Βασίλης Χαραλαμπόπουλος: Η ομορφιά ανήκει στα μάτια αυτών που μας ερωτεύονται
SOLD OUTΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μια απολαυστική συζήτηση με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο για την επιτυχία του «Ριφιφί», την επιστροφή του «Συρανό ντε Μπερζεράκ», τον έρωτα και τη μαγεία του θεάτρου. Και φυσικά, οι κωμωδίες της νέας σεζόν!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ένα επεισόδιο για γέλια Τέλος πάντων ένα επεισόδιο Συγγνώμη άμα προλογίζεις το επεισόδιο για τις κομμωδίες Ένα επεισόδιο για γέλια Μα έτσι δεν λένε ότι αυτοί που Οι ηθοποιοί που παίζουν στις κομμωδίες Είναι πολύ καταθλιπτικοί στη ζωή τους Άρα είσαι καταθλιπτική στη ζωή σου Γι' αυτό το πες έτσι Το είπα γιατί αυτό συμβαίνει Βεβαίως έχουμε έναν άνθρωπο ευτυχώς που δεν είναι καταθλιπτικός Δεν μου φαίνεται καθόλου καταθλιπτικός Παρότι παίζει κωμωδία, δηλαδή ήδη λίγο που έχουμε μιλήσει Είναι η χαρά της ζωής Σήμερα λοιπόν σε ένα επεισόδιο για τις κωμωδίες Ποιον άλλον θα μπορούσαμε να καλέσουμε Γεωργία Εσύ θες να τον πεις, ποιον Το Βασίλη Χαραλαβούπουλο Το πιο καλό παιδί, έτσι λέω εγώ Γεια σου Βασίλη Γεια σας, γεια σας Αχ για τις κωμωδίες τελικά με καλέσατε Θες να αρχίσουμε από τα δράματα το οποίο μιλούσαμε μόλις. Από το δράμα δηλαδή.
Από το δράμα τελικά πάμε. Από το δράμα μια αριστοριχματική σειρά που για πες, ακούσατε ωραία σχόλια ωραία, φανταστικά, υπέροχα μοναδικά αυτό που δεν περιμένεις ποτέ εκτός από το να μυρίζεις ξέρεις ότι θα είναι κάτι όμορφο λόγω συγκύριων συνεργασιών δηλαδή το ότι βρεθήκαμε με το Σωτήρι και λέγαμε πάντοτε να βρεθούμε να συνεργαστούμε και μαζί με το Σωτήρι φέρνει μια ομάδα ανθρώπων που τους ξέρω και από παλιά από το θέατρο, από τη τηλεόραση και είναι σαν να ήμασταν χρόνια όλοι μαζί και κάναμε μια σειρά που απλώς ξαναβρεθήκαμε για να κάνουμε το νούμερο 2 είμαστε τόσο κοντά περάσαμε τόσο φανταστικά και νιώθαμε κιόλας και από το σενάριο του Ρίσβα για τις Αγαλεί που ήταν φανταστικό ότι θα γράψει στις καρδιές των ανθρώπων σε αυτή τη χώρα γιατί το θέμα είναι τέτοιο οι καταστάσεις είναι τόσο αληθινές που όλοι αναγνωρίζουν τους αυτούς σε πολλά πράγματα στο τι έχουν ζήσει, στο τι ζούμε σε αυτή τη χώρα γενικά και όταν ήρθε η πρώτη φάση που πρωτοπέχτηκε στη συνδρομητική
εκεί ήταν πραγματικά ενθουσιασμένο το κοινό αλλά ένα χρόνο μετά δεν περιμέναμε όταν θα το δει όλη η Ελλάδα μέσα από το δημόσιο κανάλι από το ιδιωτικό κανάλι μάλλον αλλά πιο ευραίος νομίζω ότι στη ζωή μου δεν έχω ζήσει τόσο πολύ και έχω ζήσει πολλές επιτυχίες στην τηλεόραση αλλά αυτό το πράγμα ήταν τόσο καθολικό τόσο ουσιαστικό το μπράβο από τους ανθρώπους για αυτό που είδανε δηλαδή πολλοί να σας πω την αλήθεια μου στέλναν μηνύματα και λέγανε όχ τελείωσε για το έκτο επεισόδιο κλείνω την τηλεόραση ήταν φοβερό αλλά πολλοί λέγανε τέτοιο πράγμα απίθανο φοβερό φοβερό Να σε ρωτήσω κάτι Βασίλη γιατί ο κόσμος δεν το ξέρει κιόλας.
Οι σκηνές κάτω από τη γη πού γυρίστηκαν, πώς γυρίστηκαν. Ήταν σε διαφορετικά μέρη. Πολλές σκηνές γυριστήκαν στον Ηλισσό κάτω από το Παναθηναϊκό Στάδιο. Μπαίναμε σε μία, υπάρχει μία τρούπα όπου κατεβαίναμε. Ήταν λίγο περίεργα, αποπνικτικά. Της τοφοβικά. Το ποτάμι περνούσε, οι μυρωδιές όλα αυτά. ζούσαμε δηλαδή όλη αυτή την κατάσταση που δεν αντέχαμε και πολύ εκεί κάτω σε μία σπηλιά ορυχείο στο Νημητό από την πίσω μεριά από τα ασπάτα αν θυμάμαι καλά που εκεί πέρα περπατούσαμε για πολλή ώρα μέσα στο ορυχείο αυτό μάλλον σε μία σύραγγα είναι καλύτερα να πω που εγκαταλείφθηκε που εκεί ήταν λίγο το πιο δύσκολο κομμάτι γιατί μπαίναμε σε πολύ πιο χαμηλά μέρη και έπρεπε να πηγαίνουμε airping και σε ένα κομμάτι που φτιάχτηκε σε ένα στούντιο σε ένα χώρο όπου ήταν ψεύτικο αλλά ήταν το τελείωμα της σύραγγας που γινόταν η τρύπα και είχε φτιαχτεί όλη αυτή η ιστορία με τις στηρίδες για να τα αποποιήσω στις στηρίδες μαζί με το κομμάτι της σύραγγας που έβρισκε στον τοίχο πάνω
κανείς σας δεν αισθανόταν άσχημα να πει δεν μπορώ. Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης ήταν ο κλειστοφοβικός της παρέας. Είχε δει κάποιος, θα ήταν. Αλλά ευτυχώς όμως ήταν τόσο χαρούμενος και ευτυχισμένος που το κάναμε αυτό που είχε μεγάλη θέληση για να τα καταφέρει. Και τα κατάφερε. Μάλιστα. Το θυμάστε το ριφιφί εσείς. Όχι τη σειρά. Το ριφιφί ήταν θρηλυκό. Δεν το θυμάσαι.
Εγώ το θυμάμαι τόσο έντονα Μου είχε κάνει τόσο Συντερακτικό να συμβεί στην Ελλάδα Να συμβεί στην Ελλάδα ναι Και ακόμα δεν τους έχουν βρει Έχουν φύγει αυτοί ζουν υπέροχα Νομίζω ότι δεν θα τους βρουν και ποτέ Και αλλιώς Δεν νοιάζονται πια Εντάξει Φοβερή ιστορία Και πολύ έντονο συνέστημα αυτό που λέει Και εντάξει άψογα γυρίσματα Τι να πούμε τώρα ηθοποιείες, σκηνοθεσία Ατμόσφαιρα όλα Λοιπόν, πάμε στο θέατρο Έχεις ζήσει λοιπόν πολλές επιτυχίες Και στο θέατρο και στη τηλεόραση Βασίλη Νομίζω ναι Το λέει συναισθαλμένα Ναι, δηλαδή Κοίτα Στα πρώτα χρόνια Όταν είσαι άγνωστος στο οποίος Θα ζήσεις και τις αποτυχίες Αλλά δεν τις χρεώνεις εσύ Γιατί δεν είσαι καν πρωταγωνιστής Οπότε άμα είναι αποτυχία Τη χρεώνει το εκάζονται θεασάργης πρωταγωνίσεις για αυτά. Έχω ζήσει δηλαδή όλες τις εμπειρίες. Έχω ζήσει στα πρώτα χρόνια γενικά παραστάσεις όπου παίζαμε για πέντε έξι άτομα.
Έχει ενδιαφέρον και αυτό. Γιατί εκεί αποδεικνύεις για ποιο λόγο κάνεις αυτή τη δουλειά. Εννοώ ότι είναι λίγο έχει ένα συνέστημα περίεργο το να πιστεύεις ότι παίζεις ένα γεμάτο θέατρο ενώ έχεις πέντε θεατές. Γιατί λες, για αυτούς τους πέντε θα παίξω όπως θα ήταν γεμάτο. Δεν μπορώ να αναλύσω και πολύ την τρέλα ενός καλλιτέχνη που έχουμε μέσα μας έτσι κι αλλιώς.
Και τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Ακόμα και το θέμα της επιτυχίας είναι και σχετικό, γιατί μπορεί να είναι ένα γεμάτο θέατρο, να λέει ο παραγωγός βγαίνουν τα λεφτά και εσύ να μείνεις πολύ ευτυχισμένος από τη δική σου δουλειά. και αν έχεις καταφέρει, αν έχεις φτάσει στο στόχο. Είναι όλα υποσυζήτησης αυτή τη δουλειά και γι' αυτό μας κρατάει ζωντάνος και συνεχίζουμε ακάθεκτοι.
Άρα το sold out δεν είναι πάντα επιτυχία για τον καλλιτέχνη. Όχι, όχι, όχι. Το sold out πρέπει να έχει soul in. Το sold out είναι σαν μόδα πλέον. Δηλαδή εμένα δεν με ενδιαφέρει να ακουστεί κάτι γιατί τώρα πλέον μπορείς να διαφημίσεις πολύ εύκολα και μαζικά ότι κάτι είναι φανταστικό. Αυτό έχει ένα θετικό και ένα αρνητικό.
Το θετικό είναι πολύ γρήγορα θα γεμίσεις το θέατρο γιατί έχεις κάνει μια φοβερή διαφήμιση. Αλλά άμα δεν είναι ωραίο αυτό που έχεις και είναι πατάτα όσο πιο γρήγορα μαζεύεις τον περισσότερο κόσμο τόσο πιο γρήγορα θα διαδώσει αυτός ο κόσμος ότι παιδιά μην πάτε. Και θα πέσουν όλα πάλι. Είναι όλα, στο θέατρο συμβαίνει αυτό το μαγικό.
Είναι ένα ζωντανός οργανισμός που δεν εξαρτάται τόσο από εμάς εμείς είμαστε λίγο σαν επιβάτες σε ένα τρένο που είναι το θέατρο και θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή που θέλει αυτό εμείς θα σταματάμε σε κάποιες στάσεις θα ξαναμπαίνουμε, θα ξαναβγαίνουμε μέχρι να αποφασίσει αυτό να μας πει εδώ είναι η τελευταία σου στάση Ωστόσο τι ήταν αυτό που σε έκανε να ανέβεις σε αυτό το τρένο, θυμάσαι θυμάμαι, ναι μία παιδική τρέλα γιατί εγώ ήθελα να γίνω ηθοποιός τριών χρονών νομίζαν οι δικοί μου ότι και εγώ το νόμιζα στην πορεία ότι έτσι κι αλλιώς όλα τα παιδιά στην εποχή μου και νομίζω και αργότερα ήθελα να γίνω ηθοποί ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστές ή αστροναύτες οπότε ήταν πολύ φυσιολογικό να θέλω να γίνω ηθοποιός με τη διαφορά ότι στην πορεία εγώ επέμενα και πίστευα και πολύ στη μοίρα που έλεγα ότι άμα το θέλει η μοίρα θα γίνω Ε, από το σχολείο ξεκινήσανε όλα. Δηλαδή εκεί πέρα άρχισα να κάνω κάποιες παραστάσεις όπου έπαιζα στην πρώτη λυκείου, μάλιστα σε δράμα πρώτο έπαιξα, νομίζω στο γάμο της αντιγόνης της Κωνσταντίνας Βέργου.
Και μετά αρχίσαμε, επιθεωρήσεις εκείνη την εποχή ήταν και η ελεύθερη σκηνή στο Άλσος του Παγκρατίου, εγώ έχω μεγαλώσει στο Βήρονα. λοιπόν οπότε ερχόντουσαν διάφορες σκηνές που γράφανε με το μαγνητοφωνάκι τα παιδιά από διάφορες σκηνές της επιθεώρησης και τις αναπαράγαμε εμείς στο σχολείο ή θυμάμαι στο Λίκιο που είχα πάει και είχα δει τη λυσιστράτη του Λάκη του Λαζόπουλου που ήταν στα μάτια της κραουνάκης μουσικής τύχη Λίνα Νικολακοπούλου, Βουτσινάς και κοινοδεσία και θυμάμαι πηδούσα τα ασύρματα γιατί δεν είχα λεφτά να πληρώσω το εστήρο αλλά επειδή ήταν λιμέρια μας εκεί στο Θέατρο Δράχων είχα δει δύο φορές αυτή την παράσταση είχα μαγευτεί έπαιρνα λοιπόν το δίσκο τότε που είχε βγει και έκανα μέσα στην επιθεώρηση που έφτιανα στο σχολείο στο Λίκιο έβαζα και τον κινησία με τη Μυρήνη από τη Λύση Στράτη ήταν ένα πολύ ωραίο μπέρδεμα ηθοποιούς δεν είχα στο σχολείο οπότε έπαιρνα την παρέα μου που δεν θέλανε με τίποτα αλλά τους έλεγα θα βγάλετε σχέση άμα σας δουν να παίζετε
οπότε έτσι τους έψηνα ήταν πολύ ωραία τα χρόνια αυτά οι γονείς μου δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα όταν πηγαίναν οι άλλοι και λέγαν μην τυχόν και δεν αφήστε το παιδί σας να συνεχίσει γιατί φαίνεται ότι είναι ταλαντούχος οπότε κύλησε πολύ γλυκά όλο αυτό το πράγμα για μένα για το να κάνω αυτό που αγαπάω μετά η τύχη μετά πολλά πολλά πράγματα Πολύ δουλειά Ήμουν αφήσι κωμικός Εδώ θα σε ρωτούσα Ήσουν αφήσι κωμικός Είσαι πάρα πολύ καλός όμως Και στο όχι κωμικό Εσύ το επιλέγεις Ή όλο σου ζητάνε αυτό Ή αυτό που λες η φύση Κοίταξε να δεις Θα σου πω κάτι Νομίζω ότι σε χάνουμε δηλαδή στο δράμα Και ήθελα να καταλήξω Γιατί έχεις Αλήθεια το λέω αυτό, πολύ έντονο συνέστημα Χωρίς να υπερβάλλεις Αυτό είναι, ξέρεις Ξέρεις τι γίνεται Δεν είχα ποτέ Αγωνία να υπάρχω σε αυτή τη δουλειά Και να είμαι πετυχημένος Με κάτι συγκεκριμένο Αυτό το φυσικομικός που έτσι κι άλλως Με βοήθησε πάρα πολύ στα πρώτα χρόνια Μου επέτρεψε όμως να μπορώ Και να σκέφτομαι ότι πρέπει να αναζητήσω
Κι άλλους δρόμους και αυτό ξεκίνησε και από τη σχολή Δηλαδή στην αρχή όταν καταλάβαμε οι καθηγητές Όταν ήμουν ακομικός Μου δίναν μόνο κωμωδία στο πρώτο έτος Άριστα άριστα Λέω στο δεύτερο έτος θα θέλαν παροδράματα Κλακωνόμασταν Μετά ήταν μόνο μονάδα Μου δίναν τα δράματα Αλλά επειδή δεν έκανα το δικό τους ήταν αυτό Μετά στο τρίτο έτος Μου δίναν από μόνοι τους και δράματα Γινόταν δηλαδή πάντοτε μία μάχη Με το όταν θέλεις κάτι ότι πρέπει να το κυνηγήσεις πολύ για να το αποκτήσεις και το να αποκτήσω εγώ τι ήταν, ήταν να αποκτήσω μια σιγουριά ότι έχω το δικαίωμα να αγγίξω και το δράμα αυτό ήταν το θέμα μου δηλαδή εντάξει είμαι κομικός, μπορώ να νιώσω εγώ μια σιγουριά ότι έχω μια δυνατότητα προς τα εκεί δεν άφηνα κανένα να μου κόψει κανένα φτερό για τίποτα όπως και σε όλη μου τη ζωή μ' αρέσει να δοκιμάζω τα πάντα Δεν μου αρέσει να βάζω ταμπέλα αν είμαι σεναριογράφος επειδή έχω γράψει ένα σενάριο.
Αν είμαι συγγραφέας παιδικών βιβλίων επειδή έχω γράψει ένα παραμύθι. Ή αν είμαι στιχουργός επειδή έχω γράψει ένα στίχο. Δεν με νοιάζει ταμπέλα. Εμένα με νοιάζει να εξερευνώ την ίδια τη ζωή και να μέσα από αυτό που αισθάνομαι και που έχω μέσα μου να το εξωτερικεύω και να μαγεύω πρώτα απ' όλα τον εαυτό μου και έχοντας σαν γνώμονα και στόχο να μαγεύσω και αυτό που θα δει αυτό που έχω δημιουργήσει Μιλάει πάρα πολύ ωραία Έχω μαγευτεί κάποιον Παρά πολύ ωραία Και εγώ νομίζω ότι θα πάει ανάποδο Μα όχι, τα λες πολύ ωραία Μπράβο Βασίλη Στη ζωή σου γελάς Ναι Και εγώ θέλω το σαν είσαι η ψυχή στις παρέες σου Όχι δεν είμαι η ψυχή της παρέας Ήμουνα μέχρι να μπω στη σχολή Στο σχολείο ήμουν η ψυχή της παρέας Ήθελα να κάνω τρέλες Να ανεβαίνω πάνω στο θρανείο Και να με βλέπουν όλοι να τραγουδάω ή να κάνω Τραβούσες ήθελες να τραβήξεις τα βλέμματα Ήθελα, ήθελα Όταν όμως μπήκα σε αυτό που αγαπώ Και που έτσι και αλλιώς με ενδιαφέρει να τραβώ τα βλέμματα Όταν είμαι πάνω στη σκηνή
Είναι τέτοια η ενέργεια που σπαταλώ που δεν έχω καθόλου την αγωνία να παίξω κάποιον ρόλο για να τους κερδίσω στην παρέα μάλιστα όταν με ξέρουν ποιος είμαι Ναι, την έχεις πάρει την επιβράβευση Ναι, δεν είναι θέμα επιβράβευσης το χιούμορ πλέον και όλα αυτά είναι ειλικρινές είναι το θες, το ζεις γελάω με διάφορες καταστάσεις, γελάω πολύ με τα παιδιά που είναι αγαθά, αγνά και γελάω με την καλή έννοια καταλαβαίνετε τι εννοώ Μ' αρέσει δηλαδή, μ' αρέσει να βλέπω τα παιδιά με τον τρόπο που σκέφτονται που είναι εντελώς διαφορετικός και είναι ο ουσιαστικός τρόπος που θα έπρεπε να σκεφτόμαστε και εμείς όσο κι αν μεγαλώνουμε.
Αλλά το χάνουμε εμείς γάμω. Να περάσουμε στο σιρενό. Για πάμε. Ένας ρόλος που σε έχουμε ξαναβεί. Αλλά τι μου λέγες πριν. Ότι, τι σου λέγες. Ότι σε δυσκολεύει λίγο αυτός ο ρόλος. Αλλά του δυσκολεύει. Κοίταξε να δεις, ένας ρόλος, αν δεν είχα κάνει το μισάνθρωπο του Μολιέρου πριν από τρία-τέσσερα χρόνια, θα έλεγα ότι τα λόγια που λέει ο Σιρανό είναι τόσα πολλά που με έχουν εισαγκάδεψει.
Αλλά ο μισάνθρωπος ήταν, δηλαδή, είχα περάσει μεγάλο βάσανο τότε. Αλλά τέλος πάντων, ο Σιρανό ευτυχώς είναι η μόνη δυσκολία που έχει. Δηλαδή το να μάθω τόσα πολλά λόγια. Παρόλο που τα είχα μάθει πριν από 10 χρόνια που ήταν η τελευταία φορά που τον είχα παίξει Στην... Πού το είχες παίξει? Στο Παλάς Μετά είχε πάει στο Πάνθεον Στο παλιό Πάνθεον, μπράβο, εγώ εκεί το είχα δει Και μετά το κάναμε μια περιοδία καλοκαίρι Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει παίχτη πολύ Αν σκεφτείς ότι στο Παλάς παίχτηκε για 20 παραστάσεις Ναι, εγώ στο Παλάς το είχα δει Στο Πάνθεον για άλλες 20 παραστάσεις Συνήκωση προς το τέλος της σεζόν Και μετά το κάναμε μια περιοδία Καλοκαίρι Δεν έχει δηλαδή παιχτεί να πεις μια ολόκληρη σεζόν Οπότε μπαίνουμε πολύ γεύση Και είναι και καινούργη η υπόλοιπη ηθοποιητή Και είναι καινούργη η υπόλοιπη Είναι η Παπα Ροξάνη Έφερε ένα φρέσκο κορίτσι πολύ γλυκό Τη γνώρισα μέσα σε αυτή τη δουλειά Και έχω χαρή πάρα πολύ Γιατί είναι η χαρά της ζωής Είναι πραγματικά υπέροχο πλάσμα
Χαίρεσαι να δουλεύεις μαζί της Και σοβαρός άνθρωπος είναι Σοβαρό κορίτσι Πολύ πολύ Ο Νίκος ο μέλος που θα κάνει τον Κριστιαν Είναι ένα φρέσκο παιδί νέο που τον γνώρισα τώρα Δεν τον έχω δει αλλά στην εργασία είμαστε πολύ καλά Ο Λευτέρης ο Ζαμπετάκης που κάνει τον κακό Τον Τεγκής Που είναι ένας υπέροχος και ηθοποιός και άνθρωπος Και πολλά πολλά φρέσκα παιδιά νομίζω είμαστε καμιά εικοσαριά όλοι σύν ζωντανή ορχήστρα πάλι στο Ακροπόλ με τη μουσική της Ευανθίας που είναι μαγική ο Σιρανό για μένα είναι όπως και ο υπηρέτης που έκανα πέρυσι και πρόπερσι έχει κάτι μαγικό δεν είναι ξαναζεσταμένο φαγητό γιατί δεν κάνω το Σιρανό που έκανα τότε γιατί δεν είμαι ο βασίλης που ήμουνα τότε είμαι ένας άλλος άνθρωπος όσο και να θέλουμε να κρυβόμαστε όταν περνάνε τα χρόνια, οι εμπειρίες, οι καταστάσεις, δεν μας αλλοιώνουν, μας μεταλλάσσουν.
Θα ήθελα να πιστεύω ότι λίγο μας αναβαθμίζει η ζωή μέσα από αυτά που ζούμε. Οπότε διαβάζοντας τα λόγια τώρα, είναι σαν να με ακούω και εγώ για πρώτη φορά σε αυτό το ρόλο, όπου είναι ένας ρόλος ζωής γιατί το αγαπούσα έτσι κι αλλιώς από παλιά αυτό. Δηλαδή το είχα δει πρώτα ως ταινία διασκευή με το Steve Martin που λεγότανε Ροξάνου.
Ροξάνου, μπράβο, ναι, ναι. Εκεί, χωρίς να έχω ιδέα, τότε ήμουν στην εφηβεία νομίζω. Λοιπόν, χωρίς να έχω ιδέα από πού πηγάζει όλο αυτό και την διασκευή. Και μετά βλέπω το ζελάτι παρτιέ. Εκεί μαγεύουμε, εκεί τρελαίνουμε. Δηλαδή, λέω εντάξει, τι ωραίο. Εν τω μεταξύ ήταν και πολύ κοντά στην εφηβική μου ζωή που συνέχιζε στην εφηβεία.
Είμαστε και λίγο πιο άσχημοι, λίγο πιο αυτόχοι, ό,τι ομορφαίνουμε μετά, αλλά τότε είναι που εμείς δεν το καταλαβαίνουμε τέλος πάντων. Οπότε ήμουνα πολύ κοντά στην ίδια συγκρασία του Σιρανό, ο ασχημούλης. Ξέρεις που δεν τον θέλουνε τα κορίτσια, ξέρεις όλα αυτά. Οπότε λέω βρήκα το ρόλο της ζωής μου. Τέλος πάντων αυτά ήταν εκείνα τα χρόνια Τώρα δεν εισάνεσαι σιρανό Ναι όχι τώρα νιώθω Πελμοντό που είμαι γοητευτικός Όχι έτσι και αλλιώς Περνώντας τα χρόνια καταλαβαίνεις ότι η ομορφιά Είναι μια ιδιαίτερη ιστορία Πολύ Δηλαδή η ομορφιά είναι κάτι άπιαστο Ό,τι και να κάνεις όσο και να βάλεις ένα κινητό Μπροστά Για να δείξεις πόσο όμορφος Υιομορφή είσαι Για μένα η ομορφιά της κυρίως δεν ανήκει σε εμάς Ανήκει στα μάτια Αυτών που μας ερωτεύονται Ωραίο αυτό Συνέχεια λέει τέτοια και εγώ κάθομαι έτσι Και μαγεμένη Συγκεντρώθου Εγώ αγάπησε το θέατρο Γιατί μου έδινε απαντήσεις Δηλαδή έφευγα Από την αλλαγμένη Όχι αλλαγμένη δεν θα αλλάζει βάση Του ανθρώπου αυτό που είπες και εσύ πριν
Αλλά σε μετακινεί Σου απαντάει Σε ταρακουνάει Βλέπεις τον εαυτό σου Δεν είναι Το ίδιο το θέατρο μας αλλάζει Πόσο μάλλον εσείς Μέσα από τόσους ρόλους Υπήρξαν ρόλοι Σε χτύπησαν σαν άνθρωπο Στο μυαλό και στην ψυχή σου Κάθε ρόλος Του καταφέρνει αυτό Δεν μπορεί σε μεγάλο βαθμό Αλλά αναλύοντας και μπαίνοντας τη διαδικασία του να ταξιδέψεις με ένα ρόλο πρέπει να τον γνωρίσεις, πρέπει να τον νιώσεις και ουσιαστικά να κατανοήσεις τους λόγους για τους οποίους δρά, έτσι όπως δρά σε μια ιστορία, έτσι το λιγότερο είναι η ψυχοθεραπεία αυτό για σένα γιατί αναλύεις πράγματα και καταστάσεις που ενώ δεν σου συμβαίνουν εσένα μπαίνεις στη διαδικασία και λες έτσι θα μπορούσα να είμαι καλύτερος άνθρωπος άμα μπορούσα να αποφύγω αυτό που έκανε εκείνος.
Οπότε μπαίνεις κι εσύ όπως και ο θεατής σε αυτή την ιστορία. Απλώς ο θεατής τι συμβαίνει. Αλλάζει βλέποντας μία παράσταση χωρίς να κατανοεί και να το μεταφράσει. Εμείς που είμαστε του θεάτρου μπορούμε να μεταφράσουμε και να αποκωδικοποιήσουμε τους λόγους που μας συμβαίνει κάτι, βλέποντας κάτι. Οι θεατές, και για μένα αυτό είναι πάρα πολύ όμορφο, μπορούν να αλλάξουν όπως ένας άνθρωπος που μπορεί να μην έχει ιδέα από τέχνη και πάει και βλέπει έναν υπέροχο πίνακα και μπορεί να μην μπορεί να αναλύσει γιατί είναι αυτός ο υπέροχος πίνακας του Πικάσο, αλλά κάτι μέσα του συμβαίνει όταν το βλέπει αυτό το πίνακα.
Για μένα λοιπόν αυτό είναι αρκετό στο θέατρο το να καταφέρουμε να κάνουμε κάτι να συμβεί μέσα του και έως μην χρειάζεται να το μεταφράσουμε. Να σπούν ότι ένιωσα κάτι όμορφο βλέποντας αυτή την παράσταση. Πάντως το Σιρανό το λέω γιατί είναι και εμένα από τα αγαπημένα μου έργα ενιώθεις πάρα πολλά συναισθήματα για αυτόν τον κακόμυρο το Σιρανό πραγματικά που είναι Είναι φανταστικό το ότι είναι και λαϊκό θέαμα δηλαδή ο τρόπος που γράφτηκε έτσι και αλλιώς ήταν για ένα λαϊκό θέαμα ήταν μια παραγγελία του Κοκλέν αν θυμάμαι καλά ενός μεγάλου πρωταγωνιστή τότε του 1890 κάπου εκεί που το έγραψε Ροστάν και μάλιστα το αστείο ήταν ότι του πήγαινε τα κομμάτια ο Ροστάν με το ότι εδώ πέρα τους έχω γράψει μια σκηνή τάδε, εδώ μια άλλη σκηνή φανταστική αυτή τη σκηνή έλεγε ο Γλεντ γιατί την ένιωνε πολύ ωραία σκηνή, γιατί να το κάνει αυτός όχι και αυτό βάλτε ότι το κάνω εγώ δηλαδή φτιάχτηκε ένα πράγμα το οποίο έγινε ένα ρηστούργημα στο τέλος το οποίο είναι φανταστικό γιατί
ουσιαστικά μιλάει για τον έρωτα, μιλάει για τη φιλία μιλάει για τα πάθη των ανθρώπων μιλάει για το το πόσο μπορείς να νιώθεις ότι μέσα από τον έρωτα να είσαι και ταπεινός στη ζωή, δηλαδή ο Σιρανό θυσίασε την ίδια του τη ζωή προκειμένου να μην αποκαλύψει στη Ροξάνη ότι αυτός ήταν ο ερωτάς της, που θα μπορούσε να το πει από την πρώτη στιγμή όταν φεύγει ο Κριστιαν είναι τόσο το δάκρυ εμείς προσπαθούμε να το κρατήσουμε καθώς παίζουμε δηλαδή οι θεατές είναι και επειδή το έχω ζήσει είναι φανταστική η αντίδραση όλων των ηλικιών δηλαδή θυμάμαι μικρά παιδάκια να έρχονται να με αγκαλιάζουν στο μπούτι για τα μικρούλια, κλαίγοντας γιατί ήμουν ασυρανό έτσι κι αλλιώς και μετά παράστασης γι' αυτό που έχουν ζήσει.
Λοιπόν, αυτό που κάνει το θέατρο και παραστάζει σαν το σειρανό στον κόσμο είναι νομίζω κάτι το οποίο δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τίποτα ούτε από τα AI ό,τι και να γίνει. Ακόμα δηλαδή πιστεύω ότι ό,τι και να γίνει να συμβεί στη ζωή μας μέσα από τη τεχνολογία ή από την τεχνητή νοημοσύνη πάντοτε θα υπάρχει ένα κρυσφύγιο και καταφύγιο για τον κόσμο του να μπορεί να συνευρεθεί μαζί με άλλους για να ζήσουν κάτι τόσο ζωντανό που είναι το θέατρο. Ακόμα και ο κινηματογράφος πλέον που είναι κάτι που το έχει ανάγκη ο κόσμος να βρίσκεται για να παρακολουθεί μια ιστορία.
Απλώς το θέατρο έχει αυτή τη μαγεία ότι είναι η ζωή μπροστά σου είναι ζωντανή. Αυτό νομίζω ότι το θέατρο είναι από τα τελευταία προπύργια που δεν μπορεί... Καταφύγια. Καταφύγια. Και προπύργια και καταφύγια. Αυτό δεν μπορεί να ακουμπήσει τεχνολογία, δηλαδή όση τεχνολογία έχει να βάλει στο θέατρο το θέατρο εξορισμού είναι αυτό το ζωντανό γεννιέται και πεθαίνει μέσα σε ένα δίωρο μέσα σε ένα δίωρο με αληθινούς ανθρώπους, ένα πάνω ένα κάτω δεν γίνεται αλλιώς οπότε ευτυχώς έχουμε αυτό και νομίζω ότι και γι' αυτό πηγαίνει πάρα πολλοί κόσμος πια στο θέατρο έχουν κόσμο τα θέατρα έχει αυγατήσει το κοινό, είναι ένα καινούργιο κοινό που νιώθω τα τελευταία χρόνια νεαρής ηλικίας αυτό είναι το πιο ευχάριστο συμβαίνει και κάτι που είναι παράδοξο, ξέρεις είναι λίγο και σαν μόδα βλέπω δηλαδή που βλέπω στα tiktok και αυτά και τα λοιπά είναι ότι λοιπόν πάμε θέατρο και οι 10 παραστάσεις που είδαμε και βάζω και βαθμολογώ τι είναι, είδα αυτή βάζω 10 γιατί δεν μου άρεσε πολύ
οι ταξιτέτες ήταν λίγο κάπως, βάζω 9 σε αυτή την παράσταση γιατί μου άρεσε πάρα πολύ αυτός ο πρωταγωνιστής είναι κούκλος το που έχει πλάκα και το θετικό ποιο είναι είναι ότι είναι ένα κοινό το οποίο είναι λίγο αν θες το νεανικό κοινό το πιο μεγάλο που έρχεται είναι λίγο απέδευτο λίγο δεν ξέρει από θέατρο αλλά αυτό δεν είναι κακό γιατί ας έρθουνε ας δούνε και κάποια στιγμή σε αυτό που πραγματικά θα νιώσουνε θα συγκρίνουνε και θα αρχίζουν να μαθαίνουνε τι είναι αυτό που πραγματικά κάνει να πεταρίζει η καρδιά τους όταν βλέπουν μια παράσταση.
Και είναι και αυτό ότι για ένα-δύο ώρες δεν έχουν το κινητό τους, ρε παιδί μου. Δηλαδή, ποιο ήταν ηθοποιός που είπε αφήστε, παιδιά, δύο ώρες, αφήστε το κινητό κάτω. Ναι, ναι, ναι. Είναι φοβερό. Και η Κινπλάνσετ δεν το είπε, νομίζω. Ναι, και η Κινπλάνσετ είπε, ναι, ότι είναι κρίμα να καταγράφεται κάτι το οποίο... Για το χειροκρότημα.
για το χειροκρότημα ή οτιδήποτε Κοίταξε εσύ καταρχάς με το να είσαι μπροστά στο γεγονός και να θες να το καταγράψεις και να μην έχεις ότι όλος το είναι σε αυτό να το νιώσεις παρά καταγράφεις κάτι το οποίο θα το δεις πάλι από την οθόνη που το έχεις δει αλλά θα το νιώσεις το ίδιο και λες μου όχι ρε γάμο εγώ το έπαθα αυτό να ζητήσω συγγνώμη δεν θυμάμαι σε κάποιον που είναι πιο φίλος μου στο Χρήστο ξέρω σε κάποιον τύπου συγγνώμη δεν έβαλα story αλλά δεν σκέφτηκα να πιάσω το κινητό δηλαδή ήμουν τόσο χορευημένη από το έργο και το χειροκρότημα δεν ήθελα ούτε ένα δευτερόλεπτο να το χάσω αυτό, τρομερό πράγμα εγώ εκνευρίζομαι πάρα πολύ σε συναυλίες που πηγαίνω με τα παιδιά που όλοι βλέπουν τη συναυλία μέσα από το κινητό και κανένας δεν βλέπει τη συναυλία απευθείας και λες γιατί το κάνεις αυτό δηλαδή λες και είναι σαν να μην ήσουν στη συναυλία τουλάχιστον στο θέατρο απογορεύεται αυτό ακόμα βλέπουν την παράσταση δηλαδή νομίζω θα έπρεπε να καταγράφει ο ίδιος παραγωγός που κάνει τη συναυλία
να καταγράφει τη συναυλία και να δίνει στον κόσμο το βίντεο και να πει παιδιά δεν χρειάζεται να το καταγράψεις εσείς το καταγράψαμε, μη πάρτε το ζήστε εσείς ζήστε λίγο το θέατρο το πετυχαίνει αυτό ακόμα άλλα θέατρα βλέπεις Βασίλη πηγαίνεις θέατρο πηγαίνω ναι όποτε έχω την ευκαιρία που μπορώ ναι ναι ναι αλλά δεν είμαι και συνέχεια δηλαδή η αλήθεια είναι ότι η κούραση περισσότερο μας κάνει λέμε αχ έχω ένα δευτερότριτο ή μια δευτέρα να ξεκουραστώ να μην ξαναμπώ σε ένα θέατρο γιατί άλλα συμβαίνει θέλω πάρα πολύ να βλέπω παραστάσεις αλλά παίζουμε τις ίδιες ώρες τις ίδιες μέρες είναι πολύ δύσκολο πρέπει κάποια στιγμή να έχω ένα κομμάτι που δεν δουλεύω εγώ που παίζουν τα θέατρα να πάω να δω σιγά σιγά ό,τι μπορώ Να πω κάτι που θέλω να πω από τότε που μιλούσαμε για το Σιρανό Πέραξε, όπως βλέπεις σε αφήνει και αποφασίζεις Σκεφτόμουν, καλά μπορώ να το κόψουμε αυτό, δεν πειράζει Σκεφτόμουν όμως με τη Ροξάνη ότι έτσι όπως ο άλλος της λέει, αυτός ο ομορφάντερας
Ναι, τα λόγια του Σιρανό. Σκεφτόμουν ότι πολλές σχέσεις, μάλλον όλες οι σχέσεις δεν είναι κάπως έτσι, ότι βλέπουμε τον άλλον, αλλά χτίζουμε ένα δικό μας παραμύθι το οποίο το ζούμε κι ας μην είναι ο άλλος ο άλλος. Είναι η ανάγκη μας να έχουμε τον Ιβανικό. Δηλαδή πολλές φορές το κάνουμε αυτό στις σχέσεις ή αν θες στα πρώτα κηρυωτήματα.
Ποια πρώτα βρε Βασίλη, εδώ περνάει μια ζωή. Να έχει μια ζωή, ναι, έχει ζήτη. Αλλά ναι, είναι, μερικές φορές είμαστε και λίγο τυφλοί. Δεν θέλουμε να δούμε. Έθελο τυφλούμε μάλλον. Το θέμα είναι γιατί μπορεί να μην το βάλουμε αυτό. Κάτι κρύβεται πίσω από αυτή την ερώτηση. Γιατί είπε μπορεί να το βάλουμε. Δεν ξέρω, μήπως είναι άστοχο, μήπως ήταν άστοχο.
Όχι, δεν ήταν πολύ άστοχο. Προσπαθώ να βρω το στόχο που ήθελες και να το χέψεις. Ναι, κάτι, κάτι. Υπότιτλος είναι μήνυμα σε κάποιον, Βασίλη, και μας χρησιμοποιεί. Δεν ξέρω, δεν ξέρω. Ότι ο καθένας ζει το δικό του παραμύθι στη σχέση. Ναι, ναι, το είπε και με τίτλο. Μετό, μετό. Η αλήθεια είναι αυτή. Το παραμύθι μας το θέλουμε.
Το θέλουμε. Απλώς όταν τελειώνει το παραμύθι τι γίνεται. Αυτό είναι ότι μετά φαίνεται η αλήθεια. Ναι, ναι. Και ο καημένος ο Σιρανό... Μη μιλάς, το είπε ωραία. Θέλεις κάτι άλλο να του πεις Όχι εντάξει τελείωσα μετά Λοιπόν ωραία θα αρχίσουμε εκεί Και θα του πούμε ευχαριστούμε πάρα πολύ Βασίλισσα Ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ Ευχαριστούμε πολύ Το ελπίζουμε με τόσο που άκουσες Λοιπόν θα μιλήσουμε για τις φετινές κωμωδίες Ταξ τώρα το πες πιο γλυκά από την αρχή Άντε πάμε Για πες λοιπόν για ξεκίνα Καταρχάς να πούμε ότι πίστευες ότι δεν υπάρχουν κωμωδίες Τη φετινή σεζόν Να το πούμε αυτό Δεν υπάρχουν κωμωδίες Πίστευα ότι θα υπάρχουν δύο τρεις τέσσερις Και μετρήσαμε έτσι πρόχειρα γύρω στις τριάντα Τώρα ποιες θα βγάλουν αληθινό γέλιο Και ποιες όχι Εμείς δεν γελάμε Όχι εύκολα τουλάχιστον Γελάμε μόνο μεταξύ μας Μεταξύ μας με βλακίες που δεν γελάει ο κόσμος τέλος πάντων, για λέγες το θυσίο στο θυσίο τι να πω τι παρουσιάζεται στο θυσίο εγχειρίδιο χωρισμού, σύγχρονη γαλλική
κομμωδία, κόρα καρβούνη πρώτη φορά σκηνοθετή χώρισε με ΑΕΚΕΣΙΑ ανώνυμος εταιρεία δηλαδή α, μάλιστα, καλό, ωραίο ωραίο φαίνεται, με τους Μιχάλης Συριόπουλου Βάσου Καβαλαιράτου, Στάθη Κόικα σίγουρα θα είναι ωραίο όπως και η ιδέα της χρονιάς που σκηνοθετεί ο φίλος μας ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης με του Σάκη Σακελαρίου Θανάση Κουρλαμπά και Σοφία Βογιατζάκη πολύ ωραία στο Εθνικό Δεσποινής Γευθυντής τα έχουμε πει αυτά για να τη δούμε με την Ελίζα Σκολίδη είπαμε στο ρόλο της Καρέζη φωνοθεραπεία θα κάνουμε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία του Κάρσθεν Ντούσε σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου μια μαύρη κομμωδία με πρωταγωνιστές τους Πρόμηθε Αλφερόπουλο, Ευγενία Σαμαρά και Θάνο Λέκα Ευγενία Σαμαρά και Θάνο Λέκα αυτό θα είναι σίγουρα ωραίο που το ξέρεις σίγουρα δηλαδή αφού δεν το έχεις δει όχι, μ' αρέσει πολύ ο Δημήτρης Αγιοπετρίτης Μπογδάνος όλα τα έργα που κάνει αλλά είναι και φανταστικοί οι πρωταγωνιστές Τώρα δεν θέλω, δεν είναι σωστό να τα λέω αυτά αφού θα πούμε κι άλλες
Αλλά μ' αρέσουν πάρα πολύ Είσαι πολύ αντικειμενική να το πούμε Είμαι πολύ πολύ Ωραία, δεύτερη σεζόν όμως στο Ηλίσσο Βολανάκης Ο Προμηθές Ελφερόπουλος που πρωταγωνιστεί εδώ Σκηνοθετεί την πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου, της Φωτεινής Αθερίδου Αυτό μου έχουν πει ότι είναι καλό, να πάμε να το δούμε Ναι, νομίζω έχει ξεκινήσει ήδη Θεάτρο Ηλίσσια Ένας υπηρέτης Δύο αυθεντικά Του Ρίτσαρτ Μπιν Μια σύγχρονη διασκευή της κλασικής κομμωδίας του Γκολντόνη Σκηνοθετή ο Θάνος Στοκάκης Και πρωταγωνιστή ο Γιώργος Χρύσος Τόμου Πάμε λοιπόν μετά Στην κομμωδία της Νεφέλης Μαϊστράλη Το ενοικιάζεται Στο θέατρο Χόρν Η Έμιλη Λοίζου Ανεβάζει το Gloria με τον Αποστόλη Τότσικα, Βασίλη Κιτρουφάκου, Μαρία Διακοπαναγιώτου και Μάξιμο Μουμούρη.
Η Συγκάτικος, το ανατρεπτικό έργο της κουήρα-αμερικανίδας, συγγραφέως και ποιήτριας Τζεν Σίλβερμαν είναι μια απρόβλεπτη περιπέτεια συγκατοίκησης δύο γυναικών στις Μεσοδυτικές Πολιτείες Αμερικής. σκηνοθετεί η Βίκυ Βολιώτη και πρωταγωνιστούν η Μαρίνα Ασλάνογλου και η Γογό Μπρεμπου πάμε και σε ένα μιουζικάλ το κλουβί με τις τρελές εκεί αμασκλήσουν εμάς σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιώργου Βάλαρη ένα πολύ κλασικό έργο που νομίζω ότι θα σηκώσει γέλιο και πρωταγωνιστή ο ξέρεις ποιος ο Γιάννης Τάνικογλου στο λέω εγώ δεν το έχουμε γράψει το ξεχάσαμε αυτό λοιπόν ρέπας Παπαθανασίου να ζει κανείς ή να μη ζει στο θέατρο Λαμπέτη αλλά και μπαμπάδες με ρούμι που επιστρέφουν τον ρέπα Παπαθανασίου για εκατοστή, ογδοικοστή, τρίτη φορά για να το δουν και όσοι δεν το έχουν δει ενώ στο μικρό παλάς ο Θοδωρής μας τι κάνει σκέφτεται δίνα τα του Φλωριάν Ζελέρ του αγαπημένου μας πολύ ωραία και πρωταγωνιστούν εκτός από τον ίδιο η Εβελίνα Παπούλια, Αντώνης Καριστινός, Θάλια Παπακώστα
Πολύ ωραία Λοιπόν Πάμε και σε καμιά υπανάληψη η γυναίκα που μαγείρευσε τον άντρα της Ναι καλά, το έχει πολύ πλακά Σκηνοθεσία Γιάννης Μπέζος Το είδες, δεν το είδαμε Ναι, πέρσι Σκηνοθεσία Γιάννης Μπέζος και ερμηνεύουν Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους Λαέρτης Μαλκότσης και Έλενα Χαραλαμπούδη Του Νικού Καραθάνου Να το δεις είπαμε Θα το δούμε οπωσδήποτε Καριάτιδα Το Καπουτζίδι Σε Σουάρια Δολοφόνους Του Νικορέστη Χανιωτάκη Με το Μακαλιά 18η χρονιά Πέσετε από τότε που ήμουν αφιτήτρια Δεν το έχω δει Να πας να το δεις Το πιστεύεις Το πιστεύεις Το έχουμε ξαναπεί ότι δεν το έχεις δει στο επεισόδιο με τις επαναλήψεις ή από κάτω Z Fitchu και αυτό πολύ ωραία κομμωδία η Z Fitchu σου θυμίζω ότι είναι αυτή που είχε γράψει το μίξερ που έχουμε γελάσει πάλι δια αντίδραση γιατί με το θυμίζεις γιατί δηλαδή αποκλείεται για Τσχάιμερ πάλι το είχαμε πει αποκλείεται να το θυμόμουν το θυμόσουν όχι λοιπόν οικογένεια Adams εντάξει φανταστικό και πολύ ευχάριστο το δες Ναι βεβαίως το είδα
Κάθε τρίτη με τον Μόρη Σκηνοθεσία Γρηγόρης Βαλτινός Πολύ ωραία Στο θέατρο η Λύσια Και απόψε τρώμε στις Ιωκάστης Του Ακιδήμου Στη σκηνοθεσία του Χρήστου Τρυπόδη Με τη Φωτεινή Μπαξεβάνη Τον Αργύρη Αγγέλου Την Αγγελική Λαμπρή Και πολλούς άλλους Εντάξει είναι μια χρονιά που έχει κωμωδίες Έχουμε και άλλες Επειδή είπαμε τις επαναλήψεις αλλά δεν αναφέραμε ένα έργο last but not least οι ακριβοί μας γονείς σε σκηνοθεσία του Προμηθέα Αληφερόπουλου όπου πρωταγωνιστεί ο Χρήστος Χατζεπαναγιώτης και η Ελένη Κούρκουλα μετά από καιρό νομίζω έτσι αλλά δεν είναι επανάληψη είναι καινούργια και είπαμε ότι δεν το αναφέραμε πριν την Ελένη Κούρκουλα παίζει να μην την έχω δει και ποτέ στο θέατρο μόνο στη Λάμψη της Ελλήνη Είναι πάρα πολύ καλή ελλήνη Βεβαίως και θα το δεις Η Κυριακή Κοντιγιορτή Πολύ ωραία αυτό που είπες Το σκέφτηκες πολύ Λοιπόν αυτά για σήμερα Πάρα πολύ ωραία Περάσαμε φανταστικά με τον Βασίλη Χαραλαβόπουλο Ήταν πολύ ωραία Και με το ρηφιφί του και με το σιρανό του
Και με όλα αυτά τα οποία Θες να πούμε ενώ έχει απόλαυση Να πούμε τη ρητήρη πρώτα γύρω. Εγώ ξέρεις τι κάνω όταν έχω δει μια κομμωδία που δεν έχω γελάσει και παίζει κάποιος γνωστός μου ηθοποιός Πόπο Παναγία μου δεν μπορώ να το πω αυτό γιατί δεν θα ξέρουν μετά. Γίνω στην καμαρινά και λέω κάτι άσχετο Τι ωραία μουσική Λέω ασχολούμαι κάτι μα τι ωραία μουσική ήταν αυτή εννοείται δηλαδή η ηθοποιία ότι μου άρεσε και εστιάζω σε ένα Πόπο αυτό το κουστούμι Ποιος το σκέφτηκε Λέω κάτι τέτοιο Το κάνεις συχνά μάλλον στις κωμωδίες Γιατί για να γελάσουμε στις κωμωδίες Είναι λίγο δύσκολο Εσύ τι είπες Είναι ένοχη απόλαυση Δεν ξέρω ποια Ένοχη απόλαυση έχω Πες σε ποια κωμωδία ας πούμε έχεις γελάσει Που μετά έλεγες ντροπή Είναι δυνατό να γέλασα εγώ σ' αυτό Ξέρεις που γελάω πάρα πολύ Τώρα θα με κοιτάξεις άγρια αλλά γελάω μέχρι δακρύων στη Λένα Κιτσοπούλου ναι το έχεις ξαναπεί αυτό και γελάω πάρα πολύ τι να κάνω το έχεις ξαναπεί αυτό σου λέω το έχεις ξαναπεί πες Στάθη Ψάλτη ας πούμε κάτι τέτοιο
όχι δεν γελάω καθόλου με το Στάθη Ψάλτη εντάξει δεν πειράζει να το λήξουμε εδώ και με τις παλιές ελληνικές ταινίες το έχεις ξαναπεί αλλά τι να κάνω Λένα Κιτσοπούλου ο Γιάννης γιατί είχε εκεί το Tom Cruise είδες την καινούργια ταινία με τον Ντόμ Κρούζ την είδα χθες όχι θέλω να κλείσουμε τώρα γιατί νομίζω ότι είναι πάρα πολύ βαρετά ήταν υποτίθεται μια μαύρη κομμωδία να πω αυτό μπορώ ήταν υποτίθεται μια μαύρη κομμωδία του Ινάριτου κάτσε να δεις πως λεγόταν Ινιάριτου λεγότανε Ντίγκερ πολύ ωραία ταινία δεν γέλασα καθόλου γιατί είναι αστείο είναι μαύρη κομμωδία τέλος πάντων στα box office στην Αμερική έχει πάρει κατρακύλα που να δουν οι Αμερικάνοι τώρα έργο του Ινιαρίτου έλα ωραίο ήταν ευρωπαία είσαι ευρωπαία θυμήσου ήταν ένα επεισόδιο με το Βασίλη Χαραλαμπόπουλο πρωταγωνιστή ας πούμε κρατήστε όσα ακούσατε από εκείνον και όχι από εμάς για τις κωμωδίες και όχι μόνο και για το ρυφηφί είπαμε και για το ρυφηφί φανταστικά πράγματα sold out κάθε πέμπτη με νέο επεισόδιο στα Apple Podcasts
δεν θα την αφήσω καθόλου να μιλήσει σήμερα και στο Spotify Πες ένα γεια Γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
