Έλενα Καρακούλη - Νίκος Ψαρράς : Ένα ζευγάρι, ένα υπουργείο και πολλές αλήθειες

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Αγαπημένοι μου άνθρωποι που δεν είναι τόσο δικοί σου. Ευτυχώς αυτή τη φορά κερδίζω εγώ. Είναι μαζί μας η Έλενα Καρακούλη και ο Νίκος Ψαράς. Είναι ένα πολύ αγαπημένο μου ζευγάρι. Στην πραγματικότητα είναι ζευγάρι. Μας το είπες αυτό, το καταλάβαμε. Όχι, θα πω κι άλλα. Και είναι εδώ σήμερα γιατί η Έλενα έχει γράψει ένα καινούριο καταπληκτικό βιβλίο όπως όλα τα βιβλία που γράφει, το Υπουργείο Μοναξιάς.

00:53 και τους καλέσαμε να μιλήσουμε για βιβλία. Θες να πεις και εσύ κάτι. Κοκκίνησαν οι άνθρωποι. Γεια σας λοιπόν. Χαιρόμαστε πολύ που είσαστε μαζί μας. Καλώς ήρθατε. Μη μιλήσετε και εσείς σας αφήνουμε. Καλώς σας βρήκαμε. Και εμείς χαιρόμαστε που σας βλέπουμε πολύ και τις δύο. Η χαρά είναι δική μας. Πολύ ωραία. Λοιπόν να πούμε όμως στον κόσμο ότι η Έλενα είναι και δασκάλα, είναι και σκηνοθέτης, Είναι και συγγραφέας και σύζυγος αυτού του εξαίρετου, ο ανδρός.

01:21 Και μαμά. Και μαμά. Να πούμε λοιπόν όλα αυτά. Αλλά για πες μας λίγο εσύ τώρα για το βιβλίο το τωρινό. Αφορμή λοιπόν για τους σημερινούς μας καλεσμένους, την Έλληνα Καρακούλη και τον Νίκο Ψαρά, ήταν μια έρευνα που διαβάσαμε, πως το 85% των Ελλήνων που διαβάζει βιβλία, δηλώνει ότι στρέφεται σε αυτά κυρίως για να αποδράσει από την καθημερινότητα.

01:45 Και αυτό νομίζω ότι είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο. Το βιβλίο δεν λειτουργεί μόνο ως γνώση ή ψυχαγωγία, είναι καταφύγιο. Και εδώ θα μπει το βιβλίο της Έλενας, γιατί το βιβλίο σου λέγεται Υπουργείο Μοναξιάς, που θέλει να μιλήσει για τα καταφύγια τελικά των ανθρώπων. Οπότε να το δούμε συνολικά, είναι το βιβλίο ένα καταφύγιο.

02:08 Σαφώς και είναι ένα καταφύγιο και νομίζω ότι όπως το διατυπώνει η έρευνα αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό. Γιατί οι άνθρωποι, το βλέπουμε και στην προσέλευση στα θέατρα που ήταν πολύ εντυπωσιακοί νομίζω το χειμώνα, θέλουν να αποδράσουν από αυτό που ζουν αλλά ταυτόχρονα να πάνε κάπου που θα συναντήσουν τα θέματα της ζωής τους, των σχέσεων, αυτά που τους απασχολούν με έναν άλλο τρόπο, με ένα άλλο σχήμα έναν άλλο κόσμο ψάχνουν να μπουν Αυτό τώρα που λες είναι αυτό που συζητούσαμε χθες Γεωργία και που έλεγες εσύ ότι ακόμα και τα ευπόλυτα βιβλία που τα συζητάμε λίγο υποτιμητικά ουσιαστικά αυτό είναι προσφέρουν στον κόσμο έναν άλλο κόσμο όπως και αυτά τα serial τα καθημερινά, έτσι δηλαδή να το πούμε ότι είναι μια συντροφιά ας πούμε ναι, για πες να το Ένα ταξίδι είναι το βιβλίο.

03:04 Δηλαδή τώρα μου έρχεται εμένα στο νου το ονορφηγικό δάσος. Όταν διαβάζεις το Μουρακάμι και μπαίνεις σε αυτό το σύμπαν, ταξιδεύεις. Γι' αυτό πολλές φορές τα βιβλία που γίνονται ταινίες, άνθρωποι τα βλέπουν και λένε «Αχ, δεν είναι όπως το φαντάστηκα». Γιατί το λένε αυτό. Γιατί με το μυαλό μας κάνουμε το ιδέατο που είναι για μας.

03:23 Αχ, έχεις δίκιο. Εκεί βλέπουμε πώς το σκέφτηκε ένα άλλο μυαλό. Ένας άλλος σεναριογράφος, ένας άλλος σκηνοθέτης και πώς παίχτηκε τελικά. Αλλά είναι πολύ ωραίο να ταξιδεύεις. Γιατί κακά τα ψέματα όλες οι μορφές τέχνης τι είναι ένα βάλσαμο στην ψυχή μας. Τώρα που είπες αυτό που είναι πολύ ωραίο σκεφτόμουν αν εσύ όταν γράφεις βλέπεις επειδή είσαι και σκηνοθέτης.

03:53 Ναι, οι εικόνες παίζουν μεγάλο ρόλο. Δηλαδή, μου το έχεις πει αυτό, είναι σαν ένα σκηνοθετό γράφοντας Βλέπω τις εικόνες, μ' αρέσει να τις περιγράφω, μ' αρέσει να πηγαίνω κοντά, να κάνω ένα zoom στη λεπτομέρεια Που πιστεύω ότι μπορεί να αποκαλύπτει πάρα πολλά για τους χαρακτήρες, για τις ιστορίες Και εγώ σκεφτόμουν τώρα που ακούγα τον Νίκο ότι μας ξενίζει όταν βλέπουμε ένα βιβλίο στον κινηματογράφο αν το σκεφτείτε γιατί κάπως δεν ανταποκρίνεται στη φαντασία μας ενώ όταν βλέπουμε ένα βιβλίο στο θέατρο σπάνια μας ξενίζει γιατί βλέπουμε μια άλλη ζωντανή πραγματικότητα ενός άλλου ανθρώπου που εκείνη τη στιγμή λαμβάνει χώρα μπροστά μας και κάπως δεν μπορούμε να μην μας αρέσει.

04:41 Μπορεί και να συμβεί αυτό αλλά έχει την αμεσότητα. Έχει την αμεσότητα αυτό ακριβώς. Το ζήσαμε φέτος και με τις παραστάσεις και με το Μίζερη και με την τελευταία έξοδο που ήρθε ένα κοινό το οποίο είχε δει την ταινία, όχι πάντα αλλά ήξεραν τι θα δουν και γινόταν αυτή η σύγκριση κάποιες φορές αλλά το καλύτερο που άκουσα εγώ ήταν όταν σου έλεγαν ότι ξέχασαν την ταινία.

05:05 Δηλαδή είχαν το βίωμα, είχαν αισθανθεί, είχαν φοβηθεί, είχαν συγκινηθεί και μπήκανε στο θέατρο και για δύο ώρες ας πούμε ξεχάστηκαν και είδαν κάτι άλλο. Εγώ γελάω γιατί όταν ξεκίνησε η προπόληση για τη Rita Hayworth, τα σχόλια από κάτω ήταν όλα αρνητικά και είχαμε τρομοκρατηθεί. Αλήθεια. Είναι πώς τολμάτε. Είναι λίγο πώς τολμάς να το κάνεις αυτό.

05:27 Η ταινία θα την κάνετε στο θέατρο, βέβαια, ήταν εύλογο το ερώτημα γιατί και εμένα όταν μου το προτείνανε το ίδιο σκέφτηκα. Είναι μια ταινία που αγαπώ, που την είχα δει τουλάχιστον 4-5 φορές και ότι δεν γίνεται στο θέατρο. αλλά διαβάζοντας το κείμενο και τη διασκευή των δύο Άγγλων συγγραφέων πίστηκα, αυτή ήτανε το δύσκολο κοινό και πολλοί από αυτούς με περιμένανε μετά και μου λέγανε ας πούμε ότι εντυπωσιαστήκαμε και δεν το περιμέναμε αυτό που είπε και η Έλενα, την ξεχάσαμε την ταινία και υπάρχει και ο φόβος πάντα ότι θα αναμετρηθείς με κάτι ας πούμε στη δική μου περίπτωση η Κάθι Μπέιτς είχε πάρει Όσκαρ πώς θα γίνει τώρα η Φιλαρέτη να γίνει ας πούμε η Άννη Βίλξ αλλά νομίζω ότι αυτά όλα είναι υλικά δηλαδή η ταινία, το βιβλίο είναι υλικά τα οποία τα ξέρεις τα έχεις αγαπήσει προφανώς για να τα έχεις επιλέξει κάποια στιγμή τα αφήνεις στην άκρη και λες τώρα πάμε να δούμε να βουτήξουμε, να δούμε πού θα φτάσουμε, τι κόσμο θα φτιάξουμε Κοίτα τι ωραία σύνδεση όμως τώρα

06:29 έχουμε συνδέσει τόσες τέχνες μαζί σε μια συνέντευξη του Μετζικόφ Ακούσα ότι λέει ότι το θέατρο είναι πολύ σπουδαία τέχνη γιατί σκέψου ότι σε δύο ώρες διαβάζεις ένα βιβλίο και δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Και λέω ναι, πράγματι, έχει δίκιο. Δηλαδή μέσα σε δύο ώρες έχεις φύγει με τη γνώση ενός ολόκληρου βιβλίου. Βέβαια, έτσι λέει.

06:52 Επίσης το θέατρο έχει το μαγικό ότι συμπεριλαμβάνει όλες τις τέχνες. Καμία άλλη τέχνη δεν το κάνει αυτό. ενώ στο θέατρο όλες με έναν περίεργο τρόπο συναντιούνται. Ναι, γιατί πρέπει να είσαι εκεί ψυχήτα και σώματη 100% να δεις κάτι που γεννιέται και πεθαίνει μπροστά στα μάτια σου. Αυτό είναι μαγικό, έτσι δεν είναι. Ναι.

07:14 Πες μου, γιατί Υπουργείο Μοναξιάς, Ελένα. Γιατί η μοναξιά είναι το θέμα της εποχής μας πιστεύω. Δηλαδή με διάφορους τρόπους είμαστε όλοι μόνοι μας. Δηλαδή είμαστε όλοι μόνοι μας. υπάρχει παρά τη σύνδεση και τη συνδεσιμότητα και όλο αυτό το πράγμα που ζούμε ο καθένας είναι στο δικό του κόσμο απομονωμένος, αποκομμένος από τους άλλους.

07:40 Δηλαδή στο βιβλίο υπάρχουν πολλές εκδοχές ας πούμε του πώς μπορείς να είσαι μόνος. Πιστεύω ότι μόνοι δεν είμαστε μόνο όταν δεν έχουμε παρέες. Μπορεί να είμαστε μόνοι σε μία σχέση, σε ένα γάμο, σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον όπου δεν επικοινωνούμε στην πραγματικότητα με τους άλλους και αυτό είναι η πιο σκληρή νομίζω εκδοχή της μοναξιάς γιατί δεν φαίνεται.

08:04 Ενώ και στο βιβλίο υπάρχει η σκέψη ότι μάλλον όλο ξεκινάει σαν ένα υπουργείο το οποίο ιδρύεται από το κράτος ακριβώς για να αντιμετωπίσει τις περιπτώσεις αυτοκτονιών της κατάθλιψης και έχουμε λοιπόν διάφορους ακροατές, επαγγελματίες τον οποίο η δουλειά είναι να είναι μαζί με αυτούς τους ανθρώπους και να ακούνε ιστορίες εντάξει περιπλέκονται λίγο τα πράγματα όταν στη θέση του επαγγελματία ακροατή μπαίνει ένας ψηφιακός ακροατής, δηλαδή ένα ρομπότ πώς ακούει αυτό το ρομπότ πώς αντιδρά ποιος είναι ο ρόλος του, τι γίνεται όταν ξεφεύγει από αυτό το ρόλο και αν πάει κάτι στραβά ποιος θα το νουθετήσει και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη.

09:02 Μια αυτοκτονία είναι αυτό που κινεί τα νήματα ας πούμε. Ένας άνθρωπος που δεν είναι τυχαίος τέλος πάντων φεύγει από τη ζωή με αυτόν τον τρόπο και εκεί αρχίζει η αναστάτωση και όλο το θέμα του βιβλίου. Νομίζω ότι στην Έλενα έκανε μεγάλη εντύπωση όταν πρώτο διαβάσαμε μέσω COVID ότι ιδρύθηκε Υπουργείο Μοναξιάς αρχικά στο Ενωμένο Βασίλειο και μετά στην Ιαπωνία γιατί οι Άπωνες τον πρώτο χρόνο του εγκλεισμού είχαν χίλιους θανάτους από COVID και 20.000 από αυτοκτονίες.

09:40 Οπότε αυτό μας σόκαρε όπως σοκάρανε σοκαριστήκαν και οι αρχές της Ιαπωνίας και δημιουργήθηκε αυτό που επί της ουσίας τι έκανε υπήρχε ένας ακροατής όπου πήγαινες με πόσα ευρώ 45 ευρώ την ώρα νομίζω και άκουγε κάποιον μοναχικό άνθρωπο γιατί δεν είχε να μιλήσει σε κανέναν αλλά νομίζω ότι όλο αυτό ολοκληρώθηκε στο κεφάλι της Έλενας τους τελευταίους μήνες της ζωής της μητέρας μου την φέραμε εδώ γιατί είχε ένα ατύχημα και δεν μπορούσε να κινηθεί οπότε έπρεπε να πει σε μια κλινική αποκατάσταση και ήρθε στη γειτονιά μας στο Μαρούσι Το περιβάλλον εκεί νομίζω που είδε η Έλενα με αυτούς τους ανθρώπους μέσα που προσπαθούσαν να αποκατασταθούν, τους συγγενείς τους και η πληροφορία άρχισε να δουλεύει μέσα στο κεφάλι της και δημιουργήθηκε σιγά σιγά αυτό το σύμπαν.

10:35 Είναι χειρότερο να είσαι μόνος πραγματικά ή μόνος με παρέα? Πολύ καλή ερώτηση. Τι είναι χειρότερο? Κοίταξε, όταν, δεν ξέρω, εμένα προσωπικά αν με ρωτάς με ζορίζει το δεύτερο Δηλαδή το να είμαι με ανθρώπους όπου δεν μπορώ να συνενοηθώ, δεν μπορώ να επικοινωνήσω Και να με, λόγω της συνθήκης, να είμαι εγκλωβισμένη μέσα σε αυτό το πράγμα Εμένα αυτό μου φαίνεται χειρότερο Και γι' αυτό ας πούμε όταν είμαι, έχω τυχαίνει να έχω ας πούμε στο μυαλό μου τώρα μία φίλη η οποία είναι σε ένα γάμο, για παράδειγμα, που είναι δυστυχής ας πούμε, αλλά παρόλα αυτό το παλεύει και συνεχίζει και μάλλον έχει παρετηθεί, δεν το παλεύει, αλλά το έχει αποδεχτεί ότι κάπως έτσι είναι.

11:27 Το θεωρώ χειρότερο από το να ήταν μόνη της αυτή η γυναίκα. Γιατί το κάνει μια άνθρωπη αυτό, γιατί μένουμε τόσο επίμονα σε τόσο κακές σχέσεις. Από φόβο νομίζω. Για το φόβο της μοναξιάς. Βέβαια. Χωρίς να έχει συνειδητοποιήσει ότι είσαι πιο μόνος. Νομίζω πως ναι, είσαι πιο μόνος Εγώ είμαι παρόν Ήμουνα από τα γενοφάσια Αυτού του βιβλίου Ήταν ο πρώτος αναγνώστης Και εδώ θέλω να πω Οι ευχαριστίες που τον ευχαριστώ Δεν είναι τυπικές Εγώ ήμουνα στην Τίνο κάποιες μέρες Μόνη μου που προσπάθησα να βάλω σε μια σειρά Όλο αυτό το υλικό Και όταν ήρθε ο Νίκος και άρχισα να του διαβάζω σελίδες Που κάπως έλεγα Πώς θα συνδεθούν Δεν μου διάβασε σελίδες γιατί εγώ της έδωσα την πολυτέλεια να είναι κάποιες μέρες μόνη της για να δημιουργήσει.

12:16 Έπρεπε να μου δώσεις την πολυτέλεια. Είναι πολυτέλεια, δεν το λέω κακά. Είναι ένα ωραίο δώρο όμως να πεις ότι είμαι μόνος μου με τις σκέψεις μου. Και πήγαμε με τον γιο μας στην Τίνο ακριβώς πέρυσι τέτοια εποχή. Και της λέω τι έγινε, τι έκανες και ενθουσιασμένη μου είπε ότι έγραψε τέσσερις νουβέλες. Αλλά καμία σχέση με το Υπουργείο Μοναξιάς Το άφησα εγώ να περάσει Αυτές δεν έχουν εκδοθεί ακόμα Είναι στο σιρτάρι Από αυτά που μου είχες πει σε μια παλιά συνέντευξη Έχω στο σιρτάρι πολλά Τραβάω κάτι Αλλά μετά από δύο μέρες Με μακροβούτια και φρέσκο ψαράκι Άρχισε εγώ να ζητάω Να δω το Υπουργείο Μοναξιάς Και δεν μου το έδειχνε η Ελένα Γιατί μου λέει είναι σκέψη σκόρπιες Λέω έλα να τις βάλουμε σε μια σειρά Και έκανα τον κακό αναγνώστη Πώς κάνουμε στις πρόβες Τον κακό θεατή ας πούμε Τον καχυπόπτου Έκανε τον καλό επιμελητή Δηλαδή ήταν ο άνθρωπος ο οποίος μου έβαλε κάποιες ερωτήσεις Μου λέει ωραία η ελπίδα και τι κάνει παρακάτω Μου έβαζε μια ερώτηση Κάθε μέρα ας πούμε

13:23 Καθόμουν εγώ το απόγευμα Ενώ ο γιος μας έπαιζε μπάλα στην πλατεία και σκεφτόμουν πώς θα απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση του Νίκου. Και έτσι προέκυπταν τα κεφάλαια που του διάβαζα την επόμενη μέρα. Εντάξει, τι ωραία στρώπη. Πολύ ωραία. Πάρα πολύ ωραίο. Πολύ ωραία, ναι, ναι. Οπότε με αυτή την έννοια, ναι. Και πολύ ωραία και η επικοινωνία στο ζευγάρι, έτσι.

13:42 Αυτό τρομερό μοίρασμα. Μέσω, η μοναξιά σας έφερε ακόμα πιο κοντά. Με την Έλενα αλληλοσυμπληρωνόμαστε και το λέω έτσι τυχαία. Δηλαδή, μπερδεύστηκαν οι ζωές μας σε πολλά θέματα και στα επαγγελματικά. Δηλαδή, αν δεν είχαμε δουλέψει μαζί έχουμε κάνει ήδη πέντε παραστάσεις και μακάρι να είμαστε γεροί να κάνουμε και άλλες τόσες.

14:05 Είναι πολύ ωραίο και αγωιστικά μιλώντας, ξέρεις, να ζεις σε μία παράσταση τη δημιουργία από το μηδέν. Ελένα, πότε θέλεις τη μοναξιά? Όταν είναι να γράψω ή όταν σκηνοθετώ σίγουρα θέλω πριν ξεκινήσει όλο αυτό το δημιουργικό αλυσβερίσι με τους συντελεστές και τους ηθοποιούς και τα λοιπά εμένα μου είναι αναγκαίο αυτό γιατί αλλιώς δεν ξέρω τι έχω να πω δηλαδή αν δεν κάτσεις, αυτή είναι η μοναχικότητα δεν θα την πω μοναξιά είναι αυτό του καλλιτέχνη που θέλει να καθίσει μόνος του και να δει τι γίνεται Τι έχω να πω Αυτό είναι αναγκαίο Και δεν πρέπει να το διαπραγματεύεται κανείς Γιατί αλλιώς μετά αναλώνεται σε Ξέρεις Δηλαδή για μένα είναι πολύ βασικό Εσύ χρειάζεσαι ποτέ μοναχικότητα Όλοι τη χρειαζόμαστε Για να ξαναφορτήσουμε τις μπαταρίες Εγώ διανύω τώρα μία περίοδο Έξι εβδομάδων Χωρίς επί της ουσιαστικής δουλειάς Πρόβες κάνω για ένα Σίριαλ που θα κάνουμε τον Αλέξανδρο Αβρανά Πολλές πρόβες κιόλας για Σύρια δηλαδή έχουμε κάνει δουλειά σαν να αναβάζουμε θεατρική παράσταση

15:19 Τι θα είναι αυτό Λέγεται Ιάλη με ομικρον Ιότα είναι γυρισμένη μια σειρά 12 επεισοδίων από πιτσιρικάβες κινηματογραφιστές στο Ρίο Τετζανέιρο που έχει να κάνει με το εφηβικό μπούλινγκ ξεκινάει η σειρά με δύο εφήβους, ο δικός μου γιος είναι ο δίαιος γιος που χτυπάει στο μπάσκετ πολύ άσχημα ένα παιδί και το στέλνει στο νοσοκομείο με σπασμένο χέρι και ράμματα και οι δύο οικογένειες βρίσκονται για να δοθεί λύση και επί της ουσίας πλακώνονται μεταξύ τους.

15:55 Είναι πολύ κοντά στο θεό της φαγής, της Ρεζά. Απλώς αυτό παίρνει σβάρνα όλη την πολυκατοικία. Και επειδή ακριβώς αυτή είναι πολύ θυμωμένη άρα πολύ ευάλωτη βρίσκουν χώρο άνθρωποι να εισβάνουν και να τους διαλύσουν. σαν οικογένειες Είναι το θέατρο ένας τρόπος να αισθανόμαστε ζωντανοί γιατί η Επίδαυρος δεν ήταν θέατρο στην αρχαιότητα ήταν τόπος ίασης και ίασης για ψυχικές ασθένειες πάρα πολύ οπότε πως εμπλέκονται όλα αυτά Δεν είναι τυχαίο ότι η Επίδαυρος έγινε στο Ασκληπείο γιατί οι άνθρωποι νοσούσαν πηγαίνανε στο τεράστιο νοσοκομείο της εποχής να γίνουν καλά και υπήρχε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι που ήταν για την ψυχική υγεία.

16:44 Δηλαδή, οκ, το σώμα θα γίνει καλά και τα πόδια και τα χέρια, αλλά τι γίνεται με την ψυχή σου όσο είναι εδώ μέσα. Και γι' αυτό ξεκίνησε ως μια θρησκευτική ταλετή. Ένας ύμνος προς τον Διόνυσο. Υπάρχει αυτό ακόμα, νομίζω. Εσύ πώς το νιώθεις που έχεις τόσο πολύ, έχεις πρωταγωνιστήσει σε πάρα πολλές παραστάσεις. 19 φορές. Κοίταξε, η Επιδαύρος είναι ένα άλλο θέμα.

17:10 Ναι, αλλά είναι το πώς νιώθεις την ενέργεια του κόσμου. Η ενέργεια, κοίταξε στο νέο και κοίταξε τι συνέβη. Είναι μια πολύ δύσκολη εβδομάδα για μας, η εβδομάδα της Επιδαύρου. Και για μας. Είναι πολύ ωραίες οι πρώτες τρεις μέρες, η δευτέρα, η τρίτη και η τετάρτη που είμαστε μόνοι μας. που ψιθυρίζεις και ακούς τον ήχο και αγωητεύεσαι και υπάρχει όλη αυτή η ενέργεια υπάρχει όλη αυτή η αγωνία και μετά μπαίνεις σε μια άλλη σφαίρα πρώτα αθλητισμού κυριολεκτικά που υπάρχουν υπήρξαν πολλές φορές αυτά τα χρόνια που έχουμε πάει παρέα με την Έλενα Κικάτο που την Κυριακή είναι αδεία να τον οδηγήσουν να επιστρέψουν δηλαδή είπα δεν μπορώ να οδηγήσω δύο ώρες πρέπει να κάτσουν Υπάρχουν φορές που έχω τραυματιστεί πολύ άσχημα Χωρίς να ξέρει το κοινό Έχω παίξει Με λήξει την πάνου Στην περιβόητη μύδια του Κάστορφ Όπου δεν άκουγα τίποτα Δεν άκουγα εμένα Έβλεπα τους συμπέκτες μου στο στόμα Πότε θα τελειώσουν Και κρυφά κοίταγα και τους υπέρτιτλους Για να μιλήσω Πάντως ήταν μια από τις πολύ καλές σου στίχμες στην Επίδαυρο

18:18 Πολύ χαίρομαι Πολύ χαίρομαι γιατί για μένα ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος και η περίοδος των προβών αλλά και οι δύο παραστάσεις επάνω στην ορχήστρα. Εγώ πιστεύω ότι το θέατρο είναι δώρο η ψυχής και για εμάς που παίζουμε γιατί υπάρχει μια φοβερή ανάφταση όταν παίζεις αλλά και για αυτούς που σε βλέπουν. και όταν ειδικά στην Επίδαυρο βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι προσπαθούν, για τους χαρακτήρες μιλάω, να ξεπεράσουν την ανθρώπινη φύση τους και βάλλονται με το θείο, άρα υπάρχει ύβρις, άρα υπάρχει τιμωρία, ξεκίναμε διαβάζοντας τα κείμενα και λέγοντας πόσο λίγος είμαι για να πω αυτά τα λόγια και πώς θα τα πω και δεν θα ακουστούν κάπως.

19:06 Αυτό είναι ένα δώρο που έχουμε από τους προγόνους μας και καλά θα κάνουμε να το διαφυλάξουμε και κυρίως να το εξάγουμε που δεν το κάνουμε ο πολιτισμός μας κοιμάται σε χειμερή ανάρκη πολλά χρόνια αναρωτιούνται στα διεθνή φεστιβάλ που είμαστε μένουν έκπληκτοι το ιδιοσχύει και με το βιβλίο συγγνώμη που διακόπτω αλλά ο πολιτισμός τα ίδια ακούω τώρα που μπήκα σε αυτό το χώρο ας πούμε και ακούω πιο πολύ υπάρχει μια φοβερή γκρίνια σε σχέση με το βιβλίο ότι υπάρχει ελληνική λογοτεχνία ή οι ξένοι ξέρουν μόνο τον Καζατζάκη και τον Σεφέρη ας πούμε.

19:44 Και πραγματικά να το πούμε παιδιά, ότι έχουμε εκπληκτικό θέατρο και πάρα πολύ καλά βιβλία. Άρα κάτι γίνεται λάθος. Κάτι γίνεται πάρα πολύ λάθος. Μένουν εκπληκτοί οι ξένοι συνάδελφοι όταν ακούνε ότι αναβαίνουν 1500 παραστάσεις στον χρόνο στην Αθήνα. Και πόσες τόσο καλές. Ακριβώς Σημαίνει ότι είναι μια πόλη που παράγει Που έχει θεατές Που ενδιαφέρονται και που το στηρίζουν Εγώ εύχομαι Αν όχι το Υπουργείο Πολιτισμού που όφιλε Το Εθνικό Θέατρο Ή το Φεστιβάλ Αθηνών Να κάνουν ένα κλιμάκιο αρχαίας τραγωδίας Και αττικής κομμωδίας Και να ταξιδεύει Πάρα πολύ εύκολο να γίνει Έχει ξεκινήσει από Κατερίνα Ευαγγελάτου Αυτό το Η πρόσκληση στους ξένους.

21:01 και να ταξιδέψουν. Ας κάνουν τέσσερις μήνες πρόβα εδώ και οκτώ μήνες να ταξιδέψουν σε όλο τον πλανήτη. Ο Κούρκουλος όταν έκανε τις περιβόητες περιοδίες του τότε με την ίδια τη συλλέκταση και αυτά, μέσα σε δύο ώρες στο Καρνικιχόλ γινόταν sold out. Εμείς κάθε φορά που συναντάμε πάντως ανθρώπους είτε στη Γερμανία ή ξένους υπάρχει μια περιέργεια και ένα ενδιαφέρον και καμιά φορά και ένας ρομαντισμός για τον ελληνικό πολιτισμό, είτε αυτό είναι θέατρο, είτε είναι βιβλίο, ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Το ζήτημα είναι ότι θα καταλήξουμε στη λέξη πολιτική. Δηλαδή, ποιοι αποφασίζουν και τι όραμα έχουν τελικά, γιατί το θέμα δεν είναι απλά να πεις ποιους αφορά και πού στοχεύεις.

21:50 Αυτές είναι αποφάσεις πολιτικές όμως, δεν είναι δικές μας. Εμείς είμαστε εδώ, είμαστε διαθέσιμοι. Μπορεί κάποιος πολιτικός να μας ακούσει και να πει όπα τι λένε αυτοί κάτι ωραίο λένε και για να επανέλθω στην Ιαπωνία που ήταν αφορμή για να γράψεις το βιβλίο πέρυσι ήταν έτος πολιτιστικής συμφιλίωσης Ελλάδας-Ιαπωνίας Τι στείλαμε εμείς στην Ιαπωνία Τι στείλαμε, τίποτα φαντάζομαι Αυτό σκεφτόμουν πριν πόσο θα άρεσε στους Ιάπωνες αυτό το βιβλίο Έχετε ταξιδέψει δυόσως νομίζω στην Ιαπωνία Θυμάμαι μια συζήτησή μας με τον Νίκο που μου εξηγούσε...

22:28 Εντάξει είναι αποκαλυπτική. Είναι ένας άλλος πλανήτης. Με φοβερές αντιφάσεις που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Εγώ θα το... Τώρα μου έδωσες μια ιδέα. Να το στείλω το Υπουργείο Μοναξιάς στη Μιαπονική Πρεσβεία. Ποιος ξέρει. Αλήθεια και κλείνοντας. Γιατί έχει παγώσει η Ελένα. Βλέπω ότι έχει ανατριχιάσει. Βλέπω ώρα που είναι ανατριχεσμένη.

22:52 Λόγω του κλιματισμού. Θα κάνω ένα λογοπαίγνιο που είναι όμως ουσία. Δηλαδή το Υπουργείο Μοναξιάς είναι μια παρέα στη μοναχικότητα και μια απόδραση για όσους χρειάζονται λίγη μοναχικότητα μέσα στην πολύ βαριά καθημερινότητά τους. Είναι πολύ ωραίο αυτό που είπες γιατί όλο αυτό είναι σύνδεση. Ενώ εγώ πιστεύω ότι γράφουμε ή κάνουμε θέατρο για να συνδεθούμε με τους ανθρώπους Για να επικοινωνήσουμε Άρα είναι ένα αντίδοτο στη μοναξιά Λοιπόν, ένοχη απόλαυση λέγει Εγώ, να ξεκινήσω εγώ Λοιπόν, δεν θα πω όμως ποιο βιβλίο ήταν Ωραία Έχω διαβάσει ένα βιβλίο από αυτά που είναι, ποζάρουνε στα ευπόλυτα Ελληνικό βιβλίο Και τέλος πάντων ήθελα να δω τι είναι Το διάβασα αυτό το βιβλίο Το διάβασα μονορούφι κιόλας Από αυτά τα ευπόλυτα Των κυριών Και μετά όταν το τελείωσα την ίδια ώρα Πήγα στην κουζίνα Άνοιξα το σκουπίδο τενεκέ Το πέταξα μέσα όχι στην ανακύκλωση Επειδή σε βλέπω Το πρώτο και το μοναδικό βιβλίο που έχω πετάξει Και ένιωσα μια τρομερή απόλαυση Αλήθεια ντρέπομαι που το λέω αλλά ένιωσα απόλαυση

24:14 αφού το διάβασα όμως όλο έχει σημασία αυτό το κατάφερες μπράβο λοιπόν εγώ σκέφτηκα ότι ένοχή μου απόλαυση είναι ότι κάποια στιγμή όταν ήμουν 20-22 ήθελα να μάθω πράγματα για τον Τρότσκι και πήρα ένα εικονογραφημένο σαν κινούμενα σχέδια και διάβασα όλη την ιστορία του Τρότσκι από τα κινούμενα σχέδια και τον λάτρεψα και είναι ένα βιβλίο στο οποίο ανατρέχω πολύ συχνά τώρα είναι όχι απόλαυση αυτό είναι σαν να σου λέμε ποιο είναι το ελάττωμά σου και να πεις είμαι πολύ καλή όχι ρε συ που διαβάζω δεν κατάφερα να διαβάσω ένα βιβλίο του Τρότσκι κανονικό και τον διαβάζω σε κινούμενα σχέδια και εγώ δεν έχω διαβάσει βιβλίο του Τρότσκι έχετε εσείς διαβάσει βιβλίο του Τρότσκι όχι πάντως δεν είναι τι που είμαι ειλικρινής αυτό είναι το άσταυτα εκτέθηκες εξετέθης ωραία σκεφτώ κάτι χειρότερο Πάμε στους καλεσμένους μας Ωραία, εσείς τώρα Μική μου ένοχη απόλαυση Ο γιος μας για 9 χρόνια ήταν σε ένα ξενόγλωσσο σχολείο Και φέτος αποφασίσαμε να σταματήσει αυτό να συμβαίνει στη ζωή μας

25:17 Και να πάει επιτέλους σε ένα σχολείο ελληνικό του χρόνου, εκτιδημοτικού Οπότε προσφάτως υπήρχε ένα πολύ μεγάλο μπαζάρ Και στο σχολείο του, το ξενόγλωσσο Οπότε μαζέψαμε όλα αυτά τα παιδικά βιβλία τα οποία με κόπο κουβαλάγαμε από το Βερολίνο και τα αγοράζαμε και τα πουλήσαμε ή τα χαρίσαμε σκέφτον τσάμπα και πώς νιώσατε φοβερή απόλαυση ωραία θα πω ότι απολαμβάνω τη μοναξιά τρώγοντας πάρα πολλές σοκολάτες και πίνοντας κρασί και πράσινο τσάι όταν διαβάζω τα αγαπημένα μου βιβλία εντάξει Εντάξει είναι ένοχο αυτό Είναι λίγο πιο κοντά όμως σε μένα Ποιο είναι το Το μειονέκτημά σου Η ειλικρίνεια Εντάξει Ευχαριστούμε παιδιά καλό καλοκαίρι Με πολλά βιβλία Αυτό λοιπόν ήταν Ένα sold out Γεμάτο βιβλία μοναξιά Και ένοχες απολαύσεις Με τη μία κόλλια να δηλώνει τρουτσκίστρια Αυτό ήταν ένα podcast για σχέσεις και ζευγάρια και ωραίες στιγμές και μοναχικότητα με τον Νίκο Ψαράκη και την Έλενα Καρακούλη και τη Γεωργία Οικονόμου να ομολογεί ότι έχει πετάξει στα σκουπίδια ένα βιβλίο

26:47 άκουσον άκουσον μας ακούτε κάθε Πέμπτη σε καινούριο επεισόδιο στα Apple Podcast και το Spotify