Αναστάσιος Λαυρέντζος: Δημογραφικό, Οικονομία και Κοινωνία | Seeker's Diary #68
Seeker’s DiaryΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο κύριος Αναστάσιος Λαυρέντζος είναι φυσικός με πολυετή πορεία στον τραπεζικό τομέα ενώ αναλύει και σχολιάζει σημαντικές πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλησπέρα σας. Καλησπέρα. Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Εγώ ευχαριστώ για την πρόσκληση. Σας κάλεσα γιατί ήθελα να μιλήσουμε για το δημογραφικό, γιατί είναι ένα ζήτημα που αφορά πάρα πολύ τη γενιά μας, γιατί σε 20 χρόνια, 30 θα υπάρχει Ελλάδα, θα υπάρχει, θα είμαστε, εμείς δεν το ποιοι θα είναι. Και επειδή ξέρω ότι ειστε δικός σε αυτό το θέμα, έχετε μελετήσει πάρα πολύ καιρό, θα ήθελα να μου πείτε τι νάπους είστε και να μιλήσουμε σε βάλτες γι' αυτό Κοιτάξτε το δημογραφικό οπωσδήποτε είναι μια πολύ στενά χωριστορία στην Ελλάδα γιατί όλοι πριν όν έχουν καταλάβει ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για να πούμε λοιπόν με ακρίβεια τι συμβαίνει είμαστε στη 16η χρονιά μείωσης του ελληνικού πληθυσμού και αυτό δεν είναι κάτι συγκυριακό είναι κάτι που θα συμβαίνει από εδώ και μπρος εάν δεν αυξηθεί ο ρυθμός γεννήσεων αυτό λοιπόν δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα και υπονομεύει το μέλλον αυτής της χώρας και των νέων ανθρώπων που θα υποχρεωθούν να στηρίξουν
όταν θα έρθει η σειρά τους και σαν εργαζόμενοι τους γυριότερους που θα είναι πάρα πολλοί είναι λοιπόν ένα θέμα πρέπει να το δούμε τώρα και όχι αργότερα γιατί μπορεί να έχει ένα βάθος πάντα το δημογραφικό χρονικό αλλά το τι κάνουμε σήμερα επηρεάζει το αύριο δυστυχώς το πολιτικό σύστημα δεν ασχολείται με το μείζον ζήτημα της χώρας.
Και αν κοιτάξει κανείς τα στισχεία όπως τα κοιτάω εγώ έχουμε μια δραματική πορεία των γεννήσεων οι οποίες πέφτουν συνεχώς θα σας πω πολύ συγκεκριμένα για να μην λέω πολλά νούμερα, ότι από το 2020 μέχρι το 2025 που είναι μόλις 6 χρόνια έχουμε μια μείωση των γεννήσεων κατά 22,6%. Δηλαδή έχει χαθεί μία στις τέσσερις γεννήσεις.
Και πολλές φορές λέω γιατί ασκώ δρυμία κριτική στο πολιτικό σύστημα για τη φοβερή αδιαφορία που δείχνει ότι αποτελεί αδιάψευστο τεκμήριο της ποιότητας του πολιτικού συστήματος το γεγονός ότι δεν ασχολείται με το μείζον πρόβλημα. Γιατί όπως λέω, οποιαδήποτε ηγεσία, σε όποιο επίπεδο και να είναι κανείς, ό,τι και να διοικεί, το κύριο πράγμα που κάνει είναι να ιεραρχεί τα βασικά και να αντιμετωπίζει αυτά που είναι τα πιο επίγοντα.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο επίγον από το δημογραφικό Καταλαβαίνω πολύ τι λέτε Πώς θα ξεκινούσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα Δηλαδή ας πούμε ότι Έχουμε τα κλειά εδώ πέρα Πώς ξεκινάμε να το διαβάζουμε και να καταλάβουμε τι γίνεται Γιατί για να λύσουμε το πρόβλημα το καταλάβουμε απόλυτα Πώς ξεκινάμε Κοιτάξτε καταρχάς να πάμε στο αίτιο Το αίτιο από μαθηματική άποψη Γιατί τα πραγματικά αίτια που το γεννούν είναι πάρα πολλά Μαθηματικά λοιπόν αν το δούμε Αυτή τη στιγμή έχουμε ένα αριθμό γεννήσεων Που είναι γύρω στα 1,3 παιδιά Και ίσως και λίγο λιγότερο Και αν αφαιρέσουμε τις γεννήσεις των αλλοδαπών Σίγουρα είναι πιο χαμηλά Άρα λοιπόν ας πούμε χοντρικά 1,2 παιδιά Ανά γυναίκα Τι σημαίνει στην πράξη αυτό Σημαίνει ότι 100 γυναίκες Που είναι σε αναπαραγωγική ηλικία Γεννάνε κατά μέσον όρο 120 παιδιά Αυτό τι σημαίνει ότι τα μισά θα είναι αγοριά, 60 αγοριά και 60 κορίτσια. Άρα βλέπετε ότι η επόμενη γενιά γυναικών θα είναι μόλις 60 ενώ η μάνα δεύτερη θα είναι 100.
Ήδη δηλαδή έχουμε πέσει δραστικά στην επόμενη γενιά. Μιλάμε βέβαια με τις γυναίκες γιατί αυτή είναι η βάση της αναπαραγωγής αλλά προφανώς συσκήνουν τα αιτήσεις και για τους άντρες. Τώρα αν πάμε μία γενιά παρακάτω και διατηρήσουμε το 1,2 θα δείτε ότι πέφτουμε πολύ πιο χαμηλά, κάτω από τα 45 κορίτσια. Άρα λοιπόν, μέσα σε δύο γενιές πιστευόμαστε ότι έχουμε μπει κάτω από το μισό.
Είναι στα μαθηματικά μια επαγωγική διαδικασία, η οποία πρακτικά οδηγεί σε μηδενισμό, σε ένα βάθος χρόνου. Άρα λοιπόν, δεν είναι κάτι που θα ισορροπήσει σε ένα επίπεδο. Και αυτό είναι κάτι που το βλέπαμε και το ξέραμε προσέξτε και αυτό για τη σημασία του. Το ξέραμε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν υπήρξε μια δραστική μείωση των γεννήσεων.
Και ο λεγόμενος δίκτυς γονιμότητας έπεσε κάτω από το μαγικό αριθμό που είναι δύο παιδιά. Θέλουμε μια γυναίκα να κάνει δύο παιδιά, ώστε κατά μέσο όρο να κάνει ένα γόρο και ένα κορίτσι που θα την αντικαταστήσει. Αυτό το μαγικό νούμερο το χάσαμε στη δεκαετία του 1980. Βλέπετε πόσο προχωρημένο είναι το θέμα. Και γι' αυτό υπάρχει και το Το πρώτο πόρισμα της Βουλής για το δημογραφικό έχει χρονολογία 1993.
Ναι, πολλά χρόνια πίσω. Άρα αυτό δείχνει τις τεράστιες ευθύνες του πολιτικού συστήματος της χώρας διαχρονικά, το οποίο όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για το μείζον αυτό το ζήτημα, αλλά στην πραγματικότητα το επιδίνεσαι. Δηλαδή οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, στην υποθήκευση, έστειλε νέους ανθρώπους στο εξωτερικό και βέβαια οι νέοι άνθρωποι σήμερα, υπό τις συνθήκες φτωχοποίησης που έχουν επιβληθεί δεν μπορούν να σχηματίσουν τις οικογένειές τους.
Βέβαια υπάρχουν και άλλοι λόγοι, δεν είναι μόνο οικονομικοί. Είναι και θέματα προτύπων, θέματα αξιών, θέματα αντιλήψεων. Τώρα τελευταία έχει αρχίσει και βγαίνει στην ανάλυση στις μελέτες που γίνονται ότι αρνητικό ρόλο παίζει ακόμα και η εμπλοκή του ίντερνετ και των κινητών. Στην απομόνωση του πληθυσμού εννοείται. Ακριβώς, γιατί ουσιαστικά το κινητό, τα σμαρτφόν στα καινούργια, αυτό το βλέπουμε σε πάρα πολλές χώρες, δεν είναι δηλαδή μόνο ελληνικό φαινόμενο, και σε χώρες που δεν είναι και ομοειδής μεταξύ τους, δηλαδή άλλες είναι της Δύσης, άλλες είναι χώρες που είναι ας πούμε τρίτου κόσμου, ή χώρες όπως είναι το Μεξικό, βορειοαφρικανικές χώρες κλπ.
Βλέπουμε λοιπόν μια βουτιά στις γεννήσεις από μια χρονολογία κέπτα και όλοι, ευαίσθητας επειδή το συσχετίζουν με τη χρονολογία εμφάνισης του smartphone, θεωρούν ότι έχει παίξει ρόλο. Και έχει παίξει ρόλο γιατί έχει καλλιεργήσει την ατομικότητα, την προσήλωση σωσμένα πράγματα που ίσως δεν έχουν και τόση σημασία, αλλά που μας κλέβουν χρόνο.
Και τελικά χάνουμε από την επαφή με τους άλλους ανθρώπους που είναι ένα πρόβλημα αυτής της εποχής. Ναι, καταλαβαίνω πολύ το τι λέτε. Βέβαια, αυτό είναι ένα θέμα πιο φιλοσοφικό. Σίγουρα, στην τελή και αυτός είναι επιδεύοντος του φαινομένου. Καταλαβαίνω πολύ το τι εννοείτε. Οπομονός, πώς θα ξεκινήσουμε να το πιάσουμε. Ας πούμε ότι προσπαθούμε να λύσουμε το πρόβλημα.
Ποιες είναι οι δύο κινήσεις που θα πρέπει να κάνουμε, πιστεύετε εσείς. Εντάξει, αυτό που λέω, επειδή πολύ συχνά με ρωτάνε σε δημόσια συζητήσεις που κάνω, πολλοί συχνά με ρωτάνε ποιες είναι τα μέτρα που θα προτείνω. έχω προτείνει κατά καιρούς διάφορα μέτρα και στο ευλίο που έχω γράψει για το Δημογραφικό αλλά δεν είναι υπόθεση να πούμε έξι πονηρά μέτρα που θα βγάλουν θα μας δώσουν το πρόβλημα, δεν είναι το πρόβλημα έτσι δεν είναι να δει πέντε επιδόματα και κάποια άλλα μέτρα για τη μητρότητα καλό είναι να υπάρχουν και αυτά είναι υποβοηθητικά, η εμπειρία βέβαια έχει δείξει σε πολλές χώρες ότι δεν υπαρκούν αυτό λοιπόν που πρώτα από όλα πρέπει να γίνει να αποφασίσουμε όλοι όλοι και πρώτα απ' όλα οι ηγεσίες αυτού του τόπου να δούμε το πρόβλημα. Να δούμε τον ελέφατα στο δωμάτιο που κάνουμε δεν τον βλέπουμε.
Και να καταλάβουμε ότι πρέπει να τεθεί στην προτεραιότητα της δημόσιας και της πολιτικής συζήτησης. Θα πρέπει τα κόμματα, καταλαβαίνω ότι αυτό ακούγεται λιγάκι έτσι σαν ευχολόγιο αλλά δεν είναι δυνατόν να μην συνεργαστούν και να μην ομονοήσουν σε αυτό το θέμα. κάποιες χώρες το έχουν κάνει, στην Γαλλία το έχουν κάνει σε μεγάλο βαθμό έχουν δημιουργήσει μια μακροπρόθεσμη δημογραφική πολιτική και εκεί είχαν και ένα πολλά χρόνια πριν Υπουργείο Δημογραφικής Πολιτικής για αυτούς λοιπόν η δημογραφική πολιτική είναι κάτι που είναι εκτός κομματικής αντιπαράθεσης και έτσι πρέπει να είναι και το εφαρμόζουν πιστά και όπου χρειάζονται να γίνουν αλλαγές τις κάνουν. Αλλά δεν είναι θέμα κομματικής συζήτησης.
Στην Ελλάδα όμως το πολιτικό σύστημα και σε αυτό το θέμα λειτουργεί με μια ανεπίτρεπτη επιπολαιότητα και ανευθυνότητα. Διατηρούν πάντοτε ως ορίζοντα σκέψης τη τετραετία δηλαδή μόνο τη θητεία τους. Κανείς δεν συνεργάζεται με τα άλλα κόμματα γιατί δεν θέλει να κάνει μια δουλειά υποδομής ή ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό που μπορεί μετά να αποδώσει και να πάρουν τη δόξα οι υπόλοιποι και γιατί δεν είναι και συνηθισμένοι τελικά ίσως δηλαδή είναι και εκτός των δυνατοτήτων που έχουν να σχεδιάζουν μόνο ακροπρόθεσμα για το μέλλον της χώρας και αυτό το βλέπουμε σε πάρα πολλά πράγματα δεν είναι μόνο στο δημογραφικό είναι και στα ελληνοτουρκικά, είναι και στα θέματα της οικονομίας δείτε για παράδειγμα η χώρα έχει χειροκοπήσει πρακτικά από το 2009 και το πολιτικό σύστημα το οποίο μας έστειλε στους ξένους και παρέστανε τον πόντιο πιλάτο ότι μας υπερασπίζεται ενάντια των κακών ξένων αυτοί φερνάνε τους ξένους δικοί τους αποτυχία τους έφερε τους ξένους ξένες απλώς κάνουν τη δουλειά τους
λοιπόν το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε όλα αυτά που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια και υποθήκεσαν το μέλλον της χώρας δεν έχει ακόμα παρουσιάσει κανένα σχέδιο αναπτυξιακό ένα αναπτυξιακό μοντέλο για τη χώρα δεν έχει παρουσιάσει ένα μοντέλο περιφερειακής ανάπτυξης την ώρα που η περιφέρεια όπως έδειξε η απογραφή η πρόσφατη απογραφή του 1921 στην πραγματικότητα εκδηλώνεται το δημογραφικό με ιδιαίτερη σφοδρότητα επειδή είναι περιοχές που επί πολλά χρόνια χάνουν τους νεανικούς τους πληθυσμούς με αποτέλεσμα ο μέσος όρος ηλικίας να είναι μεγάλος γι' αυτό βλέπουμε ότι το δημογραφικό εκδηλώνεται με ιδιαίτερη σφορτρότητα στις περιοχές εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης και λέω αυτό για να μην νομίζεις κανείς ότι είναι μόνο στις παραμεθόρειες δηλαδή για παράδειγμα η φθιότητα παρουσιάζει σε μείωση στη δεκαετία μείων 12,9% στον πληθυσμό της για παράδειγμα ο πρωταθλητής είναι τα Αγρεβενά με μείων 16% και μπορούμε να δούμε νομούς όπως οι ΣΕΡΕΣ
με μείον 14% και 14,3% είναι συγκλονιστικά νούμερα. Δηλαδή αυτά είναι νούμερα που υπερβαίνουν στους απόλυτες πολέμου. Η τρίτη δραματική διάσταση όπως λέω του δημογραφικού είναι ακριβώς η ερήμωση της περιφέρειας. Γιατί το δημογραφικό έχει τρεις διαστάσεις. Η μία είναι η αριθμητική συρρήγνωση που την αναλύσαμε προηγουμένως.
οι άλλοι είναι παρεπόμενοι γιατί όταν γεννιούνται όλο και μικρότερες γενιές νέων ανθρώπων αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο μέσος όρος του πληθυσμού αυξάνεται έτσι αυτή τη στιγμή είμαστε ο τέταρτος πιο γερασμένος πληθυσμός στον κόσμο με 48 έτη στον κόσμο στον κόσμο δυστυχώς με μέσο όρος 48 έτη δεν πάρουμε ποτέ σύνταξη εμείς μάλλον αυτό που λέτε είναι κάτι πρέπει να το πούμε Το είπε πριν ο κ. Στουρνάρας.
Το είπε, ναι, δημόσια. Ναι, αλλά ξέρετε, έχει ένα κακό ο κ. Στουρνάρας. Για να είναι επιτυχημένος οικονομολόγος πρέπει κανείς να το προβλέπει κάτι εγκαίρως. Όχι εκ των εστέρων. Και εκείνος θα προβλέπει τελευταία στιγμή. Όταν κάνεις δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Εξήμπρια, εσύ το είπε. Και μπορεί ο κόσμος να προγραμματίσει διαφορετικά.
Τι να προγραμματίσει στη φτώχεια του. είπε ότι πρέπει ο κόσμος να έχει κουλτούρα ιδιωτικής ασφάλισης. Δηλαδή ο κόσμος έχει την ευθύνη γιατί δεν θα πάρει συντάξεις. Ναι, την έχεις σε έναν παθμό γιατί δεν κάνει παιδιά. Και ένα μερίδιο ευθύνης του ανήκει. Αλλά ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει το πολιτικό σύστημα. Και το έχει πολλαπλώς.
Όχι μόνο γιατί έχει οδηγήσει τη χώρα σε μια αυτοχοποίηση αλλά και γιατί δεν έχει καθόλου στο μυαλό το δημογραφικό, δηλαδή προβάλλει άλλα πρότυπα παράδειγμα οικογενειών που δεν παράγονται παιδιά. Έχει τέτοια έφεση στο να εφαρμόσει άλλες ατζέντες αυτό που λέμε walk agenda και δεν τον νοιάζει καθόλου τι γίνεται όσον αφορά το πώς θα σχηματιστούν οικογένειες κλασσικές οικογένειες και ίσως είναι και ο μόνος τρόπος οικογένειας να μπορεί να φέρει νέους ανθρώπους στον κόσμο δεν ενδιαφέρεται γι' αυτό.
Δεν προβάλλει αυτό το πρότυπο. Όμως έχει κάνει και κάτι άλλο το πολιτικό σύστημα. Πρέπει να το θυμηθούμε. Εγώ είμαι λίγο πιο παλιός και μπορώ να το θυμάμαι. Θα σας πω ότι την περίοδο της τραχμής κατέθεσαν, υπήρχαν κάποιοι που κατέθεσαν τα αποθεματικά των ταμείων ατόκιστα στις τράπεζες όταν τα επιτόκια ήταν στο 25%. Τα επιτόκια της τραχμής.
Και τα κάναμε εδώ στις τράπεζες να πέρνουν αυτή τη επιτόκια. γιατί είναι μακαρίτης ένας υπουργός παλιότερα, δεν έχει νόημα να πούμε το όνομά του, αλλά είναι ένα γεγονός που συνέβη. Το κράτος είναι αυτό που χρεοκόπησε τη χώρα για όλα αυτά που έκανε και δεν έκανε, με αποτέλεσμα να κουρέψει τα ομόλογα και τα αποθεματικά. Άρα λοιπόν υπάρχουν μεγάλες ευθύνες και δεν μπορεί ο κύριος Τρουνάρας να μας λέει τώρα ότι δεν έχετε κουλτούρα ιδιωτικής ασφάλισης.
Μπορούμε όλα τελικά να τα ρίχνουμε στον κόσμο, έτσι δεν είναι. Κοιτάξτε, διαβάσα όλη την τοποθέτηση και εγώ έμεινα στον τίτλο και στην πρώτη παράγραφα ας πούμε ότι δεν θα πάρει τις διντάξεις δεν είπα αυτό ακριβώς είπε ότι δεν θα φτάνουν οι δημόσιες διντάξεις να καλύψουν κάπως έτσι χρησιμοποιούμε τη συγκεκριμένη λέξη το οποίο για ένα νέο όταν το ακούει ένας 18χρονος έχει κάποια περιθώριο να κάνει κάποιες κινήσεις μικρά μεν, αλλά έχει κάποια όταν το ακούς και είσαι 45-50 δεν ξέρω πώς μπορεί να ακούγεται αυτό πώς μπορεί να το εκλαμβάνεις αυτό και να λες και το έτσι τα κάνω.
Είναι ιδιαίτερο. Σαν να σου λένε θα εκτελεστείς το σκοπευτήρι τους και σαριανείς αύριο. Δεν μπορεί να κάνεις τίποτα για αυτό. Αλλά εγώ στο είπα όμως. Να το ξέρεις. Τουλάχιστον σε αυτό ήταν τίμιος το είπε. Τώρα πότε το είπε είναι μια άλλη κατάσταση. Όχι το πότε το είπε έχει μεγάλη σημασία. Γιατί ξέρετε να σας πω και κάτι άλλο λοιπόν επειδή τα λέμε όλα.
τελευταία η κυβέρνηση που δεν νοιάζεται να πούμε για να είμαστε έτοιμοι έχει πάρει κάποια μέτρα η συγκεκριμένη τερεινή κυβέρνηση έχει πάρει κάποια μέτρα για το δημογραφικό δηλαδή έδωσε ένα επίδομα παιδιού μείωσε το ΦΠΑ στα βρεφικά ήδη έδωσε κάποιες δυνατότητες για να αποκτά κανείς σπίτι κλπ εγώ εξ αρχής θα πει ότι αυτά τα μέτρα καλά είναι μεν αλλά μην τα θεωρήσουμε ότι θα λύσουν το δημογραφικό γιατί υποτιμούμε και τη σοβαρότητα του προβλήματος αλλά και την νοημοσύνη του κόσμου.
Και το αν είχα δίκιο ή όχι το αποδεικνύουν τα πειραματικά δεδομένα. Δηλαδή όπως είπα και προηγουμένως έχεις μια μείωση των γεννήσεων κατά 22,6% μέσα σε μια εξαετία έχεις χάσει μιας τέσσερις γεννήσεις. Ναι, το εννοούμενο τεράστιο. Αποδεικνύονται ότι αυτά τα μέτρα ήταν ουσιαστικά προσχηματικά. αλλά η κυβέρνηση κάνει κάτι άλλο τώρα μας λέει ότι πληρώνει πριν την ώρα τους τους δανειστές πληρώνει τα δάνεια πριν την ώρα τους αυτό γιατί είναι κακό αυτό είναι κακό για τον εξής λόγο πρώτα απ' όλα θα σας πω ότι παρότι δεν είναι στην εγκαιμικουλτούρα να κρατάω δανεικά να έχω δανεικά αλλά θα σας πω ότι αν κοιτάξετε τον ισολογισμό κάθε επιχείρησης έχει πάντοτε ψηλό δανεισμό και οφείλει να έχει ψηλό δανεισμό γιατί μία εταιρεία όλες οι εταιρείες το έχουν αυτό, έχει αυτό που λέμε τα ίδια κεφάλαια, αυτά που έχουν βάλει οι επιχειρηματίες, οι ιδιοκτήτες και τα ξένα κεφάλαια που τα έχει βάλει η Τράπεζα ή είναι οφειλές σε προμηθευτές αυτά λοιπόν για αυτά καταβάλει κάποιο επιτόκιο, 5%
είναι το ενίκιο που καταβάλει για αυτό το κεφάλαιο το κεφάλαιο όμως το χρησιμοποιεί για να παράγει πλουτό, για να παράγει κέρδη αν λοιπόν πληρώνεις 5% και μπορείς να πετυχαίνεις κέρδη 10, 15, 20% προφανώς είναι καλό αυτό. Μάλιστα εδώ θα σας πω ότι αυτό είναι και νόμπελ στα οικονομικά. Είναι το περίφημο νόμπελ των Μίλερ Μοντιλιάνη που έλεγε ότι μια επιχείρηση εφόσον παράγει κέρδη και έχει ψηλά περιθώρια καθαρού κέρδους οφείλει να είναι δανεισμένη.
Έχουν πάρει νόμπελ για αυτό. Δεν είναι τόσο απλό όπως το παρουσιάζω αλλά αυτή είναι η ουσία του. Θέλω να πω λοιπόν εδώ ότι το να έχεις ξανά λεφτά γιατί πιο πολλοί γίνονται πλούσιοι με ξανά λεφτά όσο για να φαίνεται περίεργο καλό να το λέμε τώρα μήπως κάποιος το καταλάβει και το χρησιμοποιήσει εγκαίρως λοιπόν όταν λοιπόν μπορείς να χρησιμοποιείς ξανά λεφτά για να πετυχαίνεις αυτή τη μόχλευση όπως λέμε δεν είναι επιτυχία να τα δώσεις πίσω αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρεις τι να τα κάνεις από την άλλη μεριά όταν έχεις επίγοντα θέματα όπως το ότι η χώρα πεθαίνει ο πληθυσμός σβήνει δεν νομίζω ότι μπορείς να επιχαίρεις για το ότι πλήρως πιο γρήγορα τους δανειστές. Το τρίτο και χειρότερο όμως είναι από που το βρήκανε τα λεφτά αυτά.
Από που δηλαδή τα πληρώνουν από την τσέπη τους μήπως γιατί αν τα πληρώνουν από την τσέπη τους είναι επιτυχία. Μπράβο και το συγχαίρω. Τα πληρώνουν από το γεγονός ότι ουσιαστικά αφαιμάσουν τον ελληνικό λαό μέσω κυρίως των άμεσων φόρων. Ο βασικός κερδοσκόπος του πληθωρισμού είναι το κράτος, είναι η κυβέρνηση. Γιατί όταν τα είδη στο σούπερ μάρκετ για παράδειγμα, επειδή ψανούζω και ξέρω έχουν ανέβει πάνω από 35-40% στην τριετία αντιλαμβάνεστε ότι αναλογικά έχουν ανέβει και οι αίμες φόροι το ΦΠΑ.
Και αυτό αφορά βέβαια και τα καύσιμα και πολλά άλλα. Άρα λοιπόν εκεί οφείλονται τα πλεονάσματα κυρίως και όχι σε κάποια μεγάλη οικονομική επιτυχία αφού αν κοιτάξει κανείς τις εκθέσεις των διεθνών οργανισμών και πρόσφατα μάλιστα παρουσίασαν οι Financial Times και αναφέρω την πηγή για να μην νομίζουν ότι μιλάμε έτσι με στοιχεία λαϊκιστικά οι Financial Times λοιπόν είπαν κάτι πολύ χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα είναι η δεύτερη πιο φτωχή χώρα στην Ευρώπη μετά την Βουλγαρία η οποία πολύ σύντομα θα μας περάσει και αυτή.
Όταν λοιπόν έχεις οδηγήσει έναν κόσμο στη φτώχεια, δεν έχεις κανένα αναπτυξιακό σχέδιο και αυτό που κάνεις ουσιαστικά είναι να τον στήβεις με τους έμεσους φόρους και μετά να τον γυρίσεις σε ένα κομμάτι που μορφεί επιδομάτων για να παρουσιάσεις τον καλό, νομίζω ότι είναι εμπεγμός να επιχαίρεις ότι πληρώνεις νωρίτερα τα δάνεια που μπορεί και να μην είναι και καλό όπως είπαμε πριν και την ίδια ώρα βεβαίως να αγνοείς το μείζον που υπερνάει ξόφαλτσα.
Ότι η χώρα καταραίει δημογραφικά. Αν μας κουλιάσουμε όλα αυτά που είπατε θα κάτσουμε εδώ πολλές ώρες. Αλλά γιατί πιστεύετε ότι περνάει αυτό το αφήγημα. Εγώ μπορεί να μην καταλαβαίνω γιατί είναι κακό να πληρώνουμε τα δάνειε νεωρίτερα. Δεν μπορεί να το καταλαβαίνει αυτό ο κόσμος. Και να είναι καλό τελικά. αλλά έχει ο κόσμος χρόνο και διάθεση και περιθώριο να το σκεφτεί δεν ξέρω να σας πω κάτι, γιατί να καταλάβει ότι είναι καλό όταν ο άλλος δεν έχει να βγάλει το μήνα θα πρέπει να επιχαίρεται επειδή πληρώνουμε τους δανειστές πριν την ώρα τους αυτή δηλαδή είναι η ανησυχία του και αυτή είναι η επιτυχία που έχει να μας παρουσιάσει η κυβέρνηση αυτό εγώ νομίζω υποτιμάει τον κόσμο και όταν ο άλλος έχει αγωνία για το αν θα βγάλει το μήνα για να ταΐσει τα παιδιά του και ξαναλέω, εγώ δεν λαϊκίζω, αλλά ξέρω ότι είναι μια πραγματικότητα αυτό.
Λοιπόν, όταν έχει αυτή την αγωνία, λέτε να χαίρεται επειδή πρόσαμε τους δανειστές. Σίγουρα, δεν τον ενδιαφέρει και τόσο πολύ. Αλλά με αυτά που έχει ακούσει τα τελευταία χρόνια για τα δένα και τα λοιπά, ίσως και να έχει μια εκλογική σκοπιμότητα. Δεν ξέρω. Πάντως, θέλετε να εξηγήσουμε πώς υπολογίζεται η φτώχεια η οποία περιγράψατε.
Δηλαδή, τι πάνε να πει είμαστε δεύτεροι στη φτώχεια Σε όρους αγοραστικής δυνάμεις Ωραία, εξηγήσουμε τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια Είναι τι μπορεί να αγοράσει κανείς Με βάση ένα συγκεκριμένο καλάθι αγαθών Τι ποστό των οικοκυριών μπορεί να καταναλώσει Να αγοράσει ορισμένα πράγματα Δεν το έχω τώρα σαν αυστηρόρισμό να σας το πω Αλλά έχω δει τα διαγράμματα που έχει παρουσιάσει στο αντίστοιχο άρθρο που έκανε η Financial Times και πραγματικά ήταν τραγικό.
Δηλαδή η Ελλάδα ήταν στον πάτο μαζί με την Βουλγαρία και επειδή έχω επισκεφτεί κατά καιρούς στην Βουλγαρία, ξέρω ότι και τα κράτη αυτά ακόμα, δηλαδή τα ανατολικό ευρωπαϊκά κάποτε, παραδείγμα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η Ρουμανία και η Πολωνία. Η Πολωνία έχω ζήσει εκεί ένα διάστημα, ήταν εξαιρετικά τότε, δεν ξέρω πώς είναι τώρα.
Λοιπόν, αυτοί έχουν πάρει την ανηφόρα και μας έχουν ξεπεράσει. Και αυτές ήταν οι χώρες του υποτιθέμενου συνδυρού παραπετάσματος. Ίσως τελικά αυτό να ήταν ένα πλεονέκτημα, γιατί έχοντας ζήσει τα χειρότερα, δεν έχουν τις αυταπάτες και τις ιδεολειψίες με τις οποίες έχει τυραννηθεί πολλά χρόνια η ελληνική κοινωνία. Ναι, δεν ξέρω, μπορεί να παίζει πολύ σημαντικό ρόλο αυτό.
Οκ. Η Βουλγαρία όμως, θέλω να πω, είμαστε τόσο χαλιά. δεν έχω επισκεφτεί τη Γουλγαρία, δεν ξέρω πώς είναι είμαστε πραγματικά τόσο χάλια ξέρετε τα δεδομένα πολλές φορές μπορούν να πούνε ψέματα πιστεύετε εσείς ότι μπορούν να πούνε ψέματα τα δεδομένα καθόλου τρόπο εγώ νομίζω όχι καταρχάς χρησιμοποιώ μια σχετικά αξίωπη πηγή που δεν είναι εκείνη που θα μας δώσει μια λαϊκιστική προσέγγιση των πραγμάτων με βάση κάποιους δείκτες θα παρακολουθώ αυτά Αλλά νομίζω αυτό το καταλαβαίνει ο καθένας και επειδή εγώ έχω σπουδάσει οικονομικά αλλά και φυσική και μαθηματικά έχω μια τέσσερι να τα προετοιμασίαζω κανένα φορά και με τη λογική του φυσικού.
Έχουμε μια κυβέρνηση η οποία αυτή τη στιγμή έχει υποστεί μια τραγική φθορά κληροϊκή όπως αποδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις. Δηλαδή αυτή τη στιγμή εντίθεται αν θα ξεπεράσει το 25%, αν θα κενθεί στο 28% και λοιπά. και το ερώτημα είναι πώς έγινε αυτό από τη στιγμή που δεν είχε αντιπολίτευση. Εντυπρακτικά η αντιπολίτευση είναι ανύπαρκτη.
Η μόνη ερμηνεία που μπορεί να δώσει κανείς, η μόνη ερμηνεία που μπορεί να δώσω είναι ότι ο κόσμος την καθημερινότητά του σφαδάζει. Αλλά αυτό είναι κάτι που το ανακαλύπτει ο καθένας. Δηλαδή είναι κάτι που το βλέπει. Και αν δει και τα μέσα επίπεδα μισθών. Σήμερα στην Ελλάδα θεωρείται ένας σχετικά καλός μισθός, 1.500 ευρώ το μήνα.
Που είναι ένας μισθός που σίγουρα δεν ζει η οικογένεια. Σίγουρα δεν ζει η οικογένεια. Ξέρετε, νομίζω ότι υπάρχουν πολλά eco-chambers στην κοινωνία. Και αυτοί βρίσκονται σε κύκλους. Ο καθένας στο κύκλο, το οποίο είσαι έναν αυτός. Και αναπαράγεται συνεχώς η καθημερινότητα και η πραγματικότητα τους κυκλών κύκλου. οπότε αν οποιαδήποτε κυβέρνηση οποιαδήποτε πολίτευση βρίσκονται σε ένα κύκλο και δεν έχουν επαφή με την κοινωνία δεν πρέπει να το καταλάβουμε αυτό εγώ αισθάνομαι προσωπικά σαν πολίτης ότι έχει απομακρυνθεί πολύ το οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα από την κοινωνία ενώ αυτό ότι δεν έχουν πραγματική επαφή του τι σημαίνει, έτσι αισθάνομαι εγώ προσωπικά αλλά δεν παρακολουθεί πάρα πολύ τα πράγματα τελευταία έχω είναι το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας τι είναι αυτό το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας με θυμίζω την περίοδο που όταν είχαν κάνει επανάσταση στη Γαλλία οι πεινασμένοι και φωνάζανε ψωμί από κάτω εκείνη γύρισε με αφοπλιστική ας πούμε κοινικότητα ή αφέλεια
και είπε ότι αφού δεν έχουν ψωμί ας φάνε πάντες σπάνι έχει μείνει στην ιστορία αυτή η φράση γίνεται το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας Δηλαδή είναι στο παλάτι τους, δεν ξέρουν πώς ζει ο κόσμος. Βέβαια είναι δύο ερμηνείες εδώ. Ή ότι δεν ξέρουν, δεν έχουν παθεί με την πραγματικότητα και είναι πλήρως αποσχολημένοι με τη μεγάλη τους καριέρα που κάνουν πολλοί από αυτούς είτε πραγματικά συνδεδεύονται τον κόσμο.
Άλλωστε αν δείτε αυτή τη στιγμή τις δημοσκοπίσεις, αν τις ψάξετε αυτές τις δημοσκοπίσεις για τις οποίες βέβαια πολλές φορές έχουμε ενδιασμούς Γιατί οι δημοσκοπήσεις δεν είναι εργαλείγαν δημοσιεύουμε στον κόσμο τα αποτελέσματα. Είναι για εσωτερική χρήση. Κατά μάλλον. Αν δεν λοιπόν είναι κανείς δημοσκοπής, θα δει ότι αυτοί που μένουν κάπως πιστοί ας πούμε στην κυβέρνηση, είναι οι μεγάλες ηλικίες που δεν έχουν άμεση πληροφόρηση.
Πληροφορούνται κυρίως από τα κανάλια, τα τηλεοπτικά. Δεν είναι στο διαδίκτυο για να έχουν εναλλακτική πληροφόρηση. έχουν μια εικόνα για τα πράγματα παίρνουν κάποιες αύξησεις που δεν νομίζω ότι υπαρκούν για τον πληθωρισμό και κινούνται με βάση τον παρελθόν τα χρόνια σε μεγάλο βαθμό. Όμως αν δει κανείς τις άλλες ηλικιακές ομάδες εκεί η πολιτική κατάρρευση της κυβέρνησης είναι πολύ μεγαλύτερη.
Θα μου πείτε γιατί ψηφίζουν οι υπόλοιποι. Και οι υπόλοιποι εγκλωβισμένοι είναι. Υπάρχουν λύσεις πολύ ουσιαστικές για το πώς θα εξέλθει η χώρα από την κρίση. Ναι, καταλαβαίνω τι λέτε. Θέλω να επιστρέψω στο δημογραφικό. Ποια είναι οι παραδείγματα χωρών που έχουν καταφέρει να αντιστρέψουν το φαινόμενο αυτό. Κοιτάξτε, υπάρχουν χώρες που κάθε μία αποτελεί μια εντική περίπτωση.
Δεν όμως υπάρχει συνταγή για όλους. Δεν υπάρχει συνταγή, αυτό είναι σίγουρο, γιατί για κάθε λαό είναι διαφορετικά τα πράγματα. Ναι, οι πολιτισμικές διαφορές παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Θα σας πω ότι γενικά σε καλή κατάσταση, κοντά σε αυτό το μαγικό αριθμό των δύο παιδιών, συγκεκριμένα στα 1,9 παιδιά, βρίσκονται και οι τέσσερις σκανδιναβιτές χώρες, δηλαδή η Φιλανδία, η Σουηδία, η Νορβηγία και η Δανία.
Σε ένα καλό επίπεδο είναι και η Γαλλία, κοντά στα δύο παιδιά. βέβαια εκεί υπάρχει και σχηματικό ποσοστό μεταναστών σε όλες το οποίο παίζει και αυτόν τον ρόλο δεν μπορώ να σας πω πόσο ρόλο παίζει αλλά παίζει ένα μικρό ρόλο και αυτό γενικά όμως η Γαλλία πιστεύω ότι έχει επιτυχία γιατί ακολούθησε από νωρίς μια όπως είπα και πριν διακομματική δημογραφική πολιτική την οποία την ακολούθησε με συνέπεια όπου χρειάστηκε τη διόρθωση έδωσε έμφαση στη γυναίκα στην υποστήριξη της πολυμελούς οικογένειας και είχε αποτελέσματα.
Ίσως η χώρα με τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα όμως είναι το Ισραήλ. Το Ισραήλ μας δείχνει ίσως και τι ακριβώς έπρεπε να γίνει. Δηλαδή, εκεί οι ηγεσίες της χώρας που έχουν πλήρη συνείδηση και την πίεση βεβαίως της εθνικής επιβίωσης επειδή έχουν και μειονότητες Αράβων στο εσωτερικό του Ισραήλ έκαναν τις δημογραφικές προβόλες και είδαν ότι αν συνεχίσουμε με χαμηλούς ρυθμούς και οι άλλοι με μεγαλύτερους θα καταστούμε σιγά σιγά μειονότητα. Άρα θα έχουμε εσωτερικό πρόβλημα.
Έτσι λοιπόν κινητοποίησαν τον κόσμο και αυτό είναι για μένα το μυστικό. Δηλαδή να κινητοποιείς την κοινωνία και βέβαια να πάρεις και μια σειρά από μέτρα. Είναι σχετικά. Να στήριξεις τη μητρότητα να δώσεις δυνατότητες να έχουν παιδικούς σταθμούς. Αυτό είναι κυρίως το μοντέλο της Σκανδιναβίας. Δηλαδή υπάρχει ένα κράτος πρόνοιας το οποίο υποστηρίζει την οικογένεια ακόμα και τη μονογονική οικογένεια.
Στο Ισραήλ όμως έχουν πολύ περισσότερα. Δηλαδή, δεν πιέσει κανείς ένα σωρό πράγματα να πει. Έχουν, πρέπει να σας χαρίσω, δωρεάν άπειρες εξωσωματικές. Έχουν δωρεάν εξωσωματικές. η λέξη άπειρος είναι υπερβολική πάρα πολλές όμως γενικά έχουν διάφορες πολιτικές για τη στήριξη της οικογένειας βέβαια εκεί έχουν και ένα άλλο μυστικό έχουν τους λεγόμενους υπερορθόδοξους εβραίους οι οποίοι έχουν 10 και 12 παιδιά ο καθένας αυτό τώρα είναι ένα μυστικό ιδιαίτερο και το λέω πολλές φορές ότι ίσως το μυστικό είναι να στηριχτείς σε ομάδες που κάνουν πάρα πολλά παιδιά ναι υπάρχουν τέτοιες στο ελληνικό χώρο Σε ελλαδικό χώρο όχι.
Αλλά δεν θα πάσει σε 10-12 παιδιά, αλλά θες να δημιουργήσεις οικογένειες, θα είναι στα 3, στα 4, στα 5 ίσως. Αυτοί θες να ανεβάσουν αρκετά το μεσονόρο. Δηλαδή ένα 10-15% του πληθυσμού, αν κάνει παιδιά με τέτοιους ρυθμούς, θα ανεβάσει σημαντικά τον υπόλοιπο δίκτυο. Και αυτό είναι ένα θέμα ότι πρέπει κάποια στιγμή να στηρίξουμε αυτούς που θέλουν να κάνουν παιδιά, να μπορούν να τα κάνουν.
γιατί εδώ είναι και ένα στενάχωρο στοιχείο των στατιστικών ότι όταν κοιτάει κανείς στατιστικές βλέπει και μάλιστα σε διαφοροποίηση με άλλους λαούς παρακαλώ σκέψτε τους Γερμανούς όταν ρωτάνε λοιπόν τα νέα ζευγάρια θέλουν να κάνουν παιδιά αλλά δεν μπορούν ένας των βασικούς λόγων είναι βέβαια το οικονομικό με όλη αυτή την κατάσταση που ζούμε με την ανασφάλεια δεν μπορούν και αυτό όπως είπαμε εκδηλώνεται πολύ πιο έντονα στην περιφέρεια και δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την περιφέρεια.
Μεγάλη μου ερώτηση. Γιατί δεν μπορούμε οικονομικά και οι παππούδες μας μπορούσαν που μάλλον ήταν χειρότερα. Βέβαια ήταν μια μεταπολιμική κατάσταση που πάντα ακολουθείται από μια άνθη συνήθως αλλά μάλλον ήταν χειρότερα. Κοιτάξτε, είναι καλή ερώτηση αυτή. Είναι ένα μείγμα αιτίων τα οποία είναι και κοινωνικά και άτομικά αλλά και εξωγενή.
Υπάρχει ένα επιχείρημα που λέει ότι ήταν φτωχοί και έκαναν παιδιά. Λέγεται ότι αντιλήφθηται σε διαφορετικές συνθήκες. Αν πάμε στις αγροτικές κοινωνίες, για παράδειγμα, όταν έκανες παιδιά ήτανε προσωπικό στοιχείο. Έχεις χέρια να σε βοηθήσουν στα χωράβια. Τώρα, μια οικογένεια δεν αντέχει να κάνει παραπάνω από δύο παιδιά.
Για δύο βασικούς λόγους. Ο ένας είναι ότι δεν μπορεί να τα μεγαλώσουμε σε μια πόλη που δεν προσφέρει χώρους οικήσεως για να έχεις μια πολύ μελή οικογένεια στα διαμερίσματα μεταβίας να έχεις δύο παιδιά και από την άλλη μεριά είναι ότι υπάρχουν τα ζητήματα τα οικονομικά γιατί τα παιδιά έχουν απαιτήσεις θα πρέπει να τα σπουδάσεις, έχουν φροντιστήρια έχουν πολύ περισσότερες απαιτήσεις από τον παρελθόν δηλαδή ενώ παλιά ας το πούμε έτσι λίγο απλοϊκά ήταν περιουσιακό στοιχείο τώρα είναι κάτι που είναι liability όπως λέμε ναι καταλαβαίνω τι εννοείται σίγουρα οι πετήσεις των παιδιών έχουν αυξηθεί υπό την έννοια μπορούσες να κάνεις παιδιά το 1945 και να μην τα πας στο ροτιστήριο δεν ασχολούσαν κανένας τώρα δεν νομίζω ότι έχεις αυτό το περιθώριο ούτε και ασχολούσαν όλη τη μέρα μαζί τους όπως κάνουν οι χρονιγόνες πάνε σε δραστηριότητες είναι πολλά πρέπει να κάνεις ο γονέας έχει μεγάλες υποχρεώσεις όταν τα μεγαλώνεις σε μια πόλη γιατί δεν είναι μια μεγάλη πόλη.
Γι' αυτό και λέω ένα άλλο μυστικό για το δημογραφικό είναι μιας μορφής αποκέντρωσης. Θα μου πεις μπορεί να φύγουν από τις μεγάλες πόλεις και να πάνε στην περιφέρεια. Και ναι και όχι. Γιατί υπάρχουν και συνθήκες τώρα που το ευνοούν αυτό. Δηλαδή αν ο άλλος βρει τα βασικά που θέλει δηλαδή θέλει στέγη, δουλειά, υποδομές δηλαδή για να ξέρει ότι έχει ένα καλό σχολείο έχει νοσοκομείο έχει ένα γρήγορο ίντερνετ μια περιφέρεια, έχει μια ποιότητα ζωής έχει χώρος αθλησίως αν λοιπόν βρει αυτά τα πράγματα μπορεί και να πάει και τώρα έχουμε και το ίντερνετ και υπάρχει και εξαποστάσεις εργασία θα μπορούσαμε δηλαδή να προσταλκίσουμε και ανθρώπους που θα μπορούσαν να δουλεύουν σε διάφορους οικισμούς σε διάφορες περιοχές στη Θράκη ή οπουδήποτε αλλού ίσως με κάποιο κίνητρο φορολογικών απαλλαγών αλλά αυτά είναι πράγματα που πρέπει να τα δοκιμάσεις αν δεν σε ασχολούν αλλά δεν τα δοκιμάζει κανείς όμως γιατί δεν ασχολείται κανείς Ναι καταλαβαίνω τι λέτε Εγώ δεν έχω μεγαλώσει χωριό
επισκεφτόμουν για τα δύο χωριά μου πολύ τακτικά το ένα από τα δύο είναι μεγάλο το άλλο είναι μικρό μάλλον δεν θα έχει καλή κατάληξη το ένα κρατιέται Οι φίλοι μου από το χωριό που έχουν έρθει να σπουδάσουν θέλουν πολύ να γυρίσουν εκεί Δηλαδή νομίζω ότι ο κόσμος θέλει Αρκετός κόσμος θέλει να φύγει από την Αθήνα Η οποία είναι πλέον τραγική Δηλαδή σε ανθρώπινες συνθήκες είναι πολύ δύσκολη Έτσι το βιώνω εγώ Πόσο μάλλον πέντε στα μάξια καθημερινά Αλλά νιώθω ότι ο κόσμος θέλει να φύγει Δεν νιώθω ότι ο κόσμος θέλει να είναι όλοι μαζμένοι εδώ πέρα Ναι γιατί τελικά δεν προσφέρει τίποτα Η πόλη ας πούμε υποτίθεται είναι μια υπόσχεση ότι έχει μια μεγαλύτερη επικοινία ή περισσότερες ευκαιρίες ή ας πούμε ότι έχει δυνατότητες διασκέδασης θέατρα κλπ αλλά αυτά είναι λίγο σχετικά γιατί ο κόσμος τελικά πιεσμένος από τα οικονομικά του πιο πολύ βιώνει απομονωμένος βλέπει τηλεόραση βλέπει το κινητό, το τάμπλετ και έχει αποκοπή ουσιαστικά άρα έχουμε μονήρεις ανθρώπους οι οποίοι είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους
και αυτό είναι μια τραγική εικόνα ποιες φορές να είναι στην περιφέρεια αν μπορούν να έχουν εκεί μια απασχόληση που τους ευχαριστεί πάνω απ' όλα γιατί εκεί θα έχουν και χώρους να αναπτύξουν την οικογένειά τους αυτό καταρχάς που λέω είναι μια παγκόσμια τάση δηλαδή αν δει κανείς στα αστικά κέντρα αυτό που λέγαμε προηγουμένως ρυθμός γεννήσεων είναι πολύ χαμηλότερος από ότι στις ημιαστικές ή στις αγροτικές περιοχές αυτό είναι παγκόσμια φαινόμενα μπορεί να είναι και η αγροτική οικογένεια η οποία μπορεί να δηλώνανται σε υπεραστικές περιοχές είναι κυρίως καταρχάς είναι η διαθέσιμη χώρη γιατί εδώ είναι περιορισμένη η χώρη οικήσεως και η δημόσια χώρη μια σκέτα αναφέρεται δύο-τρεις φορές γιατί πιστεύει τόσο ακριβά εδώ τα νοικιά δεν ξέρω αν έχει ασχοληθεί με αυτό κοιτάξτε να σας πω κάτι είναι ακριβά για πολλούς λόγους θα μιλήσω τώρα γενικά δεν θέλω να πω στην αναλύσεις με την αγορά κινήτων δεν είμαι και ειδικός άλλωστε καταρχάς θεωρώ ότι για ένα πολύ μεγάλο διάστημα
Εις θετικός στα νούμερα όμως για ένα πολύ μεγάλο διάστημα υπήρχε μια απαύση λόγω της κρίσης της οικοδρομικής δραστηριότητας με αποτέλεσμα να μειωθεί το απόθεμα σπιτιών επίσης πολλοί λόγω ανέχειας δεν μπορούσαν να συντηρήσουν τα σπίτια τους έτσι πολλά από αυτά είναι σε κατάσταση που δεν μπορεί να νοικιαστούν υπάρχουν πολλά κλειστά διαμήρισμα δεν είναι αυτό είναι ένα θέμα υπάρχει ο θεσμός του Airbnb επίσης υπάρχουν πάρα πολλοί άλλο δάπι που διάφορες μήκη όλους εγκαθιστούν σε σπίτια αυτό έχει σαν αποτέλεσμα είναι καθαρά θέμα προσφοράς και ζήτησης δηλαδή το απόθεμα κατοικιών είναι μικρότερο από αυτό που έχει ζήτηση από τον κόσμο για κατοικία εδώ λοιπόν η λύση είναι προφανώς σε πρώτη φάση και να ξεκαθαρίσω ότι εγώ δεν είμαι υπέρ των κρατικών παρεμβάσεων αλλά έχω δει τι κάνουν χώρες που είναι απολύτως καπιταλιστικές της ελεύθερης αγοράς όπως η Ουραντία, η Ισπανία κλπ εφαρμόζουν συστήματα επιδότησης ενικίων και μάλιστα με έναν ιδιαίτερο τρόπο ανόλογα με το εισόδημα κάποιου
δηλαδή άτομα που ζουν σε μια μεγάλη πολυκατοικία άλλοι μπορεί να επιδοτούνται περισσότερο, λιγότερο, άλλη καθόλου. Αλλά εδώ μπαίνει ένα στοιχείο εξωσορόπησης, το οποίο είναι κοινωνικό αίτημα. Άρα αυτό είναι ένα θέμα που μπορούμε να σκεφτούμε. Μακροπρόθεσμα βεβαίως για να το λύσεις αυτό, η απάντηση είναι δύο. Είναι η αποκέντρωση και να δώσεις περιθώρια στην οικοδομή, δεν ξέρω με ποιους τρόπους, θα μειώσεις τα κόστα, θα μειώσεις τα FPI, δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις, για να μπορέσουν να υπάρξουν νέες κατοικίες.
Έχω την αίσθηση ότι η αποκέντρωση θα είναι λύση σε πάρα πολλά προβλήματα αυτή τη στιγμή που βιώνουμε. Νομίζω ότι θα βοηθήσει σε πάρα πολλά διαφορετικά θέματα τα οποία ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει. Δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει αυτό, όμως πρακτικά πώς ο κόσμος θα δει κίνητρο. Ας αξιοποιήσουμε λίγο την τεχνολογία.
Εγώ δηλαδή προσωπικά, επειδή εργάζομαι εξ αποστάσεως και εργάζομαι και με δουλειά που είναι σε άλλες χώρες. Άρα αναγκαστικά δεν έχω λόγο να πάω εκεί. Βρίσκομαι από το σπίτι. Λοιπόν, θα μπορούσα να είμαι σε ένα πολύ ωραίο μέρος. Δεν έχω βασικά δυνατότητα. Δεν είναι η ζωή μου στη Μένινι για κάτι τέτοιο. Αλλά για ένα νέο άνθρωπο θα μπορούσε να είναι σε ένα πολύ ωραίο μέρος, κάπου αλλού, σε μια άλλη πόλη της Ελλάδος. Αρκεί να είναι ωραίο το περιβάλλον και να έχει και άλλους νέους ανθρώπους εκεί.
Θα μπορούσε λοιπόν να δουλεύει εκεί αν το έδινε σε ένα κίνητρο. Φορολογική, ατέλεια. Αν δηλαδή είσαι αυτό που λέμε οι ψηφιακοί νομάδες. Αν λοιπόν εργάζεσαι με αυτόν τον τρόπο, θα έχεις σημαντικά λιγότερους φόρους. Μια χαρά είναι αυτό το μέτρο. Δεν χρειάζεται να κερδίσεις από φόρους νέους ανθρώπους. Αν αυτοί σου μεταφέρουν την νεότητά τους στην Ήπεθρο στον χώρο των ημιαστικές περιοχές θα αναπτύξουν εκεί οι οικογένειες θα στρέψουν να ζωογόνουν στην περιφέρεια η οποία πεθαίνει αυτή τη στιγμή.
Πέρα όλων αυτών των ζητημάτων στην επαρχία ένα πολύ σημαντικό θέμα είναι η παιδεία. Η παιδεία, ξέρω ότι είστε φυσικός μαθηματικός έχετε επαφή με τα νούμερα και με τα επίπεδα της παιδείας τα σχολικά και ότι γράψατε ένα πολύ ωραίο βιβλίο πρόσωπα το οποίο μας φέρατε εδώ να το μοιραστούμε και με την αδερφή μου η οποία κάνει αυτά τα μαθήματα.
Πώς βλέπετε το επίπεδο της παιδείας και τι πιστεύετε για τα πρώτουπα σχολεία για τα οποία ασχοληθήκατε τόσο έντονα. Κοιτάξτε, εγώ έγραψα ένα βιβλίο γιατί είμαι απόφυτος του Σιωνιδίου, στον Πειραιά. Έγραψα ένα βιβλίο για την προετοιμασία στα μαθηματικά, στα πρώτουπα και στα ουνάσια σχολεία. επειδή ήθελα να δώσω μια δουλειά ολοκληρωμένη και είχα στο μυαλό μου κυρίως εκείνους μαθητές που είναι ικανοί αλλά που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν ένα φροντιστήριο γιατί τα φροντιστήρια έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα πλέον όσο περνάει καιρός αλλά δεν έχουν όλοι αυτή τη δυνατότητα και πολλοί προετοιμασμένοι δεν μόνος ήθελα λοιπόν να δώσω ένα τέτοιο βοήθημα πλήρες και χτισμένο πάνω στις ασκήσεις των εξετάσεων, στο πνεύμα των εξετάσεων, για να μπορεί έχει τις λύσεις μέσα, για να μπορεί λοιπόν να προετοιμαστεί. Τώρα, αν μου ρωτάτε για το θέμα της παιδείας...
Ας πάμε γενικότερα στην παιδεία. Γιατί πιστεύετε ότι έχει νόημα να προετοιμαστεί κάποιος για τα πρότυπα, να δοκιμάσει να μπει. Θα σας απαντήσω. Καταρχάς, αν δούμε πόσοι έδωσαν πέρσι για πρότυπα και Ωνάσια σχολεία, ο αριθμός είναι τεράστιος. Δεν ξέρω πόσοι δώσαν. Είναι 18.000. Πόσοι μαθαίες ήταν εκ της Δημοτικού. Πολλοί. Τώρα πια δεν ξέρω πόσοι είναι.
Δεν πρέπει να είναι πάνω από 80.000 και πολύ σύντομα θα είναι πολύ λιγότεροι. Ωραίο. 25% δηλαδή σχεδόν δώσαν για τα πρώτα. Αυτό τι μας δείχνει όμως, γιατί αυτό είναι το ενδιαφέρον να χρησιμοποιεί κανείς στοιχεία αριθμητικά για να βγάλει συμπεράσματα. τι μας δείχνει, μας δείχνει ότι ο κόσμος ξέρει πολύ καλά πόσο είναι το χαμηλό το επίπεδο της παιδείας επειδή δεν έχει την αντίθετα να πάει σε ένα ιδιωτικό σχολείο θεωρεί λοιπόν ότι τα πρότυπα και όντως τα πρότυπα έχουν ένα επίπεδο παραπάνω από το μέσο σχολείο γιατί όλοι οι μαθητές είναι καλοί και ακόμα και το εκπαιδευτικό προσωπικό εξ όσων γνωρίζω επιλέγεται άρα λοιπόν κατά τεκμήριο κατά τεκμήριο θεωρούν ότι εκεί θα γίνεται καλύτερη δουλειά.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι τα άλλα σχολεία δεν αξίζουν, μην δώσουμε αυτό το μήνυμα. Αλλά δείχνει όμως την αγωνία που έχει ο κόσμος. Την αγωνία ξέρω δες ότι η παιδεία έχει υποβαθμιστεί. Και αυτό είναι ο γεγονός. Επειδή εγώ έχω πολύ στενή σχέση και όχι μόνο με τα μαθηματικά και τη φυσική αλλά και με άλλα μαθήματα με είχε εντυπωσιάσει πάρα πολύ το χαμηλό επίπεδο των βιβλίων είναι εντυπωσιακό ας πούμε βιβλία ιστορίας παραδείγματος χάρη αλλά όχι μόνο και φυσικής λένε πράγματα τα οποία δεν είναι σαφή έχουν μεγάλες προτάσεις είναι ελλειπτική διατύπωσή τους κάποια φορά έχουν και ασυνταξίες ή και ανακρίβειες και πραγματικά απορώ πως έχουν γραφτεί αυτά τα βιβλία μερικές φορές είναι ακαταλαβίστικα από τα παιδιά πρέπει να τους τα εξηγήσεις για να μην σας πω ότι το θα διαβάζω εγώ δεν μου είναι και εμένας και επειδή ξέρω ποιο είναι το σωστό μπορώ και να το εξηγήσω αυτά είναι τραγικά πράγματα όμως και είναι άλλο ένα δείγμα της χαμηλής τροχιάς που ακολουθεί η χώρα
που ίσως τελικά δεν θέλω να συνομολογήσω να μην εννοήσω δηλαδή για συνομωσίες αλλά νομίζω ότι είναι επιθυμητό αυτό δηλαδή κανένα σύστημα τελικά εξουσίας φαίνεται ότι δεν παράγει δεν θέλει να παραγάγει ανθρώπους που θα μπορούν να αμφισβητούν να έχουν κριτική σκέψη να έχουν ολοκληρωμένη μόρφωση είναι ένα πολύ σπάνιο έδειο σε αυτό και πολύ επικίνδυνο Η αμφισβήτηση είναι ένα από τα αγαπημένα μου χαρακτηριστικά του Έλληνα. Νομίζω ότι το έχουν πάρει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Δεν ξέρω αν μας έχει οδηγήσει σε καλό ή κακό βέβαια αλλά νομίζω ότι πρέπει να καλλιεργείται πάρα πάρα πολύ πάρα πολύ και με πολύ στοχευμένα Υπάρχει αμφισβήτηση και αμφισβήτηση.
Αν είναι αμφισβήτηση για να τους βγάλουν όλους άχρηστος και να είναι επιφανειακή δεν έχει νόημα. Η άρνηση όμως του προφανούς είναι μια πολύ μεγάλη υπόθεση, μια μεγάλη επανάσταση. Ολόκληρη η επιστήμη έχει προοδεύσει επειδή κατά καιρούς αρνήθηκε το προφανές. Βέβαια η επιστήμη έχει κριτήρια επαλθευσιμότητας αντικειμενικά.
Αν μιλάμε για τη φυσική, έχει το πείραμα. Αλλά λοιπόν ένα πείραμα δεν επαλθεύσει αυτά που εσύ έχεις ως ερμηνευτικό πλαίσιο Αυτό σε υποχρένει να το αλλάξεις Το πλαίσιο σκέψης σου Και αυτό είναι και παραστατικό και πολύ όμορφο βεβαίως Αλλά διαμορφώνει και ένα πνεύμα ανθρώπων Που έχουν κριτική στάση απέναντι στα πράγματα Δεν έχουν τελεσίδικες απόψεις για οτιδήποτε Και είναι σε θέση να αμφισβητούν Κάποτε ο καημένος ο Γαλλιός κινδύνεψε με φυλάξη επειδή είπε ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο τώρα νομίζω το ξέρουν όλοι πια αυτό το μάζεψε όμως το μάζεψε γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει εκείνης της εποχής τους κινδύνους πράγματι ναι, το μάζεψε όμως όταν πήγανε στην Ιράξεντα δεν ξέρω πού τον πήγανε το μάζεψε αναγκαστικά υπήρχε κι άλλος ένας που δεν το μάζεψε ο Τζορτάνο Μπρούνο μου το έπαιρνα σε άλλους καλές μέρες που έρθει πρόσωπα.
Και αυτός κάηκε όμως. Η τελική απόφαση που θα πάρεις νομίζω χαρακτηρίζει πολύ το ποιος είσαι. Δηλαδή αν ο Σοκράτης είχε φύγει πού μπορούσε να φύγει και δεν κάθοταν να πεθάνει θα έμενε στην ιστορία. Δεν θα έμενε στην ιστορία. Παρότι το πνεύμα του είναι τεράστιο. Δεν θα έμενε στην ιστορία. Και νομίζω ότι το πνεύμα του ήταν τέτοιο που τον οδήγησε στο να κάνει αυτή την πράξη ώστε έτσι να αφήσει ένα μήνυμα για όλες τις υπολοπές γενιές.
Αυτό είναι καταπληκτικό βεβαίως. Και αν με ρωτάτε για αυτό, πιστεύω ότι ήταν ο ίδιος λόγος που οδήγησε αυτοκτονία του Λιαντίνη. Του Λιαντίνη δεν έχω παρακολουθήσει τόσο πολύ. Δεν ξέρω τόσο πολύ για του Λιαντίνη. Ο Λιαντίνης ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Ξέρω ποιος είναι, ναι. ο οποίος έχει εξαιρετική παιδεία και φιλοσοφικό υπόβαθρο θεωρώ λοιπόν ότι με αυτόν τον τρόπο άφησε ένα μήνυμα είχε μεγάλη αγωνία για τον κόσμο που έχουμε δημιουργήσει γιατί αφήνουμε γενιές καινούργιες ακριβώς να ζήσουν σε μια εποχή που δεν τους προσφέρει τους προσφέρει ένα αξιακό κενό πέρα δηλαδή τα καθαρά υλικά θέματα, δουλειάς, καριέρας και λοιπά, η εποχή έχει ένα αξιακό κενό και η νεολαία μεγάλων σε ένα αξιακό κενό.
Το αξιακό κενό είναι όντως πάρα πολύ σημαντικό. Ίσως σημαντικότερο από όλα τα άλλα. Ίσως γυμιάλη συζήτηση αυτό. Γιατί ξέρετε γιατί είναι καλό η νεολαία να επιδιώκει πράγματα και ας είναι λάθος, παρά να μην επιδιώκει τίποτα. Δηλαδή να θέλει να κλειστεί σε ένα κινητό ή στο ίντερνετ ή σε ένα τηλεπαιχνίδι ή σε ένα βιντεοπαιχνίδι και τελικά απλά να αναλύσκεται γη και να εξωτερώνεται.
Πολύ ωραία. Έχω μια τελευταία ερώτηση που είναι από τον προηγούμενο καλεσμένο προηγούμενα καλεσμένη στην τελευταία ερώτηση και θέλω να αφήσετε και εσείς μετά μια για τον επόμενο δεν θα ξέρετε ούτε ποιος είναι ούτε τι κάνει και η τελευταία καλεσμένη ερώτηση κυρία Χριστίνα Φλαμπούρη ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας ευτυχισμένης ζωής.
Αυτό είναι μια λεκμοποίηση. Ναι, μια ολόκληρη. αλλά επειδή είσαι μαθηματικός και φυσικός και άνθρωπος τα χαρακτηριστικά μιας ευτυχισμένης ζωής λοιπόν κοιτάξτε να δείτε αυτό δεν έχει μόνο σήμαντη απάντηση θεωρώ ότι λιγάκι θα μιλήσω διοντολογικά θεωρώ ότι επειδή είμαστε πρόσκαιροι και εθνητοί η μεγαλύτερη αγωνία που πρέπει να έχει κανείς είναι να αναξιοποιεί το χρόνο του όχι να περνάει καλά καλό είναι να περνάει και καλά Και καλό είναι να κάνει αυτό που του αρέσει γιατί τότε είναι και δημιουργικός.
Δηλαδή να είναι ευτυχισμένος μέσα από τη δουλειά του και από τη δημιουργία του. Είναι πολύ βασικό αυτό. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι που σε αναιρεί και να αρνείς τον εαυτό σου για πάρα πολλές ώρες και μετά λες θα βγω έξω να διασκεδάσω. Ναι, είναι πολύ δύσκολο. Άρα λοιπόν πρέπει να σκεφτείς και όταν με ρωτάνε και νέα παιδιά τι να κάνουν σαν καριέρα τους λέω ότι το πρώτο πράγμα να κάνετε είναι να κάνετε κάτι που σας αρέσει όχι κάτι που σας δίνει λεφτά γιατί μόνο έτσι θα είστε καλοί σε αυτό που κάνετε θα αποκομίζετε χαρά από αυτό που κάνετε και θα έχετε και την ευκαιρία να καινοτομήσετε γιατί η εποχή έχει δυνατότητες έχει τεχνολογία που δεν υπήρχε παλιά έτσι λοιπόν μπορεί κανείς όποιο αντικείμενο και να έχει αν έχει φαντασία και μεγάλη θέληση να καινοτομεί, να εμφανίσει το ξεχωριστό και αυτό πρέπει να του φέρει και οικονομική επιτυχία.
Ξαναγυρίζω όμως το αρχικό. Θεωρώ ότι πρέπει η ζωή ενός ανθρώπου να είναι μια ζωή... Ξέρω ότι ακούγεται πολύ ιδιωτολογικό αυτό που θα πω, αλλά αυτή είναι η άποψή μου πια. Πρέπει να είναι μια ζωή που να έχει ένα νόημα και να είναι χρήσιμη για τους άλλους. Γιατί αν γυρίσουμε λίγο στους αρχαίους Έλληνες μια και μιλήσαμε για Σοκράτη, οι αρχαίοι Έλληνες δεν πιστεύαν ακριβώς σε αυτά που πιστεύουμε εμείς μέσα από τη χριστιανική θρησκεία πιστεύανε στη λεγόμενη ενδοκοινωνική αθανασία. Δηλαδή το να έχεις μια καλή μνήμη στους ανθρώπους για τη ζωή που έκανες και αυτά που έκανες εσύ εν ζωή.
Άρα λοιπόν εγώ θεωρώ ότι η υπέρβαση της θνητότητας έρχεται μέσα από το γεγονός ότι πρέπει να είσαι δημιουργικός να προσφέρεις κάτι για τους επόμενους ανθρώπους. Κοίτατε για παράδειγμα τι έχουν προσφέρει οι παλιότερες μας. Σας φέρω ένα παράδειγμα τον Τέσλα. Ο Τέσλα ένας άνθρωπος ο οποίος δεν πλούτησε από αυτό που έκανε εξαιρετικά ευφυής.
Ουσιαστικά μας έφερε τον ηλεκτρισμό στα σπίτια όσοι δεν γνωρίζουν αυτή τη λεπτομέρεια. Αυτή τη στιγμή εμείς μιλάμε και στο ίντερνετ και έχουμε φώτα εξαιρετικά του Τέσλα. Εναλλασσόμενο ρώμα τους. Δείτε λοιπόν τι σημαίνει μεγάλη προσφορά. και πρέπει να το μνημονεύουμε. Για μένα αυτό είναι και βέβαια να κρατάει κάπως και μια ισορροπία.
Δηλαδή δεν σημαίνει ότι πρέπει να κινείται σαν στρατιώτες πάνω στο καθήκον. Πρέπει να έχει μια δημιουργικότητα. Πρέπει να έχει μια άλλη επίδραση με τους άλλους ανθρώπους. Θα πω και το άλλο που έχει σχέση και με το δημογραφικό. Πρέπει να κάνει οικογένεια και παιδιά. Η ευθύνη είναι ωραίο πράγμα. Είναι μεγάλο πράγμα να έχεις παιδιά που τα μεγαλώνεις και τους δίνεις αξίες αρχές και τα φροντίζεις που τα κινείς στο βράδυ είναι μεγάλη χαρά αυτό βέβαια έχει και πολλά βάσανα πάνω κάτω αλλά τι να κάνουμε πάντα πρέπει να πληρώνεις κάποιο κόστος ξέρετε όμως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και το συνδέω τώρα με το δημογραφικό που γνωρίζω για αυτό σας το λέω που φτάνουν σε ένα προχωρημένο στάδιο της ζωής τους δεν έχουν σχηματίσει σκογένεια γιατί ασχολήθηκαν με καριέρα πολλές φορές δεν φταίγανε και τόσο, δεν βρήκανε και κατάλληλους συντρόφους και τελικά δεν κάνανε παιδιά, δεν κάνανε οικογένεια και καταλήγουν να είναι μόνοι και δεν είναι καθόλου ευχάριστοι η ζωή τους προς το τέλος
κάποιοι που τα έχουν βρει με τον εαυτό τους βεβαίως δεν μπορώ να δεν κρίνω εγώ, δεν κρίνω κανένα και δεν ηθικολογώ, αλλά νομίζω ότι είναι μια πιο γεμάτη ζωή το να έχεις οικογένεια και παιδιά Α, λοιπόν αυτά δεν πρέπει να τα χάσεις ανθρώπους. Εδώ νομίζω ότι είναι κάτι που το λέει και ο Φρόιτ, αν θυμάμαι καλά, αν δεν κάνω λάθος κάποιος ψυχολόγος για να νομίζω το λέει ο Φρόιτ. Ότι για να είναι κανείς ευτυχισμένος, πρέπει να έχει δύο πράγματα. Πρέπει να εργάζεται, να κάνει κάτι που είναι δημιουργικό για αυτόν. Να εργάζεται όχι να δουλεύει. Να εργάζεται και να αγαπά.
Προσέξτε, όχι να τον αγαπάνε, να αγαπά. έχει μεγάλη σημασία αυτό είναι αυτό που σου δίνει την πληρότητα τι κάνεις εσύ καταλαβαίνω τι λέτε σας ευχαριστώ πολύ για αυτή η ωραία απάντηση και πολύ πλήρη περιμένω μια ερώτηση από εσάς για τον επόμενο μου είναι πολύ δύσκολο να σκεφτώ κάτι πάρτε το χρόνο σας δεν βιαζόμαστε μου είναι πολύ δύσκολο να σκεφτώ κάτι με την έννοια ότι στο μυαλό μου με τυραννάνε θέματα που είναι πολύ τεχνοκρατικά και δεν ξέρω αν θα του δώσουμε μια πολύ δύσκολη ερώτηση δηλαδή να ξέρετε αυτή τη στιγμή ημένα η αγωνία μου που συνδέεται με το δημογραφικό αλλά όχι μόνο είναι αν η Ελλάδα είναι μια χώρα βιώσιμη γιατί και δεν θέλω να κλείσω με έναν άσχημο τρόπο αλλά πρέπει να έχουμε επίγνωση των πραγμάτων αυτή τη στιγμή ορθώνονται δίπλα μας μια απειλή που είναι η τουρκική η οποία είναι συνεπής σε αυτό που επιδιώκει και εμείς δεν νομίζω ότι την έχουμε αντιμετωπίσει με τη σοβαρότητα που πρέπει δηλαδή η Τουρκία έχει χτίσει μια πολύ παραγωγική οικονομία
πάνω στην οποία βασίζει βεβαίως και τις απαιτήσεις που θέτει σε γεωπολιτικό πεδίο αλλά βέβαια τις βασίζει και πάνω στο σχεδιασμό και στις αυτοκρατορικές αντιλήψεις που έχουν οι τουρκικές ελίτ εμείς εδώ όμως έχουμε ελίτ που είναι πολύ διαφορετικής σκέψης και επειδή ακριβώς δεν θέλουν να σκόσουν την κοινωνία ψηλά επειδή φοβούνται την πρόοδο της κοινωνίας κρατάνε τη χώρα σε μια χαμηλή τροχιά και όταν σκέφτονται την τουρκική απειλή οραματίζονται συνθηκολογήσεις και παραχωρήσεις νομίζοντας ότι αυτό θα κλείσει το θέμα αλλά δεν θα το κλείσει καθόλου απλά θα ανοίξει το επόμενο κεφάλαιο και με πολύ χειρότερο τρόπο άρα λοιπόν εμένα η αγωνία μου είναι ότι δεν αντιμετωπίζουμε τις μεγάλες μας προκλήσεις προκλήσεις που αφορούν το δημογραφικό που είναι μια συρρήκνωση και γύρανση της χώρας σε μια πορεία εξαφάνισης.
Το μεγάλο θέμα που είναι και το μεταναστευτικό, γιατί δεν έχουμε δυσανάλογες για το μέγεθός μας παράνομες μεταναστευτικές ροές που μας διοικητεύουν εδώ η Τουρκία, οι Τούρκοι και μας εγκλωβίζουν εδώ οι Ευρωπαίοι. Άρα λοιπόν είμαστε σε μια ταχεία διαδικασία μεταβολής πληθυσμού και φυσιογνωμίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για θέματα εσωτερικής κοινωνικής συνοχής, εσωτερικής ασφάλειας, εξωτερικής ασφάλειας και από την άλλη μεριά έχουμε όπως πούμε μια Τουρκία που είναι ένα γεωπολιτικό τρένο που ρίχνει κατά πάνω μας.
Η χώρα λοιπόν, νομίζω, αυτή είναι η απόψη μου, ότι ζει με τα αποθέματα της δεκαετίας του 90 χωρίς να βλέπει τι συμβαίνει στον κόσμο και χωρίς να την εκδικεί ρόλο. Και μέσα από αυτά, γιατί μου έρχεται ένα ένα στο μυαλό, δώστε και άλλες ερωτήσεις στους επόμενους, είναι το μεγάλο τρένο της τεχνολογίας. Το οποίο θα μας δώσει δυνατότητες θα αλλάξει άρδιν τις εργασιακές σχέσεις σε όλο τον κόσμο. Είναι μια επανάσταση που θα φέρει έναν κόσμο σε 15-20 χρόνια που δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ξέραμε και την οποία όποιος τη χάσει θα γίνει δούλος των άλλων.
Άρα την να ρωτήσω. Διαλέχτε. Διαλέχτε. Πολλά είπα τώρα. Αν θα πρέπει να πιάσουμε το τρένο της τεχνολογίας τι πρέπει να κάνουμε απέναντι στην Τουρκία πολύ ωραία θα το πειραιώ να απαντήσει ό,τι θέλει για να είναι πιο άνετος μου ζητάτε μια αίσθηση σαν να φάς μαρών πολύ ωραία σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και εγώ να είστε καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
