Για 10 μέρες η Τζένη Αργυρίου σε σηκώνει από τον καναπέ και σε στέλνει Καλαμάτα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Τι το λες έτσι. Χορεύεις στο σπίτι σου. Στο σπίτι μου μερικές φορές. Όχι πάντα. Γενικώς δεν μ' αρέσει να χορεύω. Γιατί ντρέπεσαι. Ντρέπω με αυτή την έκθεση ναι. Αλήθεια. Ναι. Αχ δεν είναι τρομερό να ντρέπεσαι να κουνήσεις το σώμα σου στο ρυθμό μιας μουσικής που αγαπάς. Ποτέ. Ούτε στο γάμο μου δεν χόρεψα. Θα κάνουμε ένα podcast για το χορό.

00:50 Που τον λατρεύω. Μικρή. Εσύ χορεύεις Χορεύω ναι Χορεύω ροκ και τέτοια Κουνάω μαλλιά και αυτά Επίσης μικρή έκανα μπαλέτο και ήθελε να γίνω μπαλαρίνα Και χόρευα μπροστά στο καθρέφτη του Δωματίου μου μικρούλα Και νόμιζα ότι καημένη ότι θα γίνω μπαλαρίνα Αλλά δεν Άκου εδώ τι μαθαίνουμε Και εμένα είχαν αυτή την φαϊνή ιδέα οι γονείς μου Να με γράψουν μπαλέτο αλλά γρήγορα σταμάτησα Ναι Ναι, νομίζω ότι είχαν μία λάθος άποψη για το παιδί τους.

01:21 Τέλος πάντων, δεν πειράζει. Θέλω όμως να πω ότι είχα μία συμμαθήτρια η οποία είναι και φίλη ζωής στη Βάλια, την Παρτσούλη, η οποία είναι μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες και σημαντικότερες χορογράφους και δασκάλες που έχουμε στην Ελλάδα. Επίσης είναι διεθνός εξετάστρια και του Royal Ballet Academy. έχει πάρει όλα τα πτυχία που υπάρχουν διεθνώς στην εξέταση χορού εξετάζει παιδιά από όλο τον κόσμο και το λέω όλο αυτό για να πω ότι στο σχολείο όταν την έβλεπες να χορεύει μπαλέτο ήταν ένας άλλος άνθρωπος μεταμορφωνόταν Είναι πάντως ταλέντο να έχεις μια τέτοια σχέση με το σώμα σου Είναι ταλέντο και είναι και ένα φοβερό πάθος θέλω να πω ότι αυτό ήταν το εκφραστικό της εργαλείο τίποτα δεν χρειαζόταν ούτε να μιλήσει ούτε να γράψει τίποτα.

02:13 Αρκούσε να χορεύει. Σήμερα λοιπόν, αν δεν το καταλάβατε, θα μιλήσουμε για μια τέχνη που γεννήθηκε πολύ πριν από το λόγο. Μια τέχνη που δεν χρειάζεται λέξεις για να αφηγηθεί ιστορίες, να εκφράσει συναισθήματα ή να μιλήσει για τον κόσμο γύρω μας. Μια τέχνη που ξεκινά από το σώμα και καταλήγει στην ψυχή. Για την τέχνη του χορού.

02:33 Από τις αρχές της λειτουργίας μέχρι τις πιο σύγχρονες παραστάσεις ο χορός παραμένει ένας από τους πιο άμεσους τρόπους ανθρώπινης επικοινωνίας Και ίσως αυτό είναι που τον κάνει τόσο ξεχωριστό γιατί πριν σκεφτούμε, πριν μιλήσουμε, πριν γράψουμε υπάρχουμε μέσα από το σώμα μας και ο χορός είναι ακριβώς αυτή η γλώσσα Μια γλώσσα που μπορεί να μιλήσει για τη χαρά, για το φόβο, για τον έρωτα την μνήμη, την απόλυτη πολιτική, την κοινωνία για όλα όσα μας απασχολούν ως ανθρώπους τα οποία η Γεωργία τα λέει, δεν τα χορεύει.

03:06 Συχνά λοιπόν λέμε ότι ο χορός είναι κίνηση. Στην πραγματικότητα όμως είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι σκέψη σε κίνηση. Μάλλον δεν μπορώ να συνδυάσω αυτά τα δύο. Πρέπει να σκέφτομαι κίνητη. Είναι συνέστημα σε κίνηση. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο. Και γι' αυτό και σήμερα θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε όχι μόνο τι είναι ο χορός ως τέχνη αλλά και γιατί εξακολουθεί να μας αφορά τόσο βαθιά σε μια εποχή που αλλάζει διαρκώς.

03:34 Πριν περάσουμε στο γιατί έχουμε φωνάξει στη σημερινή μας καλεσμένη να σου πω ότι εκτός από τον παλέτο και όλα αυτά που είπα πριν θυμήθηκα ότι έκανα κάποια μαθήματα αφρικανικού χορού μια περίοδο. Είναι τρομερό Γεωργία. Είναι αρκετά μονότονης η κινήση του αφρικανικού χορού. Δεν είναι τόσο έντεχνες. δεν ξέρω πώς το πω, ξέρεις δεν έχουν ελικνίσματα και τέτοια έχουν σταθερή κίνηση, πηδηματάκια κτλ Ντυνώσουν και αφρικανικά Λοιπόν, είσαι φεδρή και αυτό θα συνεχίσω να το λέω στο κοινό χωρίς να σε κοιτάζω είναι συγκλονιστικό το πως η αφρικανική μουσική χτυπάει την καρδιά σου και αρχίζεις και κουνιάζεις και με το που σου δείχνουν την κίνηση την κάνεις αυτομάτως, δηλαδή δεν μπορείς να μην την κάνεις Αυτό ήθελα να πω, δεν σε βλέπω καθόλου συγκινημένη. Ας συνεχίσουμε με την αφορμή για τη σημερινή μας συζήτηση που είναι το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας που είναι από τους σημαντικότερους θεσμούς σύγχρονου χορού στην Ευρώπη και είμαστε πάρα πολύ περήφανοι που γίνεται εδώ στην Ελλάδα για πάνω από τρεις δεκαετίες. Φέρνει λοιπόν σε διάλογο δημιουργούς, καλλιτέχνες και κοινό από όλο τον κόσμο.

04:43 Έτσι έχουμε σήμερα τη χαρά να φιλοξενούμε μια γυναίκα που γνωρίζει όσο λίγες τι σημαίνει να σκέφτεσαι μέσα από την κίνηση, να δημιουργείς μέσα από το σώμα και να οραματίζεσαι το μέλλον του χορού Μαζί μας λοιπόν η χορογράφος, σκηνοθέτηδα και η καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας Τζένι Αργυρίου Το φετινό λοιπόν καλοκαίρι για 10 ολόκληρες ημέρες η Καλαμάτα θα χορεύει Από τις 17 ως τις 26 Ιουλίου, κορυφαίοι Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους στο 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

05:15 Και θα είμαστε εκεί. Εννοείται. Καλώς ήρθες. Καλώς σας βρίσκω. Πάρα πολύ ωραία λοιπόν. Έχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να μιλήσουμε για το χορό. Τζένι πως έφτασες εσύ σε τόσο μεγάλη αγάπη για το χορό Είχες από μικρή μεγάλωσες στην Καβάλα και εκεί Μεγάλωσα στην Καβάλα εκεί ξεκίνησα κάποια στιγμή χορό Είχα μια αγάπη για το σώμα Ενώ ότι ήμουν κινητικό παιδί Είχαμε την ελευθερία βέβαια της γειτονιάς Πολύ σωματική έκφραση το λέω γιατί το συγκρίνω και με τις εποχές μας και κάποια στιγμή ξεκίνησα, ήταν πιο περιορισμένη σε δυνατότητες, έκανα λίγο χώρο, μετά λίγο ενόργανη και τελικά ένοιξε αυτό που ήταν το κέντρο μπαλέτου στην Καβάλα και πήγα εκεί με δύο καταπληκτικές δασκάλες η Χριστίνα Γαλανοπούλου ήταν και η δικιά μου η γυναίκα που με ενέπνευσε και που μου έδειξε και δρόμους γιατί ήταν ένας άνθρωπος που είχε τελειώσει την κρατική εδώ, στην Αθήνα, κρατική σχολεία ορχιστικής τέχνης οπότε μπορούσε να μου μιλήσει για το τι μέλλον μπορεί να έχει κάποιος.

06:32 Και έτσι κατέβηκα και έδωσα εξετάσεις στην Αθήνα και πέρασα στην Κρατική Σχολή Οσχεστικής Τέχνης και ξεκίνησε η απόλυτη αγάπη γιατί πια εκεί δόθηκα, αφιερώθηκα. Οι σπουδές είναι πολύ πολύ δύσκολες. Είσαι δηλαδή όλη τη μέρα εκεί για τρία χρόνια με τρομερή απέτηση σωματική και νοητική και μετά κάπως το ένα έφερε το άλλο.

06:57 Δηλαδή μετά ξεκίνησε, πήρα μια υποτροφία, πήγα στην Αμερική, έκανα εκεί πράγματα, δούλεψα, έμεινα τίτλος τα τέσσερα χρόνια, επέστρεψα. Εκεί στην Αμερική άνοιξε ένας άλλος κόσμος. Άνοιξε ένας άλλος κόσμος γιατί βρίσκεσαι σε ένα έδαφος που έχει από όλους τους πολιτισμούς πάρα πολλές δυνατές προσωπικότητες και πολύ δυνατούς στη δουλειά τους.

07:26 Άρα γίνεσαι ένας μικρένης Πρέπει να αποδεχτείς δηλαδή εκεί Το ότι είμαι ένας σε πάρα πολλούς Και να βρεις και το δικό σου τρόπο και δρόμο εκεί Εντάξει εγώ ήμουν τυχερή γιατί Μετά από το πρώτο χρόνο Που αποφάσισα να μείνω Γιατί πολλοί φίλοι μου που είχαμε πάει μαζί γύρισαν Έδωσα μια κρόση και με πήρανε Σαν ερμηνεύτη Από τότε άρχισα να χορεύω για μια ομάδα Για μια χορογράφω την Είνα Βίνθροπ και μετά άρχισαν να ανοίγουν και άλλες πόρτες οπότε άρχισα να δουλεύω και με χορογράφους από τη Βραζιλία, από την Κίνα από διαφορετικούς πολιτισμούς και να ταξιδεύω σε όλη την Αμερική και στη Νότια στη Λατινική Αμερική οπότε ήταν ένα πολύ πλούσιο μπορώ να πω ότι αυτά τα τέσσερα χρόνια ήταν τόσο γεμάτα και με όλες τις εμπειρίες είχαμε και τους δήμους ήμουν εκεί ήμουν εκεί και πολύ κοντά Θέλω να πω ότι είχε πολλά έντονα στοιχεία από κάθε πλευρά Είτε καλλιτεχνικά αλλά και σαν προβληματισμούς Τι είναι αυτό που μας συμβαίνει, τι γίνεται τώρα Επειδή μιλήσαμε για δασκάλους

08:34 Και έτυχε πέρσι να γράψω τα κείμενα για το site της Λίας Μελετοπούλου Που είναι πάρα πολύ μεγαλύτερης φυσικά Από τις μεγαλύτερες ελληνίδες χορογράφους και χορεύτριες Μου είπε ότι στην Αμερική είχε μια πάρα πάρα πολύ αυστηρή δασκάλα που σχεδόν της έκοβε τα πόδια αλλά ότι αυτό τη βοήθησε και αναρωτιέμαι πώς πρέπει να είναι ένας δάσκαλος από τη γνώμη σου η αυστηρότητα θεωρώ ότι είναι μέρος γιατί είναι ένα αντικείμενο που θέλει πειθαρχία οπότε δεν μπορεί να συνάδει ενώ οπωσδήποτε έρχεται και η αυστηρότητα παρά τα αυτά εγώ είμαι πολύ υπέρ το να έχει κάποιος χιούμορ το να μπορεί να δει τα δυνατά σου στοιχεία και να σε ενθαρρύνει στην αυτοπεποίθησή σου ας πούμε εγώ με τον μπαλέτο μέχρι να κατέβω στην κρατική σχολή δεν ήταν ότι το λάτρευα, ήμουν πιο πολιτούς σύγχρονοι για το αυτοσχεδιασμό και στην ΞΟΤ συνάντησα με ένα πολύ μεγάλο δάσκαλο τον Γιάννη Μέτζη μπαλέτο θέλω να σας πω ότι τον έχω στην καρδιά μου τον σκέφτομαι συχνά, τη φωνή του, το χιούμορ του έγινε το μπαλέτο

09:51 ένα από τα αγαπημένα μου μαθήματα είχα αρχίσει δηλαδή και είχα τρομερή πρόοδο γιατί θεωρώ καθαρά με ενέπνευσε και με παρέστηκε και μου έδωσε μου έδειξε διαφορετικούς τρόπους που τέχνουν στο σώμα μου οπότε έχει να κάνει δεν ήταν αυστηρός αλλά δεν ένιωσε ποτέ ότι μου έκοψε τα πόδια μου εγώ λογώ Εγώ ήθελα να ρωτήσω ο χορός τώρα που σε ακούω να μιλάς για αυτό είναι τελικά ηλευθερία ή πειθαρχία και πώς αυτά μπορούν να συνεπάρξουν Ναι, είναι και τα δύο είναι σίγουρα πειθαρχία σε κάποιες μορφές δηλαδή τον παλέτο θέλει πάρα πολύ πειθαρχία όπως και διάφορες τεχνικές σύγχρονου χορού και υπάρχουν και άλλες που δίνουν πολύ μεγάλη ελευθερία και ο αυτοσχεδιασμός που δεν σημαίνει ότι και αυτό δεν έχει την τεχνική του απλά έχεις άλλη ελευθερία στο να επιλέξεις τη σύνθεση των κινήσεων και το συνέστημα δεν είναι μόνο οι κινήσεις είναι και το τι φέρεις σαν ερμηνευτής, από ποιο κόσμο έρχεσαι απλά να θεωρώ ότι τα δύο σίγουρα μπορούν να συνεπάρξουν γιατί και στο δημιουργικό τομέα, θα το πάω λίγο και εκεί

11:07 Μέσα από περιορισμούς βρίσκεις πολύ ενδιαφέροντα ιδέες και τοπία να αναπτυχθείς Δηλαδή θεωρώ ότι κάθε περιορισμός και κάθε δυσκολία μπορεί πραγματικά να σε οδηγήσει Σε ένα άλλο πεδίο αναπτυχθείς Οπότε θεωρώ ότι όλα αυτά συνυπάρχουν Γιατί ζούμε σε μια εποχή που είναι όλα φιλτραρισμένα, εικόνα, σίγουρα ωρεοποιημένα και έρχεται η τέχνη να σου θυμίσει ότι υπάρχει και αβεβαιότητα, υπάρχουν ρογμές, έχω και ευαισθησίες, είμαι και ευάλωτος και όλο αυτό αφήνει άλλο χώρο να συναντηθείς γιατί το σημαντικότερο από όλα τελικά είναι να συναντηθούμε αυτή την ανάγκη πιστεύω ότι έχουμε και ειδικά σε αυτή την εποχή να ξαναβρεθούμε και να μιλήσουμε για κάτι διαφορετικό να μην είναι πάντα τα θέματα η επικαιρότητα που κάπως μας έχει, να έχει μια άλλη ουσία η συνάντηση.

12:11 Και νομίζω ότι και γύρω από αυτή τη θεματική δεν περιστρέφεται και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας φέτος. Ναι, ισχύει ότι κάπως οδηγηθήκαμε σε αυτό γιατί στην έρευνα των παραστάσεων και μέσα από ταξίδια και η έρευνα που γίνεται όσο αναζητούμε παραστάσεις και μέσα από το ανοιχτό κάλεσμα που κάνει το φεστιβάλ κάθε φθηνόπορο, Φέτος συνάντησα διαφέρουσες προτάσεις οι οποίες σχολίαζαν κατά κάποιο τρόπο Δηλαδή είχαν αναφορές σε αυτή την αστάθεια της εποχής Αλλά με πολύ διαφορετικούς τρόπους Και το κοινό όλων αυτών είναι ότι με μαγικούς τρόπους Δηλαδή χωρίς να κυριολεκτούν και να υπογραμμίζουν Κάνουν μια υπέρβαση, δηλαδή φεύγουν από το ρεαλισμό ότι θα σου μιλήσω για την αστάθεια και είναι αυτό και δημιουργούν κόσμους που ανατρέπουν τα δεδομένα δηλαδή μια παράσταση αλλάζει τη βαρύτητα η άλλη παράσταση έχει ένα σκηνικό χώρο που ποτέ δεν ξέρεις ποιος επηράζει το έδαφος των χορευτών δηλαδή είναι ένας εξωτερικός παράγοντας είναι ο ίδιος ο χορευτής που μετακινείται

13:27 δηλαδή θέτει πολλά ερωτήματα στο ότι ποιος τελικά κινεί τα νήματα και το έδαφος που πατάμε η άλλη παράσταση μέσα από τις συνεχείς αλλαγές μεταμορφώνεται συνέχεια ένα σώμα σε πάρα πολλούς χαρακτήρες της Μαρλέν Φρέιτας, καταπληκτική Πόσο δύσκολο ήταν να χτιστεί αυτό το φεστιβάλ με τα χρόνια Λοιπόν, πολύ ωραία η ερώτηση γιατί θα ήθελα, το σκεφτόμουν στο δρόμο για να έρθω ότι παρά τα αυτά υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος του κοινού που μπορεί να μην γνωρίζει το φεστιβάλ μπορεί να κλείνουμε τα 31 χρόνια του και να μπαίνουμε στο 32ο φέτος έτος ζωής του αλλά πότε δεν ξέρεις οπότε ήθελα να αναφερθώ το ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας ξεκίνησε το 1995 με αφορμή ένα εμπνευσμένο πρόγραμμα του Υπουργείου Πολιτισμού για το πως μπορεί η περιφέρεια να έχει πολιτιστική ανάπτυξη η Καλαμάτα τότε ξεκίνησε με το χορό Ο Θάνος Μικρούτσικος δεν ήταν πίσω την ιδέα Ακριβώς και ήταν και η Βίκυ Μαραγκοπούλ Η πρώτη καλλιτεχνική διευθύντρια Που έμεινε και για 21 χρόνια Θεωρώ ότι

14:41 Έκανε μια τομή στο σύγχρονο χορό Αλλά ίσως και μια τομή Στο ευρύ φάσμα Των παραστατικών τεχνών στην Ελλάδα τότε Γιατί αν σκεφτούμε το 1995 Δεν υπήρχε ακόμα το ίντερνετ Με όλη αυτή τη... Ενώ ότι δεν είχαμε προσβασιμότητα Ούτε τα ταξίδια ήταν τόσο εύκολα Ήταν μια περίοδος Ακόμα ούτε η πυραιός 260 δεν υπήρχε Στο φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου Και ήταν ένα φεστιβάλ που ξεκίνησε κατευθείαν Και έφερε ό,τι πιο σύγχρονο και πρωτοποριακό Υπήρχε Στον κόσμο Και έτσι θυμάμαι Και εγώ ως μαθήτρια Να κατεβαίνει όλος ο κόσμος Στον παραστατικό τεχνό Γιατί περιμέναμε διψασμένοι Να δούμε τι γίνεται Οπότε μπήκανε κατευθείαν τα θεμέλια για ένα πολύ δυνατό φεστιβάλ που αμέσως απέκτησε και το στίγμα του και στη διεθνή σκηνή.

15:38 Δηλαδή το γνωρίζουν όλοι και θέλανε όλοι να έρθουν στην Καλαμάτα. Είναι κάτι το οποίο είναι πολύ συγκινητικό. Ακόμα και σήμερα το θεωρούν ένα από τα βασικά φεστιβάλ χορού. και βρήκε την στήριξη πια αδιάλειπτα δηλαδή συνεχόμενη στήριξη από το Υπουργείο Πολιτισμού και το Δήμο Καλαμάτας και μετά γενέστερα και από την περιφέρεια Πελοποννήσου οπότε αυτά τα θεμέλια υπάρχουν 31 χρόνια και το φεστιβάλ συνεχώς προσπαθεί σαν ζωντανός οργανισμός να επαναπροσδιοριστεί και να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές βάσει εποχής θεωρώ, γιατί οι εποχές αλλάζουν Πόσο δύσκολο είναι να επιλέγεις κάθε χρόνο παραστάσεις Θεωρώ ότι είναι δύσκολο Εγώ δηλαδή είμαι ένας άνθρωπος και όλες που...

16:30 Λίγο τελειομανής Έτσι μια μεγάλη ευθύνη το ότι πρέπει να το έχω δει και να το έχω ξανασκεφτεί και να το έχω ζηγιάσει και να το έχω ξαναδεί οπότε δεν μπορώ να πω ότι είναι το πιο εύκολο βέβαια υπάρχουν πράγματα που αμέσως σου δείχνουν το δρόμο Δηλαδή ξαφνικά λες ναι αυτό οπωσδήποτε θέλω να το δει ο κόσμος, δηλαδή αρχίζουν και μπαίνουν φώτα μπροστά σου που είναι διαπραγμάτευτα, λες ότι αυτό θέλω να το μοιραστώ.

16:55 Το κριτήριο είναι ποιο, δηλαδή να είναι κάτι πολύ extreme, να είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί, να είναι κάτι που θα μας πάει σε ένα νέο τρόπο. Απευθύνεται στο ευρύ κοινό Γιατί ο σύγχρονος χορός Λίγο έχει ταυτιστεί Με μια λυτίστικη μορφή τέχνης Οπότε ποιο είναι αυτό το κριτήριο Νομίζω ότι είναι πολλά Δηλαδή στην ουσία σκέφτεσαι Ναι Ας πούμε μεγάλες παραστάσεις Στην παράσταση της έναρξης Στο κλείσιμο που είναι έτσι δύο παραστάσεις Που απευθύνονται πολύ σε ευρύ κοινό Πες μας για αυτές Έχω το θέμα της έναρξης φέτος είναι στην έναρξη το He Who Falls του Γιον Μπρουζουά και στη λήξη είναι από το μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και το νέο έργο του Γιώργου Κουμεντάκη θεωρώ ότι είναι δύο παραστάσεις πολύ διαφορετικές, αρχικά ναι, ας πάμε στα κριτήρια, εμένα με ενδιαφέρει να υπάρχει μια ένα δείγμα της πολυφωνίας που υπάρχει στη συγχρονητέχνη άρα δεν θα ήθελα να φαίνω παραστάσεις που να μοιάζουν επειδή εμένα μ' αρέσουν δηλαδή θα ήθελα πραγματικά κάθε παράσταση κάτι άλλο

18:07 Ναι να μην είναι σαν μόνο θεματικό και αυτό έχει να κάνει λίγο και με το παρελθόν σου και με το γεγονός ότι στην Αμερική Πολύ πολιτισμικά καλλιεργήθηκες Πολύ σπουδαίο αυτό Και μετά στην πορεία μου σαν καλλιτέχνης είχα μια τάση να δηλαδή έμπλεξα αρκετά χρόνια με τέχνη τεχνολογία, μετά με οικαστικά μετά πολλές συνεργασίες και συνδημιουργίες πάντα με ενδιαφέρει πολύ αυτό ήθελα να συνεπάρχω και να συνδημιουργώ οπότε όλο αυτό νομίζω το φέρω κάπως αναγκαστικά και στο φεστιβάλ γι' αυτό και οι επιλογές μου έχουν να κάνουν με αυτή την πολυφόρν δηλαδή να φανείται ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να εκφραστεί κάποιος μέσα από το σύγχρονο χορό με ενδιαφέρουν τα έργα που σε συγκινούν με κάποιο τρόπο και εννοώ μπορεί να σε συγκινήσουν όχι μόνο συναισθηματικά, κάτι να κουνήσουν μέσα σου μπορεί να είναι και διανοητικό αλλά κάτι να νιώσεις ότι αφήνουν ένα αποτύπωμα και άρα κάπως αυτά νιώθω ότι είναι έργα που γίνονται από καλλιτέχνες που έχουν έτσι μια όπως σας λέγαμε πριν

19:14 έχουν ένα βάθος, μια επιμονή δουλεύουν με εργαλεία έχουν μια έχουν μια πορεία που ψάχνουν να βρουν την δική τους καλλιτεχνική ταυτότητα και σε πολλά έργα τη βρίσκουν και έρχονται κάτι πολύ καθαρό οπότε... Στόχο Ποια άλλα κριτήρια είναι, εντάξει, θέλεις να έχεις και ανερχόμενους και καταξιωμένους εννοείται ότι θες να είναι βήμα Ναι, ισορροπία Ναι, γιατί πρέπει να είναι και ένα βήμα για τους νέους Πάμε λοιπόν, 32ο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας Ταξίδεψέ μας λίγο σε αυτό και το τι θα δούμε Θα δούμε αρκετές παραστάσεις όπως είπαμε στο Μέγαρο Χορού Είναι δηλαδή τέσσερις στη Μεγάλη Σκηνή του Μεγάρου Και οχτώ στην Αναλλακτική Σκηνή του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας Είναι εκτός από την έναρξη και τη λήξη που ανέφερα πριν Είναι το τέμπο το οποίο είναι από μια συνεργασία ενός χορογράφου του Φερνάντο Μελό με έναν ταχυδακτηλουργό οικαστικό τον Καλενίο αυτή είναι η παράσταση που λέω που ανατρέπουν εντελώς τη βαρύτητα και μέσα από διάφορα τρίξ πραγματικά χάνεις το πώς συμβαίνουν

20:34 αυτά γύρω σου ακόμα και τα αντικείμενα χορογραφημένα έχουν δηλαδή κίνηση και είναι και η Λέι Λακά που είναι μια Γαλλίδα ανερχόμενη χορογράφος που είναι έτσι ένα έργο λέγεται Μαλτών που θα πει το λανθασμένο μοίρασμα της ζωής και είναι πέντε γυναίκες που μέσα από όλη αυτή τη σωματικότητα που έχουν και τις ανάσεις τους μεταβαίνουν συνέχεια και αλλάζουν ταυτότητες μέσα από τη χρήση κουστούμιών δηλαδή αλλάζουν συνέχεια τα κουστούμια και αλλάζουν συνέχεια ταυτότητες γυναικείες ταυτότητες και μετά στην εναλλακτική σκηνή ξεκινάμε με το Mercury Rising που είναι ένα έργο που έχει φτιαχτεί για δύο κοφούς χορευτές και έναν χορευτή που είναι από κοφούς γονείς.

21:30 Το λέω αυτό, δεν φαίνεται στην παράσταση καθόλου. Είναι κοφοί δηλαδή όντως οι χορευτές. Εγώ όταν είδα το έργο ανατρίχιασα γιατί είναι τόσο δυνατή η κινητική πρόταση χορογραφικά και μετά διαβάζοντας και μαθαίνοντας, γιατί δεν είναι το πρώτο που λένε και αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον βλέπεις ότι πήραν την νοηματική γλώσσα και την απογείωσαν, την έκαναν μία χορογραφία και όλο αυτό σ' αγγίζει πάρα πολύ γιατί πραγματικά φτιάχνουν ένα νέο κώδικα μια νέα γλώσσα με το σώμα τους και επίσης είναι έτσι πολύ φροντισμένο με το φως και το το φως κυρίως και το σκηνικό χώρο γιατί αντιλαμβάνομαι ότι προφανώς μέσα από το φως και θέλω πολύ βέβαια να τους ρωτήσω και ζωντανά γιατί έχουμε μια κουβέντα μαζί τους την Κυριακή μετά την παράσταση νομίζω ότι τους δίνει το ρυθμό και τα σημάδια δηλαδή ότι μέσα από το φως γίνεται η επικοινωνία η χορογραφική που τα αλλάζει η σκηνή μετά έχουμε τη χαρά την Κότσαλη με ένα έργο το οποίο τώρα ταξιδεύει και πάρα πολύ είναι μία από τις ελληνίδες χορογράφους

22:38 επίσης ανερχόμενη που αρχίζει και περιοδεύει στο εξωτερικό σε σημαντικές ευρωπαϊκές σκηνές που το έργο της επίσης έχει να κάνει με την ατομική και τη συλλογική μνήμη και την ιστορία και πάμε στην Μαρλέν Μοντέι Ροφρεΐτας που είχε έρθει και είχε παρουσιάσει και ένα έργο πρόσφατα στη στέγη δίσματος Ωνάση αλλά αυτή τη φορά αυτό το έργο είναι σόλο, είναι η ίδια που ερμηνεύει με δύο μουσικούς επισκηνείς δύο δράμερς και νομίζω ότι Ότι ούτως ή άλλως συζητάμε για το πόσο δυναμική και πόσο πρωτοποριακές είναι οι προτάσεις της, αλλά η ίδια επί σκηνής είναι αυτό που εγώ πολλές φορές αποκαλώ σκηνικό κτήνος.

23:21 Δηλαδή τη βλέπεις και το ότι ελέγχει τα πάντα πάνω της, από το φρύδι, δηλαδή καταλαβαίνεις ότι είναι ένας άνθρωπος που ελέγχει απόλυτα το σώμα της σε κάθε επιθαμή, σε οποιοδήποτε σημείο και μεταμορφώνεται συνεχώς. Και κλείνουμε με το Σαββατοκύριακο για μέσα στο Μέγαρο, που είναι το Συστέμα, που είναι όλες τις παραστάσεις αφιερωμένες σε Έλληνες και Ελληνίδες δημιουργούς, που μέσα σε αυτή τη συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδάβρου και το Εθνικό Θέατρο, που προσκάλεσε και αγκάλιασε και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, Προσκαλούμε ξένους επιμελητές και ανθρώπους από φεστιβάλ, καλλιτεχνικούς διευθυντές να έρθουν και να δούνε τις ελληνικές προτάσεις στις σύγχρονες παραστατικές τέχνες.

24:12 Εκεί έχουμε πέντε προτάσεις. Ξεκινάμε με τον Κωνσταντίνο Παπα-Νικολάου που έχει ένα πολύ δικό του χιούμορ ως καλλιτέχνης. ένα σόλο που είναι μια διάλεξη που κάνει μέσα από την οποία στην ουσία σχολιάζει όλο το παρασκήνιο ό,τι συμβαίνει πίσω από αυτό που βλέπεις μετά περνάμε στον Αντώνη Τοβαή που είναι ένας ανερχόμενος καλλιτέχνης πρέπει να είναι το πρώτο του έργο που φτιάχνει ένα μαγικό κόσμο με όλα τα τεχνικά στοιχεία του φανερά δηλαδή βλέπεις τους τεχνικούς τα αντικείμενα αλλά όλα αυτά μαζί φτιάχνουν ένα πολύ ενδιαφέρον σκηνικό σύμπαν και την Μέρη και Ευαγγελία Ράντου που είναι εγκαράζει 21 από την Κέρικη και όλες που έχουν και το φεστιβάλ χορού εκεί που είναι ένα σόλο που σε πάει πίσω έτσι σε μία νιώθω ότι το σώμα της έχει γίνει μέρος μιας αρχαιότητας σε πάει πολύ πίσω στις μνήμες είναι το σώμα με πυλό και σαν να σε ταξιδεύει σε κόσμους κάτι πολύ βαθιά ελληνικό και την επόμενη μέρα έχουμε την Ήρης Καραγιάν που θέτει έτσι πολύ επίκαιρα ερωτήματα σε σχέση με το τι είναι το σώμα σήμερα

25:33 και την Ιώνα την Πορτώλου που μιλάει επίσης για το πώς εκθέτουμε πάρα πολύ πια τους εαυτούς μας σε αυτή την εποχή. Όλα αυτά μαζί νομίζω ότι επίσης αναδεικνύουν την πολυφωνία της ελληνικής σύγχρονης σκηνής. Περίπου πόσοι curators έρθουν, πόσοι ξένοι Στην Καλαμάτα γιατί υπάρχουν και διάφορες διαδρομές, το συστέμα είναι αρκετά έτσι πλούσιο. Είναι η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια να πούμε των τριών μεγάλων φορέων για την εξαγωγή του ελληνικού πολιτισμού Ακριβώς. Και να πούμε ότι είναι η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια και αποκλειστικοί υποστηρικτές αυτής είναι η Mastercard και η Εθνική Τράπεζα γιατί μέσα από αυτό μπορέσαμε όντως να το υλοποιήσουμε μέσα από αυτή τη στήριξη θα έρθουν στην Καλαμάτα γύρω στους 45 με 50 επιμελητήρες Είναι ένας αξιοσέβαστος αριθμός Είναι πολύ σπουδαίο Η τέχνη του χορού έχει εθνικότητα δηλαδή υπάρχουν έθνη που είναι καλύτερα ή δεν έχει καμία σημασία Θεωρώ ότι υπάρχουν Υπάρχουν ίσως έθνη Που έχουν στηρίξει αρκετά Και άρα έχουν δώσει τις συνθήκες

26:49 Και το έδαφος για να γίνουν Αυτό όπως η Ρωσία ας πούμε Δεν έχει να κάνει λοιπόν με το Η Γαλλία στο σύγχρονο χορό Οκ Δηλαδή υπάρχουν στιγμές στην ιστορία Που υποστηρίζουν τον πολιτισμό Και εκεί μπορεί να δεις Πολύ μεγαλύτερη παραγωγή Σε σχέση με άλλες με άλλες χώρες υπάρχει ταυτότητα σε αυτόν στο δημιουργό γιατί ακριβώς το έργο του νομίζω ότι με έναν τρόπο φέρει τις μνήμες του τα βιώματά του άρα έχει μια αναφορά από που προέρχεται αλλά η γλώσσα του χορού είναι πλέον μια γλώσσα που μπορεί να μιλήσεις τον οποιοδήποτε δηλαδή ακόμα και θεωρώ πολλές φορές βλέπεις και ζώα που κάθονται και κοιτάζουν κάποιον που χορεύει Θέλω να πω ότι μιλάει με άλλες αισθήσεις.

27:45 Η Καλαμάτα θα χορέψει και εκτός Μεγάρου φέτος. Λοιπόν, η Καλαμάτα φέτος θα κάνουμε μία παρουσίαση στην Αρχαία Μεσσίνη, σε συνεργασία με την εταιρεία ΕΜΑΣ, την Εταιρεία Αρχαιολογικών Σπουδών, το Δήμο Μεσσίνης και την Εφορία Αρχαιοτήτων. Και θα πάει ένα έργο ενός Γάλλου χορογράφου, το οποίο στην ουσία βασίζεται σε ένα παραδοσιακό χορό των Αχιτούς που είναι από το κεντρικό Μαρόκο που είναι ένας χορός τον οποίον τον αγκαλιάζει η κοινότητα σε πολλές εκφάνσεις δηλαδή χορεύουν αυτό και στην χαρά όπως σε ένα γάμο αλλά και σε τελετές το οποίο θεωρώ πολύ ενδιαφέρον ότι υπάρχει σωματική έκφραση που μπορεί να αγκαλιάζει πολλές πτυχές και αυτό θα είναι το πρώτο μέρος της παράστασης και στο δεύτερο μέρος ο μουσικός που είναι κυρίως κρουστός θα συνεχίσει να παίζει για το κοινό γιατί μετά από κουβέντα θέλαμε να ανακαλέσουμε και αυτή τη μνήμη του χώρου καθώς το εκκλησιαστήριο που είναι το ένα από τα δύο θέατρα το πιο μικρό ήταν ένας χώρος συνάθρησης όπου πηγαίνανε για να χορέψουν, να τραγουδήσουν, να κάνουν πολιτικές συζητήσεις

29:05 και θέλοντας να ξαναφέρουμε αυτή την συλλογική εμπειρία και το βίωμα που μπορεί να έχει κάποιος σε αυτό το χώρο, καλούμε τον κόσμο λοιπόν στο δεύτερο μέρος να βρεθούμε όλοι με ένα πάρτι, δηλαδή θα χορέψουμε. Μια συνάντηση. Μια συνάντηση. Φανταστικό. Και το ίδιο θα κάνουμε και την Παρασκευή στο Μέγαρο Χορού Καραμάτας έξω, στο προαύλιο, με αφορμή πια εντελώς διαφορετική προσέγγιση δηλαδή από το παραδοσιακό πάμε σε κάτι πολύ πιο σύγχρονο βίντεο κλειπς που έχουν πολύ έντονες και δυνατές χορογραφικές προτάσεις μουσικά βίντεο κλειπς οπότε σε επιμέλεια του Βασίλη Παπαευσταθίου θα παίξουν έτσι πολλές μουσικές με προβολή από τα βίντεο κλειπς των χορογραφιών και ο κόσμος ελπίζουμε θα παρασυρθεί είτε θα αντιγράψει είτε θα χορέψει στις μουσικές.

29:57 Απίθανο. Αυτά τα δύο τα έχουμε ονομάσει φέτος Dancing with Community, χορεύοντας με την κοινότητα και είναι έτσι οι πρωτοβουλίες που παίρνουμε για φέτος σαν μια αρχή, δοκιμαστικά, πιλωτικά για να δούμε πώς πέρα από το θέαμα, το τι πάω και βλέπω κάτι πώς με καλούν, ιδίως στο χορό που είναι τόσο καθαρτικό και ένα μέσο έκφρασης τόσο σημαντικό για τον καθένα και για την προσωπική σου έκφραση αλλά και για να συνδεθείς με τον άλλον να δώσουμε αυτή την ευκαιρία της συμμετοχής Πάντως αυτό σε διαφέρει πάρα πολύ γιατί και πέρσι στην παράσταση Μπέιτνα μας είχατε καλέσει πάνω στη σκηνή να φάμε είχαμε φάει πάρα πολλά φαγητά από που ήταν από ποια χώρα ο χορογράφος ήταν από το Λίβανο Λιβανέζικα φαγητά, ήταν πάρα πολύ ωραία μια πέρσι μέχρι και εγώ είχα ανέβει στη σκηνή που δεν τα πάω από καλά καθόλου ούτε με το χορό ούτε με τη σκηνή θα ήθελα να μιλήσω και για την έκθεση που θα κάνουμε στο Μέγαρο Χορού που είναι ένα αφιέρωμα στη Ζουζού Νικολούδη και στην ουσία θέλουμε να αναδείξουμε

31:05 τη μεθοδολογία της σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη το οποίο είχε ένα μεγάλο μέρος του αρχείου θέλουμε να παρουσιάσουμε την σημειογραφία της δηλαδή παρτιτούρες Πάνω στις οποίες την ουσία καταγράφει Πόσο τόθα χορευτείς Σε σχέση με τη μουσική Τι κίνηση θα κάνει, που πρέπει να βρεθεί στο χώρο Σε σχέση με τους άλλους Αυτές τις φωτογραφίες που βλέπουμε Με τα πληγωμένα πόδια Και τις χορεύτριες Που είναι εξαγνημένες Βασανισμένες Ισχύει αυτό, είναι τόσο επίπονο πράγμα ο χορός Και τόσο επίπονο μάλλον Εντάξει είναι Είναι, είναι Γιατί Το εργαλείο είναι το σώμα σου Οπότε αν καθημερινά το χρησιμοποιείς Έχει μια τριβή Εξαρτάται μετά τις απαιτήσεις Του μαθήματος Ή της χορογραφίας, του χορογράφου Ήθελα να πω πολύ γρήγορα Για το εξής, ότι έχουμε και παραστάσεις Που συμβαίνουν σε εξωτερικούς χώρους Στο δημόσιο χώρο, όπως την πλατεία Την κεντρική πλατεία της Καναμάτας Αυτή είναι η αγαπημένη μου, που κάθομαι τρώω παγωτό Και βλέπω χορό Σοβαρά. Ας μην ασχοληθούμε με τη Γεωργία για το φαγητό της.

32:22 Και υπάρχουν και παραστάσεις του φεστιβάλ που ταξιδεύουν και σε άλλες πόλεις της Πελοποννήσου. Φέτος θα πάμε σε οχτώ διαφορετικές πόλεις. Το οποίο το θεωρώ πολύ σημαντικό γιατί είναι εκεί που θέλεις να συναντηθείς και με έναν κόσμο που είναι ανυποψίαστος, που δεν θα πήγαινε ποτέ σε ένα φεστιβάλ χορού, αλλά δίνει σαραθίσματα.

32:40 και αρχίζεις και τους μιείς σε μια άλλη τέχνη που μπορεί ποτέ να μην πήγαιναν οι ίδιοι. Πας εσείς αυτούς. Και πηγαίνετε σε δημόσιους χώρους. Ναι, αυτό όλο είναι σε δημόσιους χώρους. Έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Ναι, γινόταν από πάντα, απλά νομίζω ότι πλέον και σε σχέση με το έυρος του πόσο πηγαίνουμε μέσα στην Πελοπόννησο έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ.

32:57 Πάντως το έχετε ανοίξει σε πάρα πάρα πολλές διαφορετικές δραστηριότητες, παιδεία κτλ. Ναι, έχει και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και έχει και προβολές ταινιών. Φέτος έχουμε δηλαδή και την Καρδιά του Ταύρου της Εύα Στεφανή που ακολουθεί το Δημήτρη Παπαϊωάννου και έχουμε και δύο βιντεοκαταστάσεις από τη Βιτόρια Κοτσάλου και την Ιώνα Παρασκευοπούλου που όλα αυτά είναι δωρεάν.

33:19 Θέλω να πω ότι υπάρχει και ένα μεγάλο παράλληλο πρόγραμμα που κάποιος που μπορεί να να είναι λίγο καχύποπτος όσον αφορά το συγχρόνιο χορό και αν θα τον αγγίξει να δώσει την ευκαιρία και το χρόνο χωρίς να δώσει χρήματα να δει τι συμβαίνει δηλαδή νομίζω ότι είναι πάντα καλό γιατί μόνο έτσι εκπαιδευόμαστε και προχωράμε και να πάει το παιδί του κυρίως να πάει το παιδί του να δει, να γνωρίσει τέλεια ευχαριστούμε πάρα πολύ και εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ, πολύ χάρηκα που ήρθα και ήμουν μαζί σας Σας περιμένω στην Καλαμάτα Μιας και είπαμε λοιπόν ότι εγώ δεν χορεύω Είναι αυτό γνωστό σε όλους όσοι με ξέρουν Μάλλον έχω μια ένοχη απόλαυση Στην οποία όμως δεν έχω μνήμες Έτσι μου έλεγαν λοιπόν οι δικοί μου Ότι όταν πήγαινα δημοτικό Κάπου με είχαν πάρει σε μια δίσκο κάτι Που πήγαιναν τότε παλιά οι δικοί μας Και λέει χόρευα τόσο ασταμάτητα που για να σταματήσω να χορεύω ήρθε μάλλον ένας κύριος υπεύθυνος της disco δεν ξέρω τι ήταν και μου δώσαν ένα υποτιθέμενο βραβείο

34:28 ότι ήμουν η καλύτερη χορεύτρια της βραδιάς και έτσι κάθισα πήγα και κάθισα και σταμάτησα να χορεύω ίσως αυτό μου έχει δημιουργήσει και τραύμα κατάλαβα ότι με κοροϊδεύανε μάλλον και από τότε δεν ξαναχώρησα Κατάλαβες ότι σε κοροϊδεύανε ή έφτασες στο πικ της απόδοσής σου και είπες να μην ξαναχορέψεις μην απογοητεύσεις τους οπαδούς σου δεν ξέρω πάντως το γεγονός ότι δεν έχω μνήμες σημαίνει ότι το έχω αποθείσει αυτό το γεγονός βέβαια μου το λένε όλοι οι δικοί μου είναι απομείναντες δικοί μου πλέον μην νύμες είναι το σωστό ή αναμνήσεις δεν έχω ανάμνηση άρα μνήμες τέλος πάντων εγώ ως ενόχη απόλαυση θα πω πάλι εκείνο εκεί με τον δίσκο καπάκι το είχα πει και στην επίδαυρο ήμουν πάλι μεθυσμένη και χόρευα μόνη μου σε μια δισκοτέκτη από άλλη ένοχη απόλευση για το χορό δεν έχω εκτός από το ότι έχω προσπαθήσει πάρα πολλές φορές να κάνω την Ούμα Θέρμαν με τον Τζον Τραβόλτα στο Γκαθρέφτη για να κάνω την Ούμα Θέρμαν εκεί που χορεύουν στο Pulp Fiction νομίζω δεν τα έχω καταφέρει

35:32 είναι το ωραιότερο πράγμα που θα ήθελα να μπορώ να χορεύω πολύ ωραία, δεν μπορώ που άλλο γιατί δεν έχω το σώμα της Ούμα Θέρμαν καλά δεν συζητάμε και για την τεχνική ας μείνουμε στο σώμα Αυτό λοιπόν ήταν ένα podcast χορευτικό Ναι ναι ναι κουνιόμασταν εδώ πολύ όλοι εκτός από εμένα εκτός από τη Γεωργία ναι το ευχαριστηθήκαμε και μας ακούτε κάθε Πέμπτη με χορούς και πανηγύρια στα Spotify στο Spotify και στα Apple Podcast Ραντεβού στην Καλαμάτα μία Ναι ραντεβού στην Καλαμάτα παιδιά