S1EP18 – Μαρία-Λουίζα Ανδριακοπούλου: Συγκρούσεις στο σχολείο και Διαμεσολάβηση
The Mediation TableΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Διαμεσολάβηση από τα κάτω. Σε τί διαφέρει η σχολική διαμεσολάβηση από τις λοιπές μορφές της; Ποιές συγκρούσεις της σχολικής κοινότητας επιλύονται από τους μαθητές-διαμεσολαβητές; Τί ρόλο φέρει ο Συντονιστής; Ποιά οφέλη αποκομίζουν οι μαθητές-διαμεσολαβητές, οι μαθητές που συμμετέχουν στη σχολική διαμεσολάβηση, οι εκπαιδευτικοί, το σχολείο, η οικογένεια και η ίδια η κοινωνία; Ποιές αρχές υπηρετεί η διαμεσολάβηση στο σχολείο και με ποιά διαδικασία γίνεται; Πώς επιλέγονται οι σχολικοί διαμεσολαβητές; Ποιές είναι οι πρώτες αντιδράσεις των μαθητών; Τί είδους αντιστάσεις συναντάμε στη σχολική κοινότητα ως προς την εισαγωγή της διαμεσολάβησης ως πολύτιμου οργάνου επίλυσης των συγκρούσεων; Η καλεσμένη μας στο σημερινό επεισόδιο αφηγείται ιστορίες και βιώματα από την πολυετή προσπάθειά της να γνωρίσουν και ν’ αγκαλιάσουν τα σχολεία της επικράτειας τη σχολική διαμεσολάβηση.
Είναι το podcast “The Mediation Table” με την Αρετή Περδικομάτη, τη Φιλιώ Κωνσταντινίδη, τον Φοίβο Ξενάκη.
Email: [email protected]
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας! Γεια σας, γεια σας! Γεια σας! Συνεχίζουμε σήμερα με την ενότητα φιλοξενία των ανθρώπων της διαμεσολάβησης στο τραπέζι μας που και σήμερα συνδυάζεται με ένα ειδικό αντικείμενο, έτσι μια ειδική μορφή διαμεσολάβησης τη σχολική διαμεσολάβηση, πολύ αγαπημένη σε εμάς. Μαζί μας σήμερα στο τραπέζι μας για να συζητήσουμε για τη σχολική διαμεσολάβηση η Μαρία Λουίζα Ανδριακοπούλου.
Καλημέρα σε όλους! Λοιπόν, μερικοί σε καλές ορίζουμε λοιπόν και το πρώτο πράγμα που θέλουμε να μάθουμε είναι λίγα λόγια για σένα για τη σαδιοδρομία σου, τις ιδιότητες σου, την πείρα σου Είμαι δικηγόρος 34 χρόνια Είμαι διαμεσολαβήτρια 11-12 πάντως διαπιστεύτηκα με την πρώτη σειρά διαμεσολαβητών Είμαι εκπαιδεύτρια διαμεσολαβητών στην οικογενειακή και τη σχολική διαμεσολάβηση έχω και ένα μεταπτυχιακό diploma in counseling από το Πανεπιστήμιο του Strathclyde άρα έχω μελετήσει πάρα πολύ και τη συμβουλευτική που είναι αγαπημένο αντικείμενο για μένα είμαι μέλος της Διάλογος και εκπαιδεύτρια του ΕΟΔΙΝΑ Πολύ ωραία, πλούσιες όλες οι ιδιότητες Εμείς έχουμε συστήσει από τα επεισόδια μας πάρα πολλές φορές ως επωνυμία και ως εκπαιδευτριά μας αλλά το πρώτο πράγμα που θα θέλαμε να απαντήσεις εδώ είναι πώς διατηρείς την εσωτερική επαγγελματική ισορροπία με δεδομένο ότι για πάρα πολλά έτη όπως ανέφερες είσαι εργασιακά δυτή, μοιρασμένη και στη δικηγορία και στη διαμεσολάβηση.
Όταν είδα αυτή την ερώτηση πραγματικά τη σκέφτηκα γιατί λέω πώς τη διατηρώ. Καταρχήν με κόπο γιατί είναι διαφορετικές κάποιες από τις δεξιότητες της δικηγορίας και της διαμεσολάβησης είναι εντελώς διαφορετικές. εγώ βρίσκω ότι η σχολική διαμεσολάβηση με ανακουφίζει γιατί δεν την ώρα που λέει ο άλλος θα δώσω μόνο 500 ευρώ δεν σκέφτομαι ως διαμεσολαβήτρια μέσα μου παράλληλα αχά το δικαστήριο θα σου βγάλει 650 τι λες για αυτό άρα η σχολική διαμεσολάβηση με ανακουφίζει για αυτό γιατί είναι κάπως σαν σε μια φυσαλίδα διαφορετική από όλα τα υπόλοιπα τα οποία κάνα γιατί θεώρησες σημαντικό να ασχοληθείς με τη σχολική διαμεσολάβηση πριν από μια δεκαετία ασχολήθηκα με τη σχολική διαμεσολάβηση κανένα δύο χρόνια αφού ασχολήθηκα με τη διαμεσολάβηση τώρα δεν είναι πια τόσο μικρά αλλά τότε και τώρα έχω παιδιά που είναι ακόμα στο σχολείο και έβλεπα πόσο σημαντικό είναι να μπορούν να χειρίζονται να διαχειρίζονται, να λύνουν με κάποιο τρόπο τις συγκρούσεις.
Αν μένεις σε ένα σχολείο που ας πούμε αντιμετωπίζει θέματα ανταγωνισμού, αποκλεισμού των παιδιών, το ένα απ' το άλλο και τα αντιμετωπίζει κάθετα, ας το πω έτσι προς τα κάτω, παρεμβαίνουν οι διευθυντές, παρεμβαίνουν οι καθηγητές και λύνεται το θέμα, ok. Αν όμως στα περισσότερα σχολεία δεν γίνεται αυτό. Πρέπει άρα να υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος να μπορούν να λυθούν διαφορές που ξεκινάνε από μικρές, για τα μικρά παιδιά είναι πάρα πολύ βασανιστικές και γιγαντώνονται μετά.
Και είχα δει ότι δεν υπάρχει γενικά, τότε καθόλου ούτε συζητιόταν καν αρχικά, δεν υπήρχε πλαίσιο πρόβλεψης για αυτό το πράγμα, το οποίο αντίθετα στο εξωτερικό ήταν πολύ πιο ανεπτυγμένο. Μεριλού τι είναι η σχολική διαμεσολάβηση και ποιος είναι ο σκοπός της Η σχολική διαμεσολάβηση είναι η επίλυση διαφορών μικρής και μεσαίας κλίμακας μεταξύ των μαθητών Τι λέμε και διαμεσολάβηση ομοτήμων γιατί τις διαφορές τις επιλύουν άλλοι μαθητές που έχουν λάβει κατάλληλη εκπαίδευση για διαμεσολαβητές Τα ίδια τα παιδιά δηλαδή Τα ίδια τα παιδιά Ο σκοπός τώρα, είπαμε και το σκοπό Ο σκοπός της είναι να βοηθήσει στην επίλυση καταρχάς μιας συγκεκριμένης σύγκρουσης, ο πρώτος στόχος.
Ο δεύτερος είναι να μπει σε ένα σύστημα αντιμετώπισης των συγκρούσεων στο σχολείο, μικρής συνήθως και μεσαίας κλίμακας, απελευθερώνει από τη μια πλευρά τους εκπαιδευτικούς από τον άχαρο ρόλο, έλα στο γραφείο μίλα με τον διαστηντή, και βοηθάει τα παιδιά να αποκτήσουν ευθύνη για τις πράξεις τους, να καταλάβουν τι αντίκτυπο έχουν αυτές οι πράξεις τους στους άλλους τους συμμαθητές τους και να δημιουργηθεί ένα κλίμα γενικά συνεννόησης ή δυνατόν κατανόησης έστω επικοινωνίας μεταξύ τους.
Μιλήσαμε πριν, μιλάμε γενικώς για μαθητές. Σε ποιες ηλικίες μαθητών μπορεί να εφαρμοστεί η σχολική. Στο συνέδριο της διαμεσολάβησης που ήταν ένα διεθνές πριν λίγες μέρες, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο για την ακρίβεια, της Διεθνούς Ένωσης Δικηγόρων, γνώρισα διαμεσολαβήτρια που έκανε στη Νέα Υόρκη από παιδιά νηπιαγωγείου.
Και στα παιδιά νηπιαγωγείου δεν είναι βέβαια, καθόμαστε στο τραπέζι όπως θα εξηγήσουμε ενδεχομένως αργότερα για τα παιδιά σε έκτης δημοτικού και μετά, ήταν να μαθαίνουμε να μιλάμε για συναισθήματα, να γνωρίζουμε τα συναισθήματα, να γνωρίζουμε μια πράξη που έγινε και κοιτάμε με αυτόν τον τρόπο κάπως να καταλάβουν το ένα παιδί τι αισθάνθηκε το άλλο.
Μάλιστα. Τι όμορφο. Ποια θα έλεγες ότι είναι η ειδοποιώς διαφορά της από τις λοιπές εξειδικευμένες μορφές διαμεσολάβησης, όπως αυτή προκύπτει από το έργο ενός διαμεσολαβητή που μετεκπαιδεύεται στη σχολή τη διαμεσολάβηση. Κοίταξε, όταν οι άλλες εκπαιδεύσεις, ας το πούμε ο διαμεσολαβητής εκπαιδεύεται για να κάνει ο ίδιος διαμεσολαβήσεις, ο οικογενειακός ο κτηματολογικός και ο εμπορικός διαμεσολαβητής εκπαιδεύονται για να κάνουν οι ίδιοι τη διαμεσολάβηση.
Η εκπαίδευση που κάνουμε εμείς, επειδή αυτή είναι ουσιαστικά διαμεσολάβηση ομοτήμων, Είναι εκπαιδεύουμε καθηγητές για να δημιουργήσουν ομάδες μαθητών και να εκπαιδεύσουν τους μαθητές. Άρα ο εκπαιδευόμενος στη σχολική διαμεσολάβηση καλείται αφενός να καταλάβει τι είναι η σχολική διαμεσολάβηση, πώς λειτουργεί γιατί αλλιώς δεν θα μπορεί να το διδάξει.
Αφετέρου καλείται να οργανώσει ένα πρόγραμμα διαμεσολάβησης το οποίο θα δώσει στους καθηγητές. Και εκείνοι μετά το περνάνε στους μαθητές. Τους περνάνε, δημιουργούν ομάδες μαθητών διαμεσολαβητών. Σε τι διαφέρει η σχολική διαμεσολάβηση συγκριτικά με την τιμωρία ή την πειθαρχική εν γένει αντιμετώπιση μιας σύγκρουσης εντός σχολικής κοινότητας.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι η σχολική διαμεσολάβηση δεν αποκλείει την πειθαρχική διαδικασία που θέλει τυχόν να επιβάλλει το σχολείο. Η σχολική διαμεσολάβηση βοηθάει στο δύο άτομα που έχουν μεταξύ τους ως ένα βαθμό αισθάνεται ότι το άλλο άτομο το διώκει, το κακοποιεί, κουτσομπόλευει γι' αυτό. Μπορεί να απευθυνθεί στο άλλο άτομο και να προσπαθήσει ο ένας με τον άλλον να επικοινωνήσουν και να υπάρξει μια άλλη λοκατανόηση.
Δεν μπορώ να πω, προσπαθώ να το σκεφτώ μάλλον, αλλά η τιμωρία δεν έχει καθόλου αυτό το σκοπό. Η τιμωρία έχει σκοπό αποτροπή, έχει σκοπό συνέπειες του σχολείου, να το πω, που πρέπει να επιβάλλει το σχολείο. Δηλαδή, είναι άλλο αν εγώ θα συνενοηθώ με εσάς γιατί έριξα, ας πούμε, στο φίβο μια καρπαζιά. Είναι άλλο αυτό. Και άλλο μετά αν θα αποφασίσουμε, θα συζητήσουμε με το φίβο και θα αποφασίσουμε μεταξύ μας κάποια πράγματα ή όχι.
Και είναι άλλο αν εσύ ως σχολείο λες ότι εγώ δεν θέλω να ρίχνουν καρπαζιές ή μαθητές μεταξύ τους. Άρα, άρα σε τιμωρώ για να μην ξαναρρίξεις την καρπαζιή. Σοφρονίζω. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο. Ναι, ναι. Γιατί τα παιδιά διαμεσολαβητές και όχι εκπαιδευτικοί. Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση και θέλω να πω ότι υπάρχουν σχολές οι οποίες θεωρούν ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν.
και οι καθηγητές εκτός από να εκπαιδεύσουν μάλλον μπορούν να διαμεσολαβήσουν και τα παιδιά. Σχολές σκέψεις εννοούμε. Σχολές σκέψεις εννοούμε, δεν εννοούμε σχολεία. Αυτό γίνεται, δηλαδή εγώ θεωρώ ότι είναι το σωστότερο γιατί τα παιδιά είναι αυτό που λέμε, μου λέει μάλλον και η Ευγενία πιο πολύ, η Ευγενία Ισαρίδου, η συνάδελφος με την οποία κάνουμε το πρόγραμμα, είναι κοντά στην πηγή.
Τα παιδιά είναι πολύ γνήσια, μπορούν να καταλάβουν τα μηνύματα που στέλνουν οι συμμαθητές τους και δεν έχουν την τάση να τα σοφρονήσουν, να τους δείξουν, να πούνε μα τώρα πώς θα σου φαινόταν αν σου το έκανε αυτό. δεν χρησιμοποιούν τις πεπατημένες οδούς των εκπαιδευτικών, οι οποίες από το ρόλο του εκπαιδευτικού είναι καλές και χρήσιμες.
Δεν είναι όμως αυτό που καλούνται να κάνουν στη σχολική διαμεσολάβηση. Μάλιστα. Ποιος ο ρόλος των μαθητών διαμεσολαβητών και ποιος ο ρόλος του προσώπου του συντονιστή? Απάντηση αρχίζω ανάποδα. Ο συντονιστής δημιουργεί καταρχάς το πρόγραμμα, αφού έχει πάρει από εμάς γενικές οδηγίες, από εμάς ως εκπαιδευτές γενικές οδηγίες, δημιουργεί ανάλογα με το σχολείο του και τις ανάγκες του, δημιουργεί ένα πρόγραμμα.
Συνήθως 20-25 ώρων, καταρχάς για να διδάξει τη θεωρία των συγκρούσεων, της διαμεσολάβησης, τις αρχές, τα στάδια, όλα αυτά, τις τεχνικές. Μετά διαλέγει την ομάδα των παιδιών. Αφού διαλέξεις την ομάδα, την εκπαιδεύεις. Προτιμάμε εμείς όταν κάνουμε εκπαίδευση σε σχολεία να είναι τουλάχιστον δύο άτομα από κάθε σχολείο. Γιατί με αυτόν τον τρόπο ξέρουμε ότι δεν θα πέσει στην πλάτη ενός αυτό το έργο που είναι πάρα πολύ δύσκολο.
Συνήθως οι εκπαιδεύσεις γίνονται εκτός σχολικού ωραρίου. Κάποιες φορές μέσα στα πλαίσια κύκλων ομήλων μπορεί να γίνουν και εντός. γιατί η αλήθεια είναι ότι ειδικά τα μεγαλύτερα παιδιά με φροντιστήρια υποχρώσεις δεν τα κρατάς εύκολα πάνω από το σχολικό ωράριο. Άρα εκπαιδεύουν την ομάδα, μετά κάνουν άνω 15 μέρες, 2 ώρες συναντήσεις, συνήθως αν υπάρχει δυνατότητα και κατά βδομάδα.
Διατηρούν την ομάδα ζωντανή, το ενδιαφέρον με εκπαιδεύσεις, παιχνίδια ρόλων. Οι συντονιστές με τους μαθητές λέμε. Με τους συντονιστές με τους μαθητές, ναι. κάνουν όλη αυτή τη δουλειά ώστε να διατηρείται ζωντανή ομάδα. Όταν με το καλό έρθουν οι διαμεσολαβήσεις ορίσουν το ζευγάρι των διαμεσολαβητών που θα κάνει τη διαμεσολάβηση και στέκονται πραγματικά πολύ κοντά στους διαμεσολαβητές όχι μέσα στην αίθουσα αλλά αμέσως απ' έξω για να τους βοηθήσουν, να τους υποστηρίξουν όταν έχει τελειώσει η διαμεσολάβηση να μεταφέρουν ενδεχομένως όλοι μαζί να συζητήσουν όχι με προσωπικά στοιχεία, το τι αποκόμισαν από τη διαμεσολάβηση με την ομάδα και επειδή είναι μια συνεχής δουλειά σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, είναι αρκετά κοπιαστική πρέπει να πούμε.
Άρα, μείναμε στο ρόλο του μαθητή-διαμεσολαβητή. Ο μαθητής-διαμεσολαβητής συμμετέχει στην ομάδα των διαμεσολαβητών. Όταν συμμετέχει στα role plays, θα πρόσθεται τη φράση συμμετέχει ενεργά ή δυνατόν και κάνει όταν του ζητηθεί μαζί με ένα συμμαθητή του, τη διαμεσολάβηση. Πάει δηλαδή στους δύο μαθητές που έχουν τη διαφορά και τους βοηθάει βασικά με τις δεξιότητες που θα έχει αποκτήσει να επικοινωνήσουν.
Σωστά. Άλληστο. Λοιπόν, πάμε να δούμε λίγο το αντικείμενο στη σχολική διαμεσολάβηση. Ποιες συγκρούσεις δηλαδή εμπίπτουν στη σχολική διαμεσολάβηση και τι δεν επιλύεται με σχολική διαμεσολάβηση Και ποιος το αποφασίζει όλο αυτό. Δηλαδή για ποια είδη τσακωμών, για ποια είδη διαφορών, συγκρούσεων. Θα έλεγα μικρής έως μεσαίας εμβέλεια συγκρούσεις.
Κουτσομπολιά, μικροσπροξήματα, προσβολές, αποκλεισμός από παρές. δεν εμπίπτουν διαφορές που έχουν μέσα βία, έτσι, δεν εμπίπτει το μπούλινγκ στη σχολική διαμεσολάβηση, γιατί υπάρχει μεγάλη ανισότητα δυνάμεων. Δεν βάζουμε έναν μικρό Δαβίδ να ανεμετρηθεί με έναν παντοδύναμο γολιά, έτσι, και μάλιστα μπροστά σε δύο μαθητές, οι οποίοι ενδεχομένως να κινδυνεύουν κι αυτοί από ένα παιδί το οποίο μπορεί και αυτοί να φοβούνται.
Άρα, μικρής ως μεσαίας, όπως είπαμε, εμβέλεια. Α, επίσης, να μην υπάρχει χρήση ναρκωτικών, εινοπνεύματος, κάτι που απαιτείται και στη διαμεσολάβηση ενηλίκων, για να είναι ο άλλος να έχει μια κατάσταση συνειδητότητας και να μπορεί να κάτσει να συζητήσει. Εγώ για να το πω απλά, εάν πάρω την τσάντα τους μαθητή μου και τους σκίσω όλα τα βιβλία και τα πετάξω το παράθυρο, μπορούμε να απευθυνθούμε στους σχολικούς διαμεσολαβητές μας.
Μπορούμε να απευθυνθούμε, ναι. Μπορούμε να απευθυνθούμε. Τώρα το τι θα κάνουν και οι καθηγητές. Λοιπόν, έχεις παρατηρήσει Μεριλού ή έχεις μια εικόνα να μας πεις κατά πόσο τα social media που υπάρχουν στις ζωές των παιδιών σήμερα και έχουν λογαριασμού στα περισσότερα από αυτά, αν όχι σε όλα. Αυτό επιδρά στις συγκρούσεις που αντιμετωπίζουν στο πλαίσιο της σχολικής κοινότητας τρόπο το έχεις παρατηρήσει τι ιδέα έχεις γι' αυτό νομίζω ότι αυτό που είχε επιδράσει πάρα πολύ ήταν η απομόνωση του COVID εκεί περισσότεροι καθηγητές μας είχαν πει ότι είχαν διαφορά και αύξηση των επιθετικών συμπεριφορών των παιδιών τώρα τα social media πιστεύω ότι πολλαπλασιάζουν το κύμα αντίδρασης ή το κύμα φημού που μπορεί να έχει κάποιος, δηλαδή είμαι εγώ πες θυμωμένη με την αρετή έτσι, θα ήταν ένας τσακωμός μεταξύ μας, άντε να εμπλεκόταν ο φίβος ας πούμε άντε να μπαινε και η φιλιά σαν κολλητή τρεις, τέσσερις πέντε και άντε και μισή τάξη δέκα άτομα, με τα social media άμα το γράψω, ξεσπάει κανονικός
πόλεμος, πάρα πολύ δηλαδή όλο αυτό πολλαπλασιάζεται το κύμα αν θέλετε αγγίζει πολύ περισσότερες ακτές με το απλό πετραδάκι που θα ρίξεις. Διωγώνεται η σύγκρουση στην πραγματικότητα. Αυτό θες να πεις. Το αναφέραμε και σε προηγούμενες ερωτήσεις έτσι, αλλά να το πούμε λίγο και πιο συγκεκριμένα. Ποια περιστατικά ξεπερνούν το ρόλο του μαθητή διαμεσολαβητή και πότε απαιτείται παρέμβαση εν υλίκου.
Για μένα καταρχάς, αυτό θα το έχουν ήδη φιλτράρει οι συντονιστές. Δηλαδή θεωρώ σχετικά πίθανο, εκτός αν είναι κάτι που θα εκδηλωθεί την ώρα της διαμεσολάβησης, οπότε και οι μαθητές πρέπει να το σταματήσουν, θεωρώ σχετικά πιθανό να φτάσει στους μαθητές ένα πάρα πολύ σοβαρό επεισόδιο. Θεωρώ ότι όπως αυτό που λέω πάντα και για τις διαμεσολαβήσεις εν υλίκων, στο τραπέζι της διαμεσολάβησης κάθονται τέσσερις της σχολικής.
Δεν θέλω να κάθεται ο φόβος πέμπτος. που αυτό σημαίνει ότι αν τα παιδιά οποιαδήποτε στιγμή δεν μπορούν να κάτσουν δίπλα με έναν άνθρωπο που μου δημιουργεί φόβο ή δημιουργεί φόβο στους διαμεσολαβητές. Γι' αυτό ακριβώς και ο συντονιστής ρωτάει και τους μαθητές αν μπορούν να κάτσουν ο ένας απέναντι στον άλλον και τα διαμεσολαβητάκια αν και αυτά μπορούν να κάτσουν απέναντι.
Άρα δεν πρέπει να υπάρχει φόβος, πρέπει να υπάρχει μια σχετική ισότητα, πρέπει να υπάρχει μια, δεν εννοώ ότι πρέπει να είναι ομοιόμορφοι οι χαρακτήρες, αλλά να μην βάλουμε μέσα παιδιά τα οποία θα κακοποιηθούν τελικά από αυτή τη διαδικασία. Γι' αυτό και υπάρχει ομάδα διαμεσολαβητών και ο συντονιστής στέλνει το κατάλληλο ζευγάρι νομίζω σε κάθε διαφορά.
Έτσι. Ή αν ο συντονιστής κρίνει ότι δεν υπάρχει κανένας κατάλληλος, γιατί βασικά αυτή η διαφορά δεν είναι για διαμεσολάβηση, έστω και αν τα παιδιά θέλουν να πάνε, μπορεί να πει περάστε στο γραφείο. Δεν κάνει αυτό, γιατί αυτό ο καθηγητής είναι από τις βασικές του δουλειές του, να προστατεύσει και τα παιδιά που λαμβάνουν μέρος στη διαμεσολάβηση και τα μαθητάκια διαμεσολαβητάκια.
Ωραία. Ποια θα έλεγες ότι είναι τα βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ωφέλη της σχολικής δημοσολάβησης. Καταρχάς, επαναλαμβάνω, λύνεται η σύγκρουση. Άρα δεν διαιωνίζονται οι συγκρούσεις. Έχουμε ακούσει περιστατικά συγκρούσεων που διωγγώθηκαν στο γυμνάσιο που λέγανε τα παιδιά να ενοχλεί από το δημοτικό. Άρα το πρώτο είναι ότι δεν διωγγώνονται οι συγκρούσεις.
λύνονται, να το πω έτσι, παρεξηγήσεις δεν δημιουργούνται κλίκες, ομάδες που η μία μισεί την άλλη υπάρχει άρα ένα κλίμα συνεννόησης, συζήτησης μαθαίνουν οι μαθητές ότι μπορούμε και να το συζητήσουμε δεν χρειάζεται να τον σπάσω ή να τη σπάσω στο ξύλο ή να δημιουργήσω, να κάνω κλίκα, να τον αποκλείσω για τα παιδιά έχουν πάρα πολλούς τρόπους για να τιμωρούν εντός ή εκτός εισαγωγικών το ένα το άλλο που νομίζω είναι και εφηβρετική σε σχέση με αυτούς που θα σκεφτόμασταν εμείς.
Με φατρίες, με πολλά. Με πάρα πολλά και ο αποκλεισμός παίζει πάρα πολύ. Θεωρώ ότι βασικό είναι το να διαπαιδαγωγηθούν τελικά υπεύθυνα παιδιά, παιδιά τα οποία αναλαμβάνουν την ευθύνη τους, μπορούν να αντιμετωπίσουν ειρηνικά τις συγκρούσεις τους και μπορούν να φέρονται με έναν τρόπο που να είναι αποδεκτός από τους συμμαθητές τους χωρίς κάποιος να χρειάζεται να έχουν το βούρδουλα, χωρίς να πρέπει να τους το επιβάλλουν κάποιοι.
Έχουν την ευθύνη να λύνουν τα προβλήματά τους και έχουν και τη δύναμη και την ικανότητα να λύνουν τα προβλήματά τους που αυτό είναι πάρα πολύ βασικό θεωρώ, γιατί πολλές φορές τα παιδιά αισθάνονται αποδυναμωμένα όταν βρίσκονται στο επίκεντρο μιας σύγκρουσης. Ποιες είναι οι βασικές αρχές της σχολικής διαμεσολάβησης? Το σκέφτομαι. Θα έλεγα ισότητα.
Είναι μια βασική διαφορά. Θα έλεγα ότι είναι ο σεβασμός στον άνθρωπο, ο σεβασμός αυτός που κάθεται απέναντί μας και μας μιλάει, η ικανότητα να ακούμε, που δεν ξέρω αν αυτό είναι αρχή, Μάλλον είναι δεξιότητα, αλλά το αφήνω χώρο στον άλλον. Ακούω στον άλλον, είμαι εδώ για να βοηθήσω τον άλλον. Έτσι. Αυτό θεωρώ. Δηλαδή, ακόμα και ένας μαθητής που αισθάνεται λιγότερο ικανός.
Άμα πάει στη διαμεσολάβηση με πρόθεση να ακούσει και με πρόθεση να βοηθήσει, αφού έχει ακούσει, νομίζω δεν θα τα πάει άσχημα. Εγώ παίρνω πάσα από μία λέξη που χρησιμοποίησες Τι δεξιότητες ή τεχνικές Χρειάζεται να καλλιεργούν Ή να διαθέτουν εκ των προτέρων ενδεχομένως Οι μαθητές, οι αμεσολαβητές Θεωρώ ότι όλες Τις δεξιότητες Καλλιεργούνται Δηλαδή δεν νομίζω ότι υπάρχει παιδί Αν δεν έχει κάποιο βιολογικό Πρόβλημα Εμείς έχουμε δει ακόμα και παιδί με αυτισμό να έχει συμμετάσχει στις ομάδες.
Θεωρώ ότι είναι κάτι εντελώς μέσα στα ανθρώπινα όρια. Που μαθαίνεται, εν πάση περίπτωση. Είναι κάτι που μαθαίνεται, κατακτάται και υπάρχουν και πολλά παιδιά, βέβαια, όπως και ενήλικες, που το έχουν φυσικό. Άρα, εμείς πρέπει, δηλαδή, ο μαθητής διαμεσολαβητής πρέπει να είναι ένα άτομο που να ακούει καλά, Άρα η ενεργητική ακρόαση ίσως να είναι η σημαντικότερη δεξιότητα που πρέπει να έχει.
Τεράστια αυτιά, μεγάλο χώρο για τους άλλους, μεγάλο χώρο. Επίσης να μπορεί να διευθύνει τη συζήτηση, άρα και κάποια ηγετική ικανότητα, δηλαδή να μπορεί να παρέμβει όπου είναι, να μπορεί να συνεργαστεί, άρα και συνεργατικότητα, με το σύνδιαμεσολαβητή του για να μην πατάει ο ένας τα πόδια του άλλου και να ξέρουν ποιο είναι το επόμενο βήμα που θα κάνουν να μπορούν να συνεννούνται με τα μάτια άρα θέλει και μια εξυπνάδα πώς μπορείς να βλέπεις γύρω το χώρο να μπορείς να βλέπεις τα μέρη τις κινήσεις τους το αν αισθάνονται άνετα ή όχι παρατηρητικότητα παρατηρητικότητα αλλά μια παρατηρητικότητα πώς να το πω με κατανόηση, με αγάπη φυσικά καλό είναι να έχουν συνέστηση ίσως και να είναι απαραίτητο να μπορούν να μπουν στη θέση του άλλου να καταλάβουν έστω και αν είναι τελείως διαφορετικοί από αυτούς να μπορούν να έχουν συνέστηση του τι νιώθουν εκείνη την ώρα αν δηλαδή κάτι με κάνει και νιώθω άβολα συνειδητοποιώ εγώ ότι με κάνει και νιώθω άβολα άρα δεν περνάω το άβολό μου στον άλλον
για να τον κάνω να νιώσει εκείνος άκολα και βέβαια μεγάλη αποδοχή αποδοχή που δεν σημαίνει συμφωνία με ό,τι μου λένε οι άλλοι αλλά σημαίνει μπορώ να δεχτώ εκείνο το μέρος, όλο το μέρος της εμπειρίας τους αναγνωρίζοντας ότι μου ταιριάζει ή δεν μου ταιριάζει. Πολύ ωραία. Πάμε λοιπόν λίγο και στα διαδικαστικά. Πες μας Μεριλού, ποιος προτείνει τη σχολική διαμεσολάβηση όταν έχουμε ένα περιστατικό στη σχολική κοινότητα Ποιος το προτείνει Όλοι, δηλαδή μπορούν να το προτείνουν καταρχάς ένας από τους δύο μαθητές που τσακώνονται Μπορεί να το προτείνουν τα παιδιά που τους παρατηρούν στο χώρο Εφόσον ξέρουν ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα στο σχολείο τους Μπορεί να το προτείνει ο καθηγητής που επιτηρεί στο διάλειμμα ή ο καθηγητής που είναι στην τάξη μπορεί να το προτείνει και ο συντονιστής καθηγητής μπορεί ακόμα και ο διευθυντής να το προτείνει.
Μπορεί να πει μπορούμε να λύσετε τη διαφορά μεταξύ σας ή να περάσετε από το γραφείο. Που βέβαια επειδή η διαμεσολάβηση είναι καταρχάς μια εθελοντική διαδικασία καλό είναι να έχουν συνειδητοποιήσει πέραν του γραφείου ότι θα τους ωφελήσει και σε κάτι άλλο. Σωστά. Άρα όλοι μέσα στη σχολική κοινότητα μπορούν να την προτείνουν.
Ωραία. Πρακτικά έχεις κάποιο παράδειγμα από ένα σχολείο, πώς το εφαρμόζουν, δηλαδή μας έχεις πει κατά καιρούς ιδιωτικά κάποια πράγματα. Υπάρχουν καταρχάς σχολεία που έχουν παιδιά, γιατί αυτό νομίζω ήταν ένα σχολείο που το έχει εφαρμόσει και με λίγο μικρότερα παιδιά, που έχουν καπελάκι του διαμεσολαβητή, παιδιά γυμνασίου και ένα κονκάρτα που λέει είμαι διαμεσολαβητής.
έχουν μπάνερ στο σχολείο έχουν αφήσες λένε, κάνουν στις εκδηλώσεις τους μέσα περιλαμβάνουν και μια εκδήλωση πρόφησης της διαμεσολάβησης λένε ότι εμείς είμαστε ένα σχολείο που λύνουμε έτσι τις διαφορές μας έχουν κουτί έχουν κουτί ξέρουν σε ποιους καθηγητές μπορούν να απευθυνθούν τα παιδιά ή σε ποιους μαθητές Πάμε και στην καθαυτή διαδικασία Ποια είναι η δομή της, τι στάδια έχει Μια σχολική διαμεσολάβηση, έχουν έρθει τα παιδιά, έχουν έρθει λοιπόν όλοι μαζί, κάθονται στο τραπέζι.
Τραπέζι. Τι ακολουθεί. Ωραία. Ακολουθεί η λεγόμενη εισαγωγή. Συστήνονται οι μαθητές, μεταξύ τους και οι διαμεσολαβητές, που πάρα πολλοί μαθητές λένε, μα αφού τους ξέρουμε γιατί να συστηθούμε, γιατί εδώ έχουμε ένα διαφορετικό ρόλο. Έχουμε άλλη ιδιότητα. εξηγούνε τους κανόνες συστήνονται όχι μόνο με τα ονόματα εξηγούνε λίγο τι ήρθαν να κάνουν στη διαμεσολάβηση τα παιδιά εξηγούνε τους κανόνες της διαμεσολάβησης και ρωτάνε όλους να τους πούν αν συμφωνούν αφού γίνει αυτό μετά κάθε μέρος λέει είμαστε στο δεύτερο στάδιο κάθε μέρος λέει την ιστορία του δηλαδή πες μου τι συνέβη αρετή λέει η αρετή τι συνέβη και εκεί δεν πάω να ρωτήσω τη φιλιά έτσι έγινε φιλιά.
Λέω πες μου κι εσύ φιλιά τι συνέβη έτσι ώστε κανένα από τα μέρη να μην εστανθεί ότι παίρνω την ιστορία του άλλου σαν δεδομένη. Ακριβώς. Μετά από αυτό κάνουμε τη διερεύνηση που οι διαμεσολαβητές ρωτάνε ερωτήσεις να εμβαθύνουν στις ιστορίες που έχουν ακούσει. Οι ερωτήσεις συνήθως προτιμάμε να είναι ανοιχτές, δηλαδή όχι ερωτήσεις που απαντιώνται με ναι ή όχι.
Ρωτάνε για, διερευνούν μάλλον, όχι μόνο για γεγονότα και όχι σαν ανακριτές δικαστές, αλλά για ανάγκες, για συναισθήματα, ώστε να μπορέσουν να εκφράσουν τα μέρη τι τους όθησε, τι τους ενοχλεί, τι τους φόβησε, να εκφράσουν με ειλικρίνεια τα συναισθήματα. τους. Έτσι. Μετά τη διερεύνηση, είμαστε στο καταιγισμό λύσεων, βρέχει λύσεις, όσο πιθανές και απίθανες να είναι και μετά από αυτό, αν επιτευχθεί κάποια συμφωνία, τα μέρη επιλέγουν άρα αν θέλουν κάποια λύση από αυτές που τους φαίνεται καλή, ναι, γίνεται μια συμφωνία που συνήθως δεν είναι γραπτής.
Τις μικρότερες ηλικίες ενδεχομένως θέλουν να γράψουν και να υπογράψουν κάτι και Και μετά από αυτό κάποιες φορές λένε αν χρειάζεται η διαμεσολαβητή, ρωτάνε αν μπορούμε να επανέλθουμε σε μια βδομάδα, σε κάποιες μέρες μπορούμε να επανέλθουμε για να συζητήσουμε ξανά πώς θα πήγε η συμφωνία. Σωστά. Πολύ ωραία. Τι θεωρείτε επιτυχία στη σχολική διαμεσολάβηση.
Νομίζω μπορούσα να απαντήσω με δύο λέξεις. Η επικοινωνία. Άψογα. Έστω ότι ως εκπαιδευτές καθηγητών στην σχολική διαμεσολάβηση θέλουμε να παρουσιάσουμε τη σχολική διαμεσολάβηση ως μέθοδο επίλυσης συγκρούσεων στην σχολική κοινότητα Πώς διαπιστώνουμε αν το συγκεκριμένο σχολείο έχει ανάγκη και ή ειδικές αιτίες να εισαγάγει πρόγραμμα σχολικής διαμεσολάβησης Τώρα αυτό θα ακουστεί λίγο περίεργο που θα πω αλλά πιστεύω ότι όλα τα σχολεία έχουν ανάγκη τα περισσότερα απλώς δεν το συνειδητοποιούν δηλαδή είναι πάρα πολλές περιπτώσεις που και σε σχολεία εξωτερικού βιούμεθα λέμε με την ευγενία κάποια θέματα και λένε εμείς δεν έχουμε τέτοια προβλήματα θεωρώ ότι όλα τα σχολεία το χρειάζονται γιατί δεν υπάρχει μέρος όπου υπάρχει 100% ομόνια όλων των ανθρώπων δεν είναι κλόνοι άνθρωποι δημιουργούνται θέματα και νομίζω ότι κάθε σχολείο έχει να οφεληθεί από το να αντιμετωπίζονται τα μικροπροβλήματα σε μια φάση όταν πρωτού γιγαντωθούν.
Έτσι. Και μην ξεχνάμε ότι και ένα σχολείο είναι ένας νοτανός οργανισμός με άτομα που εναλλάσσονται. Δεν είναι αυτό και τέλος. Οπότε, αλλά πάσα ώρα και στιγμή μπορούν να προκύψουν συγκρούσεις. Ναι, και εναλλάσσονται τα σχολεία. Αλλά ας πούμε ακόμα και στον διδακτικό προσωπικό που ενδέχομαι ένωση να μην εναλλάσσετε το σιξάκι και υπάρχουν πολλές συγκρούσεις άρα το μήνυμα γενικά που προσπαθούμε να δώσουμε εισάγοντας μία διαμεσολάβηση στο σχολείο είναι οι συγκρούσεις είναι ανθρώπινες ακόμα και με τον εαυτό μας συγκρούμαστα πολύ, πολλό μάλλον και με τους άλλους δεν είναι ντροπή να είναι το σχολείο σας να έχει συγκρούσεις τις επιλύνουμε με τρόπο ειρηνικό και υπεύθυνο, γρήγορα προτού γιγαντωθούν Έστω λοιπόν ότι πούμε ότι το συγκεκριμένο σχολείο ας πούμε ένα συγκεκριμένο σχολείο έχει την ανάγκη εφαρμογής ενός προγράμματος σχολικής διαμεσολάβησης τι ισχύει με εγκρίσεις άδειες, συγκαταθέσεις για την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία
και τι ισχύει αντίστοιχα για την εκπαίδευση των μαθητών Καταρχάς πρέπει να εγκριθεί το πρόγραμμα από το Σύλλογο των Καθηγητών. Έτσι. Άρα, πρέπει να παρουσιαστεί το πρόγραμμα, να κρυθεί. Φαντάζομαι να περάσει πρώτα να το δει. Ο διευθυντής αυτά, δηλαδή υπάρχει μια συνεννόηση σχετικά με αυτό το θέμα, πρέπει να εγκριθεί και στη συνέχεια να κανονιστεί σε ποιο πλαίσιο από αυτά που προβλέπονται μπορεί να μπει μέσα αυτό το πρόγραμμα.
έτσι, δηλαδή παλιά υπήρχαν τα προγράμματα αγωγής υγείας ξέρω εγώ τώρα νομίζω τα έχουν μετονομάσει σε κάτι άλλο πάντως είναι διάφοροι κύκλοι με εκπαιδευτικό περιεχόμενο που αντιμετωπίζουν κάποιες δεξιότητες πέρα από τα σχολικά μαθήματα εκεί συνήθως θα ενταχθεί αυτό το πρόγραμμα ή οι ίδιοι οι μαθητές πρέπει να πάρουν καταρχάς σε έγκριση πρέπει να πάρουν οι καθηγητές από τους γονείς για όποιους συμμετέχουν ως εκπαιδευόμενοι μαθητές για σχολική διαμεσολάβητες και από εκεί και πέρα γίνεται μια ενημέρωση στους γονείς ότι το σχολείο συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα, έχει μάλλον, όχι συμμετέχει, το σχολείο έχει εγκαφιδρήσει ένα πρόγραμμα σχολικής διαμεσολάβησης.
Για πόσα αίτη κρίνεται οφέλιμο ένα σχολείο να δεσμευτεί, ότι θα επενδύσω σε ένα πρόγραμμα σχολικής διαμεσολάβησης, στο σχολική κοινότητα. Τι λες. Κοίταξε. Για πάντα θα έλεγα εγώ. Αλλά γιατί πάντα είναι χρήσιμο. Και η δεύτερη η ρεαλιστική απάντηση είναι για όσο μπορεί. Γιατί υπάρχουν στα σχολεία προβλήματα. Φεύγουν, έρχονται συνεχώς καινούργοι καθηγητές.
Αυτό είναι αναπληρωτές πολλοί καθηγητές. Αυτό είναι καλό να έχει μια συνέχεια. Δηλαδή αν υπάρχουν σε ένα σχολείο δύο-τρεις καθηγητές. Που μπορούν να το συνεχίζουν. Υπάρχουν πολλοί τρόποι επιλογής. Εγώ θα έλεγα ότι πρέπει να γίνει με την περισσότερη δυνατή αντιπροσωπευτικότητα. Δηλαδή να υπάρχουν μέσα στην ομάδα διαμεσολαβητών μαθητές από όλες τις υποομάδες μαθητών που μπορεί να υπάρχουν στο σχολείο.
Δηλαδή υπάρχουν παιδιά που δεν είναι λινάκια διαφορετικών εθνοτήτων. Επιλέγεις και από αυτά τα παιδιά. Υπάρχουν παιδιά που είναι πιο δημοφιλή. Από αυτά φαντάζομαι σίγουρα θα επιλέξεις και θα θέλουν να επιλεγούν και αυτά. Διαλέγεις και από τα παιδιά που είναι πιο ντροπαλά. Διαλέγεις και από τα παιδιά που μπορεί να θεωρούνται λίγο πιο άταχτα να το πω έτσι.
Όχι τόσο δεν συμμορφώνονται εύκολα. Γενικά προσπαθείς οι μαθητές του σχολείου σου να μπορούν να βρουν τον καθρέφτη τους σε ένα διαμεσολαβητή. Δεν θα βάλεις ας πούμε δύο παιδιά που είναι χαμηλών τόνων σε απέναντι με άλλα δύο παιδιά που δεν σημαίνει τίποτα αυτό για αυτά. Δεν θα έρθουν καν. Δηλαδή φροντίζεις να έχεις αντιπροσωπευτικότητα.
άλλος τρόπος μπορεί πολλές φορές διαλέγεις ποια παιδιά θέλουν ποια παιδιά θέλουν και από αυτά διαλέγεις για μένα πάντα με το γνώμονα της αντιπροσωπευτικότητας αυτό που δεν θα πρότεινα είναι αν και καταλαβαίνω ότι είναι ένας ασφαλής δρόμος είναι να διαλέξει ο καθηγητής μόνο τα παιδιά με τα οποία συνεργάζεται καλά εκεί είναι πρόβλημα γιατί συνήθως αντιπροσωπεύουν μια συγκεκριμένη ομάδα και αν στιγματιστούν ότι είναι μόνο τα σπασικλάκια ή μόνο τα καλά παιδιά, φοβάμαι ότι μπορεί τα άλλα παιδιά να...
δεν θα βρίσκουν κάποιον εκεί για να πάνε. Δεν θέλουμε να είναι ελιτίστικη η σχολική διαμεσολάβηση. Όχι. Αυτό εννοούμε. Πώς δίνουμε ανατροφοδότηση, feedback, όπως πολύ ωραία το λέμε εδώ στο podcast μας, στα παιδιά διαμεσολαβητές μετά το έργο τους. Κοίταξε. Η ανατροφοδότηση που δίνουμε στην εκπαίδευση είναι διαφορετική από την ανατροφοδότηση που θα δίναμε στα παιδιά όταν έχουν κάνει διαμεσολάμψη Τι εννοώ, στην εκπαίδευση δίνουμε πάρα πολύ έμφαση και το εξηγούμε πάρα πολύ και στους καθηγητές και στους συμμαθητές γιατί συνήθως αυτό το παιχνίδι ρόλων που λέμε γίνεται με τη διαδικασία της γυάλας ψαριού Τι εννοώ, φίσπο Δηλαδή είναι τα τέσσερα παιδιά που κάνουν τους διαμεσολαβητές και τους μαθητές που έχουν διαμάχη και τους παρακολουθεί όλη η υπόλοιπη ομάδα.
Μετά λοιπόν προτείνουμε η ανατροφοδότηση που θα δίνεται σε αυτούς να είναι πάντα να έχει ένα θετικό πρόσημο. Δηλαδή έχουν έρθει εκεί, έχουν κάτσει, έχουν εκτεθεί μπροστά σε όλους. Άρα βρίσκουμε πάντα τα θετικά πράγματα που έχουν κάνει γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν κάνει τίποτα θετικό. και εν συνεχεία μπορεί να επισημάνουμε κάτι το οποίο εμάς μας φάνηκε ότι θα μπορούσε να γίνει καλύτερα με έναν άλλο τρόπο ή να μας δημιουργεί κάποιο ερώτημα σχετικά γιατί επέλεξες αυτό και όχι εκείνο να πεις ας πούμε.
Αυτό το κάνουμε στην ομάδα, αυτό προτείνουμε μάλλον να γίνεται στην ομάδα των μαθητών. τώρα όταν γίνεται μέσα στην εκπαίδευση η επανατροφοδότηση μετά δεν μπορεί να γίνει βάση των στοιχείων της υπόθεσης δηλαδή δεν μπορώ να έρθω εγώ να πω α η φιλιά μου μου είπε ότι ο φίβος της τραβάει τα μαλλιά και της κολλάει χαρτάκια στην πλάτη δεν μπορώ να το πω αυτό άρα θα είναι ότι εγώ αισθάνθηκα δύσκολα σε εκείνη τη στιγμή εγώ νομίζω πήρα κάπως το μέρος του φίβου γιατί πράγματι η φιλό είναι σπαστική κάποιες φορές αυτό πρέπει να είναι ελεύθερος ο μαθητής να το μοιραστεί με την ομάδα των διαμεσολαβητών γιατί εκείνη την ώρα μοιράζεται μια δική του δυσκολία και υπό αυτό το πρίσμα θα μπορούν να συμμετέχουν και οι μαθητές και ο συντονιστής και να του πούνε τι σε δυσκόλεψε βοηθώντας τον ίδιο τον διαμεσολαβητή να περάσει να επεξεργαστεί, να διεργαστεί αυτή του τη δυσκολία.
Λοιπόν, εγώ αναρωτιέμαι. Ένα πρόγραμμα σχολικής διαμεσολάβησης που έχει εισαχθεί κανονικά στη σχολική γενότητα για ποιο λόγο ή για ποιους λόγους μπορεί τελικά να μην λειτουργήσει καθόλου. Να μην επιτύχει που λέμε. Τελικός σκοπός είναι γιατί δεν θα έρχονται μαθητές να κάνουν διαμεσολαβήσεις. Αυτός είναι ο λόγος που δεν θα λειτουργήσει ένα πρόγραμμα τελικά.
μη φανταστείτε ότι σειραίων για διαμεσολαβήση έτσι μπορεί η ομάδα να έχει μια διαμεσολάβηση το μήνα και θα το θεωρήσουμε ένα καλό αποτέλεσμα αυτό γιατί οι μαθητές πραγματικά δεν είναι εξοικειωμένοι μαθαίνουν αλλά ο λόγος που θα αποτύχανε ας πούμε είναι να μην έχει καμία μέσα σε διάστημα ενός, δύο, τριών χρόνων, γιατί το βάζω τόσο μακροπρόθεσμα γιατί πραγματικά χρειάζεται πάρα πολύ καιρός για να εισαχθεί αυτός ο τρόπος σκέψης στο σχολείο. Θεωρώ ότι ένα θέμα αυτός θα ήταν η έλλειψη αντιπροσωπευτικότητας των μαθητών δηλαδή είναι όλοι οι μαθητές μιας συγκεκριμένης κοψιάς και δεν τους εμπιστεύονται οι υπόλοιποι μαθητές ή παρεμβαίνουν υπερβολικά οι καθηγητές καθηγητές και δεν αφήνουν τους μαθητές να λειτουργήσουν, διαλέγουν τρόπους που είναι αποκλειστικά καθηγητικοί και πάλι αισθάνονται, μαθαίνουν δηλαδή τους διαμεσολαβητές μαθητές να κάνουν ουσιαστικά κηρύγματα που κανείς δεν θέλει να ακούσει, αν μπορώ να σκεφτώ κάποιο λόγο και επίσης ένας άλλος λόγος που μπορεί να μην πετύχει μακροπρόθεσμα το πρόγραμμα
είναι ότι μετατίθενται ή φεύγουν όλοι οι καθηγητές που το έχουν αναλάβει. Πάμε και σε ένα ακανθόδε ζήτημα, Μεριλού, γιατί έχουμε συναδέλφους που έχουν εκπαιδευτεί κι αυτοί για να μπορούν να εκπαιδεύουν, καθηγητές και δασκάλους στη σχολική διαμεσολάβηση λοιπόν, και ένα ζήτημα λοιπόν είναι η αμοιβή. Εσύ τι γνώμη έχεις γι' αυτό το κομμάτι, πώς μπορούμε να το σκεφτόμαστε ή να μην το σκεφτόμαστε και προσωπικά, τι σκέφτεσαι εσύ ως Μεριλού.
Κοίταξε, εγώ ως Μεριλού και νομίζω ότι θα μιλήσω και για την ευγενία της Σαρίδου ως ευγενία Σαρίδου, δεν έχουμε εισπράξει σχεδόν τίποτε στα 11 χρόνια που τη δουλεύουμε. Εθελοντικά επομένως. Εθελοντικά. Είναι κάτι που κάνετε. Είναι κάτι που κάνουμε εθελοντικά από την εκπώνηση του προγράμματος, τις μεταφράσεις των εγχειριδίων, όλες τις άπειρες ώρες συναντήσεων, συναντήσεις μετά σε σχολεία κάποιες φορές με εκπαιδευμένους μαθητές όλα αυτά τα έχουμε κάνει δωρεάν νομίζω ένα αεροπορικό εισιτήριο ενδεχομένως να έχουμε πάρει ή δύο Ναι, το λες και στις εκπαιδεύσεις αυτό πάντα ως παράδειγμα αλλά εγώ αναρωτιέμαι στον αντίλογο που λέει κάποιος ότι θα έρθει κάποιος και θα πει Μεριλού, μήπως μπορεί να υπονομεύουμε έτσι το θεσμό μήπως να το θεωρούν ένα προϊόν μικρή σημασία ή χαμηλούβελληνικούς από τη στιγμή που το παρέχουμε θελοντικά.
Εγώ... Τι θα έλεγες. Λέω, σκέφτομαι δύο-τρία πράγματα πάντα σε αυτό. Το πρώτο πράγμα είναι όποιος μπορεί να πάρει ας πάρει. Γιατί δεν υπάρχουν πολλά λεφτά. Δηλαδή όταν βλέπεις ότι τα δημόσια σχολεία πραγματικά βασανίζονται για να καλύψουν άλλες ανάγκες, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να ζητήσω χρήματα. βασανίζονται οι εκπαιδευτικοί το κάνουν χωρίς πληρωμή οι ίδιοι, εγώ τι θα ζητήσω από αυτό, εγώ πραγματικά αυτό δεν το αισθάνομαι και θεωρώ ότι γενικά μπορεί και κάποιοι άνθρωποι να έχουν υπάρξει που το έχουν δει απλώς να πάρω το πτυχίο και να χρησιμοποιήσω ας πούμε τις ώρες των άλλων ανθρώπων χωρίς να προσφέρω τίποτε δεν με ενδιαφέρει γιατί περισσότεροι δεν το βλέπουν έτσι, όποιος το δει εύχομαι να πήρε και κάποιες δεξιότητες αλλά δεν νομίζω ότι σε αυτή τη φάση μπορεί κανείς να πει ότι εγώ ζητάω να πάω έτσι και να ζητήσω χρήματα γιατί περισσότερες φορές δεν υπάρχουν θεωρώ ότι άλλες είναι οι ανταμοιβές της σχολικής διαμεσολάβησης χωρίς να σημαίνει ότι είναι ένα υποδέστερο προϊόν
η αξία του προϊόντος φαίνεται καταρχάς από την αξία που τις δίνουμε εμείς και κατά δεύτερο από την τεράστια, τουλάχιστον να μιλήσω για μένα και την ευγενία, την τεράστια προετοιμασία που έχουμε κάνει και το ότι δίνουμε την ψυχή μας κάθε φορά που είμαστε εκεί. Δημιουργώντας μια αγκαλιά μεγάλη για το σχολείο. Δημιουργώντας μια αγκαλιά μεγάλη και δίνοντας πάρα πολλές χρήσιμες γνώσεις.
Εγώ θεωρώ ότι οφελούμενοι από αυτό είναι οι καθηγητές που κάνουν την εκπαίδευση, αφητές διαμεσολαβητές, γιατί αποκτούν πάρα πολλές επικοινωνιακές, κοινωνικές γνώσεις, ηγετικές αν θέλετε, που θα τους φανούν χρήσιμες στο υπόλοιπο της ζωής τους. Δηλαδή μόνο το να ακούω κάτι και να μην πετάγομαι να αντιδράσω, αλλά να το σκέφτομαι, να καταλαβαίνω τι νιώθω και μετά να αντιδρώ, ήδη αυτό είναι ένα μεγάλο θεωρώ δώρο.
Το να μπορώ να κατατάξω αξίες, να καταλάβω ότι είναι σημαντικό για μένα. Αυτό είναι δώρο ζωής. άρα ένα τέτοιο προϊόν που το κάνεις το παρέχεις έχοντας αυτό το πράγμα στο νου σου δεν μπορεί ποτέ να είναι υποδέστρα Με αφορμή αυτό που λες για τους μαθητές το ότι αποκομίζουν από τη σχολική διαμεσολάβηση πώς τους βλέπεις συνήθως να αντιδρούν όταν συμμετέχουν για πρώτη φορά σε μια διαδικασία διαμεσολάβησης Θα έλεγα λίγο άβολα στην αρχή λίγο άβολα αλλά είναι εκπληκτικό πως κολυμπάν τα ψάρια στο νερό αυτό θέλω να πω εγώ ακόμα σας λέω και παιδιά που δεν θα τους το λέγες ας πούμε δεν θα λέγες τι είναι αυτό τι κάνουν το κάνουν πάρα πάρα πάρα πολύ καλά οπότε νομίζω σαν τα ψάρια στο νερό θα λέγαμε ποιες είναι οι αντιστάσεις ή επιφυλάξεις των εκπαιδευτικών και των γονέων και πώς τις αντιμετωπίζουμε.
Τα παλαγομύδι. Μάλλον και πολλές. Είναι φυσικό να υπάρχουν αντιστάσεις σε πράγματα που δεν γνωρίζουν. Επίσης είναι φυσικό οι εκπαιδευτικοί που έχουν ένα συγκεκριμένο ρόλο να δυσκολεύονται, να δουν τους εαυτούς τους και με κάποιον άλλο ρόλο. Δηλαδή, να μην δουν τη διαμεσολάβηση, σαν ένα τρόπο να περάσεις από κάτω τις ιδέες του σωστού μαθητή, του σωστού παιδιού η διαμεσολάβηση εκπαιδεύει αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο.
Άρα μια δυσκολία αν θέλετε που έχουν οι εκπαιδευτικοί και όταν εκπαιδεύσουν μαθητές είναι να βγουν από το ρόλο του εκπαιδευτικού και να μπουν στο ρόλο του διαμεσολαβητή. Την ίδια όμως δυσκολία είχαμε αντιμετωπίσει και με τη σχολική, λέω την γιατί γυναίκες ήταν αυτές που έχουμε γνωρίσει, τη σχολική ψυχολόγο, η οποία είχε μπει στο ρόλο του ψυχολόγου, ή τη σχολική κοινωνική λειτουργό, που είχε μπει στο ρόλο του κοινωνικού λειτουργού.
Άρα, μια δυσκολία είναι να βγεις, γι' αυτό την ώρα που εκπαιδεύεις, να βγεις από αυτό το ρόλο και να μπεις στο ρόλο του διαμεσολαβητή. Άρα, αυτή είναι η δυσκολία. Αν μιλάμε για αντιστάσεις, υπάρχουν αντιστάσεις γιατί η διαμεσολάβηση είναι, εγώ τη θεωρώ, ως μια βαθιά ανατρεπτική διαδικασία σε κάποια πράγματα. Και ενδεχομένως δεν είναι όλοι έτοιμοι οι εκπαιδευτικοί, οι διευθυντές να εγκαταλείψουν κάποιους από τους ρόλους ελέγχου που έχουν.
Αυτό, να χωρίσουν στην πραγματικότητα την ευθύνη και την ελευθερία και την εξουσία διάθεσης της σύγκρουσης στα ίδια τα παιδιά, αντί να τη διαφεντεύσουμε κάποια τρόπο. Έτσι. Και δεν είναι βέβαιο ότι όλοι εξ αρχής μπορούν να εμπιστευτούν τα παιδιά. Γιατί έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν τα παιδιά με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Μην νομίζετε ότι αυτή την αντίσταση την έχουν μόνο τα δημόσια σχολεία. Η ίδια ακριβώς αντίσταση, ενδεχομένως και λίγο περισσότερη, βάρχει και στα ιδιωτικά. Εγώ περισσότερο θα το έβλεπα με την έννοια το θέλω να παρουσιάσω μια καλή εικόνα. και στους γονείς τώρα οι γονείς υπάρχουν γονείς που παθαίνουν τελήριο όταν αισθάνονται ότι υπέγραψε κάτι το ανήλικο παιδί πραγματικά που έβαλες την υπογραφή στους παιδιά μου ακριβώς οπότε εκεί οι γονείς γι'αυτό χρειαζόμαστε την έγκρισή τους σαφώς όταν τα παιδιά συμμετέχουν στο πρόγραμμα για να γίνουν διαμεσολαβητές δεν θεωρώ ότι χρειάζεται η έγκρισή τους στο να συμμετέχουν τα παιδιά σε διαμεσολάβηση.
Πάντως, πρωτού γίνει, γι' αυτό είναι σημαντικό να μπορούμε να ως σχολείο, καλά και εμείς ως εκπαιδευτές, να εξηγήσουμε τη λειτουργία της διαμεσολάβησης με τρόπο πολύ κατανοητό, ώστε να μην αισθάνονται οι καθηγητές ή οι γονείς ότι απειλούνται. Γιατί υπήρχαν περιπτώσεις που, δεν ξέρω, θεωρούν μας σαν ένα είδος περίεργης επιρροής δηλαδή θέλει να το γνωρίσουν οι άνθρωποι για να μην νομίζουν ότι είναι μια σεχτα μια έρευση ή κάποια ύπουλη προσπάθεια διείσδησης και επιβολής πραγμάτων στο σχολείο τους Πάρα πολύ σύντομα, αυτή τη φιλοσοφία που παρουσιάζεις και εσύ σήμερα για τη σχολική διαμεσολάβηση στο σπίτι οι γονείς μπορούν να κάνουν ένα, δύο, τρία πολύ συγκεκριμένα πράγματα να υποστηρίξουν τα παιδιά με παρόμοιο τρόπο νομίζω ναι μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα βασικά αλλά τα πιο χαρακτηριστικά έτσι για να μείνουν να ακούνε τα παιδιά τους να ακούνε όλα τα μηνύματα που τους στέλνουν τα παιδιά τους όσο δυσάρεστα και να είναι για αυτούς αυτό θεωρώ ότι είναι το πιο δύσκολο
όλοι οι γονείς θέλουμε τα παιδιά από τα παιδιά μας να είναι πάντα το καλύτερο ακόμα και οι δυσκολίες τους να είναι διαχειρήσιμες. Πρέπει να μπορούμε να ακούμε και τα πράγματα που μας κάθονται σαν πέτρα στο στομάχι. Θα ευχόμασταν ο Θανάσης να είναι πιο διεκδικητικός στους καυγάδες αλλά δεν είναι. Να έχουμε τα αυτιά μας να ακούσουμε αυτή την πλευρά του παιδιού μας που ίσως δεν είναι αυτή με την οποία νιώθουμε εμείς πιο άνετο.
Αυτό θα έλεγα εγώ. Ποια είναι η πιο συγκινητική η απρόσμενη στιγμή που έχει ζήσει κατά την εκπαίδευση για τα προγράμματα της σχολικής διαμεσολάβησης ή και κάτι που σου έχουν διηγηθεί ενδεχομένως εκπαιδευτικοί από την εφαρμογή ενός προγράμματος στο σχολείο Πόσοι ωραί έχουν Εντάξει, κάτω σύντομα Είναι πάρα πάρα πολλές συγκινητικές στιγμές Για μένα η μεγαλύτερη συγκίνηση είναι όταν βλέπεις τα ψάρια να κολυμπάνε στο νερό.
Η πρώτη αντίδραση. Η πρώτη αντίδραση, η πρώτη επαφή. Δηλαδή εκπαιδεύουμε καθηγητές σε ένα σχολείο. Πολλές φορές μας λένε ελάτε να δείτε τα παιδιά μας. Αυτό είναι εκπληκτικό. Το πώς ακούνε, το πώς θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά, το πόσο φιλότιμα είναι. και το λέω και σε περιοχές που είναι δυσκολεμένες σαν περιοχές, με φτωχά παιδιά.
Το πόσο προσπαθούν να βοηθήσουν, το πόσο είναι έτοιμα να ακούσουν. Δεν ξέρω, εμένα αυτό δεν υπάρχει φορά που να μην με συγκινεί. Λέω, κοίτα δεν πάει χαμένο. Λοιπόν, προσφάτως ήρθε στα χέρια μου Το πρόγραμμα του γιού μου για τις δραστηριότητες Μετά το βασικό του ωράριο Και μέσα σε αυτές ήταν η σχολική διαμεσολάβηση Ως μάθημα δυνητικά Μπορεί να το επιλέξει το παιδί μία ώρα εβδομαδιαίως Η σχολική διαμεσολάβηση έχει νόημα να εισαχθεί ως σχολική ύλη Εδώ βέβαια δεν είναι σχολική ύλη αυτό που ήρθε στα χέρια μου Βέβαια η αλήθεια είναι ότι μου έκανε λίγο εντύπωση ή πρέπει να παραμείνει εκτός και να προσεγγιστεί διαφορετικά.
Κοίταξε, να διδάξεις τη διαμεσολάβηση μέσα σε μια αίθουσα με πίνακα μου φαίνεται δύσκολο γιατί η διαμεσολάβηση είναι μια βιωματική διαδικασία. Άρα να διδάξεις τη διαμεσολάβηση σαν μάθημα, δηλαδή οι αρχές της διαμεσολάβησης είναι τα-τα-τα-τα-τα, ο καλός διαμεσολαβητής πρέπει τα-τα-τα-τα-τα, Νομίζω θα τους κάνεις να τρέχουνε μέχρι μεθάγωνο τους μαθητές.
Εγώ δεν είμαι υπέρ αυτού. Εγώ πιστεύω ότι η διαμεσολάβηση πρέπει, ναι, μπορείς να εκπαιδεύσεις, ειδικά σε μικρές ηλικίες. Εκπαιδεύονται, όλη η τάξη εκπαιδεύεται για προγράμματα στο δημοτικό, όπως είδες στην Αμερική και στο νηπιαγωγείο. Επιλέγονται όλη η τάξη μαζί να εκπαιδευτεί, αλλά όχι σαν μάθημα. Και σίγουρα όχι μια ώρα τη βδομάδα.
Ναι, γιατί έχει και αρνητικό πρόσημο να το πούμε έτσι για τους μαθητές η λέξη μάθημα. Ναι, και αρνητικό πρόσημο έχει και είναι βέβαιο ότι δεν θα διδαχθεί με το σωστό τρόπο. Λοιπόν, Μεριλού, θα την πω εγώ ως προσωπική μου παρατήρηση για να μην τη χρεώσω σε σένα. Νομίζω ότι με τη σχολική διαμεσολάβηση κάθε δημοκρατία θα μπορούσε να κοιμάται πιο ήσυχη.
Τι εννοώ, ότι κάθε πολιτεία ευνομούμενη και κάθε κράτος θα ήθελε από τα κάτω να χτίζεται ένα όσο το δυνατόν πιο υγιές κοινωνικό σώμα, πιο ειρηνικό, πιο δημιουργικό. Που η φιλοσοφία της σχολικής διαμεσολάβησης το περνάει όλο αυτό. Γιατί λοιπόν ένα σύγχρονο κράτος όπως το ελληνικό, ευρωπαϊκό κράτος είναι τόσο μα τόσο κουφό.
είναι τόσο μα τόσο αδιάφορο και δεν υπάρχει τόσα χρόνια ένα οργανωμένο πλαίσιο για αυτό το πολύτιμο όργανο, εργαλείο για την επίλυση συγκρούσεων στις σχολικές κοινότητες Ουδέν σχόλια Νομίζω ότι το αποθέτησή μου μαζί με αυτό έγινε ξεγάντη Μεριλού, αν ήθελες να κρατήσουν ένα μόνο μήνυμα οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί που ακούν το επεισόδιο μας ποιο θα ήταν?
Να αντιστρέψω την ερώτηση αρετή και να ρωτήσω από όλα αυτά που είπα εσύ ποιο θα κράταγες εγώ πόσο σου αρέσει να κολυμπούν τα ψάρια αυτό πρώτον και αφήστε τα ψάρια σας να κολυμπήσουν σίγουρα ξέρουν να κολυμπάνε ακούστε τα βοηθήστε τα δώστε του τις κατάλληλες λίμνες μην τα πνίξετε σε αυτές και αφήστε τα να κολυμπήσουν να πετάξουν ό,τι είναι το καθένα να κάνει ελεύθερα μάθετε τα μέσα στη γυάλα και μετά βγάζετε τα έξω βγάζετε τα έξω και αν ένας μαθητής σήμερα αντιμετωπίζει σύγκρους και ακούει τώρα το podcast μας τι θα του πρότεινες μίλησε σε ανθρώπους που εμπιστεύουσες και που μπορούν να σε βοηθήσουν μη κάθεσαι σιωπηλός δεν ευθύνεσαι εσύ για αυτή τη σύγκρουση σίγουρα δεν ευθύνεσαι μόνο εσύ για αυτή τη σύγκρουση δώσε την ευκαιρία στον εαυτό σου να σε ακούσει κάποιος και να τον ακούσεις και εσύ τον εαυτό σου. Μη φοβάσαι.
Κανένας φόβος δεν είναι όπως τον φανταζόμαστε ακριβώς ό,τι και να πούμε όσο κακό και να αισθάνεσαι ότι είναι αυτό που έχεις να πεις σίγουρα δεν είναι τόσο φοβερό. Κάποιος άλλος το έχει ζήσει κάποιος άλλος το έχει ξεπεράσει. Τίποτε δεν υπάρχει που να μην ξεπερνιέται μη παλεύεις μην υποφέρεις μόνος σου. Πολύ ωραία Λοιπόν πριν κλείσουμε αγαπητοί μεριλού Τα κορίτσια έχουν να πούνε κάποια πράγματα για τους ακροατές μας Και συνεχίζουμε με την αποφώνηση Αν σας άρεσε το επεισόδιο Αν κάτι σας γέννησε, νέες απορίες Ή τη διάθεση να μοιραστείτε κάτι μαζί μας Αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε Ή αν κάτι σας προβλημάτισε Μπορείτε να μας το γράψετε στα σχόλια Και φυσικά μπορείτε και θα θέλαμε να στείλετε το επεισόδιο και σε άλλους Και όπως σε κάθε επεισόδιο, πέρα από τα σχόλιά σας και τις ερωτήσεις σας, αναμένουμε αν θέλετε και εσείς να κάνετε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube και να μας ακολουθήσετε σε Spotify και Apple Podcasts, The Mediation Table και πατήστε και το κουδουνάκι για να σας έρχονται ειδοποιήσεις κάθε φορά που ανεβαίνει καινούργιο επεισόδιο. Στην περιγραφή έχουμε το email για να μοιραστείτε ό,τι θέλετε με αυτόν τον τρόπο.
Ναι, έχω να πω και εγώ το κλασικό μου που αφορά την αξιολόγηση. Τα πέντε αστέρια και τα λοιπά βοηθάνε να φαινόμαστε περισσότερο και να απλωνόμαστε. Λοιπόν, και Μερλού έχεις το λόγο για την αποφώνηση. Πώς θέλεις να κλείσεις το επεισόδιο. Καταρχάς θέλω να σας πω χίλια ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να μιλήσω για κάτι που αγαπάω πάρα πάρα πολύ και που θεωρώ ότι επίσης είναι πολύ πολύ χρήσιμο.
θέλω πάλι αρετή θήβο και φιλό να σας ευχαριστήσω από καρδιάς όπως θέλω να ευχαριστήσω τη συνοδοιπόρο μου Ευγενία Σαρίδου σε όλη αυτή τη μακρινή πορεία μαζί τα έχουμε κάνει και το πρόγραμμα και όλα τα κάνουμε μαζί οπότε την ευχαριστώ και τη Δήμητρα τη Γαβριή που εδώ και 1,5-2 χρόνια έχει φέρει και τους κύκλους ειρήνης που είναι ένα διαφορετικό πρόγραμμα που και αυτό βοηθάει, είναι πολύ πιο φορητό ίσως και εύκολο, βοηθάει και αυτό στην επίλυση συγκρούσεων στο σχολείο.
Να είστε καλά. Έχουν φιλοξενηθεί και οι δύο κυρίες που ανέφερες εδώ και έχουν πει και εκείνες τα καθέκαστα. Λοιπόν, αγαπητές συνεργάτες, τι θέλετε να πείτε κλείνοντας. Θέλω πολύ να ευχαριστήσω γιατί μέσα από εσάς και τις τρεις και κάθε μία ξεχωριστά αγαπήσαμε και εμείς αυτό το υπέροχο αντικείμενο της σχολικής δημοσιολάδησης.
Αυτό ισχύει, επιβεβαιώνουμε. Ευχαριστούμε από καρδιάς που ήσουν εδώ. Σήμερα ήταν πάρα πολύ όμορφο όσα είπαμε και μοιραστήκαμε. Όπως και να έχει λοιπόν. Περάσαμε ωραία σήμερα και ακούσαμε ξανά αυτά τα ωραία πράγματα για τις σχολικές κοινότητες και για τα παιδιά και για το μέλλον. Λοιπόν, χαιρετάμε. Χαιρετάμε. Γεια σας. Γεια σας.
Podcast out.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα