Skip to content
PodBase
Ο Γιωργής Τσουρής ξέρει το μυστικό των sold out

Ο Γιωργής Τσουρής ξέρει το μυστικό των sold out

SOLD OUT
Οκτώβριος 01, 2026 00:36:16 Επεισόδιο 22
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σε αυτό το επεισόδιο του SOLD OUT podcast, η Γεωργία Οικονόμου και η Μία Κόλλια συναντούν τον Γιώργο Τσουρή σε μια συζήτηση για το θέατρο, τις παραστάσεις που αντέχουν στον χρόνο, την ελληνική οικογένεια στη δραματουργία και τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση. Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας μιλά για τη σχέση του με το κοινό, για τις παραστάσεις του που έγιναν σημείο αναφοράς και για το τι σημαίνει μια δουλειά να συνεχίζει να εξελίσσεται μέσα στα χρόνια.

Η συζήτηση κλείνει με τις παραστάσεις που επιστρέφουν δριμύτερες τη φετινή χρονιά!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

και ποιος άλλος θα ήταν καλεσμένος σε αυτή την εκπομπή ένας και μοναδικός, εσύ θα τον πεις ο βασιλιάς των sold out ο Γεωργής Τσουρίς κυρίες και κύριοι και πέφτει αυτό το αμερικάνικο χειροκρότημα πέφτει μια μηχανή από μένα είναι μαζί μας είναι μαζί μας διότι καλά είναι τεράστια η χαρά μας το ξέρεις ότι τις αγαπάμε και οι δύο πάρα πολύ και τις παραστάσεις σου και ο κόσμος Σου πω ότι εντάξει, δεν είπαμε και κάτι καινούριο.

Μην κοκκινίζεις. Όχι, λίγο, δεν πειράζει. Θα το ξεπεράσω. Ωραία. Ευχαρίστησε και εμάς τώρα εσύ με τη σειρά σου. Και εγώ με τη σειρά μου θέλω να ευχαριστήσω βεβαίως για την πρόσκληση. Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι εδώ. Είμαι πολύ χαρούμενος που αντιμετωπίζονται οι παραστάσεις μου με πολύ γενναιοδορία από αυτήν την ομάδα που κοιτάω αυτή τη στιγμή.

Καταπληκτικές δημοσιογράφους Είμαι εδώ για να μιλήσουμε Για πες λοιπόν το αυτονόητο Τι σημαίνει sold out Ευθύνη, άγχος, αγωνία για το μετέπειτα βήμα όπου δεν θα είναι sold out Το sold out σημαίνει ότι μια παράσταση με ποσοτικά μετρήσιμους όρους πήγε καλά, έκοψε η σιτήρια έχει πολύ πλάκα γιατί με ρωτήσανε και πρόσφατα σε μια συνέντευξη ότι εσύ τι θα έκανες παραπάνω για να κόψεις η σιτήρια τι εκχωρήσεις, κάνεις εννοώντας την ευθυντική όχι εμένα μ' αρέσει πολύ να κόβουν η σιτήρια οι παραστάσεις γιατί μ' αρέσει πάρα πολύ ο θεσμός του θεάτρου να λειτουργεί ακριβώς έτσι όπως λειτουργεί αυτή η μυσταγωγία που οι άνθρωποι μπαίνουν σε έναν χώρο, πληρώνουν για να δουν κάτι που είναι κρίσιμο, γιατί αυτό μας καθιστά προϊόν και θεωρώ ότι το προϊόν δεν είναι κακή λέξη για το θέατρο, είναι καλή και άγια και παρακολουθεί κάτι το οποίο εάν του αρέσει σαν προϊόν, το λέει και παρακάτω και το αγοράζουν και άλλοι.

Δεν ξέρω, πολλά χρόνια νομίζω περάσαμε μια έτσι λίγο εσωστρέφεια με αυτό, ότι εγώ δεν είμαι προϊόν κανενός, πώς δεν είμαι, που με πλήρωσε άλλος και θέλει κάτι να πάρει από μένα θέλει να ακούσει μια ιστορία θέλει να ψυχαγωγηθεί άρα οι παραστάσεις που κόβουν πολλά εισιτήρια για κάποιο λόγο έχουν πιάσει μια μάζα κοινού έχουν απευθυνθεί σε ένα ευρύ κοινό εμένα αυτός είναι ο στόχος μου πάντα όποτε το πετυχαίνω χαίρομαι πολύ όποτε δεν το πετυχαίνω στεναχωριέμαι ακόμα πιο πολύ σπάνια συμβαίνει αυτό όχι έχω σημειώσει Υπέροχες αποτυχίες όπως όλοι μας Ευτυχώς με κάποιον τρόπο Σε ένα βάθος δεκαετίας Τα πράγματα σημειώνονται Πιο πολύ στη θετική τους Μεριά από την αρνητική τους Και αυτό θεωρώ ότι είναι φαίρια Για τους καλλιτέχνες Είναι σαν το θάνατο Όταν κάποιος πεθαίνει μετά από χρόνια σου μένουν τα καλά Η αποτίμηση Το βρίσκω δίκιο γιατί Πολύ συχνά προσπαθούμε πάρα πολύ και δεν μας πετυχαίνει κάτι το άθροισμα της προσπάθειας είναι που πρέπει κάπως να πιστώνεται σε ένα καλλιτέχνη

οπότε ναι δεν είναι κακό που σημαίνονται κυρίως οι επιτυχίες του από κει πέρα τώρα το να είναι μια παράσταση γεμάτη και να έχει μια πολυσυλλεκτικότητα και όλα σε αυτούς που αυθύνεται για μένα είναι στόχος είναι στόχος γιατί σημαίνει ότι κατάφερε μια ιστορία να αγγίξει πολλούς ανθρώπους αυτό δεν είναι μόνο εμπορικό είναι και απόλυτα καλλιτεχνικό στα δικά μου μάτια, εμπάσεις περιπτώσει.

Από εκεί πέρα τώρα υπάρχει και αυτή η συζήτηση ότι το sold-out είναι ένα θεατρικό τρίκ για να φέρει κόσμο. Μπορεί και αυτό σε έναν βαθμό να ισχύει ή για μένα κάπου στη μέση είναι αλήθεια. Δηλαδή, παραστάσεις που σημείωσαν επιτυχία ενδεχομένως να καταχράστηκαν και λίγο επικοινωνιακά το ότι είμαστε γεμάτοι, είμαστε γεμάτοι, είμαστε γεμάτοι.

στο τέλος της ημέρας πιστεύω ότι όσοι θέλουν να δουν μια παράσταση θα την δουν αν είναι σε ένα τεράστιο θέατρο που θα μείνει γεμάτη και πάλι να έχει πάρα πολλούς θέατές και πάλι να είναι μια επιτυχημένη παράσταση Γιώργη, πες μας κάτι οι παραστάσεις σου παίζονται πολλά χρόνια κάποιες παίζονται πολλά χρόνια αλλάζουν ηθοποιείτο τα 170 τετραγωνικά πόσα χρόνια παίζονται 8 χρόνους οι ηθοποιείοι έρχονται και παρέρχονται Οι συνθήκες οι κοινωνικές γύρω-γύρω αλλάζουν.

Τα θέατρα αλλάζουν. Τα θέατρα αλλάζουν. Είναι πολύ κρίσιμος παράγοντας. Σωστό. Ποιες είναι αυτές οι διαφορετικές χρειές, ας πούμε, που χρησιμοποιείς κάθε φορά αδόκιμος όρος, για να παραμείνει μια παράσταση ζωντανή, και σύγχρονη για την εκάστοτε εποχή. Υπάρχουν κάποιες παραστάσεις, οι οποίες απευθύνονται στο κοινό χωρίς να έχουν ακριβώς πρόσημο στην εποχή αυστηρό.

Αν αφορούν οικογενειακές σχέσεις και τραύματα είναι λίγο πιο εύκολο να ταξιδέψουν στον χρόνο. Από εκεί και πέρα εγώ τι κάνω. Δεν παρακολουθώ ακριβώς την εποχή για να προσαρμόσω πράγματα. Παρακολουθώ την τέχνη μου, την τεχνική μου, το κράφτ μου. Δηλαδή βλέπω ότι εφόσον εγώ εξελίσωμε, δεν μπορώ να το έργο που συνεχίζεται για 8 χρόνια να μένει πίσω, θα αλλάξω και το κείμενο.

Θα αλλάξω και σκηνοθετικά πράγματα μαζί με τον Γιώργο τον Παλούπη φυσικά στα 174 γωνικά θα αλλάξω και τη διανομή με πιο κίνητρο πιο πολύ. Όχι για να φρεσκάρω γενικώς και ορίστως την παράσταση αλλά γιατί οι ηθοποιοί σε μια παράσταση κουράζονται. Και αυτό επειδή είμαι ηθοποιός το καταλαβαίνω απόλυτα. δεν κακίζω κανέναν που μου λέει Γιώργη δεν μπορώ άλλο δεν θέλω άλλο και τι ωραίο να μπορεί να σου το πει γιατί αυτό σημαίνει και σεβασμός στο έργο, στον εαυτό του, σε σένα έτσι κι αλλιώς και ψηλά καπέλα δεν κρατάει και κανείς τις δικές μας παραστάσεις δεν έχουμε πάθει κάποια παράκουρση ότι είμαστε μεγάλοι δάσκαλοι του θεατρικού γένους προσπαθούμε απλά να φτιάχνουμε κάτι καλό ναι, ηθοποιοί φεύγουν ηθοποιοί έρχονται Αγαπάει πολύ την παράσταση και αγαπάει πολύ την ιστορία και τον ρόλο της, ας πούμε, ο καθένας στον ρόλο του.

Και αυτή τη στιγμή είμαι πολύ χαρούμενος για την ομάδα που έχω και είμαι πολύ χαρούμενος και για το εξής, που κάπως το είπες ήδη. Όλοι όσοι έχουν φύγει από την παράσταση έχουν ακόμη αγάπη για την παράσταση. Δηλαδή κάποια στιγμή σκέφτομαι ότι θα το κάνω κιόλας. Σκέφτομαι ένα τραπέζι θα οργανώσω με όλους, παλιούς και νέους και μελούμενους.

πιστεύω θα έρθουν όλοι με πολύ αγάπη και θα τους απολέψουμε τους εαυτούς μας με πολύ ωραίες αναμνήσεις Γεωργία συγγνώμη να ρωτήσω κάτι πάνω σε αυτό που μου έρχεται εντάξει είναι πολύ προσωπικό μπορεί να μου πεις κοιτάς προς τα πείς ο πέρσι πρόπερσι να πεις αχ καλύτερα το κάναμε τότε όχι όπως δεν κοιτάω ποτέ και σε κάθε παράσταση αχ καλύτερα έπαιξα χθες γιατί διότι κάθε παράσταση έχει ουσιαστικά το momentum της, τη στιγμή της εγώ απόψε ήμουν ακριολογημένος έπαιξα ακριολογημένα τον ίδιο στόχο έπαιξα, το ίδιο πράγμα προσπάθησα να φέρω πάνω στη σκηνή είναι αυτό που είναι, αυτό πάει μαζί με ο ζωντανό της τέχνης του θεάτρου να το γλυτώσεις, επίσης οφείλω να πω το εξής για να είμαι τελείως ειλικρινής ποτέ δεν κοιτάζω πίσω γιατί πάντα έχω την πεποίθηση δεν αυτοπεποίθηση εντός εισαγωγικών ότι είναι καλύτερο το καινούριο πάντα που φέρνω δηλαδή πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή τα 120 τετραγωνικά εάν μου ζήταγε κάποιος πότε θα ήθελα να δει κάποιος μαζικά την παράσταση

η απάντηση είναι πάντα τώρα Α ναι Πέρσι τον Μάιο κάναμε την καλύτερη βερσιόν της παράστασής μας και φέτος θα κάνουμε την ακόμα καλύτερη Αυτό το πιστεύω και το νιώθω και αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν οι προηγούμενοι χειρότεροι οι καλύτεροι, σημαίνει ότι πατάμε πάνω στους ώμους μιας παράστασης και ανεβαίνουμε προσπαθούμε να την ανεβάσουμε πιο ψηλά δηλαδή πέρασαν οι ηθοποιάρες από την παράσταση και πέρασε και η Βάλια Παπακοσταντίνου που ήταν η πρωταγωνίστρια στις πρώτες δύο σεζόν η οποία έχτισε μαζί μου την παράσταση η Βάλια Παπακοσταντίνου δεν μπορώ να πω ότι Ναι, είναι η συνεργατηδά μου, η συνέτερός μου, η συνάδελφός μου και η σύζυγός μου και όλα αυτά τα πράγματα.

Και η μητέρα. Και η μητέρα των δύο παιδιών μας. Αλλά προσπαθώ να πω ότι δεν μπορώ να διαλέξω ποιος έπαιξε καλύτερα το ρόλο. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότι η παράσταση εξελίσσεται και πιστεύω ότι πάει προς το καλύτερο. Πάμε λίγο να μπούμε στα πιο βαθιά. Η Μία σε έχει χαρακτηρίσει και βέβαια συμφωνώ κι εγώ μαζί της ότι είσαι ένας από τους καλύτερους ηθογράφους της γενιάς μας.

Θεατρικούς ηθογράφους. Πάμε λίγο να δούμε αυτή την ελληνική οικογένεια την οποία την βάζεις στο σανίδι και ακόμα βγάζεις κλάμα και γέλιο την ίδια στιγμή. Ναι. Έχω καταλάβει πώς έγινε αυτό. Αυτό είναι μια μεγάλη φάρσα. Γιατί δεν έγινε τίποτα από πρόθεση. Δεν έβαλα κάτω δηλαδή. Δεν έβγαλα από το πινακάκι μου να δω τι η οικογένεια πώς θα κάνει το άθροισμα.

Έγινε ίδιο συγκρασιακά, όπως και ίδιο συγκρασιακά γράφω, σκηνοθετώ και παίζω. Δηλαδή τι συνέβη. Αγαπούσα και αγαπώ πάρα πολύ τα έργα που μιλάνε για οικογένειες. Δεν θυμώνω γιατί είναι παθογένεια. γιατί με ενδιαφέρει πολύ ο θεσμός της οικογένειας στη δραματουργία και ξεκινάει αυτό φυσικά καν από τους τραγικούς, από τον Όμηρο που κι ας μην είναι θέατρο ενώ ξεκινάει από την πηγή των χαϊκών βασιλείων και του θηβαϊκού κύκλου και φτάνει μέχρι τους τα ρηστούργήματα που έφτιαξαν ο Τιτανέσης Ούιλιαμς ο Μίλλερ και τα λοιπά εγώ αγαπάω τα έργα δεν αγαπάω τη θεματολογία γενικώς αγαπάω αυτά τα σπουδαία έργα από αυτά παίρνω σήμα και πάω να φτιάξω να βρω και εγώ μια θέση στη δραματουργία είμαι όμως στην Ελλάδα και τα βιώματά μου είναι από την Κύπρο και από την Ελλάδα αυτό το πάντρεμα φέρνει αυτό το αποτέλεσμα δεν είχα δηλαδή ποτέ την πρόθεση να μιλήσω αυστηρά για την οικογένεια μπορώ μάλλον να την κατακεραυνώσω την οικογένεια που πολύ συχνά μου λένε αχ τυπάς την Αγία Ελληνική Οικογένεια

Όχι, της αξίζει Δεν το εξητάζω ακριβώς όμως Γιατί διότι μέσα από τα έργα Αυτό που προσπαθώ να πω Όχι ότι είναι σάπια η οικογένεια Είναι ότι είναι τόσο σημαντική Που αν κάτι πάει σωστά Κάτι σπουδαίο γίνεται Και αν κάτι πάει λάθος Μια μεγάλη τραγωδία ξετυλίγεται Αυτό είναι το θέμα Η οικογένεια είναι τεράστιος θεσμός Μες στο δικό μας σύμπαν και ψυχισμό Γιώργη στην Ελλάδα Ή παντού είναι πιο έντονο αυτό στην Ελλάδα είμαστε λίγο πιο συντηρητικοί και οικογενειοκράτες νομίζω ότι είναι παντού και νομίζω ότι έχει να κάνει καθαρά με το πληθυσμιακό κομμάτι και καθαρά με το πόσο μικρή είναι μια κοινωνία γιατί βλέπουμε τους ομόκεντρους κύκλους στην Ελλάδα το χωριό στην επαρχία αλλά ο πυρήνας είναι ίδιος στην ομαδικότητα και οι μηχανισμοί είναι ίδιοι αλλάζει το ύφασμα, αλλάζει η ένταση αλλάζει ο τρόπος που εκφράζονται κάποια πράγματα και αν αλλάξουμε και χώρα αλλάζει όλη η κουλτούρα αλλά τα τραύματα είναι αυτά που είναι γι' αυτό είναι ακριβώς παγκόσμιο και αυτή η συγγραφή

για όλα αυτά είναι οι γονείς μας για όλα αυτά είναι οι γονείς μας ναι όχι αλλά έτσι το είπε τώρα πολύ ωραία τέλος πάντων είπα στη Γεωργία προχθές που κάτι συνέβη που έζησα μια στιγμή οικογενειακή Μπέργκμαν Και τι σου είπα εγώ ότι αν το έβλεπε αυτό ο Γιώργης Τσουρίς πες τι σου είπα Ναι, θα το έκανε Θα γελάγαμε πάρα πολύ με κάτι που έζησα Οπότε σκεφτόμουν τώρα που το είπες αυτό ότι ενώ για τις βόρειες χώρες λέμε έλα μωρέ δεν είναι όπως είμαστε εμείς τα πιο αγαπημένα μου έργα θα έχει γράψει ο Βίτεμπεργ και ο Μπέργκμαν για τις οικογένειες εκεί που υποτίθεται ότι δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο οικογένειος σου στην Ελλάδα. Και να.

Αυτό που λες είναι... Βέβαια, για να επανέλθω σε αυτό το τι θα γελάγαμε, ο Γεωργής έχει έναν τρόπο που αντιμετωπίζει την καθημερινότητα, την οικογενειακή καθημερινότητα, την καθημερινότητα γενικά. Δεν ξέρω αν έχεις αυτό το χιούμορ και στη ζωή σου. Δηλαδή αν όλα αυτά τα στραβά της ζωής σου τα αντιμετωπίζεις και με χιούμορ. Όχι.

Αλλά είναι πραγματικά μία οπτική που εμένα τουλάχιστον Και πάλι επιστρέφω στην τυχαιότητα, στη γλυκιά τυχαιότητα που έχει πολύ συχνά η καλλιτεχνική δημιουργία και λέω ότι όταν ξεκινήσαμε να γράφουμε τότε με τον Βαγγέλη τον Ρωμιό, πήγαμε να γράψουμε ένα δράμα. Για το χαρτοπόλεμο λες τώρα. Πήγαμε να γράψουμε το χαρτοπόλεμο, με τον οποίο πολύ σύντομα ξεκινάω να επανεπεξεργάζομαι με πολύ ζέση για να ξαναδεί το φως της σκηνής μετά από δέκα χρόνια.

Τότε λοιπόν, με όλες μας τις καλές ελπίδες, πήγαμε να γράψουμε ένα σκληρό ρεαλιστικό δράμα, αλλά ήμασταν και οι δύο κωμικοί ηθοποιοί. Οπότε, θέλαμε να κρυφτούμε, αλλά η χαρά της κωμωδίας δεν μας άφηνε. Και δημιουργήθηκε ένα περίεργο υβρίδιο, το οποίο σιγά σιγά ορειμάζοντας έδωσε αυτόν τον καρπό. Της κωμωδίας έργων που έχουν ουσιαστικά κωμική καρδιά και δραματικά άκρα.

Αυτό λέω από παλιά κάπως μ' άρεσε που το σκέφτηκα Και λες Θα πετύχει Να το λέω Θα το λέω αυτό και θα δίνω και κοπηράτη στον εαυτό μου Όχι ότι το τσίπησα από κάπου Αλλά Όχι είναι αυτό όμως τελικά Επαληθεύεται πάντα Όταν πηγαίνω να γράψω κάτι, να διασκευάσω κάτι Να μεταφράσω κάτι Ακόμα και όταν τρώω τα μούτρα μου Πάντα η προσπάθειά μου Είναι να μην φύγει ποτέ Απ' το άθροισμα το χιούμορ και το process δε δεν είναι ακριβώς, δεν μπορεί να το μαντέψει ακριβώς κάποιος βλέποντας την παράσταση γιατί σου λέει πω πω αυτός γράφει αξεχώριστα κομμωδία και δράμα όχι, δεν κάνω αυτό γράφω κομμωδία και την κρύβω αυτό κάνω πρόστιχα και απλά, δηλαδή ξέρω τις τεχνικές της κομμωδίας, όλα τα steps τα μεταχειρίζομαι, αλλά τα βάζω σε μια ιστορία η οποία έχει πολύ πόνο και μετά τριμάρω, καταλαβαίνω τι μου είναι πιστευτό και τι μου φαίνεται ότι εδώ παίζουμε κομμωδία και πλασαριζόμαστε οπότε φεύγει το πλασέ μένει το χιούμορ μένει η κομική καρδιά νομίζω είπες μόλις και το μυστικό της επιτυχίας

ναι δεν είναι μυστικό το έχουν μεταχειριστεί πολύ πριν από μένα και καλύτερα από μένα κιόλας αλλά δηλαδή θα πω τώρα την αγαπημένη μου σκηνή στους αιώνες των αιώνων αυτή τη συνέβριση της Λόρας και του Τζιμ ο Κόνορ στο «Γιάλληνο κόσμο» που κάθε φορά που βλέπω αυτή τη σκηνή δεν έχω δει σε δέκα παραστάσεις και καταλαβαίνω το διακριτικό χιούμορ ας πούμε που έχει ο Τέννις Βουίλιαμς σε αυτή τη σκηνή λέω να, ορίστε, αυτό είναι υπόδειγμα για το πώς μπορεί κάποιος να φτιάξει μια σκηνή είναι σκηνή όπου μια έτσι σωστρεφής και ανασφαλής κοπελίτσα με κάποια κινητικά προβλήματα η Λώρα μας έρχεται ένας επισκέπτης πάλι με μια τυχαιότητα στο σπίτι ο οποίος είναι φίλος του αδερφού της και είναι ο παιδικός της έρωτας.

Και αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντιούνται μετά από μια πέφτω ρεύμα συσκότηση και μιλάνε με όλο το στρες της συνάντησης από τη μικρή αυτή κοπέλα και όλη την άγνοια από τον γοητευτικό αυτόν νεαρό και ξαφνικά στην πορεία υπάρχει μια ερωτική διάθεση η οποία ταξιδεύει μέχρι την απόλυτη ελπίδα και μετά σοριάζεται. Στην πορεία όμως, αυτή η συνύπαρξη του κομικού και του δραματικού που την επαληθεύω σε όλες τις παραστάσεις, ακόμα και κάποιος που να μην το θέλει, δεν μπορεί να το αποφύγει, λέω, να, ωραία, αυτό μ' αρέσει να βλέπω.

Άρα αυτό μ' αρέσει με έναν τρόπο και να φτιάχνω για να βλέπουν οι άνθρωποι. Άσχετο τώρα, συγγνώμη, είχα πάει στο Λονδίνο, Είχα δει το Γιάννελο Κόσμο με την Τσέσικα Λάγκ και κατάλαβα πόσο εξοικειωμένη είναι με το κομμωδία και δράμα ταυτόχρονα το Ιγκλέζικο κοινό, το Λονδρέζικο συγκεκριμένα κοινό. Και θυμάμαι κάποια στιγμή, είχε κάτι πολύ ενδιαφέρον για όσους ξέρουν το έργο τώρα, είναι λίγο εσωτερικής καύσεως αυτό που θα πω.

Η Λώρα, που υποτίθεται κουτσένη, δεν κούτσαινε. Απλά περπάταγε λίγο αργά. ήταν μαζεμένη, δεν ήταν κουτσαμένη και το παρατηρώ αυτό και λέω θα μπορούσε να κουτσένει, δηλαδή αν περπατήσει λίγο πιο γρήγορα μπορεί να την τώρα αλλά δεν μου το πήγε ποτέ εκεί η ηθοποιός η οποία παρατηρώντας ήταν μόλις η αποφυτής από το Royal, την πήρανε κατευθείαν και την βάλανε να παίξει αυτόν τον ρόλο το οποίο επίσης το θεωρώ πολύ ωραίο ρίσκο και κάποια στιγμή σε αυτή τη σκηνή της λέει ο ερωτάς της αφού έχει πάρει λίγο ας πούμε τα πάνω της αυτή με τη συνομιλία τους να της δείξει κάτι που κάπως είναι το σενάριο και διασχίζει αυτή η κοπέλα από τη μια πλευρά της τεράστιας σκηνής στην άλλη της σκηνή με ένα γοργό βήμα σχεδόν σαν μπαλαρίνα, όχι κουτσί σαν να είναι 10 εκατοστά πάνω από το έργο και υπάρχει εξής ποδοσφαιρική αντίδραση από το κοινό που το κράταγε, το κράταγε και ξαφνικά κάνει το κοινό ομοθυμαδών 750 άνθρωποι.

Και λέω ναι, αυτό είναι λαϊκό θέατρο. Στο Λονδίνο, για άλληνος κόσμος, λαϊκό θέατρο. Πόσο καλά το έκανε. Είναι ο Ειδήποδας Τύρανος, εσείς έγινε μου εκείνο το παιδί, και το θέατρο κάνει αχ, εκπνέει όλοι επί δεύτερος. Αυτό για μένα είναι ο δείκτης επιτυχίας μιας παράστασης. Να μπορεί το κοινό πραγματικά να είναι τόσο ανοιχτό το θυμικό του στην παράσταση που και το γέλιο και το κλάμα να είναι εκεί και ακόμα και αυτές οι αντιδράσεις.

Δηλαδή να απενοχοποιήσεις το κοινό σου ως προς τις αντιδράσεις του που να έχουν βέβαια να κάνουν με αυτό που βλέπει. Όχι να πετάει σπόρια. Να το έχεις πάρει μαζί σου. Τα είπε όλα ο Γεωργής. Το ιδέα το. Τα είπε όλα. Πολύ ωραία. όχι μόνο σκηνοθέτησαν φιλόσοφος του θεάτρου. Να το κλείσουμε Να το κλείσουμε με τις τρεις παραστάσεις του Με τις τρεις παραστάσεις και εγώ θέλω να μάθω και πώς δουλεύεις με τη σύζυγο και μετά στο σπίτι της σύζυγος Θέλω κάτι λίγο να μου δώσεις Αλλά πάμε πρώτα να μας πει Τι θες να μας πει πρώτα Πρώτα τις παραστάσεις και τελειώσουμε τη βάλια Με τη σειρά εμφάνισης Με τη σειρά της δέσμευσης που έχω απέναντί τους.

Θα ξεκινήσω με τα 170 τραγωνικά, το οποίο είναι το έργο που με πήρε από το χέρι, αυτό δεν το πήρα εγώ από το χέρι, και με έβγαλε στη σκηνή. Αυτό λοιπόν, όγδοος χρόνος, θα ξαναβεχτεί στο θέατρο Διάννα, από 6 Νοεμβρίου, και θα είμαστε κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο Διάννα, μέχρι και αρχές Φλεβάρι. Να πάμε. Αυτό θα συμβεί.

Ξανά. Να πάμε. Να πάμε να έρθουμε το δούλος ξανά Πάλι Τώρα ας έψησε ότι είναι καλύτερη Να τώρα αγχώθηκα Να έρθετε Ας πάω τα πούτρα μου δεν πειράζει Λοιπόν το Τζόνι Μπλε επανέρχεται από 30 Σεπτεμβρίου Εγώ θα το ξαναδώ το είπα πριν από λίγο Γιατί δεν έχω έρθει με τα παιδιά Οπότε θα έρθω Θα βρω εις τήρο φέτος Ελπίζω ότι θα βρεις πάρα πολλές παραστάσεις Και σε πολύ πιο μεγάλο θέατρο από πέρσι αυτό είναι το μεγάλο μας στίχημα να μεταφέρουμε και σε αυτό τον πιο μεγάλο χώρο το ίδιο κλίμα και την ίδια το ίδιο στήσιμο που είχαμε που ήταν πάρα πολύ με το κοινό άμεση σχέση μας κατεβαίνετε στο άνεση στο μεγάλο και στο πάνω άνεσης στον πολύ ωραίο και φιλόξενο χώρο που έχει πάρα πολύ εγκύτητα ο ηθοποιός με το κοινό θα ανέβει φέτος από 7 Οκτώβρη ο «Έβρος απέναντι» που είναι ένα έργο των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέπα το οποίο το γνωρίζω και το αγαπάω 30 χρόνια 28 για την πλήρη ετή το είχα δει ως παιδί πολλές φορές και όλες το είχα δει στην Κύπρο, στον θεατρικό οργανισμό

Κύπρο τον είχε ανέβει και το είχα ερωτευτεί αυτό το έργο ευρέθηκα να το κάνω γιατί ήθελα να παίξω το ρόλο του Κούρδου που εισβάλλει στη ζωή που εισβάλλει στη ζωή των τεσσάρων νεόπτωχων όπως λένε οι συγγραφείς Ελλήνων παρόλα αυτά η μοίρα έφερε να το σκηνοθετώ και να μην παίζω γιατί συμπίπτουν οι μέρες με τον Τζόνι Μπλε παρόλα αυτά έχω πολύ μεγάλη αγάπη και πολύ μεγάλη προσμονή γιατί νιώθω ότι είναι ένα πολύ πολύ ωραίο στίχημα για μένα να σκηνοθετήσω ένα έργο που δεν είναι δικό μου που έχει ομοιότητες με τα δικά μου έργα και την ακρίβεια τα δικά μου έργα έχουν ομοιότητες γιατί εγώ έχω πάρει πράγματα από αυτό το έργο στην δική μου δραματουργία και παρόλα αυτά είναι και κάτι πολύ καινούριο για τα δικά μου δεδομένα Είναι γραφή Ρέπας Παπαθανασίου είναι λίγο στίχημα αλλά νομίζω ότι όχι Αυτό τώρα είναι λίγο παρεξηγημένο έχουν ταυτιστεί αυτοί οι δύο συγγραφείς με συγκεκριμένα πράγματα για συγκεκριμένες μερίδες του κοινού έχουν κάνει παρόλα αυτά τα πάντα Βαρύ δράμα σε κινηματογράφο και θέατρο, κομμωδία σε κινηματογράφο θέατρο και τηλεόραση

και πάρα πολύ ωραία έργα, μιούζικα, έχουν κάνει τα πάντα. Εδώ έχουν γράψει σκληρό ρεαλισμό πολύ πριν έτσι γίνει το πόεντο εισαγωγικό της μοδός στη Θεατρική Αθήνα και μάλιστα το κάνανε πολύ γενναία, πολύ γενναιόδωρο για τους τοπιούς. είναι ένα έργο που έχει πέντε ρολάρες δηλαδή εγώ το συγκεντρωθώ επειδή είμαι ηθοποιός υποφέρω που δεν παίζω και τους πέντε ρόλους αν ήταν δυνατόν αυτό πάμε στο ρελισμό της ζωής λοιπόν ο λόγος στη μία κόρια πρόβες το ένταση στο θέατρο και μετά σπίτι, παιδιά με τη βάλια με την ίδια κοπέλα είναι σκληρή η ζωή μου τα τελευταία χρόνια και όχι με έναν τρόπο που μπορώ έτσι να πω αχ, κοίτα τι ωραία που ζούμε στη ζωή στο φουλ.

Όχι, είναι σκληρή με έναν τρόπο που με κάνει να πω ότι αν συνεχίσω με αυτούς τους ρυθμούς και με αυτές τις εντάσεις πολύ σύντομα θα κλατάρω και πρέπει κάπως να το μαζέψω το θεματάκι. Εντάξει, η συνεργασία με τη Βάλια δεν τη θέλει κανείς από τους δυο μας διότι είναι πολύ δύσκολη αλλά δεν μπορεί κανείς από τους δυο μας να την αποφύγει γιατί είναι πολύ γόνιμη γιατί νιώθουμε και οι δύο ότι είναι πολύ σημαντικό που δουλεύουμε μαζί ελπίζω να το νιώθει και η Βάλια, εγώ το νιώθω δηλαδή και πάλι πρόσφατα είπα σε συνέντευξη και θα το επαναλάβω γιατί δεν αγαπάω την πρωτοτυπία εγώ είμαι ο βασικός κατασκευαστής αυτών των έργων και αυτών των παραστάσεων η κατασκευή οφείλεται κατά βάση σε εμένα η επιτυχία νομίζω ότι πάει πιο πολύ στη Βάλια το μερίδιο Το κερασάκι στην τούρτα.

Δεν είναι κερασάκι στην τούρτα. Έρχεται για να βάλει ένα κερασάκι και αλλάζει το παντεσπάνι και τη βάση και το σερβίρισμα και τις πορσελάνες. Είναι δηλαδή τόσο επιδραστική στα έργα μας και στις παραστάσεις μας που αρχίζω σιγά σιγά να νιώθω ότι πρέπει σε αυτή την καρέκλα που κάθομαι να καθόμαστε δίπλα-δίπλα και να μιλάμε για αυτά τα πράγματα βέβαια αυτό είναι πάντα επίσης δύσκολο γιατί ενώ φτιάχνουμε πράγματα μαζί δεν λέμε δεν έχουμε να πούμε ακριβώς τα ίδια πράγματα είναι μια πολύ συγκρουσιακή διαδικασία αλλά δουλεύει και όταν δεν δουλεύει και πάλι κάτι μας μαθαίνει κάπου μας πάει, κάπου μας οδηγεί αυτό Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. Θέλω πριν φύγεις να μου πεις γιατί δεν δουλεύει το ρολόι σου.

Το ρολόι μου έχει σταματήσει εχθές. Α, εχθές. Όχι χρόνια. Δεν εφομπιζού. Έχει σταματήσει. Ήθελα πολύ να το φορέσω σήμερα. Το βλέπω, λέω, έχει σταματήσει. Δεν έχει σημασία. Σε τάρει ωραία με το μάχο του παππούς μου. Μπορεί να το έχει βάλει επίκαινη σε αυτή την ώρα. Όχι όχι όντως και το σκέφτηκα και λέω τώρα αφού δεν δουλεύει τι το θες Λέω όχι δεν πειράζει Ταιριάζει Αφού ταιριάζει κάποιες φορές τα πράγματα είναι αυτό που φαίνονται και όχι αυτό που είναι Είσαι τρομερός ευχαριστούμε πάρα πολύ καλή επιτυχία Εγώ ευχαριστώ Αποχαιρετώντας λοιπόν τον Γιώργη μας τον αγαπημένο Και κοιτώντας με άγρια στα μάτια Γιατί σου έχω αραδιάσει μπροστά Εκατό χιλιάδες χαρτιά Μου έχεις αραδιάσει εδώ κυρίες και κύριοι Εκατό χιλιάδες χαρτιά για τις επαναλήψεις Τυπωμένα μπρος πίσω εν τω μεταξύ Για να κάνουμε θόρυβο Για τις επαναλήψεις φετινές Τι να πω Θέλω να σου κρατάω το χέρι για πέμπτη χρονιά Η Δίποδας Με τον Νίκο μας Α τώρα χαμογελάς Νίκος Κουρίς τι να κάνω Ω Γεωργίς τα είπαμε

Έλα το εθνικό που θα είναι Το αγαπημένος το contact Και ο αγαπημένος μου βυσσινόκηπος Του Έκτορα Λυγίζου Αλλά και η ερωτελεστία του Χρήστου Θεοδωρίδη Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού Που δεν πρόλαβα να δω πέρσι Θα το δούμε με την εσταθία Οπωσδήποτε Βέβαια η Δίκη που εσύ είδες Εγώ δεν είδα πέρσι Αλλά θα πάω του Άρη Πινιάρη πολύ εντυπωσιακό Κουζίνα του Γιώργου Κουτλή και Τζένι Τζένι δεν είδα δεν είδες Τζένι Τζένι να δεις είναι πάρα πολύ ωραίο σε Σουάρια Δολοφόνου σε Σουάρια Δολοφόνου σε έχεις δει ποτέ να πας να το δεις το Νικορέστι Χανιωτάκη θέατρο γκλόρια πρέπει να το δεις μια φορά στη ζωή σου επίσης θα πάμε στο 1984 με τον Γιώργο Παπαγιωργίου που δεν πήγαμε πέρσι Ανεξάρτητα κράτη Καλά τα έχουμε δει Όσοι δεν το είδατε τρέξτε Αλλά δεν είδα πέρσι εγώ το Arbyte Του παλούμπη με τον Αντώνη Και του Αντώνη Τσοτσιόπουλου το είδες εσύ Όχι και να πάμε σε αυτό Αμερικάνικος βούβαλος Αχ θέλω πολύ αυτό να το δω Να το δεις και θα κάνω και μεθαύριο το Γιάννη Μπέζο Που το σκηνοθετεί συνέντευξη

Στο νιους 247 Κυρίες και κύριοι σύντομα 24-7 Στο νιους 24-7 Με πρωταγωνιστές Νινιό, Κρόμπα και Τσουμάνη Το σωσμένο του Μπισμπίκη το είδες πέρσι Όχι θα σου πω όμως ότι το Σταύρο Τσουμάνη Τον είχα γνωρίσει πολύ μικρούλη Στην πρώτη κουζίνα του Νανούρη Νομίζω ότι θα μου πεις ότι ήταν συμμαθητής σου Ε όχι συμμαθητής μου είναι γιος μου Εντάξει Σωσμένο είδες παιδί μου πέρσι Με τον Μπισμπίκη Να πάμε μαζί Γιατί εγώ πέρσι είδα μια τεράστια βερσιόν είδα από τις πρώτες παραστάσεις και ναι είναι ωραίο να πάμε είναι ωραίο το έργο λοιπόν η από κάτω ναι τη Ζέτη Σφίτσιο που είναι η Ζέτη Σφίτσιο αυτή που είχε κάνει και το μίξερ που δεν πάει να πάμε και Δεσποινής Τζούλια αυτό το είχαμε υποσχεθεί στα παιδιά στο Γιάννη Τσορτέκη και στην Έλληνα Μαυρίδου να πάμε φέτος απόψε κανείς δεν πεθαίνει το είδαμε αλλά και στον κύριο Ζήλ του Θωμά Μοσχόπουλου που επαναλαμβάνεται που είναι η αντρική βερσιόν της Δεσποινίδας Τζούλια του Στρίτμπεργκ που κάνει και αύριο θα κάνω και το Μοσχόπουλο

όλα θα τα κάνει μια κόλλια φέτος παιδιά έχει πει πολύ δουλειά παρακαλώ διαβάστε εμάς κλένς το αγαπημένο σου κλένς τέλα ξεκινάει να πω για το κλένς να πάτε όσοι δεν το έχετε δει εγώ θα ξαναπάω θα ξαναπάς πάλι να βγεις χώμα ναι χώμα χώμα όχι γιατί επεξεργάζω με τα δραματουργικά στοιχεία κάνω τη Γεωργία Οικονόμου κυρίες και κύριοι στο πλέντ εγώ δεν θα ξαναπάω θα πάω στα καινούργια του Κάτζα για να πιω και μια μπύρα μετά με το φίλο μου το Χρήστο το Λούι θα έρθεις και εσύ τώρα Μέρη Μινάδη, Μήτρης Καπουράνης Νατάς Εξιδαβελίνη, Γιώργος Ζιγούρης Νικολάκη Ζεγκίνογλου, Θανάση Ραφτόπουλος εντάξει παιδί μου Πάμε στο παρακάτω Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γούλφ Σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια Αυτό δεν το είδα πέρσι Με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη και την Εφ Μουρίκη Θέλω να πάω φέτος Κι εγώ δεν το είδα Παρότι κάναμε Κάτι κάναμε Επίσης οικογένεια Άνταμς Κι αυτό δεν το είδα Αλλά ωραίο θα είναι αυτό να πάρουμε και τα παιδιά Να πάρουμε και τα παιδιά οπωσδήποτε Επίσης θέλω πάρα πολύ την τελευταία έξοδο

Τελευταία έξοδος Ρίτα Χέιουόρθ Σε σκηνοθεσία Δημήτρη και Ωρέστη Σταυρόπουλου Με τους Νίκου Με τους Νίκου Με τον Νίκο Ψαρά Δημήτρη Παπα-Νικολάου Μάνο Πακούς και Γιάννη Ποστατζόγλου Οπωσδήποτε αυτό Γιατί δύο φορές που ήταν να πάω γιατί είναι και φίλος ο Νίκος Δεν πήγα Δεν πήγες στο φίλο σου Όχι, δεν θυμάμαι για σοβαρό λόγο όμως.

Τι που ήταν άρρωστο το παιδί και δεν μπορούσε να βγω. Καλά, εδώ να σημειώσω ότι η μία κόλλια τις μισές παραστάσεις ακυρώνει για ένα πολύ σοβαρό λόγο. Και μετά με στέλνει μόνη μου και μετά τσαντίζεται κιόλας. Θα συνεχίσω στο θέατρο με έτσι το «Εσύ και τα σύννεφά σου». Δεν απαντάς. «Η πόρνη από πάνω», «Ο μάρτυρας κατηγορίας της Άγκαθα Κρίστη».

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται που κάνει ο Μάνος Καρατζογιάννης στο θέατρο Σταθμός. Αυτό θέλω πάρα πολύ να το δω. Το Μπέικον που επιστρέφει. Ναι, απόψε τρώμε σιωκάστης, καλέσεις, σκοτώθηκες νωρίς. Νοχα Βελάνδη. Νοχα Βελάνδη, ναι, ναι. Επίσης η Αθανασία της Νεφέλης Μαϊστράλη σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη. Οι Σπυριδούλες επίσης στην εφέλιμα στραγγί.

Τώρα προλαβαίνει κάποιος να σημειώσει. Έλα κάτι θα κρατήσει. Ωραία. Έλα πάμε. Άγριος πόρος. Το κυβότιο θεός της σφαγής στο στούντιο Μαυρομιχάλη. Παιδιά γίνεται χαμός από επαναλήψεις. Θα σε λέω Μαρία. Εμένα. Τι λες. Τον Γιάννη Παλαβού και Μπιζούντε Καντ. Α Μπιζούντε Καντ οκ. Σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη, ενώ στο Θέατρο Άβατον συνεχίζεται η Φόκια.

Στο Όλβιο επιστρέφουν για τέταρτη και τελευταία σεζόν τα. Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφυρίγμα τρένου. Για τέταρτο χρόνο οι κάλπιδες. Πόρε χαμός. Η Λύσσια Βολανάκης για δεύτερη σεζόν η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου της Φωτεινής Αθερίδου. Μας έχουν πει ότι είναι ωραίο αυτό. Επίσης, οι κρυές που μαζεύουν τσουκνίδα για εκατοστή δεύτερη φορά Τι μου δείχνεις το Μέγκελε στο πλήφα και αυτό, μάρτυρας κατηγορίας του Νικορέστη Χανιωτάκη Χαμός παιδιά δεν ξέρω αν βγάλανε άκρη Στο κάτω χώρο του θέατρου κόσμου τα είπαμε τα άνθη του κακού Όχι δεν τα είπαμε, του Σέργιο Μπλάνκο Και στο 104 η μαύρη κομμωδία 16 Μην μπλέξετε τους αριθμούς 16. Τα είπαμε όλα?

Νομίζω τα είπαμε όλα. Σχεδόν όλα. Κάθε τρίτη με το Μόρι. Κάθε τρίτη με το Μόρι. Αυτό με τον Γεωργόρη Βαλτινό και τον Γιάννη Σαρακατσάνη. Τα είπαμε νομίζω όλα. Συγχωρέστε μας εάν κάποιο έχουμε ξεχάσει. Επίσης συγχωρέστε μας αν σας αγχώσαμε. Με όλα αυτά. Αυτό παθαίνει όμως η μία όταν έχει. Αρβάητη είπες. Είπα αρβάητη. Α, την Καριάτιδα δεν είπαμε Βέβαια Ναι, ναι, ναι Που επιστρέφει στο θέατρο ΚΑΠΑ Και νομίζω κάπου εδώ τύρι, τύρι, τύρι, τύρι Τύρι, τύρι, τύρι, τύρι Γενικά οι επαναλήψεις είναι σοβαρό θέμα Διότι σημαίνει ότι έχουν πάει καλά πέρσι Έχουν πάει καλά πέρσι, ναι, ναι Αυτό είναι μια ασυγουριά για σας Επομένως διαβάστε τώρα Γεωργία Οικονόμου στο News247 Για τις επαναλήψεις Για τις επαναλήψεις Θα σου ξανατυπώσω 100 χαρτιά Ναι με τις καινούργιες Πάμε τυρί τύρι Όχι ήτανε Έχουμε ενοχή απόλαυση Και μετά το τυρί τυρί τυρί τυρί Πάμε να κάνουμε μια ενοχή απόλαυση Σε επανάληψη Τις αρέσει να κάνεις και να ξανακάνεις και να ξανακάνεις Τώρα τι σκέφτηκα αυτή την ερώτηση

Να τακτοποιώ το σπίτι πριν πέσω για ύπνο Τι ωραία ενόχια απόλαυση Και στάνεις καλά μετά Ναι ναι ναι πάρα πολύ θέλω το πρωί όταν πίνω καφέ Να είναι όλα τακτοποιημένα και καθαρά Δεν μπορώ να έχω Κάτι ατακτοποιητό Αυτό Εντάξει και εγώ το έχω αυτό αλλά δεν το κάνω πριν κοιμηθώ Το κάνω και όταν ξυπνήσω γενικώς Δεν μπορώ να αρχίσω να δουλεύω ή να διαβάζω Αν είναι το σπίτι ατακτοποιητό Αλλά εννοούσα κάτι πιο hot Όχι να πούμε τα του ζωδίου μας Παρθένη Να πούμε και χρόνια πολλά στη Γεωργία Οικονόμου που γιόρταζε στις 20 Σεπτεμβρίου Και εσύ στις 24 Αυγούστου Είναι λίγο πιο πριν, δεν είναι τώρα για να μην πούμε τώρα Να μας χαιρόμαστε πριν Να είμαστε καλά Να πούμε όμως ότι είναι λίγο ένοχη η απόλαυση ότι κάθε χρόνο γιορτάζουμε τα γενέθλιά μας και είμαστε ζωντανές σε αυτόν τον κόσμο Καλό?

Γιατί είναι μια επαναληπτικότητα που τη χαιρόμαστε Και λίγο ένοχα Εσύ Εγώ τώρα σε λίγο θα την γιορτάζω ένοχα Γιατί αυξάνει το νούμερο Μόλις περάσει το 6 Σταμάτα που θα περάσει το 6 Τι θα πούμε μετά Θα λέμε είπαμε ότι έχω σταματήσει 56 χρόνων Αν όποιος με ρωτάει θα λέω συνέχεια 56 Τέλος ό,τι ηλικία και να είμαι Θα λέω 56 Λοιπόν για πες εσύ την ένοχη σου απόλαυση Ένοχη απόλαυση στο θέατρο Μ' αρέσει Α συνήθεια Ένα κενό που μεγαλώνει Το βλέπω Μαζονάκι Θα το κόψεις εσύ αυτό Μετά που κάνουμε δουλειά και φτιάχνουμε το μοντάζ Για να το κάνει ο Γιάννης Να αυτό είναι ωραίο Γιατί αισθάνομαι ότι έχω τον έλεγχο όταν κόβω τα podcast μας Αχ Παναγία μου αυτή ήταν η ένοχη σου απόλαυση Ωραία Λοιπόν αυτό ήταν λοιπόν ένα podcast Για τα sold out Τα sold out και τις επαναλήψεις Του χειμώνα που μας έρχεται 2026-2027 Καλεσμένος μας ήταν ο sold out του ελληνικού θεάτρου Γιώργης Τσουρίς.

Και ήμασταν μαζί με τη Γιώργη Εικονόμου. Και τη Μία Γκόλια. Μας ακούτε κάθε Πέμπτη νέο επεισόδιο στα Apple Podcasts και το Spotify.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00