S1EP14 – Μέσα από τη Διαμεσολάβηση – μέρος 2ο
The Mediation TableΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο δεύτερο μέρος της θεματικής οι ομιλητές φέρνουν στο τραπέζι της διαμεσολάβησης βιώματα κι εμπειρίες από διαφορετικές ιστορίες και υποθέσεις. Τί σκέψεις βασανίζουν τον ουδέτερο τρίτο κατά την προσπάθεια να υποστηρίξει τα μέρη μιας διαφοράς να επιλύσουν τη σύγκρουσή τους; Πώς διαχειρίζεται ο διαμεσολαβητής σκηνές έντασης, όπως όταν εκδηλώνεται επιθυμία αποχώρησης των μερών, όταν η συζήτηση ξεφεύγει, όταν γίνονται προσωπικές επιθέσεις; Σε μη επιτυχημένες διαμεσολαβήσεις ποιά ερωτήματα απασχολούν τον διαμεσολαβητή; Οι δικηγόροι πώς επηρεάζουν την πορεία και την έκβαση της διαμεσολάβησης; Πώς καλλιεργεί ο διαμεσολαβητής το προσωπικό του στυλ, τη διαμεσολαβητική του ταυτότητα; Ως άνθρωπος ο διαμεσολαβητής τί συναισθηματική επιβάρυνση μπορεί να βιώνει ασκώντας το λειτούργημά του; Οι ομιλητές κλείνουν την ενότητα με ξεχωριστές απαντήσεις σε σειρά διλημμάτων που συνδέονται με τη διαμεσολαβητική εργασία.
Είναι το podcast “The Mediation Table” με την Αρετή Περδικομάτη, τη Φιλιώ Κωνσταντινίδη, τον Φοίβο Ξενάκη.
Email: [email protected]
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας! Γεια σας! Γεια σας, γεια σας! Επιστρέφουμε. Είχαμε μείνει με ανωτελεία στο προηγούμενο επεισόδιο. Α, ναι. Είμαστε στο δεύτερο μισό. Ακριβώς. Με τους προβληματισμούς και τις σκέψεις των ακροατών και θέματα που και εμάς μας έχουν αποσχολήσει. Τα μικροθέματα που είπαμε. Τα μικροθέματα. Γιατί εμένα μου φαίνονται μεγάλα θέματα.
Σημαντικά βαρύοντα. Θα έβγαλα να κάνουμε δεύτερο επεισόδιο. Μην ξεκινήσουμε με φλεξάρισμα Όχι συγγνώμη δεν ήθελα Ωραία να ξεκινήσουμε έτσι Από εκεί που είχαμε μείνει Πολύ ωραία πάμε στο πρώτο μας μικρό θέμα τότε για σήμερα Ωραία Πως σκέφτεται ένας διαμισολάβητης Όταν τα πράγματα δεν πάνε έτσι όπως μπορεί να πάνε Ή γενικά όταν συμβαίνει κάτι περίεργο Κάτι παράξενο Κάτι δεν το περιμένει οτιδήποτε Πως σκέφτεται εννοείς τον προσωπικό του χρόνο Εκείνη τη στιγμή.
Δηλαδή τώρα έχω στο μυαλό μου μια συγκεκριμένη υπόθεση. Ας πούμε ότι οι ήρωές μας εδώ είναι η Χριστίνα και ο Βασίλης. Είναι πραγματική ιστορία στην πραγματικότητα. Ωραίοι πλεονάσμοι. Αναφέρομαι λοιπόν σε μια ηλεκτρονική online. Και εκεί τι έχουμε. Πριν μπούμε στη διαδικασία η Χριστίνα έχει προτείνει ρητά να μεταφέρει στην άλλη πλευρά λοιπόν ότι θα την κάνουμε μόνο από κοντά.
Όλες οι γεμοσολαβείς μας, όλες οι συνεδρίες μας, συγγνώμη, θα ήταν διαζώσεις. Όλες. Αρνείται ο Βασίλης. Πάμε ψηφιακά. Μετά γίνεται όμως το αντίστροφο. Δηλαδή, θέλει ο Βασίλης να γίνει διαζώσεις και αρνείται η άλλη πλευρά. Εν τέλει, καταλήγουμε με τους δικηγόρους για να μην γίνει μαγελιό, ότι πάμε ψηφιακά. Στο συμφωνητικό υπαγωγής θυμάμαι ότι έχουν βάλει συγκεκριμένα θέματα και οι δύο πλευρές, δηλαδή ως ατζέντα για να επιλύσουμε.
Ένα από αυτά λέει ότι υπάρχει ένα κοινό ακίνητο, θέλουμε να δούμε ποιος θα μείνει σε αυτό, ποια θα είναι η μοίρα του γενικά. Κοινό ακίνητο εννοούμε εδώ 50-50 ιδιοκτησία, για να καταλαβαίνουμε τι λέμε. Λέει λοιπόν η Χριστίνα ότι εγώ θέλω να μείνω και με καλύπτει μάλιστα και ο νόμος μέχρι το αμετάκλητο του διαζυγίου. Ισχύει αυτό, έτσι, τα ξέρουμε αυτά.
ο Βασίλης λέει ξαφνικά να μιλήσουμε λοιπόν και για τα κίνητα πράγματα που δεν υπήρχε αυτό ας πούμε. Από την άλλη έρχεται ο δικηγόρος τώρα της Χριστίνας ο οποίος γενικά ήταν αυτό που λέμε ένας άνθρωπος που με τον τρόπο του βλάπτει τη διαμεσολάβηση χωρίς να έχει την πρόθεση ο άνθρωπος. Αλίμονο. Όχι. Είναι όμως το δεν ξέρω πώς να μην φερθώ σε περιβάλλον αντιδικίες.
Δεν την ξέρω τη δουλειά που πρέπει να κάνω στη διαμεσολάβηση. και νομίζει λοιπόν ότι όλα θα έχουν νόημα μόνο αν συζητούνται για το πώς θα ικανοποιηθεί ο δικός του πελάτης έχει αυτή δηλαδή την χωριστή αντιμετώπιση των πραγμάτων στρατοπαιδικά να το πω αδόκιμα αρχίζει λοιπόν και σχολιάζει τη στάση του Βασιλεύνητικά και μετά έρχεται η σειρά της δικηγόρου του Βασίλη να επέμβει, να ανέβουν οι τόνοι αρχίζει λοιπόν μετά και η δικηγόρη της Χριστίνας να λέει σε μένα ότι όταν διέκοψα τέλος πάντων για να επενθυμίσω τον κανόνα ότι δεν διακόπτουμε έτσι να ολοκληρώσω καθένα στα λεγόμενα του κτλ αρχίζει και σε μένα και υπάρχει μια επίθεση μετά αρχίζει το δεν θα μιλάμε για τραπέζια και γαρέκλες και θα πληρώνουμε διαμεσολαβητή για αυτό το πράγμα τι είναι αυτά συνάδελφε εσείς τον προτείνατε λέει άλλη πλευρά το διαμεσολαβητή και ξεκινά σπαντζουρλισμός προφανώς δεν ήμουν εγώ το πρόβλημα του δικηγόρου της Χριστίνας έτσι απλά ήμουν μόνος στο δωμάτιο που λέμε στον οποίο μπορούσε να ακουμπήσει το θυμό της
την οργή της κτλ επειδή ξαφνικά ο Βασίλης φέρε στην ατζέντα ένα καινούριο ζήτημα που πρόκειψε στην πορεία προφανώς και δεν είχε και κανένα κουράγιο να κουβεντιάσει από ό,τι κατάλαβα. Εγώ λοιπόν τι λέω ότι θα μπορούσα να κάνω διάφορα πράγματα πάρα πολλά διαφορετικά πράγματα για να αντιμετωπίσω αυτή την κατάσταση. Εν τέλει, το μόνο που έκανα, χωρίς να είμαι βέβαιος ότι ήταν το σωστό, είναι να υπενθυμίσω το δυναμικό που λέμε της ατζέντας, ότι είναι οκ να προστίθενται και να φερούνται και από τις δύο πλευρές πράγματα.
Δεν πήρα μυντική στάση, δεν έδειξα να ενοχλούμαι δηλαδή από τα πυρά προς εμένα, ούτε από τα ευθεία ή τα πλάγια σχόλια για το ρόλο μου. που συνέχιζαν να κάνουν τη δουλειά μου μέρος της οποίας είναι να περνάς μέσα από δύσκολα πράγματα μέσα, όχι, από πάνω τους ή δίπλα τους θα πρέπει με κάποιον τρόπο να περνάς την έκανα αυτή την επιλογή για το μόνο λόγο ότι αυτός είναι ο επαγγελματικός μου ρόλος τι είπα, ωραίος αρδάμ, ρόλος έχει νόημα τέλος πάντων αν μπορώ να κάνω τέτοια πράγματα αυτός ο ρόλος όταν και η μπάλα, δηλαδή αν δεν μπορώ θα έπρεπε να με συμμετέχω στο άθλημα.
Κάπως έτσι νομίζω σκέφτεται. Δούλεψε εν τέλει. Όχι. Δούλεψε και εκείνη την ημέρα. Στην επόμενη τα διαλύσαμε. Κάπως έτσι. Ένταση. Πολύ ένταση. Πολύ ένταση. Τι κάνουμε σε περίπτωση έντασης. Για πείτε. Για μένα το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να σηκωθεί κάποιος να φύγει έτσι. Αυτό όντως είναι. Ακραίο. Που εκεί τι κάνεις.
δεν μπορείς να κάνεις και πολλά σκέφτομαι τώρα την ευγενία που είπες όποιος θέλει να φύγει μπορεί να φύγει εντάξει σίγουρα δεν νομοποιείς να κάνεις τίποτα να επιβάλλεις μάλλον να συνεχιστεί η διαδικασία αυτό που εγώ ας πούμε εφαρμόζω είναι ηρεμία διερεύνηση με το μέρος που έχεις σκοτεινό φύγει σε δεύτερο χρόνο ίσως γιατί εκείνη την ώρα υπάρχει πάρα πολύ ένταση κατά πόσο επιθυμεί να είναι οριστική η αποχώρησή του ή να γίνει μια προσωρινή διακοπή της διαδικασίας για κάποιο χρονικό διάστημα για να διαχειριστεί το μέρος τα συναισθήματά του και το άλλο μέρος, αντίστοιχα, τα συναισθήματα της αποχώρησης.
Αν η αποχώρηση είναι άμεση, δηλαδή ανοίξε την πόρτα, έφυγε, γεια σας, μπορείς να επικοινωνήσεις πιο μετά να δεις αν υπάρχει πρόσφορο έδαφος και φυσικά να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει πρόσφορο για να συνεχιστεί η διαμεσολάβηση το επόμενο βήμα είναι να ενημερωθεί να ενημερωθούν όλα τα μέρη ότι η διαδικασία διακόπη και να ακολουθηθούν τα βήματα για την περάτωση Κοίτα, όταν κάποιος σηκώνεται να φύγει υπάρχει και μια άλλη επιλογή να κλείς την πόρτα εσύ Πολύ διαμεσολαβητικός τρόπος Τέλεια Και τώρα δεν σας θέλουμε εμείς κύριε Το κλείδες εξω εντάξει γενικά η αρχή ένταση είναι δύσκολο και όταν ξεφεύγει η συζήτηση είναι δύσκολο με θυμίζω, γι' όσους το έχουν ακούσει στο τεχνίδι ρόλων, στο επεισόδιο 11 το επεισόδιο 11 δεν ήταν έτσι ο Μίσο νομίζω κι εγώ που το ζευγάρι από εκεί που ήμασταν στην κοινή συνάντηση άρχισε να ξεφεύγει η συζήτηση και να δυναμητίζεται εκεί ο διαμεσολαβητής κάπως καλείται να παρέμβει Δηλαδή δεν μπορεί να διακόψει εντόνως και να χωρίσει τα μέρη, αλλά πρέπει με έναν ήρεμο τρόπο να υπενθυμίσει τα μέρη γιατί βρίσκονται εκεί, να τους επαναφέρει σε ένα κέντρο για να δουν όντως αν μπορεί να συνεχιστεί η όλη διαδικασία, να θυμίσει τους κανόνες που έχουν συμφωνήσει τα μέρη.
και ουσιαστικά γενικά καλύτερα να κρατήσει μια ψυχραιμία και με έναν δημιουργικό τρόπο να μπορέσει να επαναφέρει τη συζήτηση που έχει ξεφύγει Νομίζω εσύ το είχες πει και στο επεισόδιο γιατί μου βγήκε η επικοινωνία το πώς μπορεί να διακόψει η δημισολαβητή συγκριπτώσης έντασης Και τι κάνουμε και όταν υπάρχει προσωπική επίθεση Και αυτό Δεν ξέρω Βέβαια για μένα εξαρτάται πάρα πολύ από το βελήνικες της επίθεσης Δηλαδή, αδιαχείριστο δεν θα τα άφηνα, σε καμία περίπτωση ας πούμε, αλλήμον.
Ο ρόλος μου είναι αυτός ακριβώς, δηλαδή, να διαφυλάξω την οργάνωση και να πρόσκοπτει πρόοδο της επικοινωνίας των μερών. Πολλά μπορείς να κάνεις, σκέφτομαι, ως διαμεσολάβητης. Για παράδειγμα, το πιο έντονο που θυμάμαι τον τελευταίο καιρό σε μια κληρονομική περίπτωση, εν πάση περίπτωση μεταξύ αδελφών, ήταν που σε μια στιγμή έντασης η μία αδελφή λέει λοιπόν στον αδελφό της ήθελες και διαμεσολάβεις τρομάρα σου ο ποιο αποφασίζω και διατάς ο άνθρωπος του κόσμου μίλα λοιπόν λίγο ακόμα να δουν ποιος είσαι εδώ όλοι και τα λοιπά οπότε διακόψαμε στη διαδικασία γιατί πήγαινε για σφαγή το πράγμα χώρισα τα μέρη ζήτησα να μιλήσω κάτι διευκόντω με την αδελφή και με το δικηγόρο της βέβαια λίγη ώρα αργότερα όλα πήγαν κατευχήν μου ζήτησε να διαβιβάσω έτσι μια συγνώμη και συνεχίσαμε χωριστά για κάποια ώρα αλλά πήρε το δρόμο του το πράγμα λεπτές, πολύ λεπτές καταστάσεις και τώρα με αφορμή αυτά που λέτε τόση ώρα κι εσείς αυτό που σκέφτομαι είναι διαμεσολαβήσεις που είναι μη επιτυχημένες
για οποιονδήποτε λόγο σκέφτομαι ας πούμε υπόθεση που δεν έχει κλείσει που δεν έκλεισε μάλλον πάλι θα πω από πραγματική ιστορία μεταξύ ας πούμε τι να πω τώρα του Θανάση και της Μαρίας εδώ μιλάμε για ανθρώπους που μπήκαν εξ αρχής στον θεσμό μόνο και μόνο για να μπορέσουν να πάρουν τις αναστολές των προθεσμιών από ένα ανοιχτό δικαστήριο δεν είχαν καμία επίγνωση ούτε και κατανόηση των διαμεσουλαβητικών δυνατοτήτων που σήκωνε η υπόθεση η οποία μέχρι και σήμερα πιστεύω ότι εάν με είχαν αφήσει να κάνω τη δουλειά μου, πραγματικά οι ίδιοι θα το είχαν αντιληφθεί, οι δικηγόροι λέω τώρα.
Πόσο μεγάλο στρατηγικό λάθος ήταν το να μπουν στη διαμεσολάβηση μόνο για αυτό και να μην την αξιοποιήσουν στην ουσία της, ενώ ήταν ήδη μέσα. Δηλαδή, ενώ πλήρωναν στην πραγματικότητα για αυτό. Υπήρχε πάρα πολύ αμφισβήτηση. Εγώ οριακά την ιδιοντολογική θα την έλεγα της συμπεριφοράς των συναδέλφων και αυτό οδήγησε και σαν αμφισβήτηση της διαδικασίας αλλά και του προσώπου μου και από τα μέρη, από τους εντολείς των δικηγόρων και η υπόθεση φυσικά αυτή δεν μπορούσε να κλείσει γιατί μείνανε μήνες ολόκληρους παρά λίγο να κλείσουμε χρόνο για αυτό το πράγμα και κάναμε συνέχεια παρατάσεις ας πούμε του συμφωνητικού και για να παίρνουμε την αναστολή του δικαστηρίου όλο αυτό το πράγμα είναι μια μη επιτυχημένη διαμεσολάβηση με την πάρα πολύ εργαλειακή αντιμετώπιση των δικηγόρους.
Υπονόμευση του θεσμού, υπονόμευση του διαμεσολαβητή, στην πραγματικότητα είναι υπονόμευση και των ίδιων των εντολέων. Κάπως έτσι το σκέφτομαι. Εγώ έχω τελείως άλλη άποψη για το τι είναι για μένα προσωπικά. Όχι, ναι εννοώ. Τι είναι για μένα μη επιτυχημένη διαμεσολάβηση. Δηλαδή, για μένα η πιο λανθουσιασμένη πορεία διαμεσολάβησης ήταν μια περίπτωση, μια οικογενειακή περίπτωση, με πολύ δύσκολη διαφορά μεταξύ ζευγαριού με ένα παιδάκι.
Πολύ ένταση μεταξύ τους, διότι είχαν γίνει κάποια περιστατικά που αφορούσαν το παιδί στο παρελθόν. Επομένως, είχε χαθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό η εμπιστοσύνη, κατέρωθεν. Μικρές ηλικίες, απομένως, αναμένα αίματα. η αμεσολάβηση ολοκληρώθηκε επιτυχώς τυπικά ωστόσο η πορεία έδειξε ότι τα μέρη δεν είχαν καταφέρει να επικοινωνήσουν επικοδομητικά δεν είχαν επολοφεί τα τράγματα που ήταν πολύ σημαντικά και έτσι το ένα μέρος ξεκίνησε φυσικά να μην ακολουθεί το σασμιμφωνήθηκαν, το άλλο έχασε την εμπιστοσύνη τους σε όλη τη διαδικασία αυτή τη στιγμή ουσιαστικά ξεκινάει ένας γύρος δικαστριακός μεταξύ των μερών οπότε για μένα είναι προσωπικά το θεωρώ χειρότερο το να μην έχω εντοπίσει ως διαμεσολαβήτρια πραγματικά τι υπήρχε στην υπόθεση και η υπόθεση παρόλο που έκλεισε τελικά καλύτερα να μην είχε κλείσει εμένα αντίστοιχα υπόθεσης οικογενειακής στην οποία δεν ήμουν διαμεσολαβήτρια ήμουν νομική παραστάτρια εκπροσωπούσα το σύζυγο και τέλος πάντων μπαίνουμε στη διαμεσολάβηση
για επιμέλεια, διατροφή, επικοινωνία η οποία δεν κατέληξε τελικά στη συμφωνία και γιατί θεωρώ ότι, όχι γιατί δεν κατέληξε τι θεωρώ ότι πήγε βασικά πολύ λάθος το ότι δεν δόθηκε χώρος πολύ στα μέρη να αποφορτιστούν να ακουστούν και να αποφορτιστούν δηλαδή περάσαμε γρήγορα σε ένα διαπραγματευτικό στάδιο γιατί πίεζε η μία πλευρά έντονα και οκ, πέρασε αυτό και τελικά δεν φτάσανε ποτέ ουσιαστικά τα μέρη στο να πούνε είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε ως γονείς.
Οπότε ουσιαστικά και στο διαπραγματευτικό στάδιο υπήρχαν έτσι αλληλοεπιθέσεις βάσει συναισθημάτων και άλλων προβλημάτων όλου του παρελθόντος. Δεν είχε γίνει καμία αποφόρτηση. Με αποτέλεσμα τελικά τα μέρη να φτάσουν στο σημείο να μην πιστέψουν ότι μπορεί να υπάρχει έτσι μια πορεία πετυχημένη. Οπότε να σου πούνε πάμε στα δικαστήρια τουλάχιστον να εκτονωθούμε εκεί.
Οπότε αυτό, η έλλειψη του χώρου για αποφόρτηση θεωρώ ότι είναι ένα σημείο που μπορεί έτσι να πυρπολίσει τη διαδικασία διαμεσχολάβησης. Αυτό που λες τώρα εσύ που το έζησες ως νομική παραστάτρια είναι το λάθος που έκανα εγώ στην προηγούμενη περίπτωση. Δηλαδή αυτό που θα είχα κάνει διαφορετικά είναι ότι θα είχα επενδύσει περισσότερο σε πρακτικές παρέμβασεις να βρω τα συναισθήματα, να βεβαιωθώ ότι τα μέρη έχουν κάνει κοινωνό όλων των αναγκών τους διότι είναι προφανές ότι δεν εντόψα όπως και στην περίπτωση του διοίκησης που ήσουν ομικοπαραστάτρια δεν εντόψα το σύνολο όσων χρειάζονταν για να επικοινωνηθούν επικοδομητικά τα πάντα τώρα να μιλήσουμε λίγο και για τους δικηγόρους γιατί πριν έκανα την ερώτηση εγώ για τους δύσκολους για τα δύσκολα μέρη, για τους δύσκολους ανθρώπους έχουν και δύσκολοι δικηγόροι όχι, δεν το πιστεύω Δεν το πιστεύεις.
Όχι. Νόμιζα ότι μου είπε όλοι να το πω. Δεν θα τοποθετηθείς. Πραγματικά σας ακούω. Τάξη βέβαια. Όχι δύσκολος δικηγόρος. Ο δικηγόρος που είπαμε πριν, ο οποίος δεν είναι εξοικειωμένο με την διαδικασία έναι στην πραγματικότητα. Περίπτωση ας πούμε. Νομίζω το πιο αποτελεσματικό που μπορείς να κάνεις ως διαμεσολαβητής και στο σημείο αυτό να πω ότι για τους δικηγόρους για μεσολαβητές είναι πιο εύκολο από ένα διαμεσολαβητή ο οποίος δεν έχει την δικηγορική ιδιότητα να προσεγγίσεις το συνάδελφο, όχι ως συνάδελφος αλλά με τη λογική από πίσω να υπάρχει πάντα ότι κοιτάξτε, καταλαβαίνω, ξέρω, έχω περάσει από το σημείο που είσαι αντιλαμβάνομαι πόσο πιο εύκολο σου είναι το δικαστριακό κομμάτι αλλά έλα να δούμε τι έχει να ωφεληθεί ο πελάτης από αυτό Οπότε νομίζω ότι αν στην πράξη προσεγγίσεις ήπια τον νομικό παραστάτη και το εξηγήσεις και τον βοηθήσεις να λειτουργήσει μέσα, οι πιθανότητες είναι ότι θα πάει καλά το πράγμα.
Δηλαδή εγώ αυτό θα επέλεγα ως τρόπο διαχείρισης μιας περίπτωσης νομικού παραστάτη που δυσκολεύεται μες στη διαδικασία να εγκληματιστεί. Ποιο θεωρείς τελικά δύσκολο. Δύσκολο θεωρώ τον δικηγόρο ο οποίος δεν έχει καταλέβει τη διαδικασία. στη διαδικασία. Και ξέρεις τι, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία η προσέγγιση γιατί πραγματικά ο ρόλος των δικηγόρων όντως μπορεί να είναι καταλητικός μέσα στη διαδικασία της διαμεσολάβησης γιατί στην ουσία είναι το κατά βάση πρόσωπο εμπιστοσύνης, τουλάχιστον στην αρχή των μερών. Δηλαδή έρχονται στη διαμεσολάβηση και σύμμαχος τους είναι ο δικηγόρος τους.
Οπότε έχει πολύ μεγάλη σημασία το αν ένας ας πούμε νομικός παραστάτης θα προσπαθήσει να λειτουργήσει ως σύμβουλος με μια διάθεση συνεργασίας ή αν θα είναι ένας μαχητικός τελικά εκπρόσωπος, δηλαδή ένας δικηγόρος που τελικά γνωρίζει είτε θα γνωρίσει τη διαδικασία διαμεσολάβησης, τι πιστεύει, προετοιμάζει σωστά τον εντολέα του, είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει κάποιο τρόπο θετικά την πορεία της διαδικασίας.
Ενώ, ας πούμε, από την άλλη, ο δικηγόρος ο οποίος μιλά συνεχώς αντί για τον εντολέα του εμποδίζοντας την συναισθηματική εννοή τεκτόνουση αυτού, υπονομεύει γενικά τη διαδικασία με σχόλια όπως καθυστερούμε, αυτό δεν πρόκειται να δουλέψει, πάμε να τελειώνουμε κλπ. Ή ανεβάζει πάρα πολύ τις προσδοκίες και αυτό είναι πάρα πολύ κλασικό σε ένα μη ρεαλιστικό επίπεδο, οπότε μετά τελικά πώς να δουλέψουν τα μέρη, ας πούμε, μέσα στη διαμεσολάβηση.
αυτό είναι με μαθηματική ακριβή δεδομένο ότι ουσιαστικά πήρε πολύ κάπως τη διαδικασία δηλαδή δεν ευνοεί το να δημιουργηθεί ένα γόνιμο έδαφος για να δουλέψουν όντως τα μέρη παραγωγικά μέσα στη διαμεσολαβητική διαδικασία. Οκ, και αφού είπαμε για τους δικηγόρους δεν λέμε και για τους διαμεσολαβητές και εδώ έρχομαι στο μυαλό μου κάτι που δεν έχουμε πολλές συζητήσεις νομίζω στα επεισόδια μας ούτε με τις καλεσμένες μας μέχρι στιγμής στο χάμα αναφέρει πολύ.
Πώς αποκτά κάποιος, πώς βρίσκει ένας διαμεσολαβητής, τη δική του ταυτότητα, το προσωπικό του στυλ. Αντιμετωλογικά. Εγώ να σου ξαναπω σημαίνεις, υπάρχει πολύ. Θα μπορούσε, αλλά εδώ εννοώ περισσότερο το επαγγελματικό στυλ, την επαγγελματική ταυτότητα. Και πώς όλο αυτό εξελίσσεται με τις εμπειρίες που αποκομίζει μέσα στη διαμεσολάβηση.
Το πρώτο πράγμα λοιπόν που σκέφτομαι είναι ο μπούσουλας που αποκτάμε στη βασική μας εκπαίδευση. Τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουμε εκεί, σαν αυτές τις βασικές γνώσεις, μετά έρχεσαι να προσθέσεις εξειδίκευση, να προσθέσεις εμπειρίες των άλλων, για να σου λαβητώνεις τον συναδέλφον σου, τις ερμηνείες που κάνεις και τις σκέψου για όλα αυτά τα βιώματα, γιατί η δουλειά, όπως και του ηθοποιού, το έχω ξαναπεί αυτό, με αναφορά στον κύριο Μπέζο, η δουλειά αυτή είναι βιωματική.
Δηλαδή τι εννοώ εδώ ότι δεν διδάσκεται, είναι κάτι που μαθαίνετε. Και βέβαια όταν λέμε στήλ εδώ, τι εννοούμε, τι έχουμε στη μυαλό μας, το πώς ασκούμε γενικά ως διαμεσολαβητές τα καθήκοντά μας στην πράξη. Και όλο αυτό συναρτάται με τις πρακτικές εφαρμογές των δεξιοτήτων που γνωρίζουμε, με το να δοκιμάζουμε όσα ξέρουμε, να διαπιστώνουμε τα λάθη μας από τον αντίκτυπο αυτών των δοκιμών που κάνουμε και συνέχεια να προσαρμόζουμε έτσι τον τρόπο μας στα καινούργια δεδομένα που αντιλαμβανόμαστε για το ρόλο μας.
Δηλαδή να βλέπουμε τι δουλεύει, τι όχι, τι έχουν ανάγκη οι άνθρωποι από αυτά που προσφέρουμε, πώς λειτουργούν στην πράξη, πώς οι δικηγόροι μας σέβονται στα καθήκοντά μας, πώς μας νιώθουν συνεργάτες τους. Και φυσικά έχει σημασία και το πώς κινούμαστε στα όρια που έχει ο ρόλος μας. Γιατί συνεχώς πατάμε σε πολύ λεπτές κλωστές όλα αυτά που λέτε τόση ώρα να διαχειριστούμε δύσκολες καταστάσεις σε ένα στενό πλαίσιο στην πραγματικότητα γιατί το πακέτο ουδετερότητα με ροληψία ανεξαρτησία είναι ένα πολύ στενό πλαίσιο επειδή υπάρχουν και διαμεσολαβείς υποθέσεις στις οποίες ως ουδέτερος τρίτος ο διαμεσολαβητής μπορεί να έχει συλλάβει κάτι που θα ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές που θα μπορούσε από αυτά που ξέρει και εμπιστευτικά να βοηθήσει τα μέρη να μετακινηθούν, να σκεφτούν κάτι ακόμα καλύτερο και οι δύο πλευρές και οι τέσσερις και οι δεκαπέντε.
Φυσικά όμως το κρατάει για τον εαυτό του γιατί ο νόμος τον θέλει αυστηρά αμέτωχο στην Ελλάδα σε αυτό το διευκολυντικό μοντέλο δηλαδή διαμεσολάβησης που έχουμε συζητήσει και ακολουθεί και η χώρα μας. Οπότε η δική μου παρατήρηση από την πράξη είναι ότι οι διαμεσολαβήσεις είναι τρομερά πυκνές ως επαγγελματικές εμπειρίες και του δικηγόρου ακόμα και λοιπά, ή παραστάσεις αυτές οι δικηγορικές, ας πούμε στα δικαστήρια, κάθε είδους, δεν περικλείουν τόσα νοήματα πια και τόσα μαθήματα και τόσο επαγγελματικό εμπλουτισμό όσοι διαμεσολαβείς που αναλαμβάνουν.
Δηλαδή, ως δικηγόρος παρατηρούσα και παρατηρώ στην πραγματικότητα εξέλιξη όχι από δίκη σε δίκη, αλλά στην πραγματικότητα από σεζόν σε σεζόν, από χρονιά σε χρονιά. Ενώ ως διαμεσολαβητής, από διαφορά σε διαφορά, από υπόθεση σε υπόθεση, παρατηρώ τεράστια βελτίωση στο πώς εγώ ασκώ τα καθήκοντά μου. Είναι πολύ ακραία υποκειμενικό αυτό που λέω, το αφήνω στον αέρα ως τροφή για περισυλλογή και μόνο.
Τίποτα άλλο. Ναι, γιατί ουσιαστικά βασικά με το χρόνο και αυτό που λες και από υπόθεση σε υπόθεση, καταλήγουν κάποια πράγματα να γίνονται ένα με σένα. Δηλαδή ο τρόπος που αντιδράζει, διαχειρίζει την κάθε υπόθεση, γίνεται όλο και πιο φυσικός, όλο και πιο διαστητικός. Γενικά, εγώ πιστεύω ότι η επαγγελματική αυτή ταυτότητα, το στυλ που λέμε, δεν είναι κάτι που θα το αποφασίσεις μια φορά και θα κλειδώσει.
Και θεωρώ ότι το βρίσκεις κάπως σταδιακά, ανά τα χρόνια. Και βασικό είναι η δοκιμή, ο ανασταχασμός και η εμπειρία. και θεωρώ ότι πολύ πολύ πολύ σημαντική πέρα από την εκπαίδευση εντάξει είναι και η ανατροφοδότηση δηλαδή η ανατροφοδότηση και από συναδέλφους αλλά και από τα ίδια τα μέρη το να μπορείς την κάθε υπόθεση να την κάνεις μάθημα ας πούμε για την επόμενη αυτό ακριβώς που είπες τώρα σκεφτόμουν δηλαδή το μόνο που έχω να εισφέρω τώρα εδώ γιατί τα έπατε όλα είναι στην πραγματικότητα ότι το μάθημα που παίρνεις ως διαμεσολαβητής για το στυλ σου είναι και από τις υποθέσεις που αντιλαμβάνεις.
Αυτό είναι το ένα πολύ βασικό κομμάτι για να χτίσεις και το στήρι σου. Δηλαδή, τι δουλεύεις σε κάθε υπόθεση, οπότε κατηγοριοποιείς λίγο αντιδράσεις. Να τον βάλουμε και σε ανθρώπινο επίπεδο διεμεσολαβητή, να τον δούμε με το φακό αυτό. Ήδη μέχρι τώρα πώς τον βλέπουν. Τον βλέπαμε ως επαγγελματία. Ως στενά επαγγελματία. Όταν κλείνουν οι πόρτες.
Κατάλαβα το ποιότσι. Οπότε τώρα να τον βγάλουμε από αυτό το κάδρο για να τον βάλουμε στο ανθρώπινο. Και τι εννοώ. Σκεφτείτε τη συναισθηματική επιβάρυνση ενός διαμεσολαβητή. Ή άλλο θέμα. Μπορούμε να τα παντρέψουμε λίγο αυτά. Το πώς αφήνουμε μια δύσκολη υπόθεση. Είπαμε για δύσκολους δικηγόρους, δύσκολους ανθρώπους γενικά στη διαμεσολάβηση.
Υπάρχουν και δύσκολες υποθέσεις γενικά. πώς τις εγκαταλείπεις ή πώς δεν τις αναλαμβάνεις. Μιλάμε για προσωπική εμπειρία τώρα εδώ πέρα. Ναι. Δηλαδή από αυτά τα λίγα πράγματα που γνωρίζουμε και μπορούμε να μοιραστούμε. Άλλο θέλω να πω. Μιλάμε ως προσωπικότητες φίβος, φιλιοαρετή. Αυτό εννοώ ποια είναι η απόψή μας εδώ πέρα.
Ναι. Ναι, ναι, ναι. Ασφαλώς. Εγώ θα βάλω αυτό που λέει ο νόμος να υπάρχει στην κουβέντα μας. δηλαδή τι λέει στο άρθρο 1546-40 στην παραγραφή 4 αν θυμάμαι καλά λέει ότι ο διαμεσολαβητής περατώνει τη διαμεσολάβηση αφού ενημερώσει αιτιολογημένα τα μέρη της διαφοράς και τους δικηγόρους κτλ σε δύο περιπτώσεις. Πρώτον είτε να προκύπτει μια διευθύνση της διαφοράς με τρόπο που αντιτίθεται στα χρηστά ήθη ή τη δημόσια τάξη για παράδειγμα παρετούμε από τη διατροφή αλλά θα χορέψεις γυμνός στη μέση της πανεπιστημίου καταπληκτικό παράδειγμα τι έχει μέσα το κεφάλι μου και δεύτερο να σπούμε όμως ότι όταν θεωρεί ο διαμεσολαβητής ότι το να συνεχιστεί η διαμεσολάβηση είναι απολύτως αδύνατο να οδηγήσει κάποια διευθέτηση ωραία προσωπικά όσες φορές χρειάστηκε να μην αναλάβω μια υπόθεση είχα το κουράγιο το θυμάμαι να μην την αναλάβω δηλαδή παρά το γεγονός ότι σκεφτόμουν Ρε γάμο, το ποιος συνάδελφος θα φροντίσει αυτούς τους ανθρώπους τόσο όσο εγώ θέλω και μπορώ να προσπαθήσω.
Ακούγεται σαν φλεξάρισμα στη γλώσσα των νέων, αυτό που λέω τώρα, αλλά δεν είναι. Δηλαδή όσες φορές ένιωσα ότι πρέπει να αφήσω μια υπόθεση που ήδη έχω αναλάβει από την άλλη, περιορίστηκα στο να μοιραστώ τον προβληματισμό μου με τους δικηγόρους κυρίως, που φυσικά βέβαια ως μη γνώστες της δουλειάς, οι περισσότερες περιπτώσεις δεν συμμερίζονται το παραμικρό, από όσα τους λες, και αδιαφορούν, όπως και στη δική μου περίπτωση, για το ότι δεν ήμουν καθόλου αισιόδοξος ότι μπορούσα να βοηθήσω.
Προκύπτει μια ιδιότυπη ομοιρία εδώ. Η απάντησή μου, συνεπώς, εδώ είναι ότι χρειάζεται να προσπαθούμε να μην αναλαμβάνουμε μια υπόθεση που δεν είμαστε βέβαιοι, πως και το απρόβλεπτό της, όποιο και αν είναι, μπορούμε να το σηκώσουμε, διότι το να αφήσεις μετά μια υπόθεση, από όλες τις απόψεις είναι πιο δύσκολο. Κατά τα άλλα, για τη συναισθηματική επιβάρυνση που είπα, δεν ξέρω ποια μέρα στη δουλειά του διαμεσολαβητή δεν έχει ματέωση, ματέωτα, ματεπωνία.
Δεν είναι απλό το άθλημά μας. Έχει βάθος πολύ αυτή η δουλειά και απαιτητικά καθήκοντα και όποιος δεν το βλέπει, νομίζω ότι απλά σκείτο λειτουργημά μας ανεύθυνα. Είναι πάρα πολύ προσωπικό τώρα, προσωπική άποψη αυτή. Εγώ όταν ως δικηγόρος είπα θα πάω να κάνω εκπαίδευση στη Μεσολάδηση, κάπως το αντιμετώπισα ως αχ πάω να κάνω μια εκπαίδευση που θα με βγάλει από το δύσκολο δικηγορικό επάγγελμα να μπω σε ένα εύκολο που δεν θα έχει κατοικίες, κάπως μου είχε φάνει πάρα πολύ ωραίο και ηθιλιακό το μακρινό 2013.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα για ανθρώπους που έχουν και... εγώ ας πούμε είμαι ένας δικαιός άνθρωπος. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που και στις υποθέσεις μου ως δικηγορός δένομαι πάρα πολύ. Οπότε και ως διαμεσολαβήτρια έχω πολύ μεγάλο πρόβλημα σε αυτό. Πέρα από το γεγονός ότι με δυσκολεύει πάρα πολύ το να αφήσω κάτι στη μέση όσο απαραίτητο και αν είναι, είμαι και ένας άνθρωπος που δυσκολεύομαι να μην εμπλακώ συναισθηματικά. Δηλαδή είναι κάτι που είναι μια ενεργή σκέψη μέσα μου καθ' όλη τη διάρκεια. Μην εμπλακείς συναισθηματικά.
Μην εμπλακείς συναισθηματικά. Οπότε νομίζω ότι ειδικά σε τέτοιες χαρακτήρες που πολλοί διαμεσολαβητές θεωρώ ότι είναι έτσι, μετά και την εκπαίδευση, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να αφήσεις μια υπόθεση. Πρέπει να φτάσεις, δηλαδή, στο μη περαιτέρω. δεν συμβαίνει συχνά είναι η αλήθεια δεν το ακούω συχνά και εγώ τον αφήνει κάποιος μια υπόθεση εγώ ξέρεις τι πέρα από αυτό τόση ώρα που λέτε και με έχετε καλύψει σε μεγάλο βαθμό είναι και η μεταφορική έννοια του το αφήνω την υπόθεση δηλαδή τελικά κατά πόσο μπορείς όντως μια υπόθεση που για παράδειγμα όντως δεν κατέληξε σε μια συμφωνία να την κλείσεις και μέσα σου ως επαγγελματίας Δηλαδή να μπορέσεις να προχωρήσεις παρακάτω και θεωρώ ότι θέλει πάρα πολύ μεγάλη πειθαρχία το να μπορέσεις να διατηρήσεις αυτή την περίπτωση και την εμπιστοσύνη στη διαδικασία.
Δηλαδή να πεις ότι... Και στα λεφτά σου. Αυτό ακριβώς. Ότι οκ δεν έκλεισε τελικά η υπόθεση αλλά την αφήνω μέσα μου ας πούμε γιατί νιώθω ότι ακόμα και το ότι υπήρξαν αυτοί οι άνθρωποι στη διαμεσολάβηση και ήμουν εγώ εκεί ως διαμεσολαβητήρια κάτι μπορεί να κινήθηκε. Εκόμα και αν εν τέλει πάνε στο δικαστήριο για παράδειγμα.
Και έκανα και ό,τι καλύτερο μπορούσα και εμπάσεις περιπτώσει έμαθα με νέα δεδομένα. Οπότε ναι, βάζω και αυτή την παράμετρο του αφήνω. Και ως προς τη συναισθηματική επιβάρυνση, εντάξει είναι τρομερή η συναισθηματική επιβάρυνση που υπάρχει γιατί λέμε ο διαμεσολαβητής είναι ουδέτερος. αλλά πόσο βαρύ είναι το φορτίο να είσαι ουδέτερος ανάμεσα σε μέρη που έχουν μια τρομερή ένταση και να πρέπει ουσιαστικά να πάρεις αυτή την ένταση, να μειωθεί αυτή η ένταση, χωρίς εσύ τελικά να μπορείς να εκφραστείς.
Και γι' αυτό θεωρώ ότι πρέπει και ο διαμεσολαβητής να φροντίζει πολύ, δηλαδή είναι επαγγελματική ευθύνη η αυτοφροντίδα του διαμεσολαβητή για να μπορεί να μεταβολίζει όλη αυτή τη συναισθηματική επιβάρυνση που δέχεται και να τη διαχειρίζεται. Λοιπόν, θα κάνουμε ένα παιχνίδι μεταξύ μας. Τι παιχνίδι? Είμαστε τρεις γεμοσουλαβιτές, εντάξει.
Ναι, θα πάω σε κύμα πάνω στη. Άρα θεωρητικά έχουμε τρεις προσεγγίσεις σε ό,τι συμβαίνει. Σωστά. Θεωρητικά. Θεωρητικά. Εντάξει. Ωραία. θα πάρουμε ίδια πράγματα ίδια μικροδιλήματα όταν τα πράγματα δεν πάνε πες τον αγγλικό όρο για να μην φαίνεται στον αέρα τον λέω εγώ ακριβώς γιατί είπες αγγλικό όρο δεν έχουμε πει τέτοια πράγματα πριν είπες red flag απλά το αφήνω εδώ στα τραπέζια θα το κόψεις Σοφία Σοφία να το κόψεις λοιπόν εντάξει όταν έχουμε τέτοια πράγματα πως αντιδρούμε εντάξει Τρεις διαφορετικοί άνθρωποι, τρεις διαφορετικοί διαμουσουλαβητές Να απαντήσω Λοιπόν, μένουμε ψύχρεμοι Είμαστε δημιουργικοί, διαστηδικοί και τολμηροί Τι λες Ναι, το θα το πω Πάμε στην πράξη Ουδετερότητα Ενάντι προστασίας του παιδιού Ξεκινήσαμε από τα βαριά Βλέπουμε ότι έχουμε μια πιθανή συμφωνία Η οποία βέβαια μπορεί να μην εξυπηρετεί Τα συμφέροντα του παιδιού Μένεις ουδέτερος και αφήνεις τους γονείς να αποφασίσουν Ή κατευθύνεις με διαμεσολαβητικό τρόπο Προς το συμφέρον του παιδιού
Παίρνω πάσα Κατ' εμέ διατηρήσου η διαιτερότητα Γιατί αυτός είναι και ο ρόλος σου ως διαμεσολαβητής Και μπαίνεις εκεί ουσιαστικά Για να κατευθύνεις τα μέρη Στο τι είναι το καλύτερο για το παιδί τους Εγώ θα γίνω Ευγενία Σαρίδου Και θα πω εγώ θα κρίνω ποιο είναι το συμφέρον του παιδιού. Άρα μένω ουδέτερη. Οκ. Θα συνταχθώ αλλά με έναν αστερίσκο ότι έχω συγκεκριμένες περιστάσεις στο μυαλό μου που ίσως ίσως να γινόμουν λίγο παρεμβατικούλης.
Με όσο πιο πλάγιο και ευγενικό τρόπο γίνεται. Λίγο κατευθυντικούλης. Λοιπόν, το άλλο. Αυτονομία των μερών και απέναντι έχουμε ανισορροπία δύναμης. ο ένας σύζυγος είναι σαφώς πιο ισχυρός οικονομικά, ψυχολογικά, επικοινωνιακά Σέβεσαι την ελεύθερη βούληση ή προσπαθείς να εξισορροπήσεις την κατάσταση Πες εσύ Πες εσύ φίλο Εγώ τώρα δεν, δεν περδεύτηκα εδώ πέρα Μου θυμίζει το παιχνίδι με τις μπάλες μου η καυτή πατάτα Εξισορροπώ την κατάσταση Ξέρεις κάτι κι εγώ γιατί κάπως τώρα το ελεύθερη βούληση πολύ ωραία και ιδανικά μας φαίνεται αλλά...
Πια ελεύθερη βούληση. Αν μιλήσουμε με ένα φιλόσοφο θα μας κάνει τα μυαλά στήμενες λεμονόκουπες. Ναι και εγώ στο εξωτεροποιητικό θα πήγαινα. Εγώ θα πήγαινα γενικά στον σεβασμό αλλά στο ότι καλύψα και να διαχειρίζεσαι με έναν τρόπο τη διαδικασία εντός αυτής τα μέρη να λαμβάνουν εννοείται η συμμεταχείρηση. Ωραία. Όταν έχουμε πίεση να καταλήξουμε σε μια συμφωνία και από την άλλη πλευρά έχουμε την ποιότητα της συμφωνίας.
Δηλαδή, φαίνεται ότι μπορεί να βγει συμφωνία, αλλά είναι εντός συνολικών οριακή. Σπρώχνεις για να κλείσει η υπόθεση ή αφήνεις το ρίσκο να αποτύχει για να προστατεύσεις τη βιωσιμότητα. Εννοείς το ρίσκο να μην επιτύχει, όχι να αποτύχει. Το έχεις. Το σκέφτομαι λίγο. Εγώ προστατεύω τη βιωσιμότητα. Αυτό θεωρώ ότι είναι το ζήτωμα.
Και εγώ μετά από αυτό που έχω πάθει και είπα πριν, ας με έπαιρνε να πω κάτι άλλο. Αναγκαστικά. Αναγκαστικά στη βιωσιμότητα. Δεν θα έφτανα ποτέ στο σημείο να πιέσω για να κλείσει μια υπόθεση. Όχι μόνο γιατί δεν επιτρέπεται από το νομικό μας πλαίσιο. Και ως ανθρώπινο όν, δεν θα το έκανα. Γιατί δοές άλλων ανθρώπων, δηλαδή, εγώ να τους πιέσω να κλείσουμε συγκεκριμένο τρόπο την υπόθεσή τους.
Λοιπόν, υπάρχουν και άλλα, έτσι. Όταν υπάρχει γονέας που βλέπουμε ότι υποχωρεί υπερβολικά Λοιπόν, δέχεται όρους ας πούμε γονέας που μπορεί να φαίνονται εις βάρος του Για παράδειγμα χαμηλή διατροφή ή πολύ περιορισμένη επικοινωνία με τα παιδιά Εδώ με βασανίζει το Είναι συνειδητή επιλογή ή μήπως είναι αποτέλεσμα πίεσης ενώχης φόβου Άρα τι κάνω Για μένα αυτό το διερευνάς Δηλαδή το κατά πόσο είναι συνειδητή επιλογή γιατί δεν κρίνεις εννοείται ούτε κατευθύνεις αλλά πρέπει να διερευνήσεις το μέτρο που αρμόζει εννοείται στη διαδικασία της διαμεσολάβησης το κατά πόσο όντως είναι μια συνειδητή επιλογή και εγώ συμφωνώ γιατί μπορεί να κρύβεται πάρα πολλά πράγματα από πίσω για όλη αυτή την υποχωρητικότητα είναι πολύ δύσκολο να διακρίνουμε όμως πόσο επιλογή είναι ή έχει προκύψει από πίεση εννοχή και φόβο που λέει εδώ το δίλημά μας ας πούμε Ναι, αλλά τότε έφτακε θέμα βιωσιμότητας όπως είπαμε πιο πάνω, δηλαδή ένα μέρος που έχει υποχωρήσει τόσο υπερβολικά μετά πρέπει να δεις αν θα μπορέσεις στην πορεία
να το διατηρήσει όλο αυτό Τολμώνω να πω ότι είναι δυσδιάκριτα πολλές φορές αυτά τα πράγματα Σίγουρα, αλλά δεν θα μπεις στη διερεύνηση όσο το δυνατόν περισσότερο εντάξει, στο μέτρο της διαμεσολάβης δεν είναι ψυχοθεραπεία ή να μπεις πολύ βαθιά βαθιά βαθιά Άρα το δίλημα εδώ πέρα ουσιαστικά είναι αν το αφήνεις να εξελιχθεί έτσι ή αν μπαίνεις περισσότερο.
Ωραία. Τι άλλο. Συναισθηματική έκρηξη και έλεγχος διαδικασίας. Δηλαδή η συζήτηση ας πούμε εκτροχιάζεται. Υπάρχει θυμός, κατηγορίες παρελθών. Αφήνεις χώρο για εκτόνωση ή επαναφέρεις γρήγορα σε δομή. Για να σας δω. Εγώ είμαι κάπου στη μέση. Δηλαδή τι θέλω να πω. εκείνη την ώρα θεωρώ ότι θέλει τρομακτικά αυξημένες κεραίες δηλαδή, δεν ξέρω αν υπάρχει πράσινα, δεν θέλω να πω ουσιαστικά να αφήσεις να εκτονθεί σε ένα βαθμό αλλά υπάρχει αυτό το μικρό μικρό μικρό μικρή τελίτσα το σημείο πέρα από το οποίο αν περάσει δεν είναι πλέον επικοδομητικό οπότε πρέπει να διακόψεις να χωρίσεις, να επαναφέρεις σε δομή κάπου στη μέση θα το λέω αυτό δεν είναι πολύ strict για μένα Επειδή είναι έτσι δοσμένο Εγώ θα πω ότι αφήνω χώρο για εκτόνωση Δεν επαναφέρω γρήγορα σε δομή Ναι, συμφώνω, γρήγορα όχι Θα επαναφέρω Αλλά εννοείται ότι δίνεται χώρος και αρκετός χώρος Δηλαδή σημαντική είναι η επίτευξη της εκτόνωσης Απλώς δεν επιτρέπουμε κι εμείς να εκτροχιαστεί ακόμα περισσότερο η συζήτηση
Αυτό, αυτό Μετά έχουμε την ταχύτητα Απέναντι από την ορίμανση της απόφασης Δηλαδή, προχωρούμε γρήγορα για να κλείσει μια υπόθεση ή δίνουμε χρόνο ώστε να χωνευτούν οι αποφάσεις, να γίνουμε κατανοητές από τα μέρη. Για μένα χρόνος. Δηλαδή, θεωρώ ότι όσο πιο όριμη είναι μια απόφαση την οποία λαμβάνουν τα μέρη, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να είναι βιώσιμε και όντως να ευδοκιμήσει, δηλαδή όντως να την τηρήσουν.
Εγώ εδώ θα πάω με το πρώτο. Με ποια έννοια το λέω. Ότι όταν γρήγορα... Όχι, παιδιά, μαζέψτε τα φίλια σας, τα χαρτιά σας. Αλλά με την έννοια ότι δίνοντας πάρα πολύ χρόνο ενδεχομένως σε κάτι που έχει συμφωνηθεί, ίσως να δημιουργηθούν προσχώματα, ενδεχομένως από ένα νομικό παραστάτη, όπως είπαμε πριν, ο οποίος δεν είναι πολύ σύμφωνο με τη διαδικασία, ή κάποιο μέρος το οποίο μετά μπορεί να ξανασκεφτεί, και δεν το λέω με την έννοια ότι γρήγορα μην το ξανασκεφτείτε, αυτό είναι τελειώσαμε, με την έννοια του πόσο μπορεί να δώσει ένα μέρος παραπάνω ρευστότητα στην διαδικασία που όμως όταν έχουμε πάρει αποφάσεις και έχουμε συζητήσει και έχουμε την ευθύνη αυτό που λέμε πρέπει να είναι αυτό.
Σωστό και αυτό. Αυτό μια κοιμωτική. Εφόσον διαπιστώνω επίγνωση του τι είναι στο τραπέζι συμφωνημένο, εφόσον διαπιστώνω ότι έχουμε φτάσει εκεί μέσα από διάλογο ισότιμο και εφόσον και οι νομικοί παραστάτες κάθε πλευράς έχουν διασφαλίσει ότι έχουν τηρηθεί αυτά που πρέπει να τηρηθούν για τους ανθρώπους τους εγώ είμαι με την ταχύτητα δεν θα επιτρέψω πολύ να περάσει χρόνος από κάτι που είναι έτοιμο θα προχωρήσω γρήγορα για να κλείσει υπό τις προϋποθέσεις που είπα διότι διαφορετικά πάντα μα πάντα οι άνθρωποι είμαστε ατελεί όντα δεν υπάρχει περίπτωση έστω κάποιος από τους συμμετέχοντες να μην βρει κάτι που θα χρειαστεί να ξανασκάψουμε Και εκεί μάλλον θα χαλάσει το πράγμα.
Αλλά από την άλλη, για να έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις, κατά πέσα πιθανότητα θα χρειάζεται χρόνος. Δηλαδή είναι λίγο φαύλος κύκλος. Μπορεί. Προσωπικές αξίες διαμεσολογητή. Το τελευταίο. Ωραία. Δηλαδή, όταν οι δικές σου αντιλήψεις, για παράδειγμα, για το γονικό ρόλο, ενεργοποιούνται, πώς μένεις ουδέτερος όταν μέσα σου διαφωνείς.
Καλά. πριν που συζητούσαμε ήθελα να το πω αλλά αυτό το κρατήσα μέσα μου γιατί δεν ακούγεται πάρα πολύ επαγγελματικό διαμεσολαβητικό ο δέτερος είσαι όχι απλά φαίνεσαι δεν μπορείς να είσαι ο δέτερος ρε παιδιά συγγνώμη γιατί τι κατάρρευση είναι αυτή όλου του podcast μας όχι απλώς προσωπική γνώμη το παίρνω πάνω μου εγώ έρευνα αυτό μου είναι πάρα πολύ δύσκολο σε κάποιες περιπτώσεις και το πόσο σφαίρος το έχουμε συζητήσει και με τις εγκοδευτεριές μας πόσο δύσκολο είναι και πόσο χρειάζεται μερικές φορές να λες στον εαυτό σου είσαι οδέτερος, είσαι οδέτερος, είσαι οδέτερη, είσαι οδέτερη το βασικό καλός ή κακός είναι να φαίνεσαι στα μέρη οδέτερη δεν είναι εύκολο να είσαι δηλαδή δεν γίνεται να κλείσει η πόρτα το βράδυ και να πας σπίτι σου από μια δημισολάβηση που δεν έχει τελειώσει Φυσικά αλλά έχεις πάρει κάποιες πληροφορίες Και να μην κάτσεις στο καναπέ και να σκέφτεσαι Τι άκουσα τώρα, πω πω ακόμα τι είπε αυτός Αλλά και εκείνη το απάντησε έτσι Αναγκαστικά θα το μεταβολήσεις κάπως
Όμως αυτό που δεν είναι Δεν μπορεί να βγει στα μέρη Εγώ νόμιζα ότι είναι σαν τη γυναίκα του Κέσσαρα Δηλαδή και πρέπει να Είμαστε ουδέτεροι και να φαινόμαστε Δεν σου έχει τύχει να μείνεις ουδέτερος Σε διαμεσολάβηση Συχνά. Α, οκ. Το λέω γιατί μην πω σε εγώ. Νομίζω αυτό είναι το προσωπικό στήχημα όλων μας. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με το όριο της δουλειάς.
Κατάλαβες. Όχι. Εδώ σε σχέση με το δίλημα, εγώ το λέω αυτό, αρμόμενοι από την ερώτηση της φιλίους. Αλλά ανεξάρτητα από αυτό, πώς μένεις ουδέτερος, χρήμα σου να χρησιμοποιείς τεχνικές, για να μπορέσεις να καταλαγιάσεις τις σκέψεις σου. ουσιαστικά την ενδεχόμενη διαφωνία σου δηλαδή εδώ τώρα για παράδειγμα εγώ ως γονιός και διαμεσολαβήτρια σε μια οικογενειακή υπόθεση που θα ταυτιστώ με δύο γονείς απέναντι με τον ένα από τους δύο κλπ είμαι υποχρεωμένη προφανώς να το δουλέψω μέσα μου με όλους τους πιθανούς τρόπους ώστε να μην βγει αυτό στη διαμεσολάβηση.
Γι' αυτό το κρίσιμο είναι βασικά να ξέρεις τι σε ενεργοποιεί δηλαδή όσο περισσότερο ξέρεις τι σε ενεργοποιεί. Κάπως πολύ πιο εύκολο βασικά μπορείς να ξέρεις πώς θα αντιδράσεις οπότε να το μαζεύεις και να παραμένεις ουδέτερος. Εγώ αυτό που θέλω να πω είναι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις που ανέφερες δηλαδή όταν οι δικές μου αντιλήψεις για το γονικό ρόλο για παράδειγμα ενεργοποιηθούν οριακά θα το χαρακτήριζα εύκολο να φανώ ουδέτερος.
Πώς όμως? να φανώ ουδέτερος είναι μέρος της δουλειάς μου ξέρω πως μπορώ να μιλήσω και να διαχειριστώ μια κατάσταση να φανείς, αυτό λέμε, ποιο είναι να είσαι όμως γι' αυτό χρησιμοποιείς αυτό το ρόλο αυτό είπα και εγώ πριν αυτό όμως είναι κάτι που γίνεται σχεδόν καθόλου τη διάρκεια της διαδικασίας πάντα ακούγονται πράγματα και από τους δικηγόρους και από τα μέρη που μπορεί να με ιδρυγκάρουν να με επιροδοτούν και όλα αυτά νομίζω ότι μαθαίνουμε αρκετά γρήγορα να το διαχειριζόμαστε αυτό το πράγμα, αλλά εάν μιλάμε για κάτι ακραίο, έχουμε πάντα τη δυνατότητα και από το νομικό μας πλαίσιο και από τη διοντολογία του επαγγέλματος να πάρουμε αποστάσεις, να δηλώσουμε την κατάσταση, να τη μοιραστούμε και να στείλουμε κάπου αλλού τα πράγματα.
Να. Να. Για να μην βλάψουμε τη διαδικασία. Να. Θέλει πολύ λεπτοχειρισμό και πολύ συγκεκριμένη στάθμης τώρα για να προχωράς σε τέτοια πράγματα. Εντάξει. Το σημαντικό είναι ότι δεν πρέπει ποτέ όταν διαπιστώσουμε ότι δεν είμαστε ουδέτεροι όχι δεν φαινόμαστε και τα λοιπά μόνο, δεν είμαστε ουδέτεροι να αφήσουμε το μυαλό μας να μην κάνει τη δουλειά του.
Ναι, να εκτροχιεστεί. Αυτό. Να πούμε για όλα αυτά τα διλήμματα ότι προφανώς δεν έχουν καμία σωστή απάντηση. Όχι. Δεν είναι προσωπικές μας αποφάσεις. Ναι, δεν προέρχονται από κανένα εγχειρίδιο, ούτε λέμε σε κανέναν ότι αυτά που λέμε εμείς είναι σοβαρά, στιβαρά. Μα μέχρι και διαφωνήσαμε και όλες. Μα μέχρι και απαντήσε μας τον ίδιο μπορεί σε ένα διάστημα άλλο χρονικό να είναι κάπως διαφορετικές, δηλαδή διαμορφώνονται.
Εμείς αυτό που λέμε μόνο από εδώ είναι ότι, και ίσως ενδιαφέρει μόνο τους συναδέλφους αυτό, είναι ότι πρέπει να γνωρίζουμε, να έχουμε πείγνωση πότε υπάρχει όντως ένα δίλημα ίσως όπως κάποια από αυτά που αναφέραμε πρέπει να είμαστε διαφανείς στον τρόπο που δουλεύουμε όταν υπάρχουν τέτοιου είδους διλήμματα δηλαδή γιατί τα καταλαβαίνουμε και σε κάθε περίπτωση αυτό που ξέρουμε και πρέπει να κάνουμε είναι να κρατάμε τη διαδικασία ασφαλή και παραγωγική ακόμα και όταν έχουμε τέτοιου είδους διλήματα ή άλλες οριακές καταστάσεις Αυτά Αυτά.
Νομίζω ότι η θεματική μας ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Πάμε να το... Με τα διλήμματα αυτά, με το παιχνίδι. Ήταν μεγάλα τα θέματα. Ήταν μεγάλα και βαρύνοντα, όχι γιατί... Πες την bullying για το... Πόση αντίφαση υπάρχει ανάμεσα στην εισαγωγή, με τα μικροθέματα, και στην πορεία του επεισοδίου. Έτσι, έτσι. Αν σας άρεσε το επεισόδιο, αν κάτι σας γέννησε, νέες απορίες, ή τη διάθεση να μοιραστείτε κάτι μαζί μας αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε ή αν κάτι σας προβλημάτισε μπορείτε να μας το γράψετε στα σχόλια και φυσικά μπορείτε και θα θέλαμε να στείλετε το επεισόδιο και σε άλλους.
Και όπως σε κάθε επεισόδιο πέρα από τα σχόλιά σας αναμένουμε αν θέλετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube και να μας ακολουθήσετε σε Spotify και Apple Podcast The Mediation Table και πατήστε και το κουδουνάκι για να σας έρχονται ειδοποιήσεις κάθε φορά που ανεβαίνει καινούργιο επεισόδιο. Το mail είναι στην περιγραφή των επεισόδιων.
Βρήκα ρόλο κι εγώ σε αυτό. Για πες. Θα πω πάλι. Πέντε αστέρια. Πέντε αστέρια. Αξιολόγηση. Σε πέντε αστέρια μου θυμίζει καταλήματα. Εντάξει, περιπτώσει. Εμένα μου θυμίζει ταβέρνα. Και ταβέρνα. Σε ακριβικό νησί. Σε αυτό. Σε αυτό. Με τα πέντε αστέρια. λοιπόν συγχαρητήρια ανοίγουμε τις ορίζοντες μας επαγγελματικούς χαιρετούμε μας έχει ήδη πιάσει μάλλον η καλοκαιρινή διάθεση η άνοιξη ποια άνοιξη καλοκαιρινή σας ευχαριστούμε που μας ακούτε χαιρετούμε μέχρι το επόμενο επεισόδιο να είστε καλά γεια σας αντί οντίο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα