Αύξηση παραγωγικότητας; Τι λέει το HR;
Science Meets Society by DNANUTRICOACHΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τα εταιρικά προγράμματα ευεξίας και διατροφής δεν είναι κάτι νέο. Αντιθέτως, τα στατιστικά δείχνουν αύξηση κερδών στις επιχειρήσεις που έχουν επενδύσει στην υγεία και ευεξία των εργαζομένων τους.
Από το 2010 ήδη το Business Harvard Review δημοσίευε τα πρώτα στατιστικά.
Τι συμβαίνει όμως στις επιχειρήσεις της Ελλάδας;
Σε αυτό το επεισόδιο έχουμε καλεσμένη τη Τζώρτζια Παπαγεωργίου , ιδρύτρiα του Whatznext και με διεθνή εμπειρία σε τμήματα HR με την οποία συζητάμε για το πώς θα μπορούσε το ελληνικό HR να εμπλακεί πιο ενεργά στην αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων.
Η δική σου εταιρεία πόσο επενδύει στην υγεία και ευεξία των εργαζομένων της;
Στείλε μου τυχόν επιπλέον ερωτήσεις που μπορεί να έχεις:
Κλείσε το δικό σου ενημερωτικό ραντεβού με τη Δρ. Βαλεντίνη Κωνσταντινίδου εδώ: https://bit.ly/4fJc8Qd
Ενημερώσου παραπάνω εδώ: www.dnanutricoach.com
Ακολούθησέ μας σε:
▪ Instagram: www.instagram.com/dnanutricoach/
▪ LinkedIn: www.linkedin.com/company/dnanutricoach
▪ Facebook: www.facebook.com/DNANUTRICOACH
▪ ΤikTok: https://bit.ly/3R5iTjb
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Αν σου έλεγα ότι με τη διατροφική κουλτούρα και με τη διατροφική εκπαίδευση θα μπορούσε να αυξηθεί η παραγωγικότητά σου, αν είσαι εργαζόμενος, ή να αυξηθούν τα κέρδη σου, αν είσαι εργοδότης, τι θα έλεγες? για μια επιλογή αρχικά, την οποία καλούνται οι εταιρείες να υλοποιήσουν μέσα από το HR τους, σήμερα δεν είμαι μόνη μου.
Καλησπέρα, Γιώργια. Καλησπέρα, Βαλεντίνη μου. Έχω τη χαρά να φιλοξενώ εδώ μαζί μου για το σημερινό επεισόδιο, τη Γιώργια Παπαγεωργίου. Χαίρομαι πολύ σε όλους τους ακροατές σου. Ευχαριστούμε πολύ που είσαι εδώ. Χαρά μου πραγματικά που με έχεις καλέσει. Πες μας γιατί είσαι η δική να μας μιλήσεις, να συζητήσουμε μαζί για αυτή την πολιτική διατροφής ως κομμάτι επένδυσης, ως κομμάτι εταιρικής στρατηγικής.
HR είναι το πάθος μου. HR και προσλήψεις κάνω για χρόνια. Ήμουν πολλά χρόνια στο εξωτερικό και πλέον έχω επιστρέψει στην Ελλάδα που εργάζομαι ως freelancer στο κομμάτι του HR και των προσλήψεων, εδώ και ένα χρόνο. Έτσι οπότε έχω μία πολύ καλή εικόνα από την εργασία, από το μάρκετ της Ευρώπης, ζούσα Αγγλία-Ολλανδία, και πλέον και από το ελληνικό κομμάτι.
Άρα μπορείς να μας κάνεις και λίγο σύγκριση. Ακριβώς και να δούμε λίγο μαζί, να συζητήσουμε με χαρά το τι έχω αντιμετωπίσει, τι έχω δει και πώς πιστεύω ότι αυτό όντως βοηθάει πραγματικά. Να πω λίγο για τον κόσμο ο οποίος πιθανόν δεν το γνωρίζει ότι τα στατιστικά τα οποία έχουμε είναι ήδη από το 2010. Δηλαδή το 2010 είχε δημοσιευθεί η πρώτη μελέτη στο Harvard Business Review που έλεγε ότι αν καταφέρουμε να μειώσουμε τον καρδιογειακό κίνδυνο σε κάποιους εργαζόμενους από υψηλού κίνδυνου σε χαμηλού κίνδυνου, σε μια εταιρεία για παράδειγμα, Οι μελέτες αυτές είχα την τιμή να συμμετέχω ως προδιδακτορικός φοιτητής τότε.
Είχαν γίνει στην SEAT, είχαν γίνει στην Τράπεζα Σανταντέρ της Ισπανίας, είχαν γίνει στο Πυροσβεστικό Σώμα της Αμερικής. Είναι πολλά τέλος πάντων τα settings που έχουν δημιουργηθεί, έχουν πραγματοποιηθεί αυτές οι μελέτες. Τι δείχνανε όμως, δείχνανε λοιπόν ότι και μόνο ένα 10% των ανθρώπων αυτών να μετατοπίσουν το ρίσκο του από υψηλού ρίσκου σε χαμηλού ρίσκου, η εταιρεία μπορεί να έχει ένα ρόι 6 προς 1.
Τρομερό. Τεράστιο νούμερο. Δηλαδή επενδύεις ένα δολάριο παίρνεις πίσω 6. Πραγματικά. Και αυτό λοιπόν δεν είναι κάτι καινούριο, είναι δημοσιευμένο από το 2010 και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου Γεωργία. Είναι πολυτέλεια? Καθόλου. Για μένα είναι αναγκαιότητα. Το είδες εσύ πριν έρθεις στην Ελλάδα. Πότε γύρισες? Γύρισα πριν έναν χρόνο, ακριβώς.
Οκ. 2025 χοντρικά. Γεννάει το 2025. Πες μου λιγάκι λοιπόν, πριν γυρίσεις στην Ελλάδα, όντας σε HR θέσεις στο εξωτερικό, σε Ολλανδία, σε Αγγλία, πώς μπορείς να μας πεις ότι η πολιτική διατροφής αντιμετωπιζόταν στις εταιρείες που έχεις εμπειρία. Πολιτική διατροφής συγκεκριμένα λίγο λιγότερο για να είμαι απόλυτα ειλικρινής.
Το βλέπανε περισσότερο σαν πακέτο, πάμε να δούμε γενικότερα για την ψυχική υγεία και την ευεξία τι μπορούμε να κάνουμε. Οπότε υπήρχαν διάφορα perks γύρω ή ακόμα και κουλτούρα θα το αναλύσουμε αυτό, αναλύσουμε περισσότερο και στις συγκουσίες στην κουβέντα μας. Αλλά ωστόσο όχι τόσο συγκεκριμένα για διατροφή. παράδειγμα είχαμε μια φορά την εβδομάδα έναν μασούς να έρθει κάποιος να μας κάνει μασάζ Αααα πολύ ωραίο Μπράβο Οπότε υπήρχαν ζητήματα προσωπικής ευεξίας πως αυτό μπορούμε να το Άρα θέλω να σε φροντίσω Ακριβώς Αλλά όχι απαραίτητα μέσω της ζητροφής και αυτό το κομμάτι που κάνεις εσύ γι'αυτό μ'αρέσει τόσο πολύ εγώ τώρα δηλαδή δηλώνω σε όλους ότι είμαι στο φαν κλαμπ της Βαλεντίνης από την πρώτη στιγμή που την γνώρισα γιατί αυτό που κάνεις δεν βοηθάει στο πλαίσιο στο οποίο συζητάμε μόνο τον άνθρωπο ο οποίος είναι ωφελούμενος σαν εργαζόμενος να μάθει περί της διατροφής του αλλά ευθύς αμέσως διευρύνεται και βοηθάει και την οικογένειά του έχουμε στατιστικά γι' αυτό
υπάρχουν μελέτες είναι το hollow effect αυτό το hollow effect δηλαδή εσύ βελτιώνεις τη διατροφή σου επειδή εγώ έχω έρθει μέσα στην εταιρεία και σε εκπαιδεύω και ταυτόχρονα γυρίζεις σπίτι σου και βελτιώνεις το παιδί σου, τον άντρα σου, τη μαμά σου, οποιονδήποτε με τον οποίο συγκατοικείς. Οπότε εκεί είναι το χάλλο εφέκτο που ουσιαστικά είναι η κοινωνική παρέμβαση.
Και εδώ λοιπόν έρχομαι να πω και το άλλο που επίσης δεν ξέρω κατά πόσο οι εταιρείες στην Ελλάδα το ακούνε, ότι τέτοιου είδους πολιτικές διατροφής που ξεκινάς δηλαδή την ευεξία από μικρές βελτιώσεις στον τρόπο με τον οποίο θρέφεται ο κόσμος σου, αυτές λοιπόν οι μικρές βελτιώσεις και αυτή η μικρή ευεξία ουσιαστικά είναι κοινωνική ευθύνη.
περνάει σαν κοινωνική προσφορά της εταιρείας, της χύψης εταιρείας οι εταιρείες στην Ελλάδα έχεις ακούσει μέχρι τώρα στην εμπειρία σου από τα άτομα με τα οποία μιλάς να προσφέρουν κάτι τέτοιο δυστυχώς όχι και πάνω σε αυτό το πολύ ωραίο που έλεγες θα πω το εξής οι βασικοί τέσσερις πυλώνες του well-being είναι σωματική, ψυχική κοινωνική και επαγγελματική οπότε θα πρέπει όταν φτιάχνουμε έτσι σαν HR ένα πρόγραμμα να δούμε ποιους βασικούς πυλώνες καλύπτουμε και το καλύτερο πάντα είναι το συνδυαστικό δηλαδή πολύ ωραίο αυτό που είπα και για το μασάζ που είχαμε, μπράβο, πολύ καλά το χρειαζόμαστε στα συσώματος κλπ είναι temporary και είναι καθαρά και μόνο προσωπικό, δηλαδή το λαμβάνει ένα άτομο εκείνη τη στιγμή, οπότε θα ήταν πολύ ωραίο αν μπορούσε να συνδυαστεί και με το παράδειγμα διατροφικό που συζητάμε το οποίο έχει και το hollow effect δηλαδή θεωρώ ότι έχει περισσότερο εύρος και βάθος Τι σου λέει σαν αντίσταση δηλαδή όταν θα πας και θα προτείνεις ρε παιδιά πάμε να κάνουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα
ξέρω εγώ Τέλεια ερώτηση, η καλύτερη μπορούσε να μου κάνεις δεν βλέπουν το αύριο, δεν μπορούν να το καταλάβουν δεν βλέπουν το αύριο η επένδυση, γιατί πρόκειται περί επένδυσης δεν μπορούν να δουν το αποτέλεσμα της συνήθως δεν μετραίεται. Δηλαδή, το well-being έχει άμεσα αποτελέσματα σε performance, δηλαδή στις αποδόσεις του εργασίου, στο engagement, στο πόσο δεσμευμένος είμαι με την εταιρεία και σε ακόμα ένα πλώνα, στο retirement.
Δεν πειράζει. Στη διατήρηση. Στη διατήρηση. Αυτό δηλαδή που εγώ το διαβάζω και το βλέπω σαν μείωση κόστους από το να χάσω προσωπικό, από το να μου αρρωστήσει το προσωπικό, από το να αποουσιάζει για τον οποιοδήποτε λόγο το προσωπικό. Είναι και αυτό το οποίο λέτε πολύ συχνά και το έχω ακούσει, η σιωπηλή παρέτηση. Ναι. Θα μπορούσε να είναι μετρήσιμη μια τέτοια παρέμβαση σε αυτούς τους πυλώνε.
Λοιπόν, θα πω το εξής. Όλα μπορούν να είναι μετρήσιμα. Πότε όμως. Όταν έχουμε εργαλεία για να μετράμε και όταν όλα αυτά είναι δομημένα. Όταν η HR, για παράδειγμα, τρέχει χωρίς να θέλω πραγματικά καθόλου το καταγωγισμό, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε. Τρέχεις να καλύψεις ανάγκες και πολύ πιθανό με εξελάκια ή με όχι ισχυρά συστήματα που να μπορούν να σου βγάλουν αυτά τα στατιστικά και αυτές τις μετρήσεις τότε χάνεις σίγουρα πάρα πολύ και εκεί πέρα είναι που μετά δεν έχεις την απόδειξη για να επικαλυστείς γιατί αυτά τα χρειαζόμαστε τα benefits και τα perks για να βοηθήσουμε στο well-being.
Είπες πριν ένα πολύ ωραίο την απόδειξη για να επικαλυστείς. Άρα εγώ καταλαβαίνω ότι πρέπει να πείσω κάποιον. Ναι. Ποιον πρέπει να πείσω? Κατά κύριο λόγο τον εργοδότη. Το management. Αυτό που πληρώνει ουσιαστικά. Αυτό που κάνει την επένδυση, τι είναι αυτή η επένδυση κτλ. Ξέρω ότι στην Ελλάδα και έχω την τιμή να είμαι και εγώ μέσα σε κάποια εταιρεία, έχουν πολλές εταιρείες την εικόνα ότι προσλαμβάνω έναν διατροφολόγο, προσλαμβάνω έναν ψυχολόγο, προσλαμβάνω έναν γυμναστή και το καλύπτω.
και δίνω δηλαδή την προσφορά οπότε έρχονται τα άτομα λοιπόν τώρα και θέλουν να χάσουν βάρος και σου λέει α θα πας στον διατροφολόγο μου που μου δίνει η εταιρεία μέσα στην παροχή τέλος πάντων να κάνω απώλεια βάρους άρα δηλαδή στην Ελλάδα έχουμε συνδέσει τον διατροφολόγο με αδυνάτιστη το νιώθεις εσύ αυτό το βλέπεις στις εταιρείες ότι αν πας να προτείνεις μια πολιτική διατροφή θα σου πει α οκ θα προσλάβουμε έναν διατροφολόγο Ναι. Γιατί όμως αυτή είναι η κουλτούρα μας. Δηλαδή το είδα που το γράφεις και στο website σου αυτό. Πολύ σωστή τοποθέτηση. Από την πλευρά σου σίγουρα το βιώνεις πολύ έντονα. Και από την άλλη πλευρά που έρχομαι εγώ να σου πω ότι ναι ισχύει γιατί έτσι είμαστε μαθημένοι. Θα πω ότι βέβαια τελευταία έχω αρχίσει λίγο να βλέπω ότι κινούμαστε όλοι λίγο στο πάσο στο σούπερ μάρκετ. Παλιά ποιο ήταν τα κριτήρια για να αγοράσεις κάτι στο σούπερ μάρκετ. Κατά κόρον η τιμή.
Εγώ και εγώ το πολύ το χαίρομαι, αλλά και αυτό και σε μένα ακόμα έτσι που είναι κάτι που μου αρέσει και το κάνω, πήρε χρόνια μετάβασης και εξέλιξης για να μπορώ να το αντιληφθώ και να φτάσω εκεί. Οπότε είναι και ζήτημα δηλαδή το ότι σιγά σιγά θεωρώ σε κάπου, σε αυτά είναι τα καλά των social media, έτσι βοηθάνε, συμπαρασύρουν λίγο θετικά στο να αντιλαμβανόμαστε τι συμπεριλαμβάνει μέσα ένα πακέτο.
Γιατί η πολιτική διατροφή σε αυτή την οποία τουλάχιστον εγώ προάγω και αυτή την οποία έχουμε δει στις μελέτες μας ότι ουσιαστικά δουλεύει, δεν έχει να κάνει μόνο με να προσφέρεις την υπηρεσία του ψυχολόγου ή του διατροφολόγου για να δυνατήσεις. έχει να κάνει σε όλη την κουλτούρα της πρόληψης, σε όλη την κουλτούρα την ανθρωποκεντρική, ότι εγώ σε εκπαιδεύω, είναι αυτό που λέγαμε πριν, να πάρεις αυτή την γνώση και να την εφαρμόσεις στο σπίτι σου, να νιώθεις ότι ρε σύ με φροντίζουν εδώ, ρε σύ θέλω να ρωτήσω, δεν θέλω να χάσω βάρος.
Εγώ για παράδειγμα έχω πολλά περιστατικά στην εταιρεία που είμαι που δεν θέλω να χάσω βάρος. Έχουν πάρα πολλά διατροφικά προβλήματα, πάρα πολλά προβλήματα υγείας που εξαρτώνται από τη διατροφή ανεξαρτήτους βάρους. Αυτό δηλαδή θα πρέπει ο εργοδότης στο HR, η κάθε εταιρεία να το λάβει υπόψη στην πολιτική διατροφή της, στην πολιτική εκπαίδευσης που θα δώσει.
Έχουμε άπειρες δυστυχώς πηγές παραπληροφόρησης και όχι μόνο πληροφόρησης που είναι λογικό, ο κόσμος δεν μπερδεύεται. Πάρα πολύ ωραία και είναι αυτό που είπα και λίγο στην αρχή ότι θα μιλήσουμε και για την κουλτούρα στη συνέχεια Μόλις το ανέφερες λοιπόν είναι δύο τατινά Το πρώτο είναι παρέχω απλά κάποια παίρνεις για να τα παρέχω Για παράδειγμα για πες μας κάποια παίρνεις Το μαςάζουμε πριν έξτρα μέρες άδειας οτιδήποτε δηλαδή στο δίνω να το έχεις πάρ' το είναι δικό σου χωρίς ωστόσο να δημιουργώ την κουλτούρα που να το υποστηρίζει παράδειγμα Ό,τι να το κάνεις, το να έχεις τον άλλον να έρθει να σου κάνει μασάζ, όταν έχεις για παράδειγμα ένα μάνατζερ που σε πρίζει πέντε μέρες και μετά σου έρχεται την πέμπτη μέρα την Παρασκευή να σου κάνει ένας μισή ώρα μασάζ.
Αντιφατικό. Μπράβο. Πρώτα πρέπει να φροντίσει το HR να δημιουργήσει την κουλτούρα. Δηλαδή, για παράδειγμα, ηγεσία και role modeling είναι ένα από τα πολύ βασικά. να μην σου στέλνει ο μάνατζερ σου τρεις ώρα το πρωί τα μεσάνυχτα οι ακατάλληλες ώρες τέλος πάντων ένα email σωστά οπότε το να έχεις εκπαιδεύσει τους μάνατζερ που είναι στην ουσία ο μάνατζερ είναι ο ambassador της κουλτούρας και της ψυχικής ευεξίας και του θετικού εργασιακού περιβάλλοντος να τον έχεις εκπαιδεύσει κατάλληλα σαν HR κάνουμε συχνά check-ins βλέπουμε ψυχικής υγείας check-ins να δούμε Θα το απαντούσες αυτό. Για απάντησε το σήμερα στην εμπειρία σου. Κάνετε.
Εγώ προσωπικά φροντίζω με μικρά πραγματάκια να κάνω. Ωστόσο για να είμαι ειλικρινής αυτό θέλει δούνε και λαμπινέτσι είναι δύο πλευρές. Λίγο δεν παίρνω και αυτό που χρειάζομαι να την αντιπεριόχθει. Οπότε κρατάω μικρό καλάθι, κάνω μικρά βηματάκια. Στα οποία όμως βλέπω όμορφες αντιδράσεις, κινήσεις ότι τα θέλουν. αλλά είναι ακόμα τόσο όσο. Δεν είναι και το κοινό τόσο ξυκιωμένο.
Έχεις παράδειγμα. Τώρα κάνουμε παρένθεση στο θέμα. Έχεις παράδειγμα να μας μοιραστείς. Πρόσφατα, πριν μερικούς μήνες, τόσο γιορτάζαμε την ημέρα ψυχικής υγείας και είχα στείλει ένα πολύ συντουλεμένο email σε όλη την εταιρεία, με μια εταιρεία που συνεργάζουμε, για να τους στείλω βιντεάκια, podcast, να ακούσουν σχετικά, δηλαδή στον ελευθερωτικό τους χρόνο, πληροφορικό που μπορεί όμως με μηδόν budget να κάνεις κάτι ωστόσο να βοηθήσεις τους ανθρώπους και για υπηρεσίες και για ενημένους και τα λοιπά και είδα κάποιους ανθρώπους οι οποίοι ήρθαν μετά και μου σχολίασαν τα βιντεάκια, τους άρεσαν πάρα πολύ και κάποιους που δεν είχαν ανοίξει καν το email γιατί έκανα εγώ τη γύρω Ήτανε εργαζόμενοι ή ήταν HR managers Εργαζόμενοι από όλα τα τμήματα μιας επιχείρησης Οπότε εκεί βλέπεις δηλαδή και την ανταπόκριση ότι δεν είναι στο 100% ακόμα, ο κόσμος δεν είναι έτοιμος.
Δεν θέλει θεωρείς. Ή δεν καταλαβαίνει τι είναι αυτό που του στέλνεις. Και δεν καταλαβαίνει ίσως, αλλά ίσως και τότε πέρα από την πλάκα, πνίγεσαι στη δουλειά, εκείνη την ώρα δεν θέλεις να συζητήσεις για αυτό το θέμα. Δεν πρέπει να υπάρχει και μία ισορροπία στην βάση στην οποία βρίσκεσαι για να μπορείς αυτό να το αποδεχτείς και σε άλλη μια εμφανία.
Είναι αυτό που έλεγες πριν, ότι αν μου στέλνει ο μάνατζερ 3 η ώρα το πρωί ή 7 η ώρα το πρωί email, πώς θα κάτσω εγώ να φροντίσω την ψυχική μου υγεία. Πρέπει να ξεκινήσει δηλαδή από άλλη βάση ίσως. Μπράβο. Οκ. Ωστόσο, θα ήθελα εδώ, επειδή λέμε έτσι για αυτά τα ωραία, να σου αναφέρω το πιο ωραίο benefit που είχα ποτέ σαν εργαζόμενη.
Πάμε, να ακούσουμε. Η βόλτα μου στο Άμστερντ. Όταν ήσουν εσύ εργαζόμενη, έτσι. Εγώ ήσουν εργαζόμενη. Οκ. Σε εταιρεία. Το οποίο μπορεί να ήμουν ως μισθωτή σε εταιρεία στο Άμστερνταν που δούλευα, για μια Αμερικάνικη εταιρεία που δούλευα. Μπορεί να ήμουν στο τμήμα του HR, ωστόσο αυτό προϋπήρχε πριν καν πάω εγώ το πρόεδρο, οπότε δεν έχει να κάνει με εμένα.
Παρέθυση, πριν πόσα χρόνια. Τρία-τασσέρα. Μάλιστα. Δεν ξέρω αν το κάνω ακόμα. πριν κανείς υπάρχει. Συνεργαστώ μαζί τους. Λοιπόν, μία Παρασκευή το μήνα Wellness Friday off. Όλη η εταιρεία σε παγκόσμιο επίπεδο. Τι λες! Τρομερό! Τι λες! Έχεις! Και ο άνθρωπος λοιπόν αυτός ο οποίος είχε βάλει αυτό το ρόι του δεν το σκέφτηκε για να πω εγώ ρό.
Πράγμα. Λοιπόν, σε παγκόσμιο επίπεδο όλη η εταιρεία μία Παρασκευή το μήνα κλειστεί να στέλνουν πελάτες email και να λες έχουμε Wellness Friday. Και τι κάνανε, ο καθένας ότι ήθελε Ο καθένας ότι ήθελε που σημαίνει ότι αρχικά ο εργαζόμενος On top από την άδεια που είχαμε Είχαμε άλλες 12 ημέρες έξτρα άδειας το χρόνο Προφανώς, μία τομήνα Και εγώ αυτό που έπαιλεγα προσωπικά να κάνω Είναι είτε εκδρομές είτε spa Πολύ ωραία Στα πρόσφερα αυτά η εταιρεία Όχι, όχι Δικά σου Εσύ πλέον έπαιρνες την πρώτη, την μεράδια Την μεράδια αλλά έβλεπες πολύ συχνά ανθρώπους από την εταιρεία οι οποίοι ανέβαζαν στο LinkedIn φωτογραφίες με τα παιδιά τους που πηγαίναν εκδρομές στις κούνες, στις παιδικές χαρές κτλ και έλεγαν με τι χαρά και ευχονομοσύνη ευχαριστούσαν την εταιρεία για αυτή την ημέρα με την οικογένειά τους και τα παιδιά τους λοιπόν και επειδή εγώ ήμουν και στις προσλήψεις έβλεπα μετά ανθρώπους με τους οποίους κάναμε συνεδέυξεις και υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν θέλω να το ζήσω κι εγώ αυτό, θέλω κι εγώ Wellness Friday.
Δηλαδή τη στιγμή. Είχε ακουστεί δηλαδή. Μπράβο, το βλέπαμε. Αυτό είναι το awareness της εταιρείας, το brand name, όλα αυτά τα οποία λέτε στο κομμάτι του HR σωστά. Ακριβώς. Είχε ακουστεί. Θέλω να δουλέψω σε αυτήν την εταιρεία για να έχω Wellness Friday. Ακριβώς. Και αυτοί που δεν το ξέρω βέβαια τους ενημερώνουμε εμείς κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.
αλλά τι είχε δημιουργήσει τώρα, αυτοί τι κατάφεραν να κάνουν. Πρώτον, να μην φεύγει ο κόσμος, Retainment. Τέλειο. Είχαμε υψηλό performance, βέβαια εδώ θα οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν μια εταιρεία με τρομερή πίεση στη δουλειά. Εγώ έλεγα συχνά τρώω ξύλο εκεί. Αλλά είχες και ανταμοιβήσει αυτό. Καλά, αυτό γίνεται και σε εταιρείες που είναι πιο μικρές, που ο κόσμος τρώει.
Το τρως ξύλο συχνά, αλλά εκεί εκτιμιόταν. Δηλαδή πέρα από την ευαισθητοποίηση, είναι good to have, ναι, ok, τι τέλεια, τι ωραία, οι άνθρωποι αυτοί το είχαν κάνει πράξη. Με αυτό το μετρήσιμο που λέγαμε και στην αρχή, πώς μπορεί να μετρήσει ένας εργοδότης ότι αυτά τα wellness προγράμματα και συγκεκριμένα ποιοί για τη διατροφή μου αποφέρουν αυτό το ρόι, μπράβο, να τη μια πράξη.
Θεσπίζω δηλαδή πράγματα συγκεκριμένα, μετρήσιμα Τι άλλο μετρήσιμο θα μπορούσε να προσφέρουμε έτσι σαν γνώση τώρα στους HR που μας ακούνε Αυτό ακριβώς που είπες Δηλαδή όταν η εταιρεία πάει να κάνει συνεντεύξεις με υποψηφίους, με ταλέντα Τα perks πάντα τα πουλάει Πουλάς την εταιρεία, πουλάς τη θέση, πουλάς τα perks Δεν δείτε τι θα έρθει άλλος να βρει εδώ, το κλίμα, την κουρτούρα, όλα αυτά Όταν εσύ γυρνάς παράδειγμα και λες Θα έχουμε εσωτερικό διατροφολόγο ή θα έχεις μία μέρα το μήνα άδεια, ευθύς αμέσως όλος θέλει να δουλέψει μαζί σου.
Οπότε όχι μόνο κρατάς το ήδη πάχνο προσωπικό, προσελκύεις πιο εύκολα νέο προσωπικό τα ταλέντα και υπερτερείς το ανταγωνισμό. Τεράστιο. Δηλαδή όταν τον ίδιο υποψήφιο το ζητάει και ο ανταγωνιστής σου και εσύ τον κερδίζεις, ε αυτό είναι benefit. Αυτό έχει νούμερο, έχει ποσό. Δύσκολο. δύσκολο ε, δύσκολο δηλαδή μπορείς να πεις ότι ξέρεις τι, αν κάνεις αυτό θα κερδίσεις 1000 ευρώ ή μακροπρόθεσμα θα κερδίσεις 5 ευρώ μπορούμε να το κάνουμε μπορούμε δηλαδή, σε περίπτωση που τα καταγράφουμε έτσι και σε περίπτωση που το HR δεν έχει ένα απλό εξελάκι αλλά έχει προγράμματα που μπορεί να τα καταγράψει θα φτάσει κάποια στιγμή να παρουσιάσει το HR στον opinion leader ή σε αυτόν τον οποίο πληρώνει ότι κοίτα να δεις αυτό το περκ που δώσαμε που είναι η πολιτική διατροφής για παράδειγμα μας κέρδισε χιλιάδρο.
Βεβαίως, μετρέτε. Εδώ πέρα θέλει φυσικά και δουλίτσα και από το HR πώς γίνεται αυτό με ένα survey. Ακόμα και με δωρεάν survey, δηλαδή με ένα ερωτηματολόγιο να βάλεις τα κλασικά δηλαδή ερωτηματολόγια χωρίς τίποτα ιδιαίτερο. Αλλά αυτό μετά πρέπει να το καθίσεις να το αναλύσεις και να το μετρήσεις αλλά πρωτίστως να φροντίσεις ότι εγώ αυτό θέλω να το μετρήσω, θέλω να έχω αποτέλεσμα, θέλω να δω αξίζει μια τέτοια επένδυση ή την κάνω, θέλω να δω και το αποτέλεσμά της, το πριν και το μετά.
Οπότε φυσικά και μετρούνται και με δωρεάν ακόμα εργαλεία. Αυτό το πριν και το μετά στις μελέτες που είχαμε κάνει που αναφέραμε στις αρχές, εμείς το μετράγαμε με εξετάσεις αίματος. Βέβαια οι εξετάσεις αίματος, τώρα μπαίνει και το GDPR, τα αποτελέσματα κτλ. τότε στις μελέτες ακριβώς επειδή είναι θελοντικό τα μετράγαμε τώρα που δεν θα είναι θελοντικό και θα είναι μια παροχή για παράδειγμα σε μια εταιρεία αυτό θα μπορέσει ο άνθρωπος εμένα δηλαδή θα με ρωτάνε πως μπορώ να μετρήσω ότι το ρίσκο των ανθρώπων έχει μειωθεί εγώ εκεί αυτό το οποίο υποστηρίζω δυστυχώς δεν κάνουν τα σερβίτα τα οποία είπες και δεν το μετράνε είναι ότι ρώτα τους ρώτα τους γιατί το πως εγώ έχω βελτιώσει την ποιότητα του ύπνου μου της τουαλέτας μου το πως ξυπνάω το πρωί και έχω όρεξη τον πονοκέφαλο που δεν έχω και όλα αυτά είναι διαφορετικά σε εμένα από εσένα μπορεί και οι δύο λοιπόν να έχουμε λάβει αυτή τη διατροφική εκπαίδευση στην εταιρεία, εσύ να έχεις βελτιωθεί με χι τρόπο, μετρήσιμο
για σένα είναι σημαντικό και εγώ να έχω βελτιωθεί με ψι τρόπο πάλι μετρήσιμο, πάλι διαφορετικό και αυτό που λες πάλι μπορεί να μετρηθεί και με GDPR αν κάνεις το ερωτηματολόγιο ανώνυμο που σημαίνει ότι απαντάει όποιος θέλει αλλά αυτός που θα απαντήσει θα έχει στην πληροφορία που χρειάζεσαι για το αποτελεσμά σου και εκεί επάνω είναι το έλεγε η μελέτη αυτή σας προσκαλώ θα τη βάλουμε σαν λίγη κάτω από το επεισόδιο να τη μελετήσετε και εσείς του Harvard που είχε δημοσιεύσει 2010 δηλαδή μιλάμε πάνω από 15 χρόνια τώρα ουσιαστικά το έλεγε ότι βελτιώνουμε την ποιότητα του σώματος, του πνεύματος της εγκεφαλικής λειτουργίας μέσω της διατροφής κατ' επέκταση έρχομαι στη δουλειά μου και γουστάρω περισσότερο έρχομαι στη δουλειά μου και είμαι πιο παραγωγικός έχω καλύτερη διάβγεια πιθανόν να μ' αρέσει και είναι και αυτό που είπες πριν δηλαδή μ' αρέσει που είμαι σε αυτή την εταιρεία και δεν είμαι σε άλλη Δεν σκοπεύω να φύγω. Αλλά και το σώμα μου, το μυαλό μου, τις λειτουργίες μου, δηλαδή τις φυσιολογικές, τις έβασα καλύτερο επίπεδο. Σωστά?
Πολύ σωστά. Και πολύ πρόσφατα διάβαζα μία έρευνα της Ελλάδας από τις Big Four εταιρείες, η οποία έλεγε ότι το 79% των εργαζομένων θεωρούν πολύ σημαντικό το κομμάτι της ευεξίας και της ψυχικής υγείας. 79! 79! Εν έτη 2025, έτσι. 79% έλεγε ότι το θεωρεί πολύ σημαντικό και από κάτω έλεγε ότι το 21% αυτών των 79% τον ίδιο ανθρώπο δηλαδή υποστηρίζουν ότι και ο εργοδότης τους το λαμβάνει υπόψη αυτό είναι μεγάλο, είναι big deal τεράστιο το gap και επίσης μετά πάνω σε αυτό, λόγκα τώρα να διαβάσω άλλη μια έρευνα να δω λίγο τι λέει, μια πρόσφατη έρευνα της Ευρώπης σε 19 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έλεγε γιατί πόσο έχουν οι εταιρείες πρακτικές ευεξίας και η Ελλάδα δυστυχώς ήταν ή στη δέκατη όγδοη ή στη δέκατη ένατη θέση, δηλαδή τελευταία ή προτελευταία, από το πόσο λαμβάνει υπόψη και έχει πρακτικές ευεξίας.
Πρακτικές ευεξίας μέσα στις εταιρείες. Που σημαίνει, τώρα αυτό τι σημαίνει, ότι υπάρχει τεράστια ζήτηση, οι 79 ευρώ ζητάνε και δεν παρέχονται, δεν δίνονται. Δηλαδή υπάρχει κοινό με ζήτηση. Ποιο είναι το κόστος, το ανάποδο να πούμε τώρα, όταν δεν τους το δίνεις. Τι σημαίνει. Εγώ θα πω έτσι, ένα από τα πολλά που μπορούμε να πούμε, αυξάνονται οι άρρωστοι άνθρωποι, αυξάνεται το burnout, αυξάνονται τα χάπια, τα φαρμακεία, δουλεύουν καλύτερα οι φαρμακοβιομηχανίες και φουσκώνουν τα νοσοκομεία, γεμίζουν τα νοσοκομεία.
και εμένα σαν εργοδότης τώρα που το ακούω αυτό στην τσέπη μου τι με νοιάζει δεν υπάρχει περίπτωση δηλαδή με απλή κοινή λογική μιλάω αυτή τη στιγμή όχι με στατιστικά, άνθρωπος που είναι άρρωστος που κάπου ασθενεί σε κάποιο βαθμό ασθενεί να είναι 100% λειτουργικός και αποδοτικός απλή λογική, δεν έχω στατιστικά άρα νομίζω ότι αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να τους ενημερώσουμε να τους εκπαιδεύσουμε, να τους το πούμε Να τα ακούσουν. Να ενώσουμε τις δυνάμεις της Βελαντίνης. HR και διατροφολογία και πάμε να δώσουμε ένα καλύτερο άγριο.
Πραγματικά θα πρέπει να μιλήσουμε σε περισσότερο HR με τέτοιου είδους δεδομένα, με τέτοιου είδους πράγματα. Πραγματικά κρατάω αυτό που είπες λίγο πριν κλείσουμε, το ότι κοίτα να δεις δεν υπάρχει άρρωστος άνθρωπος που να είναι άρρωστος να πάσει από κάτι και να είναι παραγωγικός. Όχι, δεν γίνεται. Να είναι παραγωγικός στο βαθμό που θα μπορούσε να με ωφελήσει εμένα σαν εργοδότη και να μπορώ να κάνω αυτό το ροό για αυτό το return of investment στην εταιρεία μου.
Και όχι μόνο σε θέμα απόδοσης, δηλαδή μιλάμε για διάβια, μιλάμε για δημιουργικότητα. Δημιουργικότητα, ακριβώς. Και μετά μιλάμε και για σφάλμα. Δηλαδή όταν ο άλλος ασθενεί, κάπου θα προκύψει και σφάλμα, λάθος. Τεράστιο. Μετά πόσο θα κοστίσει ένα τέτοιο σφάλμα. Τεράστιο. Αυτό μετριέται, Τζόντζο. Εξαρτάται. Με εξαρτάται η εταιρεία.
Πια μ' ρωτάς. εξαρτάται ποια γραμματά και τη θέση στην οποία βρίσκεται κάτι δηλαδή υπάρχουν λάθη τα οποία λέμε μπράβο καλά που τα κάναμε, μάθαμε και πάμε παρακάτω και υπάρχουν και λάθη που κοστίζουν όντως το HR θυμάμαι μια φορά είχα κάνει ένα λάθος και είχα τη manager μου που ήταν αρκετά έτσι αυτό σε παρακαλώ πολύ να μην ξαναγίνει και στενοχωρέθηκα και τα λοιπά και μετά σκεφτόμουν, μίλησα εκείνη την ημέρα έτυχε με ένα φίλο μου που ήταν engineer στις μπαταρίες και εκεί έτυχε. Εκείνη την ίδια μέρα κόντεψε να κάνει ανατύναξη στο εργοστάσιο και να σκοτωθούν και έτσι και μερικοί άνθρωποι. Και εκείνη την ημέρα γυρνάω και λέω, εντάξει το δικό μου το λάθος που έκανα είναι αμεληταίο μπροστά σε ένα τέτοιο λάθος.
Οπότε παίζει ρόλο και το λάθος. Και το λάθος και ποιος το κάνει, που το κάνει και σε ποια κατηγορία ακριβώς. Ναι, πολλές φορές σε ανθρώπους τώρα στο one to one, τώρα ξεφεύγω λίγο, αλλά στο one to one πράγματα τα οποία διαχειριζόμαστε στο συναισθηματικό φαγητό κυρίως και πολλές φορές ακούω ότι δεν έχω χρόνο, δεν έχω χρόνο, δεν έχω χρόνο. Γιατί δεν έχω χρόνο?
Γιατί είναι πολύ σημαντικό αυτό που κάνω στο δουλειά μου, άρα δεν έχω χρόνο να σταματήσω να φάω 15 λεπτά, δεν μιλάμε για μια ώρα, 15 λεπτά, γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που κάνω και δεν γίνεται να μην απαντήσω μέσα σε αυτό το 15 λεπτό. Και μία τάκα που τους λέω, πολλοί γελάνε, άλλοι δεν την καταλαβαίνουν, άλλοι παρεξηγούνται, είναι ότι κάνεις, είσαι χειρουργός, είσαι γιατρός.
Δηλαδή αν δεν απαντήσεις το επόμενο 15 λεπτό θα πεθάνει κάποιος άνθρωπος. Θα δυσκολέψεις τη ζωή, τη βιωσιμότητα ενός ανθρώπου. Μπράβο. Τρομερό παράδειγμα. Δεν γίνεται αυτό. Και εκεί επάνω βλέπεις, ανοίγουν τα μάτια τους, έχουν άλλη εντύπωση. Γιατί, γιατί πραγματικά δεν συνειδητοποιούν ή τους έχουν περάσει πιθανόν. Οπότε ξανάρχομαι λίγο στο HR, το πώς το HR περνάει αυτή την αγωνία, αυτό το στρες που δεν χρειάζεται.
Στο ότι είναι σημαντικό να μου απαντήσεις το επόμενο 15 λεπτό. Αν τρώω, αν έχω ένα lunch break 15 λεπτών, που στην Ελλάδα lunch break δεν υπάρχει. Όχι. Στο μεγαλύτερο ποσοστό, δυστυχώς. Καθόλου ενώ στο εξωτερικό υπάρχει και μία ώρα lunch break. Λοιπόν, αν δεν απαντήσω αυτό 15 λεπτό γιατί τρώω, όχι γιατί κοιτάω το ταβάνι, γιατί τρώω, γιατί έχω δώσει σημασία στο να φάω, δεν θα πεθάνει ένας άνθρωπος. Δεν θα χαθεί ο κόσμος.
Δεν είναι αντίληψη αυτό ρε Σιντζόρτζια. Ξεκάθαρα και κακή κουλτούρα και κακή πρακτική από παλιά που δεν πρέπει παιδιά αυτό να το αλλάξουμε και να το κόψουμε και το HR να βοηθήσει σε αυτές τις κακές πρακτικές να φεύγουν. Εγώ αυτό που λέω πάντα είναι ότι ο νέος κόσμος σήμερα κοιτάξει σε ισορροπία. Ναι. Πριν κλείσουμε, μια τελευταία ερώτηση για τον νέο αυτό κόσμο το οποίο λες. Εγώ ακούω πάρα πολλές απόψεις, αντιλήψεις ότι πλέον συνεργάζονται και συνζούν και συνδουλεύουν διαφορετικές γενιές.
δηλαδή δουλεύει η γενιά των 20, των 30, των 40 και των 60 πλάς τέλος πάντων αυτές οι διαφορετικές γενιές που συνεπάρχουν σε έναν χώρο στον οποίο έρχεται η πολιτική διατροφής να προσφέρει εκπαίδευση από τη δικιά μου την πλευρά το θεωρώ δεδομένο ότι θα έχουμε εξατομίκευση δηλαδή θα έχουμε κρουπάκια ανθρώπων ανάλογα με τις ανάγκες σου τις ανάγκες των εικοσάριδων, αυτών που θέλουν να τεκνοποιήσουν αυτών που έχουν επίσης νημινόπαυση, αυτών που θα βγουν στη σύνταξη σε λίγο, που έχουν διαφορετικές διατροφικές ανάγκες.
Αλλά από την πλευρά του HR τώρα, αυτό που για μένα είναι αυτονόητο, συγγνώμη κι όλας γελάω, είναι αυτονόητο. Στην υλοποίηση δηλαδή, στο πώς το υλοποιούμε από την πλευρά του HR είναι αυτονόητο. Ότι αυτές οι κατηγορίες διαφορετικών γενιών που συμβιώνουν θα έχουν και διαφορετικές ανάγκες διατροφικές. Ναι. Είναι. Τέλεια. Το HR το βλέπει ξεκάθαρα.
Τι κάνει είναι το επόμενο βήμα. Τι κάνει και μετά πολλές φορές όμως μπορεί να κάνει πράξεις ή να θέλει να κάνει πράξεις στο HR να μην βρίσκει το χώρο και την εύνοια. Πάλι για budget μιλάμε. Ναι. Ή και ακόμα καμιά φορά ξέρεις, το δικό μου το mindset να μην ταιριάζει με την κουλτούρα του εργοδότη. Οπότε και αν δεν είναι θέμα budget, να μην εγκρίνεται γιατί δεν ταιριάζει στον τρόπο που κάποιος σκέφτεται.
Οπότε παίζουν και άλλα ρόλο. Μάλιστα. Δεν ξέρω, θέλεις με κάτι άλλο να κλείσουμε, θες κάτι έτσι να προσθέσεις στη συζήτησή μας. Για κλείσιμο, να πω ότι είναι στο χέρι όλων μας. Ναι μεν η κουλτούρα είναι από την εταιρεία στην ουσία δίνεται, ξεκινάει από πάνω και κατεβαίνει προς τα κάτω, είναι γεγονός, αλλά και ο καθένας μόνος του υπάρχει και τομική ευθύνη και για το πώς να φροντίζουμε τον εαυτό μας και στο πώς να έχουμε ισορροπία και στο πώς όλο αυτό να το μεταδίδουμε και θετικά μεταξύ μας.
Οπότε ας μην περιμένουμε όλα να έρθουν από τη διοίκηση, από τον εργοδότη, από το HR, αλλά ας φροντίσουμε και μόνοι μας και μεταξύ μας να δημιουργήσουμε ένα θετικό κίνημα στην καλύτερη αυριανή μέρα. Και να διεκδικήσουμε ίσως καμία φορά. Και να διεκδικήσουμε. Να δώσουμε δηλαδή αυτά τις καλές πρακτικές που θέλουμε, έτσι, ένα μόνιμο, λίγο πιο υποστηρικτικό περιβάλλον.
Το οποίο το βλέπω πολύ πιο έντονα από τις νέες γενιές. Καλό αυτό. Ειδικά Gen Z είναι πολύ πιο aware και επαγγελμημένη, το οποίο μου αρέσει πολύ. Εμένα μου φέρνουν πολύ ωραία, έτσι, φρεσκάδα. Φρεσκάδα για τα επόμενα χρόνια. Για να δούμε, για να δούμε. Εδώ θα είμαστε και θα τα ξαναλέμε. Τέλεια. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, Γεωργία.
Κι εγώ σε ευχαριστώ. Που ήσουν μαζί μας σήμερα. Σε ευχαριστούμε και εσάς που μας ακούσατε. Εννοείται πως θα αφήσουμε τα link κάτω από το επεισόδιο, τα social της Γεωργία σε περίπτωση που θέλετε να τη συμβουλευτείτε για οτιδήποτε, είτε είστε εταιρεία, είτε είστε άτομο μημονωμένο. Σας ευχαριστώ και εγώ πάρα πολύ για μια ακόμα κρυώση Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλά και να σας προσέχετε
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα