Παίρνει Ξύλα από τα Σκουπίδια και τα Κάνει Έργα Τέχνης! 😮 | Κωνσταντίνος Γριβάκης
Social ON BOOTHΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🪵 Για τους περισσότερους είναι απλώς ένα κομμάτι ξύλο που κάποιος πέταξε. Για τον Κωνσταντίνο Γριβάκη, όμως, μπορεί να είναι η αρχή ενός νέου έργου τέχνης.
Στις Αρχάνες Ηρακλείου συναντάμε έναν ιδιαίτερο δημιουργό που δίνει δεύτερη ζωή σε ξύλα και υλικά που άλλοι θεωρούν άχρηστα.
Μπαίνουμε στο εργαστήριό του και ανακαλύπτουμε πώς δημιουργεί τις χαρακτηριστικές ξύλινες φιγούρες του, εμπνευσμένες από ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο αλλά και από γνωστά πρόσωπα.
Και δεν σταματά εκεί. Ξύλα που μπορεί να βρει ακόμη και πεταμένα στα σκουπίδια, στα χέρια του μεταμορφώνονται σε φιγούρες, έπιπλα και μοναδικές κατασκευές.
🎨 Μας δείχνει τη διαδικασία πίσω από τις δημιουργίες του και μας μιλά για τη σχέση του με την τέχνη, αλλά και για το παράξενο συναίσθημα όταν κάποιος αγοράζει ένα έργο του: χαίρεται που το δημιούργημά του βρίσκει νέο σπίτι, αλλά ταυτόχρονα δυσκολεύεται να το αποχωριστεί.
Γιατί κάθε έργο είναι, όπως λέει, λίγο σαν παιδί του.
🎙️ Ένα ακόμη Κατσουναδολόγιο, αφιερωμένο στους ανθρώπους που δημιουργούν, επιμένουν και καταφέρνουν να βλέπουν κάτι όμορφο εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουμε… σκουπίδια.
💬 Εσύ θα φανταζόσουν ποτέ ότι ένα πεταμένο κομμάτι ξύλο μπορεί να γίνει έργο τέχνης;
#Κατσουναδολόγιο #ΚωνσταντίνοςΓριβάκης #Αρχάνες #Κρήτη #Τέχνη #Ξυλογλυπτική #Ανακύκλωση #WoodArt #Crete
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μουσική Συνεχίζουμε τη βόλτα μας στις Αρχάνες. Αλλά κάπου εδώ πρέπει να κάνω οπωσδήποτε μία στάση γιατί θα με φάνε όσοι μου άφησαν σχόλιο. Να πας να γνωρίσεις Μάρκο τον Κωνσταντίνο Γρυβάκη. Έναν ξεχωριστό καλλιτέχνη που δίνει νέα ζωή σε υλικά τα οποία οι περισσότεροι θα πετούσαμε. Με φαντασία, υπομονή και μεράκι τα μεταμορφώνει σε μοναδικές ξύλινες φιγούρες Και δεν κάνει μόνο αυτά Πάμε παιδιά να μπούμε στο δημιουργικό του κόσμο και να δούμε πως γεννιέται ένα έργο τέχνης από ανακυκλώσιμα υλικά Ποιος είναι ο Κωνσταντίνος Γρυβάκης που μου είπανε όλοι να πάω να τον συναντήσω Κωνσταντίνε, καλώς ήρθες στο Κατσουνάδες Τουρ Χαίρετε Χαίρετε Είμαστε από το Κατσουνάδες Τουρ.
Μας μιλήσανε πάρα πολύ για εσάς και ήρθαμε να σας γνωρίσουμε. Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ. Καλώς ήρθατε στις Αρχάνες λοιπόν. Καλώς σας βρήκαμε. Κωνσταντίνος Γρυβάκης. Ακριβώς. Ήρθαμε να δούμε τις φιγούρες που φτιάχνετε και έχουμε δει αυτόν τον υπέροχο χώρο που έχετε δημιουργήσει εδώ στις Αρχάνες, στην Παλιά Αγορά. Ήμασταν δεν κάνω λάθος.
Στην παλιά χώρα Αρχανό, ναι. Δεν ξέρω από πού να πρωτοξεκινήσω. Πόσο καιρό έχετε αυτό το χώρο? Ο χώρος υπάρχει μόνο δύο χρόνια. Άνοιξα πέρυσι τον Ιούνιο. Πριν εργαζόμουν εδώ, αλλά εργαζόμουν και στη Μέση Ανατολή. Περνούσα πολλούς μήνες από το χρόνο στη Μέση Ανατολή. Οπότε κάπως... Πώς έγινε αυτό ας πούμε. Ταξίδευσα κάποια στιγμή το 2017.
Μ' άρεσε. αποφάσισα να μείνω για κάποια χρόνια εκεί έμεινα για λίγα χρόνια μετά γύρισα μετά ξόδευα απλά το χειμώνα εκεί και το καλοκαίρι εδώ για να έχω πάντα καλοκαίρι εγώ λέω πάντα στη ζωή κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις κάτι κέρδιζα εκεί κάτι έχανα κάτι κερδίζω εδώ κάτι χάνω εδώ δεν μπορούμε ποτέ να έχουμε μια ευθεία γραμμή όλοι μας οπότε τα βάζεις κάτω τα ζυγίζεις βλέπεις τι έχεις περισσότερο ανάγκη τη συγκεκριμένη περίοδο και αποφασίσεις και κάπως έτσι έμεινε εδώ.
Είσαι ζωγράφος, καλλιτέχνης, εικαστικός, λίγο πόλα. Λίγο πόλα. Καλλιτέχνης θα έλεγα που περκλεί πολύ περισσότερα. Έχει μεγαλύτερο γκάμα. Ναι, μεγαλύτερη γκάμα. Πότε αντιλήφθηκες στον εαυτό σου ότι θέλεις να ασχοληθείς με αυτό το πράγμα. Από μικρό παιδάκι. από μικρό παιδάκι, ζωγράφιζα. Θυμάμαι είχα φτιάξει μια ωραία ζωγραφιά μικρός, θα ήμουνα 10-12.
Είχα φτιάξει, η πρώτη μου ζωγραφιά ήταν ο Ταρζάν και έπνιγε ένα φίδι και από κάτω καθόταν στο έδαφος η Τζέιν και ούρλιαζε, αλλά την είχα φτιάξει πολύ ωραία. Ήταν σαν να την είχε φτιάξει ένας μεγάλος, όχι ένα δεκάχρονο παιδί. Θυμάμαι όμως πολύ πόσο περήφανος ήταν ο πατέρας μου όταν την είδε τη ζωγραφιά, δεν ξέχασα ποτέ αυτή την υπερηφάνεια του.
Πότε ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκατε επαγγελματικά με αυτό. Πάντα. Από πόσο χρόνο δηλαδή. Πάντα, από 25. Θυμάστε τι ήταν το πρώτο πράγμα που πουλήσατε. Το πρώτο πράγμα πίνακας. Πίνακας. Έφτιαχνα πολλούς πίνακες τότε, πολλές προσωπογραφίες. Είχα φτιάξει ένα κολάζ με τον Λέονρτ Κοέν και το αγόρασαν ένα ζευγάρι Ολλανδών.
Πόσους βρήκαν οι Ολλάνδοι στα 25 σας. Έκανα διάφορα πράγματα εδώ στο χωριό τότε. Ναι σαρχάνες. Οι επισκέπτες δηλαδή ακόμα και οι λίγοι επισκέπτες τότε δεν ήταν τόσο πολλοί όσο τώρα. Μπορούσαν να βρουν τους καλλιτέχνες. Είχαν έρθει στο εργαστήριό μου. Το συνέστημά σας όταν πουλήσατε τον πρώτο σας πίνακα. Πάντα αυτό που λέμε κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις.
Στεναχωριέμαι πάρα πολύ σαν καλλιτέχνης όταν δίνω ακόμη και το πιο μικρό πραγματάκι που μπορώ να φτιάξω, αλλά πρέπει να ζήσω. Τα πράγματα τα φτιάχνουμε για να τα δίνουμε. Χαίρομαι την ίδια στιγμή που κάποιος αγαπάει κάτι δικό μου και το παίρνει να το βάλει στο σπίτι του, μεγάλη τιμή. Την ίδια στιγμή στεναχωριέμαι, είναι κάτι που έχω αφιερώσει χρόνο.
Κάθε δημιουργός, οτιδήποτε φτιάχνει, το φτιάξει αυτός, το αγαπάει, είναι σαν παιδί του. Πώς σου ήρθε η έμπνευση να δημιουργήσεις την πρώτη σου φιγούρα. Έχω την εντύπωση ότι αυτό ήρθε επειδή και πριν ζωγράφιζα πάρα πολλή προσωπογραφία. Έχω κάνει ελάχιστα τοπία, είναι κρύφη εσύ οτιδήποτε. Οτιδήποτε έφτιαχνα σε πίνακες ήταν πρόσωπα.
Νομίζω ότι αυτό ήρθε σαν ανάγκη να κάνω κάτι πιο προσωπικό, πιο δικό μου. να φτιάξω κάτι σαν ταυτότητα. Όλοι οι καλλιτέχνες αναζητούν την ταυτότητα. Αυτό που θα το δει κάποιος κάπου σε μια άλλη πόλη, σε μια άλλη χώρα και θα ξέρει, α, ο Κωστής το έκανε αυτό. Όσο μικρό και αν είναι, δεν πάει να είναι η ταυτότητά μου. Και κάπως έτσι βρήκα την ταυτότητά μου.
Κάνω και άλλα πράγματα, αγαπώ και άλλα πράγματα, αλλά τα αγαπώ και αυτό. Επίσης είναι κάτι που είναι αγαπητό και στον κόσμο. Δεν είναι αγαπητό μόνο σε μένα. Βλέπεις την αποδοχή από τον κόσμο Βέβαια, βέβαια, βέβαια Πάρα πολλοί κόσμος αγοράζει ξένοι Το πρώτο πράγμα που θα αγοράσουν από εδώ είναι αυτό Γιατί θέλουν να πάρουν κάτι από την Κρήτη Αλλά να μην είναι αυτό το πολύ συνηθισμένο Όπου μπορούν να πάρουν από οποιοδήποτε τουριστικό μαγαζί Και εγώ μπορεί να περάσω σαν τουριστικό μαγαζί Αλλά στην ουσία δεν είμαι Είναι ένας καλλιτεχνικός χώρος Όπου μπορείς να πάρεις κάτι πρωτότυπο κάτι που έχει φτιάξει ένας άνθρωπος από τον τόπο του.
Πάμε λοιπόν να δούμε πώς γίνεται η διαδικασία έτσι ώστε στο τέλος να καταλήξουμε και στις αγαπημένες σου φιγούρες. Λοιπόν, δεν σου είπα ότι τα ξύλα που χρησιμοποιώ είναι ανακυκλώσιμα. Ξύλα που βρίσκω στο δρόμο, που μαζεύω από τα σκουπίδια, από οποιοδήποτε μπορώ να βρω ξύλα. Οι γνωστοί πια το έχουν μάθει, μου φέρουν όλα τα παλιά τους έπιπλα, οτιδήποτε ξύλινο δεν το χρειάζονται.
μετά από μια επεξεργασία μπορώ να κάνω εγώ με μια σέγα χειρός όπου θα κόψω τα ξύλα, ένα τριβείο να τα τρίψω, τα φέρνω σε μια κατάσταση τέτοια όπου μετά φτιάχνω το σχέδιο. Μετά το σχέδιο βήμα-βήμα αρχίζω να δουλεύω τη φιγούρα. Στο τέλος θα καταλήξει κάπως έτσι αυτό εδώ. Ναι, που κι αυτή δεν είναι τελείως τελειωμένη οπότε μπορώ να σηκωθώ έτσι.
Να σας δείξω πώς είναι η τελική μορφή. Είναι αυτή εδώ. Άρα πάμε να φτιάξουμε λοιπόν αυτήν εδώ. Ναι, μια κρητικοπούλα με την παραδοσιακή της ποδιά, το παραδοσιακό γυλαίκο, ένας κρητικός, ένας κρητικός επίσης με τα μαύρα ρούχα που μπορεί να περάσει και σαν σύγχρονος κρητικός. Παρ' όλα αυτά έχω και κάποιους οι οποίοι είναι λίγο πιο παραδοσιακοί.
Έναν κρητικό με κατσούνα δεν μου έχεις κάνει όμως Είχα κάνει και με λύρες και αυτά Με τους έχουν πάρει Με λύρες και αυτά είναι λύρες και αυτά Με τους πήραν και αυτή είναι πιο δύσκολη να τους φτιάξω Σου υπόσχομαι την επόμενη φορά που φάρτησες Θα έχω κρητικούς με κατσούνες Για να δω Και αν μπορέσω θα κάνω και αληθινές κατσούνες Μικρούλες έτσι μινιατούρες κατσούνες να έχουν Να μην είναι πλαζογραφισμένες να είναι σωματωμένες πάνω στη φιγούρα.
Θα περιμένω πώς και πώς να ξέρεις. Πολύ ωραία. Βλέπω κρετική φιγούρα, αλλά βλέπω και πίσω σου μία ποντιακή φιγούρα. Ναι, βέβαια. Τι άλλους πολιτισμούς, ας πούμε, έχεις κάνει. Λοιπόν, για την Ελλάδα έχω κάνει οι Πελοποννήσιους, φτιάχνω και έναν τώρα εδώ. Έχω φτιάξει για την Άξο, έχω κάνει οι Πυρώτες. Η διαφορά προέρχεται στη λεπτομέρεια από τα ρούχα, φαντάζομαι, από τα εξοάρ που φοράνε, που κρατάνε.
Ακριβώς. Καμιά φορά το κόψιμο στο ξύλο. Συνήθως το πρόσωπο είναι πάνω κάτω το ίδιο. Λίγο αλλάζει, λίγο πιο μεγάλα τα μάτια, λίγο πιο μικρά. Έχουμε φύγει και εκτός Ελλάδας. Κάνεις και εκτός. Ναι, βέβαια. Αλλά οι πρώτες φιγούρες που έφτιαξα ήταν στη Μέση Ανατολή. Οι ελληνικές ήταν αργότερα. Όπου βρισκόμουν. Έχεις να μας δείξεις.
Υπάρχει μια κοπέλα εδώ. Από Μέση Ανατολή λοιπόν. Πρώτα ήταν εκεί, μετά έφτιαξα για Ινδούς. Πριν με πας στους Ινδούς. Ναι. Μ' αρέσει πάρα πολύ η ποδιά σου. Ναι η ποδιά μου είναι... Δουλεμένη. Είναι το σήμα κατά τε θέν μου. Λοιπόν, αυτή είναι η Ινδύη. Το περίεργο είναι ότι περνάει κόσμος και μπορεί να αγοράσει και Ινδούς.
Δηλαδή είναι περίεργο το ότι θα περάσει ένας Ολλανδός και θα αγοράσει ένα Ινδό ή μια Ινδή στην Κρήτη. Αυτό είναι τέχνη. Ναι, αυτό φαντάζομαι κι εγώ. Είναι αυτό η ωραία σύνδεση. Σου έχουν ζητήσει να κάνεις κάποιο περίεργο πρόσωπο. Συνήθως μου ζητάνε να κάνω τα παιδιά τους, τους ίδιους, τον εαυτό τους. Δεν κάνω γιατί η πείρα μου έχει δείξει ότι πάντα κάτι θα βρει ο κόσμος να μην το αρέσει.
Θα το αρέσει αλλά πάντα θα πει αχ με εμένα το μάτι μου είναι λίγο πιο μεγάλο. Μα εμένα το δεξί μου μάτι είναι λίγο πιο δεξί. Το φρύδι μου είναι πιο χοντρό. Και έχω αποφασίσει να μην κάνω πια παραγγελίες. Και βλέπω έχει πάρει το μάτι μου εδώ πέρα και γνωστές φυσιογνωμίες. Ναι. Όχι τόπιους, αλλά διεθνώς αναγνωρισμένα πρόσωπα.
Ναι. Πώς σου έρχεται η έμπνευση και να μας δείξεις κιόλας και κάτι να καταλάβει όλος ο κόσμος γιατί μιλάμε Από μικρός μ' άρεσε πάρα πολύ όλο το κομμάτι της pop κουλτούρας η pop μουσική, ταινίες και κάπως έτσι έφτιαξα και τον David Bowie δεν είναι ο πρώτος που έχω φτιάξει τον έχω φτιάξει πολλές φορές Πουλάει δηλαδή Πουλάει, ναι πάντα, ο David Bowie πουλάει είναι το περίεργο ότι στις αρχάνες περνάει κόσμος και αγοράζει τη φιγούρα του David Bowie.
Πολλές φορές, δεν θα σας πω λίγες ή μερικές φορές, πολλές φορές τον έχω δώσει. Και καθένα το κάνεις στο χέρι έτσι, δεν είναι εκτυπώσιμα. Όχι, όχι, όχι. Κάθε φορά το κόψιμο είναι διαφορετικό. Κάθε φορά κάτι αλλάζω είτε στα ρούχα, είτε δεν βάζω κάποιο πάτερν για να κόψω τη φιγούρα. Σχεδιάζω γρήγορα και μετά την κόβω. και από εκεί και μετά υπάρχει επεξεργασία το πώς θα τη φέρω ακριβώς στα μέτρα μου για να τη ζωγραφίσω.
Βλέπω και κάρτες. Ναι, βέβαια. Συσχετίζεσαι κάπως με αυτές. Εδώ είναι το γραφιστικό μου κομμάτι. Από τη στιγμή που σπούδασα γραφίστας είπα να ταξιοποιήσω και αυτό εδώ και φτιάχνω κάποια σχέδια με τοπία των Αρχανών με γενικά φορεσχέσεις από την Κρήτη παραδοσιακή ενδυμασία κάποιες χιουμοριστικές εδώ μπορώ να βρω τα πάντα τα πάντα όχι μπήκα για ξύλινες πηγούρες δεν κάνω καφέ δεν κάνεις καφέ έχει δίπλα καφέ δεν πειράζει βλέπω διακοσμητικά βλέπω ψάρια βλέπω υφασμάτινα ψάρια αυτά εσύ τα κάνεις εγώ και τα ξύλινα και τα υφασμάτινα Δηλαδή πώς από ένα ξύλινο ψάρι φτιάχνεις έναν εμφασμάτινο, είναι άλλη τέχνη.
Είναι η ανησυχία νομίζω του καλλιτέχνη να κάνει περισσότερα πράγματα. Και ας μην κρυβόμαστε, επίσης η ανησυχία του καλλιτέχνη είναι να επιβιώσει σαν καλλιτέχνης. Δηλαδή αν ήταν στο χέρι μου να σου πω, δεν το λέω με παράπονο, αλλά δεν θα τα έκανα όλα αυτά, θα τα έκανα μια φορά. Θα έκανα ένα ξύλινο ψάρι, δεν θα έκανα 100 ξύλινα ψάρια, όμως πρέπει να ζήσω σαν καλλιτέχνης και πρέπει να στηρίξω το χώρο μου.
Έχω φτιάξει ένα χώρο από τη στιγμή που αποφάσισα και η ιδέα ήταν ο χώρος να είναι μόνο δικά μου πράγματα, γεμάτος μόνο με δικά μου πράγματα, πρέπει να το στηρίξω. Και πρέπει να δουλεύω πάντα να εξοπλίζω το χώρο. και για να συνεχίσουμε εδώ βλέπω κονκάρδες, βλέπω μαγνητάκια, μαξιλαράκια, δεν ξέρω και μήπως και κάτι λάθος και τα έπιπλα φτιαγμένα από μένα θα κατέληγα εκεί πέρα και κάτι καρέκλες οι οποίες έχεις μεταποιήσει ναι είναι πράγματα που βρίσκω όπως σου είπα στα σκουπίδια πηγαίνοντας λοιπόν στα σκουπίδια για να βρω ξύλα τα οποία θα χρησιμοποιήσω για τις φιγούρες μου για οποιοδήποτε άλλο ξύλινο αντικείμενο που φτιάχνω, βρίσκω και κάποια ολόκληρα επιπλά που έχουν κάποια αξία για μένα, είτε σαν design είτε σαν εποχή, και αποφασίζω να τα κρατήσω όπως είναι, αυτόνομα, και να μην τα χαλάσω, να μην τα κόψω δηλαδή, αλλά απλά να τους δώσω μια καινούργια ζωή, ζωγραφίζοντας τα ξανά σε κάτι καινούργιο.
Όπως είναι οι καρέκλες ή τα τραπέζια ή οτιδήποτε άλλο θα δείτε εδώ.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα