Skip to content
PodBase
Fyodor Dostoevsky: Όνειρο με παράξενο πλανήτη

Fyodor Dostoevsky: Όνειρο με παράξενο πλανήτη

Psychobiographes, The Stories Behind The Stories
Φεβρουάριος 07, 2026 00:59:29
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο φημισμένος Ρώσος συγγραφέας Fyodor Dostoevsky, που πάλεψε με ακραίες αντιξοότητες 

και βρέθηκε μια ανάσα από τον θάνατο, δημιούργησε ήρωες που έβλεπαν όνειρα παρόμοια 

με τα δικά του. Σε ένα από αυτά, ο ήρωας βλέπει πως αυτοκτονεί κι ένα όν τον μεταφέρει σε 

έναν παράξενο, ιδανικό πλανήτη. Τι να σήμαινε άραγε το όνειρο αυτό; Συζητάμε με την 

ευκαιρία για την πολυφωνικότητα στο έργο του συγγραφέα και την επιρροή του στη 

σύγχρονη ψυχολογία. Μας βοηθούν τα όνειρα να ανακαλύπτουμε το δικό μας νόημα ζωής;

Ακούγεται ο ηθοποιός Κώστας Κουτρούλης 🎙️

Ψυχοβιογραφία Dostoevsky: A.A. X.K. Π.Τ.

Έρευνα ονείρων: Nancy Bardaka, Marilina Dinka, Konstantina Kaza, Chara Kostaki, Vasso 

Lentzou, Pandora Papazotou

Μ. Δίνκα, Κ. Καζά, Χ. Κωστάκη, Β. Λέντζου, Ν. Μπαρδάρκα, Π. Παπαζώτου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Καλώς ήρθατε στο έβδομο και τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της σειράς του podcast check over streams edition. Ακολουθούν κι άλλοι βέβαια, μην ανησυχείτε και σήμερα θα ασχοληθούμε με τον θείορ Μιχαήλβιτς, ενώ από τους κορυφαίους Ρώσους μυθιστοριογράφους, φιλοσόφους και δοκιμιογράφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το έργο του, το οποίο διεισδύει στα βαθύτερα μυστήρια της ανθρώπινης ψυχής, δεν ήταν απλώς ένας συνηθιστο.

Ένας ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής που μετέτρεψε τα δικά του ψυχικά τραύματα και βιώματα σε παγκόσμια λογοτεχνικά αριστουργήματα. Η ζωή του υπήρξε ένα πεδίο μάχης ανάμεσα στην εξαθλίωση κοινή δόξα, την πίστη και το μηδενισμό, την ενοχή και τη λύτρωση. Η ζωή το χαρακτηρίστηκε από έντονες δοκιμασίες που επηρέασαν καθοριστικά το πνευματικό του υπόβαθρο.

Ούτως το θεωρείται πρωτοπόρος του ψυχολογικού μυθιστορήματος, εξαιρωνώντας την πολυφωνία των ηρώων του και τις ασυνείδητες παρονήσεις τους. Η γραφή του διακρίνεται από την παρουσία πολλαπλών αφηγηματικών φωνών που συγκρούονται ισότιμα χωρίς να υπάρχει μία τελική απόλυτη αλήθεια από τον ίδιο τον συγγραφέα. Το σύνολο του έργου του.

Το οποίο περιλαμβάνει 12 μυθιστορήματα και πολυάριθμα διηγήματα, άσκησε τεράστια επίδραση σε μεταγενέστερο στοχαστές και λογοτέχνες, πολλούς από τους οποίους έχουμε αναφερθεί και εμείς όπως ο Νίτσε, ο Φρόιντ και ο Κάφ. Σήμερα θα έχουμε την ευκαιρία να μελετήσουμε στοιχεία από το όνειρο ενός γελοίου και άλλα του όνειρα, καθώς και άλλα στοιχεία από έργα του και θα μιλήσουμε και για τα επίπεδα που μελετάμε στην ψυχοθεραπεία. Παρόμοια θέματα όπως πάντα, θα ξεκινήσουμε κάποια βιογραφικά στοιχεία.

Χρήστο ωραία ας ξεκινήσουμε με κάποια στοιχεία βιογραφικά οντο. Και γεννιέται το 1821 στη Μόσχα. Οι γονείς του είναι ο μιχαήλφσκι και η μητέρα, η Μαρία Ντοστογιέφσκι. Είναι το δεύτερο παιδί από συνολικά 9 παιδιά και ένα ας πούμε. Ιδιαίτερο στοιχείο είναι ότι γεννιέται στο νοσοκομείο των φτωχών που λέγεται εκεί. Ο πατέρας είναι στρατιωτικός γιατρός και σε αυτό το νοσοκομείο υπάρχει μέσα στο νοσοκομείο.

Σαν ένα διαμέρισμα. Ένας χώρος ο οποίος είναι για την οικογένεια. Οπότε μεγαλώνεις σε ένα πολύ ιδιαίτερο περιβάλλον, μοιραία συναναστρέφεται με τους τρόφιμους αυτού του χώρου, οπότε από πολύ μικρός είναι σε επαφή με τη φτώχεια, τον ανθρώπινο πόνο, την εξαθλίωση και όπως θα δούμε και στην πορεία, αυτό μάλλον επηρεάζει όλο του το έργο να πούμε λίγο έτσι για τους γονείς του μεγαλώνει σε μία μικροαστική αναμορφωμένη οικογένεια.

Ο πατέρας παρουσιάζεται αυστηρός βίαιος αυταρχικός. Έντονη προσωπικότητα και ο ντοστογιέφσκι θα λέγαμε ότι βιώνει αμφιθυμικά συναισθήματα για τον πατέρα του υπάρχει ο θαυμασμός, υπάρχουν έτσι και κάποιες αναμνήσεις που βοηθάει παιδιά ή ανθρώπους αρρώστους. Ωστόσο υπάρχει και μεγάλος φόβος για τον πατέρα του και θυμός το αντίπαλο δέος ευτυχώς είναι η μητέρα η οποία είναι πιο ήπια. Είναι συναισθηματική θρησκευόμενη. Πιο κοντά στο έτσι γιο της, οπότε έτσι λειτουργεί ως ένα αντίβαρο.

Και η νταντά του, η γκουβερνάντα του φαίνεται πως είναι μία γλυκιά μητρική. Ας το πούμε έτσι παρουσία και όλοι αυτοί οι άνθρωποι τον εισάγουν σιγά σιγά στη λογοτεχνία και έτσι η γυναίκα η γκοβερνάτα του διαβάζει παραμύθια έπη Θρύλους. Η μητέρα, την Βίβλο και γενικά νομίζω του βάζει όλο αυτό το βαθύ θρησκευτικό στοιχείο.

Αλλά και ο πατέρας του του ρωση συγγραφείς σοπού. Όμως και ευρωπαίοι συγγραφείς, Έλληνες, ο όμηρος και ιδιαίτερα αγαπάει τον Κόγκολ τον Νικολάι Γκόγωνα περιγράφεται ως παιδί ως ένα τσίχλωμό, εσωστρεφές, ονειροπόλο, παιδί, ευαίσθητο, ρομαντικό. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο σημείο θα μπει στη ζωή του είναι η πρόωρη απώλεια της μητέρας του. Αποφισυματίωση ήταν 15 16 χρονών τότε. Όμως εκεί έγινε και κάτι ακόμα αρκετά δύσκολο, λίγους μήνες πριν χάσει τη μητέρα του.

Η οικογένεια φαντάζομαι ίσως με μία έντονη πρωτοβουλία του πατέρα, στέλνει τον μεγαλύτερο γιο, τον πρωτότοκο γιο του Μιχαήλ και τον Φιοντόρ να σπουδάσουν σε μία στρατιωτική σχολή μηχανικών στην Αγία Πετρούπολη. Κάτι που αναγκάζει τα παιδιά να εγκαταλείψουν και γενικά την ακαδημαϊκή, ας πούμε, πορεία και σπουδές, αλλά και με έναν ίσως βίο τρόπο τα βγάζει από το σπίτι και ίσως και από την απώλεια της μητέρας να ρθουν σε επαφή με αυτό.

Αυτός ο χώρος δεν είναι καθόλου ταιριατός για τον θείο, τον όλο αυτό το στρατιωτικό περιβάλλον, σε πολύ μεγάλη αντίθεση με τη φύση του, του αρέσει η ζωγραφική, η αρχιτεκτονική, οι φυσικές επιστήμες στα μαθηματικά δεν είναι το στοιχείο του, αλλά κάνει αυτό το οποίο πρέπει να κάνει, συνεχίζει τις σπουδές του και μετά. Πριν λίγα χρόνια, μια δεύτερη απώλεια έρχεται είναι 17, 18 χρονών.

Εκεί ο πατέρας του πεθαίνει σε ένα οικογενειακό κτήμα. Γιατί έχουν και μία περιουσία εκτός Μόσχας, ένα κτήμα και αυτός ο θάνατος έχει ένα πέπλο μυστηρίου. Η επίσημη έτσι διάγνωση ήταν αποπληξία ότι πέθανε από αυτό ο πατέρας, ωστόσο κυκλοφορούσε πάρα πολύ έντονα ενθύμια ότι δολοφονήθηκε από τους δουλοπάροικους. Ο πατέρας στο συγκεκριμένο κτήμα και γενικά ότι υπάρχει μία ίντριγκα γύρω από αυτό, ότι κάποιος γείτονας ήθελε να εκμεταλλευτεί ένα νόμο και να διεκδικήσει την πατρική αυτή περιουσία να τους πάρει το κτήμα.

Γίνανε τι γίναν διάφορα πράγματα τελικά δεν αποδείχτηκε τίποτα από όλα αυτά. Δεν ξέρουμε τελικά αν ισχύει ή δεν ισχύει ότι υπήρξε η δολοφονία. Όπως και ναχει όμως, αυτό το στοιχείο του θανάτου του πατέρα έγραψε μέσα του και βλέπουμε ότι επηρέασε και τη λογοτεχνία του. Ας πούμε στους αδερφούς καραμαζό είναι ένα στοιχείο επατοκτονία πολύ έντονα με όλη την αμφιθυμία που φέρει αυτό και ασυνείδητες ευχές θανάτου για έναν βίο πατέρα, αλλά και μία τεράστια ενοχή να. Πούμε εδώ και ίσως μετά και ο Πρόεδρος μας πήγε αυτή την παιδική ανάμνηση που συζητούσαμε πριν. Αρχίζουμε να γράφουμε το podcast, τι να πούμε ότι αυτή η αγοραγής που τον έκανε Γαιοκτήμονα τον αναβάθμισε; Και ως τάξη κοινωνική, γιατί ως γιατρός δεν είχε πάρα πολύ μεγάλο κύρος όπως θα είχε, ας πούμε, σε μία κατοπινή περίοδο το ότι ήταν γεωκτήμονας πλέον των αναβάθμιση σε κοινωνικά γιαυτό και είχε δουλοπάρικους, οι οποίοι βέβαια πρέπει να υπέφεραν από το χαρακτήρα του και πρόγραμμα. Έτσι, αν θέλεις να μας πεις και

για αυτή την ανάμνηση που συζητούσαμε. Πολύ πριν μιλήσουμε για. Άλλη μια στιγμή που βρέθηκε κοντά στο θάνατο. Ο τογιέφσκι είχε μία ανάμιση με τον πατέρα του. Όπου σε μία έντονη έτσι διαμάχη μεταξύ τους όταν ήταν πολύ μικρός ο ίδιος έβγαλε ο πατέρας του, δηλαδή έβγαλε ένα μαχαίρι και τον απείλησε να τον σκοτώσει, αλλά δεν τον απείλησε όπως μαλώνουμε ένα παιδί και του λέμε, θα σε χτυπήσει ή οτιδήποτε σχεδόν αποπειράθηκε να τον τραυματίσει με κάτι σαν ένα μεγάλο μαχαίρι και αυτό του έβαζε ο ίδιος στην ίδια κατηγορία με τη μετέπειτα εμπειρία του, κόντεψε να πεθάνει.

Αυτή η εμπειρία ενός ανθρώπου όπως ο πατέρας που από την ήταν πάρα πολύ βίαιος από την άλλη ήταν γιατρός και έσωζε τους ανθρώπους και έτρεχε κιόλας να τους συμπαρασταθεί. Αυτή η απλή όψη των ανθρώπων. Νομίζω ότι είναι κάτι που τον απασχολούσα και θα το δούμε και παρακάτω και στους ήρωές του που. Σημειώνεται και η ιδιαίτερη ανάμιση που έχει με εκείνο το μικρό κοριτσάκι, όπου είναι ένα μικρό κοριτσάκι, το οποίο έχει παραβιαστεί από κάποιον μεθυσμένο ή έχει βιαστεί κάπως έχει κακοποιηθεί.

Να κορτσακινιά τώρα και τον συναντάμε στο δρόμο και του λένε, πήγαινε να φέρεις τον πατέρα σου γρήγορα να το βοηθήσει και εκείνος πηγαίνει και το πατέρα του και το βοηθάει το κοριτσάκι και εκεί το τον κοιτάζει με θαυμασμό τον πατέρα του που βοηθάει ένα παιδί που έχει ανάγκη και. Είναι και μία τραυματική βέβαια εμπειρία γιατί συνειδητοποιεί και την κακία των ανθρώπων εκτός του πατέρα δηλαδή και το τι μπορεί να συμβεί και σε ένα μικρό κοριτσάκι από κάποιον άνθρωπο με παραβιαστικές, ας πούμε, τάσεις και κακό χαρακτήρα θα. Λέτε; 2 διαστάσεις αμέσως τη ζωή. Αυτές ζει από πολύ μικρός, όπως ειπώθηκε με ανθρώπους πολλούς, φτωχούς και εκεί καταλαβαίνει ότι δεν είναι απαραίτητα η μόρφωση που σχηματίζει το χαρακτήρα κάποιου. Βλέπει πολύ στόχους, ανθρώπους που είναι πολύ καλοί άνθρωποι, αλλά έχουν και άλλες πλευρές και συναντάει και πολυμορφωμένους ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι απαραίτητα καλοί χαρακτήρες, οπότε αυτή η πολυπλοκότητα.

Τον καθορίζει και τον στιγματίζει. Αυτά τα στοιχεία θα τα δούμε και στην πορεία, καθώς αναλύουμε κάποια από τα έργα του και κάποια από τα όνειρά του. Δηλαδή είναι πολύ σημαντικές αυτές οι πληροφορίες λοιπόν, τελειώνει τις σπουδές του από τη Στρατιωτική Σχολή Μηχανικών, επισκέπτεται τον αδερφό του, τον Μιχαήλ στο Ταλίν.

Αυτός τελικά ακολούθησα άλλη πορεία και σιγάσιγά μπαίνει και ο τζόγος ως ένα κόμμα στοιχείο στην προσωπικότητά του που και τα έργα του έτσι το συναντάμε και στα έργα του. Σιγάσιγά όμως ακολουθεί την κλίση του 22 23 χρόνων, παραιτείται από το στρατό. Αρχίζει να μεταφράζει κάποια έργα, γράφει ένα πρώτο μυθιστόρημα με τίτλο Φτωχοί Άνθρωποι και εκεί γίνεται κάτι πολύ καλό.

Υπάρχει μία πολύ μεγάλη αποδοχή και ο μπελίνα, ένας επιδραστικός λογοτεχνίας, γράφει διθυράμβους για αυτόν τον νέο καλλιτέχνη είναι μία εμπορική επιτυχία. Μπαίνει στους λογοτεχνικούς κύκλους ο Ντοστογιέφσκι, οπότε πλέον αυτοί από δω και έπειτα είναι η πορεία του αμιγώς λογοτεχνική. Μπαίνει σιγάσιγά και η πολιτική διάσταση έρχεται σε επαφή με το σοσιαλισμό μελετά τους γάλλους στοχαστές και μέσω του μπελίνα όλο αυτό το πράγμα, ας πούμε, μπαίνει μέσα στη λογική του και στο έργο του. Ωστόσο κάποια κομμάτια τα ασπάζεται και τον ενδιαφέρουν. Τη λογική που υπάρχει η δικαιοσύνη; Ο ανθρωπισμός, κάποια άλλα όμως κομμάτια δεν τους στέκονται καλά, όπως είναι η ορθόδοξη πίστη δεν μπορεί να την συνδυάσει με τον σοσιαλισμό. Οι θρησκευτικές του ευαισθησίες δεν ταιριάζουν με το αθεισμό και με τον επιστημονικό υλισμό του, οπότε έρχονται σε σύγκρουση και από κει που υπήρχε αυτή η αναγνώριση μετά τα επόμενα έργα του δεν πηγαίνουν πολύ καλά εμπορικά. Ο μπελίνσκι γράφει άσχημα σχόλια

για τον ίδιο. Έρχονται σε ρήξη σε σύγκρουση. Και τελικά αφομοόμετε σε έναν άλλον κύκλο, τον κύκλο petski, όπου εκεί είναι ένας χώρος που ανταλλάζουν ιδέες. Υπάρχει ένα στοιχείο ριζοσπαστισμού, δηλαδή σε αυτό τον κύκλο μιλάνε ότι πρέπει να έρθει η αλλαγή μέσα από μεταρρυθμίσεις. Να καταργηθεί η δουλοπαροικία να γίνει ίσως και επανάσταση, γιατί εκεί σιγά σιγά υπάρχει μία μυστική οργάνωση που μάλλον υποδαυλίζει ιδέες.

Επαναστατικές, οπότε κάπως κάποιος έτσι άνθρωπος αντιλαμβάνεται όλο αυτό το πράγμα, καταδίδει στον τσάρο ότι αυτοί οι άνθρωποι εκεί μηχανορραφούν κατά του καθεστώτος και ο τσάρος φοβόμενος επανάσταση διατάζει σύλληψη, φυλάκιση και καταδίκη σε θάνατο. Να πω. Κάτι εδώ ότι αυτός ο κύκλος πετρασεβσκι μπορεί να είχε φύγει μεν ο έτος και από την άμεση επιρροή. Του Μπελίνσκι, αλλά διάβαζαν κείμενα του μπελίνσκι στον κύκλο αυτό και στην πραγματικότητα αυτό το δίλημμα μεταξύ σοσιαλιστικών ιδεών και θρησκευτικών πεποιθήσεων του Ντοστογιέφσκι συνέχισε να υπάρχει και στην περίοδο που ο τσάρος, ο νικόλος ο πρώτος αγωνιούσε για τυχόν επαναστάσεις.

Γιατί αντίστοιχα χαρεύματα επαναστατικά που είχαν σε όλη την Ευρώπη. Και επειδή υπήρχαν αρκετές ομάδες εκείνη την εποχή που αναπτύσσονταν και. Να κοιτάξουνε; Και στην Ρωσία αντίστοιχες εκδηλώσεις, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αποφάσιζαν κατά καιρούς να τις διαλύσουν αυτές τις ομάδες και να είναι και πάρα πολύ αυστηροί.

Έτσι, τιμωρητική απέναντί τους και εκεί. Βέβαια, ένα σημείο καμπής στη ζωή του Ντοστογιέφσκι καταδικάζεται σε θάνατο με όλη την ομάδα βέβαια. Οδηγείται στο απόσπασμα, ζει κάθε στιγμή λίγο πριν τον θάνατο. Και τελευταία στιγμή αποδεικνύεται ότι όλο αυτό είναι ένα σκληρό διαφημιστικό τρικ του τσάρου. Τελευταία στιγμή εμφανίζεται μεγαλόψυχος, έτσι να αποσύρει την ποινή.

Λέει ότι τελικά δεν θανατωθείτε, αλλά θα εκτίθεται μία διαφορετική, πολύ σκληρή ποινή. Καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία και άλλες έτσι ποινές και παρακολούθηση. Αιώνια μέχρι το τέλος της ζωής του τον παρακολουθούσαν. Το εντογιεύει, γίνεται με. Ένα πολύ θεατρικό. Κομμάτι όλο αυτό τους δίνουνε με σάββανα για να είναι έτοιμοι να πεθάνει. Τους χωρίζουν σε τριάδες, τους κλείνουν τα μάτια και βρίσκεται στη δεύτερη τριάδα και τους αφήνουν να εννοηθεί ότι η πρώτη τριάδα μάλλον έχει πεθάνει και εκείνη την ώρα εμφανίζεται με ένα άλογο ο αγγελιοφόρος του Τσάρου και απονέμει τη χάρη μέσα στο έτσι στο κοινό, όπως είπε και ο χρωστούσε τη διαφημιστικά και ο ίδιος μιλάει για αυτά τα 5 λεπτά πολύ. Καθοριστικά και στο υπόλοιπο έργο του. Και τους είχαν αφήσει εν τω μεταξύ και 8 μήνες σε αναμονή φυλακισμένους.

Εκεί σε ένα κάστρο που ήταν για πολιτικούς καταδίκες και υπήρχε μία ελπίδα ότι μπορεί η ποινή τους να περιοριστεί στην εξορία, αλλά τελικά έγινε όλο αυτό το σκηνικό που περιγράφεις πρόδρομα. Αν. Κάποιος με θυμάται με κακία και αν τσακώθηκα με κάποιον αν έκανα κακή εντύπωση σε κάποιον πείτε τους να το ξεχάσουν. Αν καταφέρετε να τους δείτε. Δεν.

Υπάρχει καμία ύμνη κακία στην ψυχή μου. Θα ήθελα να αγαπήσω και να αγκαλιάσω τουλάχιστον κάποιον από το παρελθόν αυτή τη στιγμή. Δεν έχω χάσει το κουράγιο μου. Να. Θυμάστε ότι η ελπίδα δεν με έχει εγκαταλείψει; Άλλωστε σήμερα ήμουν στα πρόθυρα του θανάτου, έζησα με αυτή τη σκέψη για 45 λεπτά, αντιμετώπισα την τελευταία στιγμή και τώρα. Είμαι ξανά ζωντανός.

Και. Βρέθηκε σιγά σιγά. Τελικά κατάδικος εξόριστος στη Σιβηρία που ήταν μία πολύ διαφορετική περιοχή, θα λέγαμε από τον κόσμο της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, το οποίο είχε ζήσει και μεγαλώσει. Ήταν ένας άλλος διαφορετικός κόσμος και αναγκάστηκε να υπάρξει για 4 τουλάχιστον χρόνια με καταδίκες για εγκλήματα, όπως φόνους, κλοπές και τα λοιπά και ο ίδιος.

Ήταν κατεταγμένος και ο ίδιος σαν να είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους κατάδικους. Είχε δεμένα τα χέρια, τα πόδια του μέχρι και την αποφυλάκιση του, αυτό δηλαδή τα 4. Ήταν πολλές φορές μέναν. Σε κάτι χώρους, κάτι δωμάτια με σάπια, ξύλα βρω βρωμούσαν. Ήτανε άθλιες οι συνθήκες όπου έμεναν εκεί. Το μόνο κείμενο που μπορούσε να διαβάζει ήταν ένα αντίτυπο της Κοινής Διαθήκης που το είχε πάντοτε μαζί του. Και βέβαια η υγεία του ούτως ή άλλως ήταν επιβαρυμένη και αυτό δεν τοπαμε από.

Υπέφερε από επιληπτικές κρίσεις. Από νωρίτερα όλα ήταν πάρα πολύ δύσκολα εκεί. Όλο αυτό το κλίμα οδήγησε σε μία ακόμα πιο βαθιά θρησκευτική μεταστροφή, διαμόρφωσε την λύτρωση, περνά μέσα από τον πόνο και μέσα από το πάθος και νομίζω ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο η ψυχολογική του μάτια. Η φιλοσοφική του μάτια μέσα από την επαφή του από όλους αυτούς τους ανθρώπους τους. Κατάδικους για εγκλήματα και δολοφόνους, όμως συνειδητοποίησα ότι είναι άνθρωποι με πολλές πλευρές. Όχι μόνο βίαιες και εχθρικές, αλλά ίσως και τρυφερές και πληγωμένες περνάνε αυτά τα 4 χρόνια και στη συνέχεια η ποινή τους συνεχίζεται.

Στρατιωτική εξορία πάλι σε ένα σβηρικό σώμα στρατού για τα επόμενα 6 χρόνια. Εκεί είναι καλύτερα τα πράγματα, παραδίδει και κάποια μαθήματα σε μαθητές, έρχεται σε επαφή με οικογένειες ανώτερης τάξης και κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης ένα από τα σπίτια γνωρίζει την Μαρία Δημητρία. Είχαν. Γίνει φίλοι με την Μαρία και τον άντρα της, αλλά μετά από λίγο άντρες της πέθανε και έτσι η Μαρία έμεινε μόνη της με το παιδί της.

Πολύ στεναχωρημένη ο το Στογές και την έβλεπε σαν μία αγγελική φιγούρα η οποία ζητούσε σωτηρία και αποφάσισε να της ζητήσει να παντρευτούν. Εκείνη το αναέρται από ότι φαίνεται κυρίως για οικονομικούς λόγους και εκείνος προσπαθούσε κάνοντας και κάποιες εκκλήσεις. Στον στρατηγό τότε που ήταν ανώτερος, ας πούμε στην ιεραρχία από εκείνον να του δώσει κάποια αναβάθμιση, ας πούμε του βαθμού του.

Το κατόρθωσε αυτό και επειδή πήρε κάποια αύξηση και στο μισθό του. Τελικά η Μαρία δέχτηκε να τον παντρευτεί. Στην πορεία βέβαια, αυτή η αγγελική φιγούρα παρουσιαζόταν ως μία δύστροπη γυναίκα που εκείνος περιέγραφε μάλιστα το χαρακτήρα της ως καχύποπτο φαντασιόπληκτο. Δεν ήταν καθόλου ευτυχισμένη. Ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα απότι έχει φανταστεί και η οποία βέβαια δυστυχώς εν τέλει πέθανε μετά από 7 συνολικά χρόνια γάμου. Αποθυματίίωση, που σημαίνει ότι άφησε τον τοστογιέφσκι. Με ένα παιδί πια να φροντίζει το μικρό αγόρι της στο. Ενδιάμεσο όταν αυτοσχεύτηκε ήταν 37 38 χρονών όταν τελειώνει και αυτή η εξαετία καταναγκαστικών έργων επιτέλους επιστρέφει πίσω στην Ευρωπαϊκή Ρωσία, στην Αγία Πετρούπολη συναντά τον αδερφό του μετά από συνολικά 10 χρόνια και έτσι μετά από αυτή την επιστροφή αρχίζουν να βγαίνουν και κάποια από τα γνωστά του και σημαντικά του και πρώτα ώριμα έργα του. 40 χρονών. Ξεκινάει ένα μεγάλο ταξίδι στη Δυτική Ευρώπη, Γερμανία, Ελβετία, Παρίσι, Λονδίνο,

Φλωρεντία σε όλα αυτά τα μέρη πηγαίνει καταγράφει τις εντυπώσεις του και εκεί ασκεί και κριτική στο δυτικό τρόπο ζωής στον καπιταλισμό, στον κοινωνικό εκσυγχρονισμό, στον υλισμό, τον καθολικισμό, τον προτεστατισμό, τα απορρίπτει όλα αυτά, έρχεται στα 42 του έτη αυτός ο θάνατος της συζύγου του, όπως είπε και η Αθηνά, όμως μετά από λίγους μήνες πεθαίνει και ο αγαπημένος του αδερφός. Οπότε έμεινε και να φροντίζει τον θετό του. Ας το πούμε γιο αλλά και είναι και ο στυλοβάτης της οικογένειας, του αδελφού του και. Η οικονομική του κατάσταση που πάντοτε ήταν δύσκολη και πάντοτε είχε δύσκολα, γίνεται ακόμα χειρότερα και μέχρι τελευταία στιγμή καταφέρνει να αποτραπεί η χρεοκοπία όταν είναι 44 χρονών, γράφει το πολύ σημαντικό έγκλημα και τιμωρία και θα μας απασχολήσει και σήμερα στην πορεία ένα κομμάτι αυτού του έργου.

Και εκείνη την εποχή που γράφει όλα αυτά τα σημαντικά έργα, χρειάζεται να προσλάβει και κάποια γραμματέα, κάποια στενογράφων και μέσω κάποιων γνωστών του γνωρίζει την εικοσάχρονη Άννα Γρηγόρηβα Σνίτκινα είναι στενογράφος του, όμως τελικά ερωτεύονται, παντρεύονται τον επόμενο χρόνο και ξεκινάει ένας μήνας του μέλιτος στη Γερμανία.

Ο οποίος από μήνας του μέλιτος καταλήγει να γίνει μία τετραετία του μέλιτος. Στην Ευρώπη ταξιδεύουν ξανά στη Γερμανία και σε πολλές άλλες χώρες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Ο τζόγος φτάνει στο κόκκινο, χάνει πάρα πολλά χρήματα. Η γυναίκα του τον υποστηρίζει κάπου διάβαση κάποια στιγμή μέχρι και να βάλει ένα έχει τα εσώρουχα της. Χρειάστηκε πούλησε κοσμήματα για να γίνει αυτό το ταξίδι παρόλο. Που είχε πάρει κάποια αρκετά σημαντική αμοιβή για το έγκλημα και τιμωρία από τον εκδότη.

Κατασπατάλησε κάποια στιγμή στην γενεύει, έρχεται το πρώτο τους παιδί. Η σοφία. Όμως δυστυχώς 3 μήνες μετά πεθαίνει από πνευμονία και ο Ντοστογιέφσκι έτσι θρηνεί βαθιά. Συνεχίζεται το ταξίδι στην Ευρώπη και μετά από αυτή την απώλεια πήγαινε στη Δρέσδη, στη Φλωρεντία και γεννιέται το δεύτερο παιδί τους στις 26 Σεπτεμβρίου. Εκεί κάπου τελειώνει και η επαφή του με τον τζόγο. Η γυναίκα του λέγεται πιθανώς η γέννηση της κόρης του να συνέβαλε σε αυτό και τελικά το 71 επιστρέφουν οριστικά στη Ρωσία.

Μετά από όλα αυτά τα 4 χρόνια και ξεκινάει μετά η τελευταία φάση της ζωής του με τα πολύ σημαντικά του έργα τους αδερφούς καραμαζό και πολλά άλλα. Οι δαιμονισμένοι, ας πούμε, είναι ένα από αυτά σιγάσιγά έρχεται και η ακόμα μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία των έργων του. Μπαίνει σε κύκλους έτσι και πιο αριστοκρατικούς με τον καιρό τον αναγνωρίζουν οικονομικά μετά από πολλές δυσκολίες. Κάπως καταφέρνουν ως οικογένεια να σταθούν καλύτερα και η γυναίκα του αναλαμβάνει τα ηνία της οικονομικής διαχείρισης. Μέχρι και ο τσάρος, ο δεύτερος τον Προβοσκαλί στο παλάτι, ζητώντας του να αναλάβει την εκπαίδευση των παιδιών του άλλος.

Τσάρος αυτός ήταν αυτός που τον είχε, το είχε κάνει καψόνια η υγεία. Του συνεχώς επιδεινώνεται, όμως ένα παιδί ακόμα γέννησαν σε αυτά τα χρόνια τον αλλιώς, ο οποίος παθαίνει επιληπτική κρίση και πεθαίνει. Και αυτό επίσης ήτανε μία συγκλονιστική στιγμή στη ζωή του Ντοστογιέφσκι του. Είχανε μείνει 2 παιδιά στην ουσία έτσι η μία κόρη και ο θείορ που ήταν ένα work και γεννήθηκε πιο πριν. Μέλος σε διάφορες επιτροπές σε διάφορες ακαδημίες, εκφωνή έτσι και ένα λόγο στη Μόσχα στα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Πούσκ που ήταν κι αυτό μία σημαντική στιγμή στην ιστορία του.

Λίγα χρόνια πριν πεθάνει γράφει και τους αδερφούς καραμαόφ, ένα από τα πιο σημαντικά του έργα και τελικά. Το 1881 στις 28 Ιανουαρίου πεθαίνει από πνευμονική αιμορραγία. Πολλά χρόνια, πέραν από τις επιληψίες, υπέφερε από πολύ βαριά πνευμονολογικά ζητήματα. Το Σώμα του τοποθετείται σε ένα τραπέζι, σύμφωνα με τη ρωσική συνήθεια και λέγεται ότι πάρα πολλοί άνθρωποι κάποιοι λένε μέχρι και 100.000 πενθούντες ήταν παρόντες στην κηδεία του.

Οι. Ρώσοι λογοτεχντήκανε συμβάλλει πάρα πολύ στο να θεωρείται η Ρωσία όχι η βάρβαρη χώρα της Ευρώπης όπως. Πριν από τους μεγάλους τσάρους, ας πούμε. Μετά και τον Νικόλα οι λογοτέχνες έπαιξαν πολύ μεγάλο ρόλο στο να αναβαθμιστεί ως ένα επίκεντρο πολιτισμού και κουλτούρας. Και ο πούσκ ήταν ένας από τους πολύ σημαντικούς λογοτέχνες και πρότυπο για. Τους λίγο νεότερους, όπως ήτανε οπότε αλλά και ο Τολστόι, ο οποίος ήτανε σύγχρονος του το Στογιέφσκι και έχω έτσι διαβάσει μία πολύ μικρή ανάλυση που και ο καζαντζάκης έχει αποτολμήσει. Σύγκρισης μεταξύ των ηρώων του Τολστόι και του Τοστογιέφσκι έτσι κι αλλιώς ο Τολστόι ήταν ένα μέλος της αριστοκρατικής, ας πούμε, τάξης είχε μεγαλώσει πολύ διαφορετικά και οι ήρωές του ήταν πολύ διαφορετικοί.

Αν σκεφτούμε τέλεια του Τολστόι, οι ήρωες που είναι πιο, θα λέγαμε πολύ συγκεκριμένοι στο χαρακτήρα τους, δεν έχουν την πολυπλοκότητα, ίσως που έχουν ήρωες τούτο στο. Δεν. Είναι οι ήρωες του Ντοστογιέφσκι, όπως του τον Τολστόι, Μεγάλη άρχοντες πρίγκιπες και πριγκίπισσες ή μουζίκι. Μα πνευματική προλετάρει που περιπλανώνται στα πεζοδρόμια της μεγάλης πολιτείας και Τρικλίζουν στα σύνορα του εγκλήματος, της παραφροσύνης και της πείνας. Το χάος της ψυχής να το τρομακτικό εργαστήριο όπου ο Ντοστογιέφσκι είναι βυθισμένος και δουλεύει. Καταπληκτική εντύπωση προκαλεί.

Η ψυχοαναλυτική δύναμη του Ντοστογιέφσκι. Κανένας όσο αυτός δεν μπόρεσε με τόση παθολογικώς οξεία διαίσθηση με τόση επιστημονική να κρύβει να αναλύσει τις σκοτεινές ασάρτητες κολασμένες ψυχές. Νίκος Καζαντζάκης. Όντως, το. Γιατί κι από την άλλη θεωρείται και ίσως αναπτύξουμε λίγο αυτό το κομμάτι. Ένας συγγραφέας παρουσίαζε ολοκληρωμένους χαρακτήρες, είναι πολύ χαρακτηριστικό το έργο του Μιχαήλ Μπαχτίν για το Ντοστογιέφσκι. Στο σημείο αυτό ένας ρώσος φιλόσοφος και Κρητικός ο οποίος γύρω στο 1920 εξέδωσε το έργο του για τα προβλήματα πάνω στην ποιητική του τεστογιέφσκι.

Ανέπτυξε την ιδέα ότι. Ο τοστογιέφσκι είχε ολοκληρωμένους χαρακτήρες πολύπλοκους. Είπαμε ήδη ότι αυτοί οι χαρακτήρες προμηνύονταν από την επαφή του τογιέφσκι με τους φτωχούς, με τους ανθρώπους, τους καθημερινούς. Και αποτέλεσε αυτή η κριτική ή αξιολόγηση του για το έρωτα τογιέφσκι και τη βάση για ψυχολογικές θεωρίες, όπως είναι η θεωρία του γεωλογικού εαυτού του hairmance που και εδώ. Διακριτικά, καθώς μιλάμε για πολλές από τις προσωπικότητες. Ναι, η.

Αλήθεια είναι ότι ο Μιχαήλ Παχιο είναι πολύ σημαντικός σε όλα μας ή στα περισσότερα τέλος πάντων επεισόδια μας μιλάμε για την έννοια της πολυφωνικότητας. Λέμε η θεωρία του διαλογικού εαυτού. Ή μιλάμε για την έννοια της πολυφωνικότητας, ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι είναι σαν να είμαστε ένα αποτελούμενο από πολλά μικρότερα κομμάτια από πολλές μικρότερες προσωπικότητες. Είτε αρμονικά είτε όχι.

Και έτσι ο Μιχαήλ Μπαχτίν και στην πραγματικότητα στο κάτω σαν έχουνε συμβάλει πάρα πολύ σε όλη αυτή την ιδέα, γιατί οι ήρωές του είχαν αυτό ήταν σαν να είναι κάθε ένας σαν να παρουσιάζει μία διαφορετική πτυχή της πραγματικότητας, σαν να έχει μία διαφορετική φωνή και αυτό είναι διαφορετικό γιατί συχνά στη λογοτεχνία είναι σαν ο λογοτέχνης να έχει μία εικόνα, μία αντίληψη για τον κόσμο. Και τελικά όλοι του ήρωες είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν, συγκλίνουν ως προς αυτό.

Δηλαδή ο λογοτέχνες του συγγραφέας έχει μία αλήθεια που μας προτείνει να το γεύση και δεν το κάνει αυτό δεν κρατάει τη μοναδική αλήθεια για τον κόσμο και την πραγματικότητα. Αντίθετα, είναι ο συγγραφέας που επιτρέπει τον διάλογο μεταξύ των αντιφατικών και συγκρουόμενων κομματιών του εαυτού. Κάποιος μάλιστα είπε ότι ίσως όλοι αυτοί οι ήρωες να είναι ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι. Να είναι δηλαδή οι διαφορετικές δικές του πτυχές και εσωτερικές φωνές.

Αυτό είναι και μια. Ιδέα του Φρόιντ για το σε λόγο τέχνης και για το πώς τελικά κομμάτια του εαυτού τους. Παρουσιάζουν μέσα από τους ήρωες και τον θεωρούσε και ο Φρόιντ, όπως και πάρα πολλοί άλλοι στοχαστές και ο ίδιος ο καζαντζάκης που είπα προηγουμένως θεωρούσαν το τεστογες και ένα είδος πρώιμο ψυχολόγου που προϋπήρχε φυσικά και του Νίτσε, για τον οποίο μιλήσαμε στο προηγούμενο επεισόδιο. 4 πλευρές της πλούσιας προσωπικότητας του Ντοστογιέφσκι Μπορεί κανείς να ξεχωρίσει τον δημιουργό καλλιτέχνη, τον Νευρωτικό, τον Ηθικολόγο και τον αμαρτωλό.

Πώς μπορεί κανείς να βρει άκρη μέσα σε τούτη την πολυπλοκότητα που τον σαστίζει; Σύγκμου του πρώην. Βέβαια ο ίδιος. Ο τογιέφσκι, που ήταν ενήμερος για το ότι πολλές φορές τον θεωρούσαν ενέδος ψυχολόγου, έλεγε, Μα εγώ δεν είμαι ψυχολόγος, είμαι απλά ένας ρεαλιστής. Από. Το σημειωματάριο του Ντοστογιέφσκι. Με. Αποκαλούν.

Δεν είναι αλήθεια. Δεν είμαι παρά ένας ρεαλιστής με την πιο βαθιά σημασία περιγράφω τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής. Πάντως πραγματικά ο μιλούσε για την πολυφωνικότητα στο έργο του το Στογιέφσκι για το πώς οι ήρωες μοιάζει να είναι ανεξάρτητοι σχεδόν από τον συγγραφέα τους και μάλιστα στην έκκρινε το γεύση με τον Σαίξπηρ, ο οποίος επινούσε κάθε φορά τον εαυτό του από την αρχή και έτσι κάθε έργο του έμοιαζε σαν ένα φιλοσοφικά και ιδεολογικά ξεχωριστά από τον άλλον.

Ίσως και ο Σαίξπηρ τελικά. Να έφτιαχνε ήρωες που ήτανε και πλευρές του εαυτού του. Έτσι και. Νομίζω ότι ένα τέτοιο ωραίο παράδειγμα για να το καταλάβουμε καλύτερα και σιγάσιγά να μπούμε και στα όνειρα είναι ο ήρωας. Είναι ένας ήρωας από το έγκλημα και τιμωρία, αυτό το πολύ σημαντικό του έργο. Στο οποίο αυτό έργο ο διαπραγματεύεται εσωτερικά. Ένα έγκλημα σκέφτεται δηλαδή για διάφορους λόγους φτώχειας και δυσκολίας και παραπόνου και θυμού. Μία γυναίκα, η οποία είναι το κοκλήθος, δυσκολεύει πολύ τη ζωή του.

Έτσι λοιπόν επεξεργάζεται αυτές τις ιδέες, προσπαθεί να δημιουργήσει και μία ιδεολογία πίσω από αυτές. Ίσως έναν κυνισμό. Ίσως ότι ο νόμος του δυνατού ότι είναι πολύ έξυπνος, γιατί να υποφέρει έτσι; Οπότε καθώς βρίσκεται σε όλη αυτή την κατάσταση. Βλέπει ένα όνειρο το οποίο το γράφει όντως βέβαια πριν το όνειρο να πούμε ότι υπάρχει ένα μικρό περιστατικό το οποίο έχει μία αξία και μία σημασία. Ωροσκόφ βρίσκεται σε ένα δρόμο και εκεί βλέπει ένα κοριτσάκι και θυμόμαστε αυτό που είπε ο πρόδρομος στην αρχή για αυτή την παιδική ανάμνηση του.

Αυτό λοιπόν το μικρό κοριτσάκι φαίνεται χαμένο και από πίσω. Το ακολουθεί ένας πλούσιος άντρας με μάλλον πονηρά κίνητρα. Εκεί λοιπόν ωροσκόν παρεμβαίνει, σώζει το κοριτσάκι φωνάζει και την αστυνομία. Και φτωχός και εξαθλιωμένος όπως ήταν, δίνει τα τελευταία του χρήματα σε αυτό το παιδί για να μπορέσει να πληρωθεί. Άμαξα που θα το μεταφέρει.

Που τέλος πάντων με ασφάλεια, ενώ λοιπόν κάνει όλη αυτή την πολύ καλή πράξη. Μετά από αυτό το περιστατικό αμφισβητεί για τον εαυτό του και λέει, είναι δυνατόν πώς έδωσα τα τελευταία μου χρήματα; Πρέπει ναμαστε κυνικοί. Ο νόμος του δυνατού και λοιπά γίνεται αυτό το περιστατικό και μετά βλέπει το συγκεκριμένο όνειρο, το οποίο θα μας θυμίσει και κάτι. Αν έχετε ακούσει και αν θυμάστε το επεισόδιο με τον Νίτσε. Χρήστο δεν είναι και ένα παράδειγμα εσωτερικού διαλόγου. Σύγκρουσης φωνών το ότι ο ήρωας αυτός από τη μία δίνει τα τελευταία του χρήματα και από την άλλη υπάρχει μία άλλη φωνή μέσα του που του λέει, Μα γιατί το έκανες αυτό; Και βρίσκεται σε μία συνεχή σύγκρουση και διαπραγμάτευση. Και επειδή.

Έχουμε πει πολλά σε όλα αυτά τα επεισόδια για το πώς αυτές οι διαφορετικές φωνές είναι και εσωτερύονται από τις φωνές άλλων ανθρώπων, όπως του πατέρα του. Απτη μία βλέπουμε την τρυφερή του πτυχή που έσωζε ο ανθρώπους και από την άλλη την κυνική του πτυχή που δεν δίσταζε να απειλήσει με μαχαίρι ακόμα. Το ίδιο το γιο. Σε αυτό λοιπόν το όνειρο τι γίνεται; Βλέπει λοιπόν ένα μικρό παιδί στο όνειρο του Ρασκόλνικό είναι ο. Ίδιος θα λέει 7 ετών στο.

Οποίο καθώς περπατάει με τον πατέρα του, βλέπει έναν μεθυσμένο χωρικό να προσπαθεί να αναγκάσει ένα γέρικο άλογο που τραβάει ένα πάρα πολύ βαρύ κάρω να προχωρήσει, στο οποίο βαρύ κάρο μα αμαξάς το γεμίζει με ανθρώπους. Γίνεται ένα πάρα πολύ βαρύ φορτίο για αυτό το τόσο αδύναμο ζώο. Το πλήθος γελά δημιουργείται ένα γελοίο θέαμα, ας πούμε, ο χωρικός εξοργίζεται, αρχίζει να χτυπά το γέρικο και αν δεν μπορώ άλογο πολύ μανιασμένα με μεγάλη οργή τελικά και ο κόσμος και το πλήθος συμμετέχει σε αυτή την κακοποίηση και την τραγική διασκέδαση χρησιμοποιούν λοστούς. Το θέμα ξεφεύγει το αρχικά προσπαθεί να αντισταθεί. Αλλά σύντομα σωριάζεται κάτω νεκρό. Τότε το παιδί στο όνειρο πάντα τρέχει, νιώθοντας το βάρος του πράγματος και μια πολύ βαθιά συμπόνια για το πληγωμένο ζώο και νεκρό ζώο ρίχνει τα χέρια του γύρω από το ζώο και το φιλά νομίζω ως τη μύτη και στα μάτια που είναι και ένα σημείο εκεί που τον χτυπούσαν και καθόλη τη διάρκεια του ονείρου. Ο χωρικός ουρλιάζει ότι το άλογο

είναι δικό μου, ότι έχω δικαίωμα πάνω στη ζωή του και θέλω να κάνω ότι θέλω με αυτό το ζώο και τελικά μετά ξυπνά. Συγκλονισμένος ονειρευόμενος το ο. Μικρός ήρωας βέβαια που το βιώνει όλο αυτό. Τελικά απομακρύνεται από τον πατέρα του, ο οποίος επεμβαίνει για να τον τραβήξει από το σκηνικό, ενώ στην αρχή έχει ζητήσει από τον πατέρα να σώσει το άλογο, αλλά εκείνος δεν κάνει κάτι σωστά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό στοιχείο γιατί ο πατέρας τον απομακρύνει και έτσι συνέχεια έτσι ο ήρωας ξυπνά και κάπως οργανώνεται ακόμα περισσότερο το έγκλημα που τελικά θα διαπράξει. Η ατμόσφαιρα του ονείρου, έτσι όπως το περιέγραφε ο Χρήστος μου θύμισε πολύ την ατμόσφαιρα της εικονικής εκτέλεσης. Κόσμος μαζεμένος ένας άνθρωπος που είναι να πεθάνει το πλήθος που δεν επέμβα και η τελευταία στιγμή που κάπως πάει δεν. Σώζεται το άλλο, δεν έτσι.

Κάπως το κλίμα και το υποστώ και εμένα όνειρο είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε και το κλίμα που δημιουργείται είναι αυτό ότι είναι πολύς κόσμος μαζεμένος γιατί η εκτέλεση γινόντουσαν δημόσια. Σίγουρα πάντως, όπως και να είναι μας θυμίζει. Αυτό το συμβάν με τον Νίτσε που είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο επεισόδιο στο Τορίνο, όπου λίγο πριν την τελική του κατάρρευση είχε προσπαθήσει αντίστοιχα να παρηγορήσει ένα άλογο και να του πει αντίστοιχα ότι σε καταλαβαίνω και αυτό ήτανε και το σημείο της τελικής του πτώσης. Βέβαια και ξέρουμε ότι είχε διαβάσει Ντοστογιέφσκι και τον αγαπούσε πάρα πολύ.

Διαβάσει σίγουρα το έγκλημα και τιμωρία δεν ξέρουμε. Έχει διαβάσει όλο του τα έργα, αλλά σίγουρα αυτό λοιπόν. Αυτό τώρα το όνειρο του Ρασκόλνικοβ το συζητάμε ως παράδειγμα πολυφωνικότητας. Πολύ λοιπόν έχουν πει ότι μέσα σε αυτό το όνειρο κάθε πρόσωπο είναι μία πτυχή, μία φωνή, ένα κομμάτι to. Άρα σαν να υπάρχει ο αμαξάρας κόλικοφ που προσπαθεί να επιβάλλει τη δύναμη ή την κυριότητα πάνω στους άλλους, τη βία, την εξόντωση.

Σαν να υπάρχει το άλογο. Είναι ο αντίσχυρος ο παγιδευμένος ο καταβεβλημένος Υπάρχει το παιδί ρασκόλνικοβ που συμπονάει. Έχει μία αίσθηση δικαιοσύνης, προσπαθεί να σώσει και σαν να υπάρχει και ο πατέρας που παρεμβαίνει για να καταπνίξει την. Έτσι ηρωϊκή καλοσύνη του παιδιού του σε αυτό το όνειρο υπερισχύει ο πατέρας, ο οποίος δίνει δύναμη τελικά γιατί; Σταματάει το παιδί αυτή την ηθική, ας πούμε και καλοσύνη και δίνει δύναμη τελικά στον μικό στον Μικό συγνώμη δεν το είπα.

Ο άμαξάς δίνει χώρο λοιπόν στον αμαξά να διαπράξει αυτό το έγκλημα και τελικά βλέπουμε ότι και στον ξύπνιο αυτές οι εσωτερικές φωνές υπερισχύουν. Γιατί τελικά ο ωροσκόλ όντως τελικά διαπράττει το έγκλημα; Είναι. Κυρίως ο αμαξάς να βγαίνει στην επιφάνεια του. Ο ήρωας σκοτώνει την τοκογλύφο με το τσεκούρι και σκοτώνει και την αδερφή της, η οποία είναι μία αθώα.

Παρουσία που τυχαίνει να βρίσκεται στο σκηνικό, αλλά αυτό έτσι όπως το είπες και εσύ Χρήστο. Είναι σαν να γίνεται με την ανοχή κάπως είτε του πατέρα είτε και το πλήθος, το οποίο δεν παρεμβαίνει για να σώσει την κατάσταση. Ξέρουμε. Ότι οι εσωτερικές φωνές στα εσωτερικά κομμάτια μας μπορεί να είναι αντιφατικά, αλλά μπορεί να είναι και συμπληρωματικά, δηλαδή να δημιουργούν συνασπισμούς και φιλίες.

Και σίγουρα ο πατέρας ρασκόλνικοβ είχε έτσι έναν συνασπισμό με τον Αμαξάλνικοφ. Είναι πολύ σημαντικό ότι στο τέλος του έργου έτσι να δώσουμε και ένα happy and μάλλον υπερισχύει η ηθική και. Μετά από μία πολύ μεγάλη περιπλάνηση και σκεφτόμουν έτσι ότι αν θυμηθούμε και το επεισόδιο με τον Νίτσε, θα πω και ο Νίτσε στη φιλοσοφία του εκεί στο Ζαρατούστρα μιλάει για το εσωτερικευμένο παιδί.

Αν θυμάστε τι λέει πως είναι να περάσουμε από την καμήλα στο λιοντάρι και τελικά στο παιδί που έτσι είναι η ελπίδα για κάτι καλύτερο και πιο δίκαιο και ανατρεπτικό, ίσως στη συνέχεια να μείνουμε στο πεδίο των ονείρων να μείνουμε. Βέβαια και να πάμε. Σε ένα που το θεωρούμε κάπως το κεντρικό μας όνειρο για το σημερινό επεισόδιο που είναι και ο τίτλος ενός διηγήματος τούτου που έγραψε το 1877, ήταν 56 ετών τότε και 4 χρόνια πριν το θάνατο του γράφτηκε αυτό το διήγημα και είναι φυσικά το όνειρο ενός γελίου, άλλες φορές μεταφρασμένο το όνειρο ενός γελου ανθρώπου έχει γίνει και κινηματογραφικό έργο και μάλιστα πρωταγωνιστού στο Journey Irons και φυσικά.

Έχει διασκευαστεί και για το θέατρο και παίζεται μάλιστα και αυτή την περίοδο στην Αθήνα από σημαντικούς ηθοποιούς είναι. Ένα πολύ έτσι ωραίο κείμενο και πολύ σημαντικό και χαρακτηριστικό τελικά για όλο το έργο του Ντοστογιέφσκι. Σε αυτό το έργο ο πρωταγωνιστής. Διαπραγματεύεται την αυτοκτονία, αισθάνεται ότι η ζωή δεν έχει κανένα νόημα.

Είναι αυτή η φιλοσοφία και η προσέγγιση του μηδενισμού, Τέλος πάντων ότι τίποτα δεν έχει νόημα, οπότε καλύτερα να αυτοκτονήσουμε. Έχει ένα περίστροφο, τελικά ένα πολύ έτσι βαρύ και καταθλιπτικό βράδυ αποφασίζει να σκοτωθεί, όμως πριν γίνει αυτό, ακόμα μια συνάντηση με ένα μικρό κοριτσάκι στο δρόμο που μας θυμίζει όλες αυτές τις συναντήσεις με τα παιδιά που έχουμε πει είναι ένα κοριτσάκι που του ζητάει βοήθεια επειδή η μητέρα του υποφέρει ή έχει κάποιο πρόβλημα; Ο πρωταγωνιστής σε αυτό το όνειρο εκείνη τη στιγμή επιλέγει να την αγνοήσει. Να μην την βοηθήσει να μην την σώσει. Και να επιστρέψει στο δωμάτιό του, κοιτάζοντας το περίστροφο και έτοιμος να σκοτωθεί, αμφιβάλλει για λίγες στιγμές όμως και λέει εγώ γιατί νιώθω κάποια συναισθήματα πόνου και συμπόνιας, αφού η ζωή δεν έχει νόημα, αφού τίποτα δεν αξίζει; Τι δουλειά έχουν αυτά τα συναισθήματα μέσα από αυτήν την εσωτερική διαπραγμάτευση;

Κερδίζει χρόνο, δεν αυτοκτονεί και βυθίζεται σε ένα πολύ βαθύ ύπνο και σε ένα πολύ βαθύ όνειρο. Αυτό τώρα λέει ότι είναι ένα συγκλονιστικό όνειρο που το άλλαξε όλη τη ζωή. Ένα σχεδόν μεταφυσικό όνειρο, παύλα όραμα. Σχεδόν. Επιστημονική φαντασία αν το διαβάσει κανείς, νομίζει ότι είναι ένα όνειρο σύγχρονο που θα μπορούσε να είναι με UFO.

Δεν ξέρω, είμαι εξωγήινος ώστε ναι θα μπορούσε να είναι. Επιστημονική φαντασία ή θρησκευτική φαντασία; Το συγκεκριμένο ή μια μίξη ή μια μίξη; Γιατί ο πρωταγωνιστής του ονείρου πια, μάλλον ως ονειρευόμενος βλέπει ότι αυτοκτονεί στο όνειρό του πραγματικότητα; Αντί να πυροβολήσει τον κρότο του, το κεφάλι του πυροβολεί την καρδιά του, που αυτό έχει μία σημασία σημειολογικά.

Και τελικά αντί να συμβεί αυτό που θα προέβλεπε δηλαδή το τίποτα, το απόλυτο μαύρο, το απόλυτο κενό, η συνείδησή του συντηρείται, οπότε βιώνει την κηδεία του, την ταφή του, το μαύρο χώμα που τον σκεπάζει την. Υγρασία του τάφου. Συναισθήματα θυώνει προς το Θεό που του λέει, Μα γιατί παίζεις μαζί μου; Εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχει σε ό τι και να κάνεις δεν υπάρχεις και ας μην υπάρχει το απολύτως σκοτάδι και τότε μία μορφή σχεδόν αγγελική ανοίγει το μνήμα, τον βγάζει μέσα από κει.

Και αρχίζει και ταξιδεύει μαζί του μέσα στο σύμπαν και στο διάστημα και τους γαλαξίες και τελικά τον προσγειώνει σε έναν πλανήτη όμοιο με τη γη είναι ολόιδιος με τη γη, την οποία γνωρίζει. Από. Το όνειρο ενός γελίου. Και. Να πουάξα ο τάφος μου ανοίχτηκε δηλαδή. Με λίγα λόγια, είχε ανοιχτεί, όπως κι αν είναι ξεθάφτηκα και μόλις ξεθάφτηκα, μάρπαξε κάποιο άγνωστο σκοτεινό ον και με πήρε μαζί του στο άπειρο. Άρχισα να οραματίζομαι λοιπόν.

Η νύχτα ήταν βαθιά. Ποτέ. Ποτέ η νύχτα δεν ήταν τόσο βαθιά. Βρεθήκαμε μακριά κιόλας από τη γη και ταξιδεύαμε στο άπειρο. Δεν ρωτούσα καθόλου εκείνον που με σήκωνε, περίμενα ανυπόταχτος είχα τη βεβαιότητα πως τίποτα δεν με φόβιζε και το αίσθημα αυτό με ενθουσίαζε. Πόσο καιρό βάσταξε το ταξίδι μας; Δεν μπορώ να υπολογίσω. Άξαφνα κάτι με έκανε να συγκλονιστό ολόκληρος ο ήλιος μας.

Έβλεπα τον ήλιο μας. Ήξερα πολύ καλά πως αυτό δεν μπορούσε να είναι ο πραγματικός μας ήλιος. Ο ήλιος της γης μας και ότι είμαστε πολύ πιο μακριά από εκείνον μέσα στο άπειρο. Είναι λοιπόν δυνατό να συνίσταται το σύμπαν από τέτοιες επαναλήψεις; Θαρούσα πως βρισκόμουν σε κανένα από τα νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους ή κάπου σε καμιά ακρογιαλιά στεριάς που είναι κοντά στο αρχιπέλαγος αυτό. Με τη.

Διαφορά ότι εκεί κατοικούν άνθρωποι. Παραδεισένι είναι μία παραδεισένια εκδοχή της γης. Οι άνθρωποι είναι σε ένα κλίμα αγάπης εφορίας, δεν γνωρίζουν τον πόνο, δεν γνωρίζουν την κακία, δεν γνωρίζουνε το μίσος. Είναι μες στην ευτυχία, μέσα στην εφορία, τραγουδούν, τρέχουν στα δάση. Είναι έτσι ένα γελιακό κλίμα πρωτόπλα. Στη σχεδόν μέσα σε.

Όλο αυτό ο πρωταγωνιστής απορεί, αλλά του αρέσει πάρα πολύ. Και σιγά σιγά καθώς περνάει ο καιρός. Αυτοί αρχίζουν και διαφθείρονται από τον ίδια. Ακριβώς. Διαφθήρονται επειδή ο ίδιος είναι σαν ένα μικρόβιο. Μόνο με την παρουσία του, επειδή υπάρχει εκεί αρχίζουν και γνωρίζουν το ψέμα. Νομίζω ότι είναι η πρώτη, ας πούμε, κακή εκδοχή που τους διαφρει την εξουσία, την αδικία, φτιάχνουνε πια κοινωνίες, ιεραρχίες, θρησκείες, θεωρίες, επιστήμες.

Εμένα μαρέσει πολύ ένα σημείο αυτό, το έργο που λέει ότι οι άνθρωποι αρχίζουν και φτιάχνουν μία επιστήμη για την ευτυχία τους νόμους της ευτυχίας και ξεχνάνε να είναι ευτυχισμένοι τους. Είναι πιο σημαντική η θεωρία. Παρά το ενδιαφέρον, η αληθινή ζωή για να είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτός λοιπόν που ξέρει και την άλλη πηγή την ήδη διεφθαρμένη, προσπαθεί να τους πει να σταματήσουν όλο αυτό το κατρακύλισμα και τους προτείνει να τον σταυρώσουν.

Μάλιστα τους δίνει και οδηγίες πώς να κατασκευάσουν ένα σταυρό και πώς να διαπράξουν αυτή τη σταύρωση προκειμένου να λυτρωθούν. Όμως εκείνοι τον χλευάζουν ως έναν γελοίο σοφό και τελικά. Όλη αυτή η πτώση συνεχίζεται. Μέχρι τη στιγμή που νομίζω ότι ξυπνάει όμως το έργο συνεχίζεται. Αυτή η νουβέλα και ο ήρωας ξυπνάει τελείως αλλιώς τελείως διαφορετικός, είτε σαν μία υπαρξιακή αποκάλυψη. Αυτό το όνειρο δεν αυτοκτονεί.

Θεωρεί ότι έχει βρει την αλήθεια και το νόημα της ζωής και υπόσχεται ότι θα το κηρύσσει από δω και εμπρός. Από. Το όνειρο ενός γελοίου. Τι; Παράξενο πράγμα το όνειρο. Ποτέ το. Όραμα παρουσιάζεται με μια τρομακτική και αριστοτεχνία χρυσοχόου και πότε; Όπως συμβαίνει αυτό για την απόσταση και το χρόνο, η αντιφατικές έννοιες ανακατεύονται με εικόνες συγκεχυμένες μου φαίνεται. Τα όνειρα διεγείρουν όχι το πνεύμα, αλλά την επιθυμία, όχι το κεφάλι, αλλά την καρδιά.

Στους. Ανθρώπους αρέσει να με κουρντίζ, επαναλαμβάνοντας μου πως όλα αυτά είναι απλώς ένα όνειρο. Και ποια διαφορά βλέπουν μεταξύ ενός ονείρου και της πραγματικότητας, αφού στο όνειρο διαβάζουμε καθαρότερα την αλήθεια; Λοιπόν, έστω. Όνειρο είναι ένα όνειρο μόνο με αυτή τη ζωή που εκρειάζεται, θα τη σβήσει αυτοκτονώντας και το όνειρο μου το όνειρό μου. Αυτό μου άνοιξε μία καινούργια δυνατή ζωή. Και.

Νομίζω ότι η φιλοσοφία του είναι τόσο απλή, αλλά και τόσο βαθιά είναι ότι το νόημα της ζωής είναι η ίδια η ζωή. Αξίζει να ζούμε για να ζούμε μια ιδέα. Την οποία θα την δούμε και στο δεύτερο κύκλο του με μία ανθρωπολόγο, την market που θα μελετήσουμε. Στην. Ανιψιά του σοφία. Όλη. Η λογοτεχνική μου δραστηριότητα ενσωματώνει για μένα μόνο μία συγκεκριμένη ιδανική αξία, μόνο έναν στόχο, μόνο μία ελπίδα. Δεν επιδιώκω τη φήμη και τα χρήματα, αλλά μόνο και αποκλειστικά τη σύνθεση των φανταστικών και λογοτεχνικών μου ιδανικών, που σημαίνει ότι πριν πεθάνω επιθυμώ να εκφραστώ σε κάποιο έργο που θα εκφράζει όσο το δυνατόν περισσότερο το σύνολο των σκέψεών.

Μου. Όταν κοιτάζω πίσω στο παρελθόν και σκέφτομαι πόσος χρόνος χάθηκε μάταια, πόσος χάθηκε σε αυταπάτες σε λάθη σε τεμπελιά, στην αδυναμία να ζήσουν; Πόσο δε τον εκτίμησα; Πόσες φορές αμάρτησα ενάντια στην καρδιά και το πνεύμα μου; Τότε η καρδιά μου συσπάται από τον πόνο. Η ζωή είναι δώρο. Η ζωή είναι ευτυχία κάθε στιγμή.

Θα μπορούσε να ήταν μια αιωνιότητα ευτυχίας. Αν η νεολαία ήξερε. Σκεφτόμαστε. Αυτό το σημείο να πούμε ότι ο μπαχτίν και για μένα είναι έτσι ενδιαφέρον αυτό το σημείο ότι οι σκέψεις του λέει ότι το όνειρο ενός γελίου είναι ουσιαστικά μία πλήρης εγκυκλοπαίδεια, όπως λέει των σημαντικότερων θεμάτων του τοστογιέφσκι και κάποια από αυτά είναι πράγματι το πώς παρουσιάζει ένα κεντρικό χαρακτήρα με τη μορφή ενός σοφού, αλλά και ανόητου πώς υπάρχει κάποιες φορές η απόλυτη αδιαφορία για τα πάντα σε αυτό τον κόσμο. Η ιδέα της αυτοκτονίας όταν κάποιος ήδη θεωρεί τον εαυτό του έξω από τις προσδοκίες μιας ζωής συνηθισμένης το όνειρό σου. Αποκαλυπτική κρίση το είπες και πριν και εσύ χρήστο και τελικά η μεταμόρφωση, όπως και ο ήρωας εδώ στο όνειρο ενός γελίου. Αυτή η μεταμόρφωση έρχεται δυνητικά στιγμιαία από τη μία στιγμή στην άλλη, μέσα από ένα όνειρο. Μπορεί να δεις κάτι πάρα πολύ.

Διαφορετικό και αποκαλυπτικό για τη ζωή σου και αυτή η ζωή να αλλάξει ριζικά. Θα δώσουμε λίγο χρόνο έτσι να μιλήσουμε και για τη δουλειά της σανι. Επειδή είναι τα όνειρα που μας απασχολούν πάρα πολύ και ίσως βγάλετε και τα μπλοκάκια σας να κρατσιδίσετε σημειώσεις γιατί αυτές οι ιδέες μπορούνε να σας βοηθήσουν έτσι στον τρόπο που δουλεύετε και με τα δικά σας όνειρα στο ημερολόγιό σας λοιπόν η είναι η πρώτη βρετανίδα που απέκτησε διδακτορικό για τα όνειρα στη δεκαετία του 70. Και ανέπτυξε ένα μοντέλο πρακτικό σχεδόν 3 επιπέδων που μας βοηθούν να μελετούμε έτσι λίγο τα όνειρα. Έτσι λοιπόν λέει ότι υπάρχει το πρώτο επίπεδο ανάλυσης, το δεύτερο επίπεδο ανάλυσης και το τρίτο επίπεδο ανάλυσης, ίσως και σε ένα μοναδικό όνειρο, δηλαδή ίσως ένα όνειρο μπορούμε να το διαβάσουμε συγχρόνως σε 3 διαφορετικά επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο το λέει κοιτώντας προς τα έξω. Είναι απαντά στο ερώτημα τι είναι ίσως το πιο απλό επίπεδο που κανείς μπορεί να σκεφτεί.

Τι με απασχολεί, τι συνέβη στο; Ψήπου για να πω και ένα παράδειγμα εδώ τι είναι αυτό που μου έχει ξεφύγει κάπως από το συνειδητο; Μπορεί να είναι ακόμα ότι κάτι έχω ξεχάσει να συμπεριλάβω στη σκέψη μου, ενώ είναι πραγματικά εκεί. Στην περίπτωση ας πούμε του που λέγαμε πριν το σχέδιο αυτό για τη δολοφονία ακριβώς συνειδητό κάπου υπάρχει στο Νότο και στην πορεία συγκεκριμένοποιείται, αλλά θα μπορούσε να είναι και κάτι πάρα πολύ απλό παραδείγματος χάρη ότι έχω ξεχάσει τα κλειδιά μου, ας πούμε έξω από την πόρτα.

Είναι ένα παράδειγμα έτσι και προσωπικό από ένα δικό μου όνειρο. Έχω ξεχάσει τα κλειδιά. Από την πόρτα και στον ύπνο μου ονειρεύομαι ότι έχουν μπει κλέφτες, οπότε στο πρώτο αυτό επίπεδο υπάρχει ένα λιγότερο συμπτώματα, κομμάτι που μου εφιστά την προσοχή στο ότι κάτι από την πραγματικότητα έχω ξεχάσει. Το δεύτερο επίπεδο είναι το κοιτώντας μέσα από τον καθρέφτη ή το πώς ακόμα και το ίδιο όριο μπορεί να απαντά στο πώς δηλαδή πώς σχετιζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους.

Φυσικά, μάλλον τους πιο σημαντικούς μας ανθρώπους, αλλά γενικά και με τον κόσμο ολόκληρο. Πώς σχετιζόμαστε; Ας πούμε, αν στο πρώτο επίπεδο με τον πρώτο επίπεδο ήταν αυτή η συνειδητή ασυνείδητοι διεργασία και σκέψη για την επικείμενη δολοφονία, στο δεύτερο μπορεί να είναι η σχέση του γενικά με τον κόσμο και πώς βλέπει τους ανθρώπους, πώς βλέπει την αδικία με τις. Γυναίκες, έτσι μια αμφιθυμία που μπορεί να υπάρχει από τη μία θυμός και από την άλλη θυμός σε σχέση με την τοκογλύφο που είπαμε πριν.

Αλλά και συμπόνια, όταν αφορά τα μικρά κορίτσια τα οποία θέλει να σώσει. Και με τη μητέρα και την αδερφή του του ήρωα υπήρχαν αμφιθυμικά συναισθήματα και σωτηρίας, αλλά και θυμό γιατί τον καταπίεζαν με τις επιταγές τους και τις ανάγκες τους και το. Στοιχείο της θυσίας που σκοτώνεται και ένα άλογο υπάρχει το στοιχείο της θυσίας.

Γιατί η αδερφή του ετοιμάζεται να κάνει ένα γάμο για να στηρίξει και τον ίδιο οικονομικά έναν πολύ κακό γάμο που και αυτό το θυμώνει πάρα πολύ, οπότε όλο αυτό ίσως είναι το δεύτερο επίπεδο ανάλυσης. Και τρίτο επίπεδο το κοιτώντας προς τα μέσα. Είναι το ποιοι είμαστε ό, τι δηλαδή όλη αυτή την ώρα συζητάμε για τα διαφορετικά κομμάτια του εαυτού μας, τις πολλές εκδοχές μας, εσωτερικές αντιφατικές, ίσως φωνές και διαπραγματεύσεις και εδώ ίσως δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Ήδη μιλήσαμε για τους 4 τις 4 διαφορετικές πτυχές του εγώ του που διαπραγματεύεται, οπότε στο.

Τελευταίο αυτό επίπεδο ανάλυσης των ονείρων, στην ουσία κοιτάζουμε και τα στοιχεία, τα ονειρικά σαν πλευρές. Του εαυτού μας και πώς διαπραγματευόμαστε διάφορα πράγματα σε έναν εσωτερικό διάλογο, ο οποίος αποτυπώνεται στο όνειρο; Και τον εξάλλου, που κάπως έτσι αναλύει τα όνειρα. Όλα είναι στοιχεία του εαυτού, όμως υπήρχε και μια ακόμα ιδέα που είχαμε με αφορμή. Τώρα πια όχι το όνειρο του, αλλά το όνειρο ενός γυαλίου, ότι δηλαδή.

Ίσως θα μπορούσε να υπάρχει και 1/4 επίπεδο ανάλυσης στα όνειρα, πέραν δηλαδή από αυτά που ίσως ένα υπαρξιακό επίπεδο όνειρο στο οποίο μπορεί οι άνθρωποι να διαπραγματευόμαστε ζητήματα ζωής. Θανάτου και του νοήματος. Της ζωής και είπαμε να. Το πούμε κοιτάξτε προς τα πάνω, βέβαια. Κοιτώντας προς τα πάνω, δεν ξέρω έτσι αν είχε αξία να μιλήσουμε και για μία έρευνα του λόγω ψυχής, όπου όλα αυτά αξιοποιούνται, ποιά στα καθημάς στο σήμερα, στη σημερινή εποχή, στους θεραπευόμενους μας έχει να κάνει με μια σειρά 20, ίσως και περισσότερων ονείρων ενός θεραπευόμενου που είναι σε μία θεραπευτική ομάδα ένας.

Θεραπευόμενος, ο οποίος έβλεπε μετά το θάρρος της μητέρας του μία σειρά ονείρων. Όπου η μητέρα του φοβιστική, όπως και στην πραγματικότητα με ένα τρόπο αρνούνταν να πεθάνει και ο ήρωας άλλοτε ως παιδί και σιγά σιγά ως ενήλικος περνά από διάφορα συναισθήματα φόβου και τελικά και θυμού και φτάνει στο σημείο να σκέφτεται, να πνίξει τη μητέρα, η οποία όπως είπαμε να είναι πεθαμένη, αρνείται στην πραγματικότητα να πεθάνει και όλα εμφανίζεται ζωντανή. Και σκέφτεται πάρα πολύ μεγάλη ενοχή ότι η μόνη λύση είναι να βάλει ένα μαξιλάρι και να την πνίξει ο ίδιος ο θεραπευόμενος ένας κλικτος άνθρωπος.

Από τα όνειρά αυτά και ενώ του λέγαμε ότι είναι πάρα πολύ θετικό να εκφράσει το θυμό του και συνειδητά από όλα αυτά τα βιώματα της παιδικής του ηλικίας που πραγματικά έχει υποστεί αρκετή κακοποίηση από τη μητέρα του, ο ίδιος πάρα πολύ να αγγίξει αυτή την πλευρά του εαυτού του. Ήταν σαν ένας ήρος που όμως έχει ξεχάσει να αναπτύξει την πλευρά του αυτή. Την πιο κακή να πούμε ή έτσι την την πιο θυμωμένη το πλευρά σαν να ήταν μισός ήρωας και μέσα από τα όνειρα αυτά. Είναι σαν να ολοκληρώνει τον εαυτό του, έρχεται σε επαφή με τον δυναμικό του χαρακτήρα, κατανοεί καλύτερα την εμπειρία του και φτάνει στο τέλος μέσα από ένα πολύ χιουμοριστικό όνειρο από πια.

Η μητέρα δεν είναι καθόλου φοβιστική, αλλά κάπως εκείνος εστειτεύεται έτσι στον ύπνο του για το ότι τελικά, ναι, τι να κάνουμε τελικά; Η μητέρα έχει πεθάνει και. Λέει κάποια αστεία έτσι με τον αδερφό του και κάπως εκτονώνεται αυτός ο και ο θυμός, αλλά και ο φόβος. Και φτάνει τελικά να νιώθει κι εμείς μαζί του ότι έχουμε απέναντι μας έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο, ο οποίος δεν παύει να είναι ένας καλός άνθρωπος στη βάση του και ευγενικός, αλλά δεν φοβάται και να έρθει σε επαφή και με τις άλλες πλευρές του γίνεται με όρους το γεύση. Και λοιπόν ένας ολοκληρωμένος ήρωας; Που το καθένα έχει και τη δική του ατζέντα και τη δική του προοπτική, τα δικά του συναισθήματα.

Και έτσι εμφανίζεται και πολύ πιο δυναμικός από το παρελθόν και έτσι. Έχει αξία που είναι και το τελευταίο μας επεισόδιο αυτού του κύκλου σήμερα, γιατί εδώ ίσως τους συναντάμε όλους αυτούς για τους οποίους μιλάμε σε αυτή τη σεζόν. Ας πούμε, εγώ σκέφτομαι και το γιογκ με την έννοια της απαρτίωσης ή της επαφής με τη σκιάς. Το κακό μας κομμάτι μπορεί να μην είναι και τόσο κακό, επειδή είναι θυμωμένο και εδώ σαυτήν την έρευνα αναδεικνύεται πάρα πολύ κάτι που έχουμε ξαναμιλήσει. Το δηλαδή, όσο πιο πολύ απαρτιώνεται, όσο πιο πολύ αναπτύσσεται.

Τόσο πιο πολύ αναπτύσσει και το στοιχείο του Agency στα ελληνικά να το πούμε; Το να νιώθουμε ότι είμαστε αυτό που λέμε πρωταγωνιστές στην ιστορία μας. Ότι δεν αφήνουμε τους άλλους να πρωταγωνιστούν και εμείς να είμαστε απλοί κομπάρσοι ότι γινόμαστε. Φορείς της αλλαγής ναι και νιώθουμε. Δυναμωμένοι και μπορούμε να παίρνουμε αποφάσεις για τον εαυτό μας ωραία.

Κάναμε έτσι ένα πολύ όμορφο ταξίδι και σήμερα, όπως και όλος ο κύκλος του τριπς αιτήσεων, ελπίζουμε να σας άρεσε πολύ. Θα συνεχιστεί με δεύτερο κύκλο πολύ άμεσα άλλη. Πάλι Trims. Edition, δεύτερος κύκλος. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που έτσι μας ακολουθείτε και σε όλα τα social MEDIA και στο Spotify. Αφήστε και μία κριτική.

Έτσι βοηθάει να αναδειχθεί και το podcast με τη σειρά του να πάρουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο με τους συντελεστές μας. Γιατί δεν είμαστε μόνο εμείς οι 3 που ακουγόμαστε είναι βέβαια η λέσχη, η ψυχοβιογραφίας του, λόγω ψυχής της οποίας την εποτεία έχει η Αθηνά. Είναι η υπέροχη μουσική μας Τα 2 αυτά πολύ σημαντικά κομμάτια του Γιάννη Δελή. Τον ήχω μαζί με μένα βοηθάει πάρα πολύ ο Γιάννης ο Παπαδόπουλος ο Χρήστος μας εδώ έχει το κομμάτι των φωτογραφίσεων των social media όλη τη δουλειά μαζί με την ΕΡΤ να το κάνουμε όλοι να μιλήσουμε για τους ηθοποιούς που συνεργάστηκαν και έτσι μας έδωσαν τη δική τους πνοή στο πόντικα μας είναι ο Μάνος Ζούρας που τον επεισόδιο του ο Στέλιος Μύδας που τον ακούμε στο επεισόδιο του Γιουγκ. Ο θωμάς χέκας που τον ακούμε στο επεισόδιο του Γκράχαμ κ. Ο Χρήστος Παπαθεοδώρου που ακούγεται στο επεισόδιο με τον Κάφκα.

Ο αλκηνός δωρής που ακούγεται στο επεισόδιο του Νίτσε η μία Παπαδοπούλου και η Ίριδα Παπα Θεοδώρου που ακούτε στο επεισόδιο με τη Μαρί Κιουρί και σήμερα ακούσαμε τον Κώστα Κουτρούλη που συμμετείχε στο κομμάτι του νταστογιέφσκι και τις άλλες φωνές σας ευχαριστούμε πάρα πολύ, θα τα πούμε σύντομα στο δεύτερο κύκλο.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00