Ουρική Αρθρίτιδα: Συμπτώματα, Κρίσεις και Σύγχρονη Αντιμετώπιση
The Rheummates Podcast: Αυτοάνοσα απλά και κατανοητάΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τι είναι η ουρική αρθρίτιδα και γιατί προκαλεί τόσο έντονο πόνο στις αρθρώσεις; Πώς σχετίζεται με το ουρικό οξύ, τη διατροφή και τον τρόπο ζωής;
Στο νέο επεισόδιο του The Rheummates Podcast, μιλάμε για μία από τις πιο συχνές μορφές φλεγμονώδους αρθρίτιδας και εξηγούμε πώς το αυξημένο ουρικό οξύ οδηγεί στη δημιουργία κρυστάλλων μέσα στις αρθρώσεις.
Συζητάμε ποιοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης, ποιος είναι ο ρόλος της διατροφής, της κατανάλωσης αλκοόλ, της σωστής ενυδάτωσης, αλλά και γιατί το αυξημένο ουρικό οξύ δεν σημαίνει πάντα ότι κάποιος θα εμφανίσει ουρική αρθρίτιδα. Παράλληλα, εξηγούμε πώς γίνεται η διάγνωση και ποιες θεραπευτικές επιλογές υπάρχουν σήμερα τόσο για την αντιμετώπιση μιας κρίσης ουρικής αρθρίτιδας όσο και για τη μακροχρόνια πρόληψη και διαχείριση.
Εξηγούμε με απλό και κατανοητό τρόπο:
- πώς δημιουργούνται οι κρύσταλλοι ουρικού οξέος
- ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα
- ποιες εξετάσεις βοηθούν στη διάγνωση
- πώς λειτουργεί η φαρμακευτική αγωγή για την ουρική αρθρίτιδα
- ποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά
Ακούστε το επεισόδιο και κατανοήστε πώς μια πάθηση που συχνά αντιμετωπίζεται απλοϊκά ως «θέμα διατροφής», είναι στην πραγματικότητα ένα σοβαρό φλεγμονώδες νόσημα που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις αρθρώσεις, την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής, καθώς και γιατί η σωστή παρακολούθηση και η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορούν να μειώσουν ουσιαστικά τις κρίσεις και τις επιπλοκές της νόσου."Γιατί η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για καλύτερη υγεία."
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθατε στο podcast The Roommates. Είναι η Αλή Κιβεντσανοπούλου και εγώ είμαι η Εύη Ζαντέλη. Είμαστε και οι δύο ρευματολόγοι και μαζί συζητάμε απλά και κατανοητά για τα φλεγμονώδη και αυτοάνωσαν σήματα. Με σαφήνεια, τεκμηρίωση και ουσία. Γιατί η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για καλύτερη υγεία. Σήμερα ανοίγουμε ένα θέμα που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
την ουρική αρθρίτιδα. Ένα νόσημα που συχνά προκαλεί ξαφνικό πόνο, φλεγμονή στις αρθρώσεις και αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά μπορεί να αφήσει μόνιμες βλάβες. Υποδάγρα αλλιώς, έτσι λέγεται η ουρική αρθρίτιδα. Στο επεισόδιο αυτό θα μιλήσουμε για το τι προκαλεί την ουρική αρθρίτιδα, πώς εκδηλώνεται, ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές και τι μπορεί να κάνει κάποιος για πρόληψη και έλεγχο των κρίσεων ουρικής αρθρίτιδας.
Αν το σκεφτεί κανείς, οι κρίσεις της ουρικής αρθρίτιδας μοιάζουν με ευνίδιες ρηπές πόνου μέσα στις αρθρώσεις. Ξεσπούν εξαφνικά, προκαλούν έντονη ενόχληση και πρίξιμο και συχνά καθυλώνουν όσους πάσχουν από ουρική αρθρίτιδα. Σκοπός μας σήμερα είναι να μάθετε πώς να τις διαχειρίζεστε, αλλά και πώς να μειώσετε την έντασή τους.
καθημερινότητά σας, όχι μόνο θεωρητικά. Επομένως, Εύη, θα καλύψουμε ένα ευρύ φάσμα από τα αίτια και τους παράγοντες κινδύνου μέχρι τις επιλογές φαρμάκων και φυσικά τον τρόπο ζωής που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Τι είναι η ουρική αρθρίτιδα, τι θα λέγαμε στους ακροατές μας. Λοιπόν, η ουρική αρθρίτιδα ανήκει στις λεγόμενες κρυσταλογενείς αρθρίτιδες.
είναι μια μορφή φλεγμονόδους αρθρίτιδας που προκαλείται από συσσόρευση ουρικού οξέως στον οργανισμό. Όταν τα επίπεδα του ουρικού οξέως στο αίμα είναι ψηλά, σχηματίζονται μικροσκοπικοί κρίσταλοι ουρικού μονονατρίου που εναποτίθονται στις αρθρώσεις και τα μαλακά μόρια. Σκεφτείτε το σαν μικροσκοπικά αγκαθάκια που καρφώνονται μέσα στις αρθρώσεις και αυτά τα αγκαθάκια προκαλούν έντονο πόνο, πρίξιμο και φλεγμονή.
Ακριβώς. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως ξαφνικά και είναι πάρα πολύ έντονα. Είναι χαρακτηριστικό. Είναι χαρακτηριστικό. Ο ασθενής ανιώσει πόνο, πρίξιμο, θερμότητα. Μπορεί να είναι ρηθρό το σημείο της άρθρωσης. Και συνήθως αυτό που προσβάλλονται, είπες για την ποδάγρα, από εκεί πήρε το όνομα, επειδή προσβάλλει συνήθως το μεγάλο δάχτυλο στα πόδια.
Μιλάμε για την πιο συχνή περιοχή, αλλά φυσικά μπορεί να επηρεαστούν και τα γόνατα, η αστράγαλη, τα χέρια ή και οι καρπί. Και είναι χαρακτηριστικό, ήθελα να πω, ότι ο ασθενής είναι τόσο έντονος ο πόνος και είναι τόσο οξύ το φαινόμενο, που δεν ανέχεται να τον ακουμπήσει ούτε το σεντόνι στο κρεβάτι του. Μας το λένε πολύ συχνά οι ασθενείς αυτό, ότι δεν μπορώ να κουμπήσω ούτε το συντόμα.
Ούτε κάλτσα να βάλουν. Ναι. Οι κρίσεις της ουρικής αρθρίτιδας μπορεί να διαρκέσουν από μερικές ώρες έως και μερικές ημέρες. Αυτές οι οξύες φάσεις δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται όταν οι κρίσεις επαναλαμβάνονται συχνά γιατί οι κρίσταλοι αρχίζουν να συσσωρεύονται και να προκαλούν πλέον μόνιμες βλάβες της αρθρώσης.
Αυτό που συμβαίνει είναι όταν οι κρίσεις επαναλαμβάνονται, οι κρίσταλοι συνεχίζουν να συσσωρεύονται μέσα στην άρθρωση, αλλά και σε άλλες περιοχές του σώματος, με αποτέλεσμα να έχουμε πολύ σοβαρές μόνιμες βλάβες. Χαρακτηριστική είναι η εμφάνιση των τόφων, όπως λέμε, στο δέρμα, που ουσιαστικά μιλάμε για σκληρές επώδυνες γιογκώσεις, που είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης ουρικών αλάτων στα συγκεκριμένα σημεία.
Φυσικά, οι κρίσταλοι ουρικού οξέως μπορούν να συσσωρευτούν και στα νεφρά, δημιουργώντας πολύ σοβαρά προβλήματα. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι τόφοι ή οι κρίσταλοι μπορούν να φανούν ακόμα και στην εκτυνογραφία, κάτι το οποίο βοηθά το γιατρό να αξιολογήσει καλύτερα την κατάσταση. Ακριβώς. Και αυτό σήμερα η ουρική αρθρίτιδα αντιμετωπίζεται και πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μια χρόνια κατάσταση.
Η έγκυρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η μέτρηση του ουρικού οξύ ως το αίμα και η σωστή διαχείριση μπορούν να μειώσουν τις κρίσεις και να προστατεύσουν τις αρθρώσεις και τους νεφρούς μακροπρόθεσμα. Φυσικά, η διάγνωση δεν βασίζεται μόνο σε μία εξέταση αίματος. Πρέπει να συνυπολογιστούν τα συμπτώματα και όταν χρειάζεται, οι γιατροί μπορούν να επιβεβαιώσουν την παρουσία των κρυστάλλων με παρακέντηση της άρθρωσης που πάσχει.
Δηλαδή, αν η άρθρος υπάσχησης σωρεύεται υγρό και το υγρό αυτό το αναρωθούμε και στο υγρό αυτό ψάχνουμε να βρούμε... Στο μικροσκόπιο, δηλαδή, τα άντρα. Στο μικροσκόπιο, ακριβώς, αναγνωρίζουμε αυτούς τους κρυστάλλους, τα αγκαθάκια που λέμε του ουρικού μονονατρίου. Τώρα, είπαμε ποιες είναι τα βασικά συμπτώματα και ποιες αρθρώσεις προσβάλλονται.
Αλλά τι κάνει μερικούς ανθρώπους να εμφανίζουν τελικά ουρική αρθρίτιδα ενώ κάποιοι άλλοι δεν εμφανίζουν. Κοίταξε, ο κύριος παράγοντας είναι η λεγόμενη υπερ-ουρυχεμία, δηλαδή τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέως στο αίμα. Όταν το ουρικό οξύ υπερβαίνει τα όρια που οι νεφροί μπορούν να αποβάλουν, σχηματίζονται αυτοί οι κρίσταλες της αρθρώσης που πυροδοτούν τη φλεγμονή.
Και αυτό είναι που εξηγεί γιατί κρίσεις εμφανίζονται συχνά ξαφνικά. Αξίζει όμως να σημειώσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Αν κάποιος κάνει εξέταση αίματος για ορικό οξύ κατά τη διάρκεια μίας κρίσης ουρικής αρθρίτιδας, τα επίπεδα του ορικού οξέως στο αίμα μπορεί να είναι φυσιολογικά. Αυτό ισχύει. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έχει ουρική αρθρίτιδο ασθενής.
Απλώς, κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι κρίστελοι έχουν ήδη συγκεντρωθεί στις αρθρώσεις Οπότε γι' αυτό δεν ανοιχνεύουμε στο αίμα Γι' αυτό, όπως είπαμε, η διάγνωση δεν βασίζεται μόνο στις εργαστηριακές μετρήσεις αλλά και σε κλινικά ευρήματα κατά την εξέταση του αισθενούς Θα ήθελες να πούμε, εκτός από το ορικό οξύ, ποιοι άλλοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο για να εμφανίσει κάποια σουρική αρθρίτιδα?
Εννοείται. Εκτός λοιπόν από την υπερουριχαιμία που είπαμε, δηλαδή την αυξημένη ποσότητα του ουρικού οξέως στο αίμα, η γενετική προδιάθεση είναι πολύ σημαντική. Υπάρχουν ορισμένα γονίδια που επηρεάζουν το πόσο ο οργανισμός παράγει ή αποβάλλει το ουρικό οξύ. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να έχουν φυσικά υψηλότερα επίπεδα ουρικού οξέως στο αίμα τους ή να δυσκολεύονται να το αποβάλλουν.
και έτσι είναι πιο επιρεπής στην ανάπτυξη ουρικής αρθρίτιδας. Και τι γίνεται με το κομμάτι της νεφρικής λειτουργίας? Ακριβώς και οι νεφροί είπαμε ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ουρική αρθρίτιδα γιατί είναι τα όργανα εκείνα που είναι υπεύθυνα για να αποβάλλουν το πλεονάζον ουρικό οξύ από τον οργανισμό. Εάν η νεφρική λειτουργία μειωθεί ή υπάρχει κάποιο πρόβλημα στους νεφρούς, το ουρικό οξύ δεν αποβάλλεται σωστά και συσσωρεύεται στο αίμα.
Αυτό αυξάνει την πιθανότητα να σχηματιστούν κρίστα λιμές από τις αρθρώσεις και ως αποτέλεσμα να εμφανιστούν μετέπειτα και κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας. Αυτό που συζητάτε πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια είναι το κομμάτι της διαχείρισης του βάρους και του τρόπου ζωής και της συσχέτησης που έχει με την ουρική αρθρίτιδα. Εννοείται και αυτά είναι παράγοντες που επηρεάζουν πολύ.
Η παχυσαρκία είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για ορική αρθέτιδα. Όσο μεγαλύτερο είναι το σωματικό βάρος, τόσο αυξάνεται η παραγωγή ουρικού οξέως από τον οργανισμό και ενισχύεται η φλαγμονόδιτη δραστηριότητα στις αρθρώσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι αρθρώσεις γίνονται πιο επιρεπείς στον σχηματισμό κρυστάλλων.
Οι κρίσεις εμφανίζονται πιο συχνά και η νόσος μπορεί να προχωρήσει ταχύτερα. Ένα πολύ σημαντικό σημείο αφορά και την κατανάλωση αλκοόλ και ιδιαίτερα την πίρα, αλλά και τα ποτά που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Η πίρα είναι πιο επικίνδυνη γιατί περιέχει υψηλές ποσότητες πουρινών, οι οποίες μετατρέπονται σε ουρικό οξύ στο σώμα.
Επιπλέον, τόσο η πίρα όσο και τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα στο αλκοόλ, όπως είναι το οίσκι, η βότκα ή η τεκίλα, μειώνουν την ικανότητα των νεφρών να αποβάλουν το ουρικό όξι με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται στο αίμα. Σωστά. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αφυδάτωση αυξάνει επίσης τον κίνδυνο των κρίσεων. Όταν ο οργανισμός δεν έχει αρκετά υγρά, οι νεφροί δεν μπορούν να αποβάλουν το ουρικό όξι με αποτέλεσμα να αυξάνουν την πιθανότητα σχηματισμού κρυστάλλων.
Άρα οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση ουρικής αρθρίτιδας δεν λειτουργούν εξεχωριστά. Μιλάμε για μια συνδυαστική κατάσταση. Γενετική, νευρική, μεταβολική, διατροφική και συμπεφορική παράγοντες. Κατανοώντας πώς αλληλεπιδρούν μπορούμε τελικά να κάνουμε πολλά πράγματα για να μειώσουμε την πιθανότητα να εμφανίσουμε κρίσεις.
Ακριβώς και αυτή η γνώση είναι η βάση για την σωστή θεραπευτική στρατηγική και προσέγγιση που περιλαμβάνει φάρμακα, αλλαγές στον τρόπο ζωής και παρακολούθηση ώστε να προστατεύσουμε τις αρθρώσεις και να μειώσουμε τις εξάρσεις. Τώρα, Εύβοιας, περάσουμε λιγάκι στην αντιμετώπιση των κρίσεων της ουρικής αρθρίτιδας. Ο στόχος πάντα είναι η γρήγορη ανακούφιση της φλεγμονής και του πόνου ώστε να περιοριστεί η βλάβη στις αρθρώσεις.
Στην πρώτη γραμμή φαρμακευτικής αγωγής βρίσκονται η κολχικίνη αλλά και τα μυστεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Σωστά. Η κολχικίνη είναι ένα φάρμακο το οποίο λειτουργεί πολύ στοχευμένα. Μπλοκάρει την ενεργοποίηση και την μετακίνηση των λευκών αιμοσφαιρίων και συγκεκριμένα των ουδετερόφυλλων κυτάρων προς τους κρυστάλλους ουρικού οξέως μειώνοντας τη φλεγμονή στην άρθρωση.
Τα αμύστεροι διάντιφλεγμονόδοι μειώνουν τον πόνο, την ερυθρότητα και το είδημα, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται προσεκτικά, ειδικά σε ασθενείς με προβλήματα καρδιάς ή νεφρών. Όταν η κρίση είναι πιο σοβαρή ή διαρκεί πάνω από μέρες, προστίθεται η κορτιζόνη είτε από το στόμα, είτε ενδομικά, είτε ακόμα και με δουαρθρική έναιση κατευθείαν στην άρθρωση.
Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, περιορίζει γρήγορα τον πόνο και προστατεύει τις αρθρώς από περαιτέρω βλάβες. Και για ασθενείς που παρουσιάζουν συχνές επαναλαμβανόμενες κρίσεις ή έχουν υψηλά επίπεδα ουρικού οξέως, μιλάμε και για μακροχρόνια διαχείριση με φάρμακα που μειώνουν το ουρικό οξύ μέσα στην κυκλοφορία στο αίμα, όπως είναι η αλοπουρινόλη ή το φεμπουξοστάτ, τα οποία μειώνουν τη συνολική συγκέντρωση ουρικού οξέως στο αίμα.
Και να τονίσουμε κάτι, η επιλογή του φαρμάκου, η δόση και ο χρόνος χορήγησης είναι πάντα ατομική. Κάποιος με νεφρική δυσλειτουργία ή καρδιακιακό πρόβλημα δεν μπορεί να πάρει οποιοδήποτε μυστεροειδές αντιφλεγμονώδες, ενώ άλλοι μπορεί να χρειαστούν συνδυασμό φαρμάκων για να ελέγξουν τις κρίσεις και το ορικόξι μακροπόθεσμα.
Φυσικά υπάρχουν και πιο εξειδικευμένες επιλογές για πολύ δύσκολες περιπτώσεις ορικής αρθρίτιδας. Ένα παράδειγμα είναι το καναγκίνωμα. Μιλάμε για ένα μονοκλονικό αντίσωμα που στοχεύει την τελευκίνη 1, μία ουσία που είναι κλειδί στη φλεγμονόδια αντίδραση που παράγουν οι κρίσταλοι του ορικού οξέως. Η στοχευμένη δράση του απελευθερώνει ουσιαστικά τον οργανισμό από την έντονη φλεγμονή, όταν τα παραδοσιακά φάρμακα, όπως τα μη στροεδία αντιφλεγμονώδη που αναφέραμε, η κολχικήν ή η κορτιζόνη, δεν είναι αρκετά ή υπάρχουν αντεδείξεις.
Κυρίως χρησιμοποιείται σε σοβαρές ανθρωπικτικές κρίσεις και έχει το πλεονέκτημα ότι περιορίζει τη φλεγμονή χωρίς να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό άλλα συστήματα του οργανισμού, προσφέροντας έτσι μια πολύτιμη επιλογή για ασθενείς που χρειάζονται εξειδικευμένη αντιμετώπιση. Είναι βεβαίως ένα φαρμακευτικό σχέβαλμα το οποίο δεν χρησιμοποιείται ως πρώτη γραμμή θεραπείας, αλλά όπως πολύ σωστά ανέφερες σε δύσκολες μορφές ουρικής αρθρίτιδας.
Πρόσφατα είχαν ασθενεί με πολύ σοβαρή μορφή ουρικής αρθρίτιδας, είχε μεγάλους τόφους, χρόνιες και συνεχείς υποτροπές οι οποίες οδηγούσαν σε καταστροφή των αρθρώσεων. και όταν τον είδα για πρώτη φορά έπαιρνε πολύ συχνά κορτιζόνι για να ελέγξει τις κρίσεις του, κάτι που είχε δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα από τις μακροχρόνιες επιπλοκές της κορτιζόνης.
Ο ασθενής είχε αναπτύξει οστεοπόρωση, είχε έντονη λέπτυνση του δέρματος και ακόμη και καταράκτη. Όλα αυτά είναι γνωστές συνέπειες της χρόνιας κορτιζόνοθεραπείας. Σε αυτή την περίπτωση, σε αυτόν τον ασθενή, η μετάβαση στη θεραπεία με κανακίνουμα βοήθησε πραγματικά ουσιαστικά στο να μειωθούν οι εξάρσεις, να μειωθεί η φλεγμονή και έτσι περιορίστηκε ο πόνος του και του προσέφερε ένα ασφαλέστερο έλεγχο της νόσου χωρίς να επιβεβαιωρήνονται άλλα συστήματα του οργανισμού του.
Ναι και εγώ έχω αρκετούς ασθενείς που έχουν πάρει κανακίνωμα. Μιλάμε για πιο βαριές περιπτώσεις, δεν μιλάμε για τα απλά περιστατικά, αλλά υπάρχει ελπίδα σε αυτές τις περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά και μιλάμε για μία χορήγηση που γίνεται υποδόρια, συνήθως μία φορά το χορηγούμε και σε πολλές περιπτώσεις η μία μοναδική δόση αρκεί να καταστήλει τη φλεγμονή και να σταθεροποιήσει τον ασθενή μας.
Αυτό σημαίνει ότι για αρκετούς ανθρώπους μπορεί να μην χρειαστεί επαναληπτική ένεση κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για όσους αντιμετωπίζουν συχνές ή σοβαρές κρίσεις Η στοχευμένη δράση που έχει περιορίζει τη φλεγμονή και προσφέρει αποτελεσματική ανακούφιση χωρίς να απαντούνται συνεχείς θεραπείες Ωραία και μάλλον ξεκινήσαμε λίγο ανάποδα, ξεκινήσαμε από την θεραπεία τώρα πρέπει να δούμε λίγο τι άλλο απαιτείται εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή.
Στη διαχείριση τελικά της ορικής. Ακριβώς και ίσως και στην πρόληψη να σου πω την αλήθεια. Δηλαδή να μην φτάσουμε στο σημείο ο ασθενής να έχει επαναλαμβανόμενες κρίσεις και να πρέπει να μπει σε χρόνια θεραπεία. Η ενυδάτωση είναι βασικός παράγοντας πρόληψης. Η επαρκής πρόσληψη νερού βοηθάει στην απέκριση του ορικού οξέως από τους νεφρούς ακόμη περισσότερο αν ζουν σε ζεστό περιβάλλον ή κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Όταν μιλάμε για ουρική αρθρίτιδα δεν μπορούμε να παραλείψουμε τη διατροφή. Εννοείται. Οι ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα πρέπει να περιορίζουν τροφές πλούσιες σε πουρίνες, γιατί αυτές μετατρέπονται, όπως είπαμε, σε ουρικό οξύ στο σώμα και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης μιας κρίσεως. Ποιες είναι τέτοιες τροφές, λοιπόν? Τέτοιες τροφές περιλαμβάνουν όχι μόνο το κόκκινο κρέας αλλά και τα πουλερικά σε μεγάλες ποσότητες, πολλά θαλασσινά όπως τα μύδια, οι σαρδέλες, το σκουμπρί αλλά και ορισμένα όσπρια όπως οι φακές, τα φασόλια και τα μπιζέλια.
Ακόμα και μερικά λαχανικά όπως τα σπαράγια και τα μανιτάρια περιέχουνε πουρίνες αλλά συνήθως προκαλούν λιγότερη έντονη αύξηση τουρικού οξέως σε σύγκριση με τα ζωικά προϊόντα. Η προσεκτική παρακολούθηση αυτών των τροφών μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των επιπέδων του ουρικού οξέως και φυσικά στη μείωση των υποτροπών. Δηλαδή μπορεί να μην είναι οι τροφές αυτές καθ' αυτές μεμονωμένες, μπορεί να είναι η πιο συχνή κατανάλωση κάποιων τροφών, μαζί σε συνδυασμό με το να πίνει ο ασθενής λιγότερο νερό, να παίρνει κάποιο φάρμακο όπως τα διουρητικά που αυξάνουν την επαναπρόσληψη του ουρικού οξέως.
Δηλαδή είναι παράγοντες που συνδυάζονται και τελικά οδηγούν στα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέως. Ακόμα, όπως είπαμε και στην αρχή, οι ασθενείς πρέπει να περιορίζουν πολύ την κατανάλωση αλκοόλ. Ιδιαίτερα η μπύρα και τα πολλά τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, όπως είπες νωρίτερα, αυξάνουν σημαντικά τα επίπεδα ουρικού οξέως και μπορεί να περιοδοτήσουν νέες κρίσεις.
Όταν λέμε περιορισμός, δεν εννοούμε απαραίτητα πλήρη αποχή, αλλά σαφώς λιγότερη συχνότητα και σαφώς μικρότερες ποσότητες, έτσι, και πάντα σε συνδυασμό με προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του ρικουοξέως. Παράλληλα, η τακτική παρακολούθηση είναι κρίσιμη. Οι ασθενείς πρέπει να κάνουν περιοδικούς ελέγχους του ρικουοξέως τους στο αίμα, ώστε η θεραπεία να προσαρμόζεται ανάλογα με την ανταπόκριση και να προλαμβάνονται επιπλοκές.
Αυτός ο συνδυασμός διατροφής, περιορισμού αλκοόλ, ενυδάτωσης και τακτικής παρακολούθησης βοηθά στον αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου και στη μείωση υποτροπών της ουρικής αρθρίτιδας. Άρα η ουρική αρθρίτιδα απαιτεί μια ολιστική προσέγγιση και αυτό δεν είναι απλώς μια λίστα μέτρων. Είναι μια συνολική στάση που πρέπει να έχει ο ασθενής, μια συνολική φιλοσοφία φροντίδας που ακολουθούμε και εσύ και εγώ, Εύη, για τους ασθενείς μας.
Στόχος μας είναι να βλέπουμε τον άνθρωπο συνολικά, να συνεργαζόμαστε με τον ασθενή και να βοηθάμε ώστε να μειώνονται οι κρίσεις, να προστατεύονται οι αρθρώσεις και να βελτιώνεται η καθημερινότητα Πριν κλείσουμε το επεισόδιο, ας περάσουμε σε μερικές από τις πιο συχνές ερωτήσεις που μας κάνουν οι ασθενείς Να ξεκινήσουμε με μία που πάντα προκαλεί συζήτηση, αν μπορούν να τρώνε ντομάτες Εντάξει, είμαστε και μια χώρα που οι ντομάτες είναι το εθνικό μας λαχανικό Οι ντομάτες περιέχουν πουρίνες, αλλά σε πολύ χαμηλά επίπεδα, περίπου 5-10 μιλιγκράμμανα, 100 γραμμάρια, το οποίο τις κατατάσσει στις τροφές με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες.
Αυτό σημαίνει ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων με ουρική αρθρίτιδα, οι ντομάτες δεν αυξάνουν σημαντικά τα επίπεδα ουρικού οξέως και σπάνια προκαλούν κρίση. Ωστόσο, όπως με κάθε τρόφιμο, η ατομική αντίδραση μπορεί να διαφέρει και κάποιοι μπορεί να παρατηρήσουν μικρή ευαισθησία ή υπηαφλεγμονή φλεγμονώδη αντίδραση, πιθανώς λόγω άλλων συστατικών της ντομάτας, αλλά δεν σχετίζεται με τις πουρίνες.
Δηλαδή δεν χρειάζεται κάποιος να αποκλείσει αιτυλώς τις ντομάτες, αλλά να τις καταναλώνει με μέτρο, ειδικά αν έχει ήδη υψηλά επίπεδο αορικού οξέως. Είναι σημαντικό πάντα να βλέπουμε το συνολικό πρότυπο διατροφής και όχι με μονωμένα τρόφιμα. Μία άλλη ερώτηση που ακούμε πολύ συχνά από τους ασθενείς είναι αν μπορούν να πίνουν κρασί και πόσο.
Τσίπουρο. Η αλήθεια είναι, Εύη, ότι όχι όλα τα αλκοολούχα ποτά έχουν την ίδια επίδραση στην ουρική αρθρίτιδα. Η μπύρα και τα σκληρά, όπως είπαμε το ίσκι, η βότκα, η τεκίλα, το τσίπουρο, αυξάνουν σημαντικά τα επίπεδα του ουρικού οξέως και επιβιώδουν να πυροδοτήσουν τις κρίσεις. Αντίθετα, το κρασί φαίνεται ότι έχει πολύ μικρότερη επίδραση στο ουρικό οξύ και στις εξάρσεις.
Συγκριτικά μετά αλλά αλκοολούχα ποτά. Συγκριτικά. Και να συμπληρώσω ότι παρόλα αυτά η κατανάλωση πρέπει να είναι μέτρια και να προσαρμόζεται σε κάθε ασθενή ξεχωριστά, ανάλογα με τα επίπεδα του ουρικού οξέως, τη συχνότητα των κρίσεων και τυχόν συνοδά προβλήματα υγείας που μπορεί να έχει. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να συζητάει κανείς με τον γιατρό πριν να αποφασίσει αν θα καταναλώνει σε λίγο πιο τακτική βάση λίγο αλκοόλ.
Ας μιλήσουμε και για κάτι άλλο κρίσιμο. Πόσο νερό πρέπει να πίνει ο ασθενής. Είπαμε ότι η ενιδάτωση δεν είναι απλώς μια συμβουλή ευεξίας, είναι ένα θεραπευτικό μέτρο. Η επαρκής πρόσληψη νερού βοηθάει τους νεφρούς να απομακρύνουν το ορικόξι, μειώνει τον κίνδυνο νέας κρίσης και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη νεφροληθίασης, δηλαδή να σχηματιστούν πέτρες στα νεφρά.
Άρα, όπως είπαμε και νωρίτερα, προτείνουμε περίπου 1,5 με 2 λίτρα νερό ημερησίως και περισσότερο αν είναι καλοκαίρι ή αν κανείς έχει μεγαλύτερες απώλειες λόγω τακτικής άσκησης. Και μια πρακτική συμβουλή που πολλοί ασθενείς μας ρωτούν είναι πόσο συχνά πρέπει να ελέγχουν το ουρικό τους εξής. Συνήθως κάθε 3 με 6 μήνες όταν η νόσος είναι σταθερή και πιο συχνά κατά την αρχή της θεραπείας ή όταν προσαρμόζουμε τα φάρμακα.
Και φυσικά ο στόχος δεν είναι απλός να φτάσουμε σε φυσιολογικές τιμές. πρέπει να διατηρήσουμε το ουρικό οξύ σε επίπεδα που να αποτρέπουν νέες κρίσεις και φυσικά να αποτρέπουν την αποθήκευση κρυστάλλων στις αρθρώσεις. Άρα με λίγα λόγια η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά όταν συνδυάζουμε προσεγμένη διατροφή, ενυδάτωση, σωστή φαρμακευτική αγωγή και τακτική παρακολούθηση.
Νομίζω ότι η παρακολούθηση είναι το κλειδί, τακτικός έλεγχος ουρικού, προσαρμογή δόσεων όταν χρειάζεται και παρακολούθηση για πιθανές παρενέργειες απ' την αγωγή που λαμβάνουμε. Έτσι ακριβώς. Όσο περισσότερο κατανοούμε τη νόσο και τις τραγητικές πρόληψεις, τόσο καλύτερα μπορούμε να ζούμε με ασφάλεια και ποιότητα ζωής. Γιατί η γνώση είναι δύναμη, είπαμε.
Νομίζω ότι το επεισόδιο είναι αρκετά κατατοπιστικό. Αν θεωρείτε ότι σας βοήθησε, μοιραστείτε το με κάποιον που μπορεί να το χρειάζεται μας στο Spotify και ακολουθήστε μας στο Instagram. Μαζί μπορούμε να χτίσουμε μια κοινότητα ενημέρωσης και στήριξης για τους ασθενείς με αυτοάνωσα νοσήματα αλλά και φλεγμονώδεις αρθρίπηδες όπως είναι η ουρική αρθρίτιδα.
Ευχαριστούμε πολύ που ήσασταν μαζί μας Μέχρι το επόμενο επεισόδιο να φροντίζετε τον εαυτό σας και να παραμένετε ενημεροί Ραντεβού στο επόμενο επεισόδιο των roommates Να είστε όλοι καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα