Το Haunted Attraction Της Απαλαχιας Που Είναι *Πραγματικά* (!!!) Στοιχειωμένο - Το Σπίτι Που Δεν Έμεινε Ποτέ Άδειο
Something WickedΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Υπάρχουν μέρη στον κόσμο όπου ο τρόμος δεν είναι απλώς μέρος της παράστασης… αλλά ίσως κάτι πολύ πιο πραγματικό. Στο σημερινό επεισόδιο ταξιδεύουμε βαθιά στα Απαλάχια, σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και σκοτεινά μέρη της Αμερικής. Ένα haunted attraction χτισμένο πάνω σε γη που συνδέεται με ανεξήγητες εξαφανίσεις, έναν σκοτεινό τοπικό θρύλο και δεκαετίες αναφορών για παραφυσική δραστηριότητα. Όμως η ιστορία δεν σταματά εκεί. Στο δεύτερο μέρος, εξερευνούμε μια ανατριχιαστική προσωπική εμπειρία ...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας φίλοι, καλώς ήρθατε σε ένα ακόμα podcast σε αυτό το κανάλι. Είναι το πρώτο του Spooky Season, είναι το πρώτο του Σεπτέμβρη. Φέτος αργήσαμε λίγο, αλλά ελπίζω όλοι εσείς που αργείτε να μπείτε στο πνεύμα το φθινοπωρινό, να χαρείτε με αυτό. Αν και έχω την εντύπωση ότι και πάλι θα βρεθεί κόσμος που θα μου πει ότι το φθινόπωρο δεν ξεκινάει μέχρι τις 20-κά της Σεπτέμβρη.
Πότε είναι το επίσημο και καλά η επίσημη αρχή του φθινοπώρου. 20 Σεπτέμβρη, αν και πάντα μου φαίνεται περίεργο Τι εννοείς ξεκινάει 20 Σεπτέμβρη Και τι εννοείς ο χειμώνας ξεκινάει προς τα τέλη του Δεκέμβρη Όχι, είναι απλά λάθος αυτό Οι θυνοπορνοί μήνες είναι Σεπτέμβρης, Οκτώβρης, Νοέμβρης Μη σου πω και Αυγούστος είναι όντως στοιχειωμένο, γιατί όντως υπήρχε εκεί πέρα κατά σύρροι δολοφόνος.
Τα έχει όλα το σημερινό επεισόδιο. Είναι ένα μίξ, νομίζω είναι το τέλειο παράδειγμα των βίντεο στο κανάλι μου. Είναι τα πάντα μέσα σε ένα. Ωραία. Πάμε, πάμε. Βάλτε το καφεδάκι σας, βάλτε το τσαγάκι σας, βάλτε τη ζεστή σας σοκολάτα. Εξαρτάται από το πότε βλέπετε αυτό το επεισόδιο και πάμε. άμα ζωγραφίζετε παιδιά βρήκα ένα καινούριο, μια καινούρια ζωγραφική ένα τετράδιο ζωγραφική που είναι τέλειο για Halloween και το πήρα, το έχω πιο πέρα τώρα δεν θα σηκωθώ να σας το δείξω αλλά θα το βάλω εδώ κάπου στην οθόνη spooky girl νομίζω λέγεται κάτι τέτοιο δεν θα σας πω ψέματα, δεν έχω κοιτάξει αν που μπορεί να το βρείτε στην Ελλάδα λέμε σίγουροι μπορείτε να το παραγγείλετε και να έρθει δεν ξέρω δηλαδή αν μπορεί να το βρείτε στα public ή κάτι τέτοιο, αλλά φαντάζομαι πως ναι, θα το δω.
Και άμα μπορείτε να το βρείτε, θα το βάλω από κάτω στην περιγραφή και θα βάλω και το όνομα από κάτω στην περιγραφή για να το ψάξετε. Εννοιχό, είναι πολύ cool και είναι από αυτά που δεν φαίνεται λες και το έκανε AI. Εμένα το πρόβλημά μου με τα τετράδια σγωγραφικής είναι αυτό. Είναι όλα ίδια, είναι όλα σαν να το σγράφησε AI και κάπως δεν μου τραβάνει το ενδιαφέρον, παιδί μου, δεν ξέρω, είναι λίγο δεν μου κάνει το κλικ καθόλου ενώ αυτό, μ' αρέσει πάρα πολύ δεν ξέρω, είναι ακριβώς αυτό που έξαχνα τόσα χρόνια είναι τα όνειρά μου πήρα και μαρκαδοράκια γι' αυτό το λόγο αρνιόμουν να πάρω τα μαρκαδοράκια τα αλκοόλ πάρα πολύ καιρό αλλά υπέκυψα και τα πήρα γι' αυτό το τετράδι ζωγραφικής και ενηπωμονώ πάρα πολύ να κάτσω κι εγώ να ακούσω ένα podcast και να κατσω να ζωγραφίσω Βολευτείτε λοιπόν, πάτε τα δικά σας μαρκαδοράκια Πάρτε, δεν ξέρω, ετοιμαστείτε να κάνετε Ό,τι κάνετε όταν ακούτε αυτό το podcast Είτε αυτό είναι καθυριότητα, είτε αυτό είναι Πλέξιμο Δεν ξέρω τι
Αυτά είναι τα ωραία να το κάνω εγώ Anyway, δεν είμαι ξένη, δεν είσαι ξένος Στο concept του πληρώνω Σε ένα δωμάτιο τρόμου, σε ένα τρομακτικό Escape room, bla bla bla Προσωπικά εγώ είμαι ξένη στην πράξη αυτού Δεν είμαι ξένη στην ιδέα Στην πράξη δεν έχω πει ποτέ γιατί δεν με εμπιστεύομαι σε τέτοιες καταστάσεις, δεν εμπιστεύομαι να μην πάθω καρδιακό.
Δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι κάποιο είδους δωμάτιο τρόμου ή τρομακτικό escape room, μπορεί να είναι στοιχειωμένα σπίτια με ηθοποιούς απλά στο Halloween που πάνε, μπορεί να είναι tour σε εγκατελειμμένα κτίρια, σε εγκατελειμμένα σπίτια, ιστορικά κτίρια κλπ. Όπως είπα λοιπόν, εγώ προσωπικά δεν έχω πάει ποτέ σε τρομακτικό escape room, έχω πάει ελάχιστες φορές σε τρομακτικά ride σε Luna Park, γιατί δεν με εμπιστεύομαι να βγω από εκεί μέσα με την αξιοπρέπεια μου ατάραχη.
Σήμερα λοιπόν θα σας μιλήσω για ένα στοιχειωμένο σπίτι στην Απαλαχία, που σήμερα μπορείς να πας να πληρώσεις για να τρονάξεις εκεί πέρα, σε περίπτωση που σε φέρνουν οι άνεμοι επειδή μην και πας για σπού και διακοπές. Όταν πρωτοείδα λοιπόν αυτή την ιστορία λέω δεν θα είναι κάτι και τόσο ενδιαφέρον γιατί άμα ήταν κάτι και τόσο ενδιαφέρον θα το ήξερα μέχρι τώρα, θα το είχα ακούσει κάπως θα είχε περάσει από μπροστά μου. Έκανα λάθος, δεν ξέρω πώς, δεν ήξερα αυτή την ιστορία αλλά κάπως μου ξέφυγε για χρόνια.
Τα απαλάχια όρια λοιπόν θεωρούνται από πάρα πολλούς μία από τις πιο μυστηριώδεις περιοχές των ΗΠΑ γιατί έχουν αυτή την αρχαία ενέργεια. Είναι σαν να έχουν τα αρχαία πνεύματα εκεί πέρα, πέρα το ότι κυκλοφορούν πάρα πολλές ιστορίες, πάρα πολλοί lore για όλο αυτό που δεν ξέρω αν υπάρχει κομμάτι της μυθολογίας ότι όταν ένας λαός αρχίζει και μιλάει για ένα πλάσμα, από εκεί που αυτό το πλάσμα μπορεί να μην υπήρχε.
Όλη αυτή η ενέργεια η αγκεφαλική που δημιουργείται και που το συζητάνε και στη φαντασία κλπ. Δημιουργούν αυτό το φάντασμα, αυτό το πλάσμα, αυτό το κάτι από το ήθερ τέλος πάντων. Οπότε δεν ξέρω. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι τέτοιο και αν κάτι τέτοιο παίζει στα απαλάχια όρια. Αν και εγώ προσωπικά την γνώνα πιστέψω ότι όντως είναι πάρα πολύ παλιά βουνά.
το χώμα εκεί έχει δει πάρα πολλά πράγματα βέβαια θα μου πεις Μαρία παντού το χώμα έχει δει πάρα πολλά πράγματα αφήστε με στο κόσμο του Supernatural αφήστε με έχει περισσότερη πλάκα εδώ τα απαλλάχια όρια λοιπόν είναι αρχαία όρια που στο μυαλό μου αυτά τα βουνά έχουν δει πάρα πολλά πράγματα γενικά με τα βουνά έχω μια ιδιαίτερη σχέση πάντα σκέφτομαι ότι άμα ο κόμπος θα στοχταίνει θα βαρέσω τα βουνά θα πάρω τα βουνά αλλά τα βουνά δεν ξέρω Με ηρεμούνε, με τρελαίνει η σκέψη του πόσα πράγματα έχουν δει αυτά τα βουνά, όλα τα βουνά, κάθε βουνά που έχω συναντήσει, το έχω συμπαθήσει στη ζωή μου.
Πώς ήταν εκεί πριν έρθουμε και πώς θα παραμείνουν εκεί μετά από εμάς και πώς ακόμα πράγματα θα δούνε και πώς ακόμα μάτια κοίταγαν ακριβώς την ίδια θέα ή μια πάρα πολύ παρόμοια θέα με αυτή που βλέπουμε εμείς όταν κοιτάμε αυτά τα βουνά. Τέλος πάντων, παθαίνουν διάφορα πράγματα όταν βλέπω τα βουνά. Τον Οκτώβρη λοιπόν τα απαλά χαιρόρι δέχονται πάρα πολλούς τουρίστες και για ακριβώς γι' αυτό το λόγο, για τη φήμη τους κλπ.
Και τον Οκτώβρη υπάρχει και αυτή η φήμη ότι το πέπλο ανάμεσα στον κόσμο ζωντανών και νεκρών γίνεται όλο και πιο λεπτό. Ένα από τα μέρη που πάει ο κόσμος για αυτές τις διακοπές λοιπόν και το μέρος στο οποίο πάμε εμείς στο μυαλό μας σήμερα είναι η περιοχή Χάμπλεν Κάουντι στην πολιτεία του Τένεσί. στην οποία υπάρχει ένα σπίτι το οποίο είναι γνωστό για το πάρα πολύ δύο παρελθόντων.
Όπως σας ανέφερα λοιπόν στο intro αυτού του βίντεο, εκεί υπήρχε ένας κατασυρροήδης δολοφόρνος και εκεί βρήκανε πάρα πολλά από τα θύματα του και θα σας πω την ιστορία του αμέσως. Σήμερα όμως αυτό το σπίτι κάθε φθηνόπωρο μεταμορφώναται σε ένα σύγχρονο haunted attraction συγκεκριμένα ένα πάρκο τρόμου το οποίο είναι χτισμένο πάνω σε αυτή την ιστορία, πάνω σε αυτό το τρομακτικό κομμάτι.
Αυτό το πάρκο τρόμου δηλαδή περνάς από αυτό το πάρκο και σαν να σε καθοδηγεί στην ιστορία και έχουν χτίσει διάφορα σημεία με βάση αυτή την ιστορία κλπ. Τονίζω η ιστορία είναι αληθινή. Επίσης θα τονίσω ότι όλο αυτό μοιάζει με ένα άλλο σπίτι τρόμου και θα αναφερθώ σε αυτό στο τέλος, αλλά είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Και τα δύο κάποιοι εκεί πέρα στο Τενεσί στην Αμπαλαχία.
γιατί όχι. Υπάρχει λοιπόν ένα περίεργο μίξ του ότι πάρα πολλοί κόσμοι πιστεύουν ότι ειλικρινά το μέρος είναι στοιχειωμένο και όντως υπάρχει ιστορία του ότι το μέρος αυτό είναι στοιχειωμένο πριν γίνει δηλαδή πάρκο τρόμου και μετά πολλοί λένε ότι απλά είναι πάρκο τρόμου και έχουν επενδύσει ξέρεις αυτό το lore για να πηγαίνουν περισσότεροι άνθρωποι και να κάνουν λίγο πιο ενδιαφέρουσα την εμπειρία και λοιπά και καλά είναι marketing όλο αυτό. Το θέμα είναι ότι υπήρχαν ιστορίες ότι το μέρος είναι στοιχειωμένο γιατί το μέρος πέρασε από διάφορα, τέλος πάντων, σημεία ζωής.
Θα καταλάβετε σε λίγο τι εννοώ. Το σπίτι δεν ήταν απλά σπίτι του δολοφόνου και μετάγενε παρκοτρόμου. Ήταν και άλλα πράγματα ενδιάμεσα και σε αυτά τα ενδιάμεσα πράγματα ο κόσμος έλεγε που δούλευε εκεί πέρα ότι ναι, όντως φαίνεται να ήταν στοιχειωμένο. Αλλά υπήρχαν άλλοι που λέγανε ότι δεν ήταν καθόλου στοιχειωμένο. οπότε μπορεί το φάντασμα κάποιος να συμπαθεί κάποιος να αντιπαθεί, το έχουμε ξαναδεί αυτό σε αυτό το podcast. Ο σπίτι λοιπόν για το οποίο θέλω να σας πω σήμερα είναι το Frightmare Maynor. Είναι διαφορετικό από το Macconee Maynor ή κάτι τέτοιο. Είναι άλλο αυτό ωραία. Frightmare Maynor άμα θες να το ψάξεις. Πρόκειται λοιπόν για ένα τεράστιο κτήμα που είναι περίπου 20 στρέμματα. Δεν είναι απλά ένα σπίτι δηλαδή έχει και γύρω την περιοχή έχει και ένα μικρό δασάκι και έχει γίνει λοιπόν ένα θεματικό πάρκο τρόμου, ένα scream park.
Σχεδόν κάθε χρόνο το αλλάζουν λίγο και αλλάζουν τις διαδρομές και αλλάζουν το τι μπορείς να βιώσεις εκεί πέρα. Σε προηγούμενες χρονιές λοιπόν όσοι διαπισκευτόντουσαν μπορούσαν να περάσουν από τρεις διαφορετικές εμπειρίες. Η πρώτη διαδρομή οδηγούσε στο ίδιο το παλιό σπίτι και σου έκανε τούρ του σπιτιού. Η δεύτερη περνούσε από το σκοτεινό δάσος που είναι γύρω από την ιδιοκτησία.
και η τρίτη πέραγε από έναν χώρο που ήταν σαν νεκροταφείο, το οποίο και καλά ξέρεις, βέβαια δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει νεκροταφείο, γιατί ό,τι βρήκαν το βρήκαν μέσα στο σπίτι, αλλά το κάνουν πιο σπουκί, τέλος πάντων, κατάλαβες. Και καλά το νεκροταφείο των ανθρώπων που έπρεπε να είναι εκεί και του ιδιοκτήτη και τέτοια.
Μια μικρή προϊστορία των απαλαχίων ορών, τέλος πάντων, είναι ότι πριν έρθουν εκεί πέρα οι Ευρωπαίοι κάτοικοι, το έδαφος άνοικε στους Τσερόκι, στους Τσερόκι Νέσον. Και μετά πολλά οι Ευρωπαίοι ήρθαν και τους διώξαν από εκεί, όπως έχουμε δει, ξέρουμε την ιστορία εδώ, σπάνω δεν θα ξεκινήσω το τέτοιο. και οι Τσερόκοι τους είπαν ότι ξέρετε κάτι, εδώ σε αυτή τη γη, αυτή η γη είναι περίεργη.
Υπάρχουν περίεργα πράγματα εδώ πέρα, συμβαίνουν πράγματα. Αλλά οι Σκοτσέζοι και οι Ιρλανδοί δεν τσάξανε, τους διώξανε. Αυτό είναι 18-19 το αιώνα. Οι Τσερόκοι λοιπόν ήξεραν ότι η γη είναι ιερή, κρατάει μια συγκεκριμένη ενέργεια κλπ και αυτή η ενέργεια ποτίστηκε με την αρνητική ενέργεια των εγκλημάτων των Ιρλανδών και των Σκοτσέζων, που διώχνανε τους, ξέρω, και από τα ίδια τους τα σπίτια.
Οπότε αυτή η γη και καλά, από εκεί που ήταν ιερή, πήρε μια αρνητική ενέργεια, αρνητική τροπή και όλα αυτά τα πλάσματα, μετά πολλά, πλέον δεν είναι χαρούμενα με την ιστορία της γης. Πολυφανώς, δεν μου φαίνεται περίεργο. Το περίεργο πράγμα, ή και όχι και τόσο περίεργο για την εποχή βέβαια, είναι ότι οι άπικοι που ήρθαν εκεί πέρα όντως είχαν πάρα πολύ δύσκολες ζωές.
Όντως δυσκολευόντουσαν πάρα πολύ να χτίσουν μια ζωή εκεί, συνέχεια κάτι συνέβαινε, όλα πήγαιναν στραβά. Και κάπου εκεί έρχεται ο Αμερικάνικος Εμφύλιος Πόλωμος. Το τέννιαση βρίσκεται κυριολεκτικά διχασμένο, οι οικογένειες χωρίζονται και τα αδέρφια πολεμούν με αδέρφια. Η αρνητική ενέργεια που ήδη υπήρχε λοιπόν έχει κι άλλο εκεί πέρα, μαζεύεται όλο αυτό, μαζεύεται, μαζεύεται και το 1870 δημιουργείται επίσημα η περιοχή του Χάμπλεν Κάντι που εκεί είναι η ιστορία μας σήμερα.
Αυτή είναι μία λοιπόν αγροτική κοινότητα που οι περισσότεροι ζούσαν καλλιεργώντας καλαμπόκι και έχοντας ζώα. Ήταν μια μικρή κοινότητα, μια κοινότητα η οποία προσπαθούσε να ξαναχτίσει τη ζωή της ματά των εμφύλιο πόλεμου και ξαφνικά το 1887 αρχίζει και χάνεται κόσμος, αρχίζουν και χάνονται άνθρωποι και όλοι το παρατηρούν.
Αλλά κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει και προφανώς υπάρχουν και πάρα πολλές, πάρα πολλοί lore για τη γη, για τα πλάσματα που ζουν στο δάσος κλπ. οπότε μιλάμε για το 1800 έτσι προφανώς ο κόσμος το εξηγεί με διάφορα παραφυσικά πράγματα αλλά το fact παραμένει χάνεται κόσμος και κανείς δεν ξέρει που πάει το εξηγούν επίσης με λογικό τρόπο δηλαδή πυκνά δάση, άγρια ζώα, καταιγίδες διάφορα μπορεί κάτι κάπου να έγινε να χτύπησε δηλαδή κόσμος χανόταν εκείνη την εποχή από φυσικά αίτια και κανείς δεν τους έβρισκε και κανέναν δεν τους ένιωζε εκεί πάρα πολύ άμα δεν υπήρχαν δηλαδή συγκεκριμένα αποδεκτικά στοιχεία ότι κάποιος κάτι...
Και επίσης εκείνη την εποχή νομίζω και ειδικά σε τέτοιες περιοχές ο κόσμος δεν σκεφτόταν ότι μπορεί να υπάρχει εδώ πέρα κάποιος κατασέρου ή δολοφόνος. Ξέρεις. Σκεφτόντουσαν ότι μπορεί να πήγε κάπου να άπεσε σε μια τρύπα ξέρω εγώ, έσπασε το πόδι του, πέθανε χάθηκε. Ο θείος Γιάννης έφυγε μέσα στο δάσος μια μέρα και δεν γύρισε ποτέ τέτοια φάση. Το θέμα είναι ότι όσο περνούσανε τα χρόνια με τόσο περισσότεροι άνθρωποι χανόντουσαν και είναι μια μικρή κοινότητα σε σημείο που άρχισε να είναι δύσκολο να το γνωρούν και να λένε πόσους ανθρώπους πια να τρώει το δάσος τέλος πάντων αλλά μετά πολλά περίπου σε 15 χρόνια λένε, δεν ξέρω ακριβώς πόσο άτομα ήταν γιατί τους βρήκαν σε μια Η πολυκαϊκή κατάσταση η αλήθεια είναι.
Και επίσης 15 χρόνια έτσι. Οπότε πολλά σώματα ήταν σε προχωρημένη αποσύνδεση. Αλλά θεωρούν ότι χάθηκαν περίπου από 30 έως 100 άτομα. Περίπου. Σε μια μικρή αγροτική κοινότητα αυτό είναι τεράστιος αριθμός. Δεν μιλάμε τώρα για Νέο Ιόρκι, δεν μιλάμε για Λονδίνο, δεν μιλάμε για κάποιο είδους κεντρική πόλη. Μιλάμε για 100 άτομα σε μια κοινότητα που ήταν σύνολο 500.
Χρόνια λοιπόν κανείς δεν είχε καμία απάντηση, χρόνια λοιπόν όλοι πιστεύουν ότι το δάσος τους τρώει, κάτι συμβαίνει. Και φτάνουμε λοιπόν στις 5 Ιουλίου του 1902. Ο Τζερεμάια ήταν ένας εύπορος γιοκτήμονας στην περιοχή αυτή λοιπόν, Χάμπλεν Κάουντι. Είχε ένα κύρος στην περιοχή, είχε ένα κύρος στην κοινότητα, ήταν ένα από τα σημαντικά πρόσωπα που έπαιξαν πάρα πολύ μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη της κοινότητας κλπ.
Είχε εξουσία, είχε ένα μεγάλο σπίτι Δεν ήταν ένας αγρότης χωμένος κάπως στη μέση του πουθενά Ήταν κεντρικό πρόσωπο, τον ήξεραν όλοι και λοιπά Το θέμα είναι ότι όσοι ήξεραν τον Τζεραμάια Τον περιέγραφαν ως, ρε παιδί μου, λίγο περίεργο χαρακτήρα Ήταν έτσι ιδιαίτερος, είχε λίγο δύσκολο χαρακτήρα Τη μία ήταν πάρα πολύ καλός, την άλλη ήταν ένα τέρας Είχε έντονες μεταπτώσεις διάθεσης αλλά όλοι το εξηγούσαν με το ότι, ξέρεις κάτι, η ζωή είναι σκληρή.
Έτσι είναι η ζωή, έγινε ένας εμφύλιος που ξέρεις μπορεί να άπησε να χτύψε το κεφάλι του ή κάτι να έχει συμβεί, μπλα μπλα μπλα, μπορεί να είχε κάποιο τράβο, μπορεί whatever. Ο Τζερεμάια είναι λίγο περίεργος. Λίγο κάτι δεν πέρα πολύ καλά, αλλά και ποιος είναι καλά αυτή την εποχή. Το βλέπαν λίγο έτσι, ρε παιδί μου. Ήταν κεντρικό πρόσωπο της κοινότητας, λίγο μαλάκας, αλλά την να κάνουμε βοηθάει την κοινότητα.
Το βράδυ λοιπόν 5 Ιουλίου του 1902, ο Τζερεμάια Λέξερ επιστρέφει στο οικογενειακό του αρχηγητικό στην περιοχή Τάλμπο. Το σπίτι βρισκόταν στην οικογένεια για γενιές συγκεκριμένα από το 1790. Εκείνο το βράδυ ο Τζερεμάια κάτι παθαίνει. Παίρνει ένα τσεκούρι. και αρχίζει και με αυτό το τσεκούρι, περνάει από δωμάτιο σε δωμάτιο σε όλο το αρχοντικό και μέσα σε λίγα λεπτά σκοτώνει όλη του την οικογένεια.
Συγκεκριμένα σκοτώνει τη γυναίκα του, το γιο του, την ύφη του και τα τρία μικρά εγγόνια του. Αφού τα έκανε όλα αυτά, ο Τζερεμάια ανέβηκε στο δεύτερο όροφο του αρχοντικού, έβαλε το τσεκούρι πάνω στο τζάκι και έπεσε από το παράθυρο του δεύτερου όροφου με το κεφάλι προς τα κάτω και έλειξε έτσι τη ζωή του. Αυτό που δεν κατάφερα να βρω, να καταλάβω, είναι γιατί κλήθηκε ο Σερήφης στην έπαυλη.
Ποιος τον κάλεσε. Το θέμα είναι ότι λίγο αργότερα το ίδιο βράδυ καλούν τον Σερήφη να πάει στην έπαυλη της οικογένειας. Ο Σερήφης φτάνει και βρίσκει κατευθείαν όλα τα μέλη της οικογένειας νεκρά. Προφανώς φρίκη κλπ. Νομίζει ότι η φρίκη θα σταματήσει εκεί. αρχίζει και κοιτάει γύρω-γύρω στο αρχητικό και καταλαβαίνει ότι η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από αυτό που αρχικά νομίζουν.
Πάνω στους τοίχους βρίσκει μνήματα γραμμένα με αίμα. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί λοιπόν κάνουν το γύρο της έπαυλης. Αρχίζουν και κάνουν κύκλους, αρχίζουν και ψάχνουν και ανακαλύπτουν, φτάνουν σε ένα σημείο της έπαυλης σε κάποια φάση στην οποία βρίσκουν ένα τεράστιο λάκκο και όταν κοιτάνε μέσα στο λάκκο τι να δούνε, ανθρώπινα σώματα σε κομμάτια.
Χέρια, πόδια, κεφάλια, κορμούς, όλες οι διάφορες στάδια αποσύνθεσης. Απλά ένα τραστό χάος, μια μίξη, ένα μπολ, there I say, μια ανθρώπινη σαλάτα, ωραία αν σου πούμε έτσι. Λένε ότι η εικόνα ήταν τόσο βία και τόσο άθλια προφανώς που οι αστυνομικοί χρειάστηκαν να βγουν έξω και όταν έγιναν έξω λιποθύμισαν όλοι. Και το θέμα με τον Σερίφη είναι ότι ο Σερίφης έπαθε διπλό πρόβλημα γιατί δεν μπορούσε να πιστέψει ότι το έκανε αυτός ο άνθρωπος γιατί αυτός ο άνθρωπος ήταν κολλητός του φίλους.
Τις επόμενες μέρες λοιπόν αρχίζουν και καθαρίζουν αυτό το λάκκο και σύνολο από το λάκκο βγάζουν 31 σώματα. Σύνολο στο λάκκο. Αλλά ο άνθρωπος αυτός σκότωνε κόσμο για περίπου 15 χρόνια. Οπότε προφανώς βρίσκουν και πράγματα γύρω στην περιοχή Θαμμένα στα δάση και λοιπά Αυτός ήταν ο Λάκος τώρα γιατί ήθελε το Λάκο δεν ξέρουν Αλλά λένε ότι δεν ήταν μόνο οι άνθρωποι που ήταν μέσα σε αυτό το Λάκο Ήτανε προφανώς και πολλά άλλα θύματα Κατά τη διάρκεια των 15 χρόνων Όλοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι ένας άνθρωπος με τόσο κύρος Ένας άνθρωπος που όλοι ήξεραν τόσο καλά στην περιοχή Θα μπορούσε να είναι ένας τέτοιος δολοφόνος Όλοι σοκαρίστηκαν που ο μαλάκας Τζερεμάι εν τέλει ήταν ούμπερ μαλάκας.
Όλοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί να το έκανε, πώς και το έκανε, πώς η οικογένεια ζούσε σε αυτό το σπίτι την ώρα που υπήρχε αυτός ο λάκος και ήταν ξεκάθαρο, δηλαδή τα εγγόνια, ξέρεις, πώς γινόταν όλο αυτό. Δεν μπορώ να καταλάβω, ήταν σε ένα κλειστό κομμάτι του σπιτιού που κανείς δεν πήγαινε και αυτός ας πούμε έλεγε μην πάτε αυτό είναι το γραφείο μου, ξέρεις κλασικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε, αλλά η κοινότητα δεν μπορούσε να καταλάβει πώς και ένας άνθρωπος ο οποίος παρουσιαζόταν με τέτοιο κύρος, είχε τέτοια φήνη και λοιπά, ναι οκέ λίγο μαλάκας, αλλά εν τέλει βασάνιζε κόσμο και διαμέλιζε κόσμο και τους είχε όλους έναν λάκκο.
Επίσης κανείς ποτέ δεν κατάλαβε γιατί έκανε αυτή την τελευταία πράξη και σκότωσε όλη του την οικογένεια και τον εαυτό του. Προφανώς διάφοροι ψυχολόγοι μετά έβγαλαν διάφορες θεωρίες, ότι μπορεί να ήταν ψυχολογικά ασταθείς. Ντα, προφανώς ήταν ψυχολογικά ασταθείς, προφανώς υπήρχε κάποιο διάγνωση και πέρα. Προφανώς τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά.
ένας φυσιολικός άνθρωπος κομματιάζει γάλλους και δεν τους βάζει σαν ένα λάκκο και μετά διδελοφώνει όλη του την οικογένεια. Εμένα η θεωρία μου ότι ένας τέτοιος τύπος που επίσης κανείς δεν είναι ότι ρε παιδί μου ξέρουμε ότι όπου να είναι η αστυνομία θα τον έβρισκε δεν είναι ότι τον ψάχνανε. Οπότε εμένα η θεωρία μου είναι ότι κάποιος τον απειλήσε κάποιος πιθανά το έμαθε και κάποιος τον απειλήσε οπότε από το να μαθευτεί όλο αυτό και να είναι ζωντανός και αυτός και η οικογένειά του προτίμησε, ξέρεις, να κάνει αυτή την έξοδο.
Εμένα αυτό μου βγάζει νόημα. Όπως και να έχει. Το σπίτι πάρα πολύ γρήγορα προφανώς το κλείσανε, το κλείσε η αστυνομία. Όχι ότι η κοινότητα ήθελε πάρα πολύ να πάει εκεί πέρα. Έγινε κλασικά αυτό το σπίτι του τρόμου όπου έγινε αυτό που έγινε και τα παιδιά λέγανε τις ιστορίες κλπ. Όπως θα γινόταν σε κάθε κοινότητα. Η αστυνομία προσπάθησε να κρατήσει την υπόθεση όσο πιο κρυφή γίνεται, οπότε ως φυσιολογική συνέπεια αυτού όλη η κοινότητα ήξερε τι συνέβαινε, όλοι ψουψούριζαν, όλοι μπλα μπλα μπλα και η αστυνομία προσπάθησε να κρατήσει τις φήμες όσο πιο χασχάς γίνεται.
όλα τα παιδιά λέγανε ιστορίες προφανώς κατευθείαν έγινε το σπίτι του τρόμου και άρχισαν να κυκλοφορούν πάρα πολλές ιστορίες ότι βλέπουν οι σκιές, βλέπουν οι κόσμοι να περπατάει, ότι ο Τζερεμάια είναι ακόμα εκεί και ότι στοιχιώνει το χώρο. Αρχίζουν και δημιουργούνται διάφορες ιστορίες τρόμου αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο να ξεκαθαρίσεις ποιες είναι όντως αληθινές ιστορίες προφανώς σε αυτή την περίπτωση και ποιες είναι απλά τα παιδιά που πηγαίνουν εκεί πέρα, ξέρεις, οι έφηβοι κλπ.
και λένε ιστορίες τρόμου και ποιες είναι οι ιστορίες έτσι για να λέγονται ιστορίες που και ιστορίες και τέτοια. Ειδικά στα Απαλάχια Όρη τώρα, φαντάσου. Το ιστορικό λοιπόν το σπιτιό. Το σπίτι χτίστηκε το 1790. Το 1902 έγινε αυτή η ιστορία που σας λέω και το σπίτι μένει για χρόνια άδειο και κλειστό. κανείς δεν θέλει να πλησιάσει, κανείς δεν θέλει να πάει εκεί, κανείς δεν θέλει να έχει οποιοδήποτε είδους σχέση με αυτό το σπίτι γιατί κυκλοφορούν διάφορες φήμες και για το σπίτι και για τη γη γύρω.
Μέχρι που δεν βρήκα ακριβώς ημερομηνία πότε άνοιξε, αλλά άνοιξε ένα εστιατόριο εκεί που λεγόταν The Attic και στεγαζόταν στο αυθεντικό σπίτι της οικογένειας Λέξερ αυτό το εστιατόριο. Ωραία. Και το περίεργο είναι ότι οι ιδιοκτήτες είπαν ότι δεν υπήρχαν ποτέ περίεργα πράγματα. Κανείς δεν πήγαινε εκεί η ρεπιδημική έλεγε ότι κάτι είναι στοιχειωμένο, τίποτα.
Προφανώς όμως δεν μπορούμε να ξέρουμε κατά πόσο όντως δεν υπήρχε τίποτα περίεργο και κατά πόσο υπήρχε κάτι περίεργο και απλά εκείνη την εποχή οι μαγαζάτορες δεν ήθελαν ο κόσμος να μην έρχεται να φάει εκεί. Υπήρχε πάρα πολύ αρνητική φήμη για αυτό το μέρος και όχι με τη θετική έννοια που υπάρχει σήμερα, γιατί το σπούκι, το τρομακτικό και τέτοια προφανώς πάντα υπήρχε κόσμος που το γούσταρε αυτό, αλλά ειδικά τότε ήταν όντως αρνητικό πράγμα.
Δεν ήταν κάτι το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν θετικό marketing. Οπότε μπορεί οι ιδιοκτήτες να λέγονται όχι, όχι καλέ, δεν έχουμε φαντάσματα, ελάτε να φάτε μια καρμπονάρα. μεταπολά το εστιατόριο έκλεισε το 2001 για άλλους λόγους γιατί χροκοπήσαν να νομίζω κάτι τέτοιο αλλά όχι επειδή κάτι ήταν στοιχειωμένο και αφού κλείνει η επιχείρηση αρχίζουν και δημιουργούνται φήμες ότι τελικά ήταν στοιχειωμένο και ότι τελικά δεν είναι ότι κλείσαν επειδή χροκόπησαν αλλά κλείσαν επειδή υπήρχε έντονη παραφυσική δραστηριότητα διάφοροι άνθρωποι διέκαν ονλάιν ήταν και έτσι η αρχή του αυτού του σπούκι φαινόμενων.
Δεν θυμάμαι, ήταν η αρχή του ίντερνετ. Νομίζω ήταν η αρχή του ίντερνετ. Και λέγανε τρασπέν διάφοροι εργαζόμενοι ότι υπήρχαν επαναλαμβανόμενα περιστατικά, ότι οι τραπέζια κουνιόντουσαν μόνα τους, πράγματα έσπαγαν χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Σε διάφορα σημεία του κτήριου έμφανιζόταν απότομες πτώσεις θερμοκρασίας, αντικείμενα που νιώθουσαν μόνα τους έβλεπαν λέει σκοτεινές ανθρωπόμορφες φιγούρες να κουνιούνται στις γωνίες των δωματίων παίζουμε bingo αυτή τη στιγμή το μέρος είναι στοιχειωμένο και σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες η κατάσταση είχε φτάσει σε ένα σημείο που οι εργαζόμενοι αρνιόντουσαν να έρθουν πίσω να πάνε στην δουλειά να εργαστούν εκεί πέρα ή whatever δηλαδή τρόμαζαν τόσο πολύ που λέγανε Εγώ δεν ξανάρχομαι. Το ξέρω ότι αύριο έχω shift. Δεν με νοιάζει.
Ας βάλουν μόνοι τους την καρμπονάρα τους στο πιάτο τους και ας κάτσουν και τη φάνα. Εγώ δεν πάω. Το 2001 λοιπόν το ιστοριατήριο αυτό κλείνει και το σπίτι κλείνει επίσης. Οπότε καταλήφεται ξανά. Είναι κλειστό. Οι κάτοικοι αρχίζουν και μιλάνε ακόμα περισσότερο και αρχίζει και ξανά γίνεται αυτό το σπίτι του Τζέρεμα Ιαλέξερ κλπ.
Μέχρι που ήρθε ένας επιχειρηματίας και είπε Ξέρεις κάτι, υπάρχει μια ευκαιρία εδώ Και το έφτιαξε να είναι το Frightmare Manor που γνωρίζουμε Λένε ότι λειτουργούσε ως χώρος τρόμου από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 Δηλαδή περίπου 2003-2004 Αλλά με τη μορφή που είναι γνωστό σήμερα, δηλαδή Frightmare Manor Έγινε επίσημα το 2009 και ο ιδιοκτήτης είναι ο Chris Woodin Ο Κρυς λοιπόν ήξερε την ιστορία, ήξερε τις ζωοφωνίες, ήξερε την φήμη Και λέει, ξέρεις κάτι, μπορούμε να το κάνουμε εξαιρετικό marketing Υπάρχει μια ευκαιρία εδώ Είναι από αυτούς τους ανθρώπους που βλέπουν το αρνητικό και το φτιάχνουν σε κατηθυντικό Τώρα θα με συγχωρέσετε για το επεισόδιο και εξαρτήθηση της συζήτησης Προφανώς εγώ έχω φουλ ερωτήσεις προς το πόσο ηθικό είναι αυτό και πόσο περίεργο είναι το να παίρνουμε ένα μέρος στο οποίο όντως ξέρουμε for a fact ότι δολοφονήθηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι και το να το μετατρέπουμε σε δραστηριότητα, ξέρεις, φαν που πηγαίνει ο κόσμος και περνάει καλά και τέτοια.
Δεν έχω βρει για μένα απάντηση. Απ' τη μία, προφανώς, αυτό με το επάντηση δεν είναι ηθικό. Απ' την άλλη, είναι λίγο η ουσία του τρομακτικού μέρους και είναι σαν να βγει και από βιβλίο τρόμου, επειδή θα μου πεις το βιβλιοτρόπο μου είναι βίω φαντασίας. Ναι, δεν ξέρω. Εγώ είμαι κάπως στη μέση, για μένα δεν είναι πάρα πολύ ηθικό.
Το σώζει το γεγονός ότι έγινε αρκετά πιο πριν, δηλαδή 100 χρόνια πριν έγινε όλη αυτή η ιστορία και μετά έγινε πάρκο. Άμα γινόταν αμέσως, δεν θα το... Όχι, θα το στήριζα. Δεν θα θεωρούσα καθόλου... Θα το θεωρούσα παράδεικτο, άμα γινόταν αμέσως ή έστω και λιγότερο από 100 χρόνια πριν. Αλλά από τη στιγμή που όσοι είχαν σχέση με αυτούς τους ανθρώπους, όσοι ζούσαν εκεί, όσοι μπορεί να θυμόντουσαν αυτή τη φάση, έχουν ήδη πεθάνει προπολού, εντάξει, δεν ξέρω.
Δεν ξέρω. Δεν είμαι και σίγουρη, ξέρεις, κατά πόσο, επειδή μιλάμε για τόσο παλιά, κατά πόσο οι λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας είναι όντως αληθινές, κατά πόσο έχει γίνει πιο εμπέλιστη, τέλος πάντων. Δεν ξέρω, χάνομαι λίγο στο ηθικό κομμάτι αυτής της ιστορίας, αλλά ναι. Ο ιδιοκτήτης λοιπόν του συγκεκριμένου πάρκου πατάει στο γεγονός ότι τα περισσότερα πάρκα δημιουργούν ψεύτικες ιστορίες και σε τρομάζουν με ψεύτικες ιστορίες, ενώ εδώ υπάρχει αληθινή ιστορία και εδώ όντως πολλά πράγματα είναι στημένα μεν αλλά πολλά πράγματα μπορεί να είναι όντως πραγματικά φαντάσματα.
οπότε μπορείς να πας εκεί και δεν ξέρεις αν αυτό που βλέπεις είναι ηθοποιός ή αν είναι αληθινό φάντασμα και αυτό προφανώς κάνει την εμπειρία πολύ πιο έντονη. Σήμερα το Frightmare Maynor είναι ένα από τα πιο γνωστά haunted attractions της χώρας των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι στα 10 καλύτερα haunted houses των Ηνωμένων Πολιτειών και πάρα πολλές φορές έχει χαρακτηριστεί ως το πιο τρομακτικό haunted attraction σε ολοκληρώ το Tennessee.
Το 2005 λοιπόν, οι τρεις βασικές εμπειρίες ήταν το Money Back Haunt το Carn Evil Outcasts και το Backwoods of Rage. Σύμφωνα με τις περιγραφές των επισκεπτών, η πρώτη διαδρομή ήταν και η πιο σκοτεινή από όλες, γιατί είχε την αναπαράσταση της νύχτας της 5η Ιουλίου του 1902. Πέρα από τις βασικές διαδρομές, το πάρκο προσφέρει και δύο επιπλέον δραστηριότητες, που είναι το επίκεντρο νομίζω.
Καλά, πέρα από αυτό έχει και ρήψη τσεκουριών και τα κλασικά παχνίδια Carnival κλπ, αλλά με ξεχωριστή πληρωμή προσφέρουν το Lexer Jump, που είναι και καλά μια αναπαράσταση της πτώσης, της ελεύθερης πτώσης που προκάλεσε θάνατο στον Jeremiah Lexer. Και η επόμενη λέγεται Nightmare Challenge, η οποία είναι αυτή που μοιάζει με ένα άλλο πράγμα που γίνεται πάνω κάτω στην περιοχή.
Με λίγα λόγια τι είναι το Nightmare Challenge. Πας εκεί και πληρώνεις χρήματα να αναπαραστήσουν τους χειρότερους σου φόβους και λένε ότι κανείς δεν το επιβιώνει, επιβιώνει, κανείς δεν μπορεί να ζήσει όλη την εμπειρία ή μάλλον ελάχιστοι μπορούν να ζήσουν όλη την εμπειρία και οι περισσότεροι κάνουν tap out, οι περισσότεροι έχουν μια μυστική λέξη την οποία άμα τη λένε εξωτερικός σταματάει όλο το challenge.
Ωραία, από ό,τι έχω καταλάβει προηγουμένως σε ρωτάνε τους τρόμους σου και σε βάζουν αντιυπογράψεις και ένα χαρτί το οποίο λέει ότι δεν θα πεις πουθενά τι έγινε εκεί μέσα. Ωραία, και οι άνθρωποι πάνε οικιοθελώς και το βιώνουν αυτό το πράγμα. Σε περίπτωση που καταφέρεις να βιώσεις όλη την εμπειρία που έχουν προετοιμάσει για εσένα, θα μπει η φωτογραφία σου στον τείχο των επιζώντων, ότι και καλά επιβίωσες και δεν ζήτησες να σταματήσει όλη η εμπειρία, αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι ελάχιστοι μέχρι σήμερα που το έχουν καταφέρει.
Κάποιοι άνθρωποι έχουν εμφανιστεί περιστασιακά σε διαδίκτυα και φόρουμς και τέτοια ανώνυμα και περιγράφουν διάφορες ακραίες δοκιμασίες που είναι πάλι κάποιος είπε κάτι που, αλλά λένε ότι τους βάζουν να καταναλώσουν νεομάτροφημα, πολύ αποκροστικές ουσίες, ότι τους βάζουν να περάσουν έντονη σωματική και ψυχολική πίεση, ότι τους βάζουν να φάνε πάρα πολύ καυτά πράγματα που προκαλούν πάρα πολύ έντονο πόνο.
Δεν μιλάμε προφανώς για απλή καυτή σάλτσα ας πούμε. Αλλά αυτές τις ιστορίες δεν μπορούμε να ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή όχι λόγω του συμβολέου που πρέπει να υπογράψεις όταν πας σε αυτή την δοκιμασία. Λένε ότι αλλάζουν αυτό το challenge σχεδόν κάθε νύχτα και με σκοπό τέλος πάντων να μην μπορεί ο πληγούμενος να πει στον επόμενο τι πρόκειται να βιώσει για να μην είναι κανείς έτοιμος να το περάσει.
Αλλά και πέρα από αυτές τις δοκιμασίες και τα τρομακτικά, προφανώς υπάρχουν και ιστορίες από εργαζόμενους και ανθρώπους που έχουν πάει εκεί πέρα και έχουν βιώσει γενικά όλο το πάρκο που λένε ότι ναι υπάρχουν ηθοποιοί, υπάρχουν πράγματα που είναι επίτηδες εκεί για να φαίνεται στοιχειωμένο κλπ, αλλά το μέρος είναι όντως στοιχειωμένο.
Και μία από αυτές τις ιστορίες έρχεται από έναν άνθρωπο ο οποίος εργάζεται στο πάρκο και έχει πάει εκεί λέει, ήταν μέρα, δεν είχε ανοίξει ακόμα στο κενό, δεν υπήρχαν επισκέπτες, δεν λειτουργούσαν τα ηχητικά συστήματα, τα εφέ κλπ, οπότε δεν θα βγάζει νόημα. Το άτομο βρισκόταν μόνο του εκεί πέρα πριν ότι μαζότανε και ξαφνικά άρχισαν να ακούει περίεργους ήχους.
χαμηλούς ανθρώπινους αναστεναχμούς και παράξενες φωνές από ανθρώπους που σαν να ήταν πολύ βασανισμένοι, σαν να ήταν πολύ κουρασμένοι. Στην αρχή προφανώς νόμιζα ότι πρόκειται για κάποιο είδους ηχογράφηση που άρχισε να παίζει από μόνη της. Μετά ήρθαν και άλλοι, συνάντησε και άλλους εκεί πέρα στο Μέινορ και είπε ρε παιδιά μήπως λειτουργεί κάτι, ξέρω εγώ, ότι είναι αυτό που ακούγεται, δοκιμάζουμε κάποιο είδους ηχογραφημένο τέτοιο και του λένε όχι δεν λειτουργεί τίποτα, κανένα σύστημα δεν λειτουργεί αυτή τη στιγμή, ο ηχολήπτης του λέει όλα είναι κλειστά, δεν θα έπρεπε να ακούς κάτι, δεν υπάρχει κάποιο είδους δυσλειτουργία, όλα είναι κομπλέ, δεν ξέρω τι ακούς.
Αυτός ήταν ένας λοιπόν και είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα στο ίντερνετ και άλλοι εργαζόμενοι βγήκαν και είπαν ότι ναι, και εργαζόμενοι και επισκέπτες λένε Είναι ότι πέφτουν πάρα πολλά πράγματα χωρίς λόγο, που δεν είναι γραμμένο στο script να πέφτουν, πόρτες ανοίγουν μόνοι στους, εξοπλισμός μετακινείται χωρίς κάποιο είδους ανθρώπινη παρέμβαση.
Και άμα το σκεφτείς είναι ακριβώς τα ίδια φαινόμενα που γινόντουσαν παλιά στο εστιατόριο και που παλιά ανέφερε ο κόσμος. Βέβαια είναι και τα πιο κλασικά φαινόμενα που γίνονται πάντα όταν κάπου λένε ότι κάτι είναι στο χειομάγνο, Ρε παιδί μου, είναι στάνταρ, είναι μπίνγκο. Αυτό λοιπόν είναι το Frightmare Maynard Challenge.
Και εγώ όταν έψαχνα αυτή την υπόθεση, το μπέρδεψα με το McKamey Maynard, που είναι παρόμοια φάση. Στο Frightmare Maynard βέβαια, το τρομακτικό challenge κρατάει περίπου 20 λεπτά με κάποια ώρα. Στο McKamey Maynard είναι αυτό επί 10. Ωραία. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να πας εκεί. θα κάνω ξεχωριστό επεισόδιο αν δεν έχω κάνει ήδη, δεν ξέρω πείτε μου όσοι θυμάστε γιατί έχω καιρό να το δω, νομίζω δεν έχω κάνει επεισόδιο.
Είναι ακραίο, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος γουστάρει να βασανίζει κόσμο ξεκάθαρα και έχει βρει τρόπο να το κάνει νόμιμα. Που πάλι νόμιμα από ό,τι έχω καταλάβει έχει πάρα πολύ καλή δικηγορική ομάδα, παίζεται αυτό, λογικά είναι νόμιμο όλο, αλλά ναι, κρατάει μέχρι και 8 ώρες ή μπορεί καμιά φορά και πάνω από 8 ώρες όντως σε ρωτάει ακριβώς τους φόβους σου και είναι ακραίος σε κάνει να υπογράψεις 40 σελίδες συμβόλαιο στο οποίο λες ότι είσαι υπεύθυνος εσύ για οτιδήποτε σου συμβεί, ότι του περιγράφεις τέλος πάντων τις πιο συγκεκριμένες προσωπικές σου φοβίες Στο Frightmare Minor, σε αυτό που συζητήσαμε σήμερα, μπορείς να πας, οποιοςδήποτε άνω των 18 μπορεί να πάει τον Οκτώβρη, τις Παρασκευές των Οκτώβρη συγκεκριμένα και να συμμετέχει. Στο McKamey Minor υπάρχει μια τεράστια λίστα στην οποία πρέπει να μπεις, αναμονείς και αν θα σε διαλέξουν ας πούμε.
Στο Frightmare Minor είναι άβολο, είναι περίεργο, είναι σεχαμένο, αλλά είναι ασφαλές overall, δηλαδή δεν πρόκειται να πάθεις τίποτα. Στο McCamey Minor παρενοχλούν τον κόσμο, δηλαδή δεν είναι ασφαλές και υπογράφεις χαρτί ότι ό,τι και να πάθεις έχεις εσύ την ευθύνη. και στο Frightmare Manor υπάρχει ξεκάθαρο safe word που άμα πεις σταματάει και βγαίνεις.
Στο McCamey Manor υπάρχει και καλά safe word αλλά δεν το ακούνε πάντα, είναι λίγο controversial και έχουν γίνει διάφορες δικαστικές μάχες λόγω αυτού. Γι' αυτό λέω ότι είναι νόμιμο αλλά είναι και δεν είναι και έχουν υπάρξει διάφορα περίεργα και το θέμα είναι ότι είναι ξεκάθαρο ότι ο τύπος γουστάρει να βασανίζει κόσμο και έχει βρει έναν τρόπο να το κάνει και κόσμος πάει και συμμετέχει σε αυτό. Δεν ξέρω, με τρελαίνει. Το My Gaming Manor σαν φαινόμενο με τρελαίνει.
Άμα το ξέρεις, ξέρεις γιατί πραγματικά μιλάμε, άμα δεν το ξέρεις θα το συζητήσουμε σε κάποιο άλλο βίντεο. Αλλά ναι, αυτό είναι το σημερινό επεισόδιο. Αυτά είναι τα πράγματα που ήθελα να σας πω για το Frightmare Manor Challenge. Άμα τύχει και περάσετε από Τένεσή τον Οκτώβρη, σκέφτομαι αν θα πήγαινα. Πιστεύω θα πήγαινα. Γενικά τα αποφεύγω αυτά, προσπαθώ να τα αποφεύγω, αλλά ειδικά τον Οκτώβρη, ειδικά κάπου εδώ στο Χαλλουίν κοντά, νομίζω θέλω να ξεκινήσω να πηγαίνω, αλλά προσεκτικά γιατί δεν ξέρω κάθε φορά θέλω να πάω αλλά είμαι χέστης φοβάμαι τόσο πολύ φοβάμαι πάρα πολύ εύκολα και πάντα μετανιώνω όταν επιλέγω να πάω σε τέτοια μέρη πάντα πάντα το μετανιώνω το μετανιώνω στα τρία δευτερόλεπτα αλλά δεν ξέρω νιώθω ότι ρε παιδί μου άμα είναι να το κάνεις στο Χαλουίν να το κάνεις τον Οκτώβρη γιατί όχι περιστασιακά μου αρέσει να τρομάζω τον αυτό μου και μετά για τα επόμενα πέντε χρόνια πάλι δεν κάνω τίποτα αντίστοιχο.
Τώρα έχω πάρα πολύ καιρό να πάω σε κάτι τέτοιο, σε κάποιο είδους escape room. Καλά δεν έχω ποτέ σε escape room, αλλά σε κάποιο είδους τρομακτικό whatever. Έχω πάρα πολύ καιρό να πάω και έχω έτσι μια φαγούρα τα τελευταία δύο-τρία χρόνια να πάω σε κάποιο είδους party, κάποιο είδους haunted house ή κάτι τέτοιο. Αλλά μένω παράλογος μου φόβος, που νομίζω τον έχω μοιραστεί στο παρελθόν εδώ πέρα, είναι ότι άμα υπάρχει κάποιος δουλευόντου, κάποιος περίεργος, αυτό είναι το μέρος που θα πας.
Αυτό είναι το μέρος που θα πας γιατί όλοι θα νομίζουν ότι είσαι ηθοποιός και νιώθω ότι κάθε φορά που παίζω τη ζωή μου κόρονα γράμματα, δεν ξέρω, και δεν ξέρω, φοβάμαι. Ένα μέρος που θα θέλω πάρα πολύ είναι dream ταξίδι, ένα από τα dream ταξίδια. Έχω multiple dream ταξίδια που έχουν να κάνουν με Οκτώβριο και Halloween, αλλά ένα από τα dream ταξίδια είναι να πάω στην Καλιφόρνια, στο LA συγκεκριμένα νομίζω.
Είναι το Disney που έχουν το Halloween και δεν είναι και πάρα πολύ παιδικό από ό,τι έχω δει. Κυκλοφορούν ηθοποιοί, κυκλοφορούν με μάσκες κλπ και είναι αρκετά τρομακτικό και σε πειράζουν και σε ψιλοενοχλούν. Αλλά μπορείς να βάλεις και μια ταμπελίτσα ρε παιδί μου για να μην σε πλησιάζουν και να μην σε τρομάζουν, ότι τρομάζεσαι εύκολα. Προσωπικά θεωρώ ότι δεν θα βάλω την ταπελίτσα θέλω να ψάξω όμως άμα έχεις την ευκαιρία τότε άμα δεν τη βάλεις να την αγοράσεις όσο είσαι εκεί. Γιατί άμα μπορώ να προσπαθήσω να μην τη βάλω αλλά είναι τέλειο να τρομάζω πάρα πολύ αλλά δεν ξέρω. Νομίζω πως είναι το όριο του τι θα έβρισκα πάρα πολύ ευχάριστο χωρίς να μου χάλαγε τη βρεδιά ρε παιδί μου το πόσο θα του μάξου. Φέτος το Χαλουμίν πάντως νομίζω θα με πιέσω να κάνω κάποια έτσι να πάω κάπου, κάτι να κάνω θέλω σίγουρα να πάω σε κάποια χόντι τουρς στο Λονδίνο γιατί νιώθω πως είναι ντροπή, είμαι εδώ εδώ και πόσα χρόνια και όλο λέω να πάω σε κάποιο είδους χόντι τουρ όλο λέω να πάω σε κάποιο είδους. Μ' αρέσουν πάρα πολλά αυτά που είναι
άμα έρχεσαι Λονδίνο τώρα έχει πάρα πολλά τουρς σε λεωφορεία που σε πάει γύρω-γύρω στην πόλη και σου λένε την σκοτεινή ιστορία της πόλης και τέτοια. Αυτό θέλω πάρα πολύ να κάνω. Ναι, πρέπει να ψάξω τι γίνεται Σεπτέμβρη και Οκτώβρη τώρα στην πόλη για να τα κλείσω. Να τα κλείσετε κι εσείς. Άμα ετοιμάζετε να κάνετε ταξίδι και έχετε τίποτα δι ενδιαφέρον, πείτε μου στα σχόλια αν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον.
Πείτε μου άμα θα πηγαίνετε και πείτε μου αν θα κάνετε το Nightmare Challenge. Αυτό νομίζω δεν θα το έκανα. Γιατί ξέρω ότι θα έκανα τα πάω του στα δύο λεπτά. Κρίμα τα λεφτά. Δεν νομίζω να άντεχα. Εδώ δεν μπορώ να φάω καυτερά φαγητά. Προχθές φάγαμε ένα κεμπάμπ και νευρίασα, ρε φίλε. Με το πόσο καυτερό ήταν. Γιατί του είπαμε να μην είναι καυτερό και μας έδωσε υπό τη στετομή καυτερό. Και ήταν τόσο καυτερό που έπαψα να έχω αισθήσεις στο στόμα μου.
Δεν καταλάβαινα να κάνω ότι τρώω. Απλά υπήρχε πόνος. Και δεν καταλαβαίνω τον κόσμο που του αρέσουν τόσο πολύ αυτά τα καφτέρα φαγητά. Γιατί τι... Anyhow, δεν θα ξεκινήσω να τρώω καφτέρα φαγητά. Ελπίζω όλοι να είστε πάρα πολύ καλά. Ελπίζω να σας φάνηκε ενδιαφέρουσα αυτή η ιστορία. Πείτε μου αν έχετε ακούσει για το συγκεκριμένο δολοφόνο και για τη συγκεκριμένη ιστορία.
Πείτε μου αν έχετε πάει. Γιατί λένε ότι είναι από τα πιο μεγάλα haunted houses. Το σκέφτηκα, ότι άμα πάω από το Αμερική θα ήθελα να πάω από εκεί. Γενικά πιστεύα, άμα πάω από το Αμερική θα πάω, ρε φίλε, έτσι, Σεπτέμβρη, Οκτώβρη. Γιατί κρίμα. Νομίζω μια φορά στη ζωή μου απλά θα κλείσω έτσι δύο μήνες off από τα πάντα και θα πάω στην Αμερική και θα πάω σε όλα τα μέρη στην Αμερική για Χαλουμίν που θέλω να πάω.
Πρέπει να γίνει αυτό το ταξίδι σε κάποια φάση. ή θα φτιάξω μια ταξιδιωτική εκπομπή δική μου, ολόδική μου και θα πάμε, θα σας πάρω όλους μαζί και θα πάμε σε όλα τα haunted μέρη και όλα τα τρομεκτικά τέτοια βέβαια θα πρέπει να πάρω και psychic μαζί μου για να μην κολλήσει τίποτα πάνω μας γιατί αυτός είναι άλλος ένας φόβος σε τέτοια μέρη ειδικά σε ψεύτικα όχι, αλλά σε τέτοια μέρη αν και σε ψεύτικα θεωρώ πως με τόσο τρόμο μαζεύεται αρνητική ενέργεια άμα γίνει οπότε φάντασμα νιώθω ότι θα μου άρεσε να στεχιώνω ένα μέρος όπου κάθε βράδυ σχεδόν έρχεται κόσμος και τους βλέπω να τρομάζουν και να κάνουν μαλακές και τέτοια είναι καλύτερο από το τίποτα από το να μην έχεις να βλέπεις τίποτα anyhow, δεν ξέρω πείτε μου τι νόμισα πείτε μου εσείς τι πιστεύετε αυτά για το σημερινό επεισόδιο ελπίζω να περάσετε καλά ελπίζω να σας φάνηκε ενδιαφέρον ελπίζω αν έχετε πάει να μου πείτε πώς σας φάνηκε και αν πήγατε ενώ στο συγκεκριμένο μέρος εννοώ, anyway άμα έχετε πάει τα νησί πείτε μου αν έχετε πάει στο συγκεκριμένο μέρος
και άμα έχετε πάει πείτε μου πώς σας φάνηκε άμα δεν έχετε πάει πείτε μου αν θα πηγαίνατε και πείτε μου αν θα κάνετε το Nightmare Challenge Αυτά από μένα για αυτό το επεισόδιο θα τα πούμε σύντομα στο επόμενο σας υπόσχομαι σύντομα
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
