Άκης Σακελλαρίου: Οι νέοι ηθοποιοί έχουν πολύ περισσότερο ταλέντο από εμάς
The GReatest Stories Podcast – CNN Greece | Σοφία ΜαυραντζάΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Άκης Σακελλαρίου είναι ένας ηθοποιός που εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες κινείται με την ίδια άνεση ανάμεσα στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, έχοντας συνεργαστεί με σημαντικούς δημιουργούς και έχοντας δοκιμαστεί σε εντελώς διαφορετικούς ρόλους. Στο νέο επεισόδιο του The Greatest Stories, όμως, η συζήτηση πηγαίνει πέρα από την καλλιτεχνική του διαδρομή και φωτίζει τον άνθρωπο πίσω από τους ρόλους.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πού γεννήθηκες, πού μεγάλωσες Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη Θεσσαλονικιός Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη Long time ago Πώς ήταν η Θεσσαλονίκη τότε Ήταν πολύ πιο απλή Ηλιόλουστη Εγώ ποτέ δεν θυμάμαι τη Θεσσαλονίκη να είναι έτσι Όπως την περιγράφουν τα τελευταία χρόνια Με ένα μοντό καιρό Λονδίνο Νομδίνο. Ναι, πάντα θυμόμουν ότι ήταν ηλιόλουστη.
Εντάξει, δεν είχαμε αλάνες για να παίζουμε έτσι όπως περιγράφουν τις προηγούμενες γενιές, αλλά σίγουρα δεν ήταν τόσο μεγάλη η κίνηση, δεν είχε τόσο πολύ τσιμέντο. Έμενα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης όπου μεγάλωσε και εγώ και ο πατέρας μου στην ίδια γειτονιά. και νομίζω ότι είναι αυτό που υπάρχει και στην ταινία του πολίτη και είναι ότι πάντα η αρχική σου η καταγωγή, ο τόπος που γεννήθηκες, ο τόπος που πέρασες τα πρώτα παιδικά σου χρόνια μαζί με την οικογενειακή σου διάσταση Σε ακολουθεί και Σε κατατρέχει Και πολλές φορές Έτσι σε βοηθάει κιόλας Τι παιδί ήσουν ανήσυχο υπάκουο Κολόπαιδο Παλιόπαιδο Παλιόπαιδο ναι Παλιόπαιδο Πιτσιρικάς ήμουνα Στη πιο παιδική μου ηλικία ήμουνα Που Ας το πούμε του πατρίς τρισκέ η οικογένεια Ότι ήταν ήθελα να είμαι ένα καλό παιδί και αυτά αλλά συγχρόνως είμαι πολύ σκανδαλιάρης και άτακτο παιδί πολύ αλλά συγχρόνως από τη μάνα μου έπρεπε να είμαι ένας μικρός Χριστός να είμαι ένα καλό να κάνω συνέχεια το καλό και το καλό και φυσικά δεν άντεχα
και έκανα και διάφορες έτσι σκανδαλιές και παράλληλα με τη Θεσσαλονίκη κάθε καλοκαίρι από την ηλικία από τότε που γεννήθηκα κάθε μακρύ καλοκαίρι γιατί ήταν τέσσερις μήνες κάθε χρόνο πήγαινα στο χωριό της μητέρας μου το οποίο ήταν ένα χωριό που λέγεται κορυφή ημαρθίας είναι στην Αλεξάνδρεια στο παλιό Γιδά με παππούδες εκεί με παππούδες, θείους, ξαδέλφια ένα πράγμα πιο οικογενειακό και εκεί ζούσα την τελείως άλλη ζωή, ας το πούμε τη ζωή του χωριού, εν αντιθέσει με τη ζωή, την αστική ζωή στη Θεσσαλονίκη, όπου πηγαίναμε στα χωράφια, δουλεύαμε στα χωράφια, και εγώ και τα ξαδέλφια μου και οι θείοι μου και οι θείες μου και ήταν ένα πολύ ζεστό και πολύ βουό.
Μια ατμόσφαιρα τρομετώ. Τώρα που μου τα λέτε έτσι τα ανακαλώ. Ένα γιορτινό πράγμα συνέχεια. Θυμάμαι το παγωμένο νερό που ρίχναμε στο πρόσωπο στις 5 η ώρα το πρωί για να σηκωθούμε και να πάμε στα χωράφια. Ήταν πάγος. Από το Ποστάβι ήταν εκεί που πέσπαμε Και μετά στο τρακτέρ που πηγαίναμε και τουρντουρίζαμε Και μετά σιγά σιγά όταν έβγαινε ο ήλιος Που ζέστανε το πρόσωπο, τη γη Και ακολουθούσε η δουλειά, το διάλειμμα στη δουλειά Ωραία χρόνια, υπέροχα Ευγνωμονώ αυτή την τύχη που μου δόθηκε Γεννηθήκατε σε μια οικογένεια γιατρών Ήταν και οι δύο γονείς γιατροί, σωστά?
Σωστά, σωστά Πώς και δεν ακολουθήσατε αυτόν τον δρόμο Προσπάθησα είναι η αλήθεια Δηλαδή προσπάθησα περίπου Για μια εβδομάδα Πατέρα μου έλεγε θα πας Πήγαινε να δεις ρε παιδί μου τι και πώς Με το που ξεκίνησε ότι ήταν κλασικό και πρακτικό Πήγα στο πρακτικό Με το που είδατε Έκανα ένα μάθημα φυσική Ένα χημεία και είπα εγώ δεν είμαι για αυτό το πράγμα ήταν στην πρώτη λύκη λέω αυτό ευχαριστώ πολύ δεν μου κάνει, γεια σας και έτσι έφυγα και πήγα στο κλασικό και πήγα στις κλασικές σπουδές και τέλος πάντων κατέληξα στην νομική τελειώσατε την νομική την τέλειωσα όνειρο την τέλειωσα την τέλειωσα, είχα ήδη ξεκινήσει σαν ηθοποιός αλλά σιγά σιγά το κατάφερα και το τέλειωσα το πανεπιστήμιο Αυτό πώς το διαχειριστήκαν οι γονείς σας Ότι τελικά δεν θα ακολουθήσετε Ας πούμε το δρόμο της νομικής Δεν νομίζω ότι ήταν Από τη μια μεριά ήταν Βλέπανε την φλόγα που είχα Την μεγάλη Ό,τι και να μου πείτε εγώ θα το κάνω Δεν υπήρχε περίπτωση Γιατί ήμουν πολύ επίμονο παιδί Σκανδαλιάρικο παιδί
Αλλά αν έβαζα κάτι στο μυαλό μου Δεν υπήρχε περίπτωση να το κάνω Οπότε βλέπανε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην δεν φτάσω να το κάνω και συγχρόνως ήταν και πολύ φιλελεύθεροι άνθρωποι δηλαδή υπήρχε μια προς τιμήν τους να είναι καλά εκεί που είναι τώρα προς τιμήν τους όχι μόνο αποδέχτηκαν γιατί ήταν άλλα τα χρόνια τότε αλλά βοήθησαν κιόλας βοήθησαν και μετά και τις σπουδές μου στην Αμερική να είναι καλά Είναι η επόμενη ερώτησή μου αυτή Πώς βρεθήκαμε στην Αμερική, τι κάνατε εκεί, γιατί επιστρέψατε Α, να το πάρουμε αντίστροφα Επέστρεψα γιατί το να κάνεις ας το πούμε σε εισαγωγικά καριέρα στην Αμερική Είναι όπως λέει ο φίλος μου ο Στέλιος ο Μάινας, είναι ένα μεγάλο ανέκδοτο Δεν μπορείς να κάνεις καριέρα εκεί, είναι σχεδόν αδύνατον Και όσοι προσπάθησαν, προσπάθησαν για λίγο, είναι ωραία η προσπάθεια σαφέστατα αλλά η γλώσσα είναι πολύ δύσκολο εμπόδιο και στις άλλες υπάρχει ένα τέτοιος αδιανόητος ανταγωνισμός που χίλιες φορές είμαστε εδώ.
Καλύτερα πρώτος στο χωριό. Ναι, πρώτος στο χωριό γενικά. Η αλήθεια είναι ότι όσο ήμουνα στις σπουδές εκεί το έβλεπα. έβλεπα ανθρώπους υπερταλαντούχους φίλους μου συμφοιτητές μου και τα λοιπά οι οποίοι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα τρέχανε από ακρόαση σε ακρόαση δεν, δεν, δεν και πολλοί από αυτούς δεν κάναν και τίποτα απλά επιβίωσαν για κάποια χρόνια και μετά αλλάξαν είναι και το άλλο και της κουλτούρας της ελληνικής κουλτούρας το οποίο εκείνη την περίοδο αισθανόμουν ότι το έχω ανάγκη Και αισθανόμουν δηλαδή ήθελα να βρεθώ κοντά στο ελληνικό τοπίο, στο πολιτιστικό τοπίο.
Το οποίο δεν το μετανιώνω ποτέ. Γιατί ο πρώτος άνθρωπος που συνεργάτιστηκα με το που γύρισα και μάλιστα είχαμε βρεθεί και στην Αμερική, ήταν ο Θόδωρος Τερζόπουλος. Με τον οποίο ακολούθησε και μια πορεία έτσι αρκετών χρόνων μετά. Έχεις πει ότι η υποκριτική είναι σαν μια φλόγα που έκαιγε μέσα σου Πότε κατάλαβες ότι δεν υπάρχει επιστροφή Ότι αυτό είναι για μένα, αυτό θα κάνω, τέλος Θα βρίσκομαι πάνω στη σκηνή Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή Αλλά συνήθως το λέω στα παιδιά που έρχονται και μου λένε Τι να κάνω και αυτά, σε ποια σχολή να πάω Ναι ρε παιδί μου ότι θα το βρεις αυτό είναι τέτοια, όπως επίσης είναι και πάρα πολλές δυσκολίες στη δουλειά μας το επάγγελμα του ηθοποιού θέλει πολύ μόχθο, πόνο, υπομονή κάθε χρονιά υπάρχει αυτή η ανασφάλεια του τι θα κάνω μετά, πώς θα και είναι ένα πεντάμινο δηλαδή έχεις μια δουλειά πέντε μήνες μετά τους επόμενους πέντε δεν ξέρεις τι θα γίνει οπότε τους λέω βρείτε αυτή τη φλόγα Φλόγα υπομονής, φλόγα δημιουργίας
Και σταθείτε εκεί πέρα και αυτό θα σας οδηγήσει Φλόγα, επιμονή, ταλέντο θέλει Ταλέντο θέλει, αλλά το έχουμε παρεξηγήσει το ταλέντο Τι είναι ταλέντο Ταλέντο είναι ένας συνδυασμός επιμονής Ταλέντο είναι μια ευκολία ας το πούμε στο να μπαίνεις σε κάποιες καταστάσεις και να κάπως ακολουθείς και να αφήνεσαι εκεί. Προσαρμοστικό σας πούμε, θέλει μια προσαρμοστικότητα.
Ναι, αλλά θέλει και μια φοβερή τόλμη και αυτό διαμορφώνει το ταλέντο κατά εμένα. κατ' εμένα. Δηλαδή, ταλέντο μπορείς να έχεις, αλλά πρέπει να έχεις και την τόλη να φας στα μούτρα σου. Να εκτεθείς. Και αυτό είναι κάτι το οποίο θέλει να διδαχθείς σωστά. Θέλει, δηλαδή, από την αρχή να έχεις κάποιους δασκάλους που να σε οθήσουν του να δοκιμάσεις πράγματα.
Να μην κλειστείς. Και, δόξα τω Θεώ, εγώ ήμουνα πολύ τυχερός τους δασκάλους μου και τους ευγνωμονώ και τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα αλλά ναι αν με ρωτάτε τι είναι το ταλέντο είναι ένα συνδυασμός τόλμης και εγωιτείας και εγωιτείας με την προσαρμοστικότητα που μπορεί να έχει κάποιος σε καταστάσεις Έχεις συμπληρώσει περισσότερα από 30 χρόνια στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο Υπάρχει Υπάρχει κάτι που σε αγχώνει ακόμα πριν βγεις στη σκηνή Ναι φοβάμαι να μην κάνω σαρδάμ δεν λέμε, δηλαδή πόπο λέω χριστέ μου είχα κάνει μια φορά στο θέατρο τέχνης θυμάμαι στην πρεμιέρα και όλα ξεκινάω την παράσταση και κάνω σαρδάμ στην πρώτη λέξη ο Χριστέα μου τι θα κάνω ναι είναι πάντα ένα ας το πούμε το τρακ είναι σύμφυτο με τη δουλειά μας δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις παράσταση που να μην έχεις μια αγωνία το θέμα είναι πως διοχετεύεις αυτή την αγωνία πως αυτή η αγωνία δεν σε καπελώνει ας πούμε δεν σε βυθίζει προς τα κάτω αλλά σε οδηγεί προς
έτσι, έναν δρόμο πιο δημιουργικό. Τι φοβάσαι, πως όταν το αντιμετωπίσει ο κόσμος, ας πούμε, μήπως ο κόσμος εκείνη την ώρα δυσαρεστηθεί, απογοητευτεί από κάτι. Α, όχι. Δεν είναι αυτός ο φόβος μου. Ο φόβος έχει να κάνει με το ότι είναι μια συνολική δουλειά, το θέατρο, και δεν ξέρεις πώς θα το δεχτεί. Δεν ξέρεις τι αποδοχή θα έχει και αυτή η ανασφάλεια είναι ένας μηχανισμός εγρήγορσης που είναι ένα σκαλοπάτι προς το πιο δημιουργικό κομμάτι.
Κυρίως σε μια δραματική προσέγγιση, σε μια δραματική δουλειά. Στην κομμωδία επειδή υπάρχει Ο μηχανισμός του γέλιου Που έχεις άμεση ανταπόκληση Καταλαβαίνεις αν πηγαίνει καλά Ή δεν πηγαίνει καλά Η παράσταση Έχεις συνεργαστεί με Έχεις παίξει από Αγγελόπουλο Μέχρι αρχαίο δράμα στην Επίδαυρο Σύγχρονο θέατρο, τηλεόραση Έχεις θυμηθεί με κρατικά βραβεία Υπάρχει ένας ρόλος Ή ένας άνθρωπος Που σε άλλαξε Ναι, φυσικά. Ήταν οι δάσκαλοι μου στην Αμερική, η Στέλλα Άντλερ, το HP Studio που ήταν ο William Hickey, η Ρούλα η πατεράκι και φυσικά ο Θόδωρος Τριζόπουλος.
με τον Θόδωρο δηλαδή που ήταν στα πρώτα πρώτα πρώτα βήματα και τα δικά μου αλλά και του θεάς που έφτιαχνε τότε ήταν ένα πράγμα το οποίο ας το πούμε όλοι μας μπήκαμε σε έναν κόσμο και σε ένα όραμα που είχε αυτός ο άνθρωπος και ταχθήκαμε σε αυτό και νομίζω ότι αυτό μας βοήθησε πάρα πολύ στον αρχικό πυρήνα της ομάδας αυτής να εστελνιστούμε αυτό το όραμα και σιγά σιγά να το οδηγήσουμε εκεί που έχει πάει τα τελευταία χρόνια με το θόρμα.
Ποιο ήταν αυτό το όραμα? Ήταν οι Βάκχες του Ευρυπίδη. Ήταν ένα υλικό το οποίο έπρεπε να αντιμετωπίσουν. Ήταν η πρώτη παράσταση που κάναμε τότε. και η οποία έπρεπε να... Ας το πούμε να... Ήταν μια παράσταση που θα γινόταν στο φεστιβάλ των Δελφών τότε το 1986, κάπου εκεί 1986. Άρα 40 χρόνια πορείας. Ναι, καλά, γι' αυτό γελούσα.
Αλλά και ήμασταν όλοι πιτσιρικάδες και ήταν μια δουλειά σχεδόν εννιά μήνες που την δουλεύαμε η οποία έχει να κάνει με το υλικό των βακχών που είναι η σωματική έκφραση, η έκσταση, το ξεπέρασμα των ορίων. Ήταν μια προσέγγιση η οποία τα χρόνια εκείνα ήταν καινοτόμο προοδευτικό έτσι ναι ήταν μια αρκετά πρωτοποριακή προσέγγιση με έναν αυθεντικό τρόπο υπήρξαν στην Ευρώπη δημιουργοί όπως ο Ταντέος Καντόρ ή ο Ταντάσης Σουζούκης που προσέγγισαν την δουλειά τους μέσα από μια σωματικότητα ο Θόδρος όμως και εμείς την προσεγγίσαμε με ένα πιο πρωτογενή τρόπο διότι ήταν το υλικό το οποίο έπρεπε να προσεγγίσουμε που ήταν οι βάκες και έκανα το διόνυσο τότε και ήταν όλη η εμπειρία αυτή ήταν μοναδική και μάλιστα κατηγορηθήκαμε κιόλας δηλαδή οι κριτικές που μας γράψανε και τα λοιπά ήταν ότι πάτε να μιμηθείτε το Ανατολικό Θέατρο και διάφορα τέτοια και πάρα πολύ χαίρομαι που τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει ο Θόδωρος στο ελληνικό στίβο και έχει αναγνωριστεί η δουλειά του
από όλους Ακί τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σε συγκινεί στην υποκριτική υπάρχει ακόμα αυτή η φλόγα που είχες πιτσιρικάς πάντα υπάρχει και χαίρομαι που πάντα το λέω αυτό ότι κάνουμε το πιο ωραίο επάγγελμα του κόσμου ναι γιατί είναι γεμάτο επικοινία είναι ένας θησαυρός όταν ψάχνεις ένα ρόλο είναι ένα μικρό κουτί προσπαθείς να ανοίξεις το ανοίγεις και ψάχνεις αυτό βρίσκεις αυτό είναι ένα ένα πολύχρωμο κάδρο το οποίο προσπαθείς να να συμπληρώσεις και δεν σταματάει ποτέ σε κάθε παράσταση κάτι θα υπάρξει κάτι να συμπληρώσεις και ας το πούμε συγκριτικά με την ποικιλία που έχει ας πούμε ένας τραπεζικός υπάλληλος ή ένας οποιοςδήποτε άλλος εμάς τουλάχιστον έχουμε την χαρά ότι είναι ένα κομμάτι δημιουργίας και εντάξει ευτυχώς που υπάρχουν οι καλλιτέχνες γιατί τα πράγματα θα ήταν τραγικά αν δεν υπήρχε η έκφραση στην τέχνη Πολύ σωστό Ακή δεν εγκλωβίστηκες ποτέ ούτε στο εμπορικό ούτε στο κουλτουριάρικο σε πολλά εισαγωγικά θέατρο, ήτανε συνειδητή επιλογή να κινείσαι ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους
κατά κάποιο τρόπο συνειδητή μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον το οποίο δεν είχαμε στεγανά δηλαδή από τους γονείς μου ειδικά ο πατέρας μου δεν είχε στεγανά αλλά για την άποψή του και με οποιοδήποτε κόστος θα το κυνηγούσε δηλαδή ήταν γιατρός, ήταν καθηγητής πανεπιστημίου τον είχαν διώξει επειδή ήταν αριστερών πεπιθύσεων και μετά κατηγόρησε και ήταν ένα άνθρωπος ο οποίος πάντοτε ακολουθούσε το ένστικτό του και νομίζω ότι αυτή ήταν η αρχική πηγή ότι θα βρεις στα στεγανά που λέμε τώρα τι θα πει ποιοτικό και τι θα πει εμπορικό Εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ πιο ξεκάθαρα τα πράγματα.
Τώρα επιτέλους δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Βλέπεις δηλαδή εξαιρετικούς στοποιούς, πολύ εμπορικές δουλειές και τους χαίρεσαι και λες τι ωραία. Τότε ήταν όποιος είχε το στίγμα να κάνει εμπορικές δουλειές, λέγανε α, θα είναι καλό να ασχολείται με την τέχνη. Όχι. Νομίζω ότι στην δουλειά τη δικιά μας είναι τέτοια επικοιλία που μπορείς να βρεις σε έναν οποιοδήποτε χαρακτήρα έχεις να υποδηθείς που έχεις να υποδηθείς που δεν μπορείς να έχεις τέτοια κλίσε ότι αν είναι εμπορικό αν είναι πιο τέτοιο όχι, βασικό είναι να κάνεις τη δουλειά σου όσο πιο σωστά και άρτια μπορείς εσέ χαιρετάνε στο δρόμο ναι έτσι έχει πλάκα σου αρέσει ωραίο είναι και δεν είμαστε τώρα στην Αμερική όπου ξέρεις να έχουμε μια βίλα στο Λος Άντζελες και στο Μπέβελ Λιχίλς και αυτά, όχι τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά εδώ, έχουμε μια μικρή βιοτεχνία θεάματος βιοτεχνία η οποία είναι όμορφο δεν σε ενοχλεί να σε σταματήσει ένας άνθρωπος να σε χαιρετήσει ή να θέλει να βγάλει μια φωτογραφία.
Είναι ωραίο. Είναι κομμάτι της δουλειάς μας και σπάνια γίνεται κουραστικό αυτό. Καμιά φορά δηλαδή από κεκτημένη ταχύτητα θεωρούν ότι είναι δεδομένο ότι θα πάρει να βγάλεις αλλά... Δεν σε ενοχλεί. Όχι, γιατί να με ενοχλήσει. Ίσα-ίσα είναι και όμορφο. Έχει μια απλότητα, μια αλήθεια που το αποδέχεσαι και αρκεί βέβαια να μην νομίζεις ότι αυτό είναι ξέρω εγώ σαν να έχεις πάρει 15 Όσκαρα ας πούμε εντάξει μην περάσεις απέναντι μην το καβαλήσεις εεε αυτό ακριβώς τι σε κάνει να λες ναι σήμερα σε μια δουλειά είναι το κείμενο ο σκηνοθέτης οι συνεργάτες σίγουρα είναι το κείμενο σίγουρα είναι το κείμενο σε συνδυασμό με το ρόλο αυτό αν θέλουμε να το βάλουμε να το ιεραρχήσουμε είναι το κείμενο ο ρόλος και μετά αρχίζει το ποιοι μπορεί να είναι συνεργάτες και πως αυτό το κλίμα μπορεί να διοχετευθεί ώστε να υπάρχει μια θετικότητα για να βγει σωστά το κείμενο αλλά σίγουρα ο άξονας είναι το κείμενο και ο ρόλος Ναι Τώρα για παράδειγμα φέτος που θα κάνουμε Το Μπράβο μίλησέ μου για τη φετινή παράσταση
Ναι Τι έχουμε, που θα σε δούμε Θα κάνουμε Στο θέατρο Βρετάνια Θα κάνουμε το Ένα έργο που το έχω ονομάσει Η ιδέα της χρονιάς και είναι του Σεμπαστιαν Καστρό Ενός Γάλλου συγγραφέα το οποίο είναι μια κωμωδία, μια σύγχρονη γαλλική κωμωδία που κινείται ανάμεσα στην φάρσα, στην κωμωδία καταστάσεων στα οποία ήδη η Γαλλία έχει μεγάλη παράδοση όπως είναι Φεϊντόι ο Μολέρος αλλά είναι στο τώρα Δηλαδή είναι μια κομμωδία η οποία έχει το σύγχρονο μάτι το τωρινό που εξελίσσεται και φτάνει στα όρια της σωματικής έκφρασης της κομμωδίας.
ένα λίγο Monty Python το οποίο μ' αρέσει πάρα πολύ λίγο σατυρικό δηλαδή σατυρικό σίγουρα είναι σατυρικό είναι σίγουρα δεν θα σας πω πολλά αλλά σίγουρα είναι μια ας το πούμε έχει μια εναλλασσόμενη μια εναλλασσόμενη η οποία πηγαίνει αργά στην αρχή και σιγά σιγά εξελίσσεται και δεν σταματάει πουθενά είναι μια τρέλα Με ποιον άλλον θα είσαι?
Θα είναι ο Κουλαμπάς Οθανάσης, η Ναταλία Δραγούμη και η Σοφία Βοιατζάκη, στη σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη. Και πότε ξεκινάτε? Πρώτο ο Θεός ξεκινάμε στις 8 Οκτωβρίου. Καλή επιτυχία. Να είμαστε καλά. Πιστεύει, Ισάκη, ότι σήμερα οι νέοι ηθοποιοί έχουν περισσότερες αυκαιρίες από αυτές που είχες εσύ όταν ξεκινούσες.
λιγότερες, τις ίδιες δεν ξέρω αν έχουν περισσότερες ευκαιρίες πάντως σίγουρα έχουν περισσότερο ταλέντο οι ηθοποιοί πλέον έτσι στα τερεινά χρόνια έχουν σαφέστατα μια πολύ πιο καλή παιδεία από ό,τι είχαμε εμείς όταν ξεκινούσαμε έχουν μια προσήλωση να κάνουν αυτό το οποίο θέλουν να κάνουν συγχρόνως να δοκιμαστούν να κάνουν στον χώρο του θεάτρου να κάνουν και άλλα πράγματα εκτός από την υποκριτική να κάνουν σκηνοθεσία να βλέπουν νέους σκηνοθέτες οι οποίους ξεπηδάνε μέσα από την υποκριτική οι ηθοποιούς οι οποίους κάνουν και σκηνοθεσία ή κάνουν ακόμα να ασχολούνται και με την παραγωγή και αυτό είναι κάτι που έχει έναν έναν μεγαλύτερο επαγγελματισμό.
Παλιότερα τότε ήταν θα κάνεις αυτό, θα είσαι μόνοι ο ηθοποιός, θα παίξεις και τελειώνει. Τώρα τα πράγματα λόγω της ανάγκης που έχει προκύψει γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί στον κλάδο μας πολλοί ηθοποιοί έχει προκύψει αυτό και το οποίο είναι πολύ ευχάριστο. Δηλαδή βλέπεις έναν ηθοποιό ο οποίος σε μια άλλη δουλειά δουλεύει σαν ηθοποιός στην επόμενη θα δουλέψει σαν βοηθός σκηνοθέτη στην άλλη θα σκηνοθετήσει στην άλλη θα κάνει την παραγωγή που είναι είναι αυτό το χειρονακτικό που έχει το θέατρο έχει μια χειρονακτική διάσταση το θέατρο το οποίο είναι πολύ όμορφο βέβαια πολύ όμορφο είναι αυτό ναι γιατί αν δεν περάσεις από κάποια πόστα δεν ξέρεις και που τελικά τι σου αρέσει καλύτερα μπορεί να είσαι πολύ καλύτερο σε κάτι άλλο Ή η ανάγκη σε κάνει να ασχοληθείς και με αυτό. Δεν είναι...
Δηλαδή είναι μέρος της δουλειάς μας. Όχι, εγώ το βλέπω και στους δημοσιογράφους. Δηλαδή έρχεσαι, ξεκινάς, μπορείς να κάνεις ελεύθερο, μετά πρέπει να κάνεις οικονομικό. Δηλαδή αν δεν περάσεις και από δύο-τρία πράγματα... Σωστά, σωστά. Να δεις που θα κάτσει η μπήλια. Σωστά, σωστά. οπότε ναι ίσως να είχαμε εμείς πιο πολλές ευκαιρίες δεν ξέρω αλλά δεν είμαι υπέρμαχος αυτού που λέμε ότι έχουμε γεμίσει ηθοποιούς και ότι βγαίνουν πόσοι ηθοποιοί από τις σχολές και δεν βγαίνουν ναι και λοιπόν τα βγούνε θα προσπαθήσουν και θα ίσως να μην έχουν στην αρχή δουλειά ή να έχουν συνέχεια δουλειά κτλ.
Ναι, έτσι είναι η κατάσταση. Τι θα κάνεις, θα πεις σε έναν νέο που ξεκινάει όχι μεγάλιν σε αυτό που αγαπάς έχεις το δικαίωμα να του πεις αυτό το πράγμα. Όχι. Θα κάνεις αυτό το οποίο πραγματικά αγαπάς. Θα δοκιμαστείς. Και αυτό ανάλογο μπορεί να σε οδηγήσει κάπου. Να χαιρόμαστε που Ας το πούμε Όλο και περισσότερο οι νέοι Θέλουν να κάνουν κάτι σε σχέση Με την τέχνη Είτε είναι θέατρο είτε είναι χορός Είτε είναι ξέρω εγώ Σωστό Συγγραφή Να χαιρόμαστε και να λέμε ευτυχώς Πως χωρούνται τόσοι άνθρωποι Με κάτι το οποίο έχει να κάνει Με κάτι πιο βαθύ Που είναι ας το πούμε Οι τέχνες και τα γράμματα Σωστό Ζούμε σε μια εποχή που η εικόνα και τα social media έχουν επηρεάσει πολύ το δικό σας το επάγγελμα Ναι Πιστεύεις ότι σήμερα ένας καλός ηθοποιός αρκεί να είναι μόνο ένας καλός ηθοποιός ή θέλει και δυνατά social media Δεν το ξέρω αυτό Δηλαδή υπάρχουν ηθοποιοί οι οποίοι δουλεύουν πολύ Υπάρχουν παραγωγές που επιλέγουν ηθοποιούς ανάλογα με το πόσο δυνατά social media έχουν
Όπως ο καλλιστικό Από μένα το ακούς Το έχεις αρσίωτα Ναι εντάξει Τι να κάνω Δεν νομίζω όχι δεν είναι έτσι Έχω ξέρω φίλους μου Για τους οποίους δουλεύουν πάρα πολύ καλά Στις τηλεόρασεις και δεν έχουν και social Άλλα το άρεσε σε πιτσιρικάδες Ή σε κοπέλες Οι οποίες έχουν αυτό κλπ Αλλά Αυτό αφορά ένα κομμάτι πιο πολύ Του ας το πούμε Των οπτικοακουστικών Στο θέατρο τα πράγματα Θέλω να πιστεύω δηλαδή Δεν είναι έτσι Στο θέατρο υπάρχει αυτό που λέμε Το ξύλινο το σανίδι Το οποίο Και δεν πάει να έχεις και δύο εκατομμύρια followers Και να έχεις Στα social Ή να είσαι συνέχεια ενεργός Αν το σανίδι Δεν σε αποδεχθεί Ή κάποια στιγμή Θα αρχίσει να σε ξεβράζει βράζει, σημαίνει ότι δεν είσαι γι' αυτό.
Ποια είναι η άποψή σου για το θέατρο σήμερα? Βρίσκεται σε καλό δρόμο? Πολύ. Θεωρώ πάντα το λέγαμε αυτό. Εποτε που ξεκίνησα να θυμάμαι πόπου ζούμε σε ένα μεσαίωνα το πολιτιστικό και γκρινιάζαμε. Γκρινιά, γκρινιά. Είναι και επτυφίσμου βέβαια αυτό το. Δεν μου αρέσει να γκρινιάζω. Όχι, το θέατρο αυτή τη στιγμή επειδή βλέπουμε και τι γίνεται έξω και βλέπουμε την πορεία άλλων χωρών συγκεκριμένα σε σχέση με το θέατρο νομίζω ότι είμαστε από τις πιο καλές στιγμές μας δηλαδή υπάρχουν νέοι σκηνοθέτες οι οποίοι έχουν έχουν τολμήσει και έχουν κάνει πράγματα σε μικρή ηλικία.
Άρα έχουν ακόμα ένα έυρος χρονικό δεκαετιών για να συνεχίσουν και να προχωρήσουν την δουλειά η οποία γίνεται τώρα. Έχουμε νέους ηθοποιούς οι οποίοι, σας είπα, τολμάνε και ασχολούνται. Πολλούς ηθοποιούς φοβερά ταλέντα με πολύ καλή παιδεία. Έχουμε δουλειές οι οποίες, ας το πούμε, άπτονται και ενός πιο πρωτοπροϊοκού δεδομένου ή επίπεδου, πιο συντηρητικές, πιο εμπορικές.
Έχουμε ένα κοινό το οποίο αγκαλιάζει τα θέατρα, ειδικά μετά την πανδημία. έτσι τέτοια δηλαδή άνθηση τόσων πολλών θειάσεων έχουμε να δούμε αλήθεια είναι αυτό και τόσες παραστάσεις και τόσες δεκαετίες νομίζω ότι είμαστε καλά τώρα από εκεί και πέρα τα αν οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες επιτρέψουν να μπορεί ο κόσμος να αγκαλιάζει ακόμα το θέατρο σε επίπεδο ας το πούμε εισιτηρίου γιατί και αυτό με το εισιτήριο είναι μια σοβαρή έτσι ένα σοβαρό κράτημα από τα χρόνια τα δικά μου όταν ξεκίνησα θυμάμαι τότε ήταν πέντε θείες λέγαμε τότε ήταν ο Βοιατζής ήταν μετά όλη αυτή η ομάδα του του Μπαντή και του Κέντρου και όλων των ηθοποιών αυτών τώρα υπάρχουν πάρα πολλοί τέτοιοι παρομύθιες και λες Δεν υπάρχει ούτε μια δουλειά Πραγματικά που να πεις Ότι Ξέρεις τι αυτό Δεν ήταν Εξόφθαλμα να πεις ότι αυτή η δουλειά Δεν ήταν καλή, δεν υπάρχει Είναι φοβερό Σας το λέω δηλαδή επειδή προσπαθώ και βλέπω Και μικρές ομάδες όσο μπορώ και Δεν υπάρχει δουλειά η οποία να μην είναι Από ένα επίπεδο
Τουλάχιστον αξιοπρεπείς Ναι ναι από ένα επίπεδο και πάνω Και πολύ πιο σε πολύ πιο ανεβασμένο επίπεδο από τα δικά μας τα χρόνια της δεκαετίας του 80 που ξεκίνησε. Πού το αισθάνεσαι ότι ένας ηθοποιός έχει πραγματικά πετύχει? Α, εξαλτάται το τι εννοούμε πετύχει. Νομίζω να έχει βγάλει χρήματα, να τον αναγνωρίζει στον δρόμο, να αισθάνεται ο ίδιος ότι έχει πλησιάσει έναν ρόλο.
Έχεις πετύχει ως ηθοποιός Αισθάνομαι ότι έχω πετύχει Πλησιάζοντας κάποιους ρόλους Σωστά Άρα ούτε το χρήμα ούτε η φήμη Είναι αυτό Όχι όχι Είναι ένα περίεργο συνέστημα Ότι σε αυτό τον Ρόλο που τον προσέγγισα Έτσι Αισθάνομαι ότι Τον έπιασα σωστά Αυτό Αυτό είναι, ας το πούμε, επιτυχία. Τώρα, το ότι βγήκαν και κάποια χρήματα παράλληλα, εντάξει.
Ε, καλά, δεν δουλεύουμε για να... Όχι, δεν είναι έτσι. Γιατί στα πρώτα χρόνια, θυμάμαι η Ρούλα, η πατεράκη μας έλεγε, γιατί κοιτάξτε να δείτε, θα αποφασίσετε να γίνετε ηθοποιοί, αλλά να ξέρετε ότι θα έχετε μια δύσκολη ζωή, δηλαδή θα στεληθείτε πράγματα. Κάτι το οποίο το απέδειξε και η ίδια με την πορεία της, η ίδια με προσωπικά η ίδια.
Δηλαδή αυτά τα μεγέθη της δεκαετίας του 80 δεν είναι ότι από το θέατρο δεν βγάλαν να πεις χρήματα για να έτσι... ήτανε ταγμένοι σε αυτό το αυτό είναι που λείπει ίσως ίσως λείπουν αυτά τα μεγέθη που ίσως να τα βλέπω εγώ βέβαια να κάνω λάθος τα μεγέθη της δεκαετίας τότε του 70-80 δηλαδή ο Κουν ο Λευτέρης Βοιατζής ίσως αυτού του είδους οι άνθρωποι όπως στο συνολικό πολιτισμό της Ελλάδας Δηλαδή λείπει ένας Χατζηδάκης, λείπει ένας Διονύσης Αβόπλος, λείπει ένας Σοντοράκης.
Και είναι πλέον άλλα τα μεγέθη για να ακολουθήσουμε αυτά τα... Ας το πούμε αυτά τους... Τα ιδεώδη? Ναι, αυτοί οι οποίοι φτιάξανε τα ιδεώδη στις δεκαετίες τότε. Τώρα τα πράγματα είναι πολύ πιο οικεία και πολύ πιο δημοκρατικά. Δηλαδή υπάρχουν πολλά ταλέντα, πάρα πολλά ταλέντα. Είμαστε και σε μια εποχή fast consuming. Ναι, ναι. Δηλαδή κάτι το οποίο είναι στα γρήγορα.
Το θα είναι τώρα, το επόμενο, πάμε. Σωστά. Λείπει όμως ένας... Δηλαδή λείπει ένα... Δεν υπάρχει μια ισέα για την οποία παλεύουμε, κυνηγάμε. Δεν ξέρω. Αυτή είναι μια αίσθηση δική μου, της γενιάς μου. Μια εμβάθυνση λείπει ίσως. Δηλαδή λείπει το ραδιαφωνικό σταθμό που συνέβαλε ο Χατζηδάκης. Δηλαδή αν ακούσετε, αν ακούσουμε αυτές τις περίφημες εκπομπές που έκανε τότε θα πεις ότι είναι δυνατόν τόσα χρόνια δεν έχει βρεθεί κάποιος ο οποίος να πιάσει αυτό το νήμα και να τον συνεχίσει.
Εντάξει. Η τηλεόραση σε έκανε πολύ γνωστό στο ευρυκεινό. Ναι, αλήθεια. Ποια είναι η άποψή σου για την τηλεόραση Α είναι ένα υπέροχο ένας υπέροχος βατήρας για να δοκιμάσεις πράγματα Δηλαδή να να τολμήσεις και να επειδή δεν έχεις αυτό το τον όγκο της του κινηματογράφου μπορείς να δοκιμάσεις πράγματα και να πεις πράγματα τα οποία δεν θα τα δοκίμαζες στο σινεμά δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω δηλαδή έχεις ένα ρόλο ένα μικρό ρόλο ρε παιδί μου και λες ρε παιδί μου το κάνω έτσι και ας δοκιμάσω να κάνω και κάτι έτσι και ας δοκιμάσω και κάτι ακόμα το οποίο ξέρεις πολύ ηθοπίλα είναι να είναι καλή τηλεόραση γιατί από εκεί τελικά βγάλαμε χρήματα Εσύ το πας στο οικονομικό Ναι φυσικά Με αυτή την έννοια ναι Και εγώ το θεωρώ Το τοποθετώ καθαρά στο θέμα Της δουλειάς μας της υποκριτικής Δηλαδή Σαφέστατο ότι βοηθάει τηλεόραση Τι να πω Ναι εντάξει Εσύ είμαστε ειλικρινείς Ναι εννοείται Αλλά εγώ το λέω και με την άποψη Της υποκριτικής ότι μπορείς να δοκιμάσεις πράγματα
είσαι ευέλικτος, νιώθεις πιο ευέλικτος ναι, ναι, ναι, δηλαδή δεν χρειάζεται να μπεις τόσο πολύ είναι λίγο πιο επιφανειακό το πώς θα το προσεγγίσεις όχι, όχι, καθόλου επιφανειακό όχι, δεν ξέρω πάντα δηλαδή όταν είναι να κάνω κάτι τηλεοπτικό θέλω να δοκιμάσω και κάτι καινούργιο, να δοκιμάσω δηλαδή να το κάνω έτσι να δοκιμάσω να να μπω στο κάδρο έτσι είναι δηλαδή ένας τέτοιος τέτοιου είδους στίβος στίβος δημιουργικότητας έτσι το βλέπω εγώ στο οικονομικό βέβαια το συζητάμε να είναι καλά Πώς βλέπεις τη μυθοπλασία σήμερα βρισκόμαστε σε μια καλύτερη αποχή από αυτή που ξεκίνησες Εγώ ξεκίνησα σε μια περίοδο που ήταν τα έτσι τα χρόνια τα δύσκολα της μεταπολίτευσης αρκετά μετά τη μεταπολίτευση που ήταν οι ταινίες που γυρίζονταν τότε ήταν αρκετά προσωπικές υπήρχε μια ζήμωση ανάμεσα στα προηγούμενα χρόνια και στο τι πρόκειται να έρθει μετά ήρθε η τηλεόραση ήρθαν τα ιδιωτικά κανάλια τα οποία δώσανε έτσι έναν δρόμο διαφορετικό και νομίζω ότι η μυθοπλασία αυτή τη στιγμή
αν εννοούμε μυθοπλασία στην τηλεόραση νομίζω ότι υπάρχει σαφέστατα υπάρχει μια ας το πούμε μια άνθηση ειδικά στις σειρές οι οποίες έχουν να κάνουν με το παρελθόν με το πόσο χροντισμένες είναι σαφέστατα είναι σημαντικό το ότι γυρίζονται σειρές με σχετικά λίγα επεισόδια όπου υπάρχει μια μεγάλη φροντίδα μεγαλύτερη από ό,τι σε μια καθημερινή σειρά και νομίζω ότι και αυτό δηλαδή τα κανάλια πιστεύω ότι αρχίζουν να το συνειδητοποιούν ότι αν ρίξουμε κάποια χρήματα σε κάποιες σειρές θα μας τα γυρίσουν πίσω θα γυρίσουν πίσω έχει ανέβει και η αισθητική νομίζω και το budget Σαφώς Όχι και Και σενάριακά δηλαδή υπάρχουν Πλέον αρχίζει το πράγμα να Είναι αυτό που λέγαμε και πριν Ότι είναι πιο δημοκρατικά Τα πράγματα Δηλαδή βλέπεις ότι Σενάριο δεν το γράφει ένας Το γράφουνε τρεις τέσσερις Και υπάρχει μια ομάδα συγγραφέων Άλλος κάνει το διάλογο Άλλος κάνει Το story το οποίο είναι κάτι το οποίο το θαυμάζαμε όταν ξεκινήσαμε και λέγαμε πως γίνονται αυτές οι αμερικάνικες σειρές
και ξέραμε ότι είναι 10 άτομα τα οποία βλέπουν αυτό άλλα 10 άτομα αρχίζει πλέον για να γίνεται γιατί προφανώς η αγορά το έχει ανάγκη ήρθε 30 χρόνια μετά όπως όλα θέλω να πάμε στην πιο δύσκολη φαντάζομαι στιγμή της ζωής σου όταν ξύπνησες μετά από μέρες που βρισκόσουν σε κόμμα. Τι θυμάσαι πρώτο? Τι θυμάμαι πρώτο. Θυμάμαι τα πρόσωπα κάποιων φίλων που ήμουν ξέρω εγώ στο φορείο, μάλλον σε κάποιο φορείο ήμουνα και έβλεπα κάποια πρόσωπα και μου έκανε εντύπωση.
Τι θέλετε τόσοι φίλοι εδώ γύρω γύρω. και δεν είχα καταλάβει τη σοβαρότητα του πράγματος. Τι συνέβη. Τι συνέβη. Δεν συνέβη κάτι συγκεκριμένο. Απλά τότε κάναμε περιοδία με το «Μάμα Μία». Και ήταν μια παράσταση η οποία ήταν το «Μάμα Μία». Δηλαδή ήταν ένα χορός, τραγούδι. Μιούζικαλ. Μιούζικαλ, υπέροχες τραγούδια, συνεργάτες.
και φαίνεται ότι επειδή την προηγούμενη, πριν ξεκινήσουμε την περιοδία, είχα ήδη επιβαρυνθεί με μια άλλη δουλειά που έκανα στο Κακογιάννης και είχα και κάποια άλλα τηλεοπτικά. Κουράστηκες. Προφανώς κουράστηκα και από κάπου κόλλησα αυτό το βακτήριο της λεζιονέλλας και δεν είναι ότι συνέβη κάτι θυμάμαι δηλαδή ότι ήμουν πολύ χαρούμενος και εσύ με τους συνεργάτες με τα παιδιά τον Αλέξανδρο, τη Δέσποινα, τη Βανδή και θυμάμαι να έχω μια λίγο πυρετό ο οποίος δεν έπεφτε και αντί να πω να το δούμε ας πούμε δεν πήγε το μυαλό μου κανενός δηλαδή Εντάξει θα δοκιμάσω αυτό Και ήμασταν και περιοδία Και δεν μπορούσα να πω Δεν παίζουμε 40-50 άνθρωποι στο δρόμο Και το πήγα έτσι Και κακός βέβαια Και τελικά Κράσαρα Εντελώς Και από τότε Και δεν κουράζομαι να τα λέω αυτά Δηλαδή αυτό που λέω Να φουγγαζόμαστε το σώμα μας Γιατί μας πιάνει η δουλειά η μονή της δουλειάς το να τρέχουμε από εδώ να τρέχουμε από εκεί και στο τέλος αυτό πληρώνεται ένιωθες άπροτος πριν από αυτό ναι γιατί δεν είχα μπει ποτέ στο νοσοκομείο
είχα ήταν οι γονείς μου γιατροί οπότε ό,τι ήταν μου λέγανε εντάξει άστο δεν με χαράει πάρει μια σπιρή και φύγει και είχα μια κεκνημένη ταχύτητα δουλειά δουλειά δουλειά και μια φοβερή άγνοια κινδύνου για αυτούς τους λόγους που σας λέω δηλαδή αν είχα μεγαλώσει η λιώση θα ήταν διαφορετικά δηλαδή ο Ιεροκλής ο φίλος μου είναι δηλαδή είναι ένας άνθρωπος ο οποίος θα τον εμπιστευόμουν πολύ περισσότερο από τον εαυτό μου αν αισθανθώ κάτι Δηλαδή έχω ένα σύμπτωμα θα πάρω τον ιερό κλείδο του Έχω αυτό τι μπορεί να είναι Γιατί μέχρι τότε Εγώ θα λέγατε ναι τίποτα Και γενικά αυτό Είναι κάτι το οποίο Καλό είναι να το έτσι Και να το λέμε Και ο κόσμος να το Να προντίζωνε αυτό του Ήρθε βέβαια η πανδημία Μας ξύπνησε όλους Αλλά Ναι γενικά είναι κάτι το οποίο ήμουν ατυχερός σε αυτή τη στιγμή της ζωής μου και έτσι Έγινες περισσότερο εγωιστής έτσι έχει αλλάξει κάτι στην καθημερινότητά σου λες αυτό τώρα παιδιά δεν μπορώ να το κάνω μέχρι εδώ είναι Με αυτή την έννοια του εγωισμού
Ναι ναι ναι Μπήκε μια έτσι ένα φράγμα δεν μπορώ να το κάνω αυτά αν θέλετε να το κάνουμε έτσι ναι αλλιώς δεν ευχαριστώ πολύ Να είστε καλά Συμφιλιώθηκες ούτως οπότε με την ιδέα του θανάτου μετά από αυτή την περιπέτεια Νομίζω ότι... Όχι Τι ρωτήσεις να θες Ναι, με την έννοια το ότι είναι ένα σκαλοπάτι το οποίο μαζί με την ηλικία σιγά σιγά έτσι γίνεται λίγο πιο πιο μαλακό εντάξει όλοι μας θα φύγουμε όλοι μας θα αποχαιρετήσουμε κάποια στιγμή αυτό το τον όμορφο κόσμο και ψάχνεις να βρεις τι είναι αυτό το οποίο θα σε κάνει να να αισθάνεσαι πλήρης πλήρης.
Ότι τι ωραία. Τα καταφέραμε. Τα καταφέραμε και σε αυτό. Δύσκολη κουβέντα. Υπάρχει κάτι που έχεις μετανιώσει που δεν έχεις κάνει μέχρι σήμερα. Όχι. Όχι. Δεν έχεις προς αυτή την πληρότητα. Είσαι σε πολύ καλό δρόμο. Δηλαδή από πλευράς υποκριτικής δόξα του Θεού έχω κάνει πράγματα δεν θα ήθελα να δηλαδή αν μου προκύψει κάτι αν μου έρθει κάτι το οποίο έτσι να θα ήθελα να κάνω αλλά μέχρι στιγμής δόξα του Θεού μια χαρά είναι παράξενο όχι δεν είναι αισθάνομαι τον εαυτό μου πολύ τυχερό και πολύ ευνοημένο με ανθρώπους που ήταν δίπλα μου και με όλες αυτές τις πράγματα που έκανα.
Δόξα τω Θεώ να είμαστε καλά. Έχεις δύο παιδιά. Τι σου έχουν μάθει, τι σε έχουν διδάξει αυτά τα παιδιά. Τι μου έχουν διδάξει. Του έχουν μάθει κάτι. Να μην φοβάμαι. όπως και εγώ πιστεύω ότι πρέπει όσο μπορούμε να είναι αυτά τα να είναι μια συγκοινωνητοδοχεία να μην φοβάται δηλαδή αυτό μου δίδαξαν τα παιδιά μου το ότι μέσα από την σχέση που έχω εγώ μαζί τους να είμαι λίγο πιο ατρόμητος λίγο πιο τολμηρός να υπάρχει λιγότερος φόβος και αυτό είναι κάτι το οποίο ελπίζω να διδάξω κι εγώ σε αυτά Α και αν μπορούσες να ξαναζήσεις Μία μέρα της ζωής σου Ποια θα ήταν αυτή Α Η χθεσινή Α τι όμορφο Θέλω να πω ότι Κάθε μέρα είναι και διαφορετική Και κάθε μέρα έχει Τη δική της ομορφιά Και τη δική της Μοναδικότητα Τι είναι σας που τώρα δόξα τω Θεώ και από τα χρόνια της Αμερικής και από τα χρόνια των των σπουδών και μετά από τα χρόνια του όλου των και τις προσωπικές στιγμές και τις δεν ξέρω χαίρομαι μου άρεσε αυτή η απάντηση ήταν πολύ μοναδική ποια είναι για σένα η ύψη στη αρετή
η ύψη στη αρετή η τόλμη τραμαρικά το λέω αυτό η ύψη στη αρετή είναι Κατά τη γνώμη μου είναι η τόλμη. Δηλαδή το να... Σου δίνει μια χαρά όταν τολμάς πράγματα. Και κυρίως όταν τρως τα μούτρα σου. Είναι μεγάλο μάθημα αυτό. Τι σε κάνει σήμερα ευτυχισμένο. Τα ταξίδια. Α, είσαι ταξιδιάρης. Ναι, ναι, ναι. Και με αρέσει τώρα γιατί κάνουμε την...
Τα ταξίδια αναψυχής, τα ταξίδια εργασιακά. Όλα μαζί, όλα μαζί. Πιστεύω ότι το ταξίδι είναι ένα πολύ μικρό απλό μυστικό της ευθυχίας. Δηλαδή αλλάζοντας παραστάσεις έχεις την αίσθηση ότι διαστέλλεται ο χρόνος. Και αυτή η διαστολή του χρόνου φυσικά δεν διαστέλλεται στην πραγματικότητα κανένας χρόνος, αλλά αυτή η διαστολή του χρόνου σε κάνει να αισθάνεσαι πιο γεμάτος.
άρα πιο χαρούμενος, άρα ίσως λίγο πιο σε εισαγωγικά ευτυχισμένος σωστά για παράδειγμα τώρα είμαστε με την περιοδία με τον Ρωμαίος και ο Λιέτα του Μπόστ που είναι ένας μια φοβερή ευτυχή συγκυρία να είμαι με τον Γιάννη τον Ζουγανέλη, με την Ηρώτη Μανέ με τον Σπύλο τον Πιμπίλα με τον Γιάννη τον Δρακόπουλο φοβερούς θοπιούς και να είναι ουσιαστικά ένα που είναι κομμωδία το έργο στη σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη και να είναι κάθε κάθε πιάτσα που πηγαίνουμε ένα ευχάριστο ταξίδι που σε κάνει να μην βαριέσαι τώρα αύριο φεύγουμε στη Χίο Τέλεια Ναι ναι ναι Αποφάσισα δηλαδή να το γλεντήσω Φέτος το καλοκαίρι Και δόξα τω Θεώ ευτυχώς πηγαίνουμε και καλά Και είμαστε και Πώς θα είναι Αυτό που λένε το κλισέ Ότι περνάμε πολύ καλά Στα καβαρίνια Ποια είναι η πιο σπουδαία ιστορία Του Άξα Κελαρίου Νόμιζα θα συζητούσαμε κάτι πιο πιο σπουδαία ιστορία μα είμαστε στο Greatest Stories ποια είναι η πιο σπουδαία σου ιστορία πολλές είναι οι σπουδαίες ιστορίες μωρέ ξέρω εγώ τα παιδιά μου
η σχέση που έχω με την οικογένειά μου η παιδική μου ηλικία οι γονείς μου η πορεία σου στο θέατρο Ναι Ναι Ναι η πορεία στο θέατρο φυσικά Ναι Νομίζω ότι εννοούμε κάτι πιο Πιο βαθύ ίσως Αλλά όταν αφιερώνουμε Τη μισή μας ζωή σε αυτό Ναι γάμο το συγγνώμη Ναι κατάλαβα ότι δουλεύω πολύ Κατάλαβα ότι Δεν έχω σταματήσει να δουλεύω Εδώ και πόσες δεκαετίες Και θα σας πω κάτι έτσι πολύ όμορφο θα σου πω, συγγνώμη Σοφία χθες μίλησα με τον Τάσο το Χαλκιά ο οποίος έχασε το σπίτι του στην Πυρκαγιά και τον πήρα εγώ σοκαρισμένο σοκαρισμένο, στρακαρισμένο ταραγμένος και απαντάει στην άλλη άκρη της γραμμής του λεφόνου ένας Τάσος ο οποίος ήταν ένα μάθημα ζωής ναι έγινε αυτό τι να κάνουμε μπορούμε να το φέρουμε πίσω δεν μπορούμε να το κάνουμε θα πάρουμε ό,τι είναι να πάρουμε από το δεύτερο που θα είναι ψίγουλα και προχωράμε τη ζωή μας χαίρομαι πάρα πολύ που με πήρες να είμαστε καλά η υγεία μας να είναι καλά να βρεθούμε ξανά στη σκηνή γιατί αυτό έχει σημασία και του λέω ευχαριστώ πάρα πολύ σε πήρα εγώ για να σου πω
έτσι κάτι να σου δώσω κουράγιο και μου έδωσες κουράγιο εσύ Αυτό είναι Αυτό ήταν πολύ σημαντικό μάθημα Για το φιλού μου του Τάσου Αν είχες απέναντι σου Το νεότερο εαυτό σου Τι θα του έλεγες Κάνε τα ίδια πράγματα Κάνε τα ίδια πράγματα Δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά Τα ίδια πράγματα Καλά τα πήγες Καλά τα πήγα Μ' αρέσει η συνέντευξη γιατί ξεκινήσαμε το ίδιο και θα τελειώσουμε το ίδιο ακριβώς ότι σκέφτομαι τώρα παιδί μου μια εικόνα που είχα ως παιδί που πηγαίναμε στο τρακτέρ και βλέπαμε τα κανάλια που έχουν νερά και μου τη θύμισες αυτή τη στιγμή όταν ξεκινήσαμε και τη στιγμή τώρα που τελειώνουμε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο εγώ ευχαριστώ το επεισόδιο των Greatest Stories με φιλοξενούμενο τον Έξα Κελαρίου έφτασε στο τέλος του. Ραντεβού στο επόμενο με μία ακόμα σπουδαία ιστορία.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα