Skip to content
PodBase
Sigmund Freud - Όνειρο με πεθαμένο γιο

Sigmund Freud - Όνειρο με πεθαμένο γιο

Psychobiographes, The Stories Behind The Stories
Αύγουστος 02, 2025 00:53:46 Σεζόν 3 Επεισόδιο 1
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Dreams Edition! Season 3

Στη διάρκεια του Πρώτου παγκοσμίου πολέμου ο διάσημος ψυχαναλυτής Σίγκμουντ Freud, που ερμήνευε τα όνειρα ως εκπλήρωση επιθυμιών, είδε πως ο γιος του Μάρτιν, που πολεμούσε στο μέτωπο, είχε πεθάνει, αλλά εντέλει ήταν ζωντανός. Τι να σήμαινε το όνειρο αυτό;

Συζητάμε με τη ευκαιρία για το μετατραυματικό σύνδρομο και τα τραύματα του πολέμου. Μπορεί η ζεστή, ανθρώπινη επαφή και πρώιμη παρέμβαση να προλάβει την μετατροπή ενός δυσάρεστου συμβάντος σε τραυματικό γεγονός;

Κλινικό Ενδιαφέρον : Σύνδρομο Μετατραυματικού Στρες ( PTSD)

Το podcast επιμελούνται και παρουσίάζουν η Αθηνά Ανδρουτσοπούλου, ο Χρήστος Κοροβίλας και ο Πρόδρομος Ταράσης

Ψυχοβιογραφία-Έρευνα: Α.Α. , Χ.Κ., Π.Τ

Φωνή του Freud : Μάνος Ζούρας

Ηχοληψία : Πρόδρομος Ταράσης

Μοντάζ επεξεργασία : Γιάννης Παπαδόπουλος

Παραγωγή :AGO Studios

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Γεια σας. Είμαστε η Αθηνά Χρήστος και ο πρόδρομος και μετά τους προηγούμενους κύκλους που εξερεύνησαν διάφορες πτυχές της ζωής γνωστών προσωπικοτήτων. Τόσο εκπομπή επιστρέφει, εγκαινιάζοντας έναν ολοκαίνιο κύκλο επεισοδίων. Αυτή τη φορά έχουμε το στρέφουμε την προσοχή μας στον κόσμο των ονείρων. Η νέα σεζόν του Podcast θα είναι αφιερωμένη στα όνειρα γνωστό προσωπικοτήτων. Θα κάνουμε ένα ταξίδι μαζί στον ενικό κόσμο, καλλιτεχνών επιστημόνων στοχαστών, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσουμε τι μπορούν να μας πουν τα όνειρά τους για τον εσωτερικό τους κόσμο και τι έλεγαν για τη ζωή τους και το έργο τους.

Μαζί έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για νέες συνθέσεις και αντιλήψεις για τον κόσμο των ονείρων. Αλλά και να παρατηρήσουμε την ιστορική περίοδο που έζησαν οι πρωταγωνιστές μας σήμερα ξεκινάμε με το σίγμα του from. Έχουμε μιλήσει για το freuits σε προηγούμενο επεισόδιο για το όνειρο ζωής που είχε την Ακρόπολη, όμως σήμερα θα έχουμε την ευκαιρία να μελετήσουμε όνειρά του, όπως και τις ιστορικές συγκυρίες και τα βιώματα που διαμόρφωσαν την οπτική του και τις θεωρίες του. Όλα αυτά θα λέει βέβαια και μία καλή ευκαιρία να στοχαστούμε και εμείς και να ρθουμε σε επαφή με τα δικά μας όνειρα να καταλάβουμε.

Τους και να μεταφράσουμε κάποιον τα νοήματα που είναι χρήσιμα για μας το σημερινό ονειρο στο οποίο θα δώσουμε έμφαση είναι ένα όνειρο σχετικό με το μεγαλύτερο του γιο Μάρτη να ξεκινήσουμε με κάποια ιστορικά στοιχεία με κάποια βιογραφικά στοιχεία να πάρουμε ένα και θα πάμε και στο όνειρο σιγά σιγά. Αθηνά. Ωραία να ξεκινήσουμε λοιπόν να πούμε λίγα πράγματα για την βιογραφία του Φρόιντ.

Έτσι κι αλλιώς πρόδρομε μας παρέπεμψες. Σε ένα προηγούμενο επεισόδιο μας, όπου κι εκεί μιλάμε αρκετά αναλυτικά για την ιστορία και της οικογένειάς του, της πατρικής. Ο sigmon frod λοιπόν, αυστριακός νευρολόγος, ιδρυτής της ψυχανάλυσης μιας επαναστατικής μεθόδου κατανόησης, της ανθρώπινης ψυχής και θεραπείας των ψυχικών διαταραχών, έχει αναπτύξει έννοιες βασικές, όπως το ασυνείδητο. Εισήγα και τη σημασία των ονείρων. Και την σημασία που έχει τη δική μας ηλικία για την εξέλιξή μας. Προφανώς κάποιες ιδέες του τον εικοστό πρώτο αιώνα θεωρούνται ίσως κάπως παρωχημένες.

Από την άλλη, είναι μία σημαντική φυσιογνωμία γιατί χάρη σε αυτόν και στη δική του προσέγγιση στις δυσκολίες στις ψυχολογικές, σήμερα έχουμε αυτό που ονομάζουμε ψυχοθεραπεία. Υπήρξε επομένως τεράστια η συμβολή του και όχι μόνο στην ψυχολογία, αλλά και στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την τέχνη. Γεννήθηκε στις 6 Μαΐου το 1856 στο Tryberg της Μαραβίας Σημενίας σε εβραϊκή οικογένεια.

Ήταν το πρώτο από 8 παιδιά του Τζέικομπ και της μετακόμισαν στη Βιέννη, όπου εκεί έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους. Σπούδασα ιατρική και παντρεύτηκε το 1886 τη Μάρθα Μπερνέις. Η οποία ζούσε στο Αμβούργο και έτσι για 4 χρόνια. Η επαφή του στο μέσο αλληλογραφίας. Και όταν ο φρόιντ κάπως μπόρεσε να βγάζει τα προς το ζην και να συντηρήσει την οικογένεια που δημιουργούσε, παντρεύτηκαν, απέκτησαν 6 παιδιά, την. Τον Μάρτιν για τον οποίο θα μιλήσουμε περισσότερο στο σημερινό επεισόδιο και μάλιστα είχε και το όνομα ενός μέντορα του frod του, τον Όλιβερ τον, την σοφή, η οποία πέθανε νέα από την ισπανική γρίπη, την Άννα πάρα πολύ διάσημη ψυχαναλύτρια και με ένα τρόπο κληρονόμου του.

Επίσης θα μας απασχολεί στη μια που μιλάμε για όνειρα σε αυτό το επεισόδιο και η θεωρία του γύρω από τα όνειρα. Πιο συγκεκριμένα, επομένως, θα ασχοληθούμε μαυτό και θα δούμε και πώς άλλαξαν κάποια πράγματα στον τρόπο που έβλεπε τα όνειρα στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και οι 3 γιοι του, ο Μάρτιν Όλιβερ και πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, επέζησαν του πολέμου. Αλλά με πολύ μεγάλο ψυχολογικό κόστος, όπως άλλωστε είχαν όλοι αυτοί που πολέμησαν, αλλά και όλοι οι πολίτες της Ευρώπης που πραγματικά σοκαρίστηκαν από την τρομακτική ένταση και τις επιπτώσεις στην υγεία αυτού του πολέμου, οπότε ίσως αρχίσουμε να συζητήσουμε λίγο για τις επιπτώσεις αυτού του πολέμου. Χρήστο, θα ήθελες να μας πεις εσύ; Ο επηρεάζεται και πάρα πολύ και από τους 2 πολέμους και από τον πρώτο και από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όμως η εστίασή μας θα είναι ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και όπως και σε κάθε επεισόδιο, ο πυρήνας μας θα είναι το συγκεκριμένο όνειρο του Φρόιντ, όπου είδε τον γιο του, τον Μάρτιν, ο οποίος υπηρέτησε στον πόλεμο και όλοι βέβαια ήταν στρατιώτες στον πόλεμο και ο έρενς και οι 3 Σκύτου σε αυτό τον πόλεμο. Η Αυστροουγγαρία μπήκε με αισιοδοξία και με. Έτσι μια αίσθηση ότι τα πράγματα θα πάνε καλά. Το φρόνημα, το εθνικό τους.

Θα εξυψωθεί σε αυτό συμμετείχε και ο και οι γιοι του, όμως αυτό πάρα πολύ γρήγορα κατέρρευσε ήδη από τους πρώτους μήνες του πολέμου έγραφε και κείμενα ο Φρόιντ που συνειδητοποιούσε τη θηριωδία του πολέμου, ήταν ένα ντόμινο. Ενεπλάκησαν σύμμαχοι συμμαχίες, ένα σωρό χώρες. Αυτό πήρε τεράστιες διαστάσεις που στην αρχή δεν το είχαν προβλέψει. Ήταν και η τεχνολογία της εποχής. Τα αεροπλάνα, οι βόμβες χημικά νομίζω ήταν η εποχή που για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν και στοιχεία του χημικού. Πολέμου από δίπλα να βόμβας που ήταν στοχευμένες να πέφτουν πάνω στους στρατιώτες.

Χαρακώματα. Τα χαρακώματα ήτανε όπως θα δούμε και στην συνέχεια και μέσα από τα γράμματα που έστελνε ο Μάρτιν στον πατέρα του. Ήταν μια τρομακτική εμπειρία όπου για μήνες οι στρατιώτες ζούσαν. Μέσα σε τάφρους και μέσα σε σπηλιές που έφτιαχναν για να προστατευτούν χαρακώματα, τα οποία είχανε μια τεράστια έκταση στο λεγόμενο δυτικό μέτωπο και από το οποίο οι στρατιώτες αναδύονταν όταν τους έδιναν το σήμα, οι αξιωματικοί και πήγαιναν πραγματικά για σφαγή. Ήτανε τρομακτική η διάσταση αυτού του πολέμου από αυτή την άποψη.

Βέβαια και ενώ η ανθρωπότητα και αν είχε ζήσει μέχρι τότε πολέμους. Αυτή την μορφή της μαζικής καταστροφής και του μαζικού θανάτου. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που κανείς την έβλεπε όλη αυτή τη βία και τη θηριωδία. Νομίζω ότι χοντρικά είναι 15 εκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές και τεράστια νούμερα και αλόγων που έτσι συζητούσαμε. Νωρίτερα σκοτώθηκαν σε αυτό τον πόλεμο, οπότε ήταν ένα τεράστιο σοκ και θα μείνουμε σε αυτό το σοκ και στη συνέχεια θα αναφερθούμε φυσικά για τους συμμετέχοντες στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής, αλλά νομίζω και. Ένα παγκόσμιο σοκ για το τι μπορεί να συμβεί. Γράμμα στη φυλή του Ψυχαναλύτρια Λού, 1915. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι εγώ και οι σύγχρονοί μου δεν θα δούμε ποτέ πια τον κόσμο χαρούμενο. Είναι πολύ άθλιος.

Και πως κάτι τόσο υπερφυσικό αυτό σκέφτομαι εγώ ότι έγινε διαφορετικό. Η μάχη Σώμα με Σώμα που είχαμε μάθει μέχρι τότε πως κάτι τόσο υπερφυσικό είχε και όλη αυτή τη βία και στον ψυχισμό των ανθρώπων. Και ενώ πραγματικά ξεκίνησαν και ο και οι γιοι του με μία αίσθηση ότι σύντομα θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος. Αυτό όμως κράτησε μόνο τους 2 3 πρώτους μήνες.

Και τις περισσότερες απώλειες και οι 2 πλευρές, δηλαδή και οι χώρες της, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ρωσία κυρίως αλλά και οι κεντρικές δυνάμεις όπου εκεί εμπλεκόταν η αυστροουγκαρία, η Γερμανία και αργότερα και η Οθωμανική Αυτοκρατορία Ιταλία στην αρχή ενεπλάκη. Μετά πήγε με τους συμμάχους της. Θεωρούσα λοιπόν ότι πολύ γρήγορα αυτή η προσβολή που είχαν υποστεί οι Αυστριακοί επειδή σκοτώθηκε ο.

Κληρονόμος του θρόνου στο Σαράγεβο και έτσι ξεκίνησε όλος αυτός ο πόλεμος ότι πολύ γρήγορα θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω. Θα έλεγε όλο αυτό. Παρόλα αυτά αυτό δεν συνέβη, κράτησε ένας επώλεμος τουλάχιστον 4 χρόνια. Ο δε γιος του Φρόιντ Έμνε και ένα χρόνο επιπλέον αιχμάλωτος πολέμου στην Ιταλία από ότι 5 χρόνια ολόκληρα έλειψα από το σπίτι του και οι συνέπειες, όπως είπαμε, ήτανε τεράστιες σε όλα τα επίπεδα. Πώς θα πούμε ο ίδιος ο Φρόιντ πραγματικά; Στα δοκίμια του ότι του φαινόταν απίστευτο ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις πραγματικά θα μπορούσαν να σταθούν με τόσο μένος ή μη εναντίον της. Άλλες ήταν μία περίοδος που ζούσανε μέχρι τότε Απτο 1871, μέχρι που ξεκίνησε ο Πρώτος Παγκόσμιος το 14 Ζούσανε ένα είδος παγκοσμιοποίησης.

Θα λέγαμε σήμερα ελεύθερη μεταφορά προϊόντων, ταξίδευαν οι άνθρωποι στην Ευρώπη ελεύθερα. Θεωρούσαν ότι λόγω της οικονομικής ευρωστίας αποκλείεται ποτέ. Οι χώρες να θυσίαζαν όλο αυτό για τον πόλεμο. Κι όμως αυτό δεν συνέβη. Σκέψεις για την εποχή του πολέμου και του θανάτου, 1915. Περιμέναμε από τα μεγάλα παγκόσμια κυρίαρχα έθνη της λευκής φυλής, τα οποία ηγούνται του ανθρώπινου είδους με υποτιθέμενο μέλημά τους, τα παγκόσμια συμφέροντα και στις δημιουργικές δυνάμεις των οποίων οφείλονταν όχι μόνο οι τεχνικές μας πρόοδοι προς τον έλεγχο της φύσης, αλλά και τα καλλιτεχνικά και επιστημονικά πρότυπα του πολιτισμού. Περιμέναμε ότι αυτοί οι άνθρωποι θα κατάφερναν να ανακαλύψουν έναν άλλον τρόπο διευθέτησης των παρεξηγήσεων και των συγκρούσεων που γίνονται λόγου συμφερόντων.

Είναι και μία τείνουμε οι άνθρωποι να φτιάχνουμε, δηλαδή είναι και ένας μία ψυχολογική διεργασία να φτιάχνουμε μία φούσκο που τώρα εντάξει αυτό ήταν παλιά. Εμείς δεν κινδυνεύουμε πια. Και σήμερα ανάμεσα το ζούνε πολύ έντονα αυτό ότι αποκλείεται να θυσιαστεί όλη αυτή η ευημερία οικονομική και ότι οι πόλεμοι θα μείνουν στις παρυφές του δυτικού κόσμου. Και όμως αυτό έχουμε να έχουμε στο νου μας την ιστορία ότι πολύ πολύ εύκολο να ανατραπεί και αυτή η belle pock που ζούσανε πριν την αρχή του Παγκοσμίου Πολέμου και η τρομερή ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα.

Το πολύ εύκολο μπορεί να ανατραπεί και να ξαναγυρίσουμε στις συνθήκες που θεωρούσαμε ότι είχαμε αφήσει πολύ πίσω. Και πόσο τον απέχουμε για πολλά χρόνια από πολύ μόλις πιστεύω ότι υπάρχει ένα κομμάτι εξιδανίκευσης. Του πολέμου τι θα πάμε; Θα κερδίσουμε, θα τιμήσουμε την πατρίδα μας. Και πώς με την κόπωση το βλέπουμε και από εμπειρίες Ελλήνων στον πόλεμο στο Ανθρώπ Παγκόσμιο Πόλεμο που ξεκινά με πάρα πολύ κέφι να πάνε να υπερασπιστούν την πατρίδα και η κόπωση το κρύο, οι συνθήκες του πολέμου κάπως τους γυρνάγανε, το λείπουν πολύ και στη λογοτεχνία αυτό όπως ξεκινάνε έτσι με εμβατήρια με ποιήματα, τα οποία είναι έτσι πολύ ενθαρρυντικά για τον πόλεμο και πως σιγά σιγά αρχίζει και προσαρμόζεται η λογοτεχνία σε.

Στοιχεία που είναι ότι τα δεινά του πολέμου. Μα και η. Ίδια η γη του frod που δεν ήταν υποχρεωμένοι να καταταγούν ειδικά οι 2 που δεν ήταν μηχανικοί πραγματικά πήγανε εθελοντικά, θεωρώντας ότι είναι πατριωτικό να το κάνουν αυτό και θα λήξει σύντομα και πολύ γρήγορα. Πώς θα δούμε και παρακάτω στην Αλογία που αντάλλασαν ειδικά ο Μάρτιν στον πατέρα του; Είναι μία αλληλογραφία που έχει σοφή και υπάρχει στο.

Βρετανικό Μουσείο Φρόιντ και έχει μελετηθεί. Δείχνει πραγματικά αυτή την τεράστια αλλαγή στάσης του Μάρτιν. Που στην αρχή φεύγει, αφού το είχε σκεφτεί αρκετά να πολεμήσει και σιγά σιγά και τραυματίζεται βέβαια στη διάρκεια του πολέμου και αρρωσταίνει και αιχμάλωτος πολύτιμο καταλήγει στο τέλος ότι περνάει από όλη τη σειρά των δεινών. Μάρτιν στον πατέρα του Φρόι στη διάρκεια του μεγάλου πολέμου ένα.

Αύγουστος, 1914. Για λίγο για να βρω αυτό που εγώ θεωρώ σωστή τοποθέτηση απέναντι στα πρόσφατα γεγονότα. Πριν από λίγες ημέρες συγκέντρωσα τις σκέψεις μου και σήμερα προσφέρθηκα εθελοντικά στο πυροβολικό. Δεν έχω καμία υποχρέωση και επομένως μπορώ να πάρω ευκολότερα από πολλούς άλλους το ρίσκο να μην επιστρέψω μια που εκεί έχουν να συντηρήσουν γυναίκα και παιδιά.

Μάλλον δεν θα συγχωρούσα τον εαυτό μου αν έμενα πίσω χωρίς κανένα σοβαρό λόγο. Και φυσικά όλη η κοινωνία, γιατί μέσα από αυτό τον πόλεμο διαλύθηκε αυτό το αυτή η ηγεμονή. Ας πούμε, η αυτοκρατορία και η Γερμανία το ίδιο μετρούσαν τις πληγές τους και λοιπόν, οι κοινωνίες και οι χώρες, αλλά και οι ίδιοι άνθρωποι. Ο Φρόιντ έχασε και όχι φυσικά μόνο ο Φρόιντ όλη του την περιουσία λέγεται ότι σε συνεδρίες του τον πλήρωναν με.

Πατάτες και στα άρθρα που έγραφε και έγραφε μάλιστα και άρθρα ώστε να μπορεί να ζει. Με αυτή την πληρωμή. Και έτσι νομίζω εδώ θα στραφούμε και σε αυτό το κομμάτι. Πώς δηλαδή κάτι τόσο συγκλονιστικό επηρέασε τους ανθρώπους στην κοινωνία, σε όλα τα επίπεδα, όπως και τον freuit στη θεωρία του αυτό έτσι κι αλλιώς είναι κάτι που το έχουμε δει αρκετά και στους 2 πρώτους κύκλους των επεισοδίων μας στις ψυχοβιογραφίες. Συχνά συζητάμε έτσι κάνοντας αναφορές και στην τέχνη, στα κινήματα της τέχνης είδαμε ότι ο μοντερνισμός όλοι αυτή η έκρηξη των τεχνών.

Είδαμε πολλά πράγματα, εξυπρισμός, ο σουρεαλισμός όσο καιρισμός, όλα αυτά όλα αυτά, η ανάπτυξη στις τέχνες νομίζω ήρθε ως μία έκφραση. Της ανάγκης των ανθρώπων να εκφράσουν όλο αυτό το συγκλονιστικό πράγμα που έφερναν οι 2 αυτοί πόλεμοι, όχι όμως μόνο στην τέχνη και στη φιλοσοφία και στην επιστήμη. Και το βλέπουμε και στην θεωρία του ίδιου του Φρόιντ επηρεάστηκε πάρα πολύ η θεωρία του από αυτό τον πόλεμο. Η βασική του παραδοχή, έτσι όπως χτίστηκε σιγά σιγά, είναι ότι υπάρχει ένα.

Βασικό ένστικτο ζωής, το οποίο οι άνθρωποι υπηρετούν. Και μέσα από τα όνειρα σιγά σιγά κατέληξα να πιστεύει ότι οι άνθρωποι εκπληρώνουν ασυνείδητα μία κρυφή τους επιθυμία. Πολλές φορές βέβαια αυτό συνδεόταν στη θεωρία του με σεξουαλικές επιθυμίες. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα επεισόδια ότι μιλάμε για μία εποχή βικτωριανή εκεί που αναπτύχτηκαν οι ιδέες του πολύ καταπιεσμένοι άνθρωποι, ειδικά στις σεξουαλικές επιθυμίες.

Οπότε ο φρόυντ μέσα σε αυτό το ιστορικό κοινωνικό πλαίσιο που ανέπτυξε τις θεωρίες του. Πίστευε ότι πολλές από τις νερώσεις, όπως έλεγε συμπτώματα δηλαδή που είχαν οι άνθρωποι τα οποία δεν φαινόταν να έχουν κάποια οργανική βάση, αναπτύσσονται λόγω της καταπιεσμένης τους λίμπιντο. Τα όνειρα λοιπόν, τα οποία τα θεωρούσα τη βασιλική οδό προς το ασυνείδητο, έλεγε ότι μας αποκαλύπτουν ακριβώς αυτές τις κρυφές επιθυμίες της ανεκπλήρωτες και μάλιστα πολλές φορές σε στρώσεις. Στο πιο βάθος, ας πούμε, αυτών των στρώσεων στο πρώτο επίπεδο βρίσκονται παιδικές ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Μέχρι και σε πιο πρόσφατες, ας πούμε, επιθυμίες που μπορεί να είναι καλυμμένες.

Έλεγε ότι τα όνειρα φτιάχνονται με ένα τέτοιο τρόπο στα συνειδητό μας, ώστε να μην ερχόμαστε άμεσα αντιμέτωποι με την πηγή των φόβων ασπαγματος χάρη ή και των επιστημιών μας. Γιατί θα είναι τόσο αυτές φοβιστικές που μπορεί να μας ξυπνήσουν, οπότε με ένα τρόπο το όνειρο προφίλσε τον ύπνο. Όταν λοιπόν ο Φρόιντ αντιμετώπισε.

Τους πρώτους στρατιώτες οι οποίοι επέστρεφαν από τον πόλεμο, πραγματικά σοκαρίστηκε. Επέστρεφαν άνθρωποι με αυτό που σήμερα ονομάζουμε, δηλαδή μετα τραυματικό σύνδρομο. Εκείνη όμως την εποχή δεν ήταν τόσο καλά μελετημένο. Αυτό βέβαια, σε όλες τις χώρες παρατηρούσαν ότι οι στρατιώτες γύριζαν είτε με ένα είδος ύπνωσης, όπως την έλεγαν ειδικά οι Γάλλοι δηλαδή. Γνώριζαν συσκευαν υπνωτισμένοι σαν να έχουν χάσει τον τόπο τον χρόνο σαν να μην αναγνωρίζουν ποιοι είναι τα θυμόντουσαν σχεδόν τίποτα από αυτό που είχαν ζήσει ή γύριζαν με ένα τρομακτικό τρέμουλο έτσι όπως έλεγαν. Ή γύριζαν παγωμένη σχεδόν το σώμα τους είχε κολλήσει σε μία στάση, η οποία ίσως τους είχε βοηθήσει να επιζήσουν πολλές φορές, δηλαδή έβρισκαν και όπως θα πούμε και παρακάτω τραυματιοφορείς, ανθρώπους που ήτανε πραγματικά σαν παγωμένα δέντρα σε ένα παγωμένο δάσος.

Ήταν λοιπόν σε μία κατάσταση Πολλοί από τους στρατιώτες που γύριζαν τραγική. Γράμμα του Μάρτιν στον πατέρα του Φρόιντ στη διάρκεια του μεγάλου Πολέμου 2 Σεπτέμβριος 1917, επιστολή από την Ιταλία. Ζω περίπου 600 M 0,4 μίλια πίσω από το χαράκωμα σε ένα τεχνητό σπήλαιο. Το πρωινό ξύπνημα είναι παράξενο. Καθώς δεν παίρνει το φως του ίδιου στο εσωτερικό και περιβάλλεται κανείς συνεχώς από σκοτάδι, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι έξω ο ήλιος του Νότου καίει ό τι έχει απομείνει από έναν αμπελώνα. Γύρω του πάντα καταστρέφονται ο ένας κρατήρας μετά τον άλλον. Εκτός και αν είναι απολύτως απαραίτητο, δεν βγαίνει κανείς από το σπήλαιο.

Η ζωή στο σπήλαιο είναι διασκεναστική, το φαγητό είναι πολύ καλό και υπάρχουν αρκετές προμήθειες για να πιεις και να καπνίσεις. Αν οι αρουραίοι που εδώ είναι μεγάλοι σαν κουνέλια, το παρακάνουν πάνω στην ξύλινη σανίδα του καταλύματος μας ο λοχίας κάνει πως νιαουρίζει και αυτοί κρύβονται. Ο offrod και άλλο επηρεασμένη από την οπτική του, θεωρούσαν ότι είναι μια νεύρωση του πολέμου, όπως την ανέφεραν, δεν μπορούσαν να το μεταφράσουν κάπως διαφορετικά. Υπήρχε και μία μεγάλη συζήτηση τότε κατά πόσο κάποιοι από αυτούς το έκαναν και επίτηδες για να αποφύγουν να επιστρέψουν στο μέτωπο και υπήρξε και μία διαφορά μεταξύ στρατιωτών που είχαν βρεθεί στο σκάσιμο.

Ας πούμε, μιας οβίδας ή μία βόμβας και αυτούς τους θεωρούσανε. Ήρωας του πολέμου και μπορούσαν να πάρουν και αποζημιώσεις. Ως βετεράνοι υπήρχαν όμως και άλλοι που κάποιοι από αυτούς δεν είχαν και κανθεί στην πρώτη γραμμή που είχαν αναπτύξει. Αυτά τα συμπτώματα ήταν πολύ σκληρή λοιπόν σε όλες τις χώρες μαζί τους και ενώ ανέπτυξαν ένα σύνδρομο που το ονόμασαν σεδρομ, δηλαδή το σύνδρομο του Σκασίματος της, οβίδας, έψαχναν μάλιστα να βρουν και μήπως είχανε και κομματάκια από τις οβίδες στο Σώμα τους που τους είχανε τραυματίσει, δεν έβρισκαν κάτι τέτοιο.

Θεωρούσαν λοιπόν ότι είχαν αυτό το σύνδρομο, αλλά επειδή ακριβώς κάποιοι από αυτούς δεν είχαν βρεθεί στην πρώτη γραμμή, δεν τους έδιναν ούτε αποζημίωση ούτε σύνταξη. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι αρκετοί θεωρήθηκαν λιποτάχτες και καταδικάστηκαν και αρκετοί από αυτούς τους καταδικασθέντες εν τέλει τους εκτέλεσαν κιόλας.

Είναι να δούμε και την οπτική του στρατού γενικά. Και ιδιαίτερα εκείνη την εποχή που αντιλαμβανόταν κάπως τον στρατιώτη ως ένα. Κομμάτι του υλικού που έπρεπε να ανακτήσουν ακόμα και τώρα και στην ελληνική ορολογία. Τα ιατρεία στο στρατό λέγονται σταθμοί επανάκτησης. Αυτό έχει να κάνει με αυτό το ότι αντιλαμβανόμαστε το στρατιώτη σαν ένα υλικό το οποίο πρέπει να το επιδιορθώσουμε και να το ξαναστείλουμε στον πόλεμο, όχι να το επαναφέρουμε στη μία κάψη ψυχική υγεία. Και για αυτό το λόγο τους υπέβαλαν. Και σε ηλεκτροσόκ, τα οποία δεν ήταν ελαφριά, όπως ήδη χρησιμοποιούσαν για άλλες ψυχικές διαταραχές. Ήταν πάρα πολύ έντονα με το σκεπτικό ότι κάπως θα τους συναφέρουν και θα τους ξαναστείλουν πίσω στην πρώτη γραμμή και ήδη το ηθικό των πολιτών πίσω. Όταν τους έβλεπα να γυρίζουν σε αυτή την κατάσταση είχε πέσει πάρα πολύ, οπότε έκαναν ό τι μπορούσαν για να τους επαναφέρουν αυτό όπως θα δούμε στη συνέχεια είχε και κάποιες θετικές πλευρές για την.

Ενίσχυση της γνώσης που έχουμε πλέον για το τετράγωνο αυτό θα το αφήσουμε. Για λίγο αργότερα να πω λοιπόν ξανά ότι ο Φρόιντ βλέποντας αυτούς τους στρατιώτες που επέστρεφαν και μιλώντας για νεύρωση από τον πόλεμο, παρατηρούσε μέσα σε όλα τα συμπτώματα που είχαν αυτοί οι άνθρωποι και το τι όνειρα έβλεπαν αυτό που είναι και ένα σημείο που μας ενδιαφέρει. Αυτό που παρατηρούσε λοιπόν, είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έβλεπαν όνειρα, τα οποία δεν ήταν καθόλου καλυμμένες επιθυμίες.

Σε πρώτη τουλάχιστον ανάγνωση ούτε. Ούτε συμβολικά ήτανε τα περιεχόμενά τους. Οι περισσότεροι ξαναέβπα στον ύπνο τους τη σκηνή ακριβώς που είχαν ζήσει βομβαρδισμό, τραυματισμό ή θάνατο των συντρόφων τους ζούσαν και ξαναζούσαν εμμονικά σχεδόν στον ύπνο τους αυτές τις σκηνές αυτό το έκανε τεράστια εντύπωση, γιατί σε πρώτο επίπεδο ανέτρεπε τη θεωρία του ότι τα όνειρα είναι η εκπλήρωση μιας κρυφής επιστημίας.

Ή καλύπτουν κάποιους φόβους; Ναι μεν. Φόβοι υπήρχαν εκεί, αλλά δεν μπορούσαν να τα συνδέσει αρχικά με την κρυφή επιθυμία. Έτσι πριν το Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο ήταν η αρχή της ηδονής για την οποία μιλούσε ούτως ή άλλως και αυτοί οι φόβοι τότε θεωρούσαν ότι ήταν η επαφή με αυτά τα ασυνείδητα ένστικτα που είχαν να κάνουν με σεξουαλικότητα και λοιπά. Αυτό που περιγράφει η Αθηνά, τα οποία είναι τα κλασικά συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, όπως και οι εφιάλτες. Αυτά τα όνειρα, τα συγκλονιστικά και τα τόσο επώδυνα δεν μπορούσαν να ενταχθούν στην αρχή της ηδονής. Έτσι συμπλήρωσε τη θεωρία του με ένα νέο στοιχείο. Και το νέο στοιχείο ήταν το ένστικτο του θανάτου. Υπήρχε λοιπόν η αρχή της ηδονής ή το ένστικτο της ζωής ή έρως όπως το λεγε; Το συμπλήρωσε όμως. Και με το ένστικτο του θανάτου, το θάνατο όπως το ονόμασε. Και υπάρχει στην ουσία συνεχώς μία προσπάθεια εξισορόπησης αυτών των 2 τάσεων που έχουνε οι άνθρωποι βέβαια εν τέλει το συνέδεσε με την εκπλήρωση

επιθυμιών, γιατί θεώρησε ότι και το ινστιτούτο θανάτου εξυπηρετεί την κρυφή επιθυμία των ανθρώπων να επανέλθουν στη μη οργανική τους υπόσταση. Αυτό έχει δημιουργήσει και διάφορες επισκέψεις για το κατά πόσο. Και άνθρωποι που αυτοκτονών τελικά εκπληρώνουν μια τέτοια συνειδητή επιθυμία θα λέγαμε ότι και οι σύγχρονοι ψυχαναλυτές δεν το δέχονται αυτό. Ήδη οι μαθητές του το αμφισβητούσαν. Σίγουρα δεν θα μας προβληματίζει όταν βλέπουμε ολόκληρες κοινωνίες και ολόκληρους πολιτισμούς να αυτοκαταστρέφονται όταν μπαίνουν σε τέτοιες φοβερές, ανταγωνιστικές και.

Καταστροφικές συμμαχίες θα το δούμε ίσως και σε επόμενα επεισόδια. Όταν θα μιλήσουμε ξανά και για τα θέματα αυτοκτονίας. Μεταξύ πολλών άλλων βέβαια θεμάτων που θα μας απασχολήσουν. Σίγουρα πάντως αυτές οι παρατηρήσεις του έχουν μια αξία για το πόσες πολλές τάσεις έχουν οι άνθρωποι μέσα τους και δεν μπορεί παρά να μας απασχολούν και ως ψυχοθεραπευτές και να αναρωτιόμαστε πολλές φορές για το τι κινεί τους ανθρώπους, τι κοινή τα χρήματα των ορμήσεών τους; Σίγουρα μπορούμε να κρατήσουμε πράγματα και να προβληματιστούμε έτσι και για αυτό το ένστικτο και την ενόρμηση του θανάτου. Ωστόσο, αυτό που εγώ τουλάχιστον έχω καταλάβει ότι έλεγε, είναι ότι οι άνθρωποι που έσκασε ας πούμε τη βόμβα δίπλα τους ήταν ένα βήμα πριν το θάνατο και ήτανε λες και επέστρεφε στον ύπνο τους.

Αυτό το στοιχείο με την επιθυμία να επιθυμία πάλι ουσιαστικά να ολοκληρωθεί ουσιαστικά να πεθάνει και να καταστραφούν εκεί ίσως λίγο διαφοροποιόμαστε, όμως σίγουρα το ότι υπάρχουν έτσι. Εσωτερικά διαφορετικά κομμάτια του εαυτού μας που μπορεί να είναι πολύ φωτεινά και όμορφα όμως. Και πολύ σκιερά είναι κάτι που τα αξιοποιούμε και το έχουμε δει και στους 2 κύκλους των έτσι προηγούμενων επεισοδίων.

Η αίσθησή μου για το κομμάτι του θανάτου και όλο αυτό το κομμάτι σαν σαν να μιλούσε πολύ και για αυτό που λέμε στο Μετατραυματικό και θα το συζητήσουμε για αυτό το κομμάτι του. Ας πούμε πως παγώνει η στιγμή που είναι και ένα κομμάτι που το συζητάμε και στο εδώ και τώρα. Γενικά, έτσι κι αλλιώς να κερδίσουμε λίγο στα όνειρα. Η θεωρία του για τα όνειρα.

Έχει ανοίξει πάρα πολλούς δρόμους και στους ψυχοθεραπευτές πολλών προσεγγίσεων να αξιοποιούν και αυτό το εργαλείο για να καταλάβουν πάρα πολλά πράγματα για τους ανθρώπους. Το τι τους συμβαίνει θα αξιοποιήσουμε εμείς αυτό το όνειρο που είπαμε πριν το όνειρο που είδε ο φρόυντ για τον γιο του, κυρίως για τον Μάρτιν, για να κατανοήσουμε λίγο παραπάνω και το πώς έβλεπε ο φρό y τα όνειρα, αλλά και πώς τα βλέπουμε εμείς τα όνειρα μέσα σε αυτή τη σειρά podcast.

Και ποια είναι και η η δουλειά που κάνεις ως ψυχοθεραπευτής μπορεί να κάνει βασισμένο σε σύγχρονες θεωρήσεις, πειράματα και έρευνες και θα εξηγήσουμε λίγο τη διαφορά ώστε και οι ακροατές μας αν θελήσουν να κρατήσουνε το δικό τους ημερολόγιο ονείρων και να βγάλουνε λίγο άκρη με το τι συμβαίνει στον εσωτερικό τους κόσμο να μπορούν να έχουν ένα πρίσμα μέσα απτο οποίο να το κάνουν αυτό.

Ο Φρόιντ λοιπόν επηρεασμένος και από τους μέντορές του, έτσι και ειδικά τον ζανσαρκό που αναφέραμε που ασχολείται πολύ με την ύπνωση. Για να έχει πρόσβαση στο ασυνείδητο, δοκίμαστε να συνεχίσει να έχει ξαπλωμένους ένα ντιβάνι τους ασθενείς του, όπως τους ονόμασε και να τους ενθαρρύνει να λένε τα όνειρά τους, αξιοποιώντας αυτό που ονόμασε ελεύθερος συνειρμόσαν δηλαδή ελεύθερα να μιλήσουν για ότι τους ερχόταν στο μυαλό γύρω από ένα όνειρο που έφερνα ονόμαζε δε τα όνειρα τη βασιλική οδό.

Στο ασυνείδητο και είχε αυτή σιγά σιγά, όπως είπαμε την θεωρητική αντίληψη. Ότι τελικά αυτή την επιθυμιών θα βρει κανείς σαν ψάξει πίσω από αυτά τα όνειρα, το δικό του όνειρο τώρα, έτσι όπως θα το λιγοναλύσουμε, το οποίο το είδε σε μία χρονική στιγμή όπου ο γιος του είχε σταλείσει το ρωσικό μέτωπο και μάλιστα ως αξιωματικός ήτανε ένα όνειρο όπου έβλεπε ότι μάλλον έχει σκοτωθεί και ότι τους έστελναν μάλιστα και μια αποζημίωση. Μαζί με κάποιο μετάλλιο ανδρείας. Κανείς τελικά βέβαια αυτό δεν ίσχυε γιατί ο γιος του επανέρχεται στο όνειρο.

Είναι ζωντανός και φαίνεται μάλιστα σαν να φοράει μία στο Λος όριο βασίας και ο Φρόιντ τον αντιμετωπίζει με μία μικρή απορία, θα λέγαμε για το πώς βρέθηκε εκείνα είναι ζωντανός τα μαλλιά του φαίνονται πιο γκρίζα τα δόντια του αναρωτιέται αν είναι πραγματικά ή όχι. Και ενώ ο ίδιος στην ανάλυση που έκανε για το όνειρό του αναγνωρίζει ότι όλη αυτή η αγωνία. Για το ότι ο γιος του έχει βρεθεί ξανά στην πρώτη γραμμή, τον κάνει να βλέπει αυτό το όνειρο. Το προχωράει ακόμα παραπάνω και λέει ότι ναι μεν αυτό ήταν η αφορμή, αλλά δεν θα μείνω σε αυτή την αφορμή. Θα πάω να δω πώς αυτό το όνειρο επιβεβαιώνει τη θεωρία μου για την εκπλήρωση της επιθυμίας και φτάνει στο σημείο να μιλήσει για.

Την ασσυνείδητή του διάθεση να πάθ. Η επιθυμία μάλλον να πάθουν. Η γη του κακό. Όνειρο του Φρόιντ με τον Μάρτιν 1915 ασαφής αρχή λέω στη γυναίκα μου πως έχω μια είδηση για αυτή, κάτι πολύ ξεχωριστό τρομάζει και δεν θέλει να ακούσει τίποτε. Τη διαβεβαιώνω ότι αντίθετα πρόκειται για κάτι που θα τη χαροποιήσει και αρχίζω να διηγούμαι ότι το σώμα αξιωματικών του γιου μας έστειλε ένα χρηματικό ποσόν 5000 κάτι για αναγνώριση διανομή.

Τότε πήγα μαζί της σε ένα μικρό δωμάτιο σαν αποθήκη για να βρούμε κάτι. Ξαφνικά βλέπω μπροστά μου τον γιο μου, δεν φοράει τη στολή, αλλά μάλλον μια στενή αθλητική φόρμα σαν φώκια με μικρή κουκούλα, ανεβαίνει σε ένα καλάθι που βρίσκεται πλάι σε μία ντουλάπα σαν να ήθελε να βάλει κάτι πάνω σε αυτή τη ντουλάπα, τον φωνάζουν, αλλά δεν απάντα.

Μου φαίνεται πως έχει δεμένο το πρόσωπο ή το μέτωπο τακτοποιεί κάτι μέσα στο στόμα του σπρώχνει κάτι μέσα του τα μαλλιά του έχουν μία γκρίζα απόχρωση. Σκέφτομαι να είναι τόσο εξαντλημένος και έχει ψεύτικα δόντια προτού τον ξανά φωνάξω. Ξεκινάω χωρίς άγχος αλλά με χτυποκάρδι. Το ρολόι δείχνει 2 και μισή. Μια βασική λοιπόν θεωρία του Φρόιντ αφορά το οιπόδιο σύμπλεγμα.

Την τάση του παιδιού. Όπως άλλωστε ο οιδίποδας να σκοτώσει τον πατέρα του να πάρει το θρόνο του, οπότε ο Φρόιντ θεωρούσε ότι έχοντας και ο ίδιος αυτό το φόβο ότι θα χάσει το θρόνο του, προτιμάει να δει τους γιους του να πεθαίνουν, παρά να απειληθεί αυτός ο θρόνος, οπότε φεύγει έξω από αυτό που θα λέγαμε ότι είναι μια προφανής μετάφραση του ονείρου, που είναι ότι προφανώς ανησυχούσε πάρα πολύ για τους γιους και πηγαίνει να επιβεβαιώσει τη θεωρία του. Η διαφορά με τον τρόπο που μια δική μας οπτική μέσα από τις σύγχρονες έρευνες, όπως είπαμε πριν και θεωρήσεις για τα όνειρα διαφέρει, είναι ακριβώς αυτή, δηλαδή ότι εμείς μένουμε στη φαινομενολογία των ονείρων και προσπαθούμε να δούμε τι παραπάνω σε ένα λίγο πιο ασυνείδητο επίπεδο. Μπορούμε να κατανοήσουμε για τον εαυτό μας. Όμως έλεγε με δύο λόγια, τι είναι οι φαινολογία για κάποιον που ακούει και; Δεν.

Είναι ακριβώς αυτό μένουμε στα φαινόμενα δεν ψάχνουμε να βρούμε κάτι που κρύβεται πίσω από το φαινόμενο. Μένουμε δηλαδή στο T ου Front. Ανησυχούσε πάρα πολύ για τους γιους του και όπως όλοι οι άνθρωποι που φοβούνται ότι θα χάσουν έναν άνθρωπο, κάποιες φορές δεν θα θελε να συμβεί αυτό και ίσως για αυτό πρώτα τελικά βλέπετε αυτό δεν συνέβη και ο γιος του ήτανε τελικά ζωντανός. Μας δίνουν πληροφορίες προφανώς στο όνειρο για πτυχές μιας πιο ασυνείδητης επεξεργασίας, αλλά το ασυνείδητο που το βλέπουμε ξεκομμένο από το συνειδητό μας.

Έτσι οι σύγχρονες οπτικές και. Βλέπουμε το ασυνείδητο και το συνειδητό σαν ένα συνεχές. Άλλωστε και στην καθημερινότητά μας πάρα πολλά από αυτά τα πράγματα που κάνουμε τα κάνουμε σε αυτό που θα λέγαμε χαμηλότερη συνειδητότητα που τον οδηγούμε. Παραδείγματος χάρη, είμαστε ένα ριγά εκεί σε όλη την οδήγησή μας φτάνουμε στο σπίτι και έχουμε ξεχάσει σχεδόν πώς φτάσαμε.

Ένα μπορεί να ακούμε ένα podcast παραδείγματος χάρη και να είμαστε πλήρως εκεί, οπότε και στο ξύπνιο και στον ύπνο, το οποίο το βλέπουμε σαν μία συνέχεια. Είμαστε σε κάποια επίπεδα περισσότερο συνειδητή και σε κάποια λιγότερο και στον ύπνο συμβαίνει αυτό. Υπάρχουν φάσεις του ύπνου με διαφορετικά κύματα του εγκεφάλου. Αυτό κάπως μεταφράζεται.

Είμαστε περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά εκεί σας και σε επόμενα podcast περισσότερο για αυτό. Οπότε ίσως μία πρώτη διαφορά θα ήταν αυτή. Ο frody θεωρούσε ότι τα όνειρα είναι πονηρές αλεπούδες, όπως έλεγε, δηλαδή δεν είναι να μείνουμε στα φαινόμενα. Χρειάζεται να. Πολύ βαθιά και να βρούμε ασυνείδητες επιθυμίες, οι οποίες όμως σίγουρα είναι αρκετά πιπεράτες, επώδυνες, σεξουαλικές ή κρύβουν όλο αυτό το ένστικτό του θανάτου. Το οιπόπό και της θεωρίας του.

Αντίθετα εμείς χρησιμοποιούμε την έννοια μας αρέσει ώστε να λέμε τη μετάφραση περισσότερο και όχι τόσο την ανάλυση των ονείρων και θεωρούμε ότι είναι μία αθώα γλώσσα. Δεν τις θεωρούμε τόσο πονηρές αλεπούδες, αλλά ότι είναι μία αθώα. Η γλώσσα των ονείρων μας αθώα με την έννοια ότι. Έχει να μας πει αυτό που έχει να μας πει; Σκεφτούμε ότι είναι και έτσι έχει και την επιλογή του ιατρικού μοντέλου όλο αυτό αν το σκεφτούμε, διότι το τότε ιατρικό μοντέλο είχε τον γιατρό ή ας πούμε τον ψυχαναλυτή της που ξέρει το χρησμό, ξέρει να μεταφράζει το χρησμό.

Ξέρει να μεταφράζει τα συμπτώματα, θα τα πει στον ασθενή και ο ασθενής θα κατανοήσει σαν να έχει λέει τα κλειδιά της ασθένειας. Ο γιατρός. Τώρα επειδή μιλάμε πιο πολύ και για την συνεργατική ιατρική και για το. Ο ασθενής και ο γιατρός πρέπει να συντονιστούν μαζί για να είναι φορείς της θεραπείας του ανθρώπου αλλά και στην ψυχοθεραπεία.

Μιλάμε κάπως για τη συνεργατική ψυχοθεραπεία, όπου όλοι μαζί φτιάχνουν μία πραγματικότητα. Πώς τελικά δεν είναι αιτιοθεραπευτής; Έχει τα κλειδιά, λέει το χρησμό ενός πολύ δύσκολου γρίφου, όπου εκείνος κατανοεί βάση της εκπαίδευσης του και ο θεραπευόμενος απλά το κοιτάει και του λέει, Ναι, δεν το είχα σκεφτεί. Σε σχέση με άλλες έτσι προσεγγίσεις.

Ενός ας πούμε, ονειροκρίτη ή της ότι τα όνειρα μεταφέρουν θεϊκά μηνύματα; Προφανώς και ήτανε πολύ πιο εξελιγμένη από κει του βέβαια να σημειώσουμε εδώ ότι και στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν πολύ πιο πρωτοπολικές οπτικές για τα όνειρα του Αρτεμήδωρου του Αριστοτέλη, οπότε δεν υπάρχει παρθενογένεση ούτε καν εσείς. Θεωρίες του Φρόιντ και θεωρούσε επίσης ότι πρέπει να ξέρεις πράγματα για την ιστορία.

Του θεραπευόμενου σου δεν τα έκρινε, δηλαδή όλα με βάση. Μια δική του προκατασκευασμένη θεώρηση, αλλά παρόλα αυτά στο τέλος μέσα από το δικό του φίλτρο έβγαιναν οι ερμηνείες. Εγώ πίεζα και τον ίδιο του τον εαυτό να πάει προς την ελληνία που ήθελε ήθελε και στο Βουδισμό βλέπουμε πολλά τέτοια στοιχεία ότι μέρος της αυτογνωσίας δηλαδή είναι και μάλιστα λένε και πολλοί για αυτό το κομμάτι της συνέχειας της συνειδητότητας ότι τα όνειρα πρέπει να τα συμπληρώσουμε σε μία ευρύτερη επίγνωση του εαυτού. Νομίζω σε πάρα πολλές.

Θρησκείες βρίσκουμε όλα χρήσιμα πράγματα και στον τρόπο των ανθρώπων και σίγουρα χρειάζεται να κάνουμε αυτή τη μία στο freud όχι μόνο για την αξιοποίηση των ονείρων, αλλά και για αυτό που ονομάζουμε γενικά talking therapy, δηλαδή τη δυνατότητα που έδινε στους ανθρώπους να μιλήσουν γιαυτά που τους απασχολούν, κάτι που δεν συνέβαινε.

Τα προηγούμενα χρόνια και μάλιστα με αφορμή και άλλες ιστορίες, έχουμε πει για το πώς αντιμετώπιζαν τους ψυχικά. Εμείς όταν μιλήσαμε παραδείγματος χάρη για τον χαλεπά ως πρωτοπόροι ήταν οι προσπάθειες που έκαναν κάποια ψυχίατροι να έχουν πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση για τους ασθενείς, οπότε ο frody ο οποίος έψαχνε πραγματικά να καταλάβει τι συμβαίνει να ανάγει πολλές φορές σε εσωτερικές συγκρούσεις.

Αυτά που απασχολούσε από το θεραπευόμενος του να κατανοήσει τα συμπτώματα τους ως από όρια αυτών των συγκρούσεων των εσωτερικών. Πραγματικά μας άνοιξε δρόμους για να μπορούμε να λειτουργούμε στις μέρες μας Ψυχοθεραπευτικά. Και αυτό είναι ίσως κάτι που κρατάμε και σήμερα σε φαινομενολογία με έναν τρόπο όχι σίγουρα την επιθυμία να έτσι ικανοποιήσουμε μία πάρα πολύ συγκεκριμένη θεωρία που έχουμε όμως ότι μας αφορά πάρα πολύ η υποκειμενική εμπειρία των ανθρώπων στο πώς μεταφράζονται τα όνειρά μας ενδιαφέρει πολύ να κάνει νόημα στον ίδιο τον Ονειρευόμενο.

Έτσι η αφήγηση, η ιστορία. Ο ίδιος είμαι με τη βοήθεια ενός θεραπευτή ή ακούγοντας ένα podcast. Και πόσο ρόλο είναι και το πλαίσιο; Δηλαδή εδώ βλέπουμε το πλαίσιο του πολέμου πολλές φορές σε θεραπευόμενους μας μπορούμε να δούμε και ένα πλαίσιο πολιτισμικό, από πού προέρχονται, ποια είναι η ιστορία τους ή γενικά θέματα;

Γιατί μπορεί όντως κάποια μηνύματα Αν πάρουμε όντως σαν ονειροκρίτη πολιτισμικά να είναι άλλα για ένα πολιτισμό, άλλα για άλλο, οπότε να μην υπάρχει μία ενιαία. Αίσθηση. Ήδη τέτοια περίπτωση. Για κάποιους πολιτισμούς μπορεί να είναι ένα σύμβολο ιατρικής για άλλους μπορεί να είναι ένα σύμβολο αμαρτίας και πειρασμού έτσι; Για τον περισσότερο κόσμο είναι κάτι πολύ φοβιστικό που ίσως σηματοδοτεί πιθανόν προ μηνύματα θανάτου κάτι.

Πολύ επικίνδυνο, είναι πολύ καλά, μπορεί και ένα σύμβολο. Αν σκέφτομαι την αρχαία Ελλάδα. Του πλαισίου ας πούμε, σε κάθε οικογένεια μπορεί να υπάρχει και ένας οικογενειακός. Έτσι ένα μικρό σύστημα, ας πούμε, μπορεί να υπάρχει ένας συμβολισμός σε σχέση με τα φίδια. Γενικά πάτε, κοιτάζουμε και την προσωπική γλώσσα των ονείρων.

Δηλαδή τι σημαίνει για τον ίδιο τον θεραπευόμενο; Αλλά κοιτάζουμε και τη συλλογική γλώσσα μέσα από μύθους, μέσα από ιστορίες που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και θα έχουμε την ευκαιρία και στα επόμενα επεισόδια να μιλήσουμε και λίγο περισσότερο για αυτό εγώ θαθελα λίγο να επιστρέψουμε στο Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και να μιλήσω με λίγο και για τις.

Προόδους που έγιναν στην ψυχιατρική μέσα από τις παρατηρήσεις. Ήδη μιλήσαμε για την καινούργια κατανόηση που αναπτύχθηκε στην παρατήρηση του λεγόμενου Self Shock, που αργότερα ειδικά οι Αμερικανοί μετά τον πόλεμο στο Βιετνάμ από το 1980 και μετά άρχισε να υιοθετούν αυτό τον όρο του μετατραυματικού στρες συνδρόμου και να δίνουν πολύ μεγαλύτερη αξία σε αυτό. Η πρώτη παρατηρήσεις όμως.

Έγιναν λίγο καιρό μετά την έναρξη του πολέμου, δηλαδή από το 1915 και μετά. Ήταν ήδη κάνει αρκετές παρατηρήσεις και μάλιστα ένα πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι τραυματιοφορείς, η οποία έκαναν και ειδικά σεμινάρια για το πώς να αντιμετωπίσουν τους τερματίες όχι μόνο για να αντιμετωπίσουν τα τεύματά τους τα σωματικά αλλά και τα ψυχικά.

Όταν τους έβλεπαν δηλαδή τραυματισμένους, ήξεραν ότι αν τους μιλήσουν ήρεμα να τους καθησυχάσουν. Τους δίνανε τσιγάνδρου. Να τους δώ. Τσιγάρο αναγκαστικά βέβαια και εκείνοι έπρεπε να επιλέξουν ποιους θα σώσουν και ποιους θα αφήσουν πίσω. Είχαν φύγει στη μορφή που ανάλογα έδιναν δώσεις ανάλογα με το πώς προέβλεπαν ότι θα πάει το πράγμα.

Άλλωστε τους άφηναν να πεθάνουνε με πολύ ισχυρή δόση μορφή. Άλλος τους έδιναν μικρές δόσεις και τους μετέφεραν. Το σημαντικό όμως είναι ότι είχαν ήδη την κατανόηση ότι αν κάνουν έγκαιρη παρέμβαση. Στο πεδίο της μάχης έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες οι άνθρωποι να μην πάθουν αυτό το. Ονομαζόμενος σήμερα μετατραυματικό στρες, αλλά να ξεπεράσουν πιο γρήγορα αυτή την εμπειρία και έτσι να μην τους στείλουμε σταμετόπισθεν, όπου έβλεπαν ότι όσοι πάνε στα μετόπισθεν χειροτέρευαν και τελικά δεν επανέρχονταν ποτέ.

Και βέβαια όπως είπες πριν πρόγραμμα υπήρχε και μια οικονομία δυνάμεων που έπρεπε εκεί να έχει ο στρατός, δηλαδή να στείλει πίσω μετά από τους οποίους τερματισμούς ξανά στην πρώτη γραμμή ως πιο πολλούς στρατιώτες. Μπορούσε να. Παρατηρήσουμε ότι ένας τραυματίας. Μπορεί να στεκόταν για 610 12 ώρες στο ίδιο σημείο μέχρι ναρθει η βοήθεια, δηλαδή δεν είχαμε τα τεχνικά μέσα να ρθει ένα ελικόπτερο να μαζέψει τραυματίες, να τους πάει στο νοσοκομείο, οπότε όλο αυτό το χρονικό διάστημα Ο τραυματιοφορέας ήταν μαζί τους και έπρεπε να τους μιλήσει, να τους δώσει μία δόση.

Ήδη χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε επειδή το θεωρούσαν πολύ δευτερεύων, χρησιμοποιούσαν, ξέρω γω τους μουσικούς. Χρησιμοποιούσαν όσους δεν μπορούσαν. Είχαν κάποιο πρόβλημα υγείας και τους είχαν δήλωσαν εκπαίδευτους και άλλοι δίνανε μορφή. Και μπορεί μετά να έχει τόσες πολλές επιπλοκές που να μην μπορούσαν να επανέλθουν και ψυχικά πολύ μεγάλες δόσεις, δηλαδή χωρίς να χρειάζεται άλλοι, δεν έδιναν καθόλου γιατί ήθελαν να κάνουν οικονομία.

Γιατί για τους επόμενους. Πειραματίζονταν σε αυτές τις πολύ δυσαρεστές συνθήκες. Υπάρχουν έτσιάβητες σύγχρονες μελέτες; Έτσι για αυτό τον ρόλο που έπαιξαν οι; Δωμάτιο φορείς θα λέγαμε ότι ήτανε έτσι η πρώτη που ασχολήθηκαν και με το ψυχικό κομμάτι των τραυματισμένων και πάντα έτσι και στις ταινίες του κινηματογράφου. Έτσι κάπως ο δικός τους ρόλος είναι πολύ δευτερεύων. Πολλές φορές δεν απεικονίζονται καν σε μάχες. Έτσι, αν δούμε σε αυτή την πολύ διάσημη ταινία που έχουν γίνει και άλλες εκδοχές.

Το δεν είναι νεότερο από το δυτικό Μέτωπο. Έτσι είναι μια πολύ γνωστή νουβέλα τους πρόσφατα έχει γίνει ταινία στο Hollywood της Πανεκδόσεις. Δεν βλέπεις τους τραυματιοφορείς στην ουσία, ενώ εκείνοι βρίσκονταν πάντα εκεί και πολλές φορές οι στρατιώτες με πολλή ανακούφιση. Εκεί που πριν τους υποτιμούσαν και τους έλεγαν πιάστηκε εσύ ένα όπλο, ας πούμε στην πορεία ήταν πραγματικά η σωτήρος τους, έτσι και τα όνειρα που φαίνεται να έβλεπαν οι στρατιώτες κάποιες φορές ενέπλεκαν και τους τραυματιοφορείς. Υπήρχαν και τέτοια όνειρα απτον και πιο ανακουφιστικά και θα μπορούσε κανείς να πει ότι δουλεύοντας με τα όνειρα γιατί είναι ερώτημα είναι τώρα τι μπορείς να κάνεις; Όταν ένας στρατιώτης στις μέρες μας άνθρωποι που είναι θύματα φυσικών καταστροφών Έχουν ακριβώς τις ίδιες επιπτώσεις. Ήδη είχαν μελετήσει τέτοιες επιπτώσεις, ατυχήματα σιδηροδρόμου στο παρελθόν.

Ο ηρόδοτος είχε παρατηρήσει στον πόλεμο του Μαραθώνα τέτοια συμπτώματα. Τι μπορείς να κάνεις λοιπόν, όταν ένας άνθρωπος έχει τέτοιους εφιάλτες όπου βλέπει και ξαναβλέπει την ίδια σκηνή; Να πούμε τις επόμενες επόμενα podcast μας να δώσουμε μία ιδέα ότι το να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να εντάξουν μέσα σε αυτές τις ιστορίες βοηθούς και να μπορέσουνε και στο ξύπνιο τους να εξελίξουν την ιστορία με ένα τέτοιο τρόπο, ώστε το τέλος της ιστορίας να τους ενδυναμώνει. Είναι ένα ζητούμενο.

Η δραματιοφορείς λοιπόν που ήταν και ρεαλιστικά στοιχεία που θα μπορούσε κανείς να προσθέσει. Τέτοιες ιστορίες είναι ένα τέτοιο σημείο, ένας βοηθός που θα μπορούσε κανείς να προσθέσει δουλεύοντας με το όνειρο των ανθρώπων. Δουλεύουμε δηλαδή με τα όνειρά τους. Το ξύπνιο δουλεύουμε με τις αφηγήσεις τους, προσπαθώντας αυτές τις αφηγήσεις να τις κάνουμε έτσι ώστε να έχουν μια αίσθηση ενδυνάμωσης. Είναι μία ιδέα αυτή που αναπτύχθηκε πάλι από τους Αμερικάνους πάρα πολύ, ειδικά μετά την. Αυτό το συμβάν με τους Δίδυμους Πύργους. Κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να βοηθούν τους ανθρώπους με μετατραυματικό να φτιάχνουν ιστορίες δυναμωμένες, όπου ξεκινούν από ένα σημείο ενδυνάμωσης. Παραδείγματος χάρη, ξεκίνησα τη μέρα μου, υπήρχε λιακάδα, πήγαινα στη δουλειά ήμουνα χαρούμενος και αισιόδοξος και να τους βοηθούν να ολοκληρώσουν αυτή την ιστορία. Πάλι σε ένα σημείο ενδυνάμωσης, παραδείγματος χάρη, είμαι τώρα εδώ στη θεραπεία μιλάω σε σένα.

Ή ναι, αλλά τελικά έφτασε ο τραυματιοφορέας. Και μου μίλησε γλυκά και αισθάνθηκα ότι υπάρχει μέλλον και κάπως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Οπότε ο τρόπος που δουλεύουμε με αυτά τα όνειρα είναι σε αυτό το μοτίβο. Δηλαδή προσπαθούμε να ενισχύσουμε την έννοια της. Ενδυνάμ του Μάρτιν στον πατέρα του Φρόιντ στη διάρκεια του μεγάλου Πολέμου 3 Οκτώβριος 1918, κοντά στην εκεχειρία. Επιστολή από την Ιταλία.

Έχω γίνει πλέον αρκετά σκληρός και δυνατός ώστε να κάνω οποιαδήποτε δουλειά που θα εξασφαλίσει και εμένα, αλλά και τη μελλοντική μου σύζυγο. Θα χρειαστεί να διατηρήσω βέβαια και τα 4 άκρα και τις 5 αισθήσεις μου. Αδιατάρακτη το μυαλό μου και την καλή υγεία μου, κάτι που δεν θα ισχύει αν μέχρι τότε να κρεμάσουν με πυροβολήσουν ή με στο Αγιάσουν. Ο πόλεμος πάντως με έκανε σοφότερο και ωριμότερο, αφήνοντάς με ως τώρα σχετικά σώο. Της ενδυνάμωσης και της επαναφοράς σε ένα καθεστώς ασφάλειας, δηλαδή δε θυμάμαι έτσι και σε αυτό που λες με τους Δίδυμους Πύργους, πολλές ερωτήσεις ή εστίασης να φύγεις ήταν όταν η πρώτη στιγμή που πίστεψες ότι είσαι ασφαλής. Πότε θυμάσαι ότι είπες πέρασε ο κίνδυνος και έστρεφαν πάρα πολύ το φακό της αφήγησης των ανθρώπων εκεί στο να το περιγράψουν με τις αισθήσεις του. Την εικόνα με κάθε τρόπο, οπότε ίσως ένα μικρό στιγμές είναι ότι η παρουσία ενός καλού ανθρώπου μιας θετικής παρουσίας μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά και όση ώρα

μιλάμε για αυτό, σκέφτομαι συνεχώς το επεισόδιο μας του πρώτου κύκλου με τη Μάρθα Κέρυχο φυσικά όχι για τον πρώτο, αλλά για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σταθήκαμε πολύ εκεί στο σε αυτή τη συγκλονιστική μέρα, όπου και η ίδια είχε αυτόν το ρόλο της δημοσιογράφου μεν, αλλά ως τραυματιοφορέας. Πήγε και. Έτσι σκέφτομαι ότι τελικά αν θυμηθώ αυτό το επεισόδιο ήταν και ένα από τα νοήματα που είχε δώσει στη ζωή της να είναι έτσι φορέας στήριξης των ανθρώπων να πει τις ιστορίες τους. Είναι πολύ σημαντικό και νομίζω ότι και στις δυνάμεις που εκπαιδεύονται για να πηγαίνουν στο συμβάν, στο οποιοδήποτε είναι μια φυσική καταστροφή, είτε είναι ένας πόλεμος έτσι διασώστες.

Θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμο να γνωρίζουμε για το πόσο σημαντική είναι η παρουσία τους και όχι απαραίτητα. Μόνο κάνοντας αυτά τις πρώτες βοήθειες, ας πούμε που μπορεί να προσφέρουν, αλλά ο τόνος της φωνής τους, η ενστάνι ότι τα πράγματα θα πάνε καλά, ότι τώρα είμαστε εδώ σε 10 λεπτά θα φέρω το φορείο σε άλλα 10 λεπτά θα είμαστε στο νοσοκομείο και υπάρχουν τέτοιες έρευνες που δείχνουν ότι υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα φτάνοντας τελικά στο νοσοκομείο να έχει αποφύγει κάποιος να εξελιχθεί το τραύμα του σε μετατραυματικό σύνδρομο.

Αν έχει υπάρξει αυτή η παρέμβαση; Πολύ ανθρώπινη παρέμβαση ενός διασώστη. Και είναι πολύ η αμερικανική σχολή της Ιατρικής που αναφέρεται στην πλήρη ενημέρωση του ασθενή. Αν δείτε τις ταινίες ή έχει κάποιος νοσηλευτής στην Αμερική, υπάρχει πάντα η πληροφορία που λέει ότι τώρα θα σου κάνουμε αυτό. Θα νιώσεις λίγο από αυτό, θα νιώσεις ένα μικρό τσούξιμο, μετά θα πονέσεις λίγο θα είναι σαν να γίνεται αυτό που.

Η σχολή, οι παλιότεροι ότι όχι τρως ξέρω τι κάνει αυτό που λέγαμε πριν. Έρχονται κατευθείαν πράγματα, παρεμβάσεις στο Σώμα που δεν ξέρουμε από πού έρχονται και αυτό είναι πραγματικό να γίνονται διάφορες παρεμβάσεις προκειμένου να σωθεί ο ασθενής να νιώθει πίεση, να νιώθει ότι υπήρχαν ακρωτηριασμοί που δεν ενημερώνονταν.

Οι άνθρωποι ξυπνάγανε με ένα μέλος λιγότερο και δεν υπήρχε καθόλου ενημέρωση ώστε να είναι προετοιμασμένοι να πάνε στο επόμενο βήμα. Να ξέρω τι θα αντιμετωπίσουν. Ψυχικό τραύμα δεν είναι ότι πάθαμε κάτι κακό. Αν γλιτώσαμε αν επιζήσαμε, τότε θα μπορούσαν όλα να είναι μία χαρά ψυχικό τραύμα σημαίνει ότι ήταν τόσο συγκλονιστικό αυτό που πάθαμε το οποίο ζει κάθε στιγμή στο παρόν μας.

Ακόμα και χρόνια πολλά. Αν περάσουν ο εγκέφαλός μας είναι σαν να έχει κολλήσει στη στιγμή αυτή την πάρα πολύ δύσκολη, πιθανώς όχι για αυτό το ένστικτο του θανάτου για να εκπληρωθεί κάτι, αλλά γιατί ο άνθρωπος ζει και ξαναζεί και ξαναζεί τη στιγμή της καταστροφής, οπότε νομίζω ότι αυτή η παρέμβαση. Η έγκαιρη. Η οποία είναι παρέμβαση. Ουσιαστικά χρησιμοποιούμε θετικούς ανθρώπους θετικές φωνές.

Νομίζω επανασυνδέει τον άνθρωπο με το εδώ και τώρα ότι αποκαθίσταται η έννοια του χρόνου. Αυτό ήταν τότε τώρα ζεις και νομίζω αυτό κάνει μία. Διαφορά και ότι ενισχύουμε και τις πηγές στήριξης που αισθάνεται ότι έχει κάποιος και μπορεί να προβλέψει ο εγκέφαλός του. Γιατί ο εγκέφαλός μας σε πολύ μεγάλο βαθμό κάνει αυτό ακριβώς προβλέπει το μέλλον.

Μπορεί να προβλέψει ότι την επόμενη φορά δεν θα είμαι τόσο μόνος. Δεν θα είμαι τόσο αβοήθητος, γιατί να τώρα είσαι βοήθεια; Γιατί πολλές φορές αυτό το κόλλημα θα λέγαμε της Επαναληπτικότητας, έχει να κάνει με το ότι δυσκολεύεται ο εγκέφαλος να προβλέψει ότι στο μέλλον τα πράγματα θα είναι διαφορετικά και προετοιμάζεται για το τι θα συμβεί. Το χειρότερο.

Πολλές φορές δεν συμβαίνει και σε μας να έχουμε κολλήσει σε μία σκέψη ότι τα πράγματα θα πάνε άσχημα. Και το ζούμε και το ξαναζούμε. Στο κεφάλι μας θα πούμε και δεν έχει συμβεί κάτι τραγικό και μάλιστα σκεφτόμαστε ότι καλύτερα να τα σκέφτομαι τα πράγματα στη χειρότερη εκδοχή τους. Γιατί αν τελικά συμβεί θα είμαι κάπως προετοιμασμένος.

Κάπως έτσι λειτουργεί και ο εγκέφαλος. Σκέφτεται και ξανασκέφεται τη χειρότερη εκδοχή γιατί δεν μπορεί να αντλήσει ελπίδα από πουθενά. Η παρουσία λοιπόν τέτοιας φιγούρας, ακόμα και τους συγγενείς που φαίνεται να καλούν πλέον. Στον τόπο, ας πούμε μιας τραγωδίας άμεσα αυτό είναι φαίνεται ότι είναι πολύ παθητικό. Ακριβώς αυτή τη λογική ότι τελικά δίνουμε τόσο μόνο τόσο αβοήθητος και ίσως και μία επόμενη φορά αν κάτι μου συμβεί πάλι θα βοηθησα. Ωραία, νομίζω έτσι σας ξεκινήσαμε με κάποιες σκέψεις σας βάλαμε σε κάποιες σκέψεις με το ΟΝΕ, όπως είπαμε και κατά τη διάρκεια της κουβέρτας μας, θα σας παροτρύνουμε να ξεκινήσετε να ένα ημερολόγιο ονείρων όπου να το έχετε έτσι και δίπλα στο κρεβάτι σας να μπορείτε να σημειώσετε. Κάποια όνειρα να βάλετε ένα τίτλο, να επανέλθετε και να τα ξαναμελετήσετε να αναρωτηθείτε τι σημαίνουν για τη ζωή σας και για την ιστορία σας και όχι τόσο πολύ. Τι μπορεί να σημαίνουν με κάποια λαϊκή σοφία ή τι μπορεί να προμηνύουν για το μέλλον; Να μη

σας τρομάζουν τα όνειρά σας, να τα αξιοποιείτε και θα το πούμε στο επόμενο επόμε.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00