#2 102 Λεπτά για το «Σημείο Μηδέν»
Στο Όριο της ΙσχύοςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Send us Fan Mail 11 Σεπτεμβρίου 2001. 102 λεπτά που άλλαξαν τον κόσμο. Πριν από τις 08:46 εκείνου του πρωινού, υπήρχαν ήδη προειδοποιήσεις. Πληροφορίες που έφταναν στη CIA και το FBI, ύποπτοι που είχαν τραβήξει την προσοχή των αρχών και κομμάτια ενός παζλ που κανείς δεν είχε καταφέρει να ενώσει. Στο δεύτερο επεισόδιο του «Στο Όριο της Ισχύος» επιστρέφουμε στους τελευταίους μήνες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, στις χαμένες ευκαιρίες των αμερικανικών υπηρεσιών και στην προετοιμασία της επίθεσης....
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
την Ουάσιγκτον και το Νιουαρκ. Στον Λευκό Ίκο, στο Πεντάγωνο, στη CIA και στο FBI, μία ακόμη εργάσιμη μέρα ξεκινούσε. Κανείς τους δεν γνώριζε ότι ανάμεσα στους επιβάτες τεσσάρων αμερικανικών πτήσεων βρίσκονταν 19 άντρες που είχαν προετοιμαστεί για αυτή την ημέρα επί μήνες. Στις 8.46 το πρωί, η πρώτη από αυτές τις πτήσεις θα χτυπούσε τον βόρειο πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
17 λεπτά αργότερα, ένα δεύτερο αεροσκάφος θα εμφανιζόταν στον ουρανό της Νέας Υόρκης και τότε ολόκληρος ο κόσμος θα καταλάβαινε ότι αυτό που παρακολουθούσε δεν ήταν ατύχημα. Μέσα στα επόμενα 77 λεπτά, ένα τρίτο αεροσκάφος θα έπεφτε πάνω στο Πεντάγωνο. Ένα τέταρτο θα συνετρίβεται σε ένα χωράφι της Πενσιλβάνια. Οι δίδυμοι πύργοι θα κατέρεαν, χιλιάδες άνθρωποι θα έχαναν τη ζωή τους και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βρίσκονταν αντιμέτωπες με τη μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία τους.
Όμως η ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου δεν ξεκινά στις 8.46 εκείνου του πρωινού, γιατί μήνες πριν από τις επιθέσεις, μέσα στις Αμερικανικές Υπηρεσίες Πληροφοριών, οι προειδοποιήσεις είχαν αρχίσει να πληθαίνουν. Η CIA γνώριζε ότι η Αλ-Κάιντα σχεδίαζε κάτι μεγάλο. Το FBI είχε στα χέρια του πληροφορίες που αργότερα θα αποκτούσαν εντελώς διαφορετική σημασία.
Ορισμένοι από τους ανθρώπους που θα συμμετείχαν στις επιθέσεις είχαν ήδη εντοπιστεί από τις Αμερικανικές αρχές. Και στις 6 Αυγούστου του 2001, ο ίδιος ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτείων θα λάμβανε μία απόρριτη ενημέρωση με έναν τίτλο που μετά την 11η Σεπτεμβρίου θα γινόταν διαβόητος. Bin Laden determined to strike in US.
Που σημαίνει ο Bin Laden αποφασισμένος να χτυπήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπήρχαν λοιπόν προειδοποιήσεις. Υπήρχαν πληροφορίες. Υπήρχαν ονόματα. Υπήρχαν κομμάτια ενός σπάζλ που κανείς δεν είχε καταφέρει ακόμη να συνθέσει. Και γι' αυτό σήμερα δεν θα αφηγηθούμε απλώς στη συνέβη την 11η Σεπτεμβρίου. Θα επιστρέψουμε στους τελευταίους μήνες πριν από τις επιθέσεις.
Θα δούμε πώς οργανώθηκε το σχέδιο, ποιοι ήταν οι άνθρωποι που το εκτέλεσαν και ποιες πληροφορίες είχαν φτάσει μέχρι τις αμερικανικές υπηρεσίες. Και στη συνέχεια θα ακολουθήσουμε εκείνο το πρωινό σχεδόν λεπτό προς λεπτό. Από την απογείωση των τεσσάρων αεροσκαφών μέχρι τις αεροπυρατίες. Από την πρώτη πρόσκρουση στη Νέα Υόρκη μέχρι το πεντάγωνο και την πτήση 93.
Από την σύγχυση των πρώτων λεπτών μέχρι τη στιγμή που έγινε πλέον ξεκάθαρο ότι οι ΗΠΑ βρίσκονταν υπό επίθεση. Και στο τέλος θα επιστρέψουμε στο ερώτημα με το οποίο κλείσαμε το προηγούμενο επεισόδιο. Θα μπορούσε τελικά η 11η Σεπτεμβρίου να είχε αποτραπεί? Καλώς ήρθατε στο όριο της ισχύως. Είμαι η Γιώτα και σήμερα θα αφηγηθούμε την 11η Σεπτεμβρίου του 2001.
Πριν όμως ξεκινήσουμε, θα πάρουμε τα πράγματα από την άνοιξη του 2001. Περίπου πέντε μήνες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, όπου μέσα στην Αμερικανική Κοινότητα Πληροφοριών αρχίζει να παρατηρείται κάτι ανησυχητικό. Οι αναφορές που σχετίζονται με την Αλ-Κάιντα και τον Οσάμα Μπιν Λάντεν αυξάνονται. Καμία από αυτές όμως δεν αποκαλύπτει το σχέδιο που τελικά θα εκτελεστεί.
Όλες μαζί όμως δημιουργούν την εικόνα μιας οργάνωσης που προετοιμάζεται για μια μεγάλη επιχείρηση. Και όσο πλησιάζει το καλοκαίρι του 2001, οι προειδοποιήσεις πληθαίνουν. Η CIA συλλέγει πληροφορίες από ανθρώπινες πηγές, υποκλοπές επικοινωνιών και συνεργαζόμενες υπηρεσίες άλλων χωρών. Το υλικό είναι αποσπασματικό και συχνά δύσκολο να αξιολογηθεί.
Αλλά ένα όνομα εμφανίζεται ξανά και ξανά. Ο Σάμα Μπιν Λάντεν. Ήδη από τα τέλη Μαρτίου, η Αμερικανική Κοινότητα Πληροφοριών προειδοποιεί για αυξημένη πιθανότητα τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον Αμερικανικών εγκαταστάσεων προσωπικού και συμφερόντων. Τον Απρίλιο, μία ενημέρωση προς υψηλόβαθμους αξιωματούχους αναφέρει ότι ο Bin Laden σχεδιάζει πολλαπλές επιχειρήσεις.
Τον Μάιο, οι αναφορές γίνονται ακόμη πιο ανησυχητικές. Πληροφορίες κάνουν λόγο για σχέδια του δικτύου του Bin Laden που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Σε μία περίπτωση, αναφέροντος πιθανή στόχη, Η Νέα Υόρκη, η Βοστόνη και το Λονδίνο, χωρίς όμως η αξιοπιστία της πληροφορίας να μπορεί να επιβεβαιωθεί. Στις 16 Μαΐου, μία νέα πληροφορία αναφέρει ότι υποστηρικτές του Bin Laden σχεδιάζουν επίθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιώντας ισχυρά εκρηκτικά.
Την επόμενη ημέρα, στην ατζέντα της αρμόδιας αντιτρομοκρατικής ομάδας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, εμφανίζεται ένας ιδιαίτερα ανησυχητικός τίτλος. Osama Bin Laden Operation Planned in US. Δηλαδή, Osama Bin Laden επιχείρηση σχεδιάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Ιούνιο, ο αριθμός των πληροφοριών αυξάνεται απότομα.
Οι περισσότερες όμως δείχνουν προς αμερικανικούς στόχους το εξωτερικό, στη Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και την Ιεμένη. Υπάρχουν φόβοι, ακόμη και για πιθανή επίθεση, κατά τη διάρκεια της συνόδου G8 στη Γένοβα. Ανάμεσα στις αναφορές όμως, υπάρχουν και ενδείξεις που στρέφουν την προσοχή προς το εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στις 12 Ιουνίου, έκθεση της CIA αναφέρεται στον Χάλιντ Σέιχ Μοχάμεντ, τον άνθρωπο που αργότερα θα αναγνωριστεί ως ο βασικός αρχιτέκτονας του σχεδίου της 11ης Σεπτεμβρίου. Αξίζει να θυμηθούμε πως αυτός ο άντρας είχε μεγαλώσει στο Κουβέιτ, είχε σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια είχε βρεθεί στο Αφγανιστάν όπου συμμετείχε στον πόλεμο εναντίον των Σοβιετικών.
και το όνομά του δεν ήταν άγνωστο στις Αμερικανικές Αρχές, γιατί ο ανιψιός του ήταν ο Ράμζι Ιούσεφ, ο βασικός οργανωτής της βομβιστικής επίθεσης στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου το 1993, όπως είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο. Σύμφωνα με την έκθεση, ο Χάλιντ Σέιχ Μοχάμεντ στρατολογούσε ανθρώπους για να ταξιδέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες και να συναντηθούν με συνεργάτες που βρίσκονταν ήδη εκεί με σκοπό την πραγματοποίηση τρομοκρατικών επιθέσεων για λογαριασμό του Bin Laden.
Στα τέλη του Ιουνίου, οι προειδοποιήσεις φτάνουν πλέον σε επίπεδο συναγερμού. Οι τίτλοι των ενημερώσεων είναι χαρακτηριστικοί. Bin Laden attacks may be imminent. Δηλαδή, οι επιθέσεις του Bin Laden μπορεί να είναι επικείμενες. Και ο Bin Laden σχεδιάζει επιθέσεις υψηλού προφίλ. Σε μία από τις πληροφορίες που φτάνουν στις αμερικανικές υπηρεσίες, μέρος της Αλ-Κάιντα φαίνεται να προειδοποιεί ότι πρόκειται να συμβεί κάτι πολύ πολύ μεγάλο.
Η κινητοποίηση είναι άμεση, αλλά επικεντρώνεται κυρίως εκτός αμερικανικού εδάφους. Στρατιωτικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή τίθενται σε αυξημένη επιφυλακή. Ο πέμπτος στόλος απομακρύνει πλοία από το λιμάνι του Μπαχρέιν. Η Αμερικανική Πρεσβεία στην Ιεμένη κλείνει προσωρινά. Διπλωματικές αποστολές στον Περσικό κόλπο επανεξετάζουν τα μέτρα ασφαλείας τους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάζονται παράλληλα με περίπου 20 χώρες σε επιχειρήσεις για τον εντοπισμό και την εξάρθρωση πυρήνων που συνδέονται με την Αλκάιντα. Το σύστημα λοιπόν έχει αντιληφθεί τον κίνδυνο, αλλά μεγάλο μέρος της προσοχής του είναι στραμμένο στο εξωτερικό. Στις 2 Ιουλίου, το FBI στέλνει ενημέρωση σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες, αλλά και σε πολιτιακές και τοπικές αρχές επιβόλης του νόμου.
Αναγνωρίζει την αύξηση των πληροφοριών σχετικά με πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά σημειώνει ότι δεν διαθέτει συγκεκριμένη και αξιόπιστη πληροφορία για επικείμενο χτύπημα μέσα στις ΗΠΑ. Έτσι, δημιουργείται μία παράξενη αντίθεση. Στο εξωτερικό, αμερικανικές στρατιωτικές και διπλωματικές εγκαταστάσεις βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή.
Στο εξωτερικό, όμως, δεν υπάρχει αντίστοιχη κινητοποίηση. Δεν ενισχύονται δραστικά οι έλεγχοι στα αεροδρόμια. Δεν υπάρχει ευρία κινητοποίηση των πολιτιακών και τοπικών αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό πιθανών πυρήνων της Αλ-Κάιντα. και οι εγχώριες υπηρεσίες δεν προετοιμάζονται για την απειλή με την ίδια ένταση που παρατηρείται στο εξωτερικό.
Στα τέλη Ιουλίου, η Federal Aviation Administration, δηλαδή η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, ενημερώνει την αεροπορική κοινότητα για πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, δεν διαθέτει συγκεκριμένες πληροφορίες για σχεδιαζόμενη επίθεση εναντίον της αμερικανικής πολιτικής αεροπορίας.
Υπάρχει όμως και ένα βαθύτερο πρόβλημα. Ο τρόπος με τον οποίο οι αμερικανικές αρχές αντιλαμβάνονται μια αεροπυρατεία το 2001 είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που γνωρίζουμε σήμερα. Στο παραδοσιακό σενάριο, οι αεροπυρατές καταλαμβάνουν ένα αεροσκάφος και διατυπώνουν αιτήματα. Ζητούν χρήματα, την απελευθέρωση κρατουμένων ή ασφαλή διαφυγή.
Το αεροπλάνο λειτουργεί ως μέσο πίεσης. Στις 11 Σεπτεμβρίου η Αλκάιντα θα ανατρέψει αυτή τη λογική. Το αεροπλάνο δεν θα είναι το μέσο διαπραγμάτευσης. Θα είναι το ίδιο το όπλο. Και φτάνουμε στον Αύγουστο. Στις 6 Αυγούστου 2001, ο George Bush βρίσκεται στο ράντζο του στο Κρόφορτ του Τέξας. Εκείνο το πρωί λαμβάνει το President's Daily Brief, την άκρος απόρριτη καθημερινή ενημέρωση πληροφοριών που προετοιμάζεται για τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτείων.
Ένα από τα κείμενα έχει έναν τίτλο που μετά την 11η Σεπτεμβρίου θα γίνει παγκοσμίως γνωστός. «Bin Laden determined to strike in US». Όπως είπαμε και νωρίτερα ότι ο Bin Laden είναι αποφασισμένος να χτυπήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το έγγραφο αυτό υπενθυμίζει ότι ο Μπιν Λάντεν επιθυμούσε εδώ και χρόνια να πραγματοποιήσει επιθέσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Αναφέρεται στην επίθεση του 1993 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου σε προηγούμενες απειλές και σε πληροφορίες που υποδήλωναν τη δραστηριότητα της Αλκάιντα στο αμερικανικό έδαφος. Ο τίτλος του ακούγεται σήμερα σχεδόν προφητικός. Το περιεχόμενό του όμως δεν αποκάλυπτε το επιχειρησιακό σχέδιο της 11ης Σεπτεμβρίου. Και εδώ είναι ένα σημείο που πρέπει να σταθούμε.
Διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αναγνωρίσει την Αλ-Κάιντα ως σοβαρή απειλή. Είχαν δεχθεί ένα κύμα προειδοποιήσεων. Γνώριζαν ότι ο Μπιν Λάντεν επιθυμούσε να χτυπήσει αμερικανικούς στόχους, ακόμη και μέσα στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που δεν είχαν καταφέρει να κάνουν ήταν να συνδέσουν τις γενικές αυτές προειδοποίησεις με συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες δραστηριότητες που ήδη βρίσκονταν μπροστά τους.
Χρόνια αργότερα, ο τότε διευθυντής της CIA, George Tenet, θα περιέγραφε εκείνο το καλοκαίρι με μία φράση. The system was blinking red. Δηλαδή, ότι το σύστημα αναβόσβηνε κόκκινο. Και ίσως αυτή να είναι η καλύτερη περιγραφή εκείνης της περίοδου, γιατί ενώ οι προειδοποιήσεις συσσωρεύονταν στα ανώτερα επίπεδα της αμερικανικής κυβέρνησης, χαμηλότερα στον μηχανισμό υπήρχαν ήδη πολύ πιο συγκεκριμένες πληροφορίες.
Δύο άνδρες που συνδέονταν με την Αλκάιντα είχαν καταφέρει να μπουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα γραφείο του FBI στην Αριζόνα είχε αρχίσει να ανησυχεί για εξτρεμιστές που εκπαιδεύονταν σε Αμερικανικές σχολές πτήσεων. Και στη Μινεσότα, ένας άνδρας με ασυνήθιστο ενδιαφέρον για την πτήση μεγάλων επιβατικών αεροσκαφών θα τραβούσε την προσοχή του FBI.
Τρεις διαφορετικές υποθέσεις, τρία κομμάτια του ίδιου πάζλ. Και κανείς δεν γνώριζε ακόμη ότι το χρονόμετρο είχε ήδη αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Πάμε όμως πρώτα να μιλήσουμε για τις χαμένες ευκαιρίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Για να καταλάβουμε πόσο κοντά έφτασαν οι αμερικανικές υπηρεσίες σε ορισμένους από τους ανθρώπους που θα πραγματοποιούσαν την 11η Σεπτεμβρίου, πρέπει να γυρίσουμε πάλι λίγο πίσω.
Πρέπει να γυρίσουμε στις αρχές Ιανουαρίου του 2000. Περισσότερο δηλαδή από 1,5 χρόνο πριν από τις επιθέσεις. Εκείνες τις ημέρες, μία ομάδα ανθρώπων που συνδέονται με την Αλ-Κάιντα συγκεντρώνεται στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Η συνάντηση έχει ήδη τραβήξει την προσοχή των Αμερικανικών Υπηρεσιών Πληροφοριών. Ανάμεσα στους συμμετέχοντες βρίσκεται και ο Χάλιτ Αλ-Μίτχαρ.
Η CIA γνωρίζει ήδη κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για αυτόν. Ο Μίτχαρ διαθέτει Αμερικανική βίζα. Μαζί του βρίσκεται ένας ακόμη άνδρας, ο Ναουαφ Αλχάσμι. Οι δύο άνδρες θα γίνουν αργότερα μέλη της ομάδας των 19 αεροπυρατών της 11ης Σεπτεμβρίου και συγκεκριμένα θα βρίσκονται στην πτήση 77 της American Airlines, το αεροσκάφος που θα προσκρούσει στο Πεντάγωνο.
Μετά τη συνάντηση στην Κουάλα Λουμπούρ, οι δύο άνδρες ταξιδεύουν στην Ταϊλάνδη. Και στις 15 Ιανουαρίου του 2000 συμβαίνει κάτι που εκ των υστέρων μοιάζει εξαιρετικά σημαντικό. Ο Μίτχαρ και ο Χάσμη επιβιβάζονται σε πτήση με προορισμό το Λος Άντζελες. Μπαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Λίγους μήνες αργότερα η CIA λαμβάνει πληροφορία ότι ο Χάσμη είχε ταξιδέψει προς το Λος Άντζελες.
Όμως δεν γίνεται κάποια συντονισμένη προσπάθεια εντοπισμού του, ούτε ο Χάσμη ούτε ο Μίτχαρ τοποθετούνται τότε στην Αμερικανική Λίστα Παρακολούθησης Υπόπτων για Τρομοκρατία. Και το FBI δεν ενημερώνεται ότι άνθρωποι που είχαν τραβήξει την προσοχή της CIA μπορεί να βρίσκονται ήδη μέσα στη χώρα. Το αποτέλεσμα, αν το καλώς σκεφτούμε, είναι αντιποσιακό.
Για τους επόμενους μήνες, δύο μελλοντικοί αεροπυρατές της 11ης Σεπτεμβρίου δεν κρύβονται σε κάποια απομακρυσμένη βάση της Αλκάιντα. Ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Χάσμη εγκαθιστάται στην Καλιφόρνια και αρχίζει να κάνει μαθήματα πτήσης. Ο Μίτχαρ παραμένει για ένα διάστημα μαζί του πριν εγκαταλείψει τη χώρα τον Ιούνιο του 2000.
Και η ιστορία θα μπορούσε να είχε τελειώσει εκεί, με την αποχώρηση του Μίτχαρ, μόνο που αυτός θα επέστρεφε. Τον Ιανουάριο του 2001, η έρευνα για άλλη μία τρομοκρατική επίθεση επαναφέρει το ενδιαφέρον των Αμερικανικών υπηρεσιών στη συνάντηση της Κουάλα Λουμπούρ. Η επίθεση αυτή είναι εναντίον του USS Cole που είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο.
Οι ερευνητές ανακαλύπτουν ότι ένας άνθρωπος που είχε συμμετάσχει στη συνάντηση της Μαλαισίας συνδεόταν με την επίθεση στο Αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Ξαφνικά, εκείνη η συνάντηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. CIA και FBI έχουν πλέον μπροστά τους κομμάτια μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας εικόνας. Και ποια είναι αυτή? Ότι υπάρχει μια συνάντηση ανθρώπων που συνδέονται με την Αλ-Κάιντα.
Υπάρχει η σύνδεση ενός εκ των συμμετεχότων στην Κουάλα Λουμπούρ με την επίθεση στο USS Cole. Υπάρχει ο Χάλινταλ Μίτχαρ, ο οποίος διαθέτει αμερικανική βίζα. Και υπάρχει και ο Ναουά Φαλχάσμι, για τον οποίο έχει καταγραφεί ταξίδι προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως και πάλι, οι πληροφορίες δεν συνδέονται αποτελεσματικά. Και φτάνουμε στο καλοκαίρι του 2001, όπου στις 24 Ιουλίου μία αναλήτρια του FBI που εργάζεται στη μονάδα της CIA για τον Μπιν Λάντεν αρχίζει να επανεξετάζει το υλικό της Κουάλα Λουμπούρ.
Ανακαλύπτει ότι ο Μίτχαρ είχε Αμερικανική βίζα. Λίγες ημέρες αργότερα βρίσκει ότι στην αίτηση για τη βίζα είχε δηλώσει ως προορισμό τη Νέα Υόρκη και στις 21 Αυγούστου εντοπίζει ακόμη μια παλαιότερη πληροφορία ότι ο Ναουά Φαλχάσμι είχε ταξιδέψει στο Λος Άντζελες τον Ιανουάριο του 2000. Την επόμενη ημέρα γίνεται έλεγχος στα αρχαία των Αμερικανικών Υπηρεσιών Μετανάστευσης και τότε γίνεται μία πολύ σημαντική ανακάλυψη.
Ο Χάλινταλ Μίτχαρ είχε επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε προσγειωθεί στη Νέα Υόρκη στις 4 Ιουλίου του 2001. Αυτή τη φορά, οι δύο άντρες τελικά μπαίνουν στις λίστες παρακολούθησης και ξεκινά μια προσπάθεια εντοπισμού τους από το FBI. Είμαστε όμως πλέον στα τέλη Αυγούστου, λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν από τις επιθέσεις.
Και η αναζήτησή τους είναι η αλήθεια, δεν αντιμετωπίζεται ως μια υπόθεση ύψης της εθνικής προτεραιότητας. Μάλιστα, η έρευνα ανατίθεται σε έναν πράκτορα του FBI στη Νέα Υόρκη, όπου και ήταν η πρώτη αντιτρομοκρατική υπόθεση που αναλάμβανε. Του δίνονται 30 ημέρες λοιπόν για να εργαστεί επάνω στο συγκεκριμένο ΛΙΝΤ. Μόνο που οι ΗΠΑ δεν είχαν 30 ημέρες.
Γιατί στις 11 Σεπτεμβρίου ο Χάλινταλ Μίτχαρ και ο Ναουάφ Αλχάσμι θα επιβιβαστούν στην πτήση 77 της American Airlines και μαζί τους θα βρίσκονται ακόμη τρεις αεροπυρατές. Στις 9.37 το πρωί, το αεροσκάφος θα προσκρούσει στη δυτική πλευρά του Πεταγώνου. Το γεγονός ότι οι Αμερικανικές Υπηρεσίες είχαν πληροφορίες για τους δύο άντρες, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι γνώριζαν το σχέδιο της 11ης Σεπτεμβρίου.
Ούτε μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ο έγκαιρος εντοπισμός τους θα είχε αποτρέψει τις επιθέσεις. Η επιτροπή της 11ης Σεπτεμβρίου όμως κατέληξε σε κάτι πολύ σημαντικό, ότι ο Χάσμη και ο Μίτχαρ θα μπορούσαν ενδεχομένως να είχαν κρατηθεί για παραβάσεις της μεταναστευτικής νομοθεσίας ή ως ουσιώδεις μάρτυρες στην έρευνα για το USS Cole.
Και μία έρευνα γύρω από τις μετακινήσεις, τις οικονομικές συναλλαγές και τις επαφές τους θα μπορούσε να είχε οδηγήσει και σε άλλους ανθρώπους που συμμετείχαν στο σχέδιο. Ακόμη και η σύλληψή τους, σημειώνει η επιτροπή, θα μπορούσε από μόνη της να είχε εκτροχιάσει την επιχείρηση. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Και αυτή δεν ήταν η μοναδική πληροφορία που βρισκόταν εκείνο το καλοκαίρι μέσα στα γραφεία του FBI.
Γιατί περίπου έναν μήνα πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, ένας πράκτορας στην Αριζόνα είχε παρατηρήσει κάτι περίεργο. άνθρωποι που είχαν τραβήξει του ενδιαφέρον του FBI εμφανίζονταν σε σχολές πολιτικής αεροπορίας και αποφάσισε να στείλει μια προειδοποίηση στα κεντρικά. Ένα έγγραφο που αργότερα θα γινόταν γνωστό ως The Phoenix Memo.
Βρισκόμαστε στον Ιούλιο του 2001, όπου ενώ η CIA επανεξετάζει τις πληροφορίες γύρω από τον Μίτχαρ και τον Χάσμη, περίπου 3.000 χιλιόμετρα μακριά από την Βάσινγκτον, ένας πράκτορας του FBI στο Φίνιξ της Αριζόνα, έχει αρχίσει να προβληματίζεται από κάτι εντελώς διαφορετικό. Το όνομα αυτού του πράκτορα είναι Kenneth Williams.
Ο Williams εργάζεται πάνω σε υποθέσεις ισλαμιστικού εξτρεμισμού και έχει παρατηρήσει ότι ορισμένα άτομα που έχουν τραβήξει την προσοχή του FBI παρουσιάζουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Ενδιαφέρονται όλοι για την αεροπορία. Κάποιοι παρακολουθούν μαθήματα σε σχολές πτήσεων, άλλοι σπουδάζουν σε πανεπιστήμια και κολέγια που προσφέρουν προγράμματα σχετικά με την πολιτική αεροπορία.
Στις 10 Ιούλιο του 2001, ο Williams στέλνει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στα κεντρικά του FBI καθώς και σε πράκτορες στη Νέα Υόρκη. Το έγγραφο θα γίνει αργότερα γνωστό ως Phoenix Memo. Ο Williams, όμως, δεν ισχυρίζεται ότι έχει ανακαλύψει κάποιο συγκεκριμένο τρομοκρατικό σχέδιο, διατυπώνει όμως μία υπόθεση. Μήπως ο Osama Bin Laden και η Al-Qaeda προσπαθούν να στείλουν ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες για να εκπαιδευτούν στην πολιτική αεροπορία και προτείνει κάτι συγκεκριμένο.
Το FBI να συγκεντρώσει στοιχεία από σχολές πτήσεων και εκπαιδευτικά ιδρύματα σε ολόκληρη τη χώρα, ώστε να διαπιστώσει εάν υπάρχει ένα ευρύτερο μοτίβο. Το μέμω αυτό φτάνει στα κεντρικά του FBI. Αξιολογείται, αλλά δεν πραγματοποιείται μια πανεθνική έρευνα των σχολών πτήσεων. Και ο λόγος έχει σημασία, διότι οι πληροφορίες του Williams θεωρούνται περιορισμένες.
Βασίζονται κυρίως σε παρατηρήσεις από την περιοχή του Φίνιξ και δεν συνδέονται από συγκεκριμένη πληροφορία για επικείμενη τρομοκρατική επιχείρηση Το Φίνιξ Μέμου παραμένει έτσι μία ενδιαφέρουσα αλλά μεμονωμένη αναφορά Και εδώ η χρονική συγκυρία είναι αντιποσιακή Γιατί περίπου έναν μήνα αργότερα, περισσότερο από 2.000 χιλιόμετρα βορειοανατολικά στη Μινεσότα Μια σχολή πτήσεων θα επικοινωνήσει με το FBI για έναν μαθητή που προκαλεί ανησυχία Το όνομά του, Ζακαρίας Μουσαουί.
Ο Μουσαουί είναι Γάλλος υπήκος Μαροκινής καταγωγής. Έχει φτάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Φεβρουάριο του 2001 και αρχικά παρακολουθεί μαθήματα πτήσης στην Οκλαχώμα. Τον Αύγουστο μετακινείται στη Μινεσότα και εγγράφεται στην Pan Am International Flight Academy. Και σχεδόν αμέσως οι εκπαιδευτές του παρατηρούν κάτι παράξενο.
Ο Μουσαουή ενδιαφέρεται να εκπαιδευτεί σε προσωμιότη Boeing 747, μόνο που οι γνώσεις και η εμπειρία του δεν αντιστοιχούν σε κάποιον που βρίσκεται φυσιολογικά σε αυτό το επίπεδο εκπαίδευσης. Δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την απόκτηση των προσόντων που θα απαιτούνταν για να γίνει επαγγελματίας πιλότος. Θέλει κυρίως να μάθει να χειρίζεται ένα μεγάλο εμπορικό αεροσκάφος.
Ένας από τους εκπαιδευτές του ανησυχεί αρκετά ώστε να επικοινωνήσει με το FBI. Στις 15 Αυγούστου, πράκτορες στη Μινεσότα αρχίζουν να ερευνούν τον Μουσαουή και οι υποψίες τους αυξάνονται γρήγορα. Την επόμενη μέρα, στις 16 Αυγούστου, ο Μουσαουή συλλαμβάνεται από τις Αμερικανικές Αρχές για παραβίαση των όρων της μεταναστευτικής του κατάστασης.
Πλέον το FBI έχει τον ίδιο τον άνθρωπο υποκράτηση και οι πράκτορες της Μινεσότα θέλουν να μάθουν περισσότερα. Πολύ περισσότερα. Θέλουν να ερευνήσουν τον φορητό υπολογιστή του και τα προσωπικά του αντικείμενα. Υποψιάζονται ότι μπορεί να συνδέεται με τρομοκρατική δραστηριότητα. Ένας από τους επόπτες του FBI στη Μινεσότα θα πει αργότερα ότι φοβόταν πως ο Μουσαουή μπορεί να σχεδίαζε να καταλάβει ένα αεροσκάφος και να το οδηγήσει πάνω στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Η σκέψη αυτή δεν εμφανίζεται από το πουθενά. Το 1994, ένας αεροπειρατής είχε καταλάβει την πτήση 8969 της Σερ Φρανς και οι γαλλικές αρχές πίστευαν ότι οι δράστες ενδεχομένως να σχεδίαζαν να ρίξουν το αεροσκάφος πάνω στον πύργο του Άιφελ. Υπήρχαν επίσης παλαιότερες τρομοκρατικές συνωμοσίες στις οποίες είχε εξεταστεί η χρήση αεροσκαφών με ανορθόδοξους τρόπους.
Το σενάριο, επομένως, δεν ήταν αδιανόητο. Αλλά άλλο πράγμα να μπορεί κάποιος να φανταστεί ένα σενάριο κι άλλο να διαθέτει τα στοιχεία που απαιτούνται για να αποδείξει ότι αυτό πράγματι σχεδιάζεται. Κι εδώ αρχίζει μια έντονη εσωτερική διαφωνία μέσα στο FBI. Οι πράκτορες στη Μινεσότα θέλουν άδεια για να ερευνήσουν τον υπολογιστή του Μουσαουή.
Για να την αποκτήσουν, μέσω του Foreign Intelligence Surveillance Act, του γνωστού FISA, πρέπει να αποδείξουν επαρκή σύνδεση του Μουσαουή με ξένη δύναμη ή τρομοκρατική οργάνωση. Επομένως, οι πράκτορες προσπαθούν να συνδέσουν τον Μουσαουή με ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις. Επικοινωνούν με τις γαλλικές αρχές, ανταλλάσσουν πληροφορίες με τα κεντρικά του FBI, αλλά η απαιτούμενη σύνδεση δεν θεωρείται επαρκώς τεκμηριωμένη.
Η αίτηση για ένταλμα ΦΑΙΖΑ δεν υποβάλλεται τελικά στο αρμόδιο δικαστήριο. Ο υπολογιστής παραμένει κλειστός και ο Μουσαουί παραμένει υποκράτηση. Τώρα ας βάλουμε για μία στιγμή τις σημερομηνίες δίπλα-δίπλα. Στις 10 Ιουλίου, ένας πράκτορος του FBI συντάσσει το Phoenix Memo και προειδοποιεί για το ενδεχόμενο ανθρώπων που συνδέονται με τον Μπιν Λάντεν να εκπαιδεύονται σε Αμερικανικές Σχολές Πολιτικής Αεροπορίας.
Σχεδόν έναν μήνα μετά, στις 16 Αυγούστου, το FBI συλλαμβάνει έναν ύποπτο άνδρα που εκπαιδεύεται στο χειρισμό ενός Boeing 747. Και στις 23 Αυγούστου, ο Χάλινταλ Μίτχαρ και ο Ναουάφ Αλχάσμι τοποθετούνται στις αμερικανικές λίστες παρακολούθησης και το FBI αρχίζει να προσπαθεί να τους εντοπίσει μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τρεις διαφορετικές πληροφορίες σε τρία διαφορετικά σημεία του αμερικανικού μηχανισμού. Καμία από αυτές μόνη της δεν αποκαλύπτει την επιχείρηση της 11 Σεπτεμβρίου. Όμως η Επιτροπή εντόπισε μία από τις σημαντικότερες χαμένες ευκαιρίες εκείνου του καλοκαιριού Διότι δεν μας μένει παρά να αναλογιστούμε Τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εάν αυτές οι πληροφορίες συνδυάζονταν και εξετάζονταν μαζί Το Phoenix Memo δεν έφτασε ποτέ στους πράκτορες της Μινεσότα που ερευνούσαν τον Μουσαουή Και οι άνθρωποι που αξιολογούσαν το Phoenix Memo δεν γνώριζαν για την υπόθεση Μουσαουή Οι δύο αυτές πληροφορίες δεν συναντήθηκαν.
Υπήρχε όμως και κάτι ακόμη. Οι πράκτορες που αναζητούσαν τον Μίτχαρ και τον Χάσμη δεν συνέδεσαν την υπόθεση αυτή με τον Μουσαουή. Και έτσι, στα τέλη Αυγούστου του 2001, το FBI είχε στα χέρια του τρεις διαφορετικές υποθέσεις που εκ των υστέρων μοιάζουν να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Ανθρώπους που συνδέονταν με την Αλ-Κάιντα μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
ενδιαφέρον αυτών των ανθρώπων για σχολές πτήσεων και έναν ύποπτο υποκράτηση που ήθελε να εκπαιδευτεί στον χειρισμό μεγάλων επιβατικών αεροσκαφών. Αλλά κανείς δεν τα είχε ενώσει αυτά τα τρία. Αυτό όμως, ξαναλέω, δεν σημαίνει ότι εάν κάποιος τα είχε ενώσει, για 10 Σεπτεμβρίου, οπωσδήποτε θα είχε αποτραπεί. Η ιστορία δεν μας επιτρέπει τέτοια βεβαιότητα.
