Είναι η όπερα το Νetflix του 17ου αιώνα;
SOLD OUTΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τον κόσμο της όπερας. Μαζί μας η υψίφωνος Μυρτώ Παπαθανασίου μάς ταξιδεύει στις πιο διάσημες όπερες και μας αποκαλύπτει γιατί η μαγεία τους παραμένει ακαταμάχητη.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
αυτά καλύτερα να μην τα λέμε εμείς Να μας τα πει μαζί μας σήμερα είναι η φοβερή και τρομερή η ψήφωνος Μυρτώ Παπαθανασίου Είστε πολύ άτυχη που δεν τη βλέπετε είναι μια κουκλάρα κυριολεκτικά Καταπληκτικά μάτια Τα πιο ωραία Τα πιο ωραία πραγματικά Η Μυρτώ λοιπόν έχει τραγουδήσει παντού έχει γυρίσει τον κόσμο μετροπόληταν όπερα της Νεσιώκης Κόμπεν Κάρντεν στο Λονδίνο Κρατική όπερα Βιέννης, όπερα Παρισιού, Ζήριχη, Ρώμη, Μαρκελόνη, Τόκιο και πού δεν έχεις πάει Βρεμιρτώ.
Ναι, πραγματικά. Είμαι τυχερή. Είναι από τα τυχερά κομμάτια αυτό του επαγγελματός μας. Για πες μας, πώς ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια. Η δική μου προσωπική περιπέτεια είναι γιατί ουσιαστικά αυτό το είδος και γενικά το είδος της κλασικής μουσικής και κυριωτέρος το είδος της χοροδιακής μουσικής ήταν ένα περιβάλλον, ζούσασα ένα περιβάλλον όπου αυτά τα είδη της μουσικής τα ακούγαμε, τα τραγουδούσαμε ήμασταν οικογενειακώς δηλαδή μπλεγμένοι Ο πατέρας μου ήταν ένας τέχνης χοροδός το ίδιο και η μητέρα μου Κάνανε άλλα επαγγέλματα Αλλά αγαπούσαν πάρα πολύ και την φωνητική μουσική Και τη χοροδιακή μουσική Οπότε μπλέξαμε κι εγώ και οι αδερφοί μου Από πολύ μικρούλες Στα μουσικά μονοπάτια Είδες που παίζει τρομερά σημαντικό ρόλο το περιβάλλον Αυτό όμως Μέχρι του να φανεί ένα τεράστιο ταλέτου Γιατί αυτό που έχεις είναι ένα χάρισμα Δεν είναι μόνο δουλειά Είναι προφανώς πάρα πολύ δουλειά Αλλά είναι και ένα χάρισμα Πότε ανακαλύπτει κάποιος το ιδιαίτερό σου χάρισμα Και σου δίνει την πρώτη μεγάλη όφηση
Κοιτάξτε, ο καθένας νομίζω ότι ξέρει πολύ καλά Ποιο είναι το ιδιαίτερο του χάρισμα Και το δυνατό του σημείο Νομίζω ότι κάθε άνθρωπος το γνωρίζει αυτό Άκουγα πάρα πολύ μουσική Άκουγα μεγάλους τραγουδιστές CD's, δίσκους κτλ Από τι ηλικία αυτό Από το δημοτικό Από το δημοτικό, ναι ναι ναι Ναι, γιατί λέει ότι ήταν έτσι στο σπίτι.
Στο σπίτι ακούγαμε γενικά, ναι. Και τραγουδούσαμε επίσης πάρα πολύ. Πάρα πολύ, σε γιορτές, Χριστούγεννα. Στο παιρές. Ακόμη, φυσικά, Χατζηδάκη, Θοδωράκη ήταν το κλασικό μας ρεπερτόριο, αλλά υπήρχαν και κάποιες φορές μπορεί να πιάναμε και κάτι από όπερα. Δηλαδή, για πες μας μια άρια, ας πούμε, οικογενειακή, στα οικογενειακά τραπέζια που πιάνατε πως πιάνουμε εμείς το λιμπιάμο λιμπιάμο λιμπιάμο τραβιάτα πύχη αλλά γενικά θέλω να πω ότι δεν είναι μόνο αυτό δηλαδή το επάγγελμα το τραγουδιστή είναι ιδιαίτερα απαιτητικό, ιδιαίτερα δύσκολο και ιδιαίτερα έτσι ας το πούμε πολύ σύνθετο είναι οι παράγοντες που σε καθορίζουν και σου ανοίγουν κάποιους δρόμους, είναι πολλοί είναι και η παιδεία η σωστή και το μυαλό και η διοσυγκρασία δηλαδή του ίδιου του τραγουδιστή και οι σωστές αποφάσεις τη σωστή στιγμή οι σωστές σπουδές η σωστή τεχνική δηλαδή δεν είναι μόνο το τραγούδι ανοίγω το στόμα μου και έτσι απλά τραγουδάω.
Υπάρχει μια ολόκληρη, ναι, αποκλείσου μια πολύ μεγάλη εξάσκηση. Ας πούμε λοιπόν πώς ήρθε αυτή η παιδεία. Δηλαδή πού σπούδασες. Εγώ σπούδασα, ξεκίνησα στο Δημοτικό Διο Λάρισσας, το αγαπημένο μου οδείο εκεί πέρα. Ξεκίνησα αρχικά... Άρα γεννήθηκες μεγάλος στη Λάρισσα. Ναι, γεννήθηκα και μεγάλος στη Λάρισσα. Μέχρι τα 18 ήμουν στη Λάρισσα.
εκεί έκανα τα πρώτα βήματά μου στην παιδική χοροδεία της Λάρισσας κατόπιν έκανα πιάνο έκανα μέχρι και ανωτέρα στο πιάνο και θεωρητικά αρμονία, σολφές χοροδεία με την οποία πηγαίναμε και σε πάρα πολλά ταξίδια, διαγωνισμούς κτλ και από εκεί και πέρα μετά έδωσα για το πανεπιστήμιο και πέρασα στη μουσικολογία στη Θεσσαλονίκη και την ίδια χρονιά πέρασα και στο κρατικό οδείο Θεσσαλονίκης στο οποίο έκανα τραγούδι γιατί το πανεπιστήμιο, η μουσικολογία είναι θεωρητικής κατευθύνσεως.
Αλλά αυτό που με κέρδιζε ήταν η ανακάλυψη του ίδιου μου του οργάνου με αυτό που είναι η φωνή. Γιατί, ξέρετε, είναι πολύ πιο εύκολο να διορθώσεις όταν βλέπεις να παίζεται το όργανο δεν είναι κατεξαρικά από το να είναι μέσα σου το όργανο και να πρέπει να διορθώσεις ακόμη και την αναπνοή πρέπει να διορθώσουμε γιατί όταν είμαστε μωρά τραγουδάμε και μπορεί να και το μωράκι όταν είναι μωράκι έτσι αναπνέει και μπορεί να ουρλιάζει στο κλάμα και να μην βραχνιάζει μετά αυτό το χάνουμε σιγά σιγά, δηλαδή χάνουμε και την σωστή διαφραγματική αναπνοή και όλα αυτά. Τα μωρά δηλαδή αναπνέουν με το διάφραγμα. Ναι ακριβώς.
Ωπα είδες δεν το ξέραμε αυτό. Εγώ δεν το ξέρα. Εγώ όταν γέννησα και έβλεπα την κόρη μου πως ανέπνετη κάθομουν και την παρακολουθούσα. Αυτό το μπαλονάκι το οποίο αφού αυτό δηλαδή το παρατηρούσα γιατί έλεγα να έτσι είναι η αρχή. Αυτό είναι το μηδέν. Και μετά εξελισσόμαστε και εξελίσσεται και αυτό καμιά φορά παίρνει και το στραβότρομο.
Φαντάζομαι ότι τα πάνω κάτω, τα ψυχολογικά και αυτά που νιώθεις είναι πάρα πολλά. Ναι. Δηλαδή βλέπω ότι υπάρχει διαχείριση πολλών πραγμάτων που δεν πρέπει να είναι εύκολα. Μπορεί να φαντάζει πολύ όμορφο γιατί βλέπουμε πολλά μέρη. Τη μία είμαστε στο Σίδνε, την άλλη είμαστε στη Σεούλ, την άλλη είμαστε στο Λονδίνο. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σου λείπουν βασικά πράγματα.
Υπάρχουν πολλές ώρες μοναξιάς, πολλές ώρες κούρασης από τα ταξίδια Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν να πούμε ότι έχεις και ένα κοριτσάκι Το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να διαχειριστείς και το κομμάτι μητέρα Μακριά από το παιδί και εκείνη μαζί σου Όλο αυτό, δεν πες Μητρότητα και καριέρα δεν είναι εύκολο Πρέπει να γίνεις χίλια κομμάτια όποιος λέει ότι είναι εύκολο μάλλον κάπου κάτι παρκάρει είτε το ένα είτε το άλλο.
Εγώ αποφάσισα από τη στιγμή που γέννησα το παιδί μέχρι που θα πήγαινε στα 6,5 γιατί έτσι ήταν και η γραμμή που άκουγα και από τον ψυχολόγο το Γιώσσα Φάτ που έλεγε ότι τα παιδιά πρέπει να είναι κοντά στη μάνα μέχρι τα 6,5 τουλάχιστον. Όλα αυτά τα χρόνια το παιδί ήταν μαζί μου και η ρολεκτικά σε όλα τα μέρη. Για πες μας μία, τι είναι τελικά όπερα?
Να το πω σαν μαθήτρια ή να το πω κανονικά? Σε εξετάζει η Μυρτώ, οπότε... Λοιπόν, η όπερα είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη μορφή θεάματος. Συνδυάζει μουσική, θέατρο, σκηνογραφία, κοστό, μια χορό και λογοτεχνία. Σωστό? Πάρα πολύ σωστά. Να πω εγώ που με του κλασικού ότι προέρχεται από το λατινικό όπους, δηλαδή έργο. Και είναι δηλαδή σαν να παίρνεις μια θεατρική παράσταση, μια συμφωνική συναυλία και μια εικαστική έκθεση και να τα βάλεις όλα μαζί στο ίδιο πακέτο.
Αυτό ακριβώς που ήθελαν να κάνουν το 1600, γιατί η όπερα αναδύθηκε γύρω στο 1600 στην Ιταλία, μέσα σε κύκλους λόγιων και αριστοκρατών που επιζητούσαν την αναβίωση της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας μέσω της μουσικής. Και σε αυτό καταλητικό ρόλο έπαιξε στη Φλωρεντία ένας κόμισο, Giovanni de Bardi, ο οποίος ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, αλλά και συμφέτης και με ένα άλλο σύνολο ανθρώπων, ομανιστών, ποιητών, συνθετών, έφτιαξαν μια ομάδα για να αναβιώσουν το αρχαίο ελληνικό δράμα.
Δεν ξέρω γιατί ζηλεύω πολύ εκείνη την εποχή. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέρω γιατί. Και η πρώτη όπερα μυρτό της ιστορίας είναι η Δάφνη. Το 1598 η Δάφνη και η Ευρυδίκη το 1600 τον Πέρι και Κατσίνη. Πάντως υπάρχει μια παρεξήγηση. Η όπερα δεν ήταν πάντα για τους αριστοκράτες. Στην αρχή ήταν, έτσι δεν είναι.
Αλλά μετά έγινε μια μαζική διασχέδαση και στη Βενετία του 17ου αιώνα άρχισαν να χτίζονται θέατρα όπερα σαν να ανοίγουν σημερινά κινηματογραφικά μούλτιπλεξ. Δηλαδή όπως πάνε εμείς κινηματογράφοι, εκείνοι πήγαιναν στην όπερα, κάπως έτσι δηλαδή. Ακριβώς. Στην αρχή ήταν βέβαια αυλική ψυχαγωγία και σιγά σιγά κατάλαβαν ότι αυτό το είδος έπρεπε να το ανοίξουν στον απλό λαό.
Έτσι λοιπόν ίδρυσαν δημόσια θέατρα και επεκτάθηκε προς το ευρύτερο κοινό και εξελίχθηκε από μια δηλαδή ελιτίστικη μορφή τέχνη σε ένα πιο προσιτό δημόσιο είδος θεάματος. Αυτή η αρχή έγινε να πούμε γιατί είναι χαρακτηριστικό έγινε στη Βενετία το 1637. Ήταν το πρώτο δημόσιο θέατρο. Το Σαν Κασιανό. σαν καθιάν και τότε ο κόσμος σχολιάζει δηλαδή τους τραγουδιστές με το ίδιο πάθος που σήμερα σχολιάζουμε τους pop stars κάπως έτσι ήταν ναι pop stars για τότε ας πούμε ήταν οι καστράτοι ααα έτσι ήτανε αυτές οι φωνές οι καταπληκτικές που είχαν όλη την τη λάμψη και τα φώτα επάνω τους πες μας λοιπόν λίγο μια που είπες φωνές νομίζω ότι περισσότερο χρησιμοποιούμε τους όρους τενόρος, οπράνο η ψήφος, χωρίς να ξέρουμε τι κάνει ο καθένας και τι διαφορές υπάρχουν.
Και τη ρόλο. Γιατί η κάθε φωνή είναι και η χαρακτήρας. Έτσι δεν είναι. Έχουμε τη σοπράνο που πάντα είναι η πρωταγωνίστρια. Και η πρωταγωνίστρια. Έτσι δεν είναι. Όλοι αναζητούμε στην όπερα ποια είναι η σοπράνο. Ναι. Βεβαίως. Είναι πάρα πολλά τα έργα στα οποία η ψήφωνος είναι η πρωταγωνίστρια. αλλά μην ξεχνάμε και ότι υπάρχουν και έργα τα οποία όπως η Κάρμεν που έχει γραφτεί για μεσόφωνο ή ξέρω εγώ ο Δαλιδά που έχουν γραφτεί για μέτζο, για μέτζο σοπράνο, μεσόφωνος στα ελληνικά.
Ο Τενόρος είναι συνήθως ερωτευμένος άντρας? Ο Τενόρος, ναι, είναι ο λαμπερός, όμορφος, γλυκός άντρας Ο οποίος μπορεί να μην είναι και τόσο ηθικός κάποιες φορές Όπως το πούμε στο Ριγκολέτο Άλλες φορές πάλι το ρόλο αυτού του Ζέμπρεμιέ τον παίρνει ο Βαρύτωνος Αν και αυτόν τον έχουμε ταυτίσει με τους πιο σκοτεινούς χαρακτήρες και ο Σκοτεινή Χαρακτήρες ο Μότσαρτον χρησιμοποιούσε πάρα πολύ το στοιχείο του του Γόη και του Αντίζηλου κάπως έτσι και του Αντίζηλου αλλά και του Εξυπνάκια του Γόη του Καταφέρτζη έδινε στον Βαρύττονο ή στον Μπάσο Βαρύττονο γιατί υπάρχουν και υποκατηγορίες έτσι εμείς είπαμε λίγο χοντρικά πριν και μετά υπάρχουν και οι μπάσοι που είναι λίγο και πιο φιλόσοφοι η εξουσία η εξουσία πιο μεγαλύτερης ηλικίας ρόλοι προσωπικότητες πιο βαριές πάντως έχει μια λίγη εγώ την ακούω τώρα τόση ώρα που τα λέει αυτά και εσύ που τα έχεις μελετήσει βλέπω ξέρεις το κάθε ρόλος τι τραγουδάει, τι αυτό εννοώ βλέπω όπερα, μ' αρέσει όπερα Αν κάποιος δεν ασχολείται με την όπερα
Δεν ξέρει Τι θα του έλεγες να ακούσει Θα μπορούσε να ξεκινήσει Από ένα ιταλικό ρεπερτόριο Όπως τραβιάτα του Βέρντι Ή μποέμ του Πουτσίνι Από κάπου εκεί Γνωστές μελωδίες Ειδικά η τραβιάτα είναι η πιο ανθρώπινη όπερα Που γράφτηκε ποτέ Που είναι η ιστορία της Βιολέτας Μιας διάσημης εταίρας το Παρίσι που ερωτεύεται αληθινά για πρώτη φορά.
Είναι έτσι ανάλαφρο ιστορία, αλλά ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι ή η πιο χαρακτηριστική άρια της τραυγιάτας. Νομίζω το «Αντίον τελ Πασάτο». Για πες. Αντίον τελ Πασάτο. Τι ωραία. Καταλαβαίνεις τη διαφορά στο χειροκρότημα, πότε έχει ενθουσιαστεί πολύ ο κόσμος. Νομίζω ότι καταλαβαίνεις εσύ ο ίδιος με το ότι έχεις κάνει, τι έχεις δώσει στη σκηνή όλα εκείνα τα λεπτά που τραγουδάς Νομίζω ότι έχεις καταλάβει σε ποιο σημείο έχεις αποδώσει και πόσο πολύ, πάρα πολύ ή λιγότερο αναλόγως έχεις φέρει το κοινό κοντά σου πάντως το κοινό της όπερας είναι ιδιαίτερο κοινό εκεί που ξαφνικά τελειώνει η άρια ξεσπάει, μπράβο, μπράβο δεν το βλέπουμε αυτό αλλού λίγο στην επίδαυρο το βλέπουμε στα αρχαία δράματα αλλά και στο τέλος είναι όλο αυτό το μπιζάρισμα και το είναι τρομερό, δεν το βλέπεις σε θεατρικές παραστάσεις είναι πολύ αυτό που η Τζούλια Ρόμπερτς στο Pretty Woman κλαίει στην όπερα δακρύζει, ενώ δεν ξέρει και δεν έχει ξανακούσει είναι νομίζω ακριβώς η δύναμη
της δουλειάς σας ότι αυτή η μελωδία με το συνέστημα περνάει κατευθείαν στην ψυχή Αυτοί είναι και οι πιο αγνοί και οι πιο ωραίοι ακροατές Μια φορά μου είχε πει ένας παππούς ακούγοντας τραβιάτα μου λέει μετά την παράσταση ότι κορίτσι μου να είσαι καλά που μπόρεσα πριν να πεθάνω να καταλάβω και να ακούσω τι είναι η όπερα και με έκανες να κλαίω τρομερό αυτό είναι το πιο όμορφο νομίζω ότι μπορείς να φέρεις κοντά σου η φωνή έχει αυτό το χαρακτηριστικό ότι μπορείς να δονήσεις γιατί το σώμα σου το ίδιο του τραγουδιστή δονείται αυτή τη δόνηση έχεις την ευκαιρία να την περάσεις και να συνεπάρεις και να πάρεις μαζί σου κοντά τον άλλο Νομίζω ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος.
Πάντως ήθελα να το πω αλλά ρώτησες αυτό για την πρώτη όπερα που είχε δει ότι αυτό που είπε για τον κύριο που της μίλησε είναι και η μαγεία του λαϊκού κομματιού, του λαϊκού είδους. Δηλαδή είναι τόσο κρίμα που στα μυαλό του κόσμου το 2026 η όπερα αφορά μια ελίτ και όχι. Δηλαδή νομίζω ότι αν μπορούσε όλος ο κόσμος να ακούσει όπερα θα συγκινεί το το ίδιο.
Μπορεί σε κάποιους να μην άρεσε αλλά νομίζω ότι το 80% θα συγκινεί το. Και είναι κρίμα γιατί στο μυαλό του κόσμου δεν είναι έτσι. Δυστυχώς. Ίσως εδώ στην Ελλάδα γιατί δεν είχαμε την παράδοση όπως την είχαν στην Ιταλία ή μετά που πέρασε η όπερα πήγε στη Γερμανία και αργότερα στην Ισπανία. Δεν είχαμε αυτή. Έχουμε χάσει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι τέτοιας πολιτιστικής εξέλιξης γιατί είχαμε...
Και ιστορικά, ιστορικά ήμασταν μη παντουλωμένοι. Το σκοτάδι. Μόνο τα νησιά και κάποια, έτσι, η Κέρκυρα, Ρόδος... Βέβαια, το Ιόνιο. Το Ιόνιο και η Ρόδος, που είναι... Τα είναι το κρατούμενα. Έχουμε χάσει μια επαφή με το είδος. Εγώ θέλω να μας πεις για την ποιο, ποια είναι η πιο διάσημη ηρωίδα της όπερας. Αχ, υπάρχουν πολλές διάσημες.
Να ξεκινήσω από την Τόσκα Να ξεκινήσω Τόσκα, ναι υπέροχη Butterfly, τι να πούμε μετά Η Κάρμεν Η Τραβιάτα που την είπαμε ήδη Η αγαπημένη σου ποια είναι Είναι αυτές Τελευταίες που είπα ήδη Δηλαδή Τόσκα, Τραβιάτα Butterfly Είναι από τους πιο όμορφους ρόλους Όπως επίσης και η Ρουζάλκα του Δβόρζακ Και σε ποια όπερα να πάρουμε τα παιδιά μας Ποια είναι η καλύτερη Εγώ με την κόρη μου την είχα πάει θυμάμαι Στον Μότσαρτ στο Μαγικό Αυλό Α φανταστικό Και της άρεσε πάρα πολύ Ή στον Κουρέα της Εβίλης ας πούμε Είναι πιο Ο Μαγικός Αυλός είναι υπέροχη Για τα παιδιά νομίζω Αλλά νομίζω και μια Μποέμ Εάν είναι ένα ανέβασμα λίγο πιο κλασικό και έτσι μπορούν να το καταλάβουν Θέλω να μου πεις κάτι για τη Μαρία Κάλλας για αυτό το μύθο και πως είναι να είσαι υψήφωνος σε μια χώρα που γέννησε τη Μαρία Κάλλας έτσι αυτό το μύθο αυτό είναι είναι σημείο να αφοράς η συγκεκριμένη γυναίκα δεν υπάρχουν πολλά λόγια να πεις για αυτήν την Ερμηνεύτρια όχι απλά ότι είναι μέσα στην καρδιά μου
από τότε που την άκουγα μικρό κοριτσάκι αλλά και ακόμη και μέχρι τώρα που την ακούω είναι η φωνή της έχει μια μαγική αρμονική διαδικασία που δεν βρίσκεις συχνά σε ερμηνευτή. Είχε κάτι διαφορετικό δηλαδή. Είδη καμιά φορά ξύστανα ακούω και για όλους αυτούς τους μύθους. Λέω μου πως έγινε απλός μύθος. Ό,τι καλή ήταν η παιδί μου. Αλλά μήπως και όλο αυτό η ζωή της και αυτό την έκανε να μην θεσίλεσαι ότι πραγματικά η φωνή της είχε κάτι το πιο Η Μαρία Κάλλας δεν είχε μόνο τη φωνή, είχε τη σύνδεση της φωνής της με την ψυχή και νομίζω ότι για εκείνη ήταν ο κόσμος της το να δώσει την αλήθεια, να δίνει την αλήθεια στην ερμηνεία και να περνάει καθαρά όπως γράφει το κείμενο, όπως γράφει ο συνθέτης να δίνει αυτό το πράγμα πολύ ξεκάθαρα.
Πάντως νομίζω Μυρτώ ότι ειδικά στην ερμηνεία της νόρμας το Κασταντίβα σε αυτή την άρεια Σωστά τα λέω Σωστό τα λέω Νομίζω ότι ακούγοντας τη Μαρία Κάλλας μετά όποια άλλη και να ακούσεις Νομίζεις ότι προσπαθεί να μιμηθεί αυτή την ερμηνεία Δεν ξέρω γιατί Δηλαδή είναι κάτι τρομερά ξεχωριστό Είναι γεγονός ότι, για παράδειγμα όπως είπες η Κασταντίβα, έχει συνδεθεί με το δικό της χρώμα φωνής.
Δυσκολευόμαστε να... Να φύγει κάποιος από αυτό. Δηλαδή το παρατηρώ και εγώ όταν ακούω τη συγκεκριμένη άρεια. Είναι τρομερό. Είναι γεγονός. Ξέρουμε λοιπόν τι είναι η όπερα. Πες μας πού χτυπάει η καρδιά της. Τα μεγάλα θέατρα είναι πολλά έτσι. Είναι η Σκάλα, το Covent Garden, Metropolitan Opera, Sydney. Το θέατρο Κολόν. Το Κολόν αυτό.
Είναι μαγικό να μπαίνεις σε αυτά τα κτίρια. Ναι, ναι, μαγικό το θέατρο στο Παλέρμο Το θέατρο Μάση Μοντιου Παλέρμο Λα Φενίτσε Καταπληκτικά θέατρα Μύρτο δεν είναι σαν να κάνεις και ένα ταξίδι στο χρόνο Όταν μπαίνεις σε αυτά τα θέατρα Κάνεις ένα ταξίδι στο χρόνο Όπως επίσης όταν είχα πρωτοτραγουδήσει στην Όπερα Γκαρνιέ στο Παρίσι Κοιτούσα, δηλαδή δεν υπήρχε αυτό που βλέπεις Είναι ένα έργο τέχνης Από το τελευταίο θεωρείο μέχρι πάνω όλη τη ζωγραφιά, από το κρίσταλο μέχρι όλα τα πάντα.
Θέλω να μου πεις τη πιο δυνατή σου στιγμή. Η πιο δυνατή μου στιγμή ήταν ο θάνατος του πατέρα μου, όπου έπρεπε να φύγουμε τα ταξίδι για να τραγουδήσω και να αρχίσω παραγωγή. ήταν η πιο δύσκολη στιγμή αυτή. Θα μας πεις και την πιο χαρούμενη στιγμή σου. Η γέννηση του παιδιού μου. Στη σκηνή. Στη σκηνή... Στην όπερα της Ρώμης με τον Φράγκο Τζεφυρέλη, σκηνοθεσία.
Στην όπερα Γκαρνιέ με την Αλτσίνα του Χέντελ. Ήταν μια τεράστια επιτυχία. καθώς επίσης και τον Τον Τζοβάνη στο Ηρώδιο Μυρτώ, καλοκαιρινά σχέδια πώς θα περάσει μια υψήφωνο σε αυτό το καυτό καλοκαίρι 3 Ιουλίου θα είμαστε με την κρατική ορχήστρα Αθηνών σε ένα υπέροχο γκαλά που έχουμε σχεδιάσει με την ορχήστρα την οποία πραγματικά αγαπάω ιδιαιτέρως και με καλούνε συχνά με τον συνάδελφο Δημήτρη Πλατανιά Πλατανιά. Μετά από εκεί πηγαίνω στο φεστιβάλ στη Σύρο όπου θα εμφανιστώ με το τρίο το οποίο έρχεται από Θεσσαλονίκη και θα κάνουμε πρόβες και θα βρεθούμε στη Σύρο για συναυλία με ένα πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα.
Έπειτα έχουμε άλλες επίσης εμφανίσεις στην Κρήτη με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών πάλι, το ίδιο όπεραν καλά θα το ερμηνεύσουμε και στην Κρήτη μετά ένα σεμινάριο masterclass και συναυλίες που δίνω στη Ζαγορά, στο Πήλιο 24 με 31 Ιουλίου και μετά πάω στη Γαλλία Τέλεια Να πούμε εδώ βέβαια ότι είναι πολύ σημαντικό αυτό το καλά που θα γίνει στο Δημοτικό Θέατρο Λικαβητού καταρχάς γιατί η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών φαίνεται που σιγά σιγά βρίσκει σταδιακά τη δική της θέση σε αυτό το πανέμορφο θέατρο καθώς το Ηρώδιο θα το αποχαιρετήσουμε τέλη Ιουνίου και θα είναι κλειστό λόγω των εργασιών αποκατάστασης. Οπότε θα είναι το νέο σπίτι θα είναι μάλλον το νέο σπίτι της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και μάλιστα η Κρατική Ορχήστρα Τι ωραίο που θα κάνει έναν καλά όπερας Μαζί με τη Μυρτώ Παπαθανασίου Και το Δημήτρη Πλατανιά Θα διευθύνει από ό,τι ξέρουμε Ο Ηλίας Βουδούρης Τον καλά αυτό όπερας θα λάβει χώρα Στις 3 Ιουλίου Και τι ωραίο που είναι έναν καλά όπερας Γιατί απευθύνεται και στο ευρύ κοινό
Καθώς θα ακούσει τις αγαπημένες του άριες Για πες μας παράδειγμα Από τι κάπως έτσι Δώσε μας λίγα στοιχεία από το πρόγραμμα Για παράδειγμα, Τραβιάτα, ντουέτο που θα πούμε με τον Δημήτρη. Μετά έχουμε άλλο ένα ντουέτο από τον Τροβατόρε. Και μετά έχουμε, εγώ θα τραγουδήσω Τόσκα, Μπάτερφλάι και Ρουζάλκα. Τι ωραίο, δηλαδή ένα ρεπερτόριο από Μότσαρτ μέχρι Μπαρόκ, μέχρι Ιταλικό Ρομαντικό Γράμματα, έχει όλα, έτσι.
Ναι, ναι, ναι. Εντάξει, αυτό είναι το τρομερό. Ο εξωτερικός χώρος πώς μπορεί να είναι σε σχέση με τον εσωτερικό όταν τραγουδάς. Είναι πολύ διαφορετικός. Έχεις κάποιες συνθήκες δύσκολες να αντιμετωπίσεις. Εμείς δεν είμαστε συνηθισμένοι να τραγουδάμε σε κλειστά θέατρα που έχεις μια ακουστική συγκεκριμένη. Ξέρεις πώς περπατάνε οι αρμονικοί σου.
Υπάρχει μια άλλη ασφάλεια. Στον ανοιχτό χώρο έχεις τον αέρα, έχεις τη σκόνη, έχεις το μικρόφωνο, έχεις κάποια... Είναι πολύ πιο δύσκολο. Έχεις όμως και τον ουρανό πάνω από την κεφάλι σου. Και όταν τραγουδάς, ας πούμε, σε θέατρα σαν το Ηρώδιο, για παράδειγμα, το να τραγουδάς και να βλέπεις την Ακρόπολη και την Πανσέλινο από πάνω, είναι νομίζω κάτι όχι απλά που σε εμπνέει, απλά σε μαγεύει.
Είναι καθυλωτικό. Να είσαι την πλευρά της σκηνής και να βλέπεις όλο αυτό το κοινό και από πίσω όλο αυτό το πανόραμα. Αλλά νομίζω το ίδιο σε γυναιυτικό θα είναι και ο Λυκαβητός. Είναι ο έχις θέα όλη την Αθήνα. Έτσι, από εκεί. Οπότε είναι... Να σας πω τώρα κορίτσια, ότι πριν ανεβούμε στο Λυκαβητός στις 3 Ιουλίου, θα κατεβούμε στις 20 Ιουνίου στην Επίδαυρο.
γιατί εκεί η Εθνική Λυρική Σκηνή θα παρουσιάσει τη μίδια του Λουίτζι και Ρουμπίνη. Οπότε δεν θα έχουμε μόνο αρχαιοδράμα, θα έχουμε και όπερα. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Τι ωραία. Αυτή η μίδια είναι μια αναβίωση της θρηλυκής μίδιας που παρουσιάστηκε το 1961 με τη Μαρία Κάλλας και είναι μια παράσταση που πλέον έχει περάσει στη σφαίρα του μύθου.
Και όχι περάσει από τότε 65 χρόνια έτσι τρομερό. Και αυτό που είναι συναρπαστικό είναι ότι η λυρική δεν κάνει μια σύγχρονη διασκευή Κάνει μια αρχαιολογική ανασκαφή Μέσα από φωτογραφίες, σχέδια του Τσαρούχη, τα βιβλία σκηνοθεσίας του Αλέξη Μινοτή και το αρχαιακό υλικό της εποχής Λοιπόν ήρθε η στιγμή της ένοχης απόλαυσης κορίτσια Σήμερα θα είναι και η Μυρτώ μαζί μας μία έτσι Θα μας πει και αυτή την ένοχη της απόλαυσης Ή θα σχολιάσουμε τη δική σου.
Η δική μου δεν σχετίζεται άμεσα, έμεσα σχετίζεται με την όπερα. Εντάξει, νομίζω μπορώ να το πω ότι μ' αρέσει πάρα πολύ ο Τιμωτέ Σαλαμέ. Σαν ηθοποιός, σαν φατσούλα, έτσι, σαν τα πάντα. Μ' αρέσει. Σ' αρέσει αυτό το στιγμάκι. Αλλά δεν μ' άρεσε η τελευταία του δήλωση. Λοιπόν, τη θυμάσαι Μριτόνα, τη διαβάζω από τον BBC που την έχω μπροστά μου.
Θα τη διαβάζεις στα αγγλικά. θέλω προφορά βρετανική I don't want όχι θα το διαβάσω τα αγγλικά τα δικά μου I don't want to be working in ballet or opera or things where it's like hey keep this thing alive even though like no one cares about this anymore all respect to all the ballet and opera people out there εντάξει δηλαδή δεν θέλω να δουλέψω σε πράγματα που ο κόσμος τα βλέπει και λέει προσπαθήστε να κρατήσετε ζωντανό το θέαμα δηλαδή ημαρτώνε παιδιά εντάξει είπαμε να είναι κούλο τύπος να έχει ωραίο στυλάκι και καλά αλλά το λες αυτό όχι πραγματικά τον κύριο Σαλαμέ εγώ τον γνώρισα επειδή έκανε αυτή τη δήλωση δεν τον ήξερες πριν ωραία λοιπόν θα το στείλω στο BBC να το βάλει από κάτω ότι η μεγαλύτερη ψήφωνος του κόσμου δεν τον ήξερε Και ποιος είναι ο Σαλαμέ Τελικά Πες Μυρτώ Δεν τον ήξερα και όταν Καλέστηκα να τα ακούσω όλα αυτά που είπε Λέω ok Κοίτα ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του Και την γνώμη του Και είναι Αποδεκτό Ναι σωστά Δεν νομίζω ότι Θα ασχολιόμουν ιδιαίτερα
Τον κύριο Σαλαμέ Όχι ασχολιόμαστε γιατί αρέσει στην κυρία οικονόμου κατάλληλα έχουμε πέσει σε αυτή τη λούμπα Εξαχολουθεί να σε αρέσει το ίδιο πολύ Όχι δεν μ' αρέσει το ίδιο πολύ Βέβαια η απάντηση είναι από τα πανοτά sold out που σημειώνονται σε όλες τις όπερες έτσι Δηλαδή δεν μπορείς να βρεις εισιτήριο ούτε για δείχμα Έχουν φέρει κάτι στον κύριο Σαλαμέ Καλύτερα να κοιτάνε τι θα κάνουνε με τον κινηματογράφο Γιατί ίσως το εδώ πέρα όταν θα αρχίσουν να βγαίνουν τα AI και να την πατήσανε να τους αντικαθιστούν με έναν Brad Pitt να παίζει για παράδειγμα σε ένα έργο που θα μπορούσε να παίζει ο κύριος Σαλαμέ αλλά δεν θα το πάρει αυτό θα πάρει ο κύριος Pete και θα τον δείχνει και νέο και όμορφο και τα λοιπά θέλω να δω τι θα κάνουν γιατί εμάς δυστυχώς την ανθρώπινη φωνή δεν μπορούσαν την αντικαταστήσεις έχεις δίκιο τεχνολογικά πες με ζωντανά τραγουδά με ζωντανά και αυτό είναι αυτό δεν υπάρχει AI γιατί η ίδια ο κινηματογράφος είναι σε μια τεράστια κρίση εγώ να πω την ενοχή μου
απόλαυση είναι όλες οι σκηνές στο σινεμά το είπα πριν για την Τζούλια Ρόμπετς που κλαίει κάποιος που βλέπει όπερα αυτό θεωρεί ο Μαρέσης τρομερά ειδικά όταν αυτός είναι συνήθως κανένας μαφιόζος τύπου αντιγκαρσίλια και τέτοια που βλέπουν και συγκινούνται πάντα μου αρέσει πάρα πολύ αυτό όταν το βλέπω πάρα πολύ εσύ έχεις συγκινηθεί όμως ποτέ στην όπερα ναι και εγώ δεν κλαίω αλλά δεν είμαι και μαφιόζος μυρτό μου ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ για σήμερα εγώ πέρασα υπέροχα πάντως και εμείς περάσαμε υπέροχα και σε ευχαριστούμε καλό καλοκαίρι και να προσέχεις τη φωνή σου ήταν ένα podcast για την όπερα με τη Μυρτόπα Παθανασίου καλεσμένη μας που μας έκανε ένα πολύ ωραίο ταξίδι σε αυτόν τον κόσμο που δεν έχει πεθάνει να το πούμε αυτό ανεξάρτητα με το τι λέει ο κύριος Σαλαμέ πανέμορφος κόσμος και πανέμορφη γυναίκα και εμάς μπορείτε να μας ακούτε κάθε Πέμπτη στα Spotify και τα Apple Podcasts
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
