28. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ - Η Αλήθεια θα αγγίξει την ΑΛΗΘΕΙΑ | Θεραπευτικές Αφηγήσεις Author's Special

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Αντρέα, καλώς ήρθες στις Τερευευτικές Αφηγήσεις. Χαίρομαι πολύ που είμαι κοντά σου, Άγγελε. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Τη δέχτηκα πολύ εύκολα και άνετα, διότι είσαι εσύ άνετος, ωραίος, ευγενικός. Οπότε δεν μπορούσα να σου πω όχι και σε ευχαριστώ για την τιμή. Είναι χαρά μου να είμαι κοντά σου. Ευχαριστώ και εγώ πάρα πολύ. Μεγάλη τιμή και χαρά, γιατί είσαι ένας άνθρωπος που εκτιμώ πάρα πολύ.

00:28 Γιατί? για αυτό που είσαι αυθεντικά για την ειλικρινιά σου για την απλότητά σου για την παρουσία σου στις ζωές των ανθρώπων με επικοινόμορφους τρόπους που είσαι το ίδιο εκεί από κοντά που είσαι το ίδιο και στα βιβλία και στα βίντεο είσαι εκεί, είσαι παρόν και η παρουσία σου σήμερα για μένα είναι το πιο πολύτιμο αγαθό ναι, ωραίο, καλά το λες είναι κουραστικό να μείνεις ο εαυτός σου εντάξει θα το κάνεις αρκετές στιγμές αλλά άμα το συνεχίσεις και το κάνεις τρόπο ζωής κάπου κουράζει και φθείρει και το διαπιστώνει κανείς μετά και λέει δεν μπορώ ας πούμε καλύτερα να είμαι αυτός μου καλύτερα να βαριέμαι και να το δείχνω παρά να προσφέρουμε συνέχεια κάτι που δεν είμαι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν προσπαθείς να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου να κάνεις βήματα κτλ αλλά είναι καλό να ξεκινάς κάθε αλλαγή από την αποδοχή της αλήθειας σου Είμαι αυτό, δεν αρνούμε ότι δεν είμαι τέλειος, θέλω να προχωρήσω, αλλά η αφιετηρία μου είναι να παραδεχτώ την αλήθεια μου αυτό.

01:29 Μ' είχε δει πριν καιρό μια κυρία στην αεροπαγή του, που βγήκε από το μετρό, και μου λέει, είσαι ίδιος. Τη λέω, τι εννοείται. Όπως σε βλέπω, λέει, στα βιντεάκια, έτσι είσαι και στο... Λέω, τι άλλο θα μπορούσα να είμαι, πώς θα ήμουν στα βιντεάκια και πώς θα ήμουν στον δρόμο. Όχι λέει μου αρέσει πολύ αυτό που περίμενα αυτό και βλέπω Ως με μια τυχαία τελείως συνάντηση Και δεν μου άρεσε έτσι που μου το είπε Είναι ωραίο αυτό Ήτανε πάντα έτσι Ήτανε πάντα το μέσα ίδιο με το έξω Κάποιες μεγάλωνες Όχι στην αρχή όταν είσαι παιδί Μαθαίνεις και εσύ τους τρόπους της κοινωνίας Που πρέπει να ακολουθήσεις για να είσαι αποδεκτός Θα μιλάς όπως μιλάνε θα λες αυτά που Θέλουν να ακούσουν κοιτάς ποια κουβέντα σου παίρνει επιβράβευση και χειροκρότημα και βλέμμα αποδοχής και προσαρμόζεσαι αλλά όσο μεγαλώνεις και πατάς και περισσότερο στα πόδια σου και δεν σε φοβίζει πλέον να τολμήσεις να πεις κάτι διαφορετικό αρχίζεις και το δοκιμάζεις είναι σαν τη θάλασσα που μπαίνεις λίγο λίγο να δεις πόσο αντέχεις

02:32 και μετά κολυμπάς και λες αυτή είναι η αλήθεια μου αυτό θέλω να ρωτήσω, αυτό θέλω να πω την άποψή μου, τη διαφωνία μου και θα το κάνω. Και είναι πολύ ωραία αυτή η αίσθηση. Γιατί όλο το άλλο είναι ξέρεις είναι κάτι οι λάμπες που τα ντύμερ που κρατάνε χαμηλό το φωτισμό και εγώ νομίζω ότι κάνεις οικονομία αλλά στην ουσία λέει όση ενέργεια δεν πάει στη λάμπα πάει στο άλλο σημείο για να κρατάει χαμηλό το φωτισμό. Δηλαδή εξίσου κουράζει το να κρατάς ένα ψεύτικο προφίλ. Είναι κουραστικό.

03:04 Ενώ το να ρέει η αλήθεια σου φυσικά αυτό να γίνεται με βιένεια και σεβασμό στον άλλον, δεν σημαίνει ότι θα πω στον άλλον ότι μου ήρθε, όπως μου ήρθε οποιαδήποτε στιγμή αλλά κάποια στιγμή είναι ωραίο να μπορούμε να πούμε αλήθειες γιατί η ζωή είναι μικρή, γιατί να μην μας θυμάται πρώτα και τον εαυτό μας αλλά και το στίγμα που θα αφήσουμε στον κόσμο και το αποτύπωμα να είναι κάτι πιο αυθεντικό και αληθινό Σκέφτομαι ότι ακριβώς όπως λες στα παιδικά χρόνια τυπώνεται ένα αφήγημα γι' αυτό λέω και το podcast Θεραπευτικές Αφηγήσεις γιατί στα παιδικά μας χρόνια έχουμε ένα αφήγημα και αρχίζουμε και το επαναλαμβάνουμε και το επαναλαμβάνουμε μέχρι που αποφασίζουμε ότι θα ανταλλάξουμε και θα δούμε εμείς το δικό μας το αφήγημα και αυτό που λέτε το μοιράσουμε μετά αυτό το αφήγημα στον κόσμο τι είναι αυτό που έκανε την αλλαγή για σένα σε ποιο στάδιο απ' όλα όμως σωστό για αυτό Η πρώτη αλλαγή είναι ότι θα κοιτάξω προς τα μέσα μου και θα βρω εγώ το δικό μου το αφήγημα και θα δω ποιος είναι ο Αντρέας πραγματικά.

03:59 Το καταλαβαίνεις ότι από την θλίψη, από τα σημάδια της ζωής, δηλαδή αν ο δρόμος που βαδίζεις και ο τρόπος που τον ζεις είναι αυθεντικός, αισθάνεσαι ότι ρέεις με τη ζωή και η ροή έχει σαν αποτέλεσμα την ισορροπία, την αρμονία, τη χαρά. είσαι καλά και μάς όμορφα ξυπνάς και είσαι σαν τα παιδιά που ξυπνάνε και χαιρόνται που ξεκινά μια ωραία μέρα αν όμως μέσα σου έχεις πάντα ένα ανικανοποιητό ένα σαράκι, κάτι που σε τρώει κάτι που σε πνίγει, κάτι που σε σκάει αρχίζεις και λες τι γίνεται ρε παιδί μου και αρχίζεις και ψάχνεις είναι τα καμπανάκια της ζωής που σου λένε ότι κάτι δεν πάει καλά το σώμα ξέρει και μιλάει το σώμα είναι όπως σου είπα προφήτης Δηλαδή θα πει αλήθειες, το σώμα δεν κοροϊδεύεται.

04:45 Οπότε μετά λες τι κάνουμε τώρα, πού θα το πω, πώς θα το μοιραστώ, σε ποιον άνθρωπο θα ακουμπήσω να εμπιστευτώ και αρχίζεις και ψάχνεις και κάνεις μικρά δειλά βήματα. Θυμάμαι όταν έγινα παπάς και μετά από λίγο καιρό άρχισα να καταλαβαίνω κάποια πράγματα εγκλωβισμού. Ήταν μια κυριακή μεσημέρι και έπιασα το κάσομα της πόρτας στο σαλόνι που ήμουνα και με πιάσε ένα κλάμα κλάμα γιατί συνειδητοποίησα ότι όλη η ζωή είναι ένας μονόδρομος κάποια πράγματα και αισθανόμουν την αντίφαση κάποιων πραγμάτων που σκεφτόμουν που ήθελα να πω, που έπρεπε να πω το εγκαταστατικό ενός χώρου έπρεπε να μου πει τι θα πω και λέγα αυτό πόσο θα πάει, πόσο να αντέξεις να πεις ας πούμε να λες πάντα αυτό που πρέπει να πεις αλλά δεν το βιώνεις ακριβώς ένα σημαδάκι, μετά από καιρό ένα άλλο σημαδάκι μετά από καιρό άλλα σημάδια.

05:38 Ας πούμε τα παιδιά στο σχολείο που ήμουν καθηγητής μου λέγανε στην τάξη γιατί αυτά που μας λέτε δεν μπορείτε να τα μπείτε όταν μπαίνει μέσα ξέρω εγώ ο Λυκιάρχης ή όταν μπει ο επιθεωρητής που έρχονταν ένας σύμβουλος. Αλλάζουμε θέμα και παίρνουμε άλλο ύφος. Και καταλάβαινα εκεί αυτό το πράγμα ότι πρέπει να παίζεις σε πολλά ταμπλό.

05:59 Αλλά αυτό κάπου κουράζει. Και είπα τι θα κάνω για να μην παίζω σε τόσο πολλά ταμπλό. Όχι ότι τώρα δεν παίζω πάλι σε ταμπλό, αλλά είναι αλλιώς να παίζεις σε δύο-τρία ταμπλό και άλλο όλα τα κομμάτια σου να είναι τεμαχισμένα σε χίλιες βιτρίνες την ημέρα, χίλια προσωπία κτλ. Και αυτά είναι τα σημάδια ότι κάτι να κάνεις με τη ζωή σου, να την κάνεις πιο ομαλή, πιο όμορφη.

06:24 Και αυτό που λες με κάποιο τρόπο είναι ότι δεν είναι ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά σαν να μάζευες μικρά μικρά σποράκια που μπαίνανε μέσα σου και κάποια στιγμή τα μάζεψες αυτά τα σποράκια και λες ωραία κάποια αλλαγή πρέπει να κάνω εδώ σημαντική στη ζωή μου γιατί συνήθως ο κόσμος περιμένει αυτό το μαγικό, το ένα τσικ που θα αντανατρέψει όλα, θα ανταλλάξει όλα, πλέον θα ζω μια πλούσια ελεύθερη ζωή αλλά δεν γίνεται σε μια στιγμή, γίνεται Μπορεί σε κάποιο να γίνει, δεν μπορώ να το βάλω στο καλό για σένα πρέπει Εμένα δεν λειτουργείς έτσι ένα μπαμ, γιατί δεν είναι και εύκολα μερικά πράγματα να τα κάνεις την ώρα που τα σκέφτεσαι.

06:59 Όπως με ένα διαζύγιο μπορεί να το αποφασίσεις κανείς το 2026 και να το παίρνεις το 2028. Δεν το παίρνεις την ώρα που το αποφασίσεις το διαζύγιο, αλλά κάποιοι μέσα σου κάπου ένα κρακ τα ακούς. Ότι αυτή η σχέση, μια ρογμή μικρή, μια δεύτερη, μια τρίτη, αλλά κάποτε το καλοκαίρι, όσο μες στα Χάνια, γίνεται μια χοντρή ιστορία, το κράκ γίνεται μεγάλο και εκεί μέσα σου κουμπώνει και λες τέρμα δεν θα πεθάνουμε μαζί, εμείς οι δυο δεν θα συνεχίσουμε μαζί.

07:25 Το σιγουρεύεις. Αυτό όμως δεν γίνεται σε κάθε άνθρωπο, δεν υπάρχει ένας δρόμος. Και αυτό είναι η ομορφιά της ζωής και το μεγαλείο της ζωής. Ο καθένας έχει τον δρόμο του, έχει τον τρόπο του, έχει τη διαδρομή του μέχρι να κλείσει τα μάτια του, δεν ξέρει ο καθένας τι θα κάνει, Δεν ξέρεις τι θα κάνει ο καθένας, πώς θα κυλήσει, πώς θα παδίσει.

07:43 Καλό είναι να στρέφει το καθένα στον εαυτό του, να μην ασχολείται με το διπλανό του ως περιέργεια κακή. Υπάρχει καλή περιέργεια, υπάρχει όμως και αυτή που πάει να σκαλίσει τη ζωή του άλλου, να κάνει κριτική, να σηκώσει το δάχτυλο, να του πει δεν έπρεπε αυτό που είπες, που έκανες κτλ. Ναι, δεν έπρεπε από τα μάτια σου. Με τα δικά σου μάτια δεν έπρεπε κάτι που σημαίνει ότι αν ήσουν εσύ δεν θα το έκανες.

08:10 Και καλά θα έκανες αφού αυτός είσαι εσύ, αυτή είσαι εσύ. Αλλά αυτό που λένε πειράζει να είμαι εγώ αυτό που είμαι εγώ. Δηλαδή ο καθένας πειράζει να είναι αυτός του. Δεν θέλω να πω μεγάλα λόγια, αλλά μου φαίνεται πολύ παράξενο να κρίνεις τη ζωή ενός ανθρώπου, τις επιλογές του, τη διαδρομή του, τα βήματα του. Ο καθένας αυτό που κάνει, το κάνει επειδή νιώθει ότι είναι το καλύτερο εκείνη την ώρα που το κάνει.

08:35 Τι νόημα έχει να πω αν να του κάνω εγώ κριτική γιατί παντρεύτηκες αυτή. Επομένα μου φαίνεται πανύψηλη ή κοντή ή λεπτή ή παχύσαρκη. Τι νόημα έχει να του πω αυτό αφού είναι ερωτευμένος, αφού είναι καλά, αφού αυτός είναι ευτυχισμένος. Τέτοιου είδους κριτικές ως μέσα στη ζωή του άλλου δείχνουν κάτι. δείχνουν κάτι ότι πρώτα εσύ που το κάνεις δεν είσαι καλά μέσα σου γιατί ένας που είναι καλά δεν ξυπνάει ποτέ ένας ευτυχισμένος άνθρωπος να αρχίσει να περιμαζεύει την ανθρωπότητα και να βάζει τάξη στην κοινωνία αν δεν στο ζητήσουνε δεν σε ρώτησε κανείς δεν σε ρώτησε κανείς το βλέπω σε σχόλια μερικών φίλων που τους γράφουν στο διαδίκτυο κάτι κριτικές ζόρικες και απαντάει κάποιος από εγώ δεν σε ρώτησε κυρία μου Δεν σε ερώτησα κυρία μου Δηλαδή δεν σου πέφτει λόγος για όλα Και είναι πολύ ωραία να μην έχεις άποψη για όλα Ειδικά άμα δεν το κάνεις και με αγάπη Και με γνώση Και με διάθεση πραγματικά Να βγει κάποια ωφέλεια από αυτό που θα πεις Απλώς να πετάξεις την κουβέντα σου

09:38 Κάπως έτσι Τι σε εμπνέει σένα και τι σε γεμίζει στο σήμερα Τα πάντα Τώρα μεν έπνευσε εδώ που ερχόμουν Η κοπέλα στο φούρνο στη γωνία με πιάσει μια κρίση υπογλυκαιμίας ερχόμενος εδώ με πιάσει μια κρίση και περνάω από ένα φούρνο βλέπω κάτι απίστευτα γλυκά λέω ας το πάμε παρακάτω και ερχόμενος μετά εδώ είδα το γωνιακό φούρνο και είχε κάτι λουμπάκια λέω δεν αντέχω θα πω να φάω μου βάζετε τέσσερα μόνο τέσσερα μικρά γιατί λέω έχω μια κρίση μου τα βάζουν μου λέει συγγνώμη εσείς δεν είστε λέει που ήσασταν πάτερ λέω ναι ναι «Αχ, λοιπόν, πόσο χαίρομαι που σας βλέπω, σας ακούω, σας ξέρω και τα λοιπά, δεν σας έχω δει από κοντά».

10:21 Λέω «Να είστε καλά, χαίρομαι λόγω που σας γνωρίζω». Πάω να πληρώσω, μου λέει «Συγγνώμη αν σας έφρασε δύσκολη θέση». Της λέω «Όχι». Με ενέπνευσε ακόμα και αυτό, δηλαδή η ευγένεια ενός ανθρώπου που από τη μια αυθόρμητα σε ρωτάει είσαι αυτός που θυμάμαι από την άλλη σκέφτεται μήπως σας στεναχώρησα μήπως είπα κάτι που σε πλήγωσε και λέω κοίτα μια ευαισθησία αυτό για μένα είναι μήνυμα θα το χρησιμοποιήσω ήδη το κάνω δηλαδή βλέπεις ανθρώπους που έχουν λεπτότητα για κάτι τόσο απλό βλέπεις άλλους που έχουν μια αδιαφορία για το αν θα σε μαχαιρώνουν στάζεις αίμα και κοιμούνται ίσχυοι και αυτοί μπορούν να σας στεναχωρήθηκε μόνο επειδή με ρώτησε μήπως είστε και σας στεναχώρησα.

11:05 Αυτό είναι μια έμπνευση. Τα πάντα μπορεί να σε εμπνεύσουν. Αρκεί να έχεις αυτό που λέει κάπου καρδία βαθία. Δηλαδή καρδιά βαθιά. Η καρδιά σου να μην βλέπει τον κόσμο φλατ, αλλά να παίρνει μηνύματα από αυτά που αγγίζει, που βλέπεις, που συναντάς, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα τυχαίο στο δρόμο, το που φάνησε όκουμα. Δηλαδή, προχτές ακούψα κάποιον τυχαία και λέω, ένας άνθρωπος, ακουμπιστήκαμε στον αγκώνα, δεν ξέρω ποιος είναι, δεν ξέρει ποιος είμαι, ποτέ δεν θα ξαναβρεθούμε.

11:32 Αυτό το άγγιγμα, να πει κάτι μέσα σου, ένα λουλουδάκι που πέφτει, ένα φυλλαράκι που πέφτει. Δηλαδή, ένα ηλιοβασίλεμα που πηγαίνεις μια διαδρομή με το λεωφορείο και σκάει μέσα από το δρομάκι μια κτίνα, ας πούμε, από το ηλιοβασίλεμα. αν τίποτα από αυτά δεν λέει τίποτα μέσα σου και όλα αυτά τα θεωρείς ρομαντισμούς ή τέτοια πράγματα τότε θα περάσει όλη η ζωή και δεν θα έχεις πάρει τίποτα γιατί θα περιμένεις τα πολύ wow τα πολύ wow στη ζωή είναι λίγα δεν είναι πάρα πολλά τα πολύ εντυπωσιακά πράγματα αλλά οι απλές πτυχές της ομορφιάς είναι πάμπολες όλη μέρα και το λουλούδι είναι πίσω σου και τα χρώματα του χώρου και ατμόσφαιρα και όλα αν είσαι δεκτικός έχουν πολλά να σπούνε και να μιλήσουν δεκτικός ανοιχτός και στο εδώ και τώρα και ακούω ότι πραγματικά είσαι πολύ στο εδώ και τώρα, σε κάθε εδώ και τώρα και αυτό είναι μια ποιότητα υπέροχη είναι υπέροχο ναι είναι υπέροχο να είσαι στο εδώ και τώρα γιατί το εδώ και τώρα είναι ο θάνατος του χρόνου γιατί στο εδώ και τώρα δεν υπάρχει χρόνος

12:33 το μέλλον είναι η προέκταση του χρόνου το παρελθόν είναι το γύρισμα του χρόνου η ιστορία στο τώρα δεν υπάρχει ιστορία Άρα είναι άχρονο Το τώρα δεν έχει χρόνο Είναι αυτή η στιγμή Αν κάνεις αυτό και πεις τώρα μια ιστορία Για τώρα Δεν έχεις να πεις τίποτα Για να πω μια ιστορία πρέπει να σκεφτώ κάτι παλιό Είναι να πάω κάπου στο μέλλον Και γι' αυτό μεταράζει αυτό Είμαι αναστατώνη πριν την ώρα μου Τώρα όμως μπορώ να ζήσω μόνο Την ομορφιά της παρούσας στιγμής Και αυτό είναι πολύ ωραίο Δηλαδή κάνεις μπάνιο Εκείνη την ώρα όταν κάνουμε μπάνιο όταν πλένουμε τα δόντια μας ή όταν οποιος ξυρίζεται, σκέφτεται αν δεν με τελειώνω να προλάβω στο σούπερ μάρκετ, να πάω στο φούρνο, να πάω στον τράπεζα και έλεγε ένας μπορείς τότε να κάνεις μπάνιο, να είσαι μόνος στο μπάνιο.

13:22 Δεν υπάρχει τίποτα άλλο την ώρα για σένα, αν μπορείς. Δεν υπάρχει κόσμος άλλος, δεν υπάρχει υπόλοιπη Αθήνα, υπάρχει μόνο αυτό το πράγμα από πάνω που τρέχει νερό, το σώμα σου που κυλάει το νερό αν το ζήσεις αυτό θα απολαύσεις τη στιγμή και μετά και στη δουλειά που θα πας και επειδή και εκεί θα είσαι παρόν στο τώρα εκείνης της στιγμής θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς δηλαδή αυτό είναι, δεν σε πάει πίσω αυτό σε κάνει να είσαι τέλειος σε κάθε σου εργασία είναι μια φόρμα για να μην μετανιώνουμε με τα πράγματα βέβαια γιατί αν ζεις κάθε στιγμή με πληρότητα τότε δεν έχεις κάτι να μετανιώσεις γιατί καταρχήν δεν γυρίζεις πίσω για να μετανιώνεις αφού είσαι πάντα εδώ δεν ζεις με αναμνήσεις και αναπολύσεις και όλη την ώρα θυμάσαι τι ωραία που ήταν πέρυσι, μα και πέρυσι την ώρα που απολάμβανες αυτό το ωραίο, εκείνη την ώρα ήταν πάλι τώρα το τώρα εκείνης της μέρας δεν υπάρχει μέλλον, ούτε υπάρχει παρελθόν γιατί και το μέλλον όταν έρθει θα είναι το τώρα, εκείνες τις στιγμές

14:22 αυτό μου αρέσει πάρα πολύ δηλαδή αυτές οι έννοιες επειδή δεν είναι έννοιες σκέτες θεωρητικές. Τις έχεις κάνει πράξη εσύ? Όχι γίνεται πράξη μπορεί να γίνει πράξη γι' αυτό με τραβάνε δηλαδή μου αρέσει πολύ η πρακτικότητα όταν μικρός πηγαίναμε σε διάφορες κατασκηνώσεις και έρχονταν διάφοροι μιλητές να μας μιλήσουν και λέγανε πολύ ωραία πράγματα πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου πως έκοβα τις φλέβες μου που δεν ήξερα βέβαια αυτή τη φράση τότε να την πω αλλά έλεγα μέσα μου αυτά τι έχουν να μου πούν εμένα, πώς μπορώ να τα κάνω ζωή πώς μπορώ να τα ζήσω αυτό πάντα μου άρεσε αυτό που θα ακούσω να μπορέσω να το μεταφέρω στη ζωή μου ρε παιδί μου να το ζήσω, να μου πει κάτι όπως λέγανε τα παιδιά γιατί να κάνω μαθηματικά θα τα χρησιμοποιήσω πουθενά και λένε βέβαια ότι θα τα χρησιμοποιήσεις θα χρειαστεί να μετράς τις μέρες που έχει να σου στείλει μήνυμα θα χρειαστείς ωραία τότε να το κάνω όταν όμως κάτι δεν χρειάζεται και είναι απλώς φιλοσοφία, απλώς να λέμε για να λέμε,

15:20 εκεί κάπου αρχίζω να χασμουργέμαι. Υπάρχουν στιγμές που αμφισβητείς τον εαυτό σου, που προβληματίζεσαι, που δυσκολεύεσαι, που δεν ξέρεις τι να επιλέξεις, τι να κάνεις. Ναι, πάρα πολλές. Πολλές φορές δεν ξέρω τι να κάνω και εκτήνωρα αφήνω με. Αφήνω με, λέω. Σκέφτομαι φυσικά όσα μπορώ να σκεφτώ λογικά, αν κάπου είναι ξεκάθαρη η κίνηση την επιλέγω όταν όμως βλέπω ότι υπάρχει ένα σαφές πεδίο μπροστά ποιος είναι τώρα που αγχώνεται τόσο πολύ δηλαδή ψάχνω μέσα μου να δω Άρα με ρωτήσεις Με ρωτήσεις ποιος αγχώνεται τόσο πολύ γιατί τόσο ταραχή, ποιος ταράζεται και πάντα καταλήγω στο εγώ ότι το εγώ μου ταράζεται, το εγώ μου φοβάται το εγώ μου που τα θέλει όλα προκαθορισμένα σίγουρα, ασφαλή βεβαιωμένα, κουτάκια και λέω άρα ποιος φοβάται ποιος τρομάζει τόσο πολύ το εγώ, ωραία το εγώ δεν μπορώ να το υπηρετώ όλη την ώρα, το αφήνεις στη ζωή και θυμάμαι και τις φορές που έχω μπρεθεί σε παρόμοια πράγματα και πάντα βρίσκεται μια λύση και κάπως έτσι χαλαρώνω και αφήνομαι

16:26 βέβαια είναι πολύ καλό να έχεις και ανθρώπους δίπλα σου και φίλους να μοιραστείς, να σου θυμίσουν αυτά που εσύ ξεχνάς, να σε παρηγορήσουν να σε τονώσουν. Χθες κοιμήθηκα δυόμις τρεις η ώρα με πήρε ένας φίλος μου που ήταν μυθισμένος και τσακωμένος με τις σχέσεις του και προβλήματα και κλάματα και θα χωρίσω, δεν θα θα χωρίσω και τα λοιπά. Είναι ωραία σε στιγμή