Skip to content
PodBase
Η Παυλίνα Βουλγαράκη μέχρι να γίνει μήτερα έφευγε από τα πάρτυ της

Η Παυλίνα Βουλγαράκη μέχρι να γίνει μήτερα έφευγε από τα πάρτυ της

SOLD OUT
Ιούνιος 18, 2026 00:26:17 Επεισόδιο 14
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η Παυλίνα Βουλγαράκη μιλά στο Sold Out χωρίς φίλτρα και τα λέει όλα. Από το πώς ξεκίνησε η περιπετειά της στη μουσική μέχρι σήμερα που θα γιορτάσει τα γενέθλιά της στις 10 Ιουλίου με μία μεγάλη συναυλία. Και όχι, από αυτό το πάρτυ δε θα φύγει.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Λέξουμε για τραγούδια, για καλοκαίρια, για πάρτι, για χορούς, για τα νέα της σχέδια. Και εσύ Γεωργία έχεις πάει σε πολλά μουσικά τελευταία έτσι δεν είναι. Θες να μας πεις που έχεις πάει. Και εσύ Μία έχεις αθετήσει όλες σου τις υποσχέσεις να με συνοδεύσεις σε αυτά τα μουσικά. Αυτό είναι αλήθεια. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά όλο κάτι τύχαινε.

Ας μην πω στον κόσμο τα δικά μου θέματα. Πες εσύ τι έχεις δει. πριν πεις τι έχεις δει να πω εγώ ότι με πούλησες ψυχρά και ομά στο Blade Runner στο Ηρώδη όπου το μοναδικό πράγμα που κυρίες και κύριοι είναι το μοναδικό πράγμα που εδώ και δύο χρόνια της έχω ζητήσει είναι ένα εισιτηριάκι όχι πρόσκληση φυσικά για αυτή τη συναυλία λοιπόν βρήκε πρόσκληση και πήγε εκείνη λοιπόν δεν θέλω να πεις τις εντυπώσεις σου χωρίς να απαντήσεις απλώς το είπα και δημόσια γιατί θα λύσαγα απλώς δημόσια να πω δεν ξέραμε πριν δύο χρόνια ότι θα έρθει το Blade Runner ναι, αλλά τι σημασία έχει εντάξει, έχει μια σημασία καμία, καμία, απάντησες κάτι τελείως άσχετο από την ουσία το οποίο το κάνεις πολύ συχνά πήγα λοιπόν στο Blade Runner βρήκα μια μονή πρόσκληση να το πούμε αυτό εντάξει, δεν έχασες κάτι φοβερό τι εννοείς Εντάξει ήταν οι τρομερές μουσικάρες του Βαγγέλη Παπαθανασίου Αλλά πιο πολύ έβλεπες την ταινία παρά εστίαζες τη μουσική Δεν είναι και άσχημο όμως να δεις μια ταινία στο ηρώδιο

Όχι ήταν ωραίο ήταν ωραίο Στην μήνυκα λοιπόν τον Blade Runner Είδα πως φανταζόταν ο Ridley Scott ότι θα είναι το 2019 όταν έβγασε αυτή την ταινία Και σε πληροφορώ ότι είναι πολύ πιο δυστοπικό από αυτό που φανταζόταν Είναι το παρόν πιο δυστοπικό Ναι βέβαια είναι πολύ πιο δυστοπικό Αλήθεια Ναι δηλαδή εντάξει δεν έχουμε αυτοκίνητα να ύπτανται Και να μετακινούμαστε με αυτοκίνητα Όμως όλο αυτό με τα κινητά Τα social media και όλο αυτό το big brother που ζούμε Αυτό δεν το είχε φανταστεί ούτε ο Ridley Scott Πάντως τι ωραίος ο Harrison Ford Πω πω πω πω πω Και φανταστικός άνθρωπος πρέπει να είναι αυτός Είναι πάρα πολύ ωραίος Τώρα θέλω να δω τον Blade Runner 2 Κόλλησα με τις παλιές ταινίες και θα το δω Ωραία. Πού, Ελου, πήγες?

Πήγα στον αγαπημένο σου Φίλιπ Γκλάς σε μια όπερα, συναυλιακή εκδοχή της όπερας το Einstein on the Beach, που είχε σκηνοθετήσει ο Ρόμπερτ Βίλσον και είχε γράψει μουσική ο Φίλιπ Γκλάς. Μόνο αυτά τα ονόματα μαζί, δίπλα-δίπλα, τα τρία που ανέφερες αρκούν. Ήταν πάρα πολύ ωραία. Ήταν τρεις και μισή ώρες η συναυλιακή εκδοχή αυτής της όπερας, αλλά εντάξει η μουσική του Φίλιπ Κλάς είναι τόσο ωραία που απλώς αφαίρεθηκα και την άκουγα και ήταν εκπληκτικά και πήγα ένα χατζιδάκι εγώ λατρεύω το χαμόγελο της Ζοκόντα ήταν τόσο ωραία αυτή η βραδιά στο Ηρώδιο με το Λουκά Καριτινό να διευθύνει την κρατική ορχήστρα Αθηνών και να ακούμε το χώρο με τη σκιά μου την προσωπογραφία της μητέρας μου πολύ συγκινητική στιγμή Τι ωραία, να καλέσουμε και τον κύριο Καρυτινό κάποια στιγμή.

Αμήν. Ωραία. Τώρα όμως έχουμε την Παυλίνα Βουλγαράκη μαζί μας. Για πάμε να μιλήσουμε για αυτό το συναυλιακό καλοκαίρι μαζί της. Καλώς ήρθες Παυλίνα. Γεια σας κορίτσια, καλώς σας βρήκα. Γεια σου Παυλίνα. Να πούμε ότι πριν ξεκινήσουμε το επίσημο podcast μιλάγατε για νύχια. Και πού είναι το κακό. Και πως μας κοροϊδεύουν όμως Οι κυρίες αυτές τα νύχια Που λένε θα σου κάνω κάτι Είναι απαλό και βγαίνεις με φουξιά Με λαχανή καρδούλες Συμπάσχω εγώ με την Παυλίνη Σταμάτα μια Όχι εντάξει ωραία το καταλαβαίνω Θέλεις να μας πεις τα σχεδιά σου τα άμεσα εκτός από τα νύχια Ναι αμέ Μόλις πραγματοποιήσαμε Το μελτό πασχαλίδι Τις τρεις εμφανίσεις μας στο θέατρο βράχων την Παρισκευή το Σάββατο και την Κυριακή που πέρασε χαμός έγινε έτσι ναι ναι ήτανε sold out και τα τρία παίζουμε στη Θεσσαλονίκη 19 του μήνα εγώ 10 Ιουλίου στο θέατρο Λαμπέτη που είναι και τα γενέθλιά μου κάνω την προσωπική μου παράσταση η οποία ξεκίνησε από την Απανεμιά την Μπουάτ το χειμώνα είπα θα κάνω ένα

πήγε τέλεια έκανα άλλο ένα τελικά ήμουν όλο το χειμώνα στην Απανεμιά μόνη σου Αυτό το χάσα και πήγα τώρα στην Απανεμιά Στον Κώστα Χατζή εγώ που ήταν πολύ ρετζευτέρες Ναι μαγικό Και 7 Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη Επίσης μόνιμο Σε μια πλατεία που ακόμα δεν ξέρω πια Ωραίο Λοιπόν εγώ θέλω να κάνω την εξής ερώτηση Τώρα αυτό το τριήμερο που περάσατε Στο θέατρο βράχων Που έγινε ο χαμός του χαμού Όχα με Πώς εξηγήσα Αυτά τα sold out που κάνει και ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο Γιάννης Κότσιρας και όλοι αυτοί τέλος πάντων οι τραγουδοποιοί στις νέες γενιές.

Νιώθω ότι ο κόσμος και η νέα γενιά έχει κάνει μια επιστροφή σε αυτό το έντεχνο, το πιο παραδοσιακό έντεχνο. Δηλαδή νιώθω ότι ξανακούγεται αυτό το πράγμα μετά από χρόνια και το επιδιώκουν και το αναζητούν. Εγώ έχω και μία αδερφή που είναι 20 χρονών και βλέπω ότι ξαφνικά θα αναρτήσει τέτοια τραγούδια που μέχρι πριν τρία-τέσσερα χρόνια μπορεί να τις θαύμαζε και να μην την ενδιαφέρανε.

Τα σνομπάρανε κανονικά. Δηλαδή το έντεχνο είχε μια ταμπέλα παλιακή. Με αρνητικό πρόσημο νομίζω για τη νέα γενιά. Ενώ τώρα... Τώρα τους αρέσει πάλι. Κάπως δεν ξέρει οι εποχές. Το έχουν φέρει. Έχω καταλήξει ότι αυτά είναι κύκλοι. κάνουν συνέχεια τα πράγματα κύκλους και τελικά μάλλον το έντεχνο είναι κλασικό φαίνεται ότι είναι διαχρονικό είναι ένα διαχρονικό είδος οπότε είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία τώρα που είπατε αυτό να συζητήσουμε λίγο για αυτή τη τα νέα είδη μουσικής που αφορούν τους νέους μια που γελάγαμε και πριν για την τραπ που για μένα είναι πραγματικά ακατανόητα αλλά δεν είναι μόνο ακατανόητα για τη μεγάλης ηλικία Ε, καλά και εσύ. Είναι, είναι πρέπει παιδί μου.

Είμαι, αλλά τέλος πάντων δεν καταλαβαίνω γιατί να δημιουργείται καν αυτή η μουσική. Που είναι τόσο χιδέα εννοώ τα λόγια. Αυτό με κολλάει, όχι ο ήχος. Ναι, γιατί, δεν μπορώ να σου απαντήσω γιατί, μπορώ να σου πω ότι φαντάζομαι ότι στην εφηβεία, έτσι κι αλλιώς, τα παιδιά έχουν ανάγκη και είναι ένα απαραίτητο στάδιο να επαναστατήσουν και να θυμώσουν και να εκφραστούν εχειδέα.

Πάρα πολλά παιδιά που έχουν καταπιεσμένο θυμό, οι τάσεις επιθετικές. Ένας τρόπος λοιπόν να εκτονοθεί αυτό θεωρώ ότι είναι η τραπ. Οπότε σε αυτές τις ηλικίες εγώ μπορώ να καταλάβω τι μπορεί να αγγίξει και για ποιο λόγο μπορεί κάποιος να αρχίσει να ακούει. Κατά τα άλλα υπάρχει ένας θυμός ο οποίος είναι διάχυτος στην καθημερινότητα.

Θα το βλέπεις ακόμα και με το αυτοκίνητο να πας τίποτα. Τρία λεπτά από όσταση θα τσακωθούν. Αν δεν τσακωθείς εσύ θα τσακωθούν όλοι. Οπότε κάπως νιώθω ότι υπάρχει χώρος αυτή τη στιγμή για τέτοιου είδους ακούσματα. Ξέχωρα από το ρυθμό. Ο οποίος επίσης είναι ένας κολλητικός ρυθμός πάρα πολύ safe. Δεν νιώθεις ασφαλής υποσυνείδητα σε αυτό το πλαίσιο.

Ναι, είναι βεβαιώς πάρα πολύ ελπιδοφόρο ότι ακούνε και όλα τα υπόλοιπα οι νέοι, αυτό που λέγατε πριν επίσης πάρα πολύ εσένα και ήθελα να σε ρωτήσω επειδή κάνεις αυτό που λέμε σύσταγμα ποιοτική μουσική να το πούμε κάπως έτσι αν πιστεύεις ότι υπάρχει τελικά πολύ μεγαλύτερος χώρος για καλή μουσική παντού Παντού εννοεί σε όλα τα είδη Σε όλα τα είδη και παντού Στον κόσμο Εννοώ όχι μόνο εδώ Εγώ θεωρώ ότι πάντα υπάρχει χώρος Για την ομορφιά γενικά Σε όποιο τομέα κι αν είναι Γιατί έχουμε ανάγκη να την εντοπίζουμε Και έχουμε ανάγκη και να τη δημιουργούμε Συνεπώς πιστεύω ότι υπάρχει χώρος Για όλα Έχω πάντως να επιστρέψω λίγο στην τραπ Που έχουμε και την Παυλίνα εδώ Που είναι μουσικολόγος άλλωστε Και μουσικολόγος, σωστό.

Εγώ καταλαβαίνω αυτό που είπε η Παυλίνα, το καταλαβαίνω γιατί το ζώ και είμαι στο σπίτι μου, γιατί τα παιδιά, οι έφηβοι ακούνε τραπ. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί τα παιδιά δημοτικού ακούνε τραπ στα σχολικά πάρτι. Δηλαδή τώρα άμα βγούμε και περάσουμε από γειτονιές που κάνουν τα πάρτι αποφύτησης, πώς τα λένε αυτά, τα δημοτικά σχολεία, θα ακούσουμε τραπ και θα ακούσουμε τραγούδια άκρατα πατριαρχικά Αναγκίζουνε.

Και τα ακούμε από τα μεγάφωνα των δημοτικών σχολείων. Αυτό δεν το καταλαβαίνω. Και αυτό είναι θέμα παιδείας. Ναι, είναι τραγικό. Είναι θέμα παιδείας, είναι θέμα γονιών, είναι θέμα κοινωνίας. Δηλαδή φαντάζομαι ότι έχει να κάνει πάρα πολύ και το σπίτι με όλο αυτό. Και το σχολείο όμως. Δηλαδή ένας γευθυντής σχολείου δεν μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται.

Τι να κάνει όμως αυτός να το απαγορεύσει. Δηλαδή αν το παιδί το ακούει Ενδεχομένως Ότι δεν λέμε να το βάλεις σε καμία περίπτωση Το βάζω στα σχολικά πάρτι Στα μεγάφωνα των δημοτικών Στο πάρτι στο σχολείο, στην αυλή Ναι ναι ναι Ακούγεται τραπ παντού Επίσης Να σχολιάσουμε λίγο και με τη ραπ Αυτό εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ Και εγώ ακούω ραπ πολύ Και εμένα νομίζω με εκφράζει Έχεις ακούσει ραπ μία Ναι, εμένα μ' αρέσει πολύ Δηλαδή, η ράπτα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να παίρνει μια υπαρξιακή υπόσταση.

Δηλαδή, και οι νέοι ράπερ βλέπεις ότι σε αυτά που γράφουν είναι αυτά που γράφουν βαθιά ψυχαναλυτικά. Δηλαδή, περιγράφουν πώς από μια δύσκολη κατάσταση καταφέρουν να βρουν το φως, το χρόνο που περνάνε με τον εαυτό τους μόνοι τους, που εντοπίζουν τη χαρά, τη σύνδεση, την επικοινωνία. Είναι πάρα πολύ αισιόδοξα και ωραία και αληθινά.

Δηλαδή μπορεί ένα τραγούδι να μην είναι τόσο αισιόδοξο αλλά θα χτυπήσει κάτι μέσα σου γιατί έχεις περάσει κάτι αντίστοιχο κι εσύ. Παυλίνα, επέμεινες πολύ στην εξέλιξή σου. Δηλαδή, θέλω να πω πολλές φορές σκέφτηκες ότι μπορεί να μην φτάσεις τόσο ψηλά όσο θα ήθελες με τον τρόπο που κάνεις μουσική. Πήρες αμέτρητες φορές και μάλιστα όταν έμεινα έγκυος είχα πει θα το παρατήσω.

Δηλαδή δεν έχω πάει εκεί που θα ήθελα να πάω. Κουράστηκα, δεν υπάρχει λόγος, έχω και τα πτυχία μου στην ψυχολογία, το εξασκώ και όλας, απλώς ήμουν πολύ πιο επιλεκτική γιατί δεν προλάβαινα. Και λέω θα το αφήσω. Το αστείο είναι ότι μόλις είπα θα το αφήσω, κάπως ανοίξαν οι ουρανοί. Και έβρεξαν προτάσεις. Έβριξαν προτάσεις, τραγούδια στο κεφάλι μου άρχισαν να γράφω ασταμάτητα. Αναρτώ τραγούδια που πάνε πολύ καλά για τα δικά μου δεδομένα ή όπως πηγαίνανε παλιότερα δικά μου τραγούδια καλά. Σαν...

Σαν τη γυναίκα που σταματάει να σκέφτεται το παιδί και μένει έγκυος. Ναι ακριβώς. Επίσης έπαθα και αυτό. Εντάξει, τα έχω πετύχει σήμερα όλα έτσι. Τέλεια, πολύ ωραία. Για πάμε να ξεκινήσουμε από την αρχή. Καταρχάς πώς ήρθε η μουσική στη ζωή σου και σαν μουσική αλλά και σαν επάγγελμα. Και να πούμε και από ένα σπίτι που επειδή τυχαίνει να ξέρω και τη μητέρα σου, ο κόσμος ξέρει τον μπαμπά σου αλλά εγώ ξέρω τη μωμά σου, η οποία είναι ένας άνθρωπος, είναι δικηγόρος, είναι πολύ αφοσιωμένη στο επάγγελμα της.

Θέλω να πω δύο άνθρωποι, ας το πω σε ψυχρά επάγγελματα, να το πω έτσι. Ναι, ναι. Η μουσική τελείως κατά λάθος, ούτε ήμουν στη χοροδεία, ούτε είχα εκφράσει κάτι ως παιδάκι ότι θα ήθελα να ασχοληθώ, τίποτα, τίποτα, τίποτα. Κάποια στιγμή ήθελα να έχω δικά μου χρήματα και είχα πει να ασχοληθώ λίγο με το σερβις, ήταν η απόλυτη αποτυχία της ζωής μου.

Μετά κάποια στιγμή λέω τι θα κάνω, τι μου βγαίνει εύκολο. Σου πέφταν οι δίσκοι, πες. Δεν τα κατάφερα καν να ξεκινήσω Δηλαδή δεν συνεννοήθηκα με τον άνθρωπο Πάμε για άλλο δίσκο Οπότε λέω ότι Τι μου λένε ότι κάνω καλά Μου λένε ότι τραγουδάω καλά οι φίλοι μου Ας πάω σε μαγαζιά δεξιά και αριστερά Να τραγουδήσω Και ξέκινα να τραγουδώ σε κάτι μπαράκια Πολύ χαλαρά για πλάκα Με τις φιλενάδες μου να έρχονται να πίνουν ποτάκι Εγώ τζάμπα Ξέρεις αυτό Και σιγά σιγά Επειδή πιάτσα είναι αυτό Έρχονταν και με ακούγαν άνθρωποι Του χώρου που λέγανε Εσύ αυτή η τραγουδάκη είναι καλή Είναι η κόρη του Τάδα και δεν είναι νούμερο Είναι πολύ ταλαντούχα Και έρχονταν και κάπως έτσι ξεκινήσαν οι προτάσεις Και έλεγανε Στην μία, στην άλλη, στην άλλη Και βρέθηκε να είναι η δουλειά μου Τόσο απλά και τυχαία Και από βαρεμάρα να συνεχίσω Τις σπουδές μου άσχετα που το έκανα μετά αλλά στο πάντιο εδώ δίπλα αλλά βαριόμουν και όλες να συνεχίσω και έλεγα μια χαρά μου πάει αυτό θα γίνω σούπερ στάρ

τελικά δεν συνέβη έτσι που το είπες τώρα είσαι στάρ, σούπερ στάρ είναι j-law έτσι όπως το είπες τώρα να θυμίσω ότι και την πρώτη φορά που σε γνώρισα εγώ σου είπε εσύ κόρη του χωρίς να πω και μου λες ναι και λέω έλα αλήθεια δεν θα μου πήγαινε ο νους δεν είναι τρομερό πολλοίς κόσμος δεν το συνδυάζει και ειδικά νεότερος κόσμος πόσο παράλογο όμως είναι αυτό τι έχει ο μπαμπά σου που ευτυχώς που δεν είσαι κόρη του δεν είναι αυτή είναι η αντίδραση είναι πολύ διάστατο είναι πολύ διάστατο εσύ πως το έχεις νιώσει εγώ το έχω νιώσει ότι ο πατέρας μου είχε τραβήξει πάρα πολύ τα βλέμματα πάνω του είχε πολύ μεγάλη προβολή σε μια περίοδο που η πολιτική άρχισε να απαξιώνεται από τους ανθρώπους και είχε ας πούμε τότε πρωταγωνιστικό ρόλο ως όνομα, τον διαβάζαμε παντού και αυτά οπότε το ένα είναι αυτό, οπότε θα σπονικόρ του Τάδε τι να μας πει κι αυτή το δεύτερο ότι φαντάζομαι ότι άλλοτε είχες μεγαλώσει σε ένα πολύ προστατευμένο περιβάλλον όπου όλα ήταν έτοιμα σε μεγάλο βαθμό

οπότε θα δουν έναν τέτοιο άνθρωπο και θα πούνε αυτός δεν έχει ανάγκη και εκτός του ότι δεν έχει ανάγκη δεν είναι και μαχητής δηλαδή στη πρώτη δυσκολία θα τα αφήσει ή θα δυσκολεύεται να κάνει κάτι θα πληρώσει να το κάνει εντωμεταξύ τυχαίνει εγώ να είμαι το ακριβώς αντίθετο δηλαδή είμαι θεωρώ αν είμαι ένα πράγμα στη ζωή μου είναι ο ορισμός της μαχήτριας σε όλα τα πράγματα και σιγά σιγά τα παρατάω και συνεχίζω και ξανακάνω και ξαναπροσπαθώ και μόνη μου να τα γράφω.

Οπότε επειδή παρότι σε πολύ μεγάλο βαθμό δεν ήξερα τι είμαι αλλά ήξερα κάποιες ποιότητες του χαρακτήρα μου πολύ καλά δεν με άγγιξε αυτό το στάδιο. Δηλαδή δεν το άφησα να μου απασχολήσει πάρα πολύ το κεφάλι γιατί ήξερα εγώ τι είμαι και που πάω. Το έχεις πολύ καλά τοποθετημένο πάντως. η απάντηση πιάνει όλα τα επίπεδα δεν σε δυσκόλεψε δηλαδή ποτέ στη ζωή σου όλη αυτή η ιστορία ενδεχομένως τότε να με είχε δυσκολέψει και απλώς επειδή έχω τη τάση οτιδήποτε δύσκολο να αποστασιοποιούμε συναισθηματικά μετά από χρόνια τώρα να σου λέω ότι όχι ενδεχομένως τότε να με είχε δυσκολέψει αλλά πάντα ήταν εστιάζει στην ουσία των πραγμάτων που είναι γιατί ήθελα να τραγουδάω γιατί φτιάχνω μουσική Είναι θέμα ζωής και θανάτου Είναι κάποιο ψώνιο που έχω Είναι θέμα ζωής και θανάτου Μετά το αφήνεις στην άκρη αυτό Γιατί κάνεις μουσική Είναι θέμα ζωής και θανάτου Γιατί δεν γίνεται να μην κάνω Δηλαδή και να με αφήσεις εδώ να φύγεις Και να μην με ξαναδεί κανείς Εγώ θα βγω από εδώ έχοντας κάνει κάτι

Θα έχω σκεφτεί στίχους Μια μελωδία Θα έχω αρχίσει να ζωγραφίζω εδώ το τραπέζι Να το χαράζομαι κάτι Είναι έτσι ζω Από μικρή ήσουν έτσι Τραγούδαγες από μικρή Όχι είπαμε δεν ήσουν σε χοροδίες Αλλά από μικρή Ποιο είναι το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι να σιγοψιθυρίζεις Το αγαπημένο σου Θυμάμαι ότι έγραφα συνέχεια τραγουδάκια Μικρή σκαρφιζόμουνα Και κυρίως μυρολόγια για κάποιο λόγο Στην Κρήτη Γιατί είμαι και από την Κρήτη Έχω 5 χρονών μυρολόγια και έκλαιγα Και η μαμά μου λέγει Πολύ καλά Μας άφησε άναυτα Οπότε πάντα δηλαδή Ήσουν αμέσα στη μουσική Χαράς τραγούδια Θυμάσαι είναι καλοκαίρι Πάρτι συναυλί Το τίποτα του τίποτα Μόνο δράματα Και το πρώτο μου επίσημο τραγούδι Εξ χρονών Θα σας ρίξω κι άλλο Είχα δει στις ειδήσεις Ότι είχε φύγει ένα παιδάκι από την νορκωτικά Και αυτό δεν μπορούσα εγώ να κοιμηθώ καμία μέρα και άρχισα στο πιάνο να παίζω το οποίο το θυμούνται ακόμα, με κοροϊδεύουν τα αδέρφια μου στα inside μας όταν βρισκόμαστε ξεκινάνε και τραγουδάνε το ρεφρέν, παιζεί ένα τρόλ

γιατί τους ανάγκαζαν να το τραγουδάνε και το ρεφρέν το θυμάσαι άστο δεν θέλεις να το πω όχι όχι θέλω θέλω αλήθεια τώρα με έχει φάει περιέργεια το ρεφρέν μίλαγε στο Θεό και του έλεγα και εσύ μ' ακούς χάνονται ψυχές αθώες τραγουδιστικά. Αυτό ήταν. Gospel. Για μικρό παιδί νομίζω ότι είναι πάρα πάρα πολύ ωραίο. Ποιε πηγαίνεις σε συναυλίες, παρακολουθείς αλωνών μουσική.

Από όταν έμεινα έγκυος για κάποιο λόγο όταν όσο ήμουν έγκυος είχα μου χλιάσει και μετά αφού του γέννησα δεν προλάβανα. Οπότε τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχω ψηλό τίποτα να έχω παρακολουθήσει. Βέβαια περιμένω τη Φλόρενς και τους Κιούρ Ναι οκ, λογικό Θυμάσαι όμως κάποια μεγάλη συναυλία σπουδαία που έχεις δει και είχες συγκινηθεί πολύ Θυμάμαι την πρώτη συναυλία της ζωής μου που είχα συγκινηθεί πάρα πολύ που ήταν στο Ηρώδιο η Μαρινέλα Άντε Ήταν η πρώτη φορά που είχα πάει στο Ηρώδιο και όταν την είχα δει ήμουνα παιδάκι, έκλαιγα σε όλη τη συναυλία και είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που είπα ότι Μάλλον κάτι μου λέει αυτό που βλέπω τώρα Να συμβαίνει Και μετά όλες τις συναυλίες Της Φλόρενς εντάξει είναι Μια μεταφυσική ωριακά εμπειρία Δηλαδή την έχω δει και στο Λονδίνο Και εδώ δύο φορές Έχω τρέλα Τον παρακολούθησα στη Στέγη πρόπερση Και αυτός πάρα πολύ αισιόδοξος άνθρωπος Πολύ πολύ Τον λατρεύω Στη Στέγη ήταν μια πολύ χαρούμενη συναυλία Ήταν και εγώ εκεί ήτανε. Έχω πρέσει τέλεια.

Εσύ φεύγες τέλεια. Οπότε περνάμε όλο το κομμάτι που είχαμε σκεφτεί τα πάρτι της ζωής της. Ναι ναι όταν μου τα λέγατε πριν λέω ρωτήστε. Σε είδα λίγο ανέκφραστη. Να πούμε ότι της είπαμε ότι θέλουμε να μας μιλήσει για τα πάρτι της ζωής της. Θέλαμε. Θέλαμε. Δεν φανταζόμασταν ότι θα μιλάγαμε για μυρολόγια. Μια τέτοια σκέψη.

Μια τέτοια σκέψη. Τα πάρτι της ζωής της Ναι πάρτι Του πλένε τον νεκρό Όχι όχι πάρτι της ζωής μου Έκανα εγώ πάρτι κάθε χρόνο μέχρι μια ηλικία Και έφευγα Έβλεπα να έρχεται ο κόσμος πιεζόμενο Και έλεγα κάθε χρόνο δεν θα φύγω φέτος Γιατί έχει και γενέθλια στις 10 Ιουλίου Δηλαδή καλοκαιρινά τα πάρτι σου Σε ταράτσες πάντα Δηλαδή θα έρθουμε να κλάψουμε στις 10 Ιουλίου Όχι Από όταν γέννησα είναι σαν να έχω πάρει ναρκωτικά Δόξα σε Θεός.

Ναι, τα τραγούδια που γράφω είναι χαρούμενα. Έγραψα ένα τραγούδι για τον άντρα μου, τον Παλιό Σκορπιό. Είναι το πιο αστείο τραγούδι, λέγεται Παλιό Σκορπιός. Περιγράφει την ιστορία της ζωής μας μέσα. Στα live μου λέω χαρούμενα τραγούδια, ο κόσμος δεν το πιστεύει. Έχει υπάρξει μια μετάλλεξη. Άρα πηγαίντε στις 10 Ιουλίου, στην ταράτσα του Λαμπέτη.

Δεν θα έχει μυρολόγια, δεν θα τον κλάψουμε. Αγρυπνία δεν λέγεται αυτό που κάθεις όλη τη νύχτα δίπλα στον νεκρό. Ναι. Δεν θα είναι τέτοιο λοιπόν. Όχι, θα σβήσει και κεράκια η Παυλίνα Βουλγαράκη και θα χαρούμε κιόλας. Θα την βλέπουμε και θα χαμογελάμε. Πάρα πάρα πολύ. Άρα νομίζω ότι μας απαντάει και στο τελευταίο κομμάτι της εκπομπής που είναι η ένοχη απόλαυση.

ένοχη απόλυση φαντάζομαι θα ήταν να ακούει άμπα λέω τώρα γιατί ένοχο όμως μια χαρά παρότι τους βαριέμαι τρελά το έφερε ως παράδειγμα χαράς βλακίας εννοώ ένοχη απόλυση καλά έχω να σου πω ένοχη απόλυση στην αρχή πήγα να πω εγώ φιλοσοφημένο άτομο ότι ότι οι απολαύσεις δεν είναι ποτέ ένοχες. Δεν θα έπρεπε να είναι ποτέ. Παρ' όλα αυτά, παιδιά, βλέπω κάτι τουρκικά που στο IMDB έχουν 4,1.

Τουρκικά, τουρκικά ή τις μεταφορές των ελληνικών. Στο Netflix. Στο Netflix είναι κάτι τουρκικό, τα οποία πραγματικά έχουν σκέψει ότι μου λέει ο άντρας μου ότι αν πέσεις κάτω από το 3 να πάρεις κάποιο βραβείο. Έχω πέσει κάτω από το 3. Δεν ήξερα καν ότι στο IMDB μπορεί κάτι να έχει κάτω από 4 να πούμε. και όμως το έχω βρει εγώ Τούρκικα, για πες μας λοιπόν το τουρκικό που βλέπεις τώρα τώρα δεν προλαβαίνω αλλά γενικά κάτι τουρκικά με κάτι έρωτες παράφορους που αυτός θα την κλέψει αυτήν και θα φύγουν και περνά πολύ ένοχη απόλαυση είναι τρελά ένοχη απόλαυση και περνάει ο Στέφος και μου λέει αυτό τώρα το βλέπεις εντωμεταξύ υπάρχει και το ακόμα πιο αστείο ότι εγώ πάντα ό,τι δω γουγκλάρω το τέλος δηλαδή ξέρω και τι θα γίνει Δεν ότι κατάλληλα.

Και εσύ την αγωνία. Ενώ έχω μπει και έχω διαβάσει σε κάθε ταινία, σε κάθε σειρά ακριβώς το επόμενο δευτερόλεπτο τι θα συμβεί. Και στο βιβλίο. Διαβάζεις και στο βιβλίο την τελευταία σελίδα. Πάντα. Και εγώ. Και εσύ ορίστε. Στα βιβλία και εγώ το κάνω. Δεν μπορώ. Δεν μπορώ να ζω με την αγωνία. Τι λέτε ρε παιδιά. Πάντα τελευταία σελίδα.

και μετά δεν σταματάει η αγωνία πάρε επειδή το έχω γράψει και στο τραγούδι του παλιού Σκορπιώ ότι στις ταινίες έχω δει κρυφά το τέλος και ποτέ δεν κάνω τίποτα εγκέρος σε ότι σπάει από το σπίτι να χούρει και της μάνας μου πέταξε το παγούρ το πέταξε δυστυχώς με πήρε τηλέφωνο χτύψε το τηλέφωνο με κίνδυνο και δεν μπόρεσα να το γράψω αυτό το κατανατήσεις να παθανατήσω αυτή την μπορούσα να το ξαναπεί το τετράστιχο το αγαπάει ο κόσμος αυτό το τράστιχο το τραγουδάνω μαζί μου αλήθεια στις ταινίες έχω δει κρυφά το τέλος και ποτέ δεν κάνω τίποτα εγκαίρως σωτισπάει που το σπίτι να χούρει και της μάνας μου πέταξε το παγούρι το θερμόσιστο καινούριο το πέταξε γιατί το πέταξε γιατί το σπίτι ήταν αχούρ και είπε εγώ θα μπω τώρα και ότι βλέπω θα το πετάω και πήρε με ζακούλα και πέταγε Ωραία.

Πες εσύ την ενοχή απόλαυση μία. Τη δικιά σου. Τη δικιά μου. Δεν έχω καμία τρομερή ενοχή απόλαυση. Στη μουσική. Στη μουσική. Πού. Δεν έχω. Ακούω μόνο ωραία μουσική. Μόνο ωραία μουσική ακούει παιδιά η Μιακόλια. Δηλαδή εννοώ ροκ και τέτοια. Ναι. Το θυμόμαι. Να σου πω όμως κάτι τώρα που τη ρώταγα για τις συναυλίες. Όταν είχα δει τους Rolling Stones στην Αθήνα το 1821 που είχαν έρθει παιδιά κάποια στιγμή από τη συγκίνηση άρχισα να τραβάω τα μαλλιά μου γιατί δεν ήξερα τι άλλο να κάνω και κατάλαβα τι παθαίνανε που βλέπεις τους Beatles και τρελαινόντουσαν φώναζα, ούρλιαζα, χόρεβα και άρχισα να κάνω έτσι και λέω αυτό όχι τι να πάρω, δεν παίρνω ποτέ τέτοια όχι δεν έχω πάρει ποτέ αλήθεια αλλά είχα τρελαθεί τράβαγες τα μαλλιά σου ναι, λέω όχι άρα θα σου πω ότι αν έρθεις στο λαμπέτ και δεν τραβήξεις τα μαλλιά σου θα έχουμε πρόβλημα όχι θα τα τραβήξω θα κάτσω μπροστά μπροστά και θα τα τραβάω όταν σε βλέπω αν έφτιαξε και εγώ μπορώ να στα τραβάω από πίσω ωραία πες εσύ τώρα

τη δική σου ένοχη απόλαυση που είναι πραγματικά ξεφτύλα εγώ ακούω ο γιος μου τραπ μου αρέσει ένα τραγούδι εσύ δεν ξεκίνησες όλη τη συζήτηση για το τραπ Ναι, αλλά τι σημαίνει αυτό ότι εμποδίζω τα παιδιά μου, όχι. Όχι, δεν λέω για το γιος, λέω για σένα που σου αρέσει. Α, για μένα, ναι, αλλά δεν βρίζει αυτό το τραγούδι. Όχι, δεν βρίζει πράγματα, αλλά είναι σκουπίδια στα αυτιά αυτή η μουσική που ακούς.

Τι λέει αυτό το τραγούδι που σου αρέσει, αν δεν θες να πεις το στίχο πες το νόημο. Όχι, είναι ερωτικό τραγούδι και λέγεται έρημο και το τραγουδάει ο Σιντάρτα που είναι επίσης από τους ζωγράφους, γιατί και εγώ είμαι από ζωγράφου και το ακούνε όλοι και είναι πάρα πολύ ωραίο ότι είναι έρημος αλήθεια λες το επιχείρημα είναι ότι είναι από το ζωγράφου έρημος χωρίς το κορίτσι το σου στείλω τα τουρκικά ωρίστε ευχαριστούμε πάρα πολύ Παυλίνα καλή επιτυχία μαζί μας σήμερα ήταν η Παυλίνα Βουλγαράκη σε ένα podcast γεμάτο νότες και μελωδίες Μας βρίσκετε στα Apple Podcasts και στο Spotify

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00