Skip to content
PodBase
Από τη Μάντρα στην Κάρπαθο… στην Αμερική 🇺🇸🎻 | Η Ιστορία του Μιχάλη

Από τη Μάντρα στην Κάρπαθο… στην Αμερική 🇺🇸🎻 | Η Ιστορία του Μιχάλη

Social ON BOOTH
Οκτώβριος 02, 2026 00:32:20
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

🐐🎻 Τι σχέση μπορεί να έχει μια μάντρα στα Σπόα της Καρπάθου με τη λύρα, τα αυθεντικά καρπάθικα γλέντια και… την Αμερική;

Στο νέο Κατσουναδολόγιο συναντάμε τον Μιχάλη Τσαμπουνιέρη, έναν άνθρωπο που μεγάλωσε ανάμεσα στα ζώα, την οικογένεια και τη μουσική παράδοση της Καρπάθου.

Τον βρίσκουμε εκεί όπου περνά μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του: στη μάντρα του στα Σπόα.

🐐 Μας μιλά για την κτηνοτροφία, την παραγωγή και μια καθημερινότητα που παραμένει άμεσα δεμένη με τη γη και τα ζώα.

Και μετά έρχεται η λύρα… 🎻

Πώς ξεκίνησε να παίζει; Τι συνέβαινε όταν έλειπε ο πατέρας του; Και πώς έφτασε στο σημείο να κατασκευάσει μόνος του την πρώτη του λύρα;

Η ιστορία όμως δεν μένει στην Κάρπαθο.

🇺🇸 Μας ταξιδεύει μέχρι την Αμερική, μέσα από ιστορίες μουσικής, οικογένειας, Καρπαθίων της ξενιτιάς και γλεντιών που κρατούν δεμένες ολόκληρες γενιές.

Και τελικά, τι σημαίνει πραγματικά αυθεντικό καρπάθικο γλέντι;

Για τον Μιχάλη η μουσική δεν είναι απλώς διασκέδαση. Είναι παρέα, οικογένεια, μνήμη και ένας τρόπος να περνά η παράδοση από γενιά σε γενιά.

Και στο τέλος, δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Ο Μιχάλης παίρνει τη λύρα του και μας χαρίζει τον Ύμνο της Καρπάθου. ❤️🎻

Ένα Κατσουναδολόγιο για έναν άνθρωπο που δεν χρειάζεται να υποδυθεί την παράδοση.

Τη ζει.

🎥 Κατσουναδολόγιο
Άνθρωποι • Παράδοση • Πολιτισμός

🦯 Χορηγός επεισοδίου: katsounes.gr
🎬 Παραγωγή: Social ON PR & Marketing Studio

💬 Έχεις βρεθεί ποτέ σε αυθεντικό καρπάθικο γλέντι; Πες μου στα σχόλια.

👍 Like & 🔔 Εγγραφή για περισσότερες ιστορίες ανθρώπων που κρατούν ζωντανή την παράδοση.

#Κατσουναδολόγιο #Κάρπαθος #Σπόα #ΜιχάληςΤσαμπουνιέρης #ΚαρπάθικηΛύρα #Λύρα #ΚαρπάθικοΓλέντι #ΚαρπάθικηΠαράδοση #Παράδοση #Λαογραφία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Μουσική Είμαστε εδώ στο Κατσουνάδες Τουρ στην Κάρπαθο και σήμερα έχουμε τη χαρά να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο όπου είναι ο ίδιος η παράδοση αυτού του νησιού. Κύριε Μιχάλη Τσαμπουνιέρης, σωστά? Ναι, ναι, πολύ σωστά. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που μας δεχτήκατε αρχικά. Και εμένα τιμή μου που ήρθατε. Ήρθαμε εδώ πέρα στη μάντρα σας που έχετε τα ζώα σας.

Καλώς ήρθατε. Καλώς σας βρήκαμε, κτηνοτρόφος στο επάγγελμα και μουσικός στην καρδιά Σωστά Και μάλιστα έμαθα ότι είστε από τους καλύτερους μουσικούς εδώ στο νησί Όλοι είναι καλοί Αυτοί που το είπα τους ευχαριστώ αλλά για εμένα όλοι είναι καλοί Με μια ωραία ταπεινότητα το έχω καταλάβει από την πρώτη στιγμή που φτάσαμε εδώ πέρα Σας είπα ποιος μου το είπε δεν χρειάζεται να αναφερθεί παραπάνω Ευχαριστώ Ιωάννη Και έμαθα και ότι φτιάχνετε και τις λύρες μόνος σας.

Ναι, ναι, βεβαίως, βεβαίως. Νομίζω έχουμε να πούμε πάρα πολλά σήμερα. Θα ήθελα λίγο να ξεκινήσουμε να μου πείτε εδώ, σαν κτηνοτρόφος, είναι δύσκολα τα πράγματα? Θα σας πω Δεν ήταν πολύ δύσκολο Αλλά το τελευταίο καιρό είναι πάρα πολύ δύσκολο Και όταν λέω δύσκολα Πρώτα πρώτα ο θεός δεν βρέχει Έχουμε ανομπρίες Και ο κόσμος έχει ξεραθεί Απ' την άλλη Οι ζωοτροφές είναι πανάκριβες Έχουν διπλασιαστεί τιμές Της βαμποκόπητας Στο καλαμπόκι Είναι δύσκολο για να επιβιώσεις Τα ζάχαρα θέλουν φαγητό Γιατί ο τόπος είναι ξερός Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολα τα πράγματα.

Αλλά προσπαθούμε να επιβιώσουμε, να τα καταφέρουμε τέλος πάντων όπως μπορούμε. Γιατί τα αγαπάμε τα ζώα και με αυτά έχουμε μεγαλώσει. Είναι μέσα στο αίμα μας. Έχω αντιληφθεί εδώ στην Κάρποθο ότι τα ζώα πραγματικά τα βάζετε στα σπίτια σας σχεδόν. Αν μπορούσατε θα τα βάζατε και μέσα και είναι πάρα πολύ ωραίο αυτό. Εσείς ως κτηνοτρόφος τι παράγετε?

παραγωτηρί, γάλα, φαντάζομαι, σιτάκα που λέμε στάκα, μυζήθρα και το κρέας που πουλάμε βέβαια. Και είστε, κτηνοτρόφος ήταν ο πατέρας σας, παππούς. Από καταβολής κόσμου ήταν οι γονείς μου κτηνοτρόφοι και μουσική. Άρα, τι γενιά είστε εσείς, πρώτη, δεύτερη, τρίτη, αμέτρητη. Αμέτρητη να κάνει να ξερα. Αμέτρητη είναι, αμέτρητη να κάνει να ξερα.

Ωραία και η μουσική λοιπόν προέκυψε άρα από τους γονείς. Πώς το επήκει η μουσική, η λύρα στην κτηνοτροφική σας ζωή. Κοιτάξτε, ο πατέρας μου έπαιζε όπως έσυπα λύρα, ο παππούς μου έπαιζε λύρα. Πάντα τη μουσική άκουγα στο σπίτι μέσα μου. Μόλις άνοιξα τα μάτια μου και κατάλαβα τον κόσμο άκουγα μουσική. Ο πατέρας μου μόλις γύρισε από τη ζώα για να ξεκουραστεί έπρεπε να παίξει.

Ήταν βέβαια και επαγγελματίας ληράρης. Μάλιστα θα κάνω μια παρένθεση. Γνώρισε τον Μουντάγη τον Κώστα. Ήμουνα τότε 11-12 χρονών και αλλάξανε λήρες. Εδώ στην Καρπαδοχή ήρθε ο Μουντάγης, δυο έσχορες ήταν. και ταμπακέρες, ο Μουντάκης έδωσε την ταμπακέρα του του πατέρα μου, γιατί ήταν και δυο κόστιντες και ο πατέρας μου έδωσε του Μουντάκη την ταμπακέρα.

Συνεχίσανε του βλέντι, ήρθαν να πάρουν, είχαν σχαπικά αυτοί, περνάνε δέρματα για να κάνουν τα ξέρετε. και έφερε και τη λύρα του και ένας λαοτιέρης, ο οποίος νομίζω ήταν ο Μανιάς, αν θυμάμαι καλά κάποιος Μανιάς. Οι άνθρωποι τα λαβεζόντουσαν με τα όργανα. Ο πατέρας μου ήταν καλός μησικός, ένας από τους καλύτερους λυράρδες της Καρπάθου, άφησε από εκεί, καλός άνθρωπος, καλός Μπερακλής.

Αυτά που μου περιγράφετε νομίζω ότι περνάνε και σε εσάς, ε! Ναι, ναι. Οι αξίες αυτές που περιγράφετε. Πώς? Οι αξίες που περιγράφετε αυτές, καλός άνθρωπος, καλός μουσικός, τα ίδια πράγματα μου λέγανε και για εσάς. Οπότε θεωρώ ότι το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει. Ναι, το έχει η οικογένειά μου, είναι καλοί άνθρωποι. Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά είναι καλοί άνθρωποι, αγαθοί άνθρωποι, άκακοι.

Δεν θα είναι καλοί άνθρωποι. Η οικογένειά μου είχε ένα καλό όνομα στην Κάρπαθο, με βασικτώσει, ένα καλό όνομα, αξιοπρέπεια, και αντισμό πάνω απ' όλα και αντισμό. Και ο κόσμος μας αγαπάει, πραγματικά μας αγαπάει, αλλά και εμείς αγαπάμε τον κόσμο. Και όταν σε αγαπάνε, αγαπάς και εσύ. Αυτό είναι πολύ καλό. Άρα η μουσική, το ερέθισμα ας πούμε, ερχόταν από τον πατέρα σας.

Ακούγατε τη μουσική από εκείνον, σωστά? Ναι, βέβαια. Έπαιξε μεγάλη επιρροή στην ανατροφή σας και στο να συνηθίσετε του Ισουηκού. Σίγουρα, σίγουρα, σίγουρα. Και πώς εκείνος σας έδωσε μία λύρα να παίξετε ή μόνο σας το ζητήσατε. Μόνος μου την έπιασα. Την έπιασα τη λύραν εγώ, ο πατέρας μου έφευγε, πήγαινε στα ΖΑ, εγώ ήμουν στο σχολείο.

Έπιασα τη λύρα μια φορά γιατί έπρεπε να την πιάσω. Έπιασα μέσα μια νότα αλλά του έκοψαν τη χορδή. Τότε οι χορδές ήταν πολύ περιζήτητες, δεν ήταν μεταλλικές, αντερένιες. Και του έκοψαν τη χορδή αλλά εγώ την σύνδεσα και την έβαλα πάλι. Όταν γύρισε αυτός έπιασε τη λύρα, είδε την χορδή το μένει και μου λέει, Μιχαλάκη, ποιος την έκοψε παιδί μου την χορδή, λέω, πατέρα λέω εγώ.

Μου λέει έπαιξε, έπαιξε. Εντάξει, μου λέει, δεν πειράζει παιδί μου, δεν με μάλωσε. Είχα την αίσθηση ότι θα με μάλωνε, αλλά ο πατέρας δεν με μάλωσε. Απλώς είπε στη μάνα της συγχωρεμένη λέει η κυριαρίνη πήγαινε στον παόλο μέσα άνοιξε Ξέρεις που είναι η κόρδας φέρε μου μια χορδίνα την πάρω πάρω στη λίρα Η μάνα ήξερε τα πάντα βέβαια την έβαλε ο άνθρωπος Εγώ από κει ξεκίνησα μετά και μου έδωσε μια λίρα όταν ο πατέρας είδε ότι εγώ ήθελα να παίξω μου έφερε μια άλλη λύρα, την οποία την έπιασα και μπορώ να σας πω ότι δεν θυμάμαι εγώ.

Νομίζω ότι ήξερα αμέσως να παίξω. Νομίζω ότι ήξερα. Και μάλιστα η μάνα μου είπε, μου λέει, μπράβο παιδί μου, μου λέει και μάλιστα μου είπε σε κάποια στιγμή, εσύ παίρνεις πιο καθαρά από τον πατέρα σου, μου είπε, για να μου δώσει χαίρεση. Και από εκεί η συνέχιση. Πόσο χρονωνήσασταν τότε. Ε, έξω χρονών. Και ο πατέρας σας τη λύρα, πού την βρήκε, την έφτιαχνε εκείνος μόνος του.

Όχι, ο πατέρας μου, είχε του πατέρα του τη λύρα και μετά είχε ένα θείος στην Αμερική αδερφός του, ήταν οκτώ αδέρφια αυτή, ήταν και του έστειλε λύρες από την Αμερική, κάποιος μάστορας έκανε. Είχε μάθει ο θείος μου ότι ο πατέρας μου ήταν καλός οργανωτέχτης από διαφημίσεις από χωριανούς και καρπάθιους. Έπαιζε και εκείνος βέβαια λίρα και του έστειλε λίρες, καλές λίρες, τις οποίες είχε ο πατέρας μου και με τα χειρίζεσαν. Αγόρασε όμως κιόλας.

Και εσείς πως μπήκατε στην διαδικασία να φτιάξετε μόνο σας τη λύρα Ναι να τις φτιάξω όπως μπήκα στην διαδικασία Ήθελα να αγοράσω μια λύρα Τη οποία την πλήρωσα το 1968 30.000 δραχμές Πολλά λεφτά Πολλά λεφτά Μπορούσα να αγοράσω το όταν τα συμβίασα μετά μπορούσε να αγοράσει ένα εκόπεδο στο Μαρούσι τότε για 30.000 αλλά εμένα μου άρεσε η λύρα και την πήρα δεν είχα τις 30 αλλά είχα τις 29 ο άνθρωπος μου λέει εντάξει μου λέει πάρτε την από την Κάρπαθο από το Μισοχώρι κάποιος μάθητας Γιώργος και συγγενείς μου βέβαια από της μάνας μου και μεγάλος τεχνίτης Αυτός έφτιαχνε τις λύρες, πολύ μεγάλος μάστορας, τον οποίο κατά γράμμα εγώ μιμούμαι.

Μ' άρεσε η δουλειά του. Βέβαια αργότερα το 1000 το έδωσε. Δεν ήθελα να πιστάω. Είπε ότι το έδωσε το 1000, παρόλο ότι δεν το ήθελε εγώ, του το έδωσε. Προς τη μύθας και αυτό έρχεται και επιβεβαιώνει τις αξίες που λέγαμε πριν. Αυτό με έκανε. Πήγα στην Αμερική μετά. Ήταν στην Αμερική, ήθελα να αλλάξω μια λίρα, να έχω μια άλλη λίρα, δεν ήθελα να έχω του πατέρα μου τη λίρα, γιατί ο πατέρας μου ακόμη ήταν νέος και έπαιρζε, δεν ήθελα να τη στερίσω.

Τηλεφώνησα λοιπόν, παράγειλα σε έναν μαμάστρο ανεδό αδερφός, αυτό που έδειξε τη λίρα, και μου λέει για να σου φτιάξω τη λίρα μου λέει, διχάλη θέλω 150 δολάρια, Θα μου φέρεις μια πλάνια ρουκάνι Αμερικάνικο σιδερένια, θα μου φέρεις ένα τρυπάνι ηλεκτρικό, με ρεβόμα Ελλάδος. Πολλά μαζευτήκανε. Ναι, μάζευε. Πάχι μπτός εγώ του τα έφερα το ανθρώπου, χανάλη του και μετά σκέφτηκα και είπα ότι έλα εδώ, έδωσα τόσα χρήματα, τόσα πράγματα.

Εγώ θα φτιάξω μια λίρα μόνος μου. Στην Αμερική όμως είχα γυρίσει πίσω. Αγόρασα λοιπόν ένα ξύλο. Συμπάδεψα αυτό με το μυαλό μου. Αλλά είχα φέρει από εδώ σκεπάρνη. Γυρνώντας μέσα είχα πάρει όλα τα συναφή, ό,τι χρειαζόμουν δηλαδή. Ήταν πέρα στην Αμερική. Έκανα την πρώτη λίρα και την πούλησα την πρώτη λίρα. Ήτανε καλή. Α, δεν την κάνατε για σας δηλαδή.

την έκανα για μένα, την έκανα αλλά όταν την έπαιξα, ένας κύριος από το Γιαφάνι, ο Λιώρ Εΐσης, ο Κώστας μου λέει Μιχάλη την πουλάς την λίρα, θέλω τι θέλω ρε μου, μ' αρέσει, λέω πάρ' την, μ' λέει πόσα θέλει, λέω 100 δολάρια και την έδωσε, από ότι ξεκίνησα, έχω πουλήσει, θα έχω πουλήσει 100, 200 λίρες θα έχω πουλήσει βέβαια, έχω χάρισει και πολλές, εντάξει, και έτσι ξεκίνησε αντί να...

Η δική σας λίρα που παίζετε τώρα... Εγώ την έχω φτιάξει. Και είναι από τις πρώτες σας ή είναι από τις τελευταίες σας. Μπορώ να σας πω ότι είναι σχεδόν από τις πρώτες μου λύρες. Από τις πρώτες λύρες. Η οποία ήταν μεγάλη επιτυχία. Με γεμίζει, μ' αρέσει, τη παίζω. Έχω πολλές βέβαια, παίζω. Αλλά εγώ χαρτάω συνήθως μια λύρα, δεν αλλάζω.

Σκεφτήκατε ποτέ να αφήσετε την κτηνοτροφία για να ασχοληθείτε με το γλέντι ας πούμε, με τη μουσική. Εεεε... Ασχολούμαι με το γλέντι βέβαια ασχολούμαι πάω στους γάμους, στα μαπτήσια Α τα κάνετε παράλληλα δηλαδή Βέβαια βέβαια είμαι επαγγελματίας κυρία Ναι ναι είμαι επαγγελματίας αύριο... αύριο έχω να πάω στο Άγιο Παντελέμωνα στο Κατώδιο μετά έχουμε αραβώνες, μετά έχουμε γάμους έχουμε πολλά δηλαδή δεν σταματάω ειδικά το καλοκαίρι δεν σταματάω είμαι πολύ πολύ μπισκ Ανάλογα τα και φτιάχνω αλλά θα την παίξω και μισή ώρα και μια ώρα, μπορεί να την παίζω και όλη την ημέρα.

Μαγική εικόνα βέβαια, εδώ πέρα που έχετε αυτή την ωραία θέα, έχετε τα ζώα σας και εσείς εδώ να παίζετε τη λύρα, είναι πολύ τέλεια αυτό το πράγμα. Καθαρίζει το μυαλό, καθαρός αέρας. Ναι, ναι. Πόσα χρόνια την έχετε τώρα αυτή τη λύρα. Αυτή την έχω κάνει τώρα, τώρα την έχω κάνει αυτή, είναι κάπως στις μέρες, είναι κάποιο τέλος.

Ξύλο έχει πέρασει. Μαύρη μουριά είναι. Αγαπημένη σας μουσική, έτσι να μας παίξετε λίγο, να σας ακούσουμε. Ναι, ναι, θα σας παίξω βέβαια. Τι θα παίξετε. Θα σας παίξω ένας χρηματικό, έτσι λέγεται. Αυτό είναι ο σκοπός που ξεκινάει κάθε ελέντη στη Σκάρπαθο. Αυτό είναι η εισαγωγή ας πούμε, δηλαδή. Είναι του Καρπάθιου, του Αθηνικού Σύμβουλου της Σκάρπαθο.

Ωραία! Τιμή μας να παίξει αυτό από εσάς στο επεισόδιο μας. Νέγεται σειρματικό. Σειρματικό. Και είπαμε έτσι ξεκινάει κάθε γλέντι στην Κάρπαθο. Πριν από το κάθε γλέντι αυτό είναι η συναγωγή. Αυτό πρέπει να παίξει ο Καρπάθιος οργανωπαίκτης. Αυτό είναι ο εθνικός μας ύπνος. Το αγαπημένο σας γλέντι στο νησί ποιο είναι? Ποιο θεωρείτε ότι είναι το καλύτερο γλέντι που γίνεται στο νησί?

Το καλύτερο γλέντι είναι όταν βρεθούμε μερικοί φίλοι και αρχίσουμε και γλένταμε μεταξύ μας και τρέχουμε και τα μάτια δάκρυα, την γυρίζουμε στο παρελθόν και στα παλιά. Άρα ένα γλέντι ξεκινάει έτσι, από μια καλή παρέα. Μπορεί να πάτε εσείς, να παίξετε λίγο λίρα, να έρθει το διπλανός ε, ο χωριανός σας και αυτό να μεγαλώνει.

Ναι, εγώ είμαι δημιουργός αυτού του γιατί μ' άρεσε το πιωτό να πιω και να γλυντήσω και βέβαια ο κόσμος μ' αγάπαει και μ' αγαπούσε. Λέω φέρε μια μπουκάλα ο ίσκι να πάει στο καφέ. Λέω να πέξουμε να πιούμε ένα ποτήρι, ένα ποτήρακι ο ίσκι. Να πιούμε λέω. Μετά λέω φέρε και ένα μπουκαλάκι. Λέω φέρε άλλο ένα. να αρθούνε να αρθίσουμε να πίνουμε μετζεδάκι λέει να παίξουμε τώρα για τη λύρα λιγάκι να γλεντήσουμε και να ξεκινήσει να ξημερωθούμε κάποια φορά να ξημερωθούμε Τέλεια, είναι ωραίες στιγμές αυτές Πάρα πολύ ωραίες Που δυστυχώς δεν τις έχουν όλοι Δεν τις ζουν όλοι Που δυστυχώς όμως και εμάς τώρα ο χρόνος μας έχει άλλαξε ο κόσμος άλλαξε ο κόσμος Οι περισσότεροι φίλοι έχουν φύγει οι συνομιλικοί μου έχουν πεθάνει, η παρέα μου, οι περισσότεροι έχουν πεθάνει.

Τώρα οι απομένοντες είναι Αμερικανάκια, δεν έχουν το πνεύμα που είχαμε εμείς. Αυτό που δεν ξέρουμε τα δεκαετάρικο, προσπαθούμε όμως με κάθε τρόπο και μέσω συλλόγων από την Αμερική. Έχει κι άλλους σαμπουνιέρδες, οι οποίοι και αυτοί, πρώτα μου ξαδέφια, εξελούνται με τη Λύρα και κάνουν μεγάλο έργο όπως εγώ έκανα, κάνουν κι αυτή, συνεχίζει η παράδοση και έρχονται και κάτι ξέρουν τα παιδιά ε όταν αύριο μεθαύρουν στην Αραβόνα που θα μαζευτούν όλοι θα ακούσουν χτες ήρθε ένα Αμερικανάκι εδώ να πάρει μια λίρα να του πέσω και το έκανα όλη η μέρα όταν μου είχες τηλεφωνήσει αλλά οι παλιοί φύγανε εκείνη η ομορφιά που υπήρχε γιατί ξέρανε οι άνθρωποι να γλυντήσουν δεν υπάρχει πια εντάξει όσοι είστε πίσω είστε ιστορία είστε οι παραδόσεις μας είστε αυτό που πρέπει να έχουμε εμείς σαν πρότυπο και αυτό εμείς εδώ σαν Κατσουνάδες Τουρ θέλουμε να το αναδείξουμε στις νεότερες γενιές γιατί υπάρχουν άνθρωποι που μεγαλώνουν και μπορεί να μην έχουν δει λύρα μπορεί να μην έχουν δει ζώα

να μην το έχουν βιώσει ποτέ αυτό το γκλέντι έτσι ακριβώς όπως το περιγράφετε γιατί είναι πλέον άλλη κοινωνία, άλλη ρυθμή κάποιοι δεν έχουν την πολυτέλεια να έρθουν στην Κάρπαθο να το ζήσουν αυτό οπότε εσείς είστε η αφορμή να έρθουμε εμείς εδώ να μοιραστείτε αυτές τις εικόνες και σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που το κάνατε συγκινηθήκατε κιόλας είναι απόλυτα λογικό και είναι πολύ ωραίο που εκφράζετε το συνέστημά σας φαίνεστε αληθινός από την πρώτη στιγμή από το τηλέφωνο και από την περιγραφή που μου κάνανε εμένα για να έρθω μέχρι εδώ και πραγματικά είναι τιμή μας και με ένα τιμή μου που ήρθατε και με βρήκατε και αυτό που έχω να σας δώσω και ό,τι μπορώ να σας δώσω για την παράδοση δεν θα το ανοιστώ ποτέ όποτε θέλετε, ο δρόμος είναι ανοιχτός Η παράδοση είναι από τους ανθρώπους που τη συντηρούν έτσι, αυτό είναι Προσπαθώ, για να είμαι ειλικρινής προσπαθώ πάρα πολύ προσπαθώ να τη δει και ο φίλος μου Γιώργος Παπαδάκης είμαστε συνομήλικοι και πολύ στενή φίλη

στην Αμερική μια φορά έφτιαμε 25 μπουκάλια ουίσκι πολύ ποτό μουσική σιγγώνη όχι εγώ κι αυτός σε μια παρέα είμαστε πολύ καλοί φίλοι μεγάλο όργανο Γιώργος μεγάλη φωνή σπουδαία φωνή και σπουδαίος άνθρωπος σπουδαίο παλαικάρο Γιώργος Καπαδάκης όποτε είσαστε έτοιμος θα θέλαμε να ακούσουμε λοιπόν τον ύμνο της Καρπάθου ναι, ναι, πάντα είμαι έτοιμος και να σας ευχαριστήσουμε πάρα πολύ για ακόμα μια φορά για αυτή την ωραία Έτσι, σύντως, κουκάναμε.

Πόσους λύρες έχετε κατασκευάσει περίπου όλα αυτά τα χρόνια. Πιστεύω κάμια τρακοσαριά μπορεί να τις έχω φτιάξει καλές κακές όλες εκεί περίπου. Και τι ωραία τοποθεσία πώς λέγεται εδώ. Εδώ λέγεται κόλυμπος και η στάνη μου λέγεται αετοφωλιά. Αετοφωλιά επειδή είναι ψηλά και βλέπεις τα πάντα. Ναι βλέπω τα πάντα εδώ. Έχω βγάλει και μια ματινάδα εδώ για αυτή σε πολλούς τριαχοπείρα τις που γυρίζει σας.

Λέω γι' αυτό κι εγώ διάλεξα να πάρω αυτή τη θέση Η θάλασσα και τα βουνά να μέχουν στη μέση Υπέροχη, δική σας Ναι, δική μου εννοείται Έπρεπε να μου την πείτε επί συνοδεία της λύρας σας Ναι, ναι Την επόμενη φορά Αυτός ο βράχος είναι κάτι Αυτός ο βράχος έχει ιστορία μεγάλη Λέγεται Άσπρη Βολά Η στηρίζα της είναι η μάντρα που μάθει τους παππούς μου Τα ζώα και οι θείοι μου και ο πατέρας μου και αυτή αλλά εγώ μεταφέρθηκα και ήρθα εδώ πάνω πιο μοντέρνα τώρα πιο...

και αυτό είναι το χωριό σας ναι αυτό είναι το χωριό μου, τα σπουά, ναι, ναι, ναι τέλειο τα σπουά ευχαριστούμε πάρα πολύ κύριε Μιχάλη και εγώ σας ευχαριστώ εις το Επανειδή χάρηκα για την γνωριμία να'στε καλά και την άλλη φορά που θα έρθεις θα φέρεις ένα παστούλι και χωρίς να έρθω μπορώ να σας το φέρω και χωρίς να έρθω θα σας το στείλω Να σας το στείλω.

Να είστε καλά. Ευχαριστούμε. Δεν πιέζετε τίποτα, αλλά τίρσες καλά. Έτσι είναι η χρόνη.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00