είδαμε και στον καυκά να με καταλάβουνε να πάρουν ευθύνη να μου πουν ότι δεν έφταγαν και αυτό βλέπει πώς τον στοιχειώνει και στο παρόν και σε άλλες σχέσεις ερωτικές που έχει και πώς μέσω είτε γραμμάτων ή της φαντασίας των ονείρων αυτό σιγά σιγά σαν να λύνεται και σαν να λέει ίσως χρειάζεται και εγώ να παραιτηθώ από αυτόν τον αγώνα τώρα. Έχουμε, θα έχουμε κι άλλα πολλά πράγματα να πούμε γιατί η σχέση με τον πατέρα και πώς και γενικά με τους γονείς αυτή αναφέρεται στην θεραπεία και πώς; Ο στόχος είναι η εσωτερική διαφοροποίηση και κάπως το να μην παγώνουν οι

άνθρωποι τη ζωή τους, όπως και ο Καυκά διαπίστωσε στο γράμμα του. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που ήσασταν μαζί μας. Ελπίζουμε να συνεχίζεται το ημερολόγιο, ονείρων να προσθέσετε και τις σημερινές παρατηρήσεις και να παρατηρήσετε και τα όνειρά σας. Και να τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00