Εάν όμως η υπόθεση Μουσαουή είχε συνδεθεί με την προειδοποίηση του Phoenix Memo, οι υποψίες γύρω από τις σχολές πτήσεων θα μπορούσαν, λογικά, να είχαν αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα. Εάν οι αρχές είχαν καταφέρει να ερευνήσουν εγκαίρως τα προσωπικά αντικείμενα του Μουσαουή, θα μπορούσαν να είχαν εντοπίσει στοιχεία που θα οδηγούσαν σε περαιτέρω έρευνα.
Και αν όλα αυτά συνέβαιναν ενώ το FBI αναζητούσε ήδη τον Μίτχαρ και τον Χάσμη, ίσως η εικόνα να έμοιαζε διαφορετική. Δεν γνωρίζουμε και πάλι αν θα ήταν αρκετό. Αυτό που γνωρίζουμε όμως είναι ότι μέχρι τα τέλη Αυγούστου, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν απλώς γενικές προειδοποιήσεις ότι η Αλκάιντα σχεδίαζε μία επίθεση. Είχαν αρχίσει να συναντούν, χωρίς να το αντιλαμβάνονται, διαφορετικά κομμάτια της ίδιας επίθεσης.
Και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν μέσα στις υπηρεσίες πληροφοριών και στο FBI, οι 19 αεροπυρατές ολοκλήρωναν τις τελευταίες προετοιμασίες τους. Τα εισιτήρια αγοράζονταν, οι πτήσεις επιλέγονταν, οι ομάδες σχηματίζονταν και η ημερομηνία είχε πλέον οριστεί. 11 Σεπτεμβρίου του 2001. Μέχρι τώρα λοιπόν παρακολουθήσαμε τι έβλεπαν οι Αμερικανικές υπηρεσίες Τώρα θα δούμε τι πραγματικά συνέβαινε την ίδια περίοδο στο εσωτερικό της Αλκάιντα Η αρχική ιδέα της επίθεσης, όπως προείπαμε, ανήκε στον Χάλιντ Σέιχ Μοχάμεντ Ο συγκεκριμένος, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, είχε αρχίσει να σκέφτεται τη χρήση αεροσκαφών σε τρομοκρατικές επιθέσεις Το 1996 συναντήθηκε με τον Osama Bin Laden στο Αυγανιστάν και του παρουσίασε μια σειρά από προτάσεις.
Ανάμεσά τους ένα σχέδιο αεροπυρατιών εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας. Η αρχική του ιδέα βέβαια ήταν ακόμη πιο φιλόδοξη από αυτό που τελικά συνέβη. Οραματιζόταν την κατάληψη πολλών αεροσκαφών και επιθέσεων εναντίον στόχων τόσο στις ανατολικές όσο και στις δυτικές ακτές των Ηνωμένων Πολιτιών. Ο Μπιν Λάντεν όμως θεώρησε το σχέδιο υπερβολικά περίπλοκο.
Όχι όμως την κεντρική του ιδέα. Μέχρι τα τέλη του 1998 ή τις αρχές του 1999, είχε δώσει την εγκρισή του για μία μικρότερη και περισσότερο εφικτή επιχείρηση, όπου αεροπυρατές θα καταλάμβαναν επιβατικά αεροσκάφη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάποιοι από αυτούς θα είχαν εκπαιδευτεί ως πιλότη και αντί να διατυπώσουν ετήματα ή να διαπραγματευτούν για την απελευθέρωση ομήρων, όπως συνήθως γινόταν, εκείνοι θα έστρεφαν τα αεροσκάφη προς τους στόχους τους.
Από εκείνη λοιπόν τη στιγμή, οι ρόλοι άρχισαν να ξεκαθαρίζουν. Ο Χάλιτ Σέιχ Μοχάμεντ θα αναλάμβανε μεγάλο μέρος του επιχειρησιακού σχεδιασμού. Ο Μπιν Λάντεν θα είχε καθοριστικό λόγο στην επιλογή των ανθρώπων και των στόχων. Και η Αλ-Κάιντα θα παρήχε τα χρήματα, την εκπαίδευση και το δίκτυο που απαιτούνταν για να πραγματοποιηθεί η επιχείρηση.
Το σχέδιο είχε πλέον αρχίσει να παίρνει μορφή. Αυτό που χρειαζόταν ήταν οι κατάλληλοι άνθρωποι. Και ορισμένοι από τους σημαντικότερους θα εμφανίζονταν όχι στο Αφγανιστάν ή στη Μέση Ανατολή, αλλά στη Γερμανία. Στα τέλη λοιπόν της δεκαετίας του 90, μία μικρή ομάδα νεαρών μουσουλμάνων ζει και σπουδάζει στο Αμβούργο. Συναντιούνται συχνά σε ένα διαμέρισμα στην Μαριενστράβε 54.
Συζητούν για τη θρησκεία, για τους πολέμους στη Βοσνία και την Τσετσενία, για την παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή. Και σταδιακά οι συζητήσεις τους γίνονται όλο και πιο ριζοσπαστικές. Ανάμεσά τους βρίσκεται ένας 30χρονος Αιγύπτιος φοιτητής αρχιτεκτονικής, ο Μοχάμεν Τάτα Μαζί του βρίσκονται ο Μαρουάν Αλσέχη από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμμυράτα, ο Ζιάτ Τζάρα από τον Λίβανο και ο Ράμζι Μπίν Αλσίμ από την Ιεμένη Αυτή η ομάδα θα γίνει γνωστή αργότερα ως ο πυρήνας του Αμβούργου Το 1999 αυτοί οι τέσσερις αποφασίζουν να ταξιδέψουν για να συμμετέασχουν σε τζιχάντ που όπως είπαμε σημαίνει αγώνας.
Αρχικός της προς ανατολισμός φαίνεται να είναι η Τσεσενία. Όμως ένας άνθρωπος που συναντούν στη Γερμανία του συμβουλεύει να ταξιδέψουν πρώτα στο Αυγανιστάν. Και αυτή η απόφαση θα αλλάξει τα πάντα. Γιατί στα τέλη του 1999, ο Άτα, ο Αλσέχη και ο Τζάρα φτάνουν σε στρατόπεδα της Αλκάιντας στο Αφγανιστάν. Εκεί δεν παίρνουν απαρατήρητη.
Έχουν κάτι που η οργάνωση χρειάζεται. Είναι μορφωμένοι, έχουν ζήσει στην Ευρώπη, γνωρίζουν τον δυτικό τρόπο ζωής, μπορούν να κινηθούν σχετικά άνετα σε δυτικές κοινωνίες και κυρίως μπορούν να ταξιδέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Μπιν Λάντεν αντιλαμβάνεται ότι μπροστά του βρίσκονται εξαιρετικά κατάλληλοι υποψήφοι για την επιχείρηση των αεροπλάνων.
Οι τρεις άντρες επιλέγονται. Όμως ο Ράμζι Μπίναλ Σιμπ θα ήθελε επίσης να συμμετάσχει ως πιλότος. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Οι αιτήσεις του για αμερικανική βίζα απορρίπτονται επανειλημμένα. Δεν θα μπορέσει να μπει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντί γι' αυτό, θα παραμείνει στην Ευρώπη και θα λειτουργήσει ως ένας από τους βασικούς συνδέσμους μεταξύ των ανθρώπων που βρίσκονται στη ΣΥΠΑ και της ηγεσίας της Αλκάιντα.
Από όλους τους ανθρώπους που συμμετείχαν λοιπόν στην επιχείρηση, ένας θα αποκτούσε κεντρικό ρόλο. Ο Μοχάμεν Τάτα. Γεννημένος στην Αίγυπτο το 1968, είχε σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Κάιρο και αργότερα πολεοδομία στο Αμβούργο. Στο Αφγανιστάν, ο Μπιν Λάντεν τον επέλεξε ως έναν από τους πιλότους της επιχείρησης. Σταδιακά όμως, ο ρόλος του έγινε ακόμη σημαντικότερος.
Ο Άτα εξελίχθηκε στον επικεφαλή των αεροπυρατών μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν εκείνος που θα συντώνιζε τις ομάδες, θα επικοινωνούσε με τον Ράμζι Μπιναλ Σιμπ, Θα βοηθούσε στην επιλογή των πτήσεων και τελικά θα βρισκόταν στο πιλοτήριο του πρώτου αεροσκάφους που θα χτυπούσε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, την πτήση 11 της American Airlines.
Την Άνοιξη και το καλοκαίρι του 2000, οι βασικοί πιλότοι μας αρχίζουν να φτάνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Άτα και ο Μαρουάν Αλσέχη φτάνουν τον Ιούνιο. Ο Ζιατ Τζάρα έχει ήδη φτάσει λίγες μέρες νωρίτερα και ξεκινούν να αναζητούν σχολές πτήσεων. Ο Άτα και ο Αλσέχη καταλήγουν στη Φλόριντα, όπου εκπαιδεύονται στη Halfman Aviation.
Ο Τζάρα εκπαιδεύεται επίσης στη Φλόριντα σε διαφορετική σχολή. Μέχρι το τέλος του 2000 και οι τρεις έχουν αποκτήσει σημαντική πτυτική εκπαίδευση. Υπάρχει όμως ήδη και ένας τέταρτος άνθρωπος μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον οποίο αναφέραμε και νωρίτερα, ο Ναουάφ Αλχάσμι. Ο ίδιος λοιπόν άνθρωπος που είδαμε και προηγουμένως να φτάνει στο Λος Άντζελες τον Ιανουάριο του 2000 μαζί με τον Χάλινταλ Μίτχαρα.
Η αρχική πρόθεση ήταν να εκπαιδευτούν και αυτοί ως πιλότη. Το σχέδιο όμως δεν λειτουργεί. Τα αγγλικά τους είναι ανεπαρκή και δυσκολεύονται σημαντικά στην πτυτική εκπαίδευση. Η Αλκάιντα χρειάζεται ακόμη έναν πιλότο και τελικά θα τον βρει. Το όνομά του είναι Χάνι Χατζούρ, Σαουδάραβας υπήκοος και είχε ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Είχε ήδη ζήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε ήδη εκπαιδευτεί ως πιλότος. Ο Χατζούρ επιστρέφει στη ΣΥΠΑ τον Δεκέμβριο του 2000. Τώρα η επιχείρηση διαθέτει τους τέσσερις ανθρώπους που χρειάζεται για τα πιλωτήρια. τον Μοχάμεν Τάτα, τον Μαρουάν Αλσέχη, τον Ζιατ Τζάρα και τον Χάνι Χατζούρ. Τέσσερις πιλότη για τέσσερα αεροσκάφη.
Οι υπόλοιποι αεροπυρατές είχαν διαφορετικό ρόλο. Στις έρευνες μετά την 11η Σεπτεμβρίου θα γίνουν γνωστοί ως οι Muscle Hijackers. Δεν χρειαζόταν να γνωρίζουν πώς να πετάξουν ένα Boeing. Η αποστολή τους ήταν να βοηθήσουν στην κατάληψη του αεροσκάφους, να ελέγξουν τους επιβάτες και το πλήρωμα και να επιτρέψουν στον εκπαιδευμένο πιλότο της ομάδας να φτάσει στο κόκπιτ.
Οι περισσότεροι ήταν Σαουδάραβες. Στρατολογήθηκαν κυρίως το 2000 και το 2001 και πέρασαν από στρατόπεδα της Αλκάιντας στο Αφγανιστάν. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2001 αρχίζουν όλοι αυτοί να φτάνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σταδιακά λοιπόν οι ομάδες συμπληρώνονται. Οι άντρες νοικιάζουν διαμερίσματα, ανοίγουν τραπεζικούς λογαριασμούς, αποκτούν ταυτότητες, χρησιμοποιούν πιστοτικές και χρεωστικές κάρτες, αγοράζουν αεροπορικά εισιτήρια, κινούνται ανάμεσα σε διαφορετικές πολιτείες.
Με άλλα λόγια, προσπαθούν να ενσωματωθούν όσο χρειάζεται στην καθημερινότητα μιας χώρας που επρόκειτο να χτυπήσουν. και μεγάλο μέρος αυτής της προετοιμασίας γίνεται χωρίς να χρειάζεται κάποια περίπλοκη μυστική υποδομή. Η επιχείρηση χρηματοδοτείται με σχετικά μικρά ποσά. Σύμφωνα με την Επιτροπή της 11ης Σεπτεμβρίου, το συνολικό κόστος της εκτιμάται μεταξύ 400 και 500 χιλιάδων δολαρίων.
Τα χρήματα αυτά φτάνουν στους αεροπυρατές μέσω τραπεζικών εμβασμάτων, μετρητών και λογαριασμών που χρησιμοποιούνται για τις καθημερινές τους ανάγκες. Και οι αμερικανικοί χρηματοπιστωτικοί θεσμοί δεν εντοπίζουν τις συναλλαγές ως μέρος τρομοκρατικής επιχείρησης. Παράλληλα, η ηγεσία της Αλ-Κάιντα συζητά ποιοι θα είναι οι στόχοι.
Ο Μπιν Λάντεν θέλει στόχους με τεράστια συμβολική σημασία. Το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου αντιπροσωπεύει την οικονομική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών, το πεντάγωνο της στρατιωτικής ισχύ. Και στην Ουάσιγκτον υπάρχουν ακόμη δύο πιθανοί στόχοι, ο Λευκός Ίκος και το Καπιτόλιο. Υπάρχουν διαφωνίες γύρω από την επιλογή του τέταρτου στόχου.
Σύμφωνα με την επιτροπή της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Χάλιτ Σέιχ Μοχάμετ προτιμούσε το καπιτόλιο, ο Μπιν Λάντεν αντίθετα τον Λευκό Ίκο. Η τελική απόφαση για το τέταρτο αεροσκάφος όμως δεν μπορεί να προσδιοριστεί με απόλυτη βεβαιότητα γιατί δεν θα χρειαστεί και να εμφαρμοστεί. Γιατί οι επιβάτες της πτήσης 93 της United Airlines θα αντιδράσουν.
Μέχρι το καλοκαίρι του 2001 σχεδόν όλα βρίσκονται στη θέση τους. Οι πιλότοι έχουν εκπαιδευτεί. Οι υπόλοιποι αεροπυρατές έχουν φτάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ομάδες έχουν αρχίσει να σχηματίζονται. Απομένει να καθοριστεί πότε θα πραγματοποιηθεί η επίθεση. Τον Ιούλιο του 2001, ο Μοχάμεντ Άτα συναντά τον Ράμζι Μπίν Αλσίμπ στην Ισπανία.
Η συνάντηση είναι κρίσιμη. Ο Άτα μεταφέρει πληροφορίες για την πρόοδο της επιχείρησης και συζητά μαζί του ζητήματα σχετικά με τους στόχους και τον χρόνο της επίθεσης. Στη συνέχεια, οι πληροφορίες μεταφέρονται προς την ηγεσία της Αλκάιντα. Ο Μπιν Λάδεν πιέζει για την πραγματοποίηση της επιχείρησης. Ο Άτα όμως χρειάζεται χρόνο για να ολοκληρώσει τις προετοιμασίες.
Στα τέλη Αυγούστου, η ημερομηνία οριστικοποιείται. 11 Σεπτεμβρίου, ο Άτα ενημερώνει τον Πίναλ Σιμπ χρησιμοποιώντας έναν κωδικοποιημένο τρόπο επικοινωνίας. Δύο ξυλάκια, μία παύλα και ένα κέι με ένα ξυλάκι από κάτω. Ο Πίναλ Σιμπ αντιλαμβάνεται το μήνυμα. 11 Ενάτ, η ημερομηνία έχει οριστεί. Τις επόμενες ημέρες, οι τελευταίες κινήσεις γίνονται με αξιοσημείωτη ταχύτητα.
Οι αεροπυρατές αγοράζουν τα εισιτήριά τους. Επιλέγουν πρωινές πτήσεις μεγάλων αποστάσεων. Αεροσκάφη που πρόκειται να ταξιδέψουν από την ανατολική ακτή προς την Καλιφόρνια. Και αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία. Για ένα τόσο μεγάλο ταξίδι, τα αεροσκάφη απογειώνονται μεταφέροντας μεγάλες ποσότητες καυσίμου. Τέσσερις πτήσεις λοιπόν επιλέγονται.
Η πτήση 11 από την American Airlines. Βοστόνη με προορισμό το Λος Άντζελες Η πτήση 175 της United Airlines Από τη Βοστόνη προς το Λος Άντζελες Η πτήση 77 της American Airlines αυτή τη φορά Από την Washington προς το Λος Άντζελες Και τέλος η πτήση 93 πάλι από τη United Airlines Από το Νιουουαρκ προς το Σαν Φρανσίσκο Στις 10 Σεπτεμβρίου οι 19 άντρες βρίσκονται στις θελικές τους θέσεις Κάποιοι στη Βοστόνη, κάποιοι κοντά στην Ουάσιγκτον, κάποιοι στο Νιουαρκ.
Ο Μοχάμεντ Άτα βρίσκεται στο Πόρτλαντ του Μέιν, μαζί με τον Αμπτουλαζή Ζαλομάρη. Το επόμενο πρωί πρέπει πρώτα να πάρουν μια εσωτερική πτήση για τη Βοστόνη. Τίποτε ακόμη δεν είχε συμβεί. Τα αεροδρόμια λειτουργούν κανονικά. Τα τέσσερα αεροσκάφη βρίσκονται ακόμη στο έδαφος. Οι επιβάτες κοιμούνται, ετοιμάζουν τις αποσκευές τους ή κατευθύνονται προς τα αεροδρόμια, χωρίς να γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί.
Οι ελεγκτές εναέρειας κυκλοφορίας ετοιμάζονται για μία ακόμη πρωινή βάρδια. Στη Νέα Υόρκη, χιλιάδες άνθρωποι θα ξυπνήσουν και θα πάνε κανονικά στις δουλειές τους. Και στην Ουάσιγκτον, μία ακόμη ημέρα αρχίζει στην καρδιά της Αμερικανικής κυβέρνησης. Το σχέδιο είχε πλέον ολοκληρωθεί. Δεν απέμεναν μήνες, ούτε εβδομάδες. Απέμεναν ώρες.
Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2001. Ο ουρανός, πάνω από την βόρεια ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι απολύτως καθαρός. Ένα τυπικό φθηνοπορεινό πρωινό. Στα αεροδρόμια της Βοστόνης, του Νιουαρκ και της Ουάσιγκτον, οι επιβάτες επιβιβάζονται στις πτήσεις τους. Ανάμεσά τους 19 άντρες παίρνουν τις θέσεις τους 5 και 45 ξημερώματα Στο αεροδρόμιο του Portland στο Μέιν Ο Μοχάμεντ Άτα και ο Αμπτουλαζής Αλομάρη Επιβιβάζονται σε μία μικρή περιφερειακή πτήση με προορισμό τη Βοστόνη Στη Βοστόνη θα κάνουν μετεπιβίβαση Οι αποσκευές του Άτα δεν θα καταφέρουν να φορτωθούν εγκέρος στο δεύτερο αεροπλάνο Και αργότερα οι αρχές θα βρουν μέσα σε αυτές τη διαθήκη του ένα εγχειρίδιο πτήσης και οδηγίες για την ημέρα της επίθεσης.
7 και 59 το πρωί. Η πτήση 11 της American Airlines, ένα Boeing 767 με 92 επιβαίνοντες, συμπεριλαμβανωμένων και 5 αεροπυρατών, απογειώνεται από το αεροδρόμιο Logan της Βοστόνης με προορισμό το Λος Άντζελες. Στις 8 και 14 η πτήση 175 της United Airlines, επίσης ένα Boeing 767, με 65 επιβαίνοντες, 5 εκ των οποίων οι αεροπειρατές, απογειώνεται από τη Βοστόνη για το Λος Άντζελες.
Την ίδια ακριβώς στιγμή, στο πιλοτήριο της πτήσης 11, πραγματοποιείται η τελευταία τακτική επικοινωνία με τον έλεγχο εν αέριας κυκλοφορίας. Δευτερόλεπτα μετά, οι αεροπειρατές εκδηλώνουν την επίθεση. Εισβάλλουν στο πιλοτήριο, τραυματίζουν μέλη του πληρώματος και παίρνουν τον έλεγχο. Στις 8 και 19 η Betty Ong, αεροσυνοδός στην πτήση 11, καταφέρνει να επικοινωνήσει μέσω υπηρεσιακού τηλεφώνου με το κέντρο κρατήσεων της American Airlines.
Με ψύχρεμη φωνή αναφέρει «Το πιλοτήριο δεν απαντά. Κάποιος μαχαιρώθηκε. Νομίζω ότι μας έχουν κάνει αεροπυρατεία. Είναι η πρώτη ειδοποίηση προς τον έξω κόσμο». Στις 8 και 20 η πτήση 77 της American Airlines, ένα Boeing 757 με 64 επιβαίνοντες συμπεριλαμβανωμένων και 5 αεροπυρατών, απογειώνεται από το αεροδρόμιο Jules της Washington με προορισμό το Λος Άντζελες.
Στις 8 και 24 ο Μοχάμεντ Άτα πατάει κατά λάθος το κουμπί επικοινωνίας με τον έλεγχο εν αέριας κυκλοφορίας νομίζοντας ότι μιλάει στους επιβάτες. Οι ελεγκτές στη Βοστόνη ακούν τη φωνή του. Έχουμε κάποια αεροπλάνα. Απλώς μείνετε ήσυχοι και θα είστε καλά. Επιστρέφουμε στο αεροδρόμιο. Και λίγα δευτερόλεπτα μετά, κανείς να μην κουνηθεί. Όλα θα πάνε καλά. Αν κάνετε οποιαδήποτε κίνηση, θα θέσετε σε κίνδυνο τον εαυτό σας και το αεροσκάφος.
Απλώς μείνετε ήσυχοι. Οι ελεγκτές καταλαβαίνουν αμέσως ότι πρόκειται για αεροπυρατεία. Στις 8 και 37, ο έλεγχος εν αέριας κυκλοφορίας της Βοστόνης επικοινωνεί με το NIDS, το βορειοανατολικό τμήμα της στρατιωτικής διοίκησης αεροάμυνας NORAD. Για πρώτη φορά εκείνο το πρωί, ο Αμερικανικός στρατός ενημερώνεται για αεροπυρατεία και ζητείται η συνδρομή μαχητικών αεροσκαφών για τον εντοπισμό της πτήσης 11.
Στις 8.42 η πτήση 93 της United Airlines, ένα Boeing 757 με 44 επιβαίνοντες μεταξύ των οποίων και 4 αεροπυρατών, απογειώνεται από το Νιουαρκ της Νέας Υόρκης με προορισμό το Σαν Φραντσίσκο. Μετά από 25 λεπτά καθυστέρησης λόγω κυκλοφορίας στο διάδρομο. Αυτή η καθυστέρηση θα αποδειχθεί καθοριστική. Την ίδια στιγμή οι αεροπυρατές καταλαμβάνουν την πτήση 175.
Στις 8.46 έχουμε την πρώτη πρόσκρουση. Η πτήση 11 της American Airlines, κινούμενη με ταχύτητα περίπου 790 χιλιόμετρων την ώρα, προσκρούει στον βόρειο πύργο του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, ανάμεσα στον 93ο και 91ο όροφο. Στα τηλεοπτικά δίκτυα διακόπτεται η ροή του προγράμματος. Οι πρώτες αναφορές μιλούν για ένα μικρό αεροσκάφος που ενδεχομένως έχασε τον έλεγχο λόγω δυστυχήματος.
Η πυροσβεστική υπηρεσία της Νέας Υόρκης σπέβδει στο σημείο. Στις 8 και 51 η πτήση 77 πραγματοποιεί την τελευταία φυσιολογική επικοινωνία με τον έλεγχο εν αέριας κυκλοφορίας. Κάπου μέσα στα επόμενα λεπτά, μεταξύ 8.51 και 8.54, οι αεροπυρατές καταλαμβάνουν το αεροσκάφος και το στρέφουν πίσω προς την Ουάσιγκτον. Στις 8.55, ο πρόεδρος George Bush βρίσκεται σε ένα δημοτικό σχολείο στη Φλόριντα για μία εκδήλωση φιλανάγνωσίας.
Ενημερώνεται ότι ένα μικρό αεροπλάνο προσέκρουσε στον Βόρειο Πύργο. Ακόμη όλοι υποθέτουν ότι πρόκειται για τραγικό δυστύχημα. Στις 9 και 3 πρώτα λεπτά γίνεται η δεύτερη πρόσκρουση. Ενώ τα τηλεοπτικά συνεργεία μεταδίδουν ζωντανά την εικόνα του φλεγόμενου βόρειου πύργου, η πτήση 175 της United Airlines εμφανίζεται στον ορίζοντα.
Στρίβει απότομα και προσκρούει με ταχύτητα 950 χιλιόμετρων την ώρα στο νότιο πύργο, ανάμεσα στον 77ο και τον 85ο όροφο. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βλέπουν την έκρηξη σε ζωντανή μετάδοση Στις 9 και 3 η αμφιβολία διαλύεται Δεν πρόκειται για ατύχημα Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται υπό επίθεση Στις 9 και 5 ο αρχηγός προσωπικού του Λευκού Ίκου, Andrew Card πλησιάζει τον πρόεδρο Bush που βρίσκεται ακόμη μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας και του ψιθυρίζει στο αυτή τη φράση που θα παραμείνει στην ιστορία Ένα δεύτερο αεροπλάνο χτύπησε το δεύτερο πύργο. Η Αμερική βρίσκεται υπό επίθεση.
Στις 9 και 28, οι αεροπυρατές καταλαμβάνουν την πτήση 93 πάνω από το Οχάιο. Ο πιλότος, Jason Dahl, καταφέρνει να εκπέμψει σήμα κινδύνου. Στο ηχητικό καταγραφικό ακούγονται κραυγές και η φωνή του αεροπυρατή Zia Jara, «Μείνετε καθιστεί, έχουμε βόμβα». Στις 9.30, σε τηλεφωνικές κλήσεις που θα πραγματοποιηθούν, οι επιβάτες της πτήσης 93 προς τους συγγενείς τους από τα τηλέφωνα των καθισμάτων μαθαίνουν για τις επιθέσεις στους διδήμους πύργους.
Καταλαβαίνουν αμέσως ότι το δικό τους αεροπλάνο δεν πρόκειται να προσγειωθεί με ασφάλεια. Πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ως όπλο. Στις 9.37 πρωταλεπτά, έχουμε την τρίτη πρόσκρουση. Η πτήση 77 της American Airlines προσκρούει στη δυτική πλευρά του Πενταγώνου, στην Άρκτικα της Βιρτζίνια, με ταχύτητα 850 χιλιόμετρων την ώρα.
Μια τεράστια πυρήνη σφαίρα υψώνεται πάνω από την έδρα της Αμερικανικής Στρατιωτικής Ισχύως. 125 άνθρωποι μέσα στο κτίριο και 59 επιβαίνονται στο αεροπλάνο, χάνουν τη ζωή τους. Στις 9.42 η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, η FAA, λαμβάνει μία πρωτοφανή απόφαση. Διατάζει όλα τα αεροσκάφη που βρίσκονται ήδη στον Αμερικανικό Εναέριο Χώρο, περίπου δηλαδή 4.500 και ακίνητη στιγμή, να προσγειωθούν στο πλησιέστερο αεροδρόμιο.
Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών που εκδίδεται μία τέτοια εντολή. Στις 9 και 57, στην πτήση 93, οι επιβάτες και τα μέλη του πληρώματος αποφασίζουν να αντιδράσουν. Μέσα από τις τηλεφωνικές επικοινωνίες τους, έχουν καταλάβει ότι η αεροπυρατεία δεν αποσκοπεί σε διαπραγμάτευση. Ο Todd Beamer, μιλώντας από το αεροσκάφος, ακούγεται να λέει τη φράση που θα γίνει αργότερα συνώνυμη της αντίστασης των επιβατών.
Are you ready? Okay, let's roll. Η αντεπίθεση λοιπόν αρχίζει. Επιβάτες και μέλη του πληρώματος κινούνται προς το πιλοτήριο και προσπαθούν να παραβιάσουν την πόρτα, χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων ένα καρό της τροφοδοσίας. Στο καταγραφικό συνομιλιών του πιλοτηρίου ακούγονται οι προσπάθειές τους και οι αεροπυρατές να αντιδρούν.
Ο Ζιατ Τζάρα αρχίζει να κινεί βίαια το αεροσκάφος δεξιά και αριστερά και στη συνέχεια πάνω κάτω, προσπαθώντας να εμποδίσει τους επιβάτες να φτάσουν στο κόκπιτ. Στις 9 και 59 έχουμε την πρώτη κατάρρευση. Ο νότιος πύργος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου καταραίει μέσα σε μόλις 10 δευτερόλεπτα. 56 λεπτά δηλαδή μετά την πρόσκρουση.
Ένα γιγαντιέο σύννεφο σκόνης και συντριμιών καλύπτει τους δρόμους του κάτω Μανχάτανα. Στις 10 και 3 πρώτα λεπτά, βλέποντας ότι οι επιβάτες εισβάλλουν στο πιλοτήριο, ο αεροπυρατής Τζάρα στρέφει την D-93 προς το έδαφος. Το αεροσκάφος συντρίβεται με ταχύτητα 900 χιλιόμετρων την ώρα σε ένα άδειο χωράφι στο Σάγκσφιλτ, πριν 20 λεπτά μακριά από το στόχο του, που πιστεύετε ότι ήταν είτε το Καπιτόλιο είτε ο Λευκός Σύκος.
Η πτήση 93 δεν θα φτάσει ποτέ στο στόχο της. Όλοι οι επιβαίνοντες σκοτώνονται, αλλά η αυτοθυσία τους έσωσε εκατοντάδες άλλες ζωές. Στις 10 και 28 και ο βόρειος πύργος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου καταραίει. 102 λεπτά μετά το χτύπημα της πρώτης πτήσης. Το σύμπλεγμα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου έχει μετατραπεί σε μία μάζα αποφλεγόμενα ερήπια, γνωστή πλέον ως Ground Zero.
Σε λιγότερο από δύο ώρες, ο ορίζοντας της Νέας Υόρκης έχει αλλάξει και μαζί του έχει αλλάξει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Στο κάτω Μανχάταν, οι δρόμοι έχουν καλυφθεί από ένα πυκνό σύννεφο σκόνης, στάχτης και συντριμιών. Άνθρωποι απομακρύνονται με τα πόδια από την περιοχή. Τραυματίες μεταφέρονται στα νοσοκομεία. Πυροσβέστες, αστυνομικοί και διασώστες εξακολουθούν να κατευθύνονται προς το σημείο.
Και μέσα στα ερήπια αρχίζει μια τεράστια επιχείρηση έρευνας και διάσωσης. Το μέγεθος της καταστροφής δεν είναι ακόμη γνωστό. Ούτε και ο αριθμός των νεκρών. Θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να γίνει αντιληπτό το πραγματικό ανθρώπινο κόστος της 11ης Σεπτεμβρίου. Στις επιθέσεις θα χάσουν τη ζωή τους 2.977 άνθρωποι, χωρίς να υπολογίζονται οι 19 αεροπυρατές.
Άνθρωποι από περισσότερες από 90 χώρες. Εργαζόμενοι που είχαν φτάσει στα γραφεία τους λίγα λεπτά νωρίτερα. Επιβάτες και πληρώματα τεσσάρων πτήσεων Στρατιωτικοί και πολίτες στο Πεντάγωνο Πυροσβέστες, αστυνομικοί, διασώστες Στη Νέα Υόρκη, 343 μέλη της πυροσβεστικής υπηρεσίας χάνουν τη ζωή τους Πολλοί είχαν ανέβει στους πύργους την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούσαν να κατέβουν Στο Πεντάγωνο, 125 άνθρωποι σκοτώνονται μέσα στο κτίριο Και στις τέσσερις πτήσεις, κανείς δεν επιβιώνει Όμως, οι συνέπειες δεν σταματούν στους ανθρώπους που χάθηκαν εκείνη την ημέρα.
Τα επόμενα χρόνια, χιλιάδες άνθρωποι που εργάστηκαν, έζησαν ή συμμετείχαν στις επιχειρήσεις διάσωσης και αποκατάστασης γύρω από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα υγείας που συνδέθηκαν με την έκθεσή τους στη σκόνη και στις τοξικές ουσίες του Ground Zero. Η 11η Σεπτεμβρίου θα συνεχίσει να αφήνει θύματα πολύ μετά το τέλος εκείνου του πρωινού.
Και ενώ στη Νέα Υόρκη ξεκινά η αναζήτηση επιζώντων, στην Ουάσιγκτον η Αμερικανική κυβέρνηση προσπαθεί ακόμη να καταλάβει εάν η επίθεση έχει πραγματικά τελειώσει. Ο Αμερικανικός εναέριος χώρος έχει ουσιαστικά αδειάσει. Κυβερνητικά κτίρια έχουν εκενωθεί. Μαχητικά αεροσκάφη περιπολούν πάνω από Αμερικανικές πόλεις. Ο πρόεδρος George Bush δεν επιστρέφει αμέσως στην Ουάσιγκτον.
Για λόγους ασφαλείας, το Air Force One μετακινείται αρχικά σε στρατιωτικές βάσεις στη Λουιζιάννα και την Εμπράσκα. Για ώρες, η χώρα που διαθέτει τον ισχυρότερο στρατιωτικό μηχανισμό στον κόσμο, δεν γνωρίζει εάν υπάρχει ακόμη μια επίθεση που δεν έχει εκδηλωθεί. Το βράδυ, ο Μπούς επιστρέφει τελικά στο Λευκό Ίκο. Στις 20 και 30, απευθύνεται στον Αμερικανικό λαό από το Ουβάλ Γραφείο.
Η ομιλία του διαρκεί λίγα λεπτά, αλλά περιλαμβάνει μία φράση που θα αποκτήσει τεράστια σημασία για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δηλώνει δεν θα κάνουν διάκριση ανάμεσα στους τρομοκράτες που πραγματοποιήσαν τις επιθέσεις και σε εκείνους που τους προσφέρουν καταφύγιο. Εκείνο το βράδυ όμως, οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν γνωρίζουν ακόμη που θα οδηγήσει αυτή η φράση.
Δεν γνωρίζουν ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του το ΝΑΤΟ θα ενεργοποιήσει το άρθρο 5. Δεν γνωρίζουν ότι σε λιγότερο από έναν μήνα οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βρίσκονται σε πόλεμο στο Αφγανιστάν. Δεν γνωρίζουν ότι θα ακολουθήσουν δύο δεκαετίες στρατιωτικών επιχειρήσεων, αντιτρομοκρατικών, πολιτικών και βαθιών αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουν, παρακολουθούνται και προστατεύονται οι πολίτες.
Εκείνο το βράδυ γνωρίζουν μόνο τι έχει συμβεί. Η Νέα Υόρκη έχει χάσει τους διδήμους πύργους. Το Πεντάγωνο έχει χτυπηθεί. Χιλιάδες άνθρωποι αγνοούνται ή έχουν σκοτωθεί. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεχθεί τη φονικότερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία τους. Η 11η Σεπτεμβρίου έχει τελειώσει. Οι συνέπειες της όμως μόλις αρχίζουν.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα