Πάνος Βόγλης: Δημοσιογραφία, Ποδόσφαιρο, Γκολ Χωρίς Σύνορα και Εθνική | Seeker's Diary #69
Seeker’s DiaryΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🎙️ Καλεσμένος: Πάνος ΒόγληςΟ κύριος Πάνος Βόγλης είναι αθλητικός δημοσιογράφος με πολυετή πορεία στην ελληνική αθλητική δημοσιογραφία και οικοδεσπότης της εκπομπής «Monobala» στον ΣΚΑΪ.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθατε. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τη διάθεση να μιλήσουμε. Ήθελα να ξεκινήσω. Πώς ξεκινάει κάποιος να γίνει αθλητικός ρεπόρτερ? Δηλαδή, ποια είναι τα βήματα που κάνατε εσείς τότε και ποια πιστεύετε πρέπει να κάνει κάποιος τώρα? Τα βήματα είναι περίπου τα ίδια. Εγώ είχα πάει στη σχολή του Χρήτου Σωτηρακόπουλου, που υπάρχει ακόμα, ας πούμε, αλλά υπάρχουν και άλλες σχολές και υπήρχαν και τότε το πιο βασικό όμως δεν είναι η σχολή για μένα χωρίς να το λέω για να πάω κόντρα σε μια διεφημίση σχολής, είναι η διάθεσή σου δηλαδή πριν ξεκινήσουμε το γύρισμα εδώ με πήρε τηλέφωνο ένας συνάδελφος που τον έχω τώρα στο site που δουλεύουμε μαζί είναι ένα από τα παιδιά δε καινούργια αυτός έχει τρομερή διάθεση υπό το όνομα και νομίζουν οι άλλοι του site ότι δεν έχουν διάθεση δεν ξέρω αν έχει πάει σχολή τον ενδιαφέρει να ανοίξει μόνο σε μια σελίδα στο Instagram και να μεταδίδει μόνο στα αθλητικά γεγονότα, θέλω να πω δηλαδή ότι η διάθεσή σου σε πάει.
Σίγουρα πρέπει να έχεις κάποιο γνωστό ή κάποιος να σε βάλει στο χώρο. Όχι αυτό που λέμε βύσμα, είναι πολύ παρεξεκείμενη λέξη το βύσμα στην Ελλάδα. Βύσμα για μένα είναι κάποιο... Δεν είμαι ικανός, έχω ένα βύσμα, μπαίνω κάπου... Και δεν κάνω και τίποτα. Αυτό είναι βύσμα και δεν είναι σωστό. έχω ένα γνωστό να δείξω τι μπορώ να κάνω για τη διάθεσή μου δεν είναι βύσμα είναι η γνωριμία που θα μου έβαλες πώς μπαίνει το χώρο ειδικά στην ιδιωτική τηλεόραση ή δημοσιογραφία φαντάζομαι ότι είναι αλλιώς τέλος πάντων μπορείς να πας σε σχολή για μένα πιο πολύ αυτό θα έλεγα στα νέα παιδιά γιατί εγώ έχω φτάσει τώρα 51 όταν ξεκινάς να μην σκέφτεσαι πόσες ώρες θα δουλέψω να μην σκέφτεσαι αν θα πληρωθώ θα γίνουν όλα, θα γίνουν σωστά όλα δεν λέω ότι δεν απληρωθείς ή δεν είναι αυτό αλλά η αρχή σου, η αρχή μπορεί να είναι απογοητευτική να πεις λίγα χρήματα αν δούλευα εστίαση θα έπαιρνα περισσότερα, σίγουρο αυτό ναι αλλά στην εστίαση μπορεί να μην σου αρέσει αυτό που θα κάνεις στις μακροπρόθεσμα
αν λοιπόν σου αρέσει πάρα πολύ θα το βρεις τον τρόπο, θα βρεις τον γνωστό καταρχάς τώρα με τα social μπορεί να στείλεις μήνυμα στον οποιοδήποτε Ναι, όταν ξεκινούσα εγώ δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Έπρεπε να βρείτε τηλέφωνο. Εγώ ήμουν πολύ τυχερός, γιατί στη σχολή όταν ξεκίνησα, τη δεύτερη εβδομάδα μου λένε να κάνει ένα δοκιμαστικό στο Πορεφέμ για δελτία.
Κάνω τα δελτία, τους άρεσε η φωνή μου, η χρειά, δεν ξέρω. Πάντως τους άρεσε και μετά άρχισαν να με ακούνε διάφοροι. Με άκουσε ένας γνωστός γνωστού. ο γνωστός γνωστού. Μου λέει, σ' άκουσα, δεν ήξερα ότι ξεκίνησε η δημοσιογραφία. Ξεκίνησα. Έλα μου λέει, σωστά. 97, 98. Και τον έφερε το άλλο. Και τον έφερε το άλλο. Πώς κυνηγάς το ρεπορτάζ, δηλαδή, ξεκινάς μόνος να κάνεις κάτι.
Κυνηγάς το γήπεδο, κυνηγάς τα παραγηπαιδικά. Τι έχει πιο πολύ νόημα, πιστεύετε, στην ενημέρωση, την αθλητική. Ναι, πολύ ωραία ερώτηση είναι αυτή. Γιατί είναι κάτι που ξεχωρίζει και τον δημοσιογράφο τελικά. Εγίνεται ένας αγώνας. Παναθηναϊκός, άεκα ένα-ένα. Ε, όλοι το ίδιο θα πούμε. Παναθηναϊκός, άεκα ένα-ένα. Πώς ξεχωρίζει ο δημοσιογράφος που θα τον ακούσει την άλλη μέρα.
Ή το ίδιο βράδυ. Ή ο τρόπος που θα τα πει. Ή τι θα φέρει πρωτογενές. Το πρωτογενές περιεχόμενο είναι το θέμα. Δηλαδή, αν καταφέρω να έχω μια συνέντευξη κάποιου που δεν την έχω δίπλα, έχω γίνει, έγινα. Ενώ κατάφερα κάτι. Αν βρω ένα παραπολιτικό, παρααθλητικό, παραδικαστικό, ανάλογα τι ρεπορτάζει κανείς ο καθένας, που δεν το έχει ο άλλος, έχω φέρει κάτι που δεν το έχει ο άλλος.
Τι σημαίνει αυτό ότι πρέπει να ψάξω. Τώρα το ψάξιμο είναι λίγο πιο εύκολο, υπό την έννοια ότι μπορείς να ψάξεις και από το κινητό σου. να στείλεις μήνυμα, social media απλό μήνυμα, οτιδήποτε τα χρόνια που ξεκινούσα εγώ που δεν είναι και τόσο προϊστορικά αλλά σίγουρα δεν υπήρχαν τα social media έπρεπε να είσαι στο γήπεδο έπρεπε να είσαι στην προπόνηση απ' έξω τώρα δεν επιτρέπεται αυτό δεν επιτρέπεται καθολού όχι δεν μπαίνεις στην προπόνηση μόνο αν η ομάδα ανοίξει για όλους μια μέρα από 15 λεπτά, μισή ώρα, οτιδήποτε τότε έπρεπε να ήσουν εκεί Δηλαδή, τα χρόνια που ξεκινούσα εγώ ήταν το ενδιαφέρον της υποθέσεως, κατά τη γνώμη μου, ότι έφυγα από το σπιτάκι σου, με το λεωφορείο, με το μετρό, με το αυτοκινητάκι, ό,τι είχε ο καθένας.
Και εγώ, χαρίς τη μητέρα μου, ευτυχώς είχα αυτοκινητάκι. Και πηγαίναμε στην Παιανία, πηγαίναμε στο Ρέντι, πηγαίναμε στη... Όχι στη Λαδέλφια, που ήταν η ΑΕΚ, Σασπάτα πάντα νομίζω ήταν. Πηγαίναμε όπου ήταν να πάμε για να περιμένουμε τον παράγοντα, τον πρόεδρο, τον προβολή να μας πει κάτι. Αν θα πει. Μία σε δέκα, λέγε. Αλλά αυτή η μία σε δέκα, αν ήσουνα μόνος σου, ήσουνα ο τυχερός.
Δεν πρέπει να ήσουν εκεί πάντα δηλαδή. Ναι, καταλαβαίνω. Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό. Μου φαίνεται πολύ ρωματικό σε σχέση με το τι συμβαίνει τώρα που είπατε και με ένα μήνυμα μπορεί κάτι να βγει. Περίμενε, πρέπει να χτίσεις μια επαφή. Εννοείται, ναι. Το βιοβασικό για να πετύχεις κάτι είναι να χτίσεις μια επαφή. Το δύσκολο στις ημέρες μας, επειδή η εμπιστοσύνη...
Τότε ήταν λίγο πιο εύκολη η εμπιστοσύνη. Πιο μικρός ο κύκλος, πιο λίγοι οι δημοσιογράφοι, πιο μαζεμένα τα πράγματα και ήταν πιο λογικό να γνωρίσεις κάποιον και να τα λες. για να σου δίνει ειδήσεις για την ομάδα. Οι παίκτες δεν δίνανε πάντα ειδήσεις κακές. Δίνανε τις ειδήσεις που έπρεπε να δώσουν. Πού και πού μάθαινες και τον καβγά.
Τώρα στο σήμερα νομίζω είναι λίγο πιο δύσκολο να σε πιστευτεί κάποιος. Γιατί έχει ανοίξει πάρα πολύ το πράγμα. Και επειδή πλέον έχω δει πάρα πολλές φορές που μη δημοσιογράφοι βγάζουν βίντεο από το γήπεδο που δεν τα έχουμε εμείς. τον καβγά του Τάδε με τους οπαδούς αυτό έχει βγει από μη δημοσιογράφους οπότε εκεί μαζεύεται ο άλλος θα μου πεις μαζεύεται στο δημοσιογράφο μαζεύεται είναι πιο μαζεμένοι οι παίχτες πια και έχουν και δίκιο γιατί είναι πιο εκτεθειμένοι περπατάει στο δρόμο να τραβάει βίντεο ποιος τραβάει βίντεο όλοι πάνε για φαγητό και τους τραβάνε βίντεο αυτό λοιπόν έχει αλλάξει πάρα πολύ τη δημοσιογραφία πρέπει να το καταλάβουμε να εξελιχθούμε, να αντιληφθούμε τη νέα πραγματικότητα και να μην λέμε αυτά που λέω εγώ το ό,τι ξεκινούσα.
Το ό,τι ξεκινούσα, last year. Τώρα είναι τι κάνουμε. Τώρα λοιπόν για να φέρεις την είδηση που ρωτάς από το γήπεδο πρέπει οπωσδήποτε να έχεις φτιάξει μια βάση επαφών που να σε εμπιστεύονται και τελειώνει ο αγώνας και να στείλεις ένα μήνυμα π.χ. που εγώ δεν κάνω ποια ρεπορτάζ, λέω για τους ρεπόρτερ τους μάχημους. Έγινε τίποτα, έχασε η ομάδα, πώς είμαστε, αναφέρθηκε και κάτι, νίκησε η ομάδα, πανηγυρίσατε.
Όπου και αυτό όμως για να στο κλείσω και να μην κάνω πολύ μακροσκελή απάντηση τελικά, το βγάζουν και οι ίδιες ομάδες μόνες τους με τα social. Δηλαδή η εθνική νίκησε προάλληλα στη Σερβία, στο Βελιγράδι, το ότι γιορτάσανε με μαζονάκι, δεν το βγάλε κάποιος μοσογράφος, η ίδια η εθνική το βγάλε. Ναι, καταλαβαίνω τη μία. Ανέβασε στο Insta, στο TikTok, οπουδήποτε, δεν θυμάμαι ποιο τραγούδι, ότι η γιορτάζ είναι μαζονάκι.
Αυτή την είδηση, παλιά, θα την έφτασε ο δημοσιογράφος. Τώρα, τη βγάζουν όλοι. Εδώ έχουν τη δυνατότητα. Ναι, και έχει και νόημα η δεχομένως. Σε άλλα νέα, ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε για τον πρώτο χορηγό του καναλιού, ο οποίος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τη WealthyCount. Η WealthyCount είναι η πρώτη ελληνική, αδιαδοτημένη από την Ελληνική Επιτροπή Κεφάλαιου Αγοράς, επενδυτική εφαρμογή.
Μέσα από τη WealthyCount μπορείς να επενδύεις σε παγκόσμιες μετοχές και ETFs, με μηδενικές προμήθειες, ξεκινώντας από μόλις 1 ευρώ, ενώ πλέον έχεις πρόσβαση και στο ελληνικό χρηματιστήριο. Αν από την άλλη προτιμάς να αποταμιεύεις τα χρήματά σου, αυτό μπορείς να το κάνεις με τα υψηλότερα επιτόκια της ελληνικής αγοράς, που φτάνουν μέχρι και το 3,25% χωρίς καμία απολύτως δέσμευση μέσα σε μια πλήρως εποπτεγόνη πλατφόρμα.
Μπορείς να ανοίξεις τώρα το λογαριασμό σου μέσα σε λιγότερα από τρία λεπτά. Ενώ χρησιμοποιήσεις τον κωδικό SICK ή τον link που θα βρεις στην περιγραφή θα λάβεις και μια δωρεάν μετοχή αξίας έως και 200 ευρώ μετά την πρώτη σου κατάθεση από 100 ευρώ και πάνω. Και φυσικά θα βοηθήσεις πολύ σημαντικά και το κανάλι να συνεχίσει να υπάρχει.
Αυτά από μένα, πίσω στο επεισόδιο. Έχετε το να φέρετε. Πώς βλέπετε την Εθνική τώρα? Η Εθνική και όταν την ανέλαβε ο Ιωάννης Ιωβάνοβιτς και τώρα παίζει καλύτερο ποδόσφαιρο. Αυτό είναι σαφές. Ποιος δεν το βλέπει αυτό ή έχει αιμονή με τον Ιωβάνοβιτς ή με τους παίκτες. Δεν του έδωσα πως θα το μάτιαγα με το. Μου είπαν ότι κάναμε πολύ ωραίο.
Πολύ ωραίο ματς. Απλώς οι εθνικίες, η εθνική Ελλάδα, οι εθνικές γενικά, οι top, μόνο το αποτέλεσμα κοιτάνε. Αλλά και η εθνική δική μας, που λέμε να παίζουμε και καλή μπάλα, πρέπει να κοιτάξουμε το αποτέλεσμα. Εγώ νομίζω ότι εκεί υπάρχουν οι ομάδες του Ιωβάνοβιτς. Ότι φτιάχνει ομαδάρες ή φτιάχνει πολύ καλές ομάδες, σωστό ποδόσφαιρο μοντέρνο, passing game, εμείς την μπάλα, όχι μπάλα στον αέρα κτλ.
αλλά στα κρίσιμα παιχνίδια κάτι γίνεται. Αυτό συνέβη στον Παναθηναϊκό όταν ήταν ο Ιωβάνοβιτς που είχε φτιάξει μια ομάδα που ξαφνικά ο κόσμος γύρισε στο γήπεδο και εκδικούσε πρωτάθλημα. Ήταν συν 12 και το χάσε. Τότε που ήταν όλοι στις πιτσιρικάδες. Όχι μόνο πιτσιρικάδες αλλά σίγουρα μια νέα ομάδα. Ναι. Θέλω να πω ότι έχει και έμπειρους.
Και κυρίως έγινε με την εθνική που νικήσαμε στο Γουέμπλη Φάγαμε 3-3. Πώς τρεις τρία όταν έχεις δείχνει ότι έχεις δυνατότητες. Τι είναι αυτό το ταλέντο. Πάρα πολύ καλό ποδόσφαιρο η εθνική μας. Πολύ περίεργο το τι γίνεται και δεν μπορούμε να... να είμαστε σκληροί στα δύσκολα παιχνίδια. Αν αυτό το φτιάξει... Γιατί τώρα παίζουμε στο Nations League. Δεν δίνει πρόκριση στον γύρο αυτό.
Δίνει όμως για τον κουλπή δυναμικότητας. Αυτό δεν είναι η σκοπιμότητα. Να βγούμε μέχρι τρίτη για να μπούμε στο πρώτο ποτ και να αποφύγουμε τα θηρία. Αν η κλήρωση είναι καλή και δεν περάσει, είναι τεράστια αποτυχία. Αν περάσει, νομίζω θα ανοίξει μεγάλη σελίδα με Ιβάν Ιωβάνου. Θα ανοίξει μεγάλη σελίδα, ναι. Είναι πολύ σημαντικό. Άρα αυτή η νίκη ήταν πολύ σημαντική, αφού κυνηγάς την ουσία την τρίτη θέση.
Πολύ. Και έτσι όπως ήρθε κιόλας και στο τέλος και οτιδήποτε άλλο. Εντάξει, είναι πολύ σημαντικό. Εγώ δεν μεγάλωσα με το γυρο, ήμουν πολύ μικρός, ήμουν πέντε χρονών, δεν κατάλαβα τι έγινε, για να σας πω την αλήθεια, αλλά 10-14 τα πέρασα ωραία, ήταν ωραία. Μετά έκανα αυτή την πολύ μεγάλη κοιλιά, όπως ξέρουμε, εθνική, και ήταν το εντυπωσιακό, σε σχέση με τώρα, έτσι όπως το βλέπω εγώ σαν θεατής, είναι ότι δεν είχαμε τόσους επιθετικογενείς παίχτες τότε, τόσο μπαλαδόρους, ας πούμε, 10-14 με 20, Και ξαφνικά τώρα, από το κέντρο και μπροστά, είμαστε Premier League και πρώτοι ο καθένας στη λίγα του.
Οπότε είναι πολύ εντυπωσιακό το πώς μπορεί να μεταβλήθηκε η τάση των νέων ανθρώπων που παίζουν μπάλα, να παίζουν πίσω, να παίζουν κέντρο. Το που οι προπονητές της Ακαδημίας δίνουν βάση. Δεν ξέρω αν φταίει αυτό, να σου πω την αλήθεια, ή αν είναι απλά τυχαίο. Αλλά δεν νομίζω ότι είναι τελείως τυχαίο. Κάνω μια εκπομπή καθημερινά στους Μπεταράδες με τον Άγγελο Χαριστέα.
Παίχτη σύμβολο και όλα τα σχετικά. Το ξέρετε τον Χαριστέα. Θυμάμαι τη φωτογραφία στη Φανέλα, όταν έβγαλε τη Φανέλα. Ναι, δεν χρειάζεται να πω κάτι για τον Χαριστέα. Και ο ίδιος που είναι επιθετικός, λέει ότι οι προκρίσεις γίνονται από την άμυνα. Δεν τον ενοχλούσε δηλαδή που επήρε Χάγγελ, Παίξαμε πολύ πιο αμυντικά, πολύ πιο κλειστά και κάναμε επιλεκτικές επιθέσεις.
Τι σημαίνει επιλεκτικές επιθέσεις, όχι ότι επιτεθούμε ό,τι θέλουμε εμείς, αλλά δεν θα έχουμε πολλές επιθέσεις. Στις λίγες που θα έχουμε να είμαστε εύστοχοι. Αυτό έπαιζε η Εθνική τότε. Και γι' αυτό δεν βγαίνανε... Ενώ είχαμε καλούς επιθετικούς, ντε, εμείς, top. Χαριστέας, top. Δεν είχαμε όμως πολλούς. Τώρα λοιπόν έχει αλλάξει το πράγμα.
Αυτό τι σημαίνει λοιπόν τώρα ότι λογικά με τόσο ταλέντο θα σκοράρουμε Λογικά με τόσο ταλέντο θα παίξουμε το ποδόσφαιρο που θέλει ο Γιωβάνοβιτς Αυτό δεν θα σου δώσει την πρόκριση γιατί δεν θα βάλεις πέντε γκολ Θα βάλεις ένα, θα βάλεις δύο, να βάλεις τρία, δύσκολο Πρέπει λοιπόν να υπάρχει ισορροπία Νομίζω ότι έχουν αλλάξει λίγο το πώς βλέπουν τα παιδιά το ποδόσφαιρο τα πιτσιρίκια δεν θέλουν να γίνουν αμυντικοί Παλιά μην το λες Τώρα θέλουν να γίνουν επιθετικοί θέλουν να σκοράρουν, θέλουν να τους περάσουν όλους Εντάξει στις ακαδημίες τώρα δεν ξέρω ακριβώς τι δουλειά γίνεται αλλά και στις ακαδημίες πρέπει να βγάλουν παιχτες που να νικάει η ομάδα τους Είμαστε τυχεροί έχουμε αυτή τη φουρνιά θα ήμασταν τυχεία να δεν εκμεταλλευτούμε αυτή τη φουρνιά να πάει κάπου γιατί αν δεν πάει σε μεγάλη διοργάνωση θα είναι μια φορή που θα έχει φύγει αν δεν πέρναν τα παιδιά το γιούρο το 4 ποιος θα θυμόταν τον Χαριστέα και τον Ζαγοράκη τώρα τους θυμόμαστε και είναι σύμβολα
γιατί πήραν το γιούρο θα ήταν η χαμένη γενιά το λέω με σιγουριά αυτό που τώρα μιλάμε για παίκτες προσωπικότητες αν δεν πέρναν το γιούρο αν πηγαίναν απλώς το γιούρο και φεύγαν στον πρώτο γύρο θα ήταν μια αποτυχημένη εθνική η κατάκτηση κάποιου στόχου η επίτευξη κάποιου στόχου σε φέρνει ψηλά και στη ζωή μας και στο ποδόσφαιρο εμένα δεν είμαι καλός εδώ πιστεύω αν δεν πίστευες ότι ο Πάνος κάτι έχει πετύχει σίγουρα όχι ο Πάνος δεν έχει πετύχει το γύρο ούτε τίποτε κάτι σου κάνει οι άνθρωποι που σου καλείς, οι άνθρωποι που συζητάς οι άνθρωποι που σου κάνουν ένα trigger να τους καλέσεις κάτι έχουν πετύχει εγώ μεγάλος ακούγοντας τη φωνή σας πάρα πολύ Οπότε είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή που είστε εδώ τώρα.
Δηλαδή έχω ακούσει από εσάς για μπάλα πάρα πολλές φορές. Και είναι πολύ ευτυχές, τέλος πάντων. Πώς ήταν, μια σχέση με αυτό το Euro, πώς ήταν τότε όταν κάνατε ρεπορτάζ, όταν είσαι αθλητικός δημοσιογράφος, το 2004. Εντάξει, αυτή είναι για όλους μας όμως, και για κάποιους πολύ περισσότερο, η πιο δυνατή χρονιά της καριέρας μας.
Εγώ δεν είχα πάει στην Πορτοκαλία. Στην Πορτοκαλία είχε πάει ένας συνάδελφος από το κανάλι που δούλευα και πάρα πολύ απαλά μέσα. Και αυτός είχε φύγει να πάει με μια βαλίτσα για μια βδομάδα. Δηλαδή είχε πάρει εσώροχα για μια βδομάδα. Τα πρώτα δύο μάτια, ας πούμε. Πώς ήταν, δύο, τρία. Λέω, θα γυρίσουμε, καλά να είμαστε, θα περάσουμε ωραία.
Εν πάση ότι ο Λετρούς χωρίς περιβολή είχε πάρει λίγα ρούχα. Και έκατσε ένα μήνα. οπότε είτε του φέρανε από την Ελλάδα δεν θυμάμαι ή αγόρασε εκεί, δεν θυμάμαι τι είχε γίνει πάντως το γύρισε για να ξαναφύγει μετά στείλαμε και άλλο συνάδελφο στην Πορτογαλία γιατί ένας δεν έφτανε γιατί άρχισε να γίνεται ζώο μετά πήγε και τρίτος συνάδελφος ο Παλπαρίνης πήγε ο τρίτος τελευταίος νομίζω τον ξέρετε τον Αντρέα τι θέλω να πω, ότι ήταν μια χρονιά το Euro και μετά οι Ολυμπιακοί Αγώνες το non-stop, χωρίς ανάσα εγώ δούλεψα στους Ολυμπιακούς Αγώνες δύο μήνες μέσα στην ομάδα των δημοσιογράφων των Ολυμπιακών Αγώνων και δούλευα στο κανάλι μου τότε στον Α για το Euro είχε πάρα πολλή δουλειά δεν νομίζω ότι το απόλαυσαν όσο εσείς ή τέλος πάντων όσοι το προλάβανε πιο μεγάλη δοσάρες και 35 άρδες, 40 άρδες και πιο μεγάλη, 40 άρδες σήμερα νομίζω ότι ήταν πολύ δύσκολο για μας να διαχειριστούμε πρώτο θέμα στο Δελτίο κάθε μέρα, μεσημέρι Δελτίο, βράδυ Δελτίο, ρεπορτάζ, να βρεις κάποιον καλεσμένο, να βρω τα παιδιά εκεί.
Εγώ ήξερα κάποιος από εκεί, λόγω Παναθηναίκου, που έκανε ένα ρεπορτάζ, Τάκη μου, Φίσα μου, σε παρακαλώ, βγες το βράδυ στο Δελτίο, με έχει κλείσει το Μέγανε, εντάξει. Είχε πάρα πολύ δουλειά. Όμως τώρα που το... Όχι τώρα, και λίγα χρόνια μετά. Είμαι τυχερός που το έχω ζήσει. Είμαστε τυχεροί που το ζήσαμε δημοσιογράφοι. Ακόμη πιο τυχεροί όσοι είχαν πάει στην Πορτοκαλία.
Γιατί έζησαν κάτι unique. Δεν ξαναγίνεται αυτό. Και να ξαναπάρουμε τον καιρό, πες ότι πάμε τώρα το 28 και το παίρνουμε. Δεν το παίρνουμε. Δεν είναι το ίδιο. Γιατί... Γιατί ήταν το πρώτο. Το 4 ήταν το πρώτο. Ναι, ναι. Το Ευρωμπάσκετ το 87 ήταν το πρώτο. Και εγώ, εντάξει, παιδάκι ήμουνα. Οι ΣΥΡΙΖΙ δεν γινήθηκαν. Αλλά ήταν το πρώτο. Το Ευρωβάσιο 2005. Φανταστικό ήτανε.
Δεν ήταν το πρώτο. Δεν ήταν το πρώτο. Το πρώτο χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν της Βούλας Πατουλίδου. Το 1994 στη... Το 1992 στη Βαρκελόνη. Το 1992 στη Βαρκελόνη. Το πρώτο αντιπτώσιο στο Πατουλίδο. Αυτό είναι το πρώτο. Δεν χαρούμε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τεντόγλου. Φυσικά, και το χαρήκαμε.
Αλλά το πρώτο είναι το πρώτο. Ήτανε φοβερή χρονιά. Και για τους αθλητικούς συντάκτες και χρονιά πολλών χρημάτων, πολλών δουλειών, εργασίες κάπου. Πολύ καλή σεζόν για όλους, αλλά όχι μόνο για τους δημοσιογράφους. Η Ελλάδα ήταν διαφορετική τότε. Δυστυχώς. Πάει να ξαναγίνει κάτι, αλλά όχι το ίδιο. ξεκατηνιάσματα και όλα τα σχετικά όχι στο Euro και στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα πέριξε.
Μιας και το λέτε είναι βιώσιμη η καριέρα για ένα νέο να θέλει να γίνει νημοσιογράφος σήμερα. Από όπους οικονομική εννοώ. Αν δεν γίνει το πρώτο όνομα να φτάσει να γίνει το πρώτο όνομα κάποιος. Πρωτόνομα είναι με τον Βαγγελάτος, ναι. Γιατί ο Βαγγελάτος δεν θα βγει άλλος ή αν βγει θα είναι ένας ακόμα. Εννοώ να το ξέρει ο κόσμος να το ξέρει πολύ ο κόσμος δεν ξέρω βασικά πως είναι τα στάνταρ καθόλου λοιπόν Εγώ θεωρώ ότι είναι ένα επάγγελμα που δεν είναι πιο δύσκολο από τώρα πέρασα στον δρόμο για να έρθω στη βαλιά μου γειτονιά που λέει ο Κημασονάκης, εδώ γεννηθικά λίγο πιο κάτω εγώ αλλά δεν έζησα εδώ είδα τρία κομμωτήρια χαμός γινότανε δηλαδή τα κορίτσια εκεί μέσα που είναι όλη μέρα δεν νομίζω ότι κουράζονται λιγότερο από εμένα που πάνε να κάνουν μια εκπομπή να διευθύνουν ένα site αυτή την περίοδο ή να πάω για ρεπορτάζ έξω δεν λέω ότι δεν κουραζόμαστε αλλά δεν νομίζω ότι κουράζομαι περισσότερο οπότε είναι βιώσιμο γιατί δεν έχει κόπο αλλά έχει ένα κόπο που θα σου φέρει χρήματα κάποια στιγμή
δεν είναι οικομότρια και το λέω με καλό τρόπο ο οικομωτής θα πληρωθεί από day one ο δημοσιογράφος ίσως χρειαστεί να περάσει ένα δίμηνο. Παλιά ήταν πολλά, πολύ περισσότερα. Εγώ μείνα 18 μήνες χωρίς λεφτά. Τόσο πολύ, ε. Εκεί να βγαίνεις στο λοφορείο και με το αμάξι να περιμένετε. Δήπως μιλήσεις κάποιος. 18 μήνες, τι να κάνεις όμως.
Ναι, ναι. Δηλαδή τι να κάνεις άλλες, άμα δεν θες. Επειδή ήταν παιδιά της δικής μου γενιάς και πιο τολάρτοχα από μένα και με πιο καλό κείμενο, που δεν το άντεξαν αυτό. μου λέγανε πάνω θα σταματήσω διότι δεν βγαίνει εγώ με ανατυχερώστηκα μια οικογένεια που με στήριζε μου πλήρωνε τη βενζίνη μου για να πάρω το αυτοκινητάκι μου να πάω στην Παιανία μου πλήρωνε το φαγητό μου και το σπίτι που μέναμε ήταν οι γονείς μου όχι 15 χρονών 22-23 αν δεν έχεις αυτό τον background της οικογένειας ή μόνος σου να δουλεύεις άλλη δουλειά γιατί αυτό είναι το δύσκολο να μπορείς να συντηρήσεις εκεί με άλλη δουλειά δεν προλαβαίνεις, όλοι σταματάνε.
Σήμερα δεν είναι έτσι. Σήμερα τα παιδιά που θα μπουν στην δημοσιογραφία επειδή έχει πάρα πολλά μέσα, μόνο το YouTube έχει ανοίξει τόσο πολύ. Καλά, ναι, τι γίνεται. Τα τέσσερις τρία χρόνια... Μα πρόσεξε, εγώ δεν λέω για τη δική μου εποχή αρχής γιατί δεν μου αρέσει να σκεφτώ το παρελθόν, να το χαρώ να σκεφτώ πάντα. Πριν από πέντε χρόνια το YouTube δεν ήταν έτσι.
Ναι, όχι σήμερα όχι. Πριν πέντε χρόνια, όχι πριν δεκαπέντε, τελευταία δύο-τρία έχει γίνει το boom. Τώρα έχει δουλειές παντού. Και στα αθλητικά και στα μη αθλητικά. Θεωρώ ότι ο δημοσιογράφος σήμερα, αν μπει και του αρέσει, θα ξεχωρίσει και θα πάρει λεφτά. Λεφτά εννοώ να έχει το μισθό του. Όχι να περιμένουμε καιρό να δούμε αν είναι καλός.
Εννοείται πως είναι ένα επάγγελμα το οποίο πρέπει να το δοκιμάσει κάποιος αν του αρέσει, αλλά να αποφασίσεις ότι μπορεί να μην έχεις απατοκυριακά μπορεί να μην έχεις ελεύθερο χρόνο όσο θα ήθελε αλλά έχεις άλλα πράγματα εντάξει μόνο που είσαι στο γήπεδο αν μας αρέσει φαντάζομαι δεν ξέχει να κάνεις αθλητική δημοσιογραφία ή οποιαδήποτε δημοσιογραφία αν δεν του αρέσει αυτό το πράγμα για το οποίο κάνει ρεπορτάζ ή κυνηγάει πολύ δύσκολα γίνεται αυτό δεν μπορεί να γίνει αν μας αρέσει μπάλα και πηγαίνεις στο γήπεδο Κάτι σου δίνει.
Κάτι σου δίνει μόνο που είσαι στο γήπεδο. Εάν σ' αρέσει η μπάλα και πηγαίνεις στο γήπεδο και έχεις τη ρομαντική μόνο πλευρά, όμως ότι είδα έναν ωραίο αγώνα και πάω σπίτι μου να το πω με τους φίλους μου να το συζητήσουμε, δεν μπορείς να γίνεις δημοσιογράφος. Όχι, όχι. Είναι η αρχή ίσως. Ναι, ναι. Πρέπει να δεις και την αθέατη πλευρά, τη σκοτεινή πλευρά, τη δύσκολη πλευρά του, έτσι ξέρουμε.
Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταλάβει αν μας ακούει και αν μπορώ εγώ να να δώσω όθηση σε κάποιο παιδί ότι πρέπει να το κυνηγήσει πραγματικά όσο δεν πάει αν του αρέσει αυτό που έχει σκεφτεί. Μην κολλήσεις στον κακό ρευστάμενο στον χαζοάρχ συντάκτη στον βλάκα διευθυντή βόγγλη ή σε οτιδήποτε γιατί τέτοιοι θα υπάρχουν παντού.
Αν πει μπήκα εκεί και δεν μου έδωσε την ευκαιρία και τα λοιπά. Εντάξει, δηλαδή, αν πας και δουλέψεις σε ένα αστιατόριο και εκεί πετύχεις ένα αφεντικό περίεργο, πάρει και από εκεί θα φύγεις. Θα φύγεις από παντού. Μέχρι να πετύχεις τον ιδανικό και τα λοιπά. Καλό είναι να υπάρχει χημεία, αλλά η στόχο προσήλωση, τι θες να κάνεις, αυτό θα το κάνεις.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό να το καταλάβουν αυτά τα νέα παιδιά, γιατί συνήθως απογοητεύονται από τη συμπεριφορά κάποιου. σημαντική είναι η συμπεριφορά, μακάρι να είμαστε σωστή συμπεριφορά μας. Ναι, εννοείται. Αλλά μην σταματήσω εγώ την πορεία μου επειδή πέτυχα έναν τύπο που δεν με εκτίμησε. Όχι, δεν χρειάζεται. Αναλόγως και πόσο σου αρέσει κάτι, αυτό που είπατε στην αρχή, νομίζω πειζει το βασικότερο ρόλο.
Πόσο γουστάρεις αυτό το πράγμα που κάνεις, ειδικά όταν είναι κάτι το οποίο θέλει ένα διάστημα επομονής μέχρι να δεις τους καρπούς σου, ας πούμε. Τέλος πάντων, εσείς αποφασίσατε συνειδητά να κάνετε λιγότερο ρεπορτάζ και να μπείτε σε εκπομπή στην πορεία σας, επειδή το είπατε πριν ξεκινήσουμε ότι ρεπορτάζ δεν κάνουν τόσο πολύ πλέον.
Νομίζω ότι έγινα λίγο τυχαία, όχι τυχαία, τυχαία τα πράγματα. Δηλαδή εγώ ξεκίνησα και έκανα ρεπορτάζ. Αν δεν έφεραν τις ρεπορτάζ, γιατί να στα κατάνε. Ας το δώσουν η κωβίστα 22-23 αν είσαι ποιος είναι ο μόρφος που δεν είμαι κιόλας. Οπότε όλα τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους κάπως. Μπήκα, έφερα ρεπορτάζ, τους άρεσε, έκανα αξιοπρεπή βίντεο στην τηλεόραση, έκανα λίγο ραδιόφωνο, το ένα έφερε το άλλο.
Άρα έφερα κάτι. Όχι πάντα κάθε μέρα ειδήσεις, κάθε μέρα ειδήσεις έφερνε κανείς. Αλλά έφερα κάτι. Δηλαδή έκανα αυτό που λένε το deliver. Με στέλναν να πάω να κάνω ένα θέμα Το έφερα το θέμα Με στέλναν να πάω να φέρω ένα ρεπορτάζ Το έφερα το ρεπορτάζ Άλλες φορές έφεραν καλύτερο το διπλανό κανάλι Και ο Sky δεν είχε το ρεπορτάζ το καλό Επόμενη φορά Αλλά κάτι κάναμε Αυτό μου τελείωσε γύρω στο 2009-2010 Δηλαδή η ανάγκη μου να πηγαίνω για ρεπορτάζ Γιατί μ' άρεσε πάρα πολύ εμένα Να πηγαίνω εκεί πέτα συνέχεια ήμουν μια βάλιτσα στο χέρι ένα διάστημα μου άρεσε πάρα πολύ μου τελείωσε το 12 μου τελείωσε γύρω στα 34-35 όπου το έχω κάνει για 12-13 χρόνια δεν είναι και λίγο τα 12-13 χρόνια ρεπορτάζ δηλαδή θαυμάζω πάρα πολύ τους ρεπόρτερ που είναι στην ηλικία τη δική μου και είναι ακόμα ρεπόρτερ τους θαυμάζω με την έννοια μου στην κυριολεκτική ότι οι αντοχές τους το ένα το άλλο όχι ότι αυτό που κάνω είναι εύκολο θα με παρουσιάσω μια εκπομπή γιατί ο παρουσιαστής εκπομπής, δεν ξέρω αν το καταλαβαίνει ο κόσμος αυτό
νομίζω απλώς ότι είναι ένα προβεβλημένο πρόσωπο κουβαλάει στην πλάτη του όλη την ομάδα Ναι, μα δεν παίξεις καλά αυτός ούτε ρεπορτάζ για να κάνω άλλος βγαίνει μέτριο Να σου πω ένα πολύ απλό παράδειγμα έχεις βγει εσύ για αποκλειστικό ρεπορτάζ και το φέρνεις και εγώ δεν το πασάρω σωστά, δεν το δουλεύω σωστά δεν το περνάω σωστά στον κόσμο δεν το πιστεύω, δεν, δεν, δεν είμαι σε κακή μέρα δουλειάς η δική σου δουλειά ενδεχομένως γιατί δεν είναι και σίγουρο θα πάει στράφη τι θα πούνε, κακός παρουσιάστης ο Πανός εσύ τι σε νοιάζει αυτό, εσύ σε νοιάζει ότι η δουλειά σου που πήγε εγώ λέω ακραία παραδείγματα σε σχολές όταν πήγαινα σε διάφορες σχολές έκανα τον καθηγητή και λέω έκανα γιατί πρέπει να είσαι καθηγητής να έχεις τελειώσει κάτι πιο μετέφερα τις γνώσεις μου τέλος πάντων στα παιδιά.
Όλοι έχουν τη σημασία τους. Όλοι έχουν τη σημασία τους. Εγώ τι κουμπί θα παρουσιάσω αν δεν ετοιμάσεις εσύ κάτι. Ο παρουσιαστής κρέμεται από το ρεπορτάζ. Όταν λοιπόν εγώ μου έφυγε το κομμάτι του ρεπορτάζ που ρέγυψε τέλος τυχαία η επιστροφή μου στο Sky γιατί ξεκίνησα στο Sky πήγα τα εκαθομιά στον Α και εκεί στο 9-10-2010 Δεν ήθελα να συνεχίσω ρεπορτάζ.
Ο Α μας έδιωξε με έναν τρόπο ότι δεν ήθελα αθλητικό τμήμα. Δεν μας έδιωξε ακριβώς. Αλλά τέλος πάντων, παιδιά, δεν θα έχουμε αθλητικά του χρόνου. Και βγήκαμε στην αγορά εργασίας. Δεν είχα σκεφτεί κάτι. Περίεργα χρόνια κιόλας γενικότερα για την αγορά εργασίας. Λίγο πριν την κρίση. Λίγο πριν. Τέλος πάντων, προκύπτει ο Σκάι που θέλει να κάνει εκπομπές.
Μου λέει ο τότε διευθυντής, σε θέλω για εκπομπή. Λέω ρεπορτάζ, γιατί όχι, μου λέει συμπαρουσίαση με άλλους. Ωραία. Και περνάει η πρώτη σεζόν που κάνω συμπαρουσίαση με Χριστίνα Βραχάλη και Γιώργο Λιώρη και τελειώνει η σεζόν και κάπως γίνεται ένα περίεργο πράγμα στον ΣΚΑΙ. Είχε αθλητικά, αλλά έδιωξε και κάποιες μεταδόσεις που είχε κάπως να αποσυμφορεί στον πάτη, δεν θέλω να με ακριβωστεί και μένει μια εκπομπή ορφανή που δεν έχει παρουσιαστεί.
Και με φωνάζει ο τότε Γενικός Διευθυντής του Sky όχι ο κύριος Αλαφούζος, ο Γενικός Διευθυντής του Sky και μου λέει να μιλήσουμε λοιπόν για την εκπομπή. Λέω θα έχουμε. Μου λέει βεβαίως. Αυτό είναι καλοκαίρι του 10. Λέω Εθνική Μουντιάλε Νότια Αφρική. Μετά το Μουντιάλε πριν το Μουντιάλε. Ωραίο Μουντιάλε αυτό. Μου αρέσει πάρα πολύ.
Ωραία, ναι. Μου λέει, τι εκπομπή θα έχουμε. Μου λέει, τι εκπομπή θες να κάνουμε. Λέω, αυτή που είχαμε λίγο πιο βελτιωμένη κτλ. Ωραία. Και καταλήγουμε να συνεχίσουμε με τον «Γολ χωρίς σύνορα» που έγινε, αν όχι θρηλυκό, σίγουρα πολύ famous για μια μεγάλη γενιά παιδιών. Θρηλυκό θα πω εγώ. Εντάξει. Ακόμα και σήμερα μου λένε.
Θα το πω εγώ, έρωτε εσείς, ναι, ναι. Ακόμα και σήμερα μου λένε για αυτήν την εκπομπή. Αυτή είναι σταθμός. Μα και εγώ από εκεί έμαθα ποιος θα πάρει ως βόλος. Ναι, από όλος ο κόσμος. Και ήταν και ωραία εκπομπή. Δηλαδή, περίμενα να ξυπνήσω τον πρώτο Σάββατο και να δω όλα τα γκολ. Να δω όλα τα γκολ. Όλα. Έτσι ξεκίνησε ο γκολ χωρίς σύνορα.
Ήταν λίγο τυχαία. Και του λέω, ποιος θα την κάνει την εκπομπή. Ήθελα να μου πει να την κάνεις εσύ, αλλά δεν του είπα αν δεν την κάνω εγώ. Μου λέει, εσύ. Καντεβαίνω στο δεύτερο όροφο πρώτο που ήταν το αθλητικό, λέω, παιδιά θα έχουμε κομπή κανονικά. Τι ώρα, Σάββατο 12. Λέει, εγώ θα την κάνω. Εσύ δεν είσαι. Και φτιάχτηκε μια ομάδα με αριστιντάκτη τον Άγγελο Τόμπρο που τώρα είναι στον Αντένα και κάνει πολύ ωραία καριέρα.
Το Μανώλη Σφακάκη που μετά τη συνέχιση την εκπομπή έφυγα εγώ στην παρουσίαση και τα λοιπά και τα λοιπά. Και μια πολύ καλή ομάδα, δεν σας αναφέρω όλους. Ξέρεις τι κάναμε εμείς, για να το πω τώρα, γιατί πολλές φορές μου το λένε και εδώ. Κάναμε σωστή προετοιμασία, αλλά καθόλου επιτεδευμένη προετοιμασία. Δεν καθόμουν εγώ την Παρασκευή το βράδυ, πώς θα παρουσιάσω την εκπομπή.
Εγώ θα ήμουν σε κάνα μπουζούκι, ή αν δεν ήμουν σε μπουζούκι, Ήμουν κάπου να πίνω το ποτό με τους φίλους μου, ξέρω, με την τότε κοπέλα μου, και πάνω να φύγουμε, ξέρω, 12.30, γιατί αύριο θα πέραν. Α, ναι, σωστά. Κοιμόμουν, σωστά ήμουν. Αλλά δεν ήταν ότι... Πολύ δουλειά την Παρασκευή, ήμουν εκεί, ήταν όλα τα παιδιά εκεί, μάθαινα τα βίντεο τι κάνουν, ήξερα τι κάνουν και μετά από λίγο καιρό ήταν και αυτοματοποιημένα.
Διάβαζα ποια η τύχη είναι στα πρωταθλήματα, Δεν πήγα να παρουσιάσω το βίντεο της Bundesliga και να μην ξέρω ποιος είναι πρώτος. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό. Δεν γινόταν η προετοιμασία του τύπου θα παρουσιάσουμε μια εκπομπή που πρέπει να καταπλήξουμε την Ελλάδα και να αλλάξουμε το χάρτη. Τίποτα. Κάναμε αυτό που έλεγες πριν που μας άρεσε.
Νομίζω ότι άλλαξε πολύ ο τρόπος παρουσίας της εκπομπής. Όσο έτρεχε εννοείται. Ναι, μέχρι το 2010 που ξεκίνησε το κολύχο Ρησίνορα στην δεύτερη βερσιόν του, γιατί υπήρχε και πριν, ήταν λίγο στημένες οι αθλητικές εκπομπές. Εγώ όμως δεν άλλαξα την παρουσίαση γιατί είμαι το φαινόμενο και άλλαξα την παρουσίαση, γιατί αυτό ήμουν εγώ.
Δηλαδή, τη συζητάμε ακόμα την εκπομπή για τρεις λόγους, νομίζω. Ο ένας είναι ότι σας άρεσε πάρα πολύ η θεματολογία. Ο δεύτερος σας άρεσε το πώς μιλάγαμε. Δηλαδή έμπαινε ο Σφακάκης, τον κορέδευα, και μετά το σφακάκι. Δεν φτιάχνω ανατογραφή και το κουρέδευα. Αυτούς με κουρέδευε περισσότερο. Και ο τρίτος είναι ότι τότε δεν υπήρχαν τα social media που θα δεις τον κουλ μετά από ένα δευτερόλεπτο.
Το περίμενες λίγο να το δεις. Το μάζεμα της εβδομάδας. Και πολλοί δεν είχαν και συνδρομητική τότε. Τότε ξεκινάγει η Conex TV, σήμερα Cosmote TV, σήμερα Madenda TV. Conex λίγο να το δω. Το θυμάσαι? Το θυμάμαι. και είχα και θέλαμε το γκολ. Μπράβο. Και η Nova ήταν στημένη 15 χρόνια μαγαζί τότε. Η Nova τότε ήταν super sport, plus sport, κάπως ήταν κάτι περίεργο.
Όπως ήταν. Ναι, ναι. Άρα λοιπόν η κομπή αυτή χρειαζόταν ο κόσμος, η ψηρικαρία, οι 12 με 25 ηλικία να γουστάρουνε. Ναι, ναι, ναι. Άρα η ανάγκη, το πώς τα λέγαμε και το τι ωραία δουλειά κάναν τα παιδιά τη συζητάμε ακόμα και σήμερα. Ήταν μια ερώτηση που ήθελα να σας κάνω αυτή Πώς πιστεύετε έχει επηρεάσει το γεγονός Ότι με το που παίρνει το goal Εγώ μπορώ να δουλεύω το βράδυ κάπου Θα ανοίξω το instagram θα δω το goal μετά από 10 λεπτά Πόσο έχει αλλάξει την πραγματικότητα Full Και καλό και κακό βέβαια Το καλό είναι ότι δεν χρειάζεται να τρέξεις παντού Για να βρεις την πληροφορία Τι βρίσκεις και σαν δημοσιογράφος ο Νίτερ Όλοι μας Κακό και στους δημοσιογράφους ότι δεν είμαστε τόσο απαραίτητοι.
Ναι, καταλαβαίνω τι εννοείς. Οι εκπομπές οι αθλητικές δεν είναι τόσο απαραίτητες στην τηλεόραση πλέον. Είναι, αλλά όχι τόσο. Όχι τόσο. Αφού όλο το παιχνίδι είναι είτε στο social, είτε στο youtube που είναι και αυτό social, αλλά σε εκπομπές εννοώ, είτε σε κάτι πολύ σύντομο, ένα short, ένα reel. Εσύ αυτό που κάνεις εδώ δεν είναι σε reel, δεν είναι σε...
Ναι, ναι, ναι. Αυτό είναι. Ποιος θα κάτσει να ακούσει τώρα όλη τη συνέντευξη του Πάνου Βόγλη Ο Σπύρος Δεν ξανακούσουμε τώρα Ο Σπύρος είναι δίπλα μας Θα δει όμως ένα λεπτό και μπορεί να του φανεί ενδιαφέρον Ή να πει τη Βλακίες λέει Θα δει 30 ενδιαφέρον λεπτά Αλλά έχει αλλάξει πάρα πολύ το πόσο Καθόμαστε να ακούσουμε μια πληροφορία Πάνω από ένα λεπτό Έχει αλλάξει πάρα πολύ πράγματι Αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα γενικά να ξέρεις όμως Συμφωνώ απόλυτα Δεν είμαι σίγουρος ότι έχει κανένα νόημα Δηλαδή η δημοσιογραφία που μου λες τώρα να μπει ένας πιτσιρικάς θα μπει Αλλά πιτσιρικάς ένα νέο παιδί θα μπει Τι θα κάνει Κείμενα κείμενα κείμενα πάει από το κείμενο Δυστυχώς το κείμενο πεθαίνει Δυστυχώς πεθαίνει το κείμενο Και το λέω το δυστυχώς όχι γιατί ήμουν κανένας φοβερός συγγραφέας Για δημοσιογράφος αλλά από εκεί ξεκινήσαμε όλοι έχω δουλέψει 9 χρόνια στο Φως των Σπορ έγραφα κάθε μέρα ρεπορτάζ η αλλαγή είναι πολύ μεγάλη τώρα και με το EI θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη
εγώ πιστεύω θα συνεχίσετε με συγχωρία σας όχι αυτό ήθελα να πω οπότε το ότι εμείς κάναμε την εκπομπή τότε και την είχε ανάγκη ο κόσμος σήμερα τον κόλχορ σύντομα αν το ξεκινάγαμε δεν θα είχε επιτυχία μπορεί να μην είχε τόση Εμείς τα βλέπουμε όλα ρομαντικά. Εγώ το θυμάμαι επειδή ήμουν παιδί πραγματικά και έλεγα τι ώρα έχω να δω τα γκολ.
Εννοείται, ναι. Πιστεύω θα έχει και σήμερα γιατί αυτό το μάζεμα όλο μαζί πάλι λείπει. Θα πρέπει να ανοίξει ο καθένας το ξεχωριστό βίντεο, το κάθε μάτς. Θα μου πείτε, αφού το κάνει ό,τι ώρα γουστάρει, γιατί να κάτσει ανάμεσα στις 12. Θα το έβλεπε όλο το... θα το έβλεπε στο YouTube, Αν κολλούν χωρίς σύνορα, ό,τι ώρα θέλει αυτός.
Αλλά... Πιο πολύ αυτό που με χαλάει, είναι ότι δεν υπάρχει προσμονή. Το γκολ... Περίμενες να το δεις, τώρα το βλέπεις συνέχεια. Δηλαδή, δεν κάνει... Πώς να το πω... Το κάθε μεμονωμένο γκολ δεν έχει τόση διαφορά στο τι βλέπεις από το ποδόσφαιρο. Έμπαινε ένα ψαλιδάκι, είχε μπει το ψαλιδάκι του Ρούνεϊ με τη Σίτι, που κάνει σέντρα ο Νάνι, κοντράει παρακάπου και σηκώνω το άλλο και κάνει αυτό το πράγμα.
Και θυμάμαι, είδα ένα στιγμό, όταν ήμουν στην τηλεόραση, δεν το προλαβαίνω όλο όμως, και ψάχνα σαν τρελός την εμόνινη μέρα, πού θα δω αυτόν τον κόλλ. Και ήμουνα έντεκα χρονών, ας πούμε. Και λέγα, είδατε το ψαλιλάκι του Ρούνιν στο σχολείο, ας πούμε. Και ήταν το ψαλιλάκι του Ρούνιν. Τώρα θα το βλέπεις, θα το ξεχαγείς. Κάπως έτσι. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει.
Δεν θυμάμαι κολλού με τα 18 εγώ. Ιδιαίτερα. Νομίζω δύο πράγματα έχουν ουσία εδώ σε αυτό που σου έτσι μια φορά. Ήμουν πολύ τυχερός που παρουσίασα τον κολλού χωρίς σύνορα. Ήμασταν πολύ τυχεροί όλοι που είχαμε αυτή την ομάδα. Ήταν πολύ τυχερά τα παιδιά που ήμουν παρουσιαστής εγώ και ανέδειξα τη δουλειά τους όσο καλύτερα μπορούσα.
Χωρίς να το έχω στόχο αυτό. Δεν το παίζω στα παιδιά τώρα. Ήταν ξεχάθαρο και όπως το είπατε, δεν του παίρνει κανένα στράβο. Ναι, μου έβγαινε πολύ ωραία. Και ήμασταν πολύ τυχεροί που η εποχή ήταν ακόμα εκείνη η εποχή. Δεν θα μπορούσε να πετύχει. Δεν θα είχε γίνει σημείο αναφορά στον κόλ χωρίς σύνορα αν έβγαινε σήμερα, Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο του 2026, που κάνουμε αυτήν την κουβέντα εμείς.
Τι θα γινόταν σήμερα όμως και τι εκπομπές υπάρχουν σήμερα. και σήμερα κάνω εκπομπές και υπάρχουν και πολύ αξιόλυγες τηλεοπτικές και YouTube εκπομπές αξιόλυγες υπάρχουν. Σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη διάδραση. Δηλαδή σήμερα την ώρα που εγώ θα πω τη Βλακία θα μου γράψει ο άλλος ο Σασόσης Αλοπαναγιώτης δεν είναι ο Ρονάλντο είναι ο άλλος Ρονάλντο.
Α, οκ και το διορθώνω. Η διάδραση, η επαφή σε φέρνει πιο κοντά. Εμένα τότε με πετυχαίναν το βράδυ κάπου. τώρα με βλέπουν εκείνη την ώρα στο youtube και μου στέλνουν μήνυμα πάνω ωραίο το μπλουζάκι σου σήμερα ή πάνω ότι χάλια μπλουζάκι φοράς αυτό έχει αλλάξει πάρα πολύ σε ένα τομέα και στο βασικότερο τομέα ότι η πληροφορία υπάρχει παντού οπότε δεν καίγεσαι να τη δεις σε μια εκπομπή τι καίγεσαι για μένα να δεις το σχόλιο, να ακούσεις το σχόλιο δηλαδή ξεχωρίζουν σήμερα οι άνθρωποι που κάνουν σωστό σχόλιο ή έχουν επιδραστικό ρεπορτάζ και επιδραστικό σχολείο.
Εκεί είναι η ουσία πλέον. Ναι, το οποίο εγώ θεωρώ ότι θέλει πολύ ευφυΐα για να μπορείς να κάνεις σωστό σχολείο. Δεν νομίζω ότι γίνεται τυχαία. Πιστεύω ότι είναι και ταλέντο και κάτι που χτίζεται για να κάνεις σωστό σχολείο. Αλλιώς λες... Ευφυΐα δεν ξέρω. Σίγουρα όμως χρειάζεται γιατί δεν θεωρώ ότι κάνω σωστό σχολείο οπότε δεν το μιλάω για μένα αλλά η φυγεία δεν ξέρω αν χρειάζεται.
Χρειάζεται όμως να έχεις καλά η γνώση του θέματος, να είσαι αμερόληπτος όσο γίνεται και να πεις ότι παιδιά αυτό είναι πέναλτι. Και την επόμενη εβδομάδα που θα είναι εις βάρος της ομάδας που υποστηρίζω, γιατί έχουμε γίνει και πολύ οπαδική τα τελευταία χρόνια, πολύ κακό αυτό, πάλι το ίδιο θα πω. Αυτός αρχίζει και κερδίζει πόντους.
Εμείς όμως δυστυχώς στην αθλητικό ρεπορτάζ σήμερα, της βάρος της ομάδας που κάνω ρεπορτάζ γιατί μετά θα μου κλείσουν την πόρτα ή πρέπει να την υποστηρίξω, να γίνω αυτόκλητος υποστηρικτής της ομάδας αυτής. Δηλαδή λέει ο ρεπόρτερ Ολυμπιακού κάτι για τον Παναθηναϊκό πρέπει να πεταχτεί ο ρεπόρτερ Παναθηναϊκού να αντιδράσει. Και όλα τα ρεπορτάζ έτσι. Γιατί πρέπει να πεταχτεί, άμα είναι σωστό.
Δηλαδή αυτό που έχει γίνει πλέον και πουλάει από τι καταλαβαίνω είναι να πάρουμε με στρατόπεδα δεν θα περάσεις με να μιλήσεις για το δικό μου στρατόπεδο εγώ θα μιλήσω, εσύ δεν θα μιλήσεις γιατί ένα και δύο να τυμπούμε στον άλλον για να γίνει μπαζ, αυτό να ξέρεις που δεν είναι μόνο στα αθλητικά εγώ το βλέπω πολύ και σε πολιτικές εκπομπές και σε κοινωνικές δεν νομίζω ότι μας κάνει μακροπρόθεσμα καλό κάνει views εκείνη την ώρα θα κοπεί το reel και το short και μετά θα δουνε Ενώ θα τη βλέπατε να κοπεί 5.000.
Και μετά. Και μετά. Θα ξαναπλακώθω μαζί σου για να γίνω μπάζ. Αυτό θα κάνουμε. Συμφωνώ πολύ με εσάς, αλλά ποια πιστεύετε είναι η εναλλακτική. Εγώ συμφωνώ. Την εναλλακτική την έχω εύκολη. Αλλά θα σου πω πριν την εναλλακτική το εξής. Εάν πρέπει να κάνουμε δημοσιογραφία του τσακωμού, εγώ έχω κάτι φίλους που δεν είναι δημοσιογράφοι και τσακώνεται πολύ πιο ωραία από εμένα.
Και με καλύτερη επιχειρηματολογία. Και το ζουνε κιόλας. Εγώ δεν θέλω να τσακώνομαι. Αν με ρωτάς ο χαρακτήρας κιόλας. Όχι ότι είμαι ο Γκάντι, αλλά η Ιωδολά Ιλάμα. Δεν θέλω να τσακώνω, ρε φίλε. Αν μου πεις κάτι που διαφωνώ, θα διαφωνήσω. Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που είναι πιο συγκρουσιακοί. Κάτι από τη φύση τους. Θέλουν πιο πολύ.
Και δεν είναι και δημοσιογράφοι σου. ή έχει φτιάξει τον brand του. Ο οποίος τίποτε, ναι. Αυτός δεν είναι ο δημοσιογράφος. Ναι, απλά τσακώνατε καλά. Απλά βλέπω εγώ τον αγώνατάδε, το βλέπει και ο δημοσιογράφος. Εγώ θα βγω και θα τα πω, εμένα θα ακούσουνε. Ο άλλος δημοσιογράφος θα πει, στο 25 λεπτό μια σέντρα που έγινε δεν ήταν σωστή, διότι είπα, αλλά...
Ας σε μάζε φίλε. Αυτό μας πάει σε δρόμους, μας έχει ήδη πάει σε δρόμους, Πώς πιστεύετε ότι θα φταίει ο κόσμος αυτό. Γιατί αυτό άμα δεν το επικροτούσε ο κόσμος με τα views του... Όχι, μίστε με. Μίστε με. Την εναλλακτική δεν σου είπα. Να μη ζούμε με τα views. Αν υπάρξει κάποια στιγμή, θα γίνει αυτό κάποια στιγμή, δεν ξέρω αν γίνει τώρα, θα υπάρχει σε δύο χρόνια, να φύγουμε από τη λογική ποιος έκανε τα περισσότερα views.
Αν φύγουμε από αυτή τη λογική και δούμε τι ουσία μου αφήνει αυτό, σταδιακά θα αλλάξει. Δυστυχώς είμαστε πολύ βιαστικοί. Δεν κοιτάζω την ουσία. Ρέιτες που λακώθηκε ο Βόγκλης με τον Παναγιώτη. Όχι, δεν το έδα. Για να δω. Ένα λεπτό τσακωμός. Τι είδες τώρα εσύ. Δύο τύπους να τσακώνετε για ένα λεπτό. Και λες τώρα τι είδα. Γιατί το βλέπει όμως.
Γιατί το βλέπεις. Δεν ξέρω. Γι' αυτό που σου λέω. Στο Δίνο είναι πιο ενδιαφέρον από το να σου κάνω ανάλυση του Παναθηναϊκού. το πώς έπαιξε η Εθνική Ελλάδος. Εχθές έλεγα στην εκπομπή live ότι το 4-2-3-1 σχηματισμός του Γιωβάνοβιτς ήταν ένα masterclass του Γιωβάνοβιτς, διότι τα μπακ ανεβαίνουν. Τώρα, εγώ έλεγα αυτό που είχα δει.
Τα δύο πρώτα σχόλια είναι... Κανονικό να πιστεύω παιδιών, δεν τους έχω γνωρίσει, αλλά έχω δει άλλα σχόλια τους. Άσε, μάδε Βόγγλη, που έκανε masterclass ο Γιωβάνοβιτς, και τους κρατάει και τους κάνει και τους δείχνει. Αν εγώ έμπαινα να έρχομαι στη λογική να σου πω εγώ... Να απαντήσεις, ε! Θα έβγαινε λίγο. Ακόμα ήταν ένα ωραίο ρεύμα. Και από το δικό μου site, και έλεγανε «Ο Τσακωμός του Google με τον αναγνώστη, τον τηλεθεατή».
Και μετά... Μετά δεν έχει. Εντάξει, εγώ συμφωνώ πολύ με αυτό που λέτε. Απλά πιστεύω ότι, για κάποιο λόγο, ο κόσμος, εμείς οι θεατές, Θέλουμε να βλέπουμε αυτά τα πράγματα για κάποιο λόγο. Δίνουμε έμφαση, δίνουμε το χρόνο μας. Άρα και εσείς ακολουθείτε αυτό που λέμε εμείς. Δηλαδή, αν το κόλ χωρίς σύνορα δεν τράβαγε, θα το κόβατε.
Αφού τραβάνε αυτά, δεν κόβονται. Το κόλ χωρίς σύνορα ήταν άλλο πράγμα και σε άλλη εποχή. Γενικότερα λέω, ναι. Οποιαδήποτε εκπομπή δεν είναι έτσι. Εγώ έφυγα τέλος του 2014, την ανέλαβε ο Μανώλης Φακάκης με την ίδια ομάδα και με προσθήκες και τράβηξα άλλα τέσσερα χρόνια πολύ άνετα. Γιατί ήταν μια πολύ ωραία εκπομπή που πήγε μέχρι το 2018.
Δεν θα μπορούσε να βγει το 2022. Ναι, πιστεύω. Το καταλαβαίνω αυτό που λέτε. Όχι, θα ήταν κακή εκπομπή. Δεν θα είχε την ίδια πύχηση. Την ίδια πύχηση. Αυτό που λέγαμε πριν. Εκτός εάν... Δεν θα είχε την ίδια πύχηση. Στο σήμερα, για να μην είναι τα λεωκεμίζερα, γιατί έχουμε και καλά πράγματα. Μ' αρέσει που έχει ανοίξει ο χώρος.
Μ' αρέσει που μπαίνουν και νέα παιδιά. Μ' αρέσει που μπαίνουν και μη δημοσιογράφοι. Γιατί πρέπει να είναι μόνο δημοσιογράφος, κάποιος τι είναι. Τι δεν μ' αρέσει. Πάμε όλοι στο... Πλακώθηκαν αυτοί, κάνανε views. Ρε παιδιά, στη δική μας εκπομπή δεν βλέπει κανένας. Να πλακωθούμε κι εμείς λίγο. Αυτό δεν είναι ακριβώς αυτό που θα μας δώσει δουλειά.
Θα μας δώσει μπάζ για ένα χρόνο, δύο. Μετά κάποια στιγμή ξεσταπεί ο κόσμος. Μας κούρασε αυτός μωρέ, τσακώνεται συνέχεια. Ας πάμε επόμενος. Ή άλλος θα τσακώνεται καλύτερα. Ναι, όχι, θα γίνει αυτό που λέτε, ναι. Και πιστεύω θα μην είναι τελικά, θα φιλτραριστεί όλο αυτό και θα μείνει αυτό που βγάζουν μια ουσία. Αυτό είναι ένα ρίσκο και μια αποβάση που την παίρνει ο καθένας μόνος του.
Δηλαδή η νούμερο ένα εκπομπή στον κόσμο αυτή σήμερα είναι αυτή του Ανρί, του Γκάραχερ, του Μίκα Ρίτσαρτς και της Κέιτι Άπντο νομίζω έχει πάρει το όνομα του άντρα της Κέιτι Σκότ, Κέιτι Άπντο λέγεται που είναι η νούμερο ένα παρουσιάστρια αθλητικών στον κόσμο δεν νομίζω να τσακώνονται Ναι εντάξει έχουν παίξει άλλο αυτό που στη λέω λίγο και είναι έξυπνο χιούμορ και είναι και οι τρεις του The Point άλλο αυτό ναι εννοείται Και άλλο το να μαλλιοτραβιόμαστε σε κάθε εκπομπή.
Σε μία εκπομπή θα διαφωνήσουμε, εντάξει, συμφωνώ. Αλλά δεν είναι μόνο το επίπεδο του Ανρί, του Γκάραχερ και του Μίκα Ρίτσαρτς και προφανώς η παρουσία της κοπέλας, της Κέντιαπ, είναι ότι κυρίως δεν έχουν στο μυαλό τους να τυμπώ ενός τον άλλον. Εδώ εμείς ξεκινάμε τις περισσότερες εκπομπές, όχι όλες όμως, συγγνώμη, που λέγεται ο Μανούς Μαυρομάτες, όχι όλες, ή κάνουν αυτό θα τους βαρεθεί ο κόσμος και θα συνεχίσουν όσοι δεν το κάνουν.
Μακροπρόθεσμα. Νομίζω. Και νομίζω ότι αυτή είναι μια απόφαση που παίρνει ο καθένας για τον εαυτό του. Δηλαδή, άλλος βλέπει πέντε χρόνια μετά, άλλος βλέπει αύριο. Ή δηλαδή, στον καθένα αυτό. Εσείς ποιον ακούγατε μικρός, επειδή δεν είμαστε μάλλον σοβρομάτιστοι, ποιον ακούγατε και είπατε θέλουν να γίνουν δημοσιογράφος. Κανέναν δεν άκουγε και είπε «Θέλω να γίνω δημοσιογράφος».
Θαύμασα πάρα πολύ τον Σωτηρακόπουλ που ευτυχώς τον γνώρισα όταν ήμουν 12 χρονών σε διακοπές σε Αρονίδα και μπορεί από εκεί η υποσυνείδητα να μου μπήκε μέσα ότι «Α, αυτό θα ήθελα να το ακολουθήσω το επάγγελμα» γιατί δεν είχα πει ποτέ εγώ σε κανέναν «Θέλω να γίνω αθλητικός δημοσιογράφος». Ποτέ σε κανέναν. Σίγουρα τώρα Διακογιάννη η φωνή που την πρόλαβα εγώ στα ντουζένια της, Μανώλη Μαυρομάτι, Σταύρο Τσόχο, μπαμπάς και θείος των σημερινών Μιχάλητων, του Μέγκα και του Σκάι.
Προφανώς και άλλοι που δεν μου έρχονται τώρα, Φιλίππο Συρρίγκο στο μπάσκετ ήταν σταθμός, Ευρω μπάσκετ το 87 η φωνή του Φιλίππο Συρρίγκου κτλ. Οπωσδήποτε όμως ο Χρήστος. Θαύμαζα πάρα πολύ τον Αλέξη Σπυρόπουλο και τον θαυμάζω ακόμα. Είμαι πολύ τυχερός που συνεργάστηκα και με τον Αλέξη και με τον Χρήστο Σιδρακόπουλο. Κοίτα, δεν είχα όμως κανένα που να πω πού θέλω να γίνω σαν κι αυτόν.
Ή πού είμαι μαγεύσει ο Διακογιάννης, θα περιγράφω αγώνες και θα γίνω δημοσιογράφος. Πιο πολύ η μητέρα μου κάποια στιγμή μου το βάλει στο μυαλό εκεί στο στρατό ναυτικό. Μου λέει, θα σ' άρεσε. Λέω, θα μ' άρεσε, αλλά δεν το έχω σκεφτεί σε βάθος. Μου λέει, κάτσε να το δούμε λίγο. Βρήκε τη σχολή, βρήκε πόσο κόστιζε. Εκείνη την πλήρωσε και θα την ευχαριστώ για πάντα.
Και νομίζω αν δεν ήταν η μητέρα μου θα έκανε τίποτα στο χώρο. Και δεν το λέω ως μαμάκιας, το λέω ως πραγματικότητα. Γιατί και την ιδέα μου την έδωσε η μητέρα μου. Ναι, κατάλαβα. Δεν είπα εγώ θέλω να γίνω οικονομολόγος, φυσικός, δικηγόρος, να γίνω αθλητικός συντάκτης ή να επιλέξουμε από αυτά. Δεν είχα πει τίποτα. Εγώ ήμουν ένας πολύ average μαθητής σχολείου που κάποιες στιγμές φιλοβαριόμουν και δεν διάβαζα.
Αν διάβαζα θα γινόμουν πολύ καλός, το καταλάβαινα, το νιώθα. Δεν με τράβηξε αυτό. Λάθος μου. Ναι, ξέρω όμως ότι έχει πάει άσχημα. Δεν έχει πάει άσχημα η καριέρα μου, Ανθρώπους που κάνουν τις σπουδές για να γίνουν καλύτεροι. Όχι μόνο για να βρω μια δουλίτσα, για να γίνω καλύτερος. Να ανοίξω τους οριζόντες μου. Το πνεύμα μου, ναι.
Εγώ το έκανα πολύ μετά με κάποια βιβλία που διάβασα, αλλά πολύ μεγάλος. Δεν είχα ως πρότυπο θα γίνωσα και αυτόν. Σήμερα πολλά παιδιά λένε θα γίνωσα τον Στρακόπουλο, τον Σπυρόπουλο, τον Σκουντή. Συνεργάστηκα με τον Σκουντή και ήταν στο σχολείο. δεν νομίζω ότι παιδιά λένε θα γίνω στον τοβόγγλι και ελπίζω να μην το λένε αλλά σε κάθε περίπτωση εγώ δεν είχα κάποιο πρότυπο τέτοιο δεν νομίζω ότι έχει, επειδή το αναφέρετε, δεν νομίζω ότι έχει ακουστεί φράση πιο πολύ από το βάλτο αγόρι μου δηλαδή, έτσι να πείτε αυτό αυτό είχα στέλνει μήνυμα και εγώ του Σκουντή τότε του λέω, του γράφω, έχει κάνει μετάδοση και μια ώρα μετά του γράφω, τι έκανες τρία άνθρωποι Αυτό είναι ταλέντο.
Πόσο να έχεις διαβάσει για τη μετάδοση. Ο Σκουντής διαβάζει μέρες. Εκείνη η στιγμή αυτό που του βγήκε δεν είναι το διάβασμα. Είναι το συνέστημα και ο speaker που σου μεταφέρει το μέσον. Σου μεταφέρει το γεγονός. Πρέπει να είσαι και στον κατάλληλο αγώνα. Δεν θα γίνει αυτό σε ένα αγώνα... πρωταθλήματος, δεκάτη, αγωνιστική, οτιδήποτε.
Ήταν και ο αγώνας. Πρέπει κάπως να... πιστεύω ότι παίζει πολύ ρόλο η τύχη στη ζωή μας πολύ μεγαλύτερο από όσο τις δίνουμε στην ελεγχονατοκότητα όχι ότι αυτό είναι κάτι κακό ότι πρέπει να είμαστε τυχεροί ή είμαστε άτυχοι δηλαδή δεν είναι μηδενιστικό είναι σαν σε αυτή την άλλη πλευρά ότι δεν είμαστε εμείς θεοί αν πετυχαίνουμε κάτι και δεν φταίμε απόλυτα εμείς όταν κάτι δεν πάει καλά αλλά νομίζω ότι η τύχη ειδικά σε τέτοιες δουλειές παίζει πολύ μεγάλο ρόλο Να βρεθείς εκείνο το μάτς Εκείνη τη στιγμή Προφανώς έχεις κάνει πολλά πράγματα για να βρεθείς εκεί Και η ικανότητά σου σεφερνική Πρέπει να πάρει την μπάλα ο Ζης και να τρέχει Και να μην βρίσκει πάσα Πρέπει να τύχει Ναι αυτό είναι σωστό Ωστόσο για μένα πιο σημαντικό είναι Όταν σου δοθεί η ευκαιρία να φέρεις κάτι Να το φέρεις Βάλτε βάλτε τον κόλλο ο Ζης Βάλτε βάλτε τον κόλλο ο Χαριστέας κάνει δεν κάνει την κεφαλιά ο Παυλίδης.
Εσύ πρέπει να βρεις τον τρόπο, βάλτε βάλει το καλάθι ο Σπανούλης, εσύ πρέπει να βρεις τον τρόπο να φέρεις αυτό που σου ζητάνε και ακόμη περισσότερο. Ακούγεται πολύ πεζό αυτό που λέω, αλλά αυτό είναι το ζουμί. Το ζουμί δεν είναι αν θα βάλει τον κολοχαριστέας, αυτό το περιγράφουμε όλοι και το βλέπουμε όλοι. Είναι μετά εσύ τι πρέπει να κάνεις ή πριν την έχεις κάνει και βάζεις τον κολοχαριστέας.
Ποιος θα πάρει τη δήλωση του Χαριστέα. Τώρα λέω ένα παράδειγμα λίγο απτυχαίο. Γιατί προφανώς μπορεί να μιλήσεις παντού μετά. Αυτό είναι που πρέπει την ώρα που γίνεται κάτι να δουλεύει το μυαλό σου, που δεν το έκανα πάντα αλλά ευτυχώς το έχω κάνει πολλές φορές στο ξεκίνημα μου. Το μετά. Όχι το μετά fake. Να φτιάξω ιστορία.
Η πραγματικότητα. Τι θα κυνηγήσω. Ναι. Πρέπει να δουλεύει το μυαλό σου την ερώτηση του γεγονότος. Να απολαμβάνεις τη στιγμή το κουλ του Χαριστέα, το καλάθι που το βάλει το αγόρι μου, το άλμα του Τεντόγλου, το Μανώλο τον Καραλί που πετάει στο Θεό. Το μετά είναι πολύ σημαντικό για μένα, αν μπορεί ο δημοσιογράφος να βλέπει πίσω από αυτό που είναι το προφανές πια, γιατί πλέον το προφανές το βλέπουν όλοι.
Δεν περιμένεις το δημοσιογράφο να το παρουσιάσει. Το βλέπεις. του manager του αθλητή, του χορηγού του αθλητή, της στοιχηματικής εταιρείας που χορηγεί τον αθλητή. Αυτά είναι πέντε. Αυτά είναι πέντε σίγουρα. Της κοπέλας του αθλητή, έξι. Κάναν στο αθλητή που είναι στο γήπεδο, εφτά. Αυτά είναι εφτά ήδη. Πάμε και στα μέσα μετά.
Ναι, ναι, άπειρα. Το μετά, πρέπει να δεις. Ναι, άπειρα. Έχετε να πείτε κανένα ιστορία από κάποιο γήπεδο που έχετε βρεθεί και θυμάστε, ας πούμε, πιο ήπιο παλιά. Νομίζω ότι οι στερεόζουμεοι δεν είναι ενδιαφέρουσες. Αλλά σίγουρα ο καθένας μας έχει μια ιστορία. Τι είναι ο δεν ενδιαφέρουσες. Είναι αλλιώς να βρίσκεσαι στον αγωνιστικό χώρο και να παρουσιάζετε όμως από το να είστε σιχερκίδες.
Δηλαδή εγώ αυτό δεν το έχω βιώσει, ήταν και αυτή η ερώτηση. Κοίτα, εγώ είμαι τυχερός γιατί έχω κάνει πολλή ρεπροτάζ αγωνιστικού χώρου. Το οποίο είχε και άλλα πράγματα. Δεν ήταν απλώς να φέρουν τον παίκτη μετά. Τότε έπαιρνες εσύ στο γήπεδο, μες στο χορτάρι, να πάρεις τη δήλωση. Το έχω προλάβει. Είναι πολύ σημαντικό. Αυτό με έψησε πολύ.
Γιατί έπρεπε να φέρω τη δήλωση. Η επιτυχία του ρεπόρτερ αγωνιστικού χώρου τότε δεν ήταν κάτι διάρκεια του αγώνα, τι βλακεία θα πει. Ο προπονητής είπε στον παίκτη να πρεσάρει. Τι θα του είπε ο παίκτης. και έπιαλε τα ρούχα και φύγε. Να πρεσάρει. Το ίδιο το λέμε και σήμερα. Να πρεσάρει, να πρεσάρει, να πρεσάρει. Ήταν το μετά όταν τελείωνε ο αγώνας που έπρεπε να φέρεις μια δήλωση.
Τώρα δεν επιτρέπεται αυτό. Τελειώνει ο αγώνας, πας στο flash interview, στη μεικτή ζώνη, σου φέρουν τον παίκτη, την ερώτηση, την απάντηση. Η καλή ερώτηση παίζει ρόλο ακόμα. Τότε μπαίναμε αγωνιστικό χώρο. Τα περισσότερα ρεπορτάζ, θα πω τη λέξη, τα βαρβάτα, ήταν που ήταν ο ρεπόρτερος στον αγωνιστικό χώρο. Ιστορία. Κοιτάξτε, εγώ έχω σίγουρα τον αγώνα της Τριζούπολης.
Στη δική σας γενιά δεν είναι τόσο famous αυτό. Το 2003, Μάιο, όπου είναι το πρότασμα να κρυθείς έναν Ολυμπιακός Παναθηναϊκός. Ο Ολυμπιακός τότε έπαιζε στη Τριζούπολη γιατί φτιαχνόταν τον Καραϊσκάκης. Ο Άνιξ έναν χρόνο μετά. με σύσκεψη στον Α, ποιοι θα μεταδώσουν τον αγώνα. Αυτό με τέδεται ο Ανδρέας, ο Παλμπαρίνη. Στον ένα πάγκο θέτανε ο Λαμπρός ο Μπαλάφας του Ολυμπιακού και στον άλλο πάγκο λογικά θα ήμουν εγώ.
Με ρωτάνε λοιπόν, θες να πας. Γιατί υπήρχε μια πολεμική ατμόσφαιρα από την Τρίτη, ότι κάτι θα γίνει την Κυριακή. Λέω, κοιτάξτε, θέλω να πάω. Ξανά σκέψου το. Το Τετάρτη, Λοιπόν, Πέμπτη, με ξαναρωτάνε. Θες να πας, θέλω να πάω. Εγώ ήμουν πολύ άνιωθος. Εγώ ήμουν 27 χρονών, 27 μισό στην ηλικία σας. Και επειδή ήμουν πολύ άνιωθος, ρωτήνα γίνει λέω ρε παιδί μου, ότι και να φάμε δύο φάπες, δεν πειράζει, θα έχω πάει όμως το μάτς πρωταθλήματος και αν νικήσει ο Παναθηναϊκός, το ρεπορτάζ που κάνω εγώ, όλα αυτά.
Δεν έγινε τρία έφαγε η Παναθηναϊκή, τρίμπαλο Αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό Είναι ότι έμεινε στην ιστορία αυτό το παιχνίδι Όχι για καλό λόγο, γιατί όντως έγιναν έκτροπα Δεν άνοιξε μύτη Δική μου ή δημοσιογράφων Δεν χτύπησαν οι δημοσιογράφους Αλλά η αποστολή του Παναθηναϊκού ένιωσε μια τρομοκρατία Φτάνοντας εκεί, μέχρι να πάει στα ποδιτήρια και στα ποδητήρια, μέχρι να βγει στον αγωνιστικό χώρο και στον αγωνιστικό χώρο, κάτι διάρκεια του αγώνα δεν έγινε τίποτα. Άρα, όχι στα τόσο εμφανή σημεία, η αποστολή του Παναθηναϊκού είχε μεγάλο θέμα.
Πέρασε λοιπόν στην ιστορία στο μάτς της Ζουπολής, κυρίως για τους μη Ολυμπιακούς, οι Ολυμπιακοί δεν το λένε τόσο αυτό, γιατί είναι η μεγάλη επιτυχία το 3-0, ένα ακόμα πρωτάθλημα, το 7ο στη σειρά αλλά ήμουν εκεί 8-9 ώρες μπορεί και παραπάνω έπρεπε να πάω νωρίτερα για να μην έχουμε προβλήματα και ένιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου ότι με την κακή έννοια όμως ότι κάποιος είμαι ότι με περιμένουν ενδεχομένως κάποιοι για να μου κάνουν κάτι και λέω τώρα γιατί να γίνει όχι γιατί να γίνει είμαι χαζός και ανέφελος τι να γίνει τώρα και δεν είχαν πάει όλοι οι δημοσιογράφοι του Παναθηναϊκού γιατί ήταν πολύ πιο αναγνωρίσιμοι από εμένα οι άνθρωποι σου λέει που πάμε δεν έχουμε οικογένειες τελικά δεν έγινε τίποτα από αυτά στους δημοσιογράφους αλλά δεν το ξέρεις όταν είναι να πας αυτό το μάτς λοιπόν αν το ψάξεις σαν το μάτς της Ζουζούπολης θα το βγάλει αμέσως στα ρεπορτάζ για μέρες να παίζετε ρεπορτάζ για μέρες είχε πολεμικό κλίμα τελικά τέλος πάντων τελείωσε η αγωνιστήρια 0
εγώ ήμουν στον πάγκο του Πανάθηναικού δίπλα δεν με πειράξει κανείς είναι η αλήθεια αλλά δεν νιώθα άνετα αυτή η ιστορία που σου λέω τώρα δεν είναι τίποτα αλλά αν στην έλεγα εκείνες τις μέρες θα ήταν η έντασή μου στο 500 διαφορετική Λιμπερταδόρες δηλαδή τότε υπήρχε μια οπαδική εκπομπή για τον Ολυμπιακό που υπάρχει ακόμα νομίζω Με τους ίδιους τελευταίες, νομίζω, τότε.
Περνάει και τότε, πριν και τώρα, κρόουλ, έστελνες μήνυμα εσύ, ο τηλεθεατής, και παίρνει από κάτω κρόουλ το μήνυμα. Τάκη, Σάκη, Μάκη, Λάκη, Σούλη, δεν θυμάμαι ακριβώς αν ήταν αυτή η εκπομπή ή κάποια άλλη, την Κυριακή θα τους σκίσουμε. Ποιος πρέπει να παίξει την Κυριακή δίπλα σου, «Γιοβάνη Ιωτάδε, Ιωτάδε» και τα λοιπά και τα λοιπά.
Και περνάει ένα μήνυμα. Εγώ πάνε να κοιμηθώ έτσι, μίλωσα το χαλάρωμα. Περνάει μήνυμα. Δύο όνοματα δημοσιογράφων και το δικό μου. «Σας περιμένουμε την Κυριακή». Δεν χαλάρωσα και τόσο, προφανώς. Μέχρι να ξαναπεράσει το κρόλ να δω αν έχω δει σωστά το όνομά μου, το υπόνομο. Ήταν δύο όνοματα δημοσιογράφων. και τρίτο το δικό μου τάδε τάδε και τάδε γράφει το μήνυμα σας περιμένουμε την Κυριακή το ξαναβλέπω αυτό γίνει Τετάρτη ή Πέμπτη ήτανε μετά τη δεύτερη ώρα που σας ρώτησε το κανάλι αν είστε σίγουρος αλλά ξανακάνουμε σύσκεψη την άλλη μέρα δεν το είχε δει κανείς μάλλον αυτό ευτυχώς δεν με ρώτησε κανένας, το κρέψα και εγώ γιατί ήθελα να πάω δεν είναι φοβερή αυτή η ιστορία που σου λέω Αυτό ήταν μια βδομάδα εντάσσεως μέσα μου και αγνός του μέλλοντος. Δεν ήξερα τι θα γίνει.
Φυσικά, οι ρεπόρτερ Παναθηναϊκού φύγαμε πολύ απογοητευμένοι γιατί θέλαμε να το πάρει ο Παναθηναϊκός στο πρωτάθλημα μέσα στον Ολυμπιακό κλπ. Τότε ήμασταν και πιο δεμένοι με την ομάδα, η γενιά εκείνη. Αλλά δεν ήμασταν δεμένοι με την ομάδα και δεν κάναμε κριτική. Την άλλη μέρα τους σκίσαμε. Στην Κρητική και σε αυτό που έπρεπε να υποθεί.
Ήταν μια ιστορία... Υπάρχει τόσο πολεμικό κλίμα τα τελευταία 15 χρόνια, πιστεύετε. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ναι. Εβέβαια. Όσο τότε. Χειρότερα. Εχω μακρυνθεί λίγο ίσως, δεν βλέπω τόσο πολύ. Γιατί έχεις μακρυνθεί. Ξέρω εγώ. Αυτή είναι η απάντηση. Αν ήταν πιο ελκυστικό, το ελληνικό πρωτάθλημα θα μπορούσε να είναι πάρα πολύ ελκυστικό Γιατί έχουμε τρομερούς παράγοντες σε οικονομική επιφάνεια, αλλά οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν μια λογική εγώ να νικήσω και άλλος να χάσει.
Λίγοι παράγοντες στην Ελλάδα στο ποδόσφαιρο και στο μπασκέτ έχουν τη λογική να μεγαλώσει το ποδάθμα. Να κάνω τη δουλειά μου, να φτιάξω την ομάδα μου, να έχω αντιπαλότητα, αλλά όχι να τον κατασπαράξω από τον άλλον. Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι αυτό, ότι πολλές φορές είναι υπέρμετρη η επιθυμία του Έλληνα παράγοντα να νικήσει για την ακρίβεια να νικήσει ένα συγκεκριμένο παράγοντα να νικήσει μια συγκεκριμένη ομάδα και αυτό δημιουργεί τοξικότητα.
Η τοξικότητα τα τελευταία δέκα χρόνια είναι απίστευτη. Είναι λέξη που δεν μου αρέσει αλλά υπάρχει. Αυτό κάνει κακό σε όλους μας αλλά δεν μπορώ να την αλλάξω μόνος μου. Δεν ξέρω αν μπορώ να την αλλάξω τελεία. Όχι σε οτιδήποτε. Εντάξει, έχει πολύ νόημα αυτό που λέτε. Δεν έχω φιλοσοφίσει μέσα μου γιατί σταμάτησα να βλέπω μπάλα τόσο πολύ.
Αν το σκεφτείς... Σίγουρα παίζει ρόλο αυτό. Δεν μπορεί να πάνε εύκολα οι φιλάθλοι της άλλης ομάδας. Δεν μπορεί να πάνε τελεία. Τώρα αρχίζει, φέτος λίγο, να αλλάζει. Αυτό πότε σταμάτησε. Το 2016. Σίγουρα μια δεκαετία. Δηλαδή, συγγνώμη, το 1978 είχες το καρσκάκι φιλάθλου. Σήματα, πιο πίσω άλλαξε. Μες χωρίς. Πιο πίσω. Θα ζωμάρες λίγο.
Μπορεί να ήταν για το κύπελο. Μια χθες έγινε. Πιο πίσω άλλαξε. Στους τελικούς. Είναι πάνω από 15 χρόνια που έχει αλλάξει αυτό. Το πρώτο μάτς που πήγα ήταν Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, στο Χαλεσκάκι, 3-2. Ριβάλιτο, δύο γκολ, ένα Κωνσταντίνου. και είχε βάλει ο Παπαδόπουλος πέναλτι που τον είχε αναδρέψει ο Νικοπολίτης και το άλλο του Παναθηναϊκού δεν θα ήθελα να πει ποιος το έβαλε δεν είχε Παναθηναϊκούς μέσα και σαν να είχα πάει εγώ, πατέρνω και παππούς μου Τα πρώτα μάτς που είχατε στο κήπεδο που έχω δημιουργήσει στο κήπεδο όπως σου είπα η οικογένεια ήταν επιρρεώτες Εθνικό ΣΑΕΚ Εθνικό ΣΑΕΚ ήταν εθνική κάποιοι Κάποιοι. Πόσοι είχε έρθει.
Ολυμπιακοί ήταν οι περισσότεροι έθνοι. Είχε έρθει δύο με δέν ένα εθνικός. Στο Καρασκάκι το παλιό. Το ωραίο, το ορθόδοξο. 1983, ήμουν 7-8 χρονών. Γεμάτο Καρασκάκι. Γεμάτο από εθνικούς. Μα ο εθνικός έχει πολύ κόσμο. Είχε, τώρα δεν ξέρω αν έχει. Γιατί τον αφάνισαν τον εθνικό, μην το πιάσουμε τώρα αυτό. Ναι. Έχω δυο-τρεις φίλους που είναι εθνικοί ακόμα.
Και είναι στην ηλικία μου. Θέλω να σου γνωρίσω γιατί υποστηρίζω τον εθνικό. Και είναι στην ηλικία μου. Αλλά δεν το λέω. Εθνικός ΑΕΚ. Μάλλον και γι' αυτό είχα μια συμπάθεια στον εθνικό. Γιατί το πρώτο μάτσο που έχω δει στη ζωή μου από μέσα ήταν το εθνικό ΑΕΚ 2-0. Πολύ ωραία ομάδα εθνικός τότε. Πολύ ωραία ομάδα και ΑΕΚ. Αλλά ήταν πολύ μεγάλη νίκη.
Δεν ήταν η μεγάλη έκπληξη της αγωνιστικής, γιατί ο Εθνικός μπορούσε να νικήσει το οποιοδήποτε. Την ίδια χρονιά ο Εθνικός πάνω από το Αθηναικό 1-1. Δεν ήταν ότι έτρεγε 6-5. Ήταν ομάδα, ο Εθνικός. Μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση αυτό το παιχνίδι. Δεν υποστήριζα καμία από τις δύο ομάδες, να μην ειλικρινείς, αλλά είχε τόσο κόσμο, τόση ένταση και ήταν το πρώτο μου μάτς.
Μέσα στο γήπεδο. Ευρωπαϊκά, εθνική Εθνική όχι τόσο Αγώνες, τσάπιος λιτ και διάφορα τέτοια Ιστορία Δεν ξέρω για ιστορία Μια στην Κωνσταντινούπολη Φενέρπαχτσε Παναθηναϊκός πριν από 25 χρόνια 1-1 Με ένα κουλτουμπασινά Όπου για τότε ήταν λίγο περίεργη η κατάσταση Ενώ ήμασταν πάντα με την Τουρκία σε μια εχθρική φάση Ως χώρες εννοώ Εκείνη την περίοδο ήταν Είναι ένα δίμηνο-τρίμηνο που κάπως σαν να αγαπιόμασταν.
Πολιτικά. Ναι, κατάλαβα. Το είχαμε φάει το παραμύθι και εμείς αυτό και λέμε, «Α, μας υποδεχτούν εκεί πέρα, τότε να θέλω, περάστε από εδώ να φάτε κάτι». Δεν ήταν έτσι. Και περνώντας στο Βόσπορο για να πάω στην από εκεί πλευρά, που είναι η κακή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, η πιο ανατολιτική, ήταν τότε τώρα, να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω.
Η Φενέρη Πακτσέκη είναι το γήπεδο της, ο Σουκρούς Αράτσογλου. Εμείς πηγαίναμε τώρα από την Ευρωπαϊκή Πλευρά της Χουσαντινούπολης να σε κάνει κάτι δίπνα και τα λοιπά και λέμε τι ωραία. Και φτάνοντας στο γήπεδο, πέτρες το πουλμάν. Το δημοσιογράφο, όχι το... Το δημοσιογράφο. Πέτρες το πουλμάν. Πέτρες το πουλμάν. Για να μπεις μέσα, κατεβήκαμε και μας κρατάγανε σημαίες της Τουρκίας και κάτι του Κεμάλ και κάτι τέτοια.
Και λέω, αμάν, εκεί τα χρειάστηκα. Γιατί προφανώς δεν με ξέρανε, δεν ξέρανε κανέναν μας, αλλά είχαν δει το πρες, Έλληνες, για να φτάσουμε τα 100 μέτρα ούτε, 50 μέτρα από το Πούλμαν μέχρι το γήπεδο, πανηγύρι. Αιώνας. Πανηγύρι, πανηγύρι. Νομίζω πάντως ότι, ξέρεις, θα ήθελα να σου πω, γιατί και σε ευχαριστώ που με κάλεσες, δεν ξέρω αν μπορώ να πω σε κάποιο παιδί ή αν είμαι πρότυπο για κάποιο παιδί να γίνει δημοσιογράφος, μάλλον όχι.
Νομίζω όμως και δεν το λέω πως εμεινώ, το πιστεύω. Νομίζω όμως ότι αν θέλω να μείνει κάτι γενικά από όσα έχω κάνει είναι ότι δεν έχει καμία σημασία τι ομάδα είσαι άμα ξεκινάς την αθλητική δημοσιογραφία λέμε. Δεν έχει καμία σημασία πόσο έχεις παρακολουθήσει ποδόσφαιρο, μπάσκετ, οτιδήποτε. έχει μεγάλη σημασία πόσο τίμια θα φερθεί στον κόσμο που σε ακούει.
Αυτό είναι το βασικό, το κλειδί. Να φέρεσαι τίμια στον κόσμο. Γιατί μπορεί να γνωρίζουν πολλούς. Αλλά άμα σε δείχνουν και λένε αυτός είναι τοπ. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Να ορίσουμε το τίμια. Δεν είναι πολύ νέα τη λέξη. Να μην τον κοροϊδεύεις. Να μην του παρουσιάσεις ένα θέμα που ξέρεις ότι είναι fake. Μόνο και μόνο για να κάνεις επιτυχία.
Το κάνουν αυτό. Θάνατος Μαζωνάκη. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι αυτοί είναι στεναχωρημένοι που παρουσιάζουν το θέμα. Δεν το κάνουν για να πουλήσουν οι περισσότεροι. Και δεν το κάνουν με έναν τρόπο που είναι ανέντιμος. Δεν ευγόμαστε το θάνατο. Και στο εξωτερικό γίνεται. Όταν πέθανε ο Μάικλ Τζάκσον, τι είχε γίνει στη Δημοκρατία.
Λέγανε ότι πέθανε ο Μάικλ Τζάκσον. Χαμός. αλλά νομίζω ότι αυτό σε τέτοια μεγάλα γεγονότα γίνεται ο διαχωρισμός αρκεί να έχεις λίγο μυαλό και λίγη κρίση και όρεξη να ασχοληθείς να καταλάβεις ότι αυτός κάνει εδώ την εκπομπή για να την κάνει την ενημέρωση για να οικονομήσει και αυτός κάνει την εκπομπή γιατί έχει ρεπορτάζ θέλει να δώσει ρεπορτάζ και να τον δούνε έτσι ξεχωρίζουν οι δημοσιογράφοι για μένα πολύ ωραία, σας ευχαριστώ πολύ Έχω μια τελευταία ερώτηση που είπα από τον προηγούμενο καλεσμένο και θέλω να αφήσετε και εσείς μια για τον επόμενο.
Μπορεί να είναι ότι θέλετε και απαντάτε όπως θέλετε. Είναι λίγο δύσκολη η τελευταία ερώτηση. Δηλαδή όταν την έδινα, την διάβασα πριν, λέω... Λέω ότι ο κ. Αναστάσιος Λαβρέτζος είναι χώρα σήμερα βιώσιμη. Και τι εννοεί. Είναι χώρα βιώσιμη απέναντι στην απειλή της Τουρκίας. Είναι χώρα βιώσιμη δημογραφικά. ή είναι η χώρα βιώσιμη απέναντι στην τεχνολογία που καλπάζει κάνουμε τσαπαρά τις κινήσεις ως χώρα για να μπορέσουμε να ανέβουμε το κύμα για να μην μας καταπιεί και μπορείτε να απαντήσετε σε όποιο κομμάτι θέλετε και με όσο βάθος θέλετε Με την Τουρκία θεωρώ δεν έχουμε κανένα πρόβλημα γιατί είναι ένας εχθρικός γείτονας αλλά είμαστε πολύ καλά θωρακισμένοι και θεωρώ ότι μπορεί να λέμε για τους Έλληνες πολλά ότι είμαστε ευκαιριακοί το βράδυ να βγούμε μας νοιάζει. Δεν είναι έτσι.
Αν έρθουν να μας πάρουν τη χώρα ακόμα και εμείς που είμαστε άλλης εποχής και όχι τόσο θάρα λέει και για μένα λέω και παλικαράδες έρχονται να μας πάρουν τη χώρα. Οπότε αν φτάσουμε εκεί που το θεωρώ απίθανο δεν νομίζω ότι η Ελλάδα είναι τόσο μικρή όσο δεν νομίζουν. Οπότε δεν θεωρώ το κομμάτι του Τουρκία είναι τόσο πρόβλημα.
Παρουσιάζεται καθημερινά σειδήσως πρόβλημα. Το δημογραφικό όμως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Και αυτό τώρα το έχω καταλάβει και εγώ, γιατί δεν το παρακολουθούσα συνεχώς. Το άκουγα που το λέγανε, λέω, τι λένε. Και άρχισα και διάβασα κάτι μελέτης τώρα τελευταία. Η θάνατη είναι τόσο περισσότερη από τις γεννήσεις, που νομίζω ότι το 2050, 40, 50, θα έχουμε πολύ μεγάλη αλλοιώση του ελληνικού στοιχείου.
Είναι πρόβλημα αυτό, φυσικά. Θέλουμε να είμαστε η Ελλάδα. είναι η μετανάστευση ένα πρόβλημα που έχει δημιουργήσει αλλοιώσεις σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είναι, σκέψου να έχεις και πρόβλημα στο δημογραφικό νομίζω ότι η μεγαλύτερη απειλή της Ελλάδας στα επόμενα χρόνια είναι το δημογραφικό ούτε φτώχεια, ούτε πείνα υπάρχουν δυσκολίες, προφανώς αλλά δεν είναι αυτό το βρίσκει το τρόπο του Έλληνας σοβαρό το λέω είναι παλιά απαγκαφία Σας έχετε περάσει σε πολύ παραγωγική ηλικία και το πικ της κρίσης, οπότε η άποψή σας είναι βαρύτα παραπάνω.
Το βρήκαμε τον τρόπο. Κάποιοι δεν τον βρήκαν. Δεν ζω αλλού, εδώ ζω. Και εγώ δεν ήμουν άνετο σε όλα τα χρόνια της κρίσης. Τώρα είμαι καλύτερα, αλλά δεν ήμουν άνετο σε όλα τα χρόνια της κρίσης. Το βρήκα τον τρόπο μου. Κλείναμε αγαζιά, έχουμε δεχθεί μειός μισθών. Το βρήκαμε τον τρόπο μας. Είναι και πολύ βίαιες μειώσεις μισθών.
Έχω κουσκάρει 50, 60, 70% σε περίπτωση. Έχουμε δεχτεί βίαιες μειώσεις μισθών. Όσο να είναι. Αλλά και η επιχείρηση πρέπει να μείνει. Είναι εύκολο να βρεις τον επιχειρηματία. Αμείωση μισθούς εμένα... Για να κλείσει. Αν ήταν όντως να κλείσει η επιχείρηση, όχι fake. Το δημογραφικό για μένα είναι το σημαντικότερο πρόβλημα. Δεν ξέρω πώς αντιμετωπίζετε αυτό.
Είναι πολύ εύκολο να πεις σε ένα ζευγάρι... Κάντε παιδιά. Αλλά αν δεν τα φέρουνε βόλτα, αν δεν είναι η στιγμή τους, αν δεν μπορούν, νομίζω ότι είναι ένα πρόβλημα που αν δεν το δει σοβαρά η πολιτεία, αν έχουμε εμπιστοσύνη στις κυβερνήσεις μας, δεν μπορεί να το λύσουν ο Παναγιώτης και ο Πάνος με τις κοπέλες μας. Δεν γίνεται αυτό.
Τώρα είναι κάτι για παιδάκια. Δεν γίνεται. Αυτό νομίζω είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας. Πολύ ωραία. Και μια ερώτηση από εσάς για τον επόμενο. Μπορεί να είναι ό,τι θέλετε. Δεν ξέρετε ποιος θα είναι. Πρέπει να ξέρω ποιος θα είναι ο επόμενος. Δεν ξέρω ότι εγώ τώρα, αλλά καινάξα. Έτσι είναι το concept. Τι ερώτηση να κάνουμε, δεν ξέρω.
Κοίταξε, θα αφήσω δύο ερωτήσεις. Αν είναι κάποιος άνω των 50 και κάποιος κάτω των 50. Αν είναι κάποιος ανώ των 50, τι θα έλεγε στον εαυτό του στα 20. Ωραία. Αν είναι κάποιος κάτω των 50, όχι 49, ενώ να είναι 35, κάτω των 45, τι του αρέσει και τι δεν του αρέσει στην Ελλάδα και τι θα ήθελε να αλλάξει. Τίλια, σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.
Εγώ, εγώ. Να είστε καλά. Ευχαριστούμε.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
