27. δεν φταις εσύ | το τέλος της τοξικής ενοχής (Έφη Κονταξή, 2024)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Απ' τα σπήλαια μέχρι το φεγγάρι, μια ανθρώπινη διαδρομή φωνάζει εξέλιξη. Καλώς ήρθες στη δεύτερη σεζόν Θεραπευτικές Αφηγήσεις. Είμαι Άγγελος Λεβέντης, ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας του βιβλίου «Επ' τα σφράγγι στη βιβλιοθήκη». Και εδώ, για λίγα λεπτά, διαβάζουμε μαζί αποσπάσματα από βιβλία, ενώ παράλληλα σχολιάζω και αναλύω κάποια σημεία για να ανακαλύψουμε νέα νοήματα.

00:27 Θεραπευτικές αφηγήσεις γιατί από τη μία η ανάγνωση και μόνο μπορεί και ηρεμή. Μόλις 6 λεπτά την μέρα μειώνει κατά 68% το άγχος ενισχύοντας την ενσυναίσθησή σου και τη διαχείριση σκέψεων και συναισθημάτων. Και από την άλλη κάθε άνθρωπος ζει και ακολουθεί τη δική του ιστορία, το δικό του αφήγημα. Μέσα από αυτά τα σύντομα επεισόδια εύχομαι να βρεις κάτι που θα σε εμπνεύσει να δεις με νέα ματιά τη δική σου αφήγηση Αν αυτό το podcast έχει γίνει ένα μικρό καταφύγιο για σένα, μπορείς να κάνεις μια εγγραφή να χαρίσεις μια πεντάστηρη εξελίξη στο Spotify και φυσικά να κάνεις like για να φωτίσουμε ίσως το μονοπάτι και σε άλλους ανθρώπους Σήμερα τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο Δε φταίσαι εσύ, το τέλος της τοξικής ενοχής από την αγαπημένη με ληστάλαχτη Εφη Κονταξί ένα υπέροχο πλάσμα που και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Keybooks έχω αρκετά αποσπάσματα θα βάλω όπως πάντα το timer μου των 6 λεπτών για να αρχίσουμε να βουτήξουμε στα βάθη αυτού του υπέροχου ταξιδιού που προσφέρει

01:34 αυτό το βιβλίο είναι ένα βιβλίο το οποίο είναι μια τρυφερή αγκαλιά όπως είναι μια τρυφερή αγκαλιά και η Εφη αν με παρακολουθείς ξέρεις ότι μου αρέσει να ξεκινάω από το τέλος δεν θα διαβάσω από το τέλος ωστόσο είναι πολύ σημαντικό το ότι πάνω σε ένα τόσο πονετικό κομμάτι όπως είναι η ενοχή στο τέλος έχει ένα παράρτημα με τα συμπτώματα για να μπορέσουμε διαβάζοντας τα να δούμε ότι ναι μεν η εμπειρία της τοξικής ενοχής μπορεί να είναι μοναδική για κάθε άνθρωπο αλλά κάπου συναντιόμαστε μεταξύ μας και βλέπουμε ότι βιώνουμε κάποια ίδια, κάποια παρόμοια πράγματα σε σχέση με την ενοχή.

02:21 Οπότε σε περιοτρέπω έτσι αν βρεθείς ένα βιβλιοπωλείο και δεν το έχεις ακόμα αυτό το βιβλίο να γυρίσεις στις τελευταίες σελίδες και να τσεκάρεις μία γρήγορα μήπως κάποια από αυτά που αναφέρει εδώ ας πούμε το να κάνω σενάρια στο μυαλό μου συνεχώς διαλόγους και να αρχίζω να τσακώνομαι με τον εαυτό μου ή να ακούω συνεχεία τη λέξη λάθος και να σφίγγεται το στομάχι μου ή να ανησυχώ συχνά με πως έχω κάνει κάποιο λάθος ή να έχω χαμηλή αυτοποίθηση.

02:50 Τσέκερ εσύ τη λίστα με τα συμπτώματα που υπάρχουν στο τέλος να σκοϊπερβολική κριτική και εάν σου κάνουν κάποια από αυτά πάνω από 3-4 νόημα ίσως είναι ο λόγος για να το διαβάσεις. Εγώ ωστόσο θα βουτήξω μέσα στα περιεχόμενα του βιβλίου και θα διαβάσω κάποια σημαντικά κομμάτια που έχω ξεχωρίσει και εύχομαι να σου κάνουν και σένα νόημα αυτά τα κομμάτια.

03:18 θέλω να πω ότι ο λόγος της αγαπημένης ΕΦΗΣ είναι πολύ φροντιστικός δεν είναι καθόλου με το δάχτυλο ειδικά σε ένα τέτοιο θέμα τόσο δυνατό, τόσο πονετικό θα ξεκινήσω με κάτι αρκετά ελαφρύ το οποίο συγκλίνουμε αρκετά με την ΕΦΗ που είναι από το κεφάλι 21 που λέει η αυθεντία είσαι εσύ, η αξία του να γράφεις. Κάθε αλλαγή σου καλό θα ήταν να τη γράφεις.

03:55 Δεν εννοώ μόνο μεταφορικά στις σελίδες της συνείδησης που διαμορφώνεις μέσα σου. Κυριολεκτικά να τους γράφεις τους καινούριους σου νόμους. Θα έχει μεγάλη αξία αυτό για σένα. Η σκέψη είναι γρήγορη. Περνάει και χάνεται. Διάλεξε ένα τετράδιο που σου αρέσει ή δημιούργησε ένα ηλεκτρονικό αρχείο. Ονόμασέ το «Η συνείδησή μου» ή ό,τι άλλο θέλεις.

04:16 Και άρχισε να γράφεις τους κανόνες που διαγράφεις και αυτούς με τους οποίους τους αντικαθιστάς. Είσαι εσύ ο νομοθέτης της ζωής σου. Δεν είναι εκπληκτικό αυτό. Δεν θέλει ένα καθήκον όπως αυτό να γίνεται στο πόδι. Παράδειγμα, αν έμαθες πως εσύ ποτέ δεν ξέρεις και δεν πρέπει να μιλάς όταν μιλάνε οι μεγάλοι, ίσως ντρέπεσαι ακόμα και τώρα να αρθρώνεις λέξη και θα νιώθεις ενοχή αν πεις κάτι λάθος Θα θέλεις λοιπόν να αντικαταστήσεις την οδηγία αυτή με μια άλλη που λέει πως έχεις δικαίωμα να εκφράζεις την άποψή σου και να μαθαίνεις ακόμα και από τα λάθη σου Αν μια από τις οδηγίες που έλεβες ήταν πως πρέπει να υπακούς τυφλά αλλιώς θα τιμωρήσαι τότε θα δυσκολεύεσαι να φέρνεις αντιρρήσεις ή να συνδέσαι με τις δικές σου προτιμήσεις Θα χαρείς όταν αρχίσεις να ζεις με τη νέα οδηγία που λέει πως έχεις δικαίωμα να συνδέεσαι με τις δικές σου επιθυμίες και να τις επικοινωνείς Καταλαβαίνεις γιατί είναι μια ανάσα και μια αγκαλιά αυτό το βιβλίο Γιατί σου δίνει ακριβώς την ευκαιρία και να αναγνωρίσεις το τι έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα

05:29 αλλά και σιγά σιγά γράφοντας γραμμή τη γραμμή, οδηγία την οδηγία, νόμο τον νόμο, να θέσεις νέους νόμους για το δικό σου εσωτερικό περιβάλλον, για το δικό σου εσωτερικό βασίλειο. Και βέβαια συμφωνώ τόσο πολύ με το κομμάτι της γραφής και με το πόσο μέσα στο κεφάλι μας μπορεί και να χάνονται οι σκέψεις μας αλλά και να γιγαντώνονται χωρίς να μπορέσουμε να τις δούμε μπροστά μας και τελικά να τις αντιμετωπίσουμε.

06:05 οπότε στην πορεία στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο επίσης να πω ότι τα κεφάλαια είναι πολύ μικρά οπότε μπορείς πολύ εύκολα να τα διαβάζεις σιγά σιγά και να προχωράς βήμα βήμα το οποίο κάνει πολύ εύκολη την ανάγνωση αυτού του βιβλίου στο κεφάλαιο 22 λοιπόν στα δικά σου αξιώματα μιλάει για το αξιώματο όπως μιλάμε στα μαθηματικά που έτσι είναι οι βασικές αρχές και δεν θα είναι για να αποδεικνύεις ότι είναι έτσι ή δεν είναι και δεν ισχύουν μόνο για σένα θα ισχύουν για όλους και πιάνει κάποια πολύ βασικά πράγματα που λέει έτσι θα σου προτείνω κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις αλλά εσύ μπορείς να αποφασίσεις και για άλλες και διαβάζω και αν συμφωνείς θα κηρύξεις τώρα και εδώ τη λήξη κάθε ντροπής και ενοχής γύρω από αυτά τα θέματα βάζοντας μια όμορφη ολοστρόγγελη και αποφασιστική τελεία Και μην αφήσεις το εσωτερικό σου παιδί να αποφασίζει για αυτά τα θέματα Δική σου δουλειά είναι να το διδάξεις στη νέα γνώση Όχι να το αφήνεις να σε παρασύρεις την παλιά Αυτό είναι παιδί

07:15 Ό,τι του είπαν λέει Η ενημέρωσή του, η εξέλιξή του, η εκπαιδεύση του πλέον Είναι δικό του δικαίωμα και δική σου υποχρέωση Έχεις να μοιραστείς μαζί του κάποιες αλήθειες από την αρχή Κέρδισε την εμπιστοσύνη του και μίλω του γι' αυτές κάποια στιγμή θα σταματήσει να σε εμφισβητεί και θα σε ακολουθήσει. Εδώ βλέπουμε το πώς όταν ξεκινάμε αυτή την αυτοπαρατήρηση και την σύνδεση με τον εαυτό μας, συναντάμε το εσωτερικό μας παιδί, το οποίο προβάλλει αντιστάσεις, αντιδράσεις, φωνάζει και εκεί ερχόμαστε εμείς ως ενήλικες με την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη του εαυτού μας να μας φροντίσουμε, να μας αναλάβουμε, να μας εξελίσσουμε, να μας ενημερώσουμε και να μας εκπαιδεύσουμε.

08:00 Συνδέει λοιπόν σε αυτά τα αξιώματα την ενοχή και την ντροπή για κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Το πρώτο και πιο σημαντικό, αυτό έτσι που χτυπάει αρκετά βαθιά, είναι το ενοχή και ντροπή για την ύπαρξή σου. Αν έχεις νιώσει ποτέ πως στον κόσμο αυτόν δεν υπάρχει χώρος και θέση για σένα, είναι σίγουρο πως έχει εγκαλιάσει η τοξική ενοχή της ύπαρξης.

08:30 Αυτή η ενοχή είναι σίγουρα και πάντα τοξική, γιατί αν την νιώθεις, σε συνεδεύει από το ξεκίνημα της ζωής σου. Μια αγκαλιά ασφυκτική, πνιγυρή, σκληρή και ανάλγητη. Ίσως ήσουν μη επιθυμητό παιδί. Ίσως οι γονείς σου δυσκολεύτηκαν με τη γέννηση ή την ανατροφή σου. Μπορεί και οι ίδιοι να μην ένιωσαν ποτέ καλοδεχούμενοι στον κόσμο αυτόν Και έτσι παρόλο που σε υποδέχτηκαν με αποδοχή και αγάπη Εσύ έμαθες να έχεις τα δικά τους συναισθήματα Χρειάζεσαι συνεχώς μια άδεια για να υπάρχεις Και την αναζητάς σε κάθε βλέμμα Όχι πια Έχεις δικαίωμα να βρίσκεσαι εδώ Σου δόθηκε η άδεια που αναζητάς την ημέρα που ένα οάριο είπε ένα ναι σε ένα σπρεμματοζωάριο και ξεκίνησε πανηγυρικά το ταξίδι της ζωής σου.

09:22 Δεν υπάρχει καμία άλλη προϋπόθεση. Καλώς ήρθες. Η ζωή χαμογέλασε όταν γεννήθηκες. Ήσουν μια νίκη, μια δήλωσή της, μια ευκαιρία της. Και αυτή η ευκαιρία της ζωής είναι όλη δική σου. Όχι άλλη ντροπή και ενοχή για την ύπαρξή σου. Και θέλω έτσι να αφιερώσεις μερικά δευτερόλεπτα να δεις πως αντιδρά το σώμα σου πως κάθεται μέσα σου και κουμπούν αυτά τα λόγια αυτές οι λέξεις μέσα στην υπέροχη υπαρξή σου που με έχεις ακούσει πολλές φορές να αναφέρομαι σε αυτήν εδώ έρχεται η έφυγε πραγματικά το τυπώνει τόσο εμφατικά και τόσο όμορφα και γλυκά αυτό το αναφέρετο δικαίωμά σου να υπάρχεις να είσαι χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση Με την ίδια λογική προχωρά και στην ενωχή και εντροπή για την καταγωγή σου Για τα συναισθήματά σου, για τις ανάγκες σου, για τη σεξουαλικότητά σου Για την άποψή σου, για τις επιθυμίες και τις επιδόσεις σου Και σιγά σιγά με αυτά τα αξιώματα καταγράφει και λέει όχι αλληντροπή και ενωχή Για όλα αυτά, για τις επιθυμίες σου, τις επιδόσεις σου, τη σεξουαλικότητά σου

10:40 Θα προχωρήσω και σε άλλα αποσπάσματα για να νιώσουμε έτσι ακόμα περισσότερο αυτή την ανάσα που προσφέρει το συγκεκριμένο βιβλίο. Περνάμε λοιπόν σε ένα μεθεπόμενο κεφάλαιο που ονομάζεται «Αποδοχή. Ένα χάδι στην ψυχή». Διαβάζω ένα μικρό αποσπάσμα. Όσο φοβάσαι για ότι είσαι και για το πώς ζεις μέσα σου, κρυφά η φανερά και αυτή θα ζει και η ποιητική σου ενοχή που θα ψάχνει επεγνωσμένα μια αποδοχή για να ηρεμήσει.

11:20 Μια αποδοχή που θα ήθελες να έχεις από τους γονείς. Μια αποδοχή που ίσως ακόμα και τώρα περιμένεις. Την ήθελες ως παιδί και ας πούμε την αλήθεια. Το να μας αποδέχονται για ότι είμαστε είναι ανάγκη πανανθρώπινη και είναι φυσιολογικό αυτό που επιθυμείς. Είναι εντάξει να θέλεις να ήταν αλλιώς τα πράγματα. Απλώς δεν το χρειάζεσαι πια.

11:47 Κάποτε ήταν σημαντικό για σένα να συμφωνούν μαζί σου. Δεν θα μπορούσες να ζήσεις διαφορετικά από αυτό που ήθελαν εκείνοι. Η έγκρισή τους ήταν απαραίτητη. Δεν είναι δυνατόν ένα παιδί να ζήσει αλλιώς από ό,τι οι γονείς του επιτρέπουν. Τώρα όμως! Σταμάτα να μπερδεύεις τη δική τους αποδοχή με μια άδεια που νομίζεις ότι πρέπει να έχεις για να ζήσεις όπως θέλεις. Είναι η παιδική καρδιά σου που τη ζητά την άδεια αυτή. Δεν τη χρειάζεσαι πραγματικά. Νιώσε την αίσθηση αυτής της ελευθερίας.

12:19 Ως ενήλικας έχεις τη θαυμαστή ελευθερία να ζεις με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ή απολύτως διαφορετικά από τον οποιοδήποτε. Παρατήρησε πώς αναπνέεις όταν μένεις για λίγο με αυτή τη σκέψη. Πώς είναι αλήθεια με αυτή τη σκέψη της ελευθερίας Μείνε λίγο με αυτή την ανάσα καθώς εγώ σου διαβάζω λίγο ακόμα Ευτυχώς υπάρχουν τόση τρόποι να αγαπήσεις και να αγαπηθείς που τίποτα δεν θα χρειαστεί να στηριθείς Κάποτε οι άνθρωποι των παιδικών επηρεών σου ήταν μοναδικοί για σένα και θα έχουν για πάντα τη μοναδική σημαντικότητά τους.

13:04 Δεν κρατούν όμως πλέον την αποκλειστικότητα της αγάπης και της αποδοχής ούτε την άδεια μιας όμορφης ζωής για σένα στο βλέμμα και στα λόγια τους. Με κάθε απόσπασμα που διαβάζω από αυτό το βιβλίο έχω την ανάγκη πραγματικά να σιωπώ να σιωπώ και να αφήνω αυτό να μένει οπότε αν αισθάνεσαι ότι θέλεις να το γυρίσεις πίσω και να το ξανακούσεις και να πατήσεις ένα πόζι είναι αυτό ευπρόσδεκτο.

13:38 Κάθε αλλαγή, κάθε αποχωρισμός δεν μπορεί να σε αφήσει σε μια έρημια, σε ένα κενό, στο τίποτα και ξέρεις γιατί. Επειδή δεν είσαι ποτέ πραγματικά σε ένα κενό υπάρχεις και ανήκεις πάντα. Η αίσθηση ότι ανήκεις δεν πιστοποιείται από τις ομάδες με τις οποίες συνδέεσαι, αν και θα εκφράζεται μέσα από αυτές Αυτό που σου λέω αυτή τη στιγμή θέλω να το προσέξεις ιδιαίτερα Γιατί είναι ό,τι πιο σημαντικό έχω να μοιραστώ μαζί σου σε σχέση με την κοινωνική σου ενοχή Το δικαίωμά σου να ανήκεις, το έχεις εξασφαλίσει από τη γέννησή σου Δεν εξαρτάται από το πού και πότε νιώθεις την αποδοχή, την επιβράβευση, την επιθυμία του οποιοδήποτε να είναι κοντά σου Υπάρχεις και ανήκεις πάντα Όσο ζεις και αναπνέεις έχεις τη μοναδική σου θέση εδώ, πάνω στις αυτή τη γη Είσαι ένας από όλους μας, με το ίδιο όπως όλοι δικαίωμα να υπάρχεις και να ανήκεις Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι αξίζεις το δικαίωμα αυτό Δεν χρειάζεται να αλλάξεις για κανέναν Κάπου δεν θα χωράς Κάποιοι άλλοι δεν θα χωράνε δίπλα σου

14:49 Δεν πειράζει Έτσι είναι αυτό Και δεν χρειάζεται να αλλάξει Είμαστε όλοι τόσο υπέροχα διαφορετικοί Δεν γίνεται όλοι να ταιριάζουμε με όλους Η γη είναι το σπίτι σου Η ανθρωπότητα όλη η οικογένειά σου Κοίταξε γύρω σου Με τη ματιά αυτή τη διαυγή Που έχεις όταν η κοινωνική σου ενοχή Δεν στηθολώνει Κοίταξε πόσα μέρη και πόσες ομάδες και πόσοι άνθρωποι υπάρχουν εκεί γύρω.

15:17 Κάποιοι από όλους θα είναι οι ταιριαστοί με σένα. Αυτούς θα μάθεις να αναγνωρίζεις. Μην αναλώνεις τη ζωή σου προσπαθώντας να αλλάξεις τους άλλους για να ταιριάξουν με σένα. Ούτε και εσύ να στενεύεις, ούτε να ξεχυλώνεις για να χωράς εκεί που δεν ανήκεις. Κανένας μας δεν είναι ρούχο για μεταποίηση. Κάπως έτσι ολοκλώνονται τα αποσπάσματα που είχα επιλέξει για σήμερα αλλά θα μείνω να πω δύο πράγματα παραπάνω Σε αυτό το τελευταίο το ότι πολλές φορές μπορεί να συνεχίζουμε να παλεύουμε και να επιμένουμε και να φορτώνουμε το λάθος συνεχώς σε εμάς, την ενοχή σε εμάς για το πως εμείς δεν ταιριάζουμε στα περιβάλλοντα στα οποία είμαστε Όμως εδώ φέρνει κάτι τόσο υπέροχο ότι όταν εγώ θα δώσω στον εαυτό μου το δικαίωμα να υπάρχει και να ανήκει πάντα, αρχίζει η προσοχή και φεύγει από το έτσι πώς θα μπορέσω σαν ένα κομματάκι πάζελ να τα διάξω κάπου και αρχίζω και στέκομαι.

16:31 Και αρχίζω και τελικά και βρίσκω τα περιβάλλοντα στα οποία είναι για μένα, είναι συμβατά με μένα και τελικά αποδέχομαι, αναφερθήκαμε και σε άλλο επεισόδιο για το κομμάτι της τυχαιότητας, αποδέχομαι την τυχαιότητα που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο και έτυχε ή πέτυχε να βρεθώ, να εκπαιδευτώ σε κάποια περιβάλλοντα μέχρι σήμερα και καθώς συντοπιώ το δικαίωμά μου να είμαι και να υπάρχω, αρχίζω τελικά και βρίσκω τα περιβάλλοντα που είναι για μένα.

17:10 Αυτό είναι πάνω στο κομμάτι της κοινωνικής ενοχής, πολύ δυνατό. Βέβαια αν το διαβάσεις θα καταλάβεις ότι μπαίνει βήμα-βήμα και σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος. και έπειτα θα σου το δείξω αν το βλέπεις στο YouTube ή στο Spotify έχει εδώ τα βήματα για το πώς θα αναγνωρίσουμε την ενοχή πώς θα διρευνήσουμε την ενοχή πώς θα έχουμε το δώρο της αμφισβήτησης έτσι είναι πάντα όλα όπως φαίνεται πώς θα έρθει η ώρα της κρίσης και θα μας δώσουμε το δικαίωμα μιας δίκαιης δίκης δίκης και πως τελικά αναλόγως αν είμαστε αθώοι ή ένοχοι απ' τη μία όντες αθώοι θα απολαύσουμε την απαλλαγή μας μέσα από αυτή τη δίκαια δίκη που κάναμε και αν είμαστε ένοχοι θα παραδεχτούμε το λάθος μας γιατί όπως γράφει η Εύφη είναι ότι η παραδοχή του λάθους είναι μία δεξιότητα την οποία θα αναλάβω την ευθύνη μου θα αποδεχτώ το λάθος θα το παραδεχτώ και θα το αξιοποιήσω.

18:24 Γιατί η δυσκολία στο κομμάτι της ενοχής είναι ότι τις περισσότερες φορές δεν είναι χρήσιμη. Ενώ εάν με κρίνω ένοχο μέσα από αυτή τη διαδικασία και δω ποιο είναι το μάθημα, τι είναι το καλό που μπορώ, για ποιο λόγο έρχεται αυτή η ενοχή. Έρχεται να με διδάξει κάτι, έρχεται να μου δώσει κάτι έρχεται να με συμβουλεύσει κάτι έρχεται να μου φέρει από το παρελθόν κάποια πληροφορία ότι κουβαλάω κάτι κάποιου άλλου είναι πραγματικά δικιά μου αυτή η ενοχή και έτσι μ' αρέσει που έχει σε διάφορα σημεία και bullets οπότε είναι εύκολο να κατανοήσουμε κάποια βράματα καλύτερα και έχει ένα τίτλο σε ένα σημείο που λέει δημιουργικές ερωτήσεις αν κατηγορούμε για κάτι ποιους κανόνες έχω παραβιώσει. Είναι σίγουρα αυτοί οι κανόνες δικοί μου, τους έχω εξετάσει και τους έχω αποδεχτεί και ξαφνικά σε βάζεις σε μια διαδικασία να αναρωτηθείς τώρα εγώ αυτό που κουβαλάω, τώρα εγώ αυτό για το οποίο με κατηγορώ, είναι όντως δικό μου.

19:39 Από όλο αυτό το βάρος που κουβαλάς, το βάρος της ενοχής, το βάρος του είσαι λάθος, τα έχεις κάνει λάθος, δεν ανήκεις εδώ, πώς τα κάνεις έτσι, θα μπορούσες να τα κάνεις διαφορετικά. Είναι όλο αυτό δικό σου, απαραίτητα. Και όταν ξεχωρίσεις και δεις ποιο κομμάτι είναι δικό σου και ποιο κομμάτι είναι των άλλων, το κομμάτι που είναι δικό σου, που έρχεται από δικούς σου κανόνες που έχεις παρεβιάσει, τι μήνυμα σου δίνει.

20:11 Είναι η επεξεργασία, έτσι και στο θεραπευτικό δωμάτιο της ενοχής είναι τόσο μεγάλη ευκαιρία για να μας γνωρίσουμε καλύτερα και να καταλάβουμε τελικά τι έχουμε μέσα μας. Κάθε τέτοιο βάρος της ενοχής κρύβει μια σημαντική πληροφορία. Εγώ θα πω ότι είναι καλά τα νέα μέσα από αυτή την επεξεργασία μπορείς να απελευθρωθείς, μπορείς να ησυχάσεις, μπορείς να σταματήσεις να αγωνιάσεις τόσο πολύ, μπορείς να βρεις τον εαυτό σου, μπορείς να αρχίσεις να συνδέσαι καλύτερα με εσένα και τους γύρω και μπορεί τελικά αυτή η ψυχούλα σου να γλυκάνει.

21:01 Λίγο πριν το τελευταίο παράρτημα με τα συμπτώματα έχει έναν επίλογο που εγώ θα σου διαβάσω δύο γραμμούλες που μιλάει για την ησυχία που ψάχνουμε όλοι και με αυτό θα σε αφήσω. Η μόνη πραγματική ησυχία είναι αυτή που υπάρχει μέσα σου. Αυτή δεν γίνεται. Είναι. Υπάρχει. Δεν δημιουργείται. Τη βρίσκεις, δεν τη φτιάχνεις. Είναι η ησυχία η ελεύθερη, η ανεξάρτητη, η πάντα παρούσα, ακόμα και όταν την ξεχνάς και δεν την νιώθεις.

21:45 Η μόνη σταθερή αξία, αμετακίνητη, διαχρονική. Απ' το παιδί που ήσουν, ως τον ενήλικα, απ' την αρχή του χρόνου σου, μέχρι την άκρη της ύπαρξής σου, απ' τη δράση στην ακινησία σου και πίσω πάλι, μια ησυχία ζει μέσα στον πυρήνα σου. Αυτό ήταν. Διαβάσαμε μαζί τα έξι μας λεπτά και λίγο παραπάνω και ελπίζω κάτι από αυτά να σου μίλησε.

22:12 Θα χαρώ να το διαβάσω αυτό στα σχόλια με το τι κατάς από το σημερινό μας βιβλίο από το Δε φταίς εσύ, το τέλος της εξωτικής ενοχής. Βάλε και εσύ το timer των 6 λεπτών την επόμενη φορά που θα θες να διαβάσεις και να δώσεις έτσι νόημα σελίδα σελίδα στη δικιά σου ζωή. Στην περιγραφή θα βρεις το link για το δωράνι book μου Παίρνα από την επιβίωση στη ζωή που είναι ένα πρακτικό εργαλείο για να συνδεθείς με τον αυθεντικό σου αυτό.

22:37 Σε ευχαριστώ που ήσουν εδώ και μέχρι το επόμενο επεισόδιο είναι η δικιά σου σειρά να συνεχίσεις. Να θυμάσαι ότι μπορείς πάντα να αλλάξεις ή να επιλέξεις την αφήγηση της ζωής σου.