Οι Καταραμένες Ιστορίες του Hollywood
Something WickedΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Από τον καταραμένο τάφο του Τουταγχαμών… μέχρι τον πίνακα που λέγεται πως προκαλούσε φωτιές. Από την «κατάρα» του Superman… μέχρι τους μυστηριώδεις θανάτους γύρω από το Poltergeist. Σε αυτό το επεισόδιο του Something Wicked εξερευνούμε τις πιο διάσημες και ανατριχιαστικές κατάρες της σύγχρονης ιστορίας. Ήταν όλα απλές συμπτώσεις; Ή μήπως κάποια αντικείμενα, μέρη και ταινίες κουβαλούν κάτι πραγματικά σκοτεινό; ☠️ Η Κατάρα του Τουταγχαμών 🎨 Ο καταραμένος πίνακας “The Crying Boy” 🦸 Η κατάρα του ...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Θέμα του σημερινού μας επεισοδίου, οι κατάρες. Και δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ όταν σκέφτομαι τη λέξη κατάρα, αμέσως σκέφτομαι τρία πράγματα. Αρχαία Αίγυπτο, γιαγιάδες, και το γεγονός ότι εγώ προσωπικά δεν μπορώ να φάω γλουτένι. Ακυριασκέψη τελείως, αλλά σκέψου τι μεταφυσική δύναμη θυμού είχαν οι γιαγιάδες στην Αρχαία Αίγυπτο που δεν μπορούσαν να φάνε γλουτένι.
Γιατί δεν ήξεραν κιόλας. απλά μία στο τόσο που έτρωγαν τους έβρισκε ένα μεγάλο κακό. Ή αυτές ή τους γύρω τους, όπως το δει κανείς και ό,τι συμπτώματα βγάζει ο καθένας. Αν γουγλάρω τώρα αν θεωρούταν ο Κιν να κλάνει κανείς στο τραπέζι στην Αρχαία Αίγυπτο, πιστεύετε θα ανισχύσει πολύ κάποιους ο παλαιούς τους, Google. Λοιπόν, καμιά φορά σκάβεις για πυλό και βρίσκεις χρυσάφι, φίλοι και χθροί.
Το να αερίζεται κανείς λοιπόν στην Αρχαία Αίγυπτο γενικά το θεωρούσανε μία φυσική κίνηση, η οποία όμως κάποια φορά μπορεί να ήταν λίγο αγενής, αλλά ήταν μία φυσική κίνηση του σώματος. Οι απλοί άνθρωποι λέει του φερόντουσαν λες και είναι μια κανονική κίνηση, αλλά για τον Φαραώ ήταν πάρα πολύ σημαντικό πράγμα, μιας και υπήρχε ένας άνθρωπος το οποίο η δουλειά ήταν να είναι, αχ πώς μεταφράζεται, το guardian, να είναι αυτός το σπάνι που προσέχει το royal rectum.
Το royal rectum πώς μεταφράζεται, άμα ψάξω και αυτό φίλε θα μου πάρουν τηλέφωνο. βασιλικό κολλή. Βασιλικό κολλή. Αυτό το επεισόδιο έχει ξεκινήσει εξαιρετικά. Ελπίζω να σας έλειψαν το podcast, γιατί διαφορετικά θα δυσκολευτείτε να το δικαιολογήσετε. Υπήρχε λοιπόν ο Guardian of the Royal Rectum, ο οποίος και καλά πρόσεχε το πεπτικό του σύστημα.
Ήθελε, έπρεπε να καταλαβαίνει σε τι κατάσταση είναι το πεπτικό σύστημα του Φαραώ. Έχω πολλές ερωτήσεις και θα... Να θυμάστε αυτό που λέω, θα ψάξω αυτό το θέμα περιττέρω και θα επιστρέψω πίσω με πληροφορίες. Αλλά η κύρια μου ερώτηση αυτή τη στιγμή είναι αν στην καθημερινότητά του έπρεπε να μυρίζει τις κλανιές του Φεραώ για να καταλάβει αν είναι υγιής ή όχι.
Αυτή τη στιγμή αυτή την ερώτηση έχω. Νομίζω το έχω ξαναναφέρει πολλές φορές, αλλά έχω μια αδυναμία σαν άνθρωπος και αυτό είναι το χιούμορ με τις κλανιές. Γενικά οτιδήποτε έχει να κάνει με κλανιές, όταν με βλέπεις τώρα, όσοι με βλέπετε, αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να κάνω σε ήρεμο πρόσωπο αυτή τη στιγμή. Ό,τι έχει να κάνει λοιπόν με κλανιές, λυγίζω. Δεν έχει σημασία σε τι περιβάλλω. Νήμαι, θεωρώ τις κλανιές, πικ χιούμορ.
Είναι η δική μου αχύλιος πτέρνα. Anyway, έχουμε ξεφύγει τελείως από το κεντρικό μας θέμα. Οι γιαγιάδες λοιπόν μπορούσαν να ανακλάουν ελεύθερα στην αρχαία Αγίδα όπως το φαίνεται. Οπότε φαντάζομαι πως άμα είχες γιαγιά μου και ηλιοκάκι στον περιγυρό σου, εσύ έριχνες τις κατάρες και είχες γιαγιά. Το θέμα λοιπόν του σημερινού επεισοδίου είναι οι κατάρες που υπάρχουν εκεί έξω και οι ιστορίες γύρω από αυτές.
Οι κατάρες είναι πιο ποιοτικού περιεχομένου από αυτές που έχω σας δείξει μέχρι τώρα, σας το υπόσχομαι. Και συνήθως, για να κερδίσουμε το δρόμο μας, οι ίνστρουμες της τερμπής μας πείρουν πραγματικά. Συγκεκριμένα νομίζω τις ιστορίες έχω ξεχάσει να βάλω. Θα επαναρθώσω και θα τα βάλω όλα. Θα προσπαθήσω όταν θα δει αυτό το επεισόδιο να βγουν και όλα τα υπόλοιπα.
Αν όχι, ρε παιδιά, να πάτε να τα δείτε στο YouTube. Ήταν ωραία. Ήταν ωραία τα θέματα. Απλά ξέχασα. Ήμουν διακοπές και ξέχασα να τα αναβάσω στο Spotify. Οκ. Ξέχασα. Δεν μπορώ να πω με 100% σιγουριά γιατί δεν θυμάμαι ακριβώς. αλλά νομίζω πως η ιδέα της κατάρας είναι το κάτι που με σύστησε στον κόσμο του μεταφυσικού γενικότερα και αυτό το θέμα και το επόμενο θέμα κάπως συνδέονται, είναι παρόμοιο το θέμα, τέλος πάντων αυτή η ιδέα είναι που με σύστησε στον κόσμο του μεταφυσικού, δεν θυμάμαι χαρακτηριστικά πότε, αλλά θυμάμαι να διαβάζω ένα βιβλίο για την κατάρα στην αρχαία Αίγυπτο επειδή μου για τον Φαραώ και έξιες που ανοίγουν κλασικά τον τάφο και λοιπά και λοιπά και σκάβουν οπότε θυμάμαι αυτή είναι η πρώτη φορά που διάβαζα ένα παιδικό βιβλίο είχε αυτό το θέμα, κάτι σαν ένα τριχύλες τύπου.
Εκεί λοιπόν ξεκίνησε το λόρ μου, εκεί είπα κάτσε εδώ κάτι έχουμε ξέρω τι θα κάνω στη ζωή μου από εδώ και πέρα. Έχω μαζέψει λοιπόν σε αυτό το επεισόδιο πέντε έτσι τρανταχτές διαφορετικές κατάρες και όπως ανέφερα η πρώτη εννοείται είναι η κατάρα του Τουτανχαμών. Να δούμε όμως για αρχή από πού προήλθε η ιδέα της κατάρας. Μεγάλη συζήτηση και ένα κομμάτι αυτής της συζήτησης θα κάνουμε στο επόμενο επεισόδιο.
Το βρίσκω πάρα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Γενικά το θέμα της κατάρας και το μου έρχεται κακό από κάπου που είτε κάποιος το ευχήθηκε, είτε κάπου το βρήκα, είτε κάπου στο ether μου έρχεται κάτι κακό. Νομίζω πως είναι κάτι που οι άνθρωποι το έχουμε όσο υπάρχουν άνθρωποι, τόσο υπάρχει αυτή η ιδέα. Μεγάλη ανάλυση, φοβερό θέμα. Άμα κάποιος έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτά, δεν ξέρω τι πρέπει να σπουδάσεις για να γράψεις κάποιους διπλωματικοί για αυτό το θέμα.
αλλά άμα υπάρχεις εκεί έξω, άμα έχετε κάποιον περίεργο φίλο που κάθε ώρα που βρίσκεστε ξερογώ σε μια παρέα σας λέει για την διπλωματική του ή για τις κατάρες ή το concept γενικά αυτό για κάτι αντίστοιχο και είστε όλες φασιπχώρες όπως είστε τώρα και ποιος κάθε θα το διαβάσει αυτό και τέτοια, εγώ θα το διαβάσω με μεγάλη χαρά.
Η ιδέα λοιπόν της κατάρας λέει ξεκίνησε, στα αρχαία χρόνια προφανώς, και ξεκίνησε με την ιδέα ότι οι λέξεις μας έχουν δύναμη. Και ξεκίνησε στην μετροσποταμία, Αίγυπτο και Χιμπριου. πώς χάνει τρανς λέει το χίμπριο στην εβραϊκή εβραϊκό χέστο σήμερα δεν είναι πολύ αργά ρε παιδιά γι' αυτό από τη μία έχω ενέργεια και είμαι πάρα πολύ κόζη και είμαι πάρα πολύ ωραία και από την άλλη ο εγκέμφαλος δεν λειτουργεί τέλος πάντων για σήμερα θα πούμε ότι οι κατάρες προήλθαν από τον αρχαίο κόσμο από αρχαία από τα αρχαία χρόνια έχουμε αυτή την ιδέα και υπάρχουν και στη βίβλο Χρησιμοποιείται και πάρα πολύ στη βίβλο το concept Υπάρχει η ιδέα της κατάρας γενικότερα Και βρίσκω απίστευτα ενδιαφέρουσα την ιδέα Το ότι τα λόγια έχουν δύναμη Γιατί όλοι προφανώς ξέρουμε ότι τα λόγια έχουν δύναμη Εννοείται πως μπορείς να φέρεις κακό με τα λόγια σου Και γι' αυτό το βρίσκω πάρα πολύ ενδιαφέρον Το πώς μπορείς να το αναλύσεις Έχει πολύ ζουμί ρε παιδί μου Ακούγεται χαζό αλλά έχει πολύ ζουμί
Για εμένα προσωπικά η ιδέα της κατάρας χωρίζεται σε δύο κομμάτια. Ένα κομμάτι που μπορούμε να αποδείξουμε και ένα κομμάτι το οποίο δεν μπορούμε να αποδείξουμε, αλλά εμένα μου αρέσει να πιστεύω ότι είναι αλήθεια γιατί εμένα έτσι μου αρέσει να ζω. Αυτός ο κόσμος μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον. Αυτό που προφανώς μπορούμε να αποθήξουμε είναι η δύναμη της λέξης. Είτε το θέλεις είτε όχι, όταν κάποιος σου λέει κάτι, πολύ συχνά αυτό μπορεί να μπει μέσα στο μυαλό σου, ειδικά όμως σου λέει κάτι το οποίο ήδη υπάρχει σαν ανεσφάλεια μέσα σου, μπορεί να μπει μέσα στο μυαλό σου και να ξεκινήσει ένα συγκεκριμένο ντόμινο από πραγμάτα.
ρε σήμερα χέστο λοιπόν στα ρόσκα το έχουμε πάρα πολύ στην ροσκη, στην σλάβικη κουλτούρα τέλος πάντων την μαγεία και τέτοια το λέμε ενεργοποιούνται προγράμματα ότι κάποιος ενεργοποιεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα μου αρέσει αυτή η ιδέα γιατί αναγνωρίζει το γεγονός ότι στη ζωή πολλά πράγματα πάνε σαν ντόμινο το ένα πράγμα οδηγεί στο άλλο επί της ουσίας όμως αναφέρεται στο γεγονός ότι κάποιος μπορεί να σου πει κάτι αυτά τα λόγια να σου μπουν λίγο μες στη ψυχή, να σου μπουν μέσα στο μυαλό είτε συνείδητα είτε ασυνείδητα, πολύ συχνά συνείδητα χωρίς να το καταλαβαίνουμε καν και αυτά τα λόγια να επηρεάσουν τις πράξεις μας αργότερα ή τη ζωή μας, το πώς θα εμφανιστούμε σε κάποια σχέση σε κάποιο, να σου πω, σε κάποια δουλειά, σε κάποιο interview δουλειά σε οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσουν τη αυτοπεποίθησή σου μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο εσύ βλέπεις την κατάσταση, άρα επηρεάζεις κι εσύ την κατάσταση με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις την κατάσταση.
Είναι πολλά. Αλλά μπορούμε με τη λογική μας προφανώς να καταλάβουμε ότι εννοείται πως έχει επίπτωση το κάτι που μπορεί να σου πει κάποιος, ειδικά μου αυτή η ανασφάλεια ήδη υπάρχει, αλλά ακόμα και αν δεν υπάρχει, υποσυνείδητα μπορεί να μπει μέσα στο μυαλό σου. Οπότε, journaling, journaling και πάλι journaling. Βέρετε ένα τετράδιο να τα γράφετε και να παρατηρείτε τα προγράμματα που έχουν ενεργοποιηθεί αυτό το καιρό στη δική σας ζωή. Ποια ντόμινο ακολουθείτε και αλλάξτε αυτά τα ντόμινα. Φοβερό τυπ τώρα. Μεγάλη συζήτηση πάλι, αλλά εμένα μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η ιδέα με τα προγράμματα και το ότι ξέρεις ενεργοποιούνται συγκεκριμένα προγράμματα και ξεκινάει η ροή και πάει κάπως λίγο στον αυτόματο μέχρι εσύ να κάνεις κάποια κίνηση για να το σταματήσεις.
να κάνεις κάποια συνειδητή απόφαση η οποία ξεφεύγει από αυτό το ντόμινο. Παίρνεις μια άλλη στροφή και το ντόμινο στοματάει. Το δεύτερο κομμάτι λοιπόν της κατάρας για μένα είναι αυτό που δεν μπορούμε να αποδείξουμε και αυτό είναι η κατάρα από μακριά. Κλασικά φτιάχνω ένα κουκλάκι, το πετάω, το πατάω, το κατουράω, βάζω πράγματα μέσα και κάνω κακό στον άνθρωπο.
Αυτό υπάρχει κόσμος που το πιστεύει, υπάρχει κόσμος που δεν το πιστεύει, Υπάρχει κόσμος που τα εξηγεί με φυσική ενέργεια. Εγώ προς το πικά δεν το έχω ψάξει, δεν μπορώ να σας πω. Δεν θα προσποιηθώ ότι ξέρω κάτι το οποίο δεν ξέρω. Αλλά εμένα μου αρέσει να πιστεύω ότι είναι αλήθεια. Εμένα μου αρέσει να ζω σε έναν κόσμο που υπάρχουν εμεράιδες.
Υπάρχουν όλοι τέτοιες πράγματα. Και υπάρχουν μεταφυσικά και υπάρχουν φαντάσματα. Και υπάρχουν ψυχές. Και υπάρχει ακόμα καρμα. Μου αρέσει. Με διασκεδάζει. Στην Αρχαία Αίγυπτο πάρα πολύ. Και στο ότι όταν ανοίγουν έναν τάφο... ακολουθεί κάτι κακό. Πάντα μου φαινόταν περίεργο το γεγονός... ότι σκάβουμε τις τάφες στην Αρχαία Αίγυπτο...
γιατί επί της ουσίας... είναι ένας άνθρωπος εκεί πέρα, ρε φίλε. Γιατί πας και σκάβεις... Καταλαβαίνω γιατί πας και σκάβεις... αλλά αποκλείεται να μην σου ρουθεί κάτι κακό. Αποκλείεται να είναι ok αυτό. Πάντα μου φαινόταν περίεργο. Το καταλαβαίνω από την μία, αλλά από την άλλη δεν το καταλαβαίνω. Με την ίδια λογική κάποιος θα σκάψει εμάς.
Μπορεί και να ήθελα όμως. Άμα η ψυχή μου είναι δεμένη στα κόκαλα μου, μπορεί και να ήθελα σε κάποια χρόνια έτσι να με βγάλουν. Θα είμαι σαν φάντασμα πάνω από τον ερμητή και θα του πω για πες τι πιστεύεις για μένα. Η πρώτη κατάρα λοιπόν που θα συζητήσουμε είναι η κατάρα του Τον Χαμόνο, ο οποίος ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος βασίλειφτε βασίλειφτε, βασίλειβε στην Αρχαία Αίγυπτο, μεταξύ 1333 και 1323 π.Χ.
Γιατί σου φαίνεται περίεργο, σε περίπτωση που δεν ξέρεις πως πάνε αυτά, γιατί είναι π.Χ. Όταν είμαστε π.Χ. μετράμε ανάποδα, από πολύ μακριά μέχρι πιο κοντά, τέλος πάντων. Βασιλείο περίπου λοιπόν 10 χρόνια το Πελικάρι και πέθανε όταν ήταν 19 ετών Τον έθαψαν μαζί με άλλους Φαραώστ, γυλάδα των βασιλέων Και περισσότερο από 3.000 χρόνια αργότερα, το Νοέμβρη του 1922 Ένας Βρετανός αποφάσισε να σκάψει, φίλα δει μήπως και βρει κάτι να ψηρίσει Ο Βρετανός αυτός ήταν ο Χάουαρτ Κάρτερ και συμμετείχε τόσο σε μια αποστολή για να δούμε μήπως και βρούμε κάτι να ψηρίσουμε.
Ο Χάουερντ λοιπόν ήταν άνθρωπος που εντόπισε τον τάφο του του Ταγχαμόν πίσω από μία μυστική είσοδο. Πόσο hyped πρέπει να ήταν εκείνη τη μέρα, πόσο εμπειρία ζωής πρέπει να είναι αυτό. Σκέψου λίγο εκείνη τη μέρα, σκέψου αυτόν τον άνθρωπο εκείνη τη μέρα, εγώ θα κατουργέμουν απάνω μου. Τι εννοείς βρήκες μια μυστική είσοδο στην κοιλάδα των βασιλέων και ανακάλυψες τον τάφο του Τουταγχαμόν.
Δεν θα το βούλωνα ποτέ ξανά. Θα έμπαινα μέσα σε δωμάτιο με ντουντούκα, ανοίγουν λοιπόν τη μυστική είσοδο, ανοίγουν τον τάφο και τι να δούνε. Πολλά πολλά χρυσαφικά και ένα τεράστιο φυσαυρό ο οποίος περιβάλλει τη μουμιά του Τουταγχαμόν. Το ξέρεις, το πέτρενο αυτό που είναι μέσα η μουμιά. Η ιστορία αυτή έχει και άλλο υπόβαθρο γιατί η αποστολή του Κάρτερ είχε χρηματοδοτηθεί σε περίπτωση...
Εγώ πάντα δεν αρχίζω να πω πού βρίσκουν τα χρήματα ρε φίλε και πάνε και το κάνουν αυτό. Ποιος το χρηματοδοτεί. Και το χρηματοδοτούν συνήθως ιδιώτες οι οποίοι απλά γουστάρουν πολύ αρχαία Αίγυπτο. Οπότε άμα έχεις πάρα πολλά χρήματα και γουστάρεις πάρα πολύ αρχαία Αίγυπτο δίνεις τα χρήματά σου σε επιστήμονες στην ιδέα των οποίων πιστεύεις πάρα πολύ και τους λες πάνε βρες μήπως και βρεις κάτι ξέρω και τονίζω σκέψου να έχεις τέτοιου είδους χρήματα ρε φίλε σκέψου να έχεις τόσα χρήματα που απλά τα δίνεις σε ένα man και του λες ναι ναι ναι πήγαινε πήγαινε στον έρημο πάρε και πάρα πολλά άτομα μαζί σου θα πληρώνω το μισθό σου όλους αυτούς σκάψτε ναι σε ένα τυχαίο σημείο στην έρημο ναι σκάψτε μήνες περάστε εκεί πέρα Θέλω να μάθω αν ήταν οκ, οι γιαγιάδες να κλάδουνε στην Αγίπτο.
Είναι το πάθος της ζωής μου. Όπως φαντάζεστε λοιπόν, για τους δύο άντρες, για τον συγκεκριμένα τον επιστήμονα και αυτόν που τον χρηματοδοτούσε, ήταν φοβερή εμπειρία αυτό, ήταν φοβερή ανακάλυψη, οι εφημερίδες μιλούσανε γι' αυτό ασταματητή, και χρειάστηκε σύνολο μια δεκαετία για να ψηρίσουν αυτόν τον τάφο. Νόμιμα, θεωρητικά.
αλλά χρειάστηκε μια δεκαετία για να βγάλουν ό,τι υπήρχε εκεί μέσα από τον τάφο. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περίοδου φαίνεται να ακολουθούσε ασθένεια και κακοτυχία οποιονδήποτε έμπλεκε με αυτόν τον τάφο. Και εδώ υπάρχει λίγο η συζήτηση το ότι μιλάμε για 10 χρόνια και μιλάμε για μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων. Οπότε είτε το θέσετε όχι θα υπάρξουν εθάνωτε ή θα υπάρξουν περίγραφες καταστάσεις, θα υπάρξουν.
αλλά νομίζω πως η ιδέα του ότι είναι ίσως λάθος και ίσως λίγο περίεργο να λέει λατούμε νόμιμα και καλά έναν τάφο και να μας παίρνει μια δεκαετία να βγάλουμε από εκεί μέσα ότι υπάρχει, ίσως δεν θα έπρεπε να το βγάζουμε από ότι φαίνεται υπάρχει στο μυαλό του κόσμου γενικό τρόπο όταν έρθανε και κυκλοφορούν ιδέες για την κατάρα του Τουταγχαμό και μέχρι σήμερα είναι από τις πιο γνωστές ιδέες και από τις πιο γνωστές κατάρες.
Ο πιο γνωστός θάνατος από όλους αυτούς ήταν ο γνωστός του Κόμη του Κάρνεβον, δηλαδή του τύπου που έκανε τη χρηματοδότηση, ο οποίος πέθανε τον επόμενο χρόνο μετά την ανακάλυψη και ήταν μόλις 56 ετών όταν πέθανε. Πώς πέθανε ο Κόμης, δεν πέθανε με περίεργο τρόπο άμα το σκεφτείς, γιατί είχε ένα αυτοκινηστικό ατύχημα αρκετά χρόνια πριν, πέθανε 56, άρα όταν βρήκαν τον τάφο ήταν 35 και το ατύχημα ήταν όταν αυτός ήταν 30.
Ωραία, άρα πολλά χρόνια πριν είχε ένα τροχαίο και μετά από αυτό το τροχαίο είχε μια σειρά από επιπλοκές που του κάνανε τόσο πολύ συχνές λοιμόξεις και ασθένειες και ουσιαστικά μια βαριά λοιμόξη είναι που έβαλε τέλος στη ζωή του. μπορούμε να το πούμε τυχή, μπορούμε να πούμε ότι ίσως η κατάρα ήρθε και βρήκε ευνοϊκές συνθήκες και ξεσπάτσε εκεί που θα μπορούσε να πατήσει.
Άρα, τέλος πάντων, επειδή της ουσίας πέθανε λόγω πνευμονίας, γιατί μια λίμωξη του προκάλεσε έντονη πνευμονία και πέθανε λόγω πνευμονίας. Υπάρχει όμως θεωρία πως αυτή η πνευμονία συνέβη επειδή τον τσίπησε ένα κουνούπι την ώρα που βρισκόταν στο Κάιρο, γιατί βρήκανε τον τάφο του τον χαμόν, και τον τσίπησε αυτό το κουνούπι τέλος πάντων και επηρέασε το ανασυπηρετικό του σύστημα που ήδη δεν ήταν καλά και μετά επηρέασε τα πνευμόνια του και προκάλεσε έντονη πνευμονία στους πνευμόνες του και λόγω αυτού πέθανε.
αλλά όλα ξεκίνησαν από το Κουνούπι στο Κάιρο, θεωρητικά. Και εδώ ξεκινάνε τα περίεργα. Ένα μήνα αργότερα πεθαίνει ο δεύτερος χρηματοδότης, ο George J. Goode και πεθαίνει και αυτός από πνευμονία. Μετά πεθαίνει ο Αιγυπτολόγος Hugh Evelyn White, ο οποίος συμμετείχε και αυτός σε αυτή την ανασκαφή και ο συγκεκριμένος αυτοκτόνησε με πυροβολισμό.
Μετά από αυτός της θερμοκρασίας, άντως άρεσε να κυκλοφορεί έντονα η ιδέα ότι υπάρχει κάποιο είδους κατάρα και ότι αυτή η κατάρα ακολουθεί οποιονδήποτε ασχολείται με αυτόν τον τάφο. Το 1924, καλούνε τον Σερ Αρτσιμπαλτ Ριντ, ο οποίος ήταν ειδικός στην ιατρική ακτινολογία, τον καλούνε να κάνει ακτινογραφία για να δει τη μουμια του το ταγχαμόν μέσα στο τέτοιο, για να τη δουν.
Αλλά ο άνθρωπος πεθαίνει λίγες μέρες πριν προλάβει να το κάνει. Δεν θα σας διαβάσω τώρα όλα αυτά που έχουν συμβεί, αλλά ο κατάλογος σύνολο όσων έχουν επηρεαστεί από αυτό το πράγμα περιλαμβάνει αρχαιολόγους, εργάτες και άτομα τα οποία δεν είχανε καν έρθει κοντά στον τάφο ή είχαν βρεθεί κοντά στη Μόμια, αλλά είχαν κάποιο είδους σχέση με το project.
Οι ίδιοι αρχαιολόγοι και επιστήμονες εννοείται πως αρνούνται έντονα την ιδέα της κατάρας και ότι υπάρχει κάποιου είδους κατάρα, αλλά αυτό προφανώς δεν επηρεάζει τις εφημερίδες γιατί όλοι άρχισαν να μιλάνε για αυτήν την κατάρα και podcast χρόνια αργότερα ακόμα μιλάνε για αυτήν την κατάρα. Μαρία όμως τι έγινε με τον τύπο που βρήκε τον τάφο.
Και αυτός είχε ένα στενάχωρο τέλος. Πέθανε βέβαια αρκετά χρόνια αργότερα, το 1939, σε ηλικία 64 ετών, γιατί ζούσε μόνος του στο διαμέρισμα. Η αιτία του θανάτου του ήταν ελέμφωμα Hodkin, που λέει είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου, η οποία πιο συχνά εμφανίζεται σε γυναίκες παρά στους άντρες, οπότε ήταν περίεργο που την είχε.
Οπότε κόσμος πάλι συνεχίζει να συζητάει ότι ήταν κάποιος επίρροης της κατάρας Ο ίδιος βέβαια ο Χάουαρντ Κάρτερ πάντα έλεγε ότι δεν πιστεύει στην κατάρα Και ότι αποκλείεται και όλα αυτά είναι μπουρδες και ο κόσμος απλά λέει βλακίες κλπ Η κατάρα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αρκετά ξεκάθαρη Διαταράσεις τον ύπνο ενός νεκρού τρέβα στο διάλογο Και όχι μόνο διαταράσεις τον ύπνο του, του κλέβεις και τα μπλιμπλίκια του Και αν θες να το πάμε και ένα βήμα πιο πέρα, όχι απλά του κλέβεις τα μπλιμπλίκια, κατά πώς πιθανότητα έδειξες και ασέβαια γιατί δεν ξέρεις ποια μπλιμπλίκια είναι τα πιο μονάκριβα μπλιμπλίκια, ποια είναι που έχουν την σημασία για το φάντασμα. Δεν ξέρεις, εσύ έκλεψες όλα τα μπλιμπλίκια και κατά πώς πιθανότητα πιο σημαντικά τα πέταξες.
Για παράδειγμα, επειδή με ένα μάμπι κάποιος στο σπίτι χρόνια αργότερα, θα φανταστεί ότι τα πιο σημαντικά πράγματα μέσα στο σπίτι είναι τα πιο ακριβά πράγματα της εποχής. Για παράδειγμα, ο καναπές. Προς μεγάλη μου έκπληξη το να έχεις ένα μαξιλάρι κάτω από τον κόλλο σου, το οποίο νομίζω είναι φτιαγμένο όπως ο ιδούς, κοστίζει έναν εφρό εν έτη 2026.
Θα νομίζω λοιπόν ότι είναι ο καναπές, αλλά στην πραγματικότητα το πιο μονάκριβο και το πιο σημαντικό μπλιμπλίκι μέσα στο σπίτι μου είναι ένα Nintendo DS. Το βρήκα στο Vintage, με παιχνίδια Scooby-Doo. Μπορεί και ο βασιλιάς Toot να είχε έναν ξύλινο σκαραβέο βουτυγμένο σε βερνίκι που ήταν ο δικός του σκαραβέος και ήταν ο αγαπημένος του και αυτοί τον πήραν και τον πετάξανε.
Και αν υπολογίσουμε και το φοβερό καρτούν με τον βασιλιά Τουτ που έπαιζε στο Σταρ, ταιριάζει πάρα πολύ στην προσωπικότητά του, άμα το σκεφτείτε. Ένα σχόλιο για Άννα των 30 ήταν αυτό. Πάμε παρακάτω. Η επόμενη κατάρα λοιπόν που θα συζητήσουμε λέγεται πολύ γενικά, αλλά είναι πολύ εύστοχο το όνομα, το αγόρι που κλαίει. Κρατηθείτε λοιπόν από τα σόβρακά σας γιατί πρόκειται για έναν καταραμένο πίνακα.
Και μου αρέσει πάρα πολύ η ιδέα των καταραμένων πινάκων γιατί είναι σαν τις κούκλες ρε φίλε. Είναι cute μόνο μέρα-μησημέρι ή αν υπάρχουν πάνω από τρία άτομα μέσα στο δωμάτιο, ανά πάσα στιγμή. Σε κάθε άλλο σενάριο αρχίζεις και το κρυφοκοιτάς έτσι με την άκρη του ματιού να δεις αν κουνιέται ή όχι τι γίνεται. Μιλάμε λοιπόν για την δεκαετία του 1980 και συγκεκριμένα μιλάμε για την Αγγλία που στις εφημερίδες άρχισε να διαδίδεται μια ιστορία και να εμφανίζεται μια εικόνα ενός πίνακα που απακονίζει ένα μικρό αγοράκι να κλαίει.
Το story λοιπόν, το lore ποιο είναι. Πολλά σπίτια είχαν πάρει φόκο, είχαν πιάσει φωτιά την ώρα που υπήρχε αυτός ο πίνακας εκεί μέσα. Οπότε αρχίζουν και συνδυάζουν το πίνακα με φωτιές. Το περίεργο είναι ότι όταν οι πυροσβεστικοί έφτανε στα σημεία και έσβηναν το σπίτι και λοιπά, πάντα όταν έβγαζαν το πίνακα, ο πίνακας δεν είχε πάθει τίποτα.
Το πρόβλημα είναι ότι ο πίνακας, το αγόρι που κλαίει, ήταν πάρα πολύ δημοφιλής εκείνη την εποχή, γιατί κόσμος θεωρούσε ότι προσθέτει ένα κατητής στο σπίτι. Δίνει λίγο σοφιστικές βάιμπ. Τι καλύτερο από ένα παιδί το οποίο κλαίει σαν ένα πίνακα στο σαλόνι μας. Οπότε όλοι το βάζανε, όλοι είχαν αυτό το πίνακα. Βέβαια, δεν υπήρχε συγκεκριμένος, κανείς δεν ήξερε ποιος τον ζωγράφισε, ποιος ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης.
Ήταν λίγο το AI πριν το AI, γιατί πολλοί καλλιτέχνες έπαιρναν αυτή την εικόνα και τη ζωγράφιζαν και πουλούχαν πίνακες με αυτό το πράγμα. Ωραία. Οπότε όλοι ζωγραφίζαν αγορά και να κλαίνε για κάποιο λόγο και όλοι βάζανε πίνακες με αγορά και να κλαίνε στο σαλόνι τους. Ήταν ο ίδιος πίνακας ζωγραφισμένος από διάφορους καλλιτέχνες και κανείς δεν ήξερε ποιος ακριβώς καλλιτέχνης τον έχει κάνει.
Αλλά για κάποιο λόγο έχει διαδοθεί και υπάρχει σχεδόν σε κάθε Βρετανικό σπίτι. Και σε πάρα πολλά σπίτια που υπάρχει φωτιές και όταν βγάζουν από τις φωτιές αυτόν τον πίνακα, ο πίνακας δεν έχει πάθει τίποτα. Αρχίζει λοιπόν και διαδίδεται η κατάρα του αγοριού που κλαίει και το παράλογο εδώ είναι μέχρι που έφτασε αυτή η ιστορία.
Η ιστορία άρχισε να διαδίδεται πάρα πολύ έντονα από την εφημερίδα The Sun και υπάρχουν πολλές υποψίες ότι απλά πουλάγει αυτό το πράγμα, όπως πουλάει και μέχρι σήμερα και γι' αυτό είμαστε εδώ σε αυτό το podcast. απλά η εφημερίδα το έχει πάρει χαμπάρι ήθελε να σηκώσει λίγο το πόσο πουλάει οπότε έρχεσαν να αναπτύσσει αυτή την ιστορία.
Ήταν λίγο το σπούκι ιστορία εκείνης της εποχής. Κόσμος έπαιρνε τηλέφωνο την εφημερίδα, τους έλεγε τις δικές του κρύπις ιστορίες και γούσταραν όλοι να αγοράζουν αυτή την εφημερίδα γιατί έλεγε τις κρύπις ιστορίες για το αγοράκι που κλαίει και την κατάρα το αγοριό που κλαίει και καινούργια πράγματα για την κατάρα, το γόριο που κλαίει κλπ κλπ.
Το βγάζανε ό,τι ζουμί υπήρχε τόσο από αυτό. Το ξεζουμίζανε πήραν από. Πήραν συνέντευξη από τους πυροσβέστες οι οποίοι βγήκανε και είπανε παιδιά σοβαρευτείτε, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει αυτή η κατάρα. Το γράψανε βέβαια και συνεχίζαν να σπρώχνουν για την κατάρα και να λένε για την κατάρα το γόριο που κλαίει. Η παράνοια έφτασε στο σημείο που η εφημερίδα ανακοίνωσε ότι όποιος θέλει μπορεί να στείλει το αντίγραφο αυτού του πίνακα στην εφημερίδα και η εφημερίδα θα τα βάλει όλα σε ένα μεγάλο, σε μια μεγάλη στίβα και θα τα κάψει.
Και υπήρχε ημέρα και υπήρχαν φωτογραφίες από την ημέρα που καίγανε τα άπειρα αντίγραφα από τον πίνακα το αγοράκι που κλαίει. Το γεγονός ότι δεν ξέρουμε από πού ήρθε, δεν ξέρουμε ποιος το ζωγράφισε, γιατί ξεκίνησε, γιατί έγινε popular, γιατί όλοι ήθελαν να βάζουν αυτό το πίνακα στο σαλόνι τους, κάνει την κατάρα ακόμα λίγο πιο μυστηριώδης, ακόμα λίγο σπουκή, λίγο wow.
που όλοι προφανώς, ξέρεις, λέγανε ότι ήρθε από το πουθενά και είναι από το διάολο και είναι... Τα δαιμόνια φέραν αυτό το πίνακα για να βάζουν φωτιά και αυτό το γράκι υπάρχει, ξέρω εγώ, κάποιο είδους φάντασμα το οποίο βάζει φωτιά στα σπίτια κλπ. Προφανώς κυκλοφούρσε όλο αυτό. Χιλιάδες άνθρωποι λέει είτε αγόρασαν το πίνακα είτε τον έλαβαν ως δώρο.
Που εμένα άμα κάποιος μου δίνει ως δώρο αυτό το πίνακα θα είμαι σωσή. έχω ερωτήσει. Και το ενδιαφέρον είναι ότι μέχρι σήμερα μπορείτε να αγοράσετε το αγράκι που κλαίει στο αγαπημένο από όλους eBay. Μπορείτε να το ψάξετε, μπορείτε να το βρείτε και μπορείτε να βρείτε κάποιο είδους αντίγραφο. Δεν ξέρω αν μπορείτε να βρείτε πίνακα, σίγουρα μπορείτε να βρείτε πόστερ.
Η τρίτη κατάρα που θέλω να σας ζητήσουμε είναι η κατάρα του σκοτσέζικου έργου. Ναι, μιλάμε για τον Shakespeare και συγκεκριμένα μιλάμε για το Macbeth. Σωστό εννοηθώ. Μακβέθ. Μακβέθ. Έχω ξεχάσει όλες τις γλώσσες που ξέρω. Τέλος πάντων, μιλάμε για τον Βίλιαμ Σέξπιρ. Το έργο θεωρείται καταραμένο ανάμεσα στους ηθοποιούς. Μεταξύ των ηθοποιών.
Όσοι είστε ηθοποιοί θα ξέρετε ότι το Μακβέθ θεωρείται καταραμένο και καλά είναι κακή τύχη να πεις οποιαδήποτε ατάκα από το έργο αν είσαι εκτός πρόβας. Αν δεν κάνεις πρόβα εκείνη την ώρα, θεωρείται κακή τύχη να μπεις κάποιο είδους ατάκα. Θα σας χαροποιήσω και θα σας πω ότι το intro και το outro αυτού του podcast είναι από το Macbeth.
Anyway, το ίδιο το έργο χρονολογείται σε πρίπου, δεν το ξέρεις, το 1606 και εκείνη την εποχή υπήρχε έντονος φόβος για τις μάγισσες. και υπήρχαν οι διάφορες φήμες ότι ο Σέξπιρ είχε βάλει επίτηδες μέσα, αυτές τις ατάκες που λένε οι μάγισσες τέλος πάντων, που ξαναλέω υπάρχουν στο intro και στο outro εδώ, και είναι και το όνομα, είναι το όνομα του podcast, από εκεί πήρα το όνομα του podcast, αλλά λένε ότι τέλος πάντων ο Σέξπιρ έβαλε όντως κάποιο είδους μάγια και ότι το να παραλαμβάνεις αυτά τα μάγια είναι κακή τύχη.
Όταν βγήκε το έργο κυκλοφορούσε πολύ αντων αυτή η θύμη και μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει να κυκλοφορεί σκέψου και προφανώς είχε προκαλέσει πολύ αντίδραση από το κοινό και είχε προκαλέσει και πολύ δημοσιότητα. Κατά κάποιο τρόπο πολύ έξυπνη κίνηση marketing από τον Σέξπιρ και μου αρέσει πάρα πολύ να βρίσκω τέτοιες μικρές λεπτομερίες και τέτοιες πληροφορίες γιατί μου κάνει άνθρωπο τον Σέξπιρ.
Ο Σέξπιρ ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος αγχωνόταν για το μάρκετινγκ και έπρεπε να βρει μάρκετινγκ πρίξ για να κάνει το έργο του γνωστό. Δεν είναι φοβερό αυτό. Προφανώς το γεγονός ότι η ιστορία και καλά είναι καταραμένη, το έργο είναι καταραμένο, δεν έχει βλάψει την επιτυχία. Οριακά έχει κάνει μεγαλύτερη την επιτυχία του έργου και μέχρι σήμερα μιλάμε γι' αυτό.
Αλλά εννοείται, μιας και μιλάμε για 400 χρόνια, υπάρχουν πολλές ιστορίες, πολλές ιστορίες κακοτυχίας ή μαύρες ιστορίες που έχουν κάποιο είδους σχέση με το σκοτσέζικο έργο. Ένα από τα πολύ έντονα παραδείγματα συνέβη στη Νέα Υόρκη το 1849 όταν μεταβολά υπήρχαν δύο ηθοποιοί που ο καθένας τέλος πάντων εκπροσωπούσε άλλη τάξη της κοινωνίας.
Ο ένας εκπροσωπούσε την πιο υψηλή τάξη και ήταν ο ηθοποιός που η υψηλή τάξη γούσταρε πολύ και ήταν το δικό τους που λένε και μπεμπέ και τέτοια. Και μετά υπήρχε ένας άλλος ηθοποιός ο οποίος ήταν από κατώτερη τάξη και η κατώτερη τάξη τον γούσταρε πάρα πολύ και τον λάτρευε και το ένα και το άλλο. Και αυτοί οι δύο συχνά παίρνανε τους ίδιους ρόλους, οπότε οι οπαδοί ήταν κάτι σαν τις προδοσφαιρικές ομάδες, ήτανε εναντιονόντουσαν και πλακωνόντουσαν πάρα πολύ.
Επειδή παίρνανε παρόμοιους ρόλους, ήταν σε πολύ έντονο ανταγωνισμό, επειδή ήτανε ηθοποιοί, είχαν έτσι ένα ego, είχαν έτσι ένα χαρακτήρα του καλλιτέχνη, οπότε πλακωνόντουσαν και μεταξύ τους, πλακωνόντουσαν και οι θαυμαστές τους, υπήρχε έτσι ένα κακό έντονο κλίμα. Μέσα σε όλο αυτό προφανώς υπήρχε και λίγο ταξικός πόλεμος και λίγο ξαναφοβία και λίγο όλο αυτό, πώς χωρίς αυτό.
Όλο αυτό έκανα την κατάσταση χειρότερη. Γιατί ο ένας ήταν Βρετανός και ο άλλος ήταν Αμερικάνος. Είμαστε στη Νέα Υόρκη, οπότε προφανώς υπάρχουν διάφοροι που ήταν ρατσιστές με τους Βρετανούς και δεν θέλουν τον Βρετανό εκεί πέρα κλπ. Όσο ηρωνικό και αν ακούγεται αυτό. I know. Όταν έγινε το σκηνικό λοιπόν. Το σκηνικό κορυφώθηκε στις 10 Μαΐου του 1849, τονίζω πάλι, όταν πάρα πολλοί υποστηρικτές του ενός από τους δύο βρέθηκαν έξω από το θέατρο όπου αυτός θα έπαιζε τον Μαγβέφ.
Και άρχισαν λίγο, άναψαν τα πνεύματα, οι εντάσεις και άρχισαν να πετούνε τούβλα στο κτίριο και γενικά ξέσπασε έτσι ένας χαμός και αναγκάστηκαν λέει, δεν ξέρω κατά πόσο τώρα αναγκάστηκαν, αλλά ήρθαν ένοπλοι πολιτοφύλακες και στην προσπάθειά τους να φέρουν τάξη. Οι στρατιώτες έριξαν κάποιες προειδοποιητικές βολές, αυτό μόνο έκανε το χάος μεγαλύτερο και μετά άνοιξαν φουλ πυρ στον λόγο.
Σύνολο σκοτώθηκαν 22 άτομα εκείνη τη μέρα και τραυματίστηκαν περίπου άλλοι 150. Τα γεγονότα εκείνες τις μέρες έχουν μείνει στην ιστορία ως η εξέγερση του Άστορ Πλέης, άμα θέλεις να το ψάξεις και θέλεις παραπάνω πληροφορίες. και πρόκειται για την όπερα Άστορ όπου εμφανιζόταν αυτός ο ένας ηθοποιός. Ήταν τόσο μεγάλη τραγωδία και σημάδρισε τόσο πολύ το χώρο και την όπερα που στιγματίστηκε προχωρήν ως το όνομα και αναγκαστικά το κλείσανε και μετά το κάνουν βιβλιοθήκη.
Σήμερα προφανώς οι ιστορικοί συζητάνε αυτή την εξέγερση υπό διαφορετική οπτική γωνία, το βλέπουν πιο πολύ ως ταξικό πόλεμο μεταξύ των δύο τάξεων και θεωρώ πως έχουν απόλυτο δίκιο να το κάνουν αυτό. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις κακοτυχίας που συνδέονται με το συγκεκριμένο θεατρικό έργο. Πάρα πολλοί ηθοποιοί έχουν πει ότι πέφτουν από τη σκηνή την ώρα που κάνουν πρόβα ή που παίζουν αυτό το έργο.
Πάρα πολλοί τραυματίζονται με σπαθιά, υπάρχουν διάφορες ατυχίες, υπάρχουν διάφορες κακοτυχίες, πέφτουν πράγματι και που δεν θα έπρεπε να πέσουν. Εδώ το προσπερνάω λίγο γρήγορα η αλήθεια είναι γιατί δεν θα πω ξέρω αν δεν είναι από τις αγαπημένες μου θεωρίες ούτε από τις αγαπημένες μου κατάρες. Αλλά υπάρχουν διάφορα τα οποία έχουν να κάνουν με το Macbeth.
Εμένα μου αρέσει, θα πω ότι είμαι λίγο φυτό κοιτώντας πίσω γιατί όταν ήμουν μικρή ήθελα να το διαβάσω στο original και να το μεταφράσω. Και αυτές οι μάγισσες κάτι μου έχουν κάνει όπως καταλαβαίνετε γιατί έχω κάνει ένα all-girl podcast που το έχω να μάσει από αυτό και έχω βάλει και intro και outro με αυτό. Τώρα πάμε στην λίγο πιο ενδιαφέρουσα κατάρα. Η κατάρα του Σούπερμαν. Θα πω ωστόσο πριν ξεκινήσω να λέω για την κατάρα του Σούπερμαν. Προσωπικά βρίσκω τον Σούπερμαν τον πιο αδιάφορο super hero του κόσμου γενικά.
ρίξτε μου πέτρες, δεν ξέρω, δεν με ενδιαφέρει είναι σαν αβοκάντο, υπάρχει ενδιαφέρον υπάρχει χώρος και I get, και μ' αρέσουν και μ' αρέσουν κάποιες ταινίες αλλά άμα με ρωτήσει κάποιος ποιος είναι ο αγαπημένος σου υπερήρωας δεν θα γύρσω να πω ο Σούπερμαν, ωραία αλλά δεν ήξερα ότι υπάρχει αυτή η κατάρα, είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα λοιπόν, ακούτε τι γίνεται υπάρχει λοιπόν η θεωρία ότι όποιος υποδίεται, όποιος κάνει τον Σούπερμαν τον ακολουθεί για κάποια λόγω κατάρα.
Το κενό είναι ότι δεν έχουμε ιδέα γιατί. Δεν ξέρουμε τι συμβαίνει. Δεν μπορούμε να πούμε γιατί κάποιος να καταραστεί τους Σούπερμαν. Αλλά υπάρχουν κάποια περίεργα γεγονότα που έχουν συμβεί. Η πρώτη φορά λοιπόν που δημιουργήθηκε ο Σούπερμαν ο άνθρωπος από Ατσάλι ήταν το 1938. Ο πρώτος ηθοποιός που έδερ έκανε τον Σούπερμαν στην μεγάλη οθόνη, στην τηλεόραση, ήταν ο Κέρκ Άλιν, τον οποίο από ό,τι φαίνεται η Κατάρα τον προσπέρασε, γιατί ο τύπος έζησε μέχρι τα 88, έζησε μια χαρούμενη ζωή, όλα ήταν κομπλέ, όλα ήταν μια χαρά.
Αν και υπάρχει συζήτηση ότι τον επηρέασε η Κατάρα, γιατί η καριέρα του δεν απογειώθηκε ποτέ. Ήτανε για πάντα ο Σούπερμαν ουσιαστικά, ήταν ο μεγαλύτερος ρόλος που έπαιξε ποτέ και μετά από αυτόν κάπως δεν απογειώθηκε και ήταν έτσι λίγο πάντα μέχρι η καριέρα του ας το πούμε. Το πραγματικά περίεργο είναι ο διάδοχος, ο George Reeves, που είναι ο δεύτερος τύπος που έπαιξε τον Σούπερμαν.
Εδώ άκου τι έγινε. Φοράει λοιπόν την περίφημη κόκκινη κάπα και την μπλε στολή το 1951 για πρώτη φορά. Γίνεται πάρα πολύ δημοφιλής. Ο Σούπερμαν γενικά είναι πάρα πολύ δημοφιλής. Ο συγκεκριμένος ταιριάζει πάρα πολύ στο ρόλο του Σούπερμαν. όλοι τον ελατρεύουν, πάει τέλεια, γίνεται πολύ δημοφιλής, η καριέρα του πάει πάρα πολύ καλά.
Ήταν η εποχή που έβγαινε κάθε εβδομάδα επεισόδιο στις μικρές οθόνες στο σπίτι του καθένα και ο ρύβς πολεμούσε κακούς, φυσικά τον κάθε εβδομάδα και τα παιδάκια τον βλέπανε κλπ. Ήταν λίγο το σύριο της εποχής. Το θέμα είναι ότι 15 Ιουνίου του 1959 τον βρίσκουνε νεκρό στο σπίτι του στο Μπεβερλή Χίλς. Η κατάσταση γύρω από αυτό είναι τέρμα περίεργη.
Πρέπει να είναι από τα πιο περίεργα πράγματα που έχω δει για βάση ποτέ. Τον βρίσκωνα νεκρό λοιπόν. Γιατί τον βρίσκωνα νεκρό, γιατί έχει δεχτεί μια σφαίρα στο κεφάλι. Εκείνη τη στιγμή ήταν 45 ετών και είχε τελειώσει το ρόλο του. Είχε ολοκληρώσει τα γυρίσματα. Τε σειράς τελείωσε η σειρά. Ο γιατροδικαστής κρίνει το θάνατό του ως αυτοκτονία.
Αυτοκτονία. Δηλαδή, ο ίδιος έβαλε τη σφαίρα αυτή στο κεφάλι του. Αλλά, εκείνη τη μέρα ήτυ υπήρχε πάρτι στο σπίτι του. Και το πάρτι ήταν περίεργο, γιατί υπήρχε περίεργος κόσμος εκεί πέρα. Και εκείνη την ώρα υπήρχε και η μνηστή του, η γυναίκα που έπρεπε να παντρευτεί, η Λενόρ Λεμόν. Αράζανε λοιπόν όλοι μαζί κάτω, πίνανε, περνάγανε καλά.
Σε κάποια φάση ο Reeves πηγαίνει πάνω στο υπνοδωμάτιο, λέει εγώ δεν θέλω να ράξω άλλο που πάω πάνω στο υπνοδωμάτιο και ξαφνικά έτσι πώς ανεβαίνει πάνω στο υπνοδωμάτιο, παρνάει κάποια ώρα, ακούνε κάποιο θόρυβο και μετά ακούνε τον πυροβολουμισμό. Είναι περίεργο γιατί νέο και έχει τελειώσει το ρόλο του το Σούπερμαν, μπορούμε να συζητήσουμε ότι πιθανά είχε κατάθλιψη, μπορούμε να πούμε ότι πιθανά θεωρούσε πως η καριέρα του ούτε αυτούν θα απογειωθεί, αλλά σε δύο μήνες θα παντρευότανε.
Οπότε είναι λίγο περίεργο. Δεν βγάζει νόημα πολύ να έβαλε τέλος στη ζωή του. ακόμα πιο περίεργο είναι ότι οι άνθρωποι που ήταν στο πάρτι έρχονται στο αστυνομικό τμήμα και λένε ναι, όταν αυτός έφυγε από την παρέα η μνηστή του η μελλοντική γυναίκα του είπε α ναι, να δείτε που τώρα πάει στο υπνοδωμάτιο να πυροβοληθεί και όντως αυτό έκανε κυρίες και κύριοι όντως αυτό έκανε ακόμα πιο περίεργο είναι το γεγονός ότι όχι μόνο είπε ότι πάει να το κάνει αλλά σαν να έδωσε και υπότιτλους, δηλαδή Ανέβηκε αυτός πάνω και ακούγεται ένα χρουστ Και τους λέει αυτοί Α ορίστε τώρα να δείτε που άνοιξε το σιρτάρι Τώρα έβγαλε το όπλο Και τώρα θα πυροβοληθεί Και ακούγεται πτουφ Πως το εξηγείς αυτό Πως το εξηγείς Ήδη το εξηγεί ως ένα πάρα πολύ περίεργο Ότι ήταν ένα πάρα πολύ Fact up τέλος πάντων σύμπτωση Ότι ήταν πάρα πολύ περίεργο Το άλλο περίεργο στοιχείο στην υπόθεση είναι ότι τον βρήκανε εξαπλωμένο στο κρεβάτι τελείως γυμνό.
Γιατί γδύθηκε. Δεν φεύγεις από το πάρτι και πας πάνω και λες «Κάτσε να βγάλω το βρακί μου ρε φίλε πριν το κάνω». Γιατί να το κάνεις. Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Είναι σχεδόν σαν να έκανε κάτι άλλο, να κδυνότανε για να είναι έτοιμος να ετοιμαστεί και κάτι να έγινε. Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν ένα Luger που λέει χρησιμοποιούταν ευρέως από το γερμανικό στρατό στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν σχετικά εύκολο να το βρεις εκείνη την εποχή.
Είχε ρίξει μόνο μία σφαίρα και βρέθηκε στο πάτωμα κοντά στο σώμα του. Ο Κάλικας λέει εντοπίστηκε πάνω στο στρώμα, κάτω από το σώμα. Όταν οι αρχές εξέτασαν το όπλο για αποτυπώματα, δεν βρέθηκαν αποτυπώματα του Ριζ. Δεν βγάζει νόημα αυτό. Δεν βγάζει νόημα. Ήταν γυμνός. Ανθόλια της γυναίκας που ήταν απαντρευτή, ακραία, ακραία, ακραία, ακραία σύμπτωση, δεν ξέρω τι, δεν ξέρω.
Υπάρχει μία πιθανή εξήγηση. Α, ξέχασα να αναφέρω ότι άλλο υπόπτωπο κομμάτι είναι ότι πέρασαν περίπου 30 λεπτά από τη στιγμή που πυροβολήθηκε μέχρι τη στιγμή που καλέσαν την αστυνομία. Κάποιοι στις αρχές θεωρούν πως υπήρχε κάποιο τρίτο πρόσωπο που τον δολοφόνησε. και αυτό το τρίτο πρόσωπο είναι πιθανό να ήταν μια πρώην ερωμένη του, η Τόνι Μάνιξ, με την οποία είχε σχέση, αλλά μετά την χώρισε και αυτή το είχε πάρει πάρα πολύ στραβά και τον παρενοχλούσε για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Εμένα η θεωρία μου, γιατί βρίσκω τα σχόλια της μνηστής πάρα πολύ περίεργα, η θεωρία μου είναι ότι πιθανά η μνηστή ήθελε να τον ξεφροντωθεί. Βέβαια θα μου πεις είναι μνηστή δεν είναι ακόμα γυναίκα γιατί να θέλει να τον ξεφρονταθεί δεν έχει τίποτα να κερδίσει δεν έχει να πάρει κάποια χρήματα όπως βλέπουμε κλασικά ξέρεις γυναίκες να σκοτώνουν τους άντρες ή κάτι τέτοιο δεν είναι ότι δεν μπορεί να φύγει δεν είναι ότι υπάρχει κάποιο συμβόλαιο που πρέπει λέει δεν βγάζει νόημα.
Αλλά για κάποιο λόγο πιστεύω εγώ προσωπικά ότι η μνηστή με την πρώην ήταν η Νίκα Χουτς και γι' αυτό η μνηστή πιθανά είχε μεθύσει και έκανε αυτά τα σχόλια γιατί δεν είχε σκεφτεί πολύ καλά πάνω στη μέθη της ότι θα ακουστεί περίεργο. Υπάρχει μια θεωρία λοιπόν ότι η πρώην προσέλαβε έναν δολοφόνο για να τον σκοτώσει αλλά ο θάνατος της προκάλεσε πάρα πολύ έντονη ψυχολογική κατάρρευση και είχε ένα μεγάλο mental breakdown αργότερα.
μέχρι σήμερα δεν ξέρουμε τι συμβαίνει σε αυτή την υπόθεση, τι είχε γίνει με τον Ριβς, αν αυτοκτόνησε ή αν κάποιος τον σκότωσε κάτι με είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι κάποιος τον σκότωσε, δεν γίνεται ένας άνθρωπος να αυτοκτονήσει και να μην υπάρχουν δεκτυλικά αποτυπώματα πάνω στο όπλο, δεν γίνεται δεν βγάζει νόημα, κάποιος ήθαν κάτι που ξέφυγε, επίσης γιατί ήταν γυμνός Δεν ξέρω αν βγάζει νόημα το που βρήκαν τον Κάλικα Γιατί δεν ξέρω τίποτα από όπλα Πείτε εσείς που ξέρετε Κάποιοι που πιθανά είμαι σίγουρη θα υπάρχει κάποιος που ξέρει Πείτε μας αν βγάζει νόημα Αλλά ναι είναι μια περίεργη υπόθεση Ο επόμενος οθοποιός που συνδέεται πολύ έντονα με τον Σούπερμαν Είναι ο Κρίστοφερ Ριβ Που δεν έχει καμία οικογενική συγγενεία με τον προηγούμενο Ριβ Τυχαίνει απλά να έχουν το ίδιο υπήθετο Ο Κρίστοφερ λοιπόν είναι αυτός ο κλασικός vintage Σούπερμαν όταν σκέφτεσαι Σούπερμαν. Είναι αυτός που έφερε πίσω τον Σούπερμαν το 1978 στην οθόνη μας, στην οθόνη τους. Εγώ δεν ζούσα ακόμα.
Το 1995 γίνεται τραγωδία στη ζωή του, τέλος πάντων το άρεσε πάρα πολύ. Η βασία πέφτει από το άλογο του και σπάει τον αυχένα του. άμεσα υπήρχαν διασώστες και του σώσανε τη ζωή, διαφορετικά θα είχε πεθάνει. Το θέμα είναι ότι ο σοβαρός τραυματισμός τον άλυσε παράλληλο. Ο Σούπερμαν λοιπόν, ο άνθρωπος που πες τον Σούπερμαν που πετάει, που σώζει γατάκια, που όλοι λατρεύουνε που που που που που, μένει παράλληλος από τον λαιμό και κάτω.
Εννοείται πως αυτό επηρεάζει πάρα πολύ έντονα την ψυχική του υγεία, αλλά αυτό το βρίσκω λίγο ενθαρρυντικό ότι συνέχισε να έχει ελπίδα για τη ζωή ρε παιδί μου. Πολύ συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις ξέρεις βλέπεις τους ανθρώπους να το παρατάνε να νιώθουν έτσι περίεργα αλλά ήταν αρκετά εντυπωσιακό, δεν τα παράτησε από τη ζωή.
Μαζί με τη γυναίκα του ιδρύσανε το Ίδρυμα του Κρίστου Φερρήβ για την υποστήριξη έρευνας για τραυματισμούς πονδυλικής στήλης, πράγμα που πάρα πολύ ωραίο και παρά το γεγονός ότι ήταν παράλληλτος και χρειαζόταν αναπνευστική βοήθεια, υποστήριξη, δεν μπορούσε να αναπνέει πολύ καλά μόνος του, το 1997, δηλαδή μόλις δύο χρόνια αργότερα μετά το τραύμα του, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία και επέστρεψε και στην υποκριτική.
Δυστυχώς βέβαια πέθανε 10 Οκτώβρη του 2004 σε ηλικία μόλις 52 ετών, που είναι πάρα πολύ νωρίς προφανώς, και σαν έξτραστα ενάχωρο στοιχείο, η σύζυγός του πέθανε λίγο αργότερα από καρκίνο του πνεύμαντα σε ηλικία μόλις 44 ετών, παρά το γεγονός ότι δεν ήτανε καν καπνίστρια. Και εδώ προφανώς υπάρχουν υποστηρικτές της θεωρίας της κατάρρυσης του Σούπερμαν που λένε ότι, ξέρεις, είναι μια πολύ δυστυχισμένη ζωή, ρε παιδί μου, και επηρέασε και αυτό τον ηθοποιό και την οικογένειά του.
Μετά υπάρχει ο Λυ Κουίγκλι, ο οποίος είναι ένας Βρετανός ηθοποιός που είχε κάνει τον Σούπερμαν ως βρέφος και αυτός πέθανε στα 14 του από εισπνοή διαλυτών. Μετά υπάρχει η ηθοποιός Margot Kinder η οποία ήταν η Λόις Λέιν και αντιμετώπισε πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας και πέθανε το 2018 από υπερβολική δόση ναρκωτικών και αλκοόλ.
Και προφανώς η ιστορία του Σούπερμαν μιλάμε για μια πάρα πολύ μεγάλη ιστορία. πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν εμπλακεί σε αυτό στην παραγωγή, στα ένα στα άλλα οπότε στατιστικά θα υπάρχουν τέτοια πράγματα στατιστικά θα έχουν συμβεί αρκετές τραγωδίες οι οποίες κάπως θα είναι συνδεδεμένες με το προσωπικό και τον κόσμο που έχει δουλέψει πάνω στις ταινίες και τις σειρές Σούπερμαν και προφανώς τον σκεπτικισμό παίζει ρόλο και το γεγονός ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε από πού προήλθε αυτή η κατάρα γιατί να υπάρχει αυτή η κατάρα σε αντίθεση με την ταινία Poltergeist και την κατάρα που ακολουθεί την ταινία Poltergeist.
Ας μιλήσουμε γι' αυτήν. Η πέμπτη λοιπόν και η τελευταία κατάρα του επεισοδίου είναι η κατάρα της ταινίας Poltergeist. Άμα δεν την έχεις δει, να τη δεις. Είναι κλάσικ ταινία τρόμου και όχι να σας ενθουσιάσω υπερβολικά πολύ, αλλά προετοιμαζόμαστε για σαμερούιν σιγά σιγά. Οπότε θέλω να ξεκινάμε λίγο έτσι, να κουνιούνται λίγο τα gears, να αρχίσουμε λίγο να μπαίνουμε στο vibe των σλάσερ του καλοκαιριού, των vintage σλάσερ, των vintage ταινιών τρόμου κλπ.
Σας ετοιμάζω content σε σχέση με αυτό. Έτσι είχε ξεκινήσει και έντονα το podcast πέρσι και θα το πάμε και φέτος τρένο το καλοκαίρι με το podcast. Γιατί Summer Wiener παιδιά. Λοιπόν, ταινία Poltergeist λοιπόν και η κατάρα που έχει να κάνει με αυτή τη ταινία. Η ταινία βγήκε το 1982 και είναι η ταινία του Στίβεν Σπιλμπερκ και Τόμπι Χούπερ.
Κλασική ιστορία, η ταινία αφηγείται την ιστορία της οικογένειας Φρίλιν, κλασικής αμερικάνικης οικογένειας που έχουν ένα φάντασμα να ζει στο σπίτι τους. Spoiler alert, well, άμα δεν έχεις την ταινία ρε φίλε, ίσως πάτα πόζε εδώ πέρα, ίσως μην συνεχίσεις να ακούς. Αλλά, spoiler alert, μετά πολλά η οικογένεια μαθαίνει ότι το σπίτι τους είναι χτισμένο πάνω σε ένα νεκροταφείο ηθαγενών.
Και γι' αυτό, τέλος πάντων, υπάρχουν πάρα πολλές ψυχές εκεί πέρα, ψυχές που δεν γουστάρουν που έχουν χτίσει σπίτι πάνω τους, makes sense, και λόγω όλης αυτής της ενέργειας μαζεύεται και πέρα ενέργεια και υπάρχουν πολλά φαντάσματα. Το poltergeist είναι ουσιαστικά φάντασμα το οποίο έχει τη δυνατότητα να κουνάει πράγματα στην πραγματική ζωή.
Γενικά φαίνεται η κακοτυχία να ακολουθεί αυτή την ταινία και την παραγωγή και τον κόσμο που έπαιξε εκεί πέρα. Και όντως δεν είναι υπερβολή, φαίνεται όντως να ακολουθούσε πάρα πολύ τους ανθρώπους εδώ πέρα. Και σύμφωνα με τις φήμες είχαν φέρει και έναν πάτερ να καθαρίσει το χώρο και να καθαρίσει τους ανθρώπους που συμμετέχουν και τέτοια, μήπως και τους ηρεμήσει αυτό το πράγμα, γιατί οι φήμες είχαν κυκλοφορήσει πολύ έντονα.
Τώρα, θεωρώ πως μπορεί να ήταν και marketing trick αυτό. Θεωρώ πως μπορεί να κυκλοφορούσαν επίτηδες αυτές τις φήμες για να ξέρεις, για να ξεκινήσει ο κόσμος να μιλάει. Αλλά υπάρχει ένα πράγμα το οποίο είναι επιβεβαιωμένο, δεν είναι marketing trick και είναι ακραίο. Το σκεφτήκα και δεν τρίχεσα. Λοιπόν, προτρέχω. Η ταινία Poltergeist λοιπόν θεωρείται classic ταινία, είναι cult favorite. Είναι κλασική ταινία, την αγαπάνε πάρα πολύ.
Εμένα προσωπικά μου φαίνεται Οκ Είναι από αυτές τις ταινίες που μου αρέσει Ρε παιδί μου θα τη βάλω Και θα κάνω και κάτι άλλο το αυτόχρονα Ωραία Θα ζωγραφίζω Θα είμαι στο κινητό μου Είναι αυτό το spooky cozy vibe Δεν με φρικάρει υπερβολικά πολύ Εκτός από αυτή τη λεπτόμερια που θα σας αναφέρω σήμερα Υπήρχαν αρκετές κακοτυχίες Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κλπ Αλλά η πιο ας πούμε έντονη κακοτυχία ήταν μετά την ολοκλήρωση της ταινίας που ο 22χρονοι ηθοποιός Ντόμινικ Ντάν που έπαιξε τη μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας σταγγαλίστηκε μέχρι λιποθυμίας από τον τότε σύντροφό της Τζον Τόμας Σουίνι.
Και έχω να σας πω κάτι. Ο Σουίνι λοιπόν ήταν σεφ στο εμπάγγελμα και γενικά είχε διάφορες βίαιες συμπεριφερές και προηγουμένως και η βίαια συμπεριφορά του είχε ανησυχήσει πάρα πολύ τους φίλους και την οικογένεια της Νταν. Και 30 Οκτώβρου εμφανίστηκε στο διαμέρισμά της, της επιτέθηκε και την έπνιξε. Παραδόθηκε στην αστυνομία χωρίς να αντισταθεί, να πει κάτι, απλά τους πήρε τηλέφωνο και τους είπε «Σκότουσότε φίλοι μου, ρε παιδιά, ελάτε να με μαζέψετε».
Οι διασώσεις της μεταφέρουν την Ντόμινιξ σε κομματόδης κατάσταση, δεν είχε πεθάνει επί τόπου, αλλά πέθανε τελικά πέντε μέρες αργότερα στο νοσοκομείο. Επειδή τα λεφτά στο Χόλιγουντ λύνουν πολλά προβλήματα κατηγορήθηκε για φόνο αλλά ο Σουήνη τελικά καταδικάστηκε για ελαφρύτερο αδίκημα ανθρωποκτονίας. Δηλαδή φόνος από αμέλεια ουσιαστικά.
Όχι ακριβώς φόνος από αμέλεια. Δεν ξέρω ακριβώς τι διαφορές είναι μες σε αυτά τα δύο αλλά δεν είδαν το χειρότερο. Δεν είναι τύπου ήρθα και ήθελα να τους σκοτώσω. είναι πιο έφεπτο, το οποίο προφανώς δεν θα έπρεπε να είναι, γιατί τη σκότωσε με τα χέρια του. Θα θυμόσετε τώρα, ο Σιμίνι λοιπόν εκτέλεσε το μισό της ποινής του και αποφυλακίστηκε υπό όρους.
Τρία μισή χρόνια αργότερα. Μπήκε φυλακή για τρεις ή μισή χρόνια. Δεν νομίζω, κάνω εκπομπή True Crime δέκα χρόνια τώρα, δεν νομίζω πως έχω πει κάτι πιο ακραίο, δεν νομίζω πως κάτι πιο ακραίο έχει βγει από το στόμα μου, μπήκε φυλακή για τρισήμιση χρόνια αφού σκότωσε την κοπέλα του. Την έπνιξε. Επειδή είχε επαγγελματική εμπειρία στον χώρο της μαγειρικής, δεν δυσκολεύτηκε μετά να βρει δουλειά, ρε φίλοι.
Έπιασε κανονικά δουλειά, βγήκε και κάποιος είπε, ναι, έλα να δουλέψουμε μαζί, έλα να σερβίρουμε φαΐ στον κόσμο. Όταν το έμαθε ο κόσμος, εξοργίστηκαν δικαιολογημένα και άρχισαν να διαμαρτύρονται έξω από το χώρο εργασίας του, με πανό και τέτοια, λέγοντας ότι τα χέρια που σας έτοιμασαν το φαγητό έχουν σκοτώσει την τάδη ηθοποιό.
Και αυτό τελικά είχε κάποιο είδους επίπτωση και η επίπτωση ήταν ότι άλλαξε όνομα ρε φίλε, έφυγε από το Λος Άντζελες, άλλαξε όνομα και κάπου εργάζεται σήμερα στον χώρο της εστίασης. κάπου είναι, κάποιος σεφ είναι αυτός ο οποίος έχει αλλάξει όνομα και εμείς σήμερα κατά πόσο θάνατο δεν το ξέρουμε καν μετά υπήρχε και δεύτερος τραγικός θάνατος σε αυτή την παραγωγή και ήταν ο θάνατος της Χέδερ Ορούκ που είναι η μικρή ηθοποιός που υποδίθηκε την Κάρολ Αν ήταν η μόνη λεστοκάστ που συμμετείχε και στις τρεις ταινίες Poltergeist και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της τρίτης ταινίας Poltergeist 3 The Other Side αρρωσταίνει, είναι 12 ετών στην αρχή πιστεύουν ότι είναι φλεγμονή λόγω της νόσου κρόν ότι ούτε αυτή μπορούσε να φάει γλουτένη αλλά στην πραγματικότητα η μικρή είχε αναπτύξει απόφραξη του εντέρου και τελικά αποδείχτηκε μοιραίο αυτό και δεν πρόλαβαν να τη σώσουν και πέθανε πρώτη Φλεβάρη του 1988 προκαλώντας σοκ σε όλο τον κόσμο γιατί μιλάμε για τον δεύτερο ακραίο θάνατο
κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων υπήρχαν τόσες κακοτυχίες που όπως σας ανέφερα φέρανε κάποιον να καθαρίσει την άβρα να καθαρίσει το χώρο για να νιώσουν οι ίδιοι οι ηθοποιοί καλύτερα και ο κόσμος που δούλευε προφανώς στην ταινία που έκανε τα σετ κλπ κλπ είναι αρκετά αργά και έχω αρχίσει σκηνιστάζω άμα δείτε την ταινία την οποία σας οφάω να δείτε ίσως όχι τώρα, ίσως σε λίγο όταν ξεκινήσει το Summer Wyn Αλλά άμα δείτε την ταινία θα δείτε μια σκενή με κάτι σκελετούς.
Θέλω λοιπόν να σας ενημερώσω ότι αυτή η σκελετή είναι αληθινή σκελετή. Γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχανε πολυκανόνες ηθικής και το να βρεις αληθινούς σκελετούς ήταν πιο φτηνό από το να φτιάξεις πλαστικούς οι οποίοι να μοιάζουν με αληθινούς. οπότε πήραν την απόφαση να χρησιμοποιήσουν αληθινούς σκελετούς και πήραν την απόφαση να μην ενημερώσουν την ηθοποιώ η οποία κολυμπούσε με αυτούς τους σκελετούς ότι ήταν αληθινή σκελετή οπότε η φρίκη που βλέπεις στο πρόσωπό της στην ταινία είναι πραγματική τη μήνυση που θα έκανα δεν μπορώ να σας περιγράψω θα καθόμουν μέρα νύχτα για δύο χρόνια και θα έγραφα εγώ προσωπικά αυτή τη μήνυση θα έγραφα ένα προσωπικό μανιφέστο αυτής της μήνυσης.
Δεν καταλαβαίνεις τα πράγματα που θα έκανα αν κάποιος μου έκανε κάτι τέτοιο. Πού πήραν τους σκελετούς, Μαρία? Από μια εταιρεία βιολογικών προμηθειών. Τι είναι αυτό, δεν ξέρω. Δεν ξέρω, δεν... Τι εστί εταιρεία βιολογικών προμηθειών και πού βρήκαν αυτοί τους σκελετούς. Δυστυχώς μπορώ να σκεφτώ απαντήσεις. Φαντάζομαι πως πρόκειται για ανθρώπους από φυλακές.
Ανθρώπους από φυλακές και ανθρώπους από νοσοκομεία που κανείς δεν ζήτησε ποτέ. Άστεγους. Και τα σχετικά και τα σχετικά. Μόνοι μου έκαναν τα εναρώτεις, μόνοι μου απάντησα, μόνοι μου σταχωρήθηκα. Το Poltergeist τέλος πάντων βγήκε ξανά το 2015, που πολλοί μπορεί να έχετε δει αυτή την ταινία, να δείτε και το original. αλλά στην καινούργια ταινία το 2015 δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος κατάρα και δεν φαίνεται να επηρέασε τον κόσμο που βούλεψε αυτή την ταινία και τους οδοποιούς και το κάστ γενικά κλπ.
Οπότε, από ό,τι φαίνεται η κατάρα ήταν μόνο στις πρώτες τρεις ταινίες στις original. Αυτό λοιπόν φίλοι και εχθροί ήταν το επεισόδιο μας για τις κατάρες. Το τελειώνω έτσι σε ένα ωραίο note για αληθινούς σκελετούς και πού βρίσκουνε ρε φίλοι τους αληθινούς σκελετούς και τι είναι μια εταιρεία βιολογικών προμήθειών. Προμηθεύει ποιον, που βρίσκει τις προμήθειες, που αυτό το απαντήσαμε, πες ok.
Όχι ok, δεν υπάρχει τίποτα ok σε αυτό, αλλά τι είδους προμήθειες και ποιον προμηθεύει και για ποιον σκοπό προμηθεί. Δηλαδή, έχω ερωτήσεις, τις οποίες δεν θα έπρεπε να έχω 12 ερωτήρια, όταν κάνω γύρισμα αυτό το επεισόδιο. Έχει κολλήσει μια τρίχα πάνω στην κλαπάτσα μου. Όχι κλαπάτσα, φύγε. όλο την καθαρίζω και όλο έχει μια τρίχα πάνω και δεν μπορώ να παίξω σαν άνθρωπος λοιπόν αυτό ήταν το σημερινό σας επεισόδιο αυτό ήταν το χαοτικό σημερινό σας επεισόδιο ελπίζω να σας άρεσε ελπίζω να περάσετε καλά ελπίζω να κέρδισε ο Ακίλης στην Eurovision τώρα που θα κλείσω το επεισόδιο θα πάω να δω θα δω τώρα φίλε θα μάθουμε μαζί εσείς τώρα ουρλιάζετε ακούγοντάς το αλλά εγώ δεν ξέρω περίμενε Και πώς το βρίσκω δηλαδή, πατάω Eurovision win, Μπανγκαράγκα, κέρδισε η Βουλγαρία, η Βουλγαρία, η Ελλάδα τι βγήκε, τι θέση βγήκε η Ελλάδα, περίμενε, Eurovision Greece Place, οκ, θα μπορούσα να κεχειρώ το κατάσταση του χρόνου παιδιά μου.
Λοιπόν, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρέα σας σήμερα. Είμαι κατευθείαν από γυμναστήριο, δεν ξέρω αν το έχετε κοιτάει με φόρμα. Ελπίζω να είστε όλοι πάρα πολύ καλά. Δεν πειράζει που χάσαμε την Eurovision. Σημασία έχει η εμπειρία, Ακίλα. Σημασία έχει η εμπειρία, σημασία έχει η ανάμνηση, δέκατη θέση είναι εξαιρετική και σημασία έχει η ενέργεια προς τα έξω και η αγάπη του κόσμου προς αυτό το τραγούδι.
πριν που μιλάω λες και μακούλη δεν πειράζει λοιπόν σας φιλώ σας χαιρετώ όσο περνάει η ώρα εγώ τόσο περισσότερο ξαπλώνω εδώ πέρα κάτω με βλέπετε γλιστράω σας αφήνω λοιπόν για να πάω να κοιμηθώ και εγώ δεν θα χάσω πολύ φιλιά πολλές λαούτρα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
