Skip to content
PodBase
Στα 45 του Τόλμησε να Κυνηγήσει το Όνειρό του ❤️ | Οι Λύρες του Σωτήρη Χατζαντωνάκη

Στα 45 του Τόλμησε να Κυνηγήσει το Όνειρό του ❤️ | Οι Λύρες του Σωτήρη Χατζαντωνάκη

Social ON BOOTH | by Markos Smyrnakis
Σεπτέμβριος 11, 2026 00:37:59
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

❤️ Υπάρχει ηλικία για να κυνηγήσεις ένα όνειρο;

Ο Σωτήρης Χατζαντωνάκης από τη Σητεία έφτασε στα 45 του χρόνια για να τολμήσει να κάνει πραγματικότητα κάτι που κουβαλούσε μέσα του για χρόνια: να δημιουργεί κρητικές λύρες. 🎻

Και όταν τον ακούσεις να μιλά γι' αυτές, καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται απλώς για ξύλο, εργαλεία και τεχνική.

Πρόκειται για συναίσθημα.

Για τη στιγμή που ένα κομμάτι ξύλο περνά από τα χέρια του, αποκτά μορφή και τελικά βγάζει τον πρώτο του ήχο.

Στο Κατσουναδολόγιο γνωρίζουμε έναν άνθρωπο που μας θυμίζει κάτι που πολλές φορές ξεχνάμε:

Ένα όνειρο δεν έχει ημερομηνία λήξης.

Στα 45, στα 55 ή στα 65 μπορεί να μην είναι αργά. Μπορεί απλώς να είναι η στιγμή που αποφασίζεις επιτέλους να το κυνηγήσεις. ❤️

Παράλληλα, μέσα από την ιστορία του Σωτήρη γνωρίζουμε την τέχνη πίσω από την κρητική λύρα και τους ανθρώπους που με τα χέρια, τη γνώση και την αγάπη τους κρατούν ζωντανή την παράδοση.

🎥 Κατσουναδολόγιο
Άνθρωποι • Παράδοση • Πολιτισμός

🦯 Χορηγός επεισοδίου: katsounes.gr
🎬 Παραγωγή: Social ON PR & Marketing Studio

💬 Εσύ έχεις ένα όνειρο που ακόμα δεν τόλμησες να κυνηγήσεις;

👉 Και αν γνωρίζεις κάποιον που πιστεύει ότι «πέρασαν τα χρόνια», στείλε του αυτό το επεισόδιο.

#Κατσουναδολόγιο #ΣωτήρηςΧατζαντωνάκης #ΚρητικήΛύρα #Σητεία #Κρήτη #ΚρητικήΠαράδοση #Οργανοποιία #ΚρητικήΜουσική #Παράδοση #Πολιτισμός

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Μουσική Συνεχίζουμε το Κατσουνάδες Τουρ εδώ στη Σιτία και έχω έρθει εδώ στον άνθρωπο που δίνει φωνή στο ξύλο στον άνθρωπο που κατασκευάζει λύρες ξύλο και νότες Σωτήρης Χατζαντονάκης Καλησπέρα Καλησπέρα και από μένα, Μάρκο γνωριστήκαμε και στο φεστιβάλ χαίρομαι ιδιαίτερα για την γνωριμία και για σένα και για τον παπά σου και σας καλωσορίζουμε στο ξύλο και νότες Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που έρχομαι εδώ για τέταρτη χρονιά και ο λόγος είναι γιατί γνωρίζω ανθρώπους σαν εσάς που πασχίζουν για την παράδοση, κάνουν το μεράκι τους, κάνουν την αγάπη τους εξειδικεύονται όσο δεν πάει γιατί πραγματικά το αγαπάνε όχι γιατί έχουν έμφυτη τη γνώση, το ψάχνουν, το δουλεύουν Το γνωρίζεις καλά αυτό, από τη δική σας τέχνη οπότε τα λόγια είναι περαιτά ναι, τέτοιες στιγμές πραγματικά σε ευχαριστώ πάρα πολύ που με υποδέχεις εδώ θέλω να δώσουμε την ευκαιρία σε ανθρώπους που είτε τους αρέσει η λύρα να μάθουν 5-10 πράγματα για το πως κατασκευάζονται και σε ανθρώπους που μπορεί να μην έχουν ακούσει ποτέ όμως λύρα

έτσι να ξέρουν απλά ότι στην Κρήτη υπάρχει μια λύρα ας πούμε και παίζουν λύρα να δούνε τι ακριβώς είναι η λύρα Κοίταξε να δεις Τη γύρα τη βλέπεις και είναι ένα οργανάκι Αυτό εδώ που βλέπετε Τι λες Μα ένα τόσο οργανάκι Θέλει 15 μέρες να φτιαχτεί Στο χέρι Θέλει Είναι μια τέχνη, είναι πολύ δυσκολή Πρέπει να γνωρίζεις Πολλά πράγματα πάνω στο ξύλο Πως θα κολλήσεις τα ξύλα Αν είναι τα νερά τους σώδενα, αν είναι πλατίδενα αν ο κορμός του δεν του ρέτσει που θα σκιστεί πρέπει να κολληθεί για να μην κάτσει το καμάρι έχει πολλά σκαψίματα έχει πολλά τριψίματα και έχει ασχολείσαι πολύ και με τη φωτιά για να σελώσεις να δώσεις σχήμα σε κορδόνια και σε υλικά τα οποία είναι φαινομενικά απλά, αλλά είναι δύσκολο.

Δηλαδή μπορεί να τα κάψεις, μπορεί να τα χαστέψεις και να είναι αφορμή η απειρία. Θέλει άρα 15 μέρες περίπου για να γίνει μια λύρα από ό,τι κατάλαβα. Ναι, για να δουλεύει σωστά ας πούμε, θέλει υπομονή. Μπορείς να πιεστείς, να το φτιάξεις πιο γρήγορα, αλλά θεωρώ ότι στη Λίρα για να φτιαχτεί σωστά θέλει τον απαραίτητο χρόνο, θέλει την απαραίτητη αγάπη την απαραίτητη πρόσοχη για να φτιάξει ένα όργανο το οποίο να παίζει σωστά και να μπορεί να το χαρεί οποιοςδήποτε μουσικός που να το πάρει.

τη δική σου λύρα τι της έκανες διαφορετικό άκου Μαρκώ δεν ξεχωρίζω εγώ όργανα ό,τι φτιάχνω το φτιάχνω με αγάπη και κάθε φορά που θα το αρματώσω έχω αυτή την ανησυχία αν θα το κρατήσω αν θα το δώσω αν θα το κρατήσω θα το δώσω αλλά επειδή πολλές φορές είναι και παραγγελία το όργανο δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά αλλά δεν με νοιάζει Εγώ θέλω ένα όργανο να παίζει σωστά, να έχω ένα όργανο εδώ, να το δίνω στους ανθρώπους και να το χαίρομαι και εγώ ίδιος.

Γιατί παίζω λύρα από μικρός. Παίζεις λύρα από μικρός και μου δίνεις την πάση γιατί ήθελα τώρα να σε γυρίσω και να πάμε λίγο πίσω λοιπόν. Πόσο εσύ έφτασες σήμερα να κατασκευάζεις λύρες. Άρα μου έχεις δώσει περίπου την απάντηση. Ξεκίνησες να παίζεις μουσική Λύρα Επειδή είχες κάποιον στην οικογένειά σου Ήταν δική σου επιθυμία Πώς ξεκίνησες Ήταν καθαρά δική μου επιθυμία Βέβαια ο πατέρας μου Όποτε με πήγαινε βόλτα Με το αυτοτζήνι το παλί Γιατί εμείς είχαμε τις κασέτες τότε Δεν είχαμε CD και δύο πράγματα Μου βάζαμε δύο τις κασέτες μέσα Και από εκεί ας πούμε άκουγα Και μ' άρεσε η μουσική Την αγάπησα και ζητούσα από μικρός να μου πάρει ο πατέρας μου μια λίρα.

Επειδή δεν μου την έπαιρνε, εγώ προσποιούμουν με μια κουτάλα και ένα πιρούνι. Καθόμουν εκεί και έπαιζα και με το στόμα έβγαζα σκοπούς. Δηλαδή με το στόμα, ας πούμε, έπαιζα σκοπούς και τραγουδούσαμε. Όταν μαζευόμαστε στο σπίτι θυμάμαι η θύμη μου. Πόσο χρονών? Ήμουν πέντε έξι χρονών. Μικρός. Πολύ μικρός. Έτσι, στην πορεία, με τη βοήθεια ενός αδέρφου μου, απέκτησα το πρώτο όργανο, 12 χρονών, και ξεκίνησα να μαθαίνω λύρα.

Μόνος σου ξεκίνησες? Όχι, είχα δάσκαλο στην αρχή και μετά μοναχώστηκα. με ανησυχίες απάνω στην τέχνη. Μ' άρεσε η ζωγραφική, ο αθλητισμός, η μαραγκουδική, το ξύλο, πάρα πολύ. Και εκεί στα 16 μου χρόνια, 17, πήγα σε ένα μάστορ εδώ πέρα και με βοήθησε και έφτιαξα την πρώτη λύρα. Άσχετος βεβαίως ο κοντισσές. Αλλά μου έμεινε αυτό το μαράζ.

έπιασα λοιπόν μετά από φαντάρος δουλειά ως μαραγκός γιατί μ' άρεσε να ασχολούμαι με το ξύλο δούλεψα πολλά χρόνια μαραγκός αλλά είχα αυτή την ανησυχία μέσα μου στο να φτιάξω μια λίρα πάλι να ξεκινήσω να φτιάχνω να ασχολούμαι δηλαδή με την οργανωπία την είχα αυτή την ανησυχία γιατί ήμουν και μουσικός και πάντα είχα την περιέργεια πως φτιάχνετε αυτό το όργανο πως φτιάχνετε τσίνο πως φτιάχνετε το άλλο Είχα φτιάξει και αυτή την καπόληρα τότε.

Την έχεις ακόμα. Ναι, την έχω, την έχω. Στο σπίτι την έχω. Δεν την έχεις ακόμα. Όχι, όχι. Την άλλη φορά. Την άλλη φορά, ναι. Την άλλη φορά θα τη φέρουμε. Ναι, και ξεκίνησα από εκεί δειλά-δειλά. Με βοηθήσαν και λίγο κάποιοι ανθρώποι. Διάβαζα και στο YouTube από εδώ, διάβαζα από εκεί. και μετά άρχισα να βγάζω πάνω στο όργανο τις ανησυχίες μου.

Δηλαδή μπορεί να καθόμουν να σκεφτούμε πώς θα βγάλω ένα σχέδιο στη λύρα, πώς θα κάνω ένα όργανο το οποίο θα είναι ελαφρύ. Όλες αυτές τις ανησυχίες για να φτάξω σε ένα επίπεδο. Τώρα να πιάνει κάποιος τη λύρα και να πει μα και καλά παίζει και ελαφριά είναι, και ωραία τοποθέτηση έχει στα δάχτυλα. Και το σημαντικότερο ότι μπορεί να παίξει και σε ένα μιχάλημα.

Γιατί τώρα απευθυνόμαστε και σε ανθρώπους που ασχολούνται πάρα πολύ με το επαγγελματισμού της μουσικής. Ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζει να παίζει λύρα, μπορεί να κατασκευάσει μια λύρα? Ναι, δεν θέλαγα ότι δεν μπορεί. Απλά είναι διαφορετικά να ξέρεις να παίζεις πάνω στο όργανο για να μπορείς να διορθώσεις κάποια πράγματα.

Άρα αυτό που βοηθάει εσένα και κάνεις αυτές τις λύρες που θέλω να μου πεις μετά ποιοι άνθρωποι έχουν πάρει από σένα κάποιες λύρες και παίζουνε Αυτό λοιπόν που σε βοηθάει να τις κάνεις τόσο μοναδικές είναι ότι πέρα από την κατασκευή της λύρας γνωρίζεις και να παίζεις Άρα μπορείς να ελέγξεις τον ήχο επί το που Εξαιτίας σχετικό δηλαδή είναι τι αρέσεις στο μουσικό Σε κάποιον μουσικών μπορεί να αρέσει μια γύρα που είναι μπασομεσαία.

Σε κάποιον μπορεί να είναι πρίμα. Σε κάποιον μπορεί να είναι μόνο μπάσα. Δηλαδή είναι τα γούστα και τις συχνότητες που βγάζει ένα όργανο και πώς καλύβει ένα μουσικό. Εμένα μπορεί να μην μου αρέσει αυτή η γυρώνα. Σε κάποιον άλλον μπορεί να αρέσει. Και να γνωρίζουμε ότι γύρες είναι σαν τις γωνιές των ανθρώπων. Όταν κατασκευάζουμε γύρα που μπορεί να φτάξουν σε έναν επίπεδο να έχουμε ένα χρώμα, σαν κατασκευαστές, αλλά δεν μοιάζει μια λύρα με την άλλη.

Και εγώ είμαι μουσικός και έρχομαι και σου λέω και θέλω μια λύρα να παίζει μπάσα, θέλω να παίζει πρίγμα. Τι θα κάνεις εσύ, τι διαφορετικό κάνεις. Αυτό επιλέξω εγώ. Εγώ ας πούμε θα κάνω αυτό που πρέπει να κάνω και θα ακούσει και αν το αρέσει θα την πάρει. Είναι δηλαδή... Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να επιλέξεις υλικά για να βγάζει μπάσο ήχο ή να βγάζει στον τρόπο κατασκευής αυτό λέω. Πώς το επιλέγεις λοιπόν με βάση την παραγγελία που σου δίνω εγώ.

Στο μπάσο καπάτσι θα χρειαστεί να το κάνεις λίγο πιο λεπτό το καπάτσι. Το ίδιο το σκάφος ή θα μεγαλώσει λίγο το σκάφος από κάτω στο βάθος υπάρχουν ας πούμε τεχνικές οι οποίες μπορεί να την κάνεις τη γυραμπάσα Το ξύλο επηρεάζει Ναι αρκετά είναι όπως ξέρουμε είναι ένα ζωντανός οργανισμός πρέπει καταρχήν να είναι παλιό το ξύλο να είναι στεγνό, να μην έχει υγρασία όλα αυτά παίζουν ρόλο οι συστολές, διαστολές σε ένα όργανο παίζουν μεγάλο ρόλο δηλαδή θα επηρεαστεί ένα όργανο να μην έχει νοτιά τόσο πολύ θα επηρεαστεί οπότε καλό είναι να είναι όσο πιο στεγνό γίνεται το ξύλο για να μην έχει πολύ μεγάλες συστολές-διαστολές.

Γιατί αν είναι γρότο ξύλο, τότε είναι που παίζει. Γι' αυτό κόβουν τα ξύλα όλα αυτά, τα ντόπια που θα φτιάξουμε μια λύρα, πρέπει να τα κόβουμε λίγος. Σαν την κατσούνα. Όχι, γέμος. Ακριβώς. Πόσα κοινά έχει η λύρα με την κατσούνα δηλαδή. Σύνταξα, ένα ξύλο, άμα έχει χυμούς μέσα από πολλούς, επηρεάζεται και από το μαμούνι. Δεν θέλουμε να μας πιάσει ένα όργανο ή μια κατσούνα και να τη δώσεις μετά πολύ λίγο και να είναι τρυπημένη από τα μαμουνάκια.

Όλα παίζουν το ρόλο τους. Και από τι ξύλα φτιάχνουμε λύρες δηλαδή. Εγώ ως επί το πλύστον, μ' αρέσει πάρα πολύ η σκούρα η καρυδιά. Είτε είναι ελληνική είτε είναι αμερικάνικη. και η μουρνιά είναι τοψιά. Αυτή τι είναι? Αυτή εδώ η λερά μας είναι μουρνιά. Εγώ το κατάλαβα από το χρώμα. Και το καπάκι εννοείται κατράνι. Ή κέδρο λιβάνου που το λέγανε παλιότερα ή φινίτσι.

Ακόμα και στο προημιακό του που λέμε στην εκκλησία τα πόδια μας λέει και έδωρε τον Ιβάνο ας σου φύτεψας λοιπόν είναι πάρα πολύ παλιό ξύλο αυτό και δεν υπάρχει τώρα στην αγορά τα παίρνουμε από μεσοδότια, από σπίτια από όπου μας δοθεί ευκαιρία και μας δίνουν οι ανθρώποι να είναι καλά εδώ Αγαπάς τη λύρα Το Ισμεράκι Το επέλεξες, το έμαθες Το κατασκευάζεις Ασχολείσαι με τη μουσική Παίζεις λύρα όμως Επαγγελματικά Παίζεις λύρα για σένα, παίζεις λύρα για την παρέα σου Πώς εκτονώνεις αυτό το μεράκι σου, αυτή την αγάπη ή εκτονώνεται μόνο από την κατασκευή.

Έπαιζα παλιά, πολύ έπαιζα παλιά. Απλά με κουράσανε τα πλαξινίδια, έχω μεγαλώσει κιόλας. Αλλά ποτέ δεν την παρατάω. Θα παίξω κάθε μέρα στο μαγαζί σε κάποιο διάλειμμα. θα κάνω την παρέα μου με τους φίλους μου και σε δύο-τρία γλεντάκια απ' έξω θα παίξω με μια βαφτισούλα σε ένα μαγαζάκι εδώ θα πάω να παίξω γιατί πάλι το κάνω για τους γνωστούς μου πάλι θα περάσουμε καλά εγώ νομίζω επαγγελματικά δεν το κάνω πια ένας λόγος που τέργεξε η χημεία μας στο φεστιβάλ είναι ότι αυτό που κάνεις το αγαπάς τόσο πολύ το κάνεις γιατί το αγαπάς κυρίως γι' αυτό και αυτό θεωρώ ότι για οποιονδήποτε από εμάς κάνουμε κάτι που αγαπάμε μας βοηθάει και μας κάνει να ξεχωρίζουμε ως προς το κομμάτι της δουλειάς μας θεωρώ ότι είσαι από αυτούς τους ανθρώπους γι' αυτό και ήθελα να μπεις στο Κατσουνάδες Τουρ κοίτα πήγα 45 χρονών για να κάνω το επάντζελμά μου Αυτό που αγαπώ επάντσιμο.

Δηλαδή άρχισα πολύ. Αλλά τουλάχιστον πραγματοποιήθηκε το όνειρό μου. Ίσως ήταν η κατάλληλη στιγμή. Γιατί οι συνθήκες δεν είναι για όλους οι ίδιες. Ναι, όχι. Δεν το μετανιώνω. Δεν το μετανιώνω. Όταν επιτρέψει ο Θεός. Ναι, αυτό. Είναι αυτό τριβώς. Με κάποια πράγματα πρέπει να φάμε και κάποια σαφαστούκια στη ζωή μας. Πρέπει να προχωρήσουμε.

Το κατανοώ. Το καταλαβαίνω, το έχω περάσει και εγώ. Είναι ο δρόμος μας αυτός. Ο καθένας έχει έναν δρόμο και έχει και πέντε υποδομές, με αυτές θα πορευτεί. Έτσι, και το μεράκι του. Υπερισχύει το μεράκι πάντα από τις υποδομές. Όταν τελειώνω πάντως ένα όργανο, η αγωνία που νιώθω όταν το αρματώνω για να παίξει είναι το κάτι άλλο.

Και αυτό για την αγάπη που λέγαμε. Όταν το αρματώνεις εννοείς να βάλεις τις χορδές. Είναι το τελικό στάδιο. Όπου σου δείχνω ότι η λύρα παίζει ή δεν παίζει. Α, ακριβώς. Δηλαδή, έτσι είναι το ζενίθ. Ναι. Τις αγάπης που έχω για αυτή την κατασκευή και για τη μουσική. Διότι είπαμε άλλο κομμάτι να φτιάχνεις, άλλο κομμάτι να ακούς και άλλο κομμάτι να παίζεις.

Γιατί υπάρχουν ανθρώποι οι οποίοι είναι μερακλείδες επειδή ακούνε μόνο. Υπάρχουν ανθρώποι που είναι μερακλείδες επειδή φτιάχνουν μόνο και υπάρχουν ανθρώποι που λένε «Μερακλήδες, επειδή παίζουν». Παίζεις λύρα, κατασκευάζεις λύρα. Μου είπες ότι έπαιζες, τραγουδάς κιόλας. Τραγουδώ, ναι. Υπάρχει κάτι που δεν κάνεις στη μουσική.

Τραγουδώ, τραγουδώ. Δεν ζήτησα να μην τραγουδάω. Και συγκεκριμένα ψάλλω κιόλας σε μια κλισσέα εδώ. Ψάλλεις! Ναι. Πόσο γίνεται να ψάλλεις ας πούμε δηλαδή. Έχει εδώ πέρα το παπάνι που όλα τον Αντεξάκη, ο οποίος έχει προσφέρει απίστευτο έργο στην μουσική απάνω και έχει δώσει πολλά πτυχία και πολλά διπλώματα, όπως στην πορεία το πήρα και εγώ, και πτυχίο και διπλώμα στην Ψαρκή μουσική.

Αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Ναι, θέλει. Το δίπλωμα το πήρες πριν να ξεκινήσεις να κατασκευάζεις λύρες? Ταυτόχρονα. Ταυτόχρονα. Βοηθάει το ένα το άλλο? Πάνω για πολύ. Αλλά με τη μουσική τι έβλεψα, εγώ πιτσιρικά σε ασχολούμαι. Όταν άφησα να παίζω λύρα, δηλαδή το δίπλωμα έφταξε σε ένα επίπεδο μετά από πολλά χρόνια και πήγα και το έδωσα.

Δεν σε πιέζει κανείς να πατοδόσεις κατευθείαν. Είσαι καλλιτέχνης. Είσαι καλλιτέχνης στην ψυχή. Καταπιάνεσαι με την τέχνη, την οποιαδήποτε τέχνη, την μελετάς και εξειδικεύεσαι πάνω σε αυτό. Και αυτό σε κάνει ξεχωριστό και αυτό μας έχει φέρει σήμερα εδώ. Σε πηγαίνει στα φεστιβάλ, φέρνει μουσικούς από όλη την Κρήτη να παίρνουν τη λύρα.

Ξεχωριστός δεν είμαι και υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που ασχολούνται με αυτό το δική μου και θεωρώ ότι μπορεί να είναι καλύτερο και από εμένα. Δεν μπαίνω στη διαδικασία αυτή. Είναι μεγάλη παγίδα να κρίνεις ποιος είναι καλύτερος και χειρότερος ή λιγότερο καλός. Όλοι δίνουν το μεράκι τους και όλοι φτιάχνουν κάτι διαφορετικό.

Λύρες είναι όλες. Κάθε μία όμως έχει δικό της ήχο. Δικό της τόνο. Έτσι, ο τρόπος που εσύ θα φτιάξεις μία λύρα θα παίξει με το δικό της ρυθμό. Αν μιλάω σωστά με μουσικούς όρους γιατί δεν είμαι μουσικός. Αυτός λοιπόν ο ρυθμός... Άλλο το share του άλλου οργανωπείου, άλλο το δικό μου. Ε, βέβαια. Ο καθένας έχει το δικό του τρόπο, αλλά υπάρχουν όμως ανθρώποι, αξιόλογοι, που μοιηθήκαμε κι εμείς από τσί, που είδαμε πράγματα για να ζήνουμε και καλύτεροι.

Έτσι και στη μουσική. Μεταλαμπαδεύεται. Ε, βέβαια. Αλλά εγώ που είμαι μουσικός, γιατί παίζω και λύρα ούτε καν αλλά εγώ που είμαι μουσικός ας πούμε και θα ακούσω εσένα που παίζεις με τη λύρα αυτή θα ρωτήσω από πού είναι αυτή η λύρα και θα έρθω έτσι γιατί τον μουσικό τον καταλάβαι ένας μουσικός ξέρει το παίξιμο τόλου μουσικού φαντάζομαι έτσι μπορεί να το αντιληφθεί μπορεί να το αντιληφθεί νομίζω εδώ το αντιλαμβανόμαστε εμείς που δεν έχουμε γνώση ότι αυτός που παίζει είναι ο τάδε Μπορεί να αντιληφθεί και το νύχο της λύρας Όταν είναι εξειδικευμένος Μπορεί Ναι απλά είναι θέμα γκουστου Αυτό λέω Είναι πάρα πολύ σημαντικό Αυτό το πράγμα που λέω Γιατί μπορεί κάποιος να φτιαξει αυτή τη λύρα Και να πει ωραία λύρα Σωτήρη θα Θα ήθελα μια την ίδια Ή θέλω να πάρω αυτή Μπορεί κάποιος να φτιαξει αυτή και να πει Μπορείς να μου φτιάξεις ένα άργο Να μην είναι τόσο μπασομεσαίο ή ξέρεις θα έρθω να ακούσω μια άλλη Αυτό ακριβώς λέω ότι γι' αυτό δεν υπάρχει καλή και κακή λύρα

για κάποιον που μια λύρα είναι κακή για κάποιον άλλο μπορεί να είναι πολύ καλή και το αντίστοιχο Για τις λύρες μιλάμε ότι θες ένα πίπεδο να προσφέρεις γιατί σαφώς μπορείς να γνωρίσεις μια λύρα κάτω του μετρίου μπορείς να φτιάξεις ας πούμε μια λύρα η οποία να καταλάβεις ότι δεν σε αρέσει αυτό που ακούς δεν είναι ωραίο αλλά όταν φτάσεις σε ένα πίπεδο και έχεις βρει έναν τρόπο να φτιάξεις ένα όργανο και λες καταλαβαίνεις ότι έχεις φτιάξει τόσα όργανα στα σειρά και κανένα δεν είναι άσχημα πάει να πει ότι βρει έναν τρόπο για να το καταφέρεις αυτό υπάρχει δηλαδή αυτοί πως θα το πω τώρα Εμείς που κατασκευάζουμε, δηλαδή καταλαβαίνουμε αν ένα όργανο μπορεί να σου δώσει αυτό που θέλεις ή μπορεί να μην σου δώσει τίποτα, να μην σου προσφέρει ας πούμε.

Να είναι δηλαδή η ήχος του μέτριος. κάτω κόσμο να γλεντάει. Τι να σου πω... είναι τέτοιο το συνέστημα που λες... ότι ανταμείβεται ο κόπος που έχεις κάνει και η μελέτη που έχεις... ναι, είναι ένα συνέστημα το οποίο δεν μπορεί να το περιγράψει κανείς. Νιώθω πολύ χαρούμενος, πολύ ευθυνός και... μου δίνει κουράζιο να γίνομαι ακόμα πιο καλός.

Να μελετώ ακόμα περισσότερο. Η περηφάνεια νιώθεις. Η περηφάνεια... Τι να πω τώρα, εντάξει. Ποτέ δεν έγινα έτσι περήφανος άνθρωπος, αλλά μ' αρέσει πολύ η αξιοπρέπεια. Σε γεμίζει όμως. Ναι. Εγώ λέω, είσαι καλλιτέχνης. Θεωρείς ότι μπορείς να δώσεις κι άλλο, μπορείς να ψάξεις κι άλλο αυτό αισθάνομαι από τη συζήτηση που κάνουμε τώρα νιώθεις γεμάτος το βλέπω και νιώθω γεμάτος αλλά ξέρω ότι δεν το έχω τελειοποιήσει και το παλεύω και το ψάχνω και το κάνω και τι ακόμα θα κάνεις που θα το φτάσεις δεν έχουν ταβάνι δεν έχουν ταβάνι όπως και στη μουσική μας πει κάποιος ότι εγώ ξέρεις παίζω τέλεια για μένα είναι ψέματα. Δηλαδή δεν υπάρχουν τα βάλεις σε αυτό.

Δεν είναι καλλιτέχνης. Αυτός είναι επαγγελματίας. Εκεί είναι η διαφορά. Ενός επαγγελματία με ένα καλλιτέχνη. Ο επαγγελματίας... Οι πολλούς επαγγελματίες που ποτέ δεν παινευτήκανε, που ποτέ δεν καβαλήσανε το καλάμι, που ποτέ δεν είπανε ότι εγώ είμαι. Και από αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να παίρνουν παραδείγματα. Η διαφορά στη δική μου αντίληψη είναι ότι ο επαγγελματίας κάνει αυτό που ξέρει να κάνει και βιοπορίζεται από αυτό και το κάνει καλά.

Δεν θα πω ότι δεν το κάνει καλά. Ο καλλιτέχνης δεν επαναπαύεται ποτέ. Δεν τον νοιάζει να βγάλει χρήματα, τον νοιάζει να τελειοποιήσει αυτό που εξειδικεύεται και να μπορεί να βιοποριστεί από αυτό. Γιατί αν δεν μπορείς να βιοποριστείς Δεν μπορείς να φευγερώσεις και τόσο χρόνο Η αλήθεια αυτή είναι Οπότε για εμένα μέσα στο μυαλό μου Επειδή μιλάμε πάρα πολλούς ανθρώπους Είναι εκεί ξέρω Ή τουλάχιστον τους διαχωρίζω στο μυαλό μου Και λέω ότι αυτός είναι επαγγελματίας μουσικός Θα παίξει τέλεια Παίξει άψογα Αλλά μέχρι εκεί μπορεί Θα πάει παραπέρα Αν κάποιος καλλιτέχνης του δώσει όθηση να πάει παραπέρα.

Αυτή είναι η δική μου αντίληψη. Και εσένα σε κατατάσσω στην πλευρά των καλλιτεχνών. Εντάξει, ποτέ μου δεν ένιωσα ότι είμαι ο καλλιτέχνης μουσικός ή ότι είμαι ο σούπερ κατασκευαστής. Δεν το ένιωσα ποτέ μου. Εγώ αγαπώ αυτό που κάνω. Αυτό. Κάθε μέρα και περισσότερο. και λαμβάνω αυτή την αγάπη τον κόσμο, λαμβάνω από τα παιδιά και από τους ανθρώπους που έρχονται εδώ όλα τα παιδιά εδώ στη Στια σχεδόν με έχουν προτιμήσει και πολλά παιδιά απ' έξω τα οποία αναγνωρίζουν ας πούμε αυτό που κάνουν από εκεί και πέρα δεν δεν νιώθω κάποιος ποτέ μου δεν νιώθω και δεν νομίζω να το Δεν χρειάζεται. Εσύ νιώθεις το μεράκι σου, νιώθεις την αγάπη σου, σε ξηλαίωνει αυτό που κάνεις.

Ακριβώς. Πάρα πάρα πολύ σημαντικό να είσαι ερωτευμένος με αυτό που κάνεις. Να είσαι ερωτευμένος. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Εάν ερωτευτείς την τέχνη που κάνεις, είτε είναι μουσική, είτε είναι τραγούδι, είτε είναι κατασκευή λύρας, είτε είναι χίλιες δυο άλλες δουλειές θα είσαι αποτέλεσμα ναι, συμφωνώ απόλυτα αυτό πιστεύω με όλες τις δυσκολίες αν το κάνεις μηχανικά δηλαδή και αν το κάνεις για λόγους βιοποριστικούς θα φτάσεις μέχρι ένα σημείο δεν νομίζω ότι θα αναπτυχθείς καλά από εκεί πέρα παρά τις δυσκολίες που μπορείς να αντιμετωπίσεις έτσι γιατί και εσύ έχεις αντιμετωπίσει δυσκολίες και εγώ έχω αντιμετωπίσει δυσκολίες παρόλα αυτά επειδή το αγαπάμε αντέξαμε.

Αν ήταν κάτι το οποίο δεν θα αγαπούσαμε δεν θα το διαχειριζόμασταν με τον ίδιο τρόπο. Ακριβώς. Για όλους αυτούς που βλέπουν το Κατσουνάδες Τουρ, τι έχεις να πεις σχετικά με τη Λύρα, μία συμβουλή που θα τους έδινες. να αγαπάνε την κριτική μουσική, να αγαπάνε την τέχνη αν γίνεται και κάποιο παιδί, οποιοδήποτε είναι αυτό το χάρισμα να ψάρουν τα χέρια του και να θέλει να το κάνει να το προχωρήσει και να πραγματοποιήσει το όνειρό του διότι και εγώ μικρός έλεγα δεν θα τα καταφέρω και τελικά τα κατάφερα.

Όποιος έχει αγάπη απάνω σε αυτό που θέλει να κάνει πιστεύω ότι τα καταφέρνει. όσα εμπόδια κενάς στη ζωή του αν θέλει ο Θεός θα καταφέρνει κάτι που πρέπει να προσέξει κάποιος γιατί να επιλέξει μία λύρα υπάρχει κάποιο μυστικό είναι θέμα αυτιού αυτό που είπαμε πριν ας πούμε δεν σου μιλάω για παιδάκια που δεν ξέρουν τώρα και έρχονται ας πούμε θα πάρουν μια πιο μαθητική λύρα θα πάρουν ας πούμε κάτι άλλο για να ξεκινήσω να μάθω.

Αλλά παραπέρα που εκπαιδεύεσαι, που μαθαίνεις, που αποκτάς γνώσεις, μπορείς να διακρίνεις αν είναι ένα όργανο καλό ή όχι. Μπορούμε να δούμε λίγο πώς κατασκευάζεσαι τα στάδια. Βεβαίως. Θα πάω να σας δείξω μερικά πράγματα, γιατί όλα αυτά θέλουν 15 μέρες, οπότε εμείς θα τα κάνουμε συνοπτικά. Συνοπτικά βέβαια. Ωραία, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.

Πάμε να τα δούμε μέσα. Οπότε ερχόμαστε στο εργαστήριο για να δείξουμε στον κόσμο πώς ξεκινάμε τα στάδια της δύρας. Γιατί για να τα δείξουμε όλα, είπαμε, θέλουμε μέρες λεπτομερώς. Οπότε θα δείξουμε περιληπτικά τι κάνουμε, για να καταλάβει ο κόσμος πάνω κάτω τι γίνεται και πώς γίνεται ένα όργανο. Λοιπόν ξεκινάμε το καλούπι της δύρας και το σχεδιάζουμε με ένα μολυβάκι και μετά το κόβουμε αφού το σχεδιάσουμε.

Πάμε λοιπόν και το σημαδεύουμε. και αφού το σημαδέψουμε πάμε μετά στην κορδέλα και το κόβουμε δίνουμε το σχήμα δηλαδή αυτό εδώ θα βγάλουμε από την κορδέλα και πάμε επόμενο στάδιο είναι αυτό που κόψαμε επόμενο λοιπόν στάδιο είναι αυτό εδώ δίνουμε το σχήμα μας άλλοι το αδειάζουν πρώτα εγώ δίνω το σχήμα μου απ' έξω και αφού φτάσουμε ολοκληρώσουμε την πίσω πλευρά μετά αρχίζουμε και αδειάζουμε και φτάνουμε σε αυτό το επίπεδο σταματάμε μετά σε αυτό το σημείο και κολλάμε τον τάκο μας πίσω για να μπορέσουμε να φτιάξουμε το χοχλίος γιατί ο χοχλίος πάντα κατεβαίνει παρακάτω καταλάβατε δηλαδή ξεκινάμε αυτό το πράγμα και εδώ πέρα κολλάμε ένα πρόσθετο και συνεχίζουμε και κόβουμε το χοχλίο. Αφού κόψουμε το χοχλίο, πάμε στο καπάκι. Το καπάκι μας είναι από κατράνι.

Κολλάμε λοιπόν τα δύο κομμάτια, γιατί ποτέ δεν βρίσκουμε κατράνι σε τόσο φαρδίξιλο, αλλά χρειάζεται και η κολλησά μας στο κέντρο για να παίρνει την κόντρα. Και μετά αρχίζουμε και δίνουμε το σχέμα απ' έξω στην κύρα. και κολλάμε τα φιλέτα μας. Τα φιλέτα μας είναι τρία. Ένα, δύο, τρία. Είναι διάφορα χρώματα, διάφορα μεζιέθη.

Εδώ ας πούμε σε αυτή τη λίρα έχω επιλέξει αυτό εδώ, το οποίο το ζεσταίνουμε στη φωτιά και του δίνουμε την κλίση, του δίνουμε την κούρμπα. Αφού του δώσουμε την κούρμπα κολλάμε μετά μέσα αυτό, αυτό είναι τρία κορδόνια και το άσπρο το μεγάλο απ' έξω. Βλέπετε πώς γίνεται. Να το. Το ίδιο και εδώ. Το ζεσταίνουμε. Του δίνουμε τον κύκλο.

Και μετά το θητεύουμε και το κολλάμε μέσα στο ξυλό. Αφού λοιπόν φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο. Προσαρμόζουμε το καπάκι πάνω στη λύρα μας. Να το. και μετά δουλεύουμε από πίσω και το σκάβουμε με το σκαρπέλο το αδειάζουμε και φτιάχνουμε το καμάρι και μετά αδειάζουμε τα μάτια δηλαδή αφού φτιάξουμε το καμάρι και το πάμε στα σιλιοστά που θέλουμε να λεπτείνει το καπάκι μετά το αδειάζουμε τα μάτια και είναι έτοιμο να μπει στη λύρα το επόμενο μας στάδιο είναι η γλώσσα η οποία ξεκινάς με ένα καλουπάκι που έχουμε φτιάξει εδώ και κόβεις το ξύλο σου.

Το επόμενο μας στάδιο λοιπόν είναι η γλώσσα, το οποίο παίρνουμε το καλουπάκι μας αυτό, το σκεπατίζουμε σε ένα πευκοειδές ξύλο, είτε κατράνι είναι αυτό είτε κάτι άλλο και απάνω σε αυτό αφού του δώσουμε την κλίση μας και τις αποστάσεις που θέλουμε, κολλάνε τη φίλτιση, τη λεγόμενη αυτή εδώ. Έχω κάνει διάφορα σχέδια, έχει διάφορα χρώματα.

Εδώ βάλαμε το μαύρο και αυτό εδώ. Επιλέξαμε αυτά. Και τα κορδονάτια μας γύρω-γύρω για να μορφήσει η γλώσσα μας. Και έπειτα την προσαρμόζουμε εδώ. Βλέπετε. Και αφού προσαρμόσουμε τη γλώσσα μας, μετά αδειάζουμε εδώ πέρα το κενό για να μπορέσουμε να βάλουμε τα κλειδιά. Τα κλειδιά μας είναι αυτά εδώ. Εδώ λοιπόν είναι, αφού βάλουμε τη γλώσσα, μετά αδειάζουμε αυτό εδώ το σημείο και τρυπάμε από το πλάι για να μπουν μέσα τα κλειδιά στη λύρα.

Εντάξει. Και μετά το επόμενο μας στάδιο είναι να αποσκαλίσουμε το χοχλίο. Ο χοχλιός είναι ένα πολύ δύσκολο σημείο το οποίο το σκαλίζουμε και μορφαίνει όλη η λύρα. Αφού σκαλίσουμε λοιπόν το χοχλιό, ο οποίος ομορφαίνει τη λύρα μας, μαζί με τη γραβάτα, τη λόσα που λέμε, τότε φτιάχνουμε χορδοδέτες, όπως αυτόν εδώ, το καβαλάρι στη λύρα μας, το πάνω καβαλάρι για να περάσουν οι χορδές και όταν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο το βάφουμε το όργανο από πάνω με γομαλάκα με μπάλα ο συνήθως που λέμε δηλαδή βάζουμε σε μια φανέλα μπαμπάκι και βάζουμε αυτό το υλικό που λέγεται γομαλάκα και τρέβουμε το καπάκι μέχρι να γυαλίσει.

Έχει μία διαδικασία. Δηλαδή ποτέ εγώ μαλάκα δεν μπορώ να τελειώσω σε μια μέρα. Θέλει τουλάχιστον δυο με τρεις μέρες για να κάνει σωστή επιφάνεια. Πολλές. Όχι μία, πολλές. Λοιπόν. Αυτά είχα να πω. Μετά αρματώνουμε το όργανο. Το κουρδίζουμε. Και έτσι φτάνουμε στο σημείο. Ακριβώς. Αυτά είναι τα βασικά στάδια σε μια λύρα Από αυτή λοιπόν τη μορφή που βλέπετε που συνδυάσαμε το ξύλο Καταλήξαμε Αφού σας δείξαμε όλα τα στάδια Σε ένα έτοιμο όργανο το οποίο είναι βέβαια αυτό από μορνιά αυτό είναι καρδιά δεν έχει σημασία όμως και βγάλαμε αυτό το μπιπελό

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00