Η Θάλεια Ματίκα για τη μητρότητα, το MeToo και τα «σκοτάδια» της - Τον Τάσο τον βάζω πάνω απ' όλα
The GReatest Stories Podcast – CNN Greece | Σοφία ΜαυραντζάΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η Θάλεια Ματίκα ανοίγει την καρδιά της στο νέο επεισόδιο του The Greatest Stories και τη Σοφία Μαυραντζά και μιλά με ειλικρίνεια για τη διαδρομή της στην υποκριτική, τη μητρότητα, τον γάμο της με τον Τάσο Ιορδανίδη, το ελληνικό #MeToo και τις προσωπικές της μάχες.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
premium coffee shop μέσα στο σπίτι σου. Με ένα μόνο άγγιγμα έχεις ό,τι ρόφιμα θες. Ζεστό ή κρύο, από τον κόκο κατευθείαν στο φλιτζάνι σου. Για τους φίλους του κρύου καφέ, η Magnifica Duo κάνει τη διαφορά με την τεχνολογία Latte Crema Cool για τέλειο κρύο αφρόγαλα. Περφέτο. Πάμε να υποδεχτούμε τη σημερινή μας καλεσμένη.
Θάλια, χαίρομαι πολύ που είσαι σήμερα εδώ. Κι εγώ Σοφία, χαίρομαι πάρα πολύ για την πρόσκληση. Νομίζω πως είμαστε απολύτως έτοιμοι να ξεκινήσουμε. Πάμε λοιπόν. Ας πούμε μια γουλίτσα. Λοιπόν, Θάλια, θέλω να γυρίσουμε πίσω, πίσω, πίσω να μου πεις πού γεννήθηκες, πού μεγάλωσες και τι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια. Γεννήθηκα το μακρινό έτος 1978 στις 4 του Ιούλη στην Αθήνα.
Μεγάλωσα στους αμπελοκήπους Στο κέντρο ας πούμε της πόλης Αυτό που θυμάμαι σίγουρα Καθ' όλη τη διάρκεια και των παιδικών μου ετών Αλλά και των εφηβικών μου ετών Είναι η αγάπη που έχω για την Αθήνα Και που είχα Η αγάπη που είχα για το κέντρο της Αθήνας Αυτή τη στιγμή μένω με την οικογένειά μου στο Χαλάνδρι Αλλά πάντα πίστευα ότι δεν θα φύγω ποτέ από το κέντρο Είμαι παιδί του κέντρου Θυμάμαι την ελευθερία που είχα από πάρα πολύ μικρή Το ότι κυκλοφορούσα, κάτι που έχει αλλάξει τώρα, μόνιμου στην πόλη Δηλαδή έπαιρνα τα μέσα μας και συμμεταφοράς από την 5η Δημοτικού και όλας Δηλαδή από πολύ μικρή ηλικία έκανα γερμανικά Τότε στηρεθήμουν στα εξάρχεια, στο κουρς χάους έτσι λεγόταν Γιατί προετοιμαζόμουν για τις εξετάσεις που έδωσα στη γερμανική Και πήγαινα μόνιμου και ερχόμουνα Επίσης όταν πέρασα στη γερμανική γυμνάσιο λύκειο Από τους Αμπελοκήπους έπαιρνα τα λεωφορεία Και πήγαινα στο Ολυμπιακό Στάδιο μόνη μου και γυρνούσα Δηλαδή είχα μια τρομερή αυτονομία
Με τους φίλους από τη γειτονιά κυκλοφορούσαμε ελεύθεροι Από το μεσημέρι και μετά Έβγαινε η μαμά μου και φώναζε από τον μπαλκόνι Και μαζευόμασταν Μιλάμε για μια τελείως άλλη Αθήνα Δεν κλειδώναμε τις πόρτες Ναι, με αυτό που νιώθεις ότι είσαι άτρωμητος και ότι δεν φοβάσαι τίποτα. Νομίζω ότι έτσι τα έχω στα μυαλό μου ως υπέροχα χρόνια.
Τι παιδί ήσουν. Ήμουν ένα παιδί πάρα πολύ ντροπαλό. Πάρα πάρα πολύ ντροπαλό στα μικράτα μου. Σιγά σιγά όμως κάνοντας παρέα με την κουμπάρα μου, τη Μαρίνα, από τα γυμνασιακά μας χρόνια και μετά και γνωρίζοντάς μου την ευρύτερη παρέα της, άρχισα να γίνομαι πιο εξωστρεφής. Οι φίλες αυτές που είχα τότε είναι φίλες μου μέχρι σήμερα Και ήμασταν έτσι κορίτσια νομίζω που τελικά ζήσαμε μια πολύ πολύ έντονη εφηβεία Δηλαδή τα πρώιμα χρόνια με τα μετέπειτα δεν έχουν καμία σχέση Δηλαδή εξελίχθηκα μπορώ να πω Μπήκε από νωρίς στη ζωή σου η υποκριτική Μέσα και από τη θεατρική ομάδα της γερμανικής σχολής Θυμάσαι την πρώτη φορά που ένιωσες ότι η σκηνή είναι ένας δικός σου χώρος Καταρχάς ήθελα να πω ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός από πάρα πολύ μικρή ηλικία Χωρίς λόγο δεν ξέρω γιατί Από τεσσάρων χρονών ήμουν πλήμα μά μου έλεγες θα γίνω ηθοποιός Τι έβλεπες Ελάτε δεν ξέρω τίποτα Δεν έχω καμία σχέση γονείς μου Πέρα από το ότι είναι θεατρόφιλικοι δύο και συνεφίλοι πολλοί Καμία σχέση στα επαγγελματά τους δεν ξέρω
Δεν μπορώ και έχω χάνει τα στο βάθος του χρόνου και ήμουν και ένα πολύ ντροπαλό παιδί, το ξαναλέω, δεν μπορούσα να χαιρετήσω στον δρόμο δηλαδή. Δεν ήταν ότι ήμουν έξω στρεφής. Από εκεί και πέρα μέσα μου είχε ριζώσει ότι αυτό είναι, δεν υπάρχει παιδί τους να κάνουν κάποια αλλαγή. Α, το ήθελες δηλαδή από τα τέσσερα και έμεινε.
Και έμεινε και το ξέρουν και οι φίλοι μου, α, η Θάλα θα γίνει ηθοποιός, το λέγαμε έτσι όλοι μαζί, χωρίς λόγο, δεν ξέρω. Στη Γερμανική λοιπόν έπαιξα στο θέατρο του σχολείου από τη δευτέρα γυμνασίου που δεχόντουσαν τότε γιατί στην πρώτη γυμνασίου δεν με δεχόντουσαν. Δεν ένιωσα ότι μου ανήκει σε καμία περίπτωση η σκηνή. Ένιωθα μόνιμος ανασφάλεια και τρακ και φόβο.
Και μπορώ να πω ότι το συνέστημα αυτό δεν φεύγει ποτέ νομίζω. Δηλαδή εκτίθεσε. Όταν εκτίθεσε δεν είναι εύκολα τα πράγματα. δεν έχω νιώσει ποτέ ότι μου ανήκει η σκηνή και τέτοια πράγματα το αντίθετο να μιλώ υπήρξε ένας δάσκαλος, κάποιος μέντορας κάποιος που σε έσπρωξε στο σχολείο ο Στέλιος ο Παπαπέτρου που είχε αναλάβει το τμήμα του θεάτρου στη Γερμανική, να είναι καλά τα φιλιά μου, τα χαιρετίσματά μου ο οποίος ήταν ο φυσικομαθηματικός της Γερμανικής ο φόβος και ο τρόμος, ένας πάρα πολύ αυστηρός και πολύ καλός καθηγητής ήταν αυτός που μας έκανε θέατρο όλα τα χρόνια στο σχολείο και μάλιστα εμένα με προετοίμασε και έτσι πέρασα και στο θέατρο τέχνης. Δηλαδή συνήθως όταν δίνεις σε δραματικές σχολές σε προετοιμάζει κάποιος ιστοποιός κάποιος κοινοθέτης. Με προετοίμασε ο καθηγητής μου ο φυσικός. Άγγριβος φυσικομαθηματικός και πέρασα στο θέατρο τέχνης και βρέθηκα στο τέχνης στα 18 μου.
Σπούδασες οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Δεν πήρα πτυχίο Πέρασες όμως Πέρασα πέρασα Πήγα στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Ήταν τότε τα χρυσά χρόνια που λέω και εγώ Των δεσμών Που η Ελλάδα ήταν σε άνθηση οικονομική Οπότε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά συνέβαινε το εξής παράδοξο Πήγα εγώ λοιπόν στα 18 μου στο οικονομικό Και ήταν όλοι μέσα σε μια συνθήκη ότι θα διοικήσουμε την Ελλάδα και ότι ξέρεις είναι όλα τέλεια και μια κατάσταση εφορίας και λεφτά υπάρχουν και είμαστε και εμείς οι άνθρωποι που θα μπούμε στις εταιρείες μεγάλες και θα είμαστε λίγο executive και corporate και κάπως έτσι έστω στους 6 μήνες είχα φύγει από αυτή τη σχολή, είπα ότι εγώ είμαι τίποτε εδώ μέσα δεν είμαι καθόλου, δεν είναι η φύση μου αυτή δεν με βλέπω καθόλου εκεί οπότε παρέμεινα στο θέατρο τέχνης Πώς ήταν εκεί στο θέατρο τέχνης Αθώα χρόνια φοιτητικά, ήμουν και πολύ μικρή έχω πολύ καλούς φίλους μέχρι σήμερα από τη σχολή δάσκαλοι που τώρα που έχουν περάσει πολύ τα χρόνια επειδή όλοι αυτοί είχαν μπολιαστεί
με του Καρόλου Κουν ας πούμε την μπαγκέτα και αυτό που τους άφησε ήταν λίγο για μένα εκτός εποχής δηλαδή ήταν προσφυλλωμένοι στο θέατρο μας έλεγαν ότι δεν πρέπει να κάνουμε καθόλου τηλεόραση γιατί είναι πρόσβολη για τον ηθοποιό υπήρχε αυτή η ρετσινιά ότι ο ηθοποιός είναι το θέατρο αισθάνομαι ότι ξέρεις όταν η δραματική σχολή προσπαθεί να μιμηθεί πολλές φορές, κάτι που άφησε ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και άνθρωπος, εκεί κάπως τα πράγματα είναι λίγο περίεργα είχαμε καλούς καθηγητές αλλά νομίζω ότι ακριβώς παρόλο που τα δικά μου χρόνια θεωρούνται και πολύ καλά χρόνια, δηλαδή από το τμήμα μου βγήκαν άνθρωποι που δούλεψαν και έχουν κάνει σπουδαίες καριέρες γιατί συνήθως από τις δραματικές σχολές επειδή είναι πάρα πολλές υπάρχουν τμήματα που δεν δουλεύει κανένας ή δουλεύει ένας. Δηλαδή επειδή το επαγγελμά μας έχει τεράστια ανεργία ξέρεις είναι πολύ δύσκολο δηλαδή να υπάρξεις μετά στον επαγγελματικό στίβο δεν μας προετοίμασαν ακριβώς για αυτό. Μάλιστα.
Αυτό έχω να πω εγώ. Φάλια τι σε δυσοκόλεψε περισσότερο στα πρώτα χρόνια ήταν η ανασφάλεια, η έκθεση, ενδεχομένως τρόμαξες σε ενδεχόμενο απόρριψης δηλαδή τι ήταν εκείνο το οποίο στα πρώτα χρόνια μπορεί να σε τρόμαξε έτσι Καταρχάς είχαμε τη μεγάλη τύχη γιατί αυτό είναι τύχη στις εξετάσεις της εξαγωγικές του Θεάτρου Τέχνης τότε ερχόντουσαν επειδή το Θέατρο Τέχνης ήταν μια πολύ καλή σχολή ερχόντουσαν κάποιοι σκηνοθέτες και έβλεπαν τις εξετάσεις μήπως έπαιραν κάποιους ιθοποιούς για δουλειά κάποιους νέους ανθρώπους που τελείωναν τότε τη σχολή και ήρθε ο βοηθός του Κώστα του Κουτσομίτη τότε ο Τάξης ο Μιχαήλ και διάλεξε εμένα και την Ιωάννα την παπά και κάναμε το Ίστερ έρθαν οι μέλης της ΝΕΡΤ οπότε με το που τελείωσα τη σχολή είχα δουλειά που αυτό για μένα καταλαβαίνεις ήταν πάρα πολύ σημαντικό και έχουμε απλώς δουλειά στον Κουτσομίτη, στην ΕΡΤ με μια πολύ ας πούμε υψηλό επίπεδο συνθήκη.
Από εκεί και πέρα... Έκανες τηλεόραση όμως. Ναι, κατευθείαν. Ναι, ναι, ναι, εννοείται. Και να είναι καλά η τηλεόραση, της χρωστάω πάρα πολλά. Είμαι ευγνώμων, δεν το συζητώ. Από εκεί και πέρα το κυνήγησα πάρα πολύ. Πήγα σε πάρα πολλά casting, σε πάρα πολλές audition. ήθελα να δουλέψω και να βιοποριστώ από το επάγγελμα δεν το άφησα δηλαδή φυσικά είχα και απορρίψεις εννοείται απλώς μετά το Ισταρ Ερθάνη Μέλσις είχα πάλι την τύχη γρήγορα σχετικά να με επιλέξει ο Χριστόφωρος Παπακαλιάτση για το κλείσε τα μάτια αυτή η επιτυχία η τεράστια επιτυχία είναι ο τζόκερ αυτά τα πράγματα είναι λαχεία σε βρήκε έτοιμη σε φνηδίασε ήμουν νομίζω ένας άνθρωπος που η αναγνωρισιμότητα αυτό που λέμε, δεν με άλλαξε καθόλου και δεν μου έδωσε κάτι.
Δεν επαιδίωξα ποτέ αυτό το κομμάτι της δουλειάς. Δηλαδή το ψώνιο μου είναι μεγαλύτερο από αυτό. Θέλω να πω ότι το να με βρούν στο δρόμο και να λένε «Α, ηθοποιός, εντάξει, δεν με άλλαξε καθόλου». Το να έρθει κάποιος σε μια παράσταση, ας πούμε, και να τον μετατοπίσω έστω και λίγο και να συγκινηθεί αυτό είναι κάτι που με γεμίζει πάρα πολύ.
Το υπόλοιπο κομμάτι και το κομμάτι του εξωτερικής εμφάνισης ας πούμε αυτό, τις γυναικές φιλαρέσκειες ας πούμε, δεν ξέρω γιατί, ίσως ούτε η μαμά μου που με έχει κάνει έτσι, δεν είμαι από τις γυναίκες που με αγγίζει οπότε δεν άλλαξα καθόλου μέχρι σήμερα. Πατάω πολύ γερά στη γη, κάνω ένα πράγμα που το αγαπώ πολύ και με ευγνώμων που μπορώ και βιοπορίζομαι από αυτό, απλώς αυτό το πράγμα έχει και μια έκθεση που ο κόσμος μπορεί να σε αναγνωρίσει στο δρόμο μέχρι εκεί.
Άρα δεν το καβάλισες ποτέ το καλά Σε καμία των περιπτώσεων, νομίζω το αντίθετο Όχι, όχι, όχι Είμαι πολύ ρεαλίστρα Και θέλω να θυμόμαστε πάντα Ότι είμαστε στην Ελλαδίτσα Σε ένα πολύ μικρό κομμάτι Της παγκόσμιας κοινότητας Έχει μεγάλη σημασία αυτό Και όταν ταξιδεύεις λίγο έξω από τα σύνορα της χώρας Το καταλαβαίνεις αυτό Είναι κουκίδα εκεί Μια χώρα μικρή, πτωχευμένη στην άκρη, ευλογημένη χώρα σε ένα πολύ ωραίο τόπο, αλλά είσαι αυτό εκεί που πουλάει όμως ήλιο και θάλασσα ναι, αυτό, μέχρι εκεί τι σου δίνει, σου δίνει κάτι το θέατρο που δεν μπορεί να σου δώσει τηλεόραση είναι άμεση επαφή με το κοινό, είναι ζωντανός οργανισμός η παράσταση, η παράσταση ξεκινάει και το πως θα εξελιχθεί έχει να κάνει με το ποιος έχεις από κάτω κάθε βράδυ οπότε είναι μια τελείως διαφορετική διαδικασία, δίνεις ενέργεια παίρνεις ενέργεια, είναι εξωτερικό φυσικά, είναι κουραστικό αλλά είναι και ναρκωτικό Έχεις άγχος ή είσαι αγχώδης Ήμουνα πάρα πολύ αγχώδης πάρα πολύ αγχώδης με το θέμα σου με το επαγγελματικό
με τον Τάσο άρχισα να το κατευνάζω αυτό γιατί ήρθαν πιο δύσκολα πράγματα από το καλλιτεχνικό κομμάτι δηλαδή όταν κάνεις θεατρικές παραγωγές και έχεις να διαχειριστείς το οικονομικό σκέλος και όταν αυτό δεν πάει καλά, εκεί φεύγεις πλέον από το πισόνιο του καλλιτέχνη που μπορεί να έχει άγχος για την πρεμιέρα σου, γιατί έχεις πιο σημαντικά πράγματα βιοπορισμού με τα οποία πρέπει να ασχοληθείς.
Οπότε αυτό το κομμάτι του άγχους κάπως τα τελευταία αρκετά χρόνια το έχω μετριάσει και θεωρώ ότι τελικά μέσα από τις δυσκολίες γίνεσαι καλύτερος, όχι από τις ευκολίες. τώρα το κομμάτι του άγχους με άλλα ζητήματα πιο οικογενειακά και προσωπικά τώρα προσπαθώ και αυτό να το παλέψω να το ρυθμίσεις να το ρυθμίσω, ναι ναι ναι Υπάρχει κάποιος ρόλος που σε άλλαξε όχι ως καλλιτέχνη, ως άνθρωπο Κοίταξε, έχω κάποιες συνεργασίες που τις κρατάω πολύ ζεστά μες στη γαρδιά μου μία από αυτές είναι με τη Χρυσούλα τη Διαβάτη δύο χρόνια στο Δύο Γυναίκες Χορεύουν βρέθηκα επισκηνής με μια τεράστια ηθοποιό κατά τη γνώμη μου, τεράστια κατά τη γνώμη μου πάντα έτσι σε ένα έργο πάρα πολύ ωραίο στο Ηλίσια Βολανάκη, σε ένα μικρό θέατρο που αναπνέαμε μαζί με τους θεατές μια παράσταση που πήγε δύο χρόνια και είχαμε τρομερές αντιδράσεις από το κοινό, πολύ συγκινητικές και νομίζω αυτό με πήγε ένα βήμα μπροστά και σίγουρα οι συνεργασίες μου με τον Δημοσθένη τον Παπαδόπουλο που τον εκτιμούν βαθύτατα
το στρίψιμο της Βίδας και ο Θείος Βάνιας γιατί ο Δημοσθένης ήρθε σε μένα και λειτουργήσε σαν δάσκαλος δραματικής σχολής στα πράγματα που είχα χάσει από τη δραματική παρόλο που ήμουν πολύ μεγαλύτερης ηλικία ήρθε και μου άλλαξε κάποια δεδομένα που είχα μέσα μου στο θεατρικό κομμάτι. Νομίζω ότι με πήγε ένα βήμα παραπέρα. Από το 2019 έχεις μπήκε στη σκηνοθεσία Ναι Τι ανακάλυψες για τον εαυτό σου όταν βρέθηκες τελικά απέναντι από τους ηθοποιούς και όχι μέσα στη σκηνή Ότι η γερμανική σχολή τελικά μου έχει δώσει και κάποια θετικά Αυτά τα τετράγωνα κουτάκια που σου κάνουν οι Γερμανοί που στις Γερμανοί σου δίνουν μια παιδεία η οποία σε ακολουθείς όλους στη ζωή μετά δεν γλιτώνεις Το έχεις παντρευτεί αυτό το σχολείο Ξέρουν, οι απόφατοι καταλαβαίνουν απολύτως τι λέω Αυτό λοιπόν είναι πολύ βοηθητικό στη σκηνοθεσία Γιατί η σκηνοθεσία θέλει αυτό, ξέρεις Τη τετράγωνο και τη μαθηματική, το θέλει αυτό το πράγμα Οπότε να καλύψω ένα καινούριο υπέροχο κόσμο Που μου ταιριάζει πολύ, μου αρέσει πολύ, τον αγαπώ πολύ
Γιατί είμαι ένας τέτοιος οργανωτικός Τετράγωνος άνθρωπος Αλλά έχω και το κομμάτι το συναισθηματικό Που μπορείς να το βάλεις μέσα οπότε το αγάπησα πολύ και το αγαπώ πολύ και φυσικά επειδή είμαι ηθοποιός έχω μια αγάπη στους συναδέλφους που έχω πάνω σκηνή και το πρώτο πράγμα που θέλω είναι να λάμψουν έχεις πει βέβαια ότι είναι και τεράστια ευθύνη τεράστια είσαι ο προπονητής, εσύ αναλαμβάνεις την ομάδα έχεις όλη την ευθύνη είσαι άνθρωπος που έλικεται από την ευθύνη είμαι άνθρωπος που όταν θα αναλάβει την ευθύνη πρέπει να τη φέρει εις πέρας το γρηγορότερο δυνατόν όσο πιο καλά γίνεται.
Το οποίο είναι πάρα πολύ αρνητικό αυτό για μένα. Γιατί? Γιατί σε βασανίζει αυτό το πράγμα. Και δεν θέλω να βασανίζομαι πλέον. Όσο μεγαλώνεις συνειδητοποιείς ότι πρέπει να απαλλάσσεσαι από αυτά τα φορτία και όχι να επιβαρύνεσαι. Αλλά είμαι ένας άνθρωπος που πάντα ξεσταμάζευα όλα αυτά. Και τώρα προσπαθώ λίγο να απαλλαγώ.
Να αναπνεύσεις. Να αναπνεύσω. Δεν χρειάζεται να είμαστε τόσο τις ευθύνες, ειδικά οι γυναίκες, γιατί το έχουμε ρε παιδί μου αυτό και από τη φύση μας, δεν ξέρω τι γίνεται. Πώς νιώθεις όταν σκηνοθετείς τον εαυτό σου? Κοίταξε, η μόνη φορά που το έχω κάνει είναι τώρα στο θέλω να σου κρατάω το χέρι με τον Τάσο, το οποίο ήταν μια ειδική συνθήκη, γιατί το έργο το έγραψε ο Τάσος για τους δυο μας, είμαστε οι δυο μας επισκηνείς, οπότε δεν ήταν ακριβώς μια σκηνοθεσία συνόλου που είχα να σκηνοθετήσω και τον εαυτό μου που θα ήταν πολύ δύσκολο project δηλαδή τις πρόβλησες κάναμε στην κουζίνα του σπιτιού μας με καφέ και συζήτηση και ήρθε αβίαστα όλη αυτή η ιστορία ξεκινήσαμε πριν πέντε χρόνια έτσι για να σκαπουλάρουμε τον κορονοϊό που μόλις είχαν ανοίξει τα θέατρα έκατσε η επιτυχία που ποτέ δεν ξέρεις πώς θα κάτσει το θέατρο άλλο λαχείο από εκεί Γενιακή υπόθεση το θέλω να σου κρατάω τη χέρια.
Και είστε και ενόψη μιας περιοδίας. Ξεκινάμε μια τεράστια περιοδία στην Περιφέρεια. Πρώτη φορά επικοινωνούμε το έργο με την Περιφέρεια και χαίρομαι πάρα πολύ γι' αυτό. Γιατί μας το ζητούσαν επί χρόνια οι άνθρωποι στην επαρχία. Αλλά λόγω παιδιών και υποχρεώσεων δεν μπορούσαμε να φύγουμε. Οπότε τώρα με παραγωγό τον Μάρκο τον Τάγαρη ξεκινάμε.
και έχω καιρό να νιώσω έτσι χαρά, παιδική χαρά ότι θα φουγώ έξω στις άνοιχτά θέατρα και θα παίξουμε αυτή την παράσταση με τον Τάσο. Πόσες πόλεις? Πολλές, γύρω στις 47 παραστάσεις έχουμε. Έχουμε μέλλον. Άρα θα γυρίσετε όλη την Ελλάδα σχεδόν. Ναι, ναι, ναι, θα πάμε παντού. Μπράβο. Με τον Τάσο τον Ιορδανίδη είστε ζευγάρι στη ζωή, στη σκηνή, στη δουλειά.
Ναι, ναι. Πού τελειώνει το προσωπικό και αρχίζει το επαγγελματικό. Αυτά είναι αλληλένδετα. Δεν γίνεται. Δύο ηθοποίησες ένα σπίτι καταρχάς. Ξεκινάμε το βασικό. Δηλαδή πόσο βαρετοί πρέπει να είμαστε για τους ανθρώπους που μας ακούνε. Είμαστε δύο άνθρωποι που κάνουμε το ίδιο επάγγελμα. Αυτό το ιδιαίτερο πράγμα που έχουμε επιλέξει ως επάγγελμα να ντυνόμαστε, να βαφόμαστε και να υποδιόμαστε τις ζωές άλλων ανθρώπων.
τώρα άκου επάγγελμα τώρα τρέλα, τρέλα, νομαλία οπότε καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει προσωπικό και επαγγελματικό, υπάρχει ένα πράγμα μας βασανίζει και τους δύο μας τρώει και τους δύο, συζητάμε όλη μέρης και όλη νυχτής γι' αυτό όταν βρισκόμαστε προσπαθούμε να συνδυάσουμε και την οικογενειακή μας ζωή και να αφήνουμε τα παιδιά μας έξω από αυτή την τρέλα και από αυτό το κομμάτι, τα παιδιά μας μας κοροϊδεύουν άπειρες φορές που μας βλέπουν να συζητάμε γι' αυτό, γελάνε κι αυτά θέλω να πω είναι... δεν μπορείς να είσαι κάτι άλλο, δεν γίνεται. Θέλουν τα παιδιά να ακολουθήσουν το δρόμο του μπαμπά και της μαμάς. Ο γιος μου μας με τίποτα, είναι ένας τεχνοκράτης ο οποίος δεν ξέρω πού έχει βγει αυτό το παιδί, μας κοροϊδεύει και τους δύο, δεν μπορεί να το πιστέψει ότι επιλέξαμε αυτό το επάγγελμα η κόρη μου νομίζω ότι δεν θα τον κλειτώσει, ειδικά τώρα τελευταία έχει αρχίσει να κάνει και δηλώσεις πολύ έτσι τώρα μας είπε θέλω να γίνω ένα μικρό ηθοπιάκι και να παίζω σε σύριαλ
κι ας μην μου δίνουνε λεφτά, λέει κάτι τέτοια της λέω παιδί μου δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε πληρώνουν μου πέζουν άλλα παιδιά, λέω εσύ δεν θα παίξα μπαιδάκι θα περιμένεις να υποφασίσεις, λέω εγώ τα δικά μου αλλά βλέπω ότι το παιδί ξέρεις, είναι εκεί Τον έχει πάρει το δρόμο. Κραγουδάει, χορεύει, βάφεται, ντύνεται, χαίρεται.
Ενώ στο σπίτι γενικά δεν το προβάλλουμε. Δεν έρχονται στις παραστάσεις μας. Εννοείται ότι δεν βλέπουν σύριαλ, γιατί τα ξεσυνέγενια δεν βλέπεις σύριαλ. Είναι στο ίντερνετ τα παιδιά. Δεν ξέρουν τι είναι τηλεόραση. Άντε μέχρι το σόι σου να έχουν δει. Οπότε δεν είναι από αυτό. Είναι μέσα της στόχης. Το βλέπεις. Τι γίνεται όταν έχεις παιδιά και πρέπει να γυρίσεις μια ερωτική σκηνή Σε ένα σίριαλ Κοίταξε τα παιδιά μου δεν τα βλέπουν αυτά γιατί δεν βλέπουν τηλεόραση Δεν ξέρουν τι είναι Άρα δεν θα σε τρόμαζε αν αύριο μεθαύριο αυτό Κοίταξε τώρα να μπουν στο ίντερνετ τώρα και να το δούνε Γιατί έχω γυρίσει ερωτικές σκηνές αρκετές ας πούμε Δεν νομίζω ότι θα νιώσουν και πολύ ωραία Δηλαδή ο γιος μου είναι και τώρα στην εφηβεία Έχει τελειώσει την πρώτη γυμνασίου κάπως θα νιώσει το παιδί Θα του εξηγήσω ότι ξέρεις κάτι Αυτή είναι η δουλειά δανούλη μου Η μαμά έχει κάνει και αυτά τα πράγματα Τι να κάνουμε τώρα έτσι Θα το ξανακανές Τώρα ρωτάω ξέρεις από πόσους μαμάς θα σου πω
Τώρα είμαι και σε μια ηλικία Δεν ξέρω αν θα ζητούσαν από μένα τη hardcore Σέξι, ερωτική σκηνή Θέλω να πω έρχονται νεότερα κορίτσια που οι ερωτικές σκηνές τους ανήκουν. Εγώ τώρα έχω περάσει το ρόλο της μαμάς και πιο τώρα αν υπήρχε ένα σενάριο. Εντάξει, έχεις ξανασυνεργαστεί με τον Χρυστόφορο. Αν υπήρχε ρε παιδί με ένα σενάριο τώρα φανταστικό και μια ταινία και κάτι φυσικά θα το έκανα για ένα ρόλο αλλά με ένα πλαίσιο ας πούμε.
Κοίτα και για μας το οποίο δεν είναι ευχάριστες αυτές οι σκηνές. Δηλαδή είναι πολύ δύσκολες. Είναι κόσμος γύρω-γύρω παίρνεις σκηνοθετικές οδηγίες, έχεις έναν άνθρωπο απέναντί σου ο οποίος είναι συνάδελφος θέλω να πω ότι δεν είναι και για μας γυρίζουμε ερωτικές σκηνές, χαιρόμαστε όλοι με μια συστολή πάμε και πόσες φορές μπορεί να τη γυρίσεις άπειρες φορές με οδηγίες όταν έκανα το Μη μου λες αντίο που είχε πάρα πολλές ερωτικές σκηνές ήταν ο Μανούσος Μανουσάκης ο οποίος έδινε οδηγίες κανονικά γιατί αυτό θα βάζει μουσική επάνω οπότε δεν ακουγόντουσαν ούτε είχε, οπότε σου έλεγε γύρνα αριστερά το κεφάλι θα λέω πάρε τώρα να σε άνοιξε τα μάτια σου, κλείς, δηλαδή ήταν η κατάσταση μέσα με το μέμα του παιδιού και δηλαδή ήταν τρομερά αμύχαν όλο αυτό και μπορεί να σε πιάνει και τα γέλια από ένα σημείο και μετά θέλω να ξαναγυρίσουμε στον Τάσο γιατί έχεις πει ότι μια σχέση χρειάζεται κοινή αισθητική και θαυμασμός πόσο δύσκολο να κρατήσεις το θαυμασμό ζωντανό μετά από τόσα χρόνια.
Είναι εύκολο ή δύσκολο. Από τις προηγούμενες μου σχέσεις χώριζα πάντα γιατί δεν υπήρχε αυτός ο θαυμασμός. Στα 30 μου είχα την τύχη να έρθει ο Τάσος στη ζωή μου ο οποίος μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει να με εκπλήσει. Είναι τρομερό αυτό. Δεν ξέρω πώς το κάνει αυτός ο άνθρωπος. Είναι ένας άνθρωπος που τον θαυμάζω σε πολλά επίπεδα περιόριστα.
Είναι ανεξάντλητος νομίζω Και με αυτά που κάνει Δηλαδή όλα αυτά τα πράγματα που δοκιμάζει Και είναι καλός για μένα σε όλα Δηλαδή στο επαγγελματικό κομμάτι Τι άλλο να κάνει αυτός ο άνθρωπος Δεν ξέρω που αλλού δηλαδή θα τον δω πλέον Για να αποδίδει και στο κομμάτι Το συναισθηματικό συντροφικό Ότι είναι ένας ουσιαστικός σύντροφος ζωής Από αυτό για μένα Είναι ανεκτήμητο Τον βάζω πάνω από όλα στη ζωή μου νομίζω Δηλαδή τα παιδιά μου τα έκανα για να φύγουν και να ανοίξουν τα φτερά τους Και να ζήσουν πραγματικά στην παγκόσμια κοινότητα Το εννοώ αυτό Είναι πολύ ωραίο αυτό που λες Γιατί και εγώ πιστεύω ότι τα ζευγάρια πρέπει έτσι να λειτουργούν Ναι, τον επέλεξα για να είναι μαζί μου μια ζωή ρε παιδί μου Μαζί θα γεράσετε Αυτό θέλω Αν είναι όλα καλά έτσι Και αν έχεις τύχη διάβαινε Ποτέ δεν ξέρεις αυτή τη ζωή αλλά θέλω να πω ότι αυτός είναι ο στόχος της ζωής μου και αυτό είναι και πιστεύω το νούμερο ένα άνθρωπο στη ζωή μου.
Δηλαδή δεν έχω κάτι πρώτο αυτός και μετά τα υπόλοιπα. Όταν είναι δύο ηθοποιοί σε μία σχέση υπάρχει χώρος για εγωισμούς ή ο ένας τα κάνει πάντα πίσω. Εμείς δεν είμαστε τέτοιο ζευγάρι. Εμείς νομίζω ότι χαιρόμαστε ίσως περισσότερο με την επιτυχία του άλλου. Δηλαδή εγώ όταν γνώρισα τον Τάσο και ο Τάσος έκανε μόνο θέατρο και εγώ είχα κάνει δί τηλεόραση και ο Τάσος δεν ήταν αναγνωρίσιμος εγώ ήμουν πιο αναγνωρίσιμη λόγω τηλεόρασης περίμενα πως και πως τη μέρα που ο Τάσος θα μπει και στο κομμάτι αυτό και θα γίνει και ευρέως αναγνωρίσιμος και όλα αυτά που έχει κάνει στο θέατρο θα του αναγνωριστούν και τώρα που συμβαίνει αυτό και με ένα με σπρώχνει ο κόσμος και μιλάει στον Τάσο μενόν ότι με βλέπουν και πιο ψηλός.
Χαίρομαι και καμαρώνω δηλαδή. Δεν έχω νιώσει ποτέ ότι πότε, ποτέ, ποτέ, ούτε ένα δευτερόλεπτο. Το έχεις πει αυτό ότι δεν έχετε θεί καθόλου θέμα ανταγωνισμού μεταξύ σας. Είναι θέμα χαρακτήρα σας ή η αγάπη σας είναι τόσο δυνατή ρε παιδί μου. Εγώ δεν έχω γενικά ανταγωνισμούς ούτε με τις φίλες μου ηθοποιούς. Άρα είναι θέμα χαρακτήρα.
Και αυτό που λέω πάντα είναι ότι θέλω να έχω γύρω μου πιο πετυχημένους ανθρώπους από μένα, πιο όμορφους, πιο έξυπνους, γιατί πιστεύω ότι γενικά όταν είναι καλύτερος ο άλλος από σένα, σε πάει και εσένα προς τα πάνω. Είσαι έτοιμη για CEO. Θέλω να μπορούν όλοι γύρω μου να είναι πιο πλούσιοι, πιο όμορφοι, πιο υγιείς, πιο καλοί και εγώ να παίρνω από αυτούς.
Δηλαδή, μ' αρέσει αυτό σαν σκέψη πολύ. Οπότε δεν έχω. Και πιστεύω ότι στο τέλος της ημέρας ο άνθρωπος ανταγωνίζεται μόνο τον εαυτό του. Τα άλλα όλα είναι αστειότητες. Μπορείς εσύ να προσπαθήσεις, να σηκωθείς, να δράσεις, να πράξεις. Αυτό είναι όλο το ζήτημα. Ο Τάσος έχει γράψει και το ρόλο ειδικά για σένα. Πώς είναι να σε βλέπει κάποιος τόσο κοντά, ώστε να γράφει πάνω σου.
Όταν το τελείωσα το ρούχο και το πρωτοδιάβησα, λέω, συγγνώμη, έτσι με βλέπεις. μου λέει έχω κρατήσει και πράγματα που δεν τα έχω εκθέσει αν είσαι πως με έχει βάλει στην παράσταση πως είμαι δηλαδή τρέπομαι που του λέω καλά έτσι είμαι μου λέει είσαι ακριβώς έτσι και πολύ χειρότερη τι ωραία αυτή η ειλικρίνια όμως εντάξει έχει βάλει και χιούμορ σε όλο αυτό αλλά εντάξει νομίζω ότι αυτό που έχει γράψει ο Τάσος για μένα οι άντρες που έρχονται στην παράσταση βλέπουν τις γυναίκες τους μέσα σε αυτό δεν είμαι εγώ τελικά Είμαστε οι περισσότερες γυναίκες γιατί έρχονται όλοι και του λένε πέστα ρε φίλε.
Μα είδα τη γυναίκα μου στην παράσταση. Οπότε γενικά τα αρχέτυπα είναι εκεί, υπάρχουν. Τελικά τα ζευγάρια. Δεν είναι η Ιθάλια, είναι η μέση Ελληνίδα. Εκτός και να έχεις πολύ σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσεις σε μια σχέση που είναι οι κακοποιητικές σχέσεις, οι εξαρτητικές, ας πούμε το να είναι ο άλλος τζογαδόρος, ξέρω εγώ δεν ξέρω, αλκοολικός.
Το συζητάμε και στις παρέες εξάλλου. Ακριβώς. Έχεις μιλήσει ανοιχτά για το ότι δεν ήθελες να γίνεις μαμά. Ναι. Τι ήταν αυτό που σε τρόμαξε, ήταν η ευθύνη. Η ευθύνη, το για πάντα. Όλα τα αλλάζει, αυτό δεν τα αλλάζει. Ή αυτή η απόγεια ελευθερίας, γιατί αν γυρίσουμε στην αρχή της συνέντευξης, έχεις πολύ αυτό το αίσθημα. Και το είχα γιατί έγινα μαμά στα 34.
Δηλαδή έζησα αρκετά χρόνια με αυτό το αίσθημα. Το για πάντα. ότι είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να πάρεις πίσω και επειδή όπως είπα είμαι άνθρωπος ευθύνης και το αναλαμβάνω κάτι το αναλαμβάνω δεν το κάνω έτσι ήξερα ότι αν κάνω παιδιά θα το πάρω στα σοβαρά αυτό το πράγμα όπως και συνέβη δηλαδή δεν έπεσα έξω σε βαραίνει αυτή η ευθύνη ή σε γιώνει τελικά γιωμένη ήμουν οπότε με βαραίνει νομίζω τεράστιες χαρές τα παιδιά εντάξει ένας καινούριος κόσμος ειδικά για μένα που μέχρι τα 34 δεν είχα επαφή με παιδιά δηλαδή τα βλέπω και λέγα τι είναι αυτά τα πλάσματα που κυκλοφορούν και που δεν είναι ολοκληρωμένοι εγκέφαλοι γιατί χαίρονται όλοι που τα συναντούν μπροστά τους και κάνουν έτσι όταν βλέπουν μωρά καταρχάς εγώ θέλω να πω την προσωπική μου περιπέτεια με τα παιδιά μου δεν τα γέννησα και μόλις τα είδα τα ερωτεύτηκα υπάρχουν άλλες γυναίκες που σου λένε είδα το μωρό μου τελείωσαν όλα Αχ, εγώ είμαι σαν εσένα.
Όχι. Αυτό έρχεται σιγά. Είναι ύπουλη αυτή η σχέση. Για μένα. Έτσι που την έχω βιώσει. Εντάξει, συμφωνώ εγώ. Σιγά, σιγά, σιγά, σιγά. Κάπως ύπουλα αρχίζεις και χάνεις το μυαλό σου. Και τρελαίνεσαι και καταλαβαίνεις τι σημαίνει μητρότητα και πατρότητα για τους πατεράδες φυσικά. Και πώς αυτά τα πλάσματα μπαίνουν στη ζωή σου με τόσο ύπουλο τρόπο.
και πως ενώ σε κουράζουν, σε τελειώνουν με το που θα φύγουν δύο μέρες από το σπίτι και θα τα πάρει ο παππούς και η αγιά σου λείπει αυτό το πράγμα και ζεις όλο αυτό το πανηγύρι και λες γιατί μου συμβαίνει εμένα αυτό ας πούμε τώρα ο γιος μου που τελείωσε την πρώτη γυμνασίου παιδί μου, αισθάνομαι όρες όρες ότι είναι σχεδόν ερωτική η σχέση σίγουρα οι άλλες μαμάδες θα το καταλαβαίνουν βλέπω έναν άντρα μπροστά μου πιο ψηλό από εμένα που με πιάνει αγκαζέ μου λέει να πάρει μια αγκαλιά και τελειώνω δεν μπορώ να του πω όχι δηλαδή εκνευρίζομαι με τον εαυτό μου εσύ που έλεγες όλα αυτά είναι φοβερό αυτό το πράγμα είναι φοβερό είναι ταξίδι μεγάλο και θες να είναι καλά τα παιδιά σου θες να είναι υγιή τα βλέπεις τέλεια δεν ξέρω είναι ένα ταξίδι που εγώ σου λέω που ήμουν τελείως αντίθετη και αν δεν ήταν ο Τάσος που μου είπε καλά θα κάνουμε παιδί ξεχάσε το δεν υπάρχει περίπτωση να έχω μια τρελή καλλιτέχνη στο σπίτι που να παλιμπεδίζει ναι ναι ναι μου είπε τέτοια δεν θα είχα βρεθεί σε αυτό το δρόμο
άρα σου το ζήτησε τον αγαπούσες και το έκανες το απέτησε ερήμιν έγκυος έμεινα εγώ τα λέμε και αυτά στην παράσταση η μητρότητα τελικά σε έκανε πιο δυνατή ή πιο ευάλωτη πάντα ήμουν δυνατή νομίζω να αντιμετωπίσω έτσι καταστάσεις πιο πιο ευά... μου άνοιξε το έβρος των συναισθημάτων. Μπήκαν και αυτά τα πλάσματα μέσα στο συναισθηματικό μου κόσμος και στα άγχη μου, στις αγωνίες μου σε σε σε σε υπάρχουν και αυτά τα δύο πλάσματα και α, επίσης καταλαβαίνεις πολύ σημαντικό και αυτό το κομμάτι ότι στα μικρά τους χρόνια στο δημοτικό πόσο πολύ εξαρτώνται τα παιδιά από σένα, τι σημαίνει μαμά όχι μπαμπάς μαμά όσο και τέλειος να είναι ο μπαμπάς και πόσο τα επηρεάζεις το οποίο είναι μια τεράστια ευθύνη γιατί εσύ κουβαλάς τα τραύματα που σου έχουν αφήσει οι γονείς σου και τα έχεις αναγνωρίσει πλέον και καταλαβαίνεις ότι και εσύ θα αφήσεις σίγουρα δεν γίνεται να μην αφήσεις τραύματα όταν κάνεις τα λάθη σου τα βλέπεις και στα επισημαίνουν και τα παιδιά σου δηλαδή όταν εκνευρίζεις και πας 0% και φωνάζεις
και σε κοιτάνε τα παιδιά έτσι Αποσβολωμένα Και ξέρεις ότι αυτό εκείνη την ώρα τα στιγματίζει Και δεν μπορείς να το σταματήσεις Και είναι ένα τρελό πράγμα όλο αυτό Και το σημαντικό πόσο τα επηρεάζεις Η κάθε σου λέξη, το κάθε σου βλέμμα, το κάθε σου συνέστημα Εγώ ας πούμε έχω περάσει περίοδους που πέφτω ψυχολογικά Δεν είμαι καλά Το πώς έχω επηρεάσει τα παιδιά μου με αυτό το κομμάτι Η κόρη μου της παλαιπινάς Έλεος μαμά να σε βλέπουμε σε κατάθλιψη δεν αντέχουμε άλλο ξέρω εγώ και λες κοίτα να δεις το παιδί μου τώρα του έχω αφήσει αυτό το αποτύπωμα αλλά από την άλλη τι να κάνεις δεν μπορείς να είσαι και super duper wow τέλεια δεν γίνεται Με τον Τάσο πήρατε επαγγελματικά ρίσκα στο θέατρο είσαι άνθρωπος τελικά που ρισκάρει εύκολα ή φοβάσαι και θα το κάνεις Φοβάμαι Θα το κάνεις όμως Μόνο το κάνει ο Τάσος και τον ακολούθησε άλλο αυτό το κομμάτι Πάρα πολύ φοβάμαι Όχι, δεν θα παίρνω ποτέ αυτά τα ρίσκα που παίρνει ο Τάσος.
Απλώς στη διαδρομή τώρα των τόσων ετών το συνήθισα και αυτό. Είμαστε 18 χρόνια μαζί, οπότε έχω συνηθίσει. Από την πρώτη μέρα γίνεται αυτό. Σιγά-σιγά μπήκα στο δικό του τρύπ αυτό. Μίλησέ μου για αυτή την οικονομική καταστροφή. Αυτό συνέβη πριν τον κορονοϊό. Κάναμε ένα τεράστιο επαγγελματικό άνοιγμα με μια παράσταση στο Νάμπλετ.
δεν πήγε όπως περιμέναμε να πάει ενώ προερχόμασταν από μια τεράστια επιτυχία το έγκλημα κατημορία του Ντοσογιεύσκη γι' αυτό το θέατρο είναι τζόγκος, δεν ξέρεις ποτέ μαζί με αυτή την θεατρική κατάσταση αλλάξαμε και θεατρική στέγη χάσαμε το θέατρο άνεσης και βρεθήκαμε στο δρόμο ο Τάσος τότε καταστράφηκε ολοσχερός οικονομικά αναγκάστηκε να δανειστεί από ανθρώπους λεφτά χρωστούσε στο δημόσιο δηλαδή ήταν μια πολύ τραγική περίοδος της ζωής μας εγώ τότε γιατί τελικά ρε παιδί μου έρχονται κάποια πράγματα στη ζωή πολύ περίεργα τον Τάση εγώ δεν τον είχα ξαναδεί έτσι δέχομαι ένα τηλεφώνημα από τον Αντρέα Τογεωργίου με τον οποίο γνωριζόμασταν από τα παλιά θα έκανε τότε τις 8 λέξεις στο Sky και μου κάνει πρόταση επαγγελματική που είχα να κάνω πάρα πολλά, είχα 8 χρόνια να κάνω τηλεόραση φυσικά πάω τρέχοντας και ευτυχώς που πάω γιατί τότε το συζητούσαμε με τον Τάσο γιατί έπρεπε να πηγαίνω στην Κύπρο για γυρίσματα το οποίο ήταν μια δύσκολη συνθήκη γιατί τα παιδιά μου ήταν μικρά
γιατί μέσα σε όλες αυτές τις συνθήκες που περιέχουν ο Τάσος βγαίνει και γίνεται υπάλληλο σε θέατρο κάνει τον πατέρα στο θέατρο αποθήκη έρχεται ο κορονοϊός τα κλείνει όλα οπότε εμείς σε αυτή την κατάσταση και ευτυχώς υπάρχει το σύριαλ υπάρχει ο Αντρέας και ο Κούλης να είναι καλά και η Βάννα Δημητρίου το οποίο πάει δύο χρονιές οι οκτώ λέξεις και μετά από αυτό το σύριαλ παίρνουν τον Τάσο στη γη της Ελιάς άρα η τηλεόραση σας έσωσε μας έσωσε συγχρόνως βρίσκεται στη ζωή μας ο Στέφανος ο Λινέος να είναι καλά εκεί που είναι και λέει στον Τάσο πάρε το θέατρο Α Λινέος Φωτίου το Α που το ονομάσαμε εμείς το μετανομάσαμε χώνεσαι καθόλου Τάσο μου, είμαι εγώ εδώ με την Έλλη, θα σας στηρίξουμε με τη Θάλα γιατί βλέπουμε σε εσάς εμάς και θέλουμε το θέατρό μας να έχει ένα ζευγάρι και μετά έρχεται το θέλω να σου κρατώ το χέρι και έρχονται όλα ξαφνικά και εκεί που έχεις φτάσει και έχεις πιάσει πάτω και βλέπεις την ανάταση και μετά πάνε όλα τα πράγματα τόσο καλά, ανέλπιστα καλά και λες κοίτα να δεις ζωή.
Μιλήσε μου για αυτό το ζευγάρι. Ο Στέφανος Λιλινέος έφυγε πριν λίγο καιρό από κοντά μας στα 98 του πλήρης ημερών. Όπως είπε και η κυρία Έλλη, έφυγε δις το κρεβάτι τους χαμογελώντας, υπέροχο. Ένα ζευγάρι με μια τεράστια πορεία στο θέατρο, στη ζωή, με δύο υπέροχα παιδιά, με εγγόνια, στην πολιτική σκηνή, με διωγμούς, με αγώνες.
Ο Στέφανος Λιλινέος αρθρογραφούσε στην εφημερίδα των συντακτών μέχρι το τέλος του ένας ευφυής άνθρωπος με τεράστια ιστορία δύο άνθρωποι που δεν ήθελαν καθόλου να εκτίθεται τους παρακαλούσαν να δώσουν συνεντεύξεις δεν έβγαιναν πουθενά είχαν ουσιαστικά αποσυρθεί νομίζω ότι ζωντανή ελληνική ιστορία πολιτισμού και είμαστε τόσο τυχεροί που βρεθήκαμε συνευρεθήκαμε με αυτούς τους ανθρώπους και μας παρέδωσαν το θεατρικό του σπίτι που με τόσο κόπο και τόσο αγώνα έχησαν όλα αυτά τα χρόνια και που άφησαν μια τεράστια ιστορία με έργα πολιτικά. Το Δεσποινίδα Μαργαρίτα το δεν πληρώνω, δεν πληρώνω. Κάναμε πολιτικό θέατρο και είμαστε εμείς ας πούμε οι συνεχιστές αυτής της ιστορίας περήφανοι μόνο.
Πώς πάει τώρα η δουλειά στο θέατρο? Τα θέατρα μετά τον κορονοϊό γνώρισαν μια τεράστια άνθηση και αυτό είναι πολύ ελπιδοφόρο. παρόλα αυτά επειδή οι παραστάσεις στην Αθήνα είναι πάρα πολλές γιατί τα παιδιά που βγαίνουν από πάρα πολλές δραματικές σχολές θέλουν κάπως να εκφραστούν καλλιτεχνικά Τι πιστεύεις γι' αυτό Έχουμε επίσημα ποσοστά ενεργές νομίζω γύρω στους 90 με 95% ο κλάδος Καταστροφή Παράγουμε περισσότερους ηθοποιούς από όσους μπορούμε να καταναλώσουμε Τι να πω εγώ σε αυτό Εγώ όταν έρχονται νέα παιδιά και μου λένε θέλω να γίνω ηθοποιός βιοποριστής. Επίσης τώρα βλέπουμε ότι φέτος κάτι συμβαίνει και με την τηλεόραση.
Λένε ότι τελειώνει. Όπως την ξέραμε. Δηλαδή οι αμοιβές πέφτουν στα τάρταρα αρχίζει να υπάρχει πρόβλημα και εκεί. Οπότε γενικότερα είναι ένας πάρα πολύ δύσβατος χώρος. Δηλαδή εμείς είμαστε βαριά εργαζόμενοι άνθρωποι. Ο Τάσος δουλεύει Δευτέρα ως Κυριακή σε πέντε δουλειές. Δηλαδή να τα λέμε και αυτά τα πράγματα Δεν είναι μια απλή ιστορία Το να βιοποριστείς από αυτή την τέχνη Πέρα από τις όποιες δυσκολίες Που τις αντιλαμβάνομαι Γενικά πως βλέπεις το θέατρο Και μόνο για αυτό το πράγμα που έγινε Με το Μιτού Το Μιτού ήταν μια τεράστια παγκόσμια ιστορία Η οποία για μένα Έφερε στο φως πάρα πολλά Κακό σκήμενα Σε κάποιους χώρους Όχι σε όλους τους χώρους εκείς που έπρεπε να μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο σταμάτησαν τα πράγματα γιατί όταν πήγαν να αγγίξουν εσάς τους δημοσιογράφους εκεί εξαφανίστηκαν όλα σταμάτησε Βέβαια μέσα στις κλειστές πόρτες όχι όχι αρχίζει και εφαρμόζεται Α, αυτό είναι πάρα πολύ ελπιδοφόρο αυτό που λες Δεν είναι ανεκτές πλέον αυτές οι συμπεριφορές
Αυτό είναι πάρα πολύ ελπιδοφόρο γιατί έχω μια ακολουθή μου φίλη Είναι εμπορική διευθυντρία σε μια μεγάλη εταιρεία Και είναι μια πολύ ωραία γυναίκα και νέα γυναίκα Η οποία αν κάτσεις και σου περιγράψεις Το τι έχει υποστεί όλα αυτά τα χρόνια Και το τι έχει ακούσει Σου σηκώνεται η τρίχα Για να τα λέμε αυτά Παρ' όλα αυτά χαίρομαι πάρα πολύ για αυτό που μου λες Νομίζω δεν έχω πει ότι έχουμε πάει από το α στο ω Μα δεν γίνεται αυτό Σίγουρα το με το έχει παίξει ρόλο Ώστε οι νέες γενιές, τα κορίτσια μας, τα γόρια μας αυτούς που θα παραδώσουμε, να μην ανέχονται τέτοιες συμπεριφορές.
Γίνονται πια καταγγελίες στο HR. Παρά όλα αυτά, θέλω να πω ότι επειδή το θέατρο είναι ένας ιδιαίτερος τόπος, η πρόβα είναι ένα ιδιαίτερο γεγονός, είναι πολύ δύσκολο να μην υπάρχει τίποτα, να μην ανεξηρουθούν. Ακόμα υπάρχουν άνθρωποι κακοποιητικοί στο χώρο μας, που τους γνωρίζουμε όλους, όλοι, οι οποίοι κατέχουν θέσεις εξουσίας και οι οποίοι θα πρέπει να...
και στους οποίους πάνε ηθοποίητες και συμμορφώνονται και δουλεύουν μαζί τους γιατί έχουν ανάγκη. Δεν είναι εύκολα αυτά τα πράγματα. Άλλωσε μια μεγάλη εταιρεία με HR και με... και άλλωσε το θεατράκι που μαζευόμαστε και κάνουμε πρόβα. Είναι τελείως διαφορετική η συνθήκη. Έτσι να το λέμε αυτό το πράγμα. Και επίσης άραξε ακολουθούν να υπάρχουν συμπεριφορές.
Φυσικά. Απλώς σίγουρα έγινε ένα μεγάλο άνοιγμα Γιατί χτυπήθηκαν πολύ ήχυρα ονόματα Και Τα ξέρετε αυτά Κοιτάξτε να δεις Το μέγεθος των πραγμάτων όχι Εγώ τουλάχιστον δηλαδή Για τα σεξουαλικά εγκλήματα δεν γνώριζα Όχι Το ότι υπήρχαν κακοποιητικές συμπεριφορές φυσικά Και το ξέραμε και υπάρχουν και άνθρωποι κακοποιητές Οι οποίοι δεν αναφέρθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα Έτσι Και τους ξέραμε ποιοι είναι Νοήτε ο χρόνος είναι τόσο δεν είναι και τεράστιος.
Εγώ θέλω να πω όσον αφορά το δικό μου κομμάτι σκεπτόμενοι τα χρόνια εκείνα συνειδητοποίησα μεγαλώνοντας γιατί τότε ίσως δεν το έχω συνειδητοποιούσα ότι υπήρξα σε ακροάσεις με σκηνοθέτες οι οποίοι ξεπέρασαν τα όρια όσον αφορά το κομμάτι της σεξουαλικής παρενόχλησης και εγώ τότε ως νεαρό κοίτσι θεωρώντας ότι επιπυρετώ την τέχνη δεν καταλάβαινα το που αποσκοπούσαν αυτοί οι άνθρωποι μεγαλώνοντας άρχισα να καταλαβαίνω ότι τι μου ζήτσει τώρα αυτό στην ακρόαση που ήμασταν οι δυο μας ας πούμε λαϊμωτάδες σκηνοθέτης και εγώ το έκανα γιατί πίστευα εκείνη την ώρα ότι είναι τέχνη ενώ κανονικά όχι δεν θα έπρεπε να το έχω κάνει λέμε ας πούμε τι μπορεί να σου ζήτσει τώρα που θα το πάρουν δεν με νοιάζει ας πούμε θυμάμαι έναν σκηνοθέτη πολύ πετυχημένο μεγάλο όνομα ας πούμε, που μου είχε δώσει ένα μονόλογο τέλος πάντων, τον είχα κάνει και μου είπε κάποια στιγμή, χωρίς να μου κάνει ο ίδιος τίποτα, ότι θα ήθελα να σε δώσω τα τέσσερα να κάνεις ας πούμε το άγριο ζώο σε σεξουαλική στέρηση.
Το οποίο, οκ, μέσα στα όρια της τέχνης μπορεί να είναι. Αν σε μία πρόβα στο ζητήσεις ο σκηνοθέτης σου, όταν έχεις κλείσει τη δουλειά και είσαι σε ένα πλαίσιο ανθρώπων που είναι κι άλλα δέκα άτομα από κάτω και θέλει ο σκηνοθέτης να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα στη δουλειά εγώ να το δεχτώ αυτό το αποτέλεσμα. Σωστό. Το να είσαι τώρα σε μία ακρόαση με έναν άνθρωπο που κάνει τεράστια καριέρα και έχει βγάλει μεγάλα ονόματα στο θεατρικό χώρο και να σου ζητάνε κάτι τέτοιο δεν είναι λίγο τζιζ, δεν είναι λίγο κάπως.
Τη στιγμή που είσαι ιδιώσας στο χώρο. Εμείς που είμαστε δυόμοι στο χώρο Εμένα που είμαι 24 χρονών Τότε όμως πιστεύω ότι αυτό είναι τέχνη Είναι κάπως Είναι και αυτό που λέμε Γιατί μιλάνε μετά από τόσα χρόνια Μήπως κάποια πράγματα δεν καταλαβαίνεις Φυσικά, γιατί όταν αυτός ο άνθρωπος Εκείνες τα χρόνια έλαινε και έδαινε Και ήταν ας πούμε εξυγχρονιστής Του ελληνικού θεάτρου Μα γιατί τα λένε μετά από τόσα χρόνια Και εσύ ήσουν ένας νέος το οποίο θέλεις οπωσδήποτε να μπεις σε αυτό το θέατρο και να πέξεις με αυτό και να σε σκηνοθετείς σε αυτόν τον άνθρωπο που κάνει τόσο σπουδαίες δουλειές και είσαι καλλιτέχνης και σου ζητάει κάτι τέτοιο γιατί είναι μέσα στην τέχνη όλα και σε έχουν πολιάσει και από τη σχόλια ότι η τέχνη δεν έχει όρια Άρα το αντιλαμβάνεις, το δικαιολογείς αυτό Και δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα βλέπεις το Hollywood τώρα σου λέει στις σκηνές τις σεξουαλικές Έχουν βάλει σεξ ορδικορδινέιτος Κάπως τους λένε αυτούς Παλιά πήγαινε ο σκηνοθέτης και ό,τι του ερχόταν το ζητούσε
Έχουν γίνει και καταγγελίες Για το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι Που βγήκε η πρωταγωνίστρια και είπε κάποια πράγματα Και γινόντουσαν αυτά που γινόντουσαν Δηλαδή θέλω να πω όσο προχωράει και εξελίσσεται η ανθρωπότητα Φαντάζομαι αλλάζουν τα πράγματα αυτά και δεν είναι μόνο στο δικό μας χώρο. Φαντάζομαι ότι η μαμά μου που είναι δικηγόρος σίγουρα θα έχει να μου αφηγητεί πράγματα από την εποχή της ως γυναίκα δικηγόρος τότε που τώρα έχουν αλλάξει.
Έτσι ήταν τα πράγματα. Έτσι ήταν. Γιατί και το σεξουαλικό σχόλιο στο δρόμο. Μου λέει η μαμά μου τότε κυκλοφόρησαμε γυναίκες και δεν καταλαβαίνεις τι ακούγαμε στο δρόμο. Αν φορούσε ένα στενό παντελόνι ή κάτι. Είναι τόσο απλά τα πράγματα. Αφού αυτό είναι, έτσι ήταν τα πράγματα και είναι μέχρι σήμερα, όχι ήτανε. Απλά, ναι, έχει αρχίσει και διορθώνεται.
Θέλουμε πάρα πολλά χρόνια. Θέλουμε. Επίσης στην Ελλάδα. Πολλά χρόνια μπροστά μας. Δηλαδή δουλεύουμε για τα, αυτό που λέω κι εγώ, για τα αγέννητα παιδιά μας. Έχουμε λίγο ξεπεράσει τα όρια του τι σημαίνει politically correct. Ναι. όμως αυτό που λέω πάλι τα έχουμε ξεπεράσει αλλά κάθε επανάσταση πρέπει να φτάσει εκεί για να αρχίσει σιγά σιγά να έρχεται στην ισορροπία της δεν μπορεί να γίνει θα υπάρξουν και ακρότητες αλλά αν είναι να προστατευτούν κάποιες ομάδες ας υπάρξουν ακρότητες έχει αρχίσει πια και ποινικοποιείται και το πολύ ωραία που είσαι σήμερα ναι αλλά πρέπει να φτάσουμε εκεί για να έρθουμε στην ισορροπία κατάλαβες γιατί το σχόλιο που μπορεί όλοι μας σχολιάζουμε όλοι μας, ειδικά ο Έλληνας του αρέσει να σχολιάζει, να κρίνει μπορεί ρε παιδί μου εσύ εκείνη την ώρα που κάνεις το σχόλιο να μην καταλάβεις πόσο πληγώνεις έναν άλλον άνθρωπο που κουβαλάει αυτά που κουβαλάει είτε στα παιδιά μας στο σχολείο είτε εμείς, είτε είναι απλά τα πράγματα δηλαδή το σχόλιο σου να δεις πόσο θα καταρακώσει
έναν άλλον άνθρωπο και από το να καταρακωθεί ένας άλλος άνθρωπος Δεν πειράζει, ας φτάσουμε και στα άκρα. Δεν πειράζει. Ας προσπαθήσουμε λίγο οι Έλληνες να είμαστε λίγο πιο πολιτικά λιγορέκτη. Μας λείπει αυτό ρε παιδί μου, σαλάω. Στο νιώθω. Δηλαδή βλέπεις ότι οι ξένοι δεν είναι έτσι. Είναι πιο προσεκτικοί. Εμείς είμαστε χήμα.
Είμαστε χήμα. Θα κρίνουμε ρε παιδί μου. Θα χρησιμοποιήσουμε απρεπείς εκφράσεις. Και εγώ το κάνω. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ' έξω. Μέχρι σήμερα δηλαδή, με ευκολία όμως και όλας Ναι Εντάξει, θα προσπαθήσουμε λίγο να συνετιστούμε Έχεις μιλήσει για τα 48, τις ανασφάλειες, τη διαφορετική ψυχοσωματική συνθήκη μιας γυναίκας σε αυτή την ηλικία Άρχισες ποτέ να νιώθεις ότι ο χρόνος πια δεν είναι απλά, ξέρεις, ένας αριθμός Εννοείται τι είναι, δεν έχω καθρέφτες, δεν το βλέπω, φυσικά, κάθε μέρα το νιώθω Εννοείται αυτό Είναι πολύ δύσκολο Δεν μπορώ να πω ότι σε αρέσει Είσαι ευγνώμη που είσαι εδώ ξαναλέμε υγιείς Τα έχουμε πει αυτά πάμε τώρα να μιλήσουμε για τα κανονικά πράγματα Δεν χαίρεσαι καθόλου Τι να πω τώρα ότι χαίρεσαι ότι βλέπεις τον εαυτό σου να γυρνάει Και λες αχ τι ωραία αριτίδες Πολύ όμορφα μου αρέσουν πάρα πολύ Όχι Η βλέπεις στο σώμα σου να προσπαθείς στο γυμναστήριο και να μην έχεις τη σφυγιλότητα που είχε πριν και να λες πάρα πολύ ωραία, είμαι πολύ χαρούμενη με αυτό. Όχι, δεν είμαι καθόλου χαρούμενη. Θα ήθελα να είμαι νέα και λαμπερή για πάντα.
Ωραία, εντάξει. Ενέχει, χαίρομαι πολύ. Έτσι είναι, έτσι είναι τα πράγματα, έτσι είναι η ζωή. Θα έκανες ποτέ κάποια αισθητική παρέμβαση, επέμβαση. Φοβάμαι πάρα πολύ Παρά πολύ Δεν θέλω Φοβάμαι την αλίωση ρε γάμο Αυτό το πράγμα Και επειδή είμαι κυθοπέως Θα ήθελα να φτάσουν οι αισθητικές επεμφάσεις Σε αυτό το τελειό αποτέλεσμα Που να τις κάνω Και να μην φαίνεται καθόλου Να είμαι για πάντα νέα Όλοι το θέλουμε ναι Αλλά ναι Νομίζω ότι αν φτάσει το πράγμα Και δεν θέλω κάτι να το βλέπω Θα το κάνω Εννοείται Τι εννοείται Θα το κάνω απλώς θέλω την τελειότητα ρε γαμώ το θα ήθελα να είναι πολύ φυσικό το αποτέλεσμα ελπίζω να δουλέψουν αυτή η πλαστική και όλη αυτή η μηχανή που δουλεύει η ρε το δος για να είναι τόσο φυσικό να σου βάζουν κάτι στα κύτταρα και να αναπλάθονται από μόνα σου και να είναι όλα τέλεια εντάξει νιώθεις ότι οι γυναίκες στη δική σου δουλειά καλούνται να μεγαλώνουν ωραία ρε παιδί μου είναι κάτι το οποίο είναι καλούνται να μην μεγαλώνουν βασικά
Ναι, προαπαιτούμενο. Εδώ καλούνται να μην μεγαλώνουν, γιατί μια γυναίκα στη δική μου δουλειά στα 40 παίζει τη μαμά και μετά στο βάθος κύκλος. Πρέπει να είμαι πάντα ωραία, δυνατή. Στη δική μου δουλειά βλέπεις το εξής, το έχω ξαναπεί, παράδοξο. Είναι ο άντρας που παίζει το ρόλο 40 χρόνων, 45. Και βάζουν το κορίτσι του δίπλα που είναι 25, 30.
Χωρίς να δικαιολογείτε από το σενάριο ότι έχουν και 15 χρόνια διαφορά. και θεωρείται κάτι πάρα πολύ φυσιολογικό αυτό. Αντίστοιχα, αν μια γυναίκα στην ηλικία τη δική μου παίξει με έναν άντρα σύντροφο, ας πούμε, 15 χρόνια μικρότερο, θα πρέπει να δικαιολογηθεί από το σενάριο. Ότι έχει ένα νεότερο άντρα. Ενώ στους άντρες δεν υπάρχει αυτό.
Έπειρες ο Τάσος στη γη της Ελιάς, τέσσερα χρόνια, με παρτενέρ την αντιγόνη νεοφύτου. Ο Τάσος ξεκίνησε στις 40 και η αντιγόνη ξεκίνησε στα 22. 23 ήταν η αντιγόνη τότε. Πολύ απλά. Δεν δικαιολογήθηκε ποτέ από το σενάριο ότι θα μπορούσε να είναι κόρη του η αντιγόνη. Ήταν ένα πολύ φυσιολογικό ζευγάρι που παντρεύτηκαν κιόλας.
Έκαναν και παιδί. Ξέρω εγώ τι έγινε. Δεν ξέρω τι έγινε στην ιστορία. Σκέψου το αντίθετο. Να πες εγώ στη γη της Ελιάς. Είσαι στους 8 λέξεις. Και να είχες 23 χρόνια. Στα 40 μου. και ο σύντροφός μου να ήταν 22 χωρίς να δικαιολογείται από το σενάριο γίνεται ναι λογικά ρατσισμός τεράστιο δουλεύουμε για τα γέννητα παιδιά θέλει πολλά χρόνια όλοι έχεις πει ότι έχεις και εσύ τα σκοτάδια σου κυρίως τι σημαίνει αυτό ότι έρχονται κάποια γεγονότα στη ζωή τα οποία μπορεί να σε επηρεάσουν βαθιά να σε ρίξουν σε βάθοι υπέλαγους πράγματα που δεν τα καταλάβαινα νεότεροι δηλαδή έβλεπα φίλες, τη μαμά μου τις φίλες της ξέρεις να παθαίνουν αυτές τις καταθλίψεις και δεν μπορούσα να τις αποκωδικοποιήσεις ακριβώς μαζί με το ορμονικό κομμάτι που έρχεται στη γυναίκα μετά τα 40 και τη χτυπάει από παντού είναι δύσκολες και οι καταστάσεις αυτές εγώ δεν θέλω να τις ωρεοποιώ ούτε να λέω ότι όλα είναι καλά, δεν είναι, όχι είναι μια συνειδητοποίηση αυτή που έρχεται κάνεις αυτή την
πώς να το πω τώρα της ερωτωνίνης της πρώτης νιώτης τι κάνεις ό,τι μπορείς ο καθένας ό,τι μπορεί πας στον ψυχολόγο, πας στον ψυχίατρο μιλάς με τις φίλες σου μιλάς με τον ανθρωπό σου είσαι υπέρ μιας βοήθειας τι εννοείς αφέστατα μην το παίζουν με δυνατοί άνθρωποι δεν χρειάζεται οι άνθρωποι αυτοί οι κατάλληλοι υπάρχουν εκεί για να σε βοηθήσουν πολλές φορές Φίλες, ξέρεις, αυτά τα επεισόδια είναι και ύπουλα.
Τα βιώνεις και επειδή μπορεί να μην τα βιώνεις στον πολύ μαύρο τους βαθμό και να είσαι λειτουργικός, η καθημερινότητά σου να μην αλλάζει, να είσαι εκεί για όταν πρέπει στη δουλειά σου, στα παιδιά σου, στον σύντροφό σου. Έρχεται ύπουλα και μπαίνει αυτό το κομμάτι μέσα σου, ας πούμε, και αρχίζει να σε μαυρίζει και να μην θες, ας πούμε, να κάνεις πράγματα που έκανες παλιά, να θες να περνάς περισσότερο χρόνο στο κρεβάτι σου να μην βγαίνεις τόσο πολύ σε επηρεάζουν φυσικά και τα γεγονότα της ανθρωπότητας έτσι ζούμε πολύ σκηρούς καιρούς ας πούμε και σκοτεινούς είναι πολύ μαύρη η επικαιρότητα δεν μπορεί δηλαδή να μην σε επηρεάσει αυτό όταν είσαι ένας σκεπτόμενος άνθρωπος οπότε όλα αυτά τα πράγματα όχι απλώς χρειάζεσαι βοήθεια οπωσδήποτε για μένα πρέπει να βοηθιέσαι και πρέπει να το επικοινωνείς και δεν πρέπει να ντρέπεσαι γι' αυτό και επειδή ίσως τα social media μας οδηγούν και σε μια επίπλαστη ευτυχία ότι όλο είναι τέλεια και καλά και και και όχι δεν είναι έτσι τα πράγματα
σταματήσου να πειράζεται ο κόσμος από τις φωτογραφίες που βλέπει και από την τελειότητα αυτή δεν υπάρχει τελειότητα, το αντίθετο υπάρχει Τι άποψη θεωρείς ότι έχει ο κόσμος για σένα δεν έχω ιδέα Νομίζω ότι θεωρεί ότι είσαι χαμογελαστή, ευδιάθετη, με χιούμο. Το χιούμο το έχω. Όχι, δεν είμαι. Είμαι ένας μαύρος άνθρωπος θεωρώ.
Καθόλου χαμογελαστή και ευδιάθετη. Είμαι ένας άνθρωπος που γενικά το ποτήρι το βλέπω μισοάδιο και όχι μισογεμάτο. Οπότε δεν είμαι αυτός ο χαμογελαστός άνθρωπος. Όχι. Δεν έχω. Δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Στη γειτονιά μου έτσι που κυκλοφορώ μια χαρά τα πάω με τους ανθρώπους γύρω μου Νομίζω ναι, με βλέπουν και σε έξι άλλη κατάσταση Γιατί εγώ θέλω να πω ότι στη προσωπική μου ζωή γενικά είμαι ένας πολύ χήμου άνθρωπος Δηλαδή δεν βάφω με, δεν τείνω με, δεν προσέχω, δεν περιποιούμαι Δεν έχω κάνει ποτέ συζήμου manicure, pedicure Αν η παγκόσμια βιομηχανία μόδας και ομορφιάς βασίζονταν σε γυναίκες σαν και εμένα θα είχε καταρρεύσει χτες Οπότε νομίζω ότι Ξέρεις είμαι ένας τέτοιος άνθρωπος Γενικά δεν ασχολούμαι πολύ με τον κόσμο Δεν Θάρια τι προετοιμασία Χρειάζεται ένας ρόλος Ανάλογος αν σου κάτσει από την αρχή ή όχι Ανάλογος το τι είναι αυτός ο ρόλος Το σπορ της ηθοποίησης Είναι πρακτικό Όσο περισσότερο ασχολείσαι Τόσο καλύτερα αποτελέσματα σου φέρνει Είναι όπως ο αθλητής, ο μουσικός, ο χορευτής
Δεν είναι θεωρία, είναι πράξη Τι ρόλοι σου ταιριάζουν πιο πολύ? Έλα ντε δεν ξέρω. Νομίζω ότι αυτοί που δεν έχω παίξει ακόμη. Νομίζω ότι θέλω να παίξω κωμωδία σαν τρελή. Δεν μου τη δίνουν εύκολα. Στην παράσταση έχει κωμικά στοιχεία. Αρκετά η παράσταση ευτυχώς. Επειδή η φάτσα μου είναι αυτή που είναι. Μου δίνουν πάντα την άτεγκτη γυναίκα.
Την πολύ ηθική. Την ηρωίδα που πάντα είναι ερωτευμένη με έναν άντρα. και κυνηγάει το συνέστημα. Δεν νομίζω ότι η φύση μου τελικά είναι αυτή. Απλώς είναι δύσκολο να σε... Είναι κάτι που το συζητάμε συχνά εδώ σε αυτή τη σειρά και με άλλους καλλιτέχνες, ότι η Ελλάδα λίγο βαφτίζει... Έσαι εντυπωπή, ναι. Ναι, ναι, ναι. Δεν είναι τολμηρή, ξέρεις, το να σε δουν σε κάτι άλλο.
Εγκατακλείδη μάλλον είναι πρόβλημα, δηλαδή γιατί όλοι το παρουσιάζουν ως Λοιπόν, παιδιά, θέλω να παίξω και εγώ δράμα, ας πούμε. Ναι, ναι, ναι. Θέλω να παίξω και εγώ κομμωδία. Ναι, ναι, ναι. Κάπως έτσι. Οπότε, νομίζω ότι έχω μπροστά μου ένα ρεπερτόριο που δεν το έχω αγγίξει ακόμη και εύχομαι να το αγγίξω. Άρα, το όνειρό σου τώρα ποιο είναι επαγγελματικά.
Θα ήθελα να παίξω, στην τηλεόραση του Λέστον, θα ήθελα να παίξω κομμωδία. Θα το ήθελα πάρα πολύ. όμορφο συνέστημα που μπορεί να σου προσφέρει ξέρεις μια δουλειά θεατρική. Θα λιώτησε τι μόνι περισσότερο στους ανθρώπους. Η έλλειψη τρόπων. Μπορώ να τρελαθώ με αυτό, με την αγένεια. Την έχουμε πολλοί σαν Έλληνες. Άλλο αυτό το πράγμα.
Δηλαδή φοβερό. Το να κοιτώνουν την πάρτα τους και να μην προσφέρουν χείρα βοηθείας. Με τρελαίνει επίσης αυτό. Θεωρώ ότι ένας άνθρωπος όσο μεγαλώνει ο σκοπού έχει ρητίδες ανακριστικά και δεν μπορεί να ζει στην πρωτηνιότητα το στόχος της ζωής του πρέπει να είναι το να γίνεται πιο απλόχειρο στην ανθρωπότητα να προσφέρει δηλαδή όταν βλέπω ανθρώπους να συρρικνώνουν και να μην το κάνουν αυτό μπορώ να τρελαθώ οπότε θυμώνω πάρα πολύ με αυτό το να έχουν ρατσιστικά κατάλοιπα γίνομαι έξαλλη δηλαδή τσακώνω με ανθρώπους της οικογένειάς μου αν ακούσω κάτι τέτοιο δεν μπορώ καθόλου επειδή εσύ είσαι προνομιούχος και έτυχε να γεννηθείς στην Ελλάδα και να μπορείς να βιοποριστείς μέχρι σήμερα στη χώρα σου και να μην έχεις αναγκαστεί να μπεις σε μια βάρκα να διασχίσεις τη Μεσόγειο ή να είσαι στρέιτρε φίλε και να μην έχεις χρειαστεί να εξηγήσεις τη σεξουαλικότητά σου σε άλλους ανθρώπους από τα γενοφάσκια σου και αυτά δεν σημαίνει ότι είσαι ανώτερο είδος βάλε τα παπούτσια σου
σε έναν άλλον ανθρώπο Δες ότι θα μπορούσες να είσαι μια γυναίκα που αυτή τη στιγμή να έχεις γεννηθεί σε μια μουσουλμανική χώρα και να σου έχουν φορέσει μαντήλα τσαντόρ μέχρι εδώ. Πρέπει να τα σκεφτόμαστε αυτά τα πράγματα. Να μην θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Οπότε αυτά με θυμούν. Κυρίως. Πιστεύεις ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει να επικοινώνει τις πολιτικές του πεπιθύσεις?
Ναι, αν είναι σίγουρος για αυτές. Γιατί τα πράγματα είναι πάρα πολύ ρευστά. Ποιες πολιτικές πεπιθήσεις Τα πράγματα αλλάζουν με την ταχύτητα του φωτός Εκεί που πιστεύεις κάποιους ή κάποιον άνθρωπο Ξεκινάει και στο ανατρέπει ξαφνικά Οπότε Και σε αυτόν τον κομμάτι νομίζω ζούμε μια ένθενική Μια γενικότερη κατάθλιψη, παγκόσμια κατάθλιψη Στο πώς έχει καταντήσει το πολιτικό σκηνικό Οπότε είναι δύσκολο Ας πούμε για μένα να τις εκφράσω Γιατί βλέπεις να καταρρέουν πρότυπα μπροστά σου Καθημερινά Αν μπορούσες να ξαναζήσεις μία μέρα της ζωής σου ποια θα ήταν αυτή Να τη ξαναζήσω Πω πω Δεν ξέρω, δεν μπορώ να το απαντήσω, είναι πολλές μέρες Δεν ξέρω αν θα πρέπει να πάω στα εφηβικά μου χρόνια και σε αυτό το συνέστημα που ένιωθα αν θα πρέπει να πάω στα πρώτα ερωτικά μου συγκερτήματα αν θα πρέπει να πάω στις μεγάλες μας στιγμές με τον Τάσο σε κάποιες στιγμές με τα παιδιά μου είναι πάρα πολλές στιγμές Πολύ ωραίο άρα πολύ γεμάτη ευτυχισμένη ζωή Και όχι μόνο ευτυχισμένη και δυστυχισμένη όλα μαζί
Τα είπαμε αυτά Ζωή, η ζωή είναι ζωή Τι σημαίνει για σαν ευτυχία Να σηκώνομαι το πρωί έχοντας μπορέσει να κοιμηθώ το βράδυ Χωρίς δηλαδή σκέψη να μου διακόψουν τον ύπνο Και με το που ανοίγω τα μάτια μου να μην νιώθω βάρος Αυτό Αν συναντούσες το νεότερο εαυτό σου τι θα του έλεγες Που και να ξέρεις χαίρον σου είναι καιρός ποια είναι η πιο σημαντική ιστορία της ζωής σου νομίζω γνωριμένη με αυτή Τάλια σε ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συζήτηση το επεισόδιο των Greatest Stories με καλεσμένη τη Θάλια Ματίκα έφτασε στο τέλος του ραντεβού στο επόμενο με μια ακόμα σπουδαία ιστορία ανακαλύψτε περισσότερα podcast στο cnn.gr
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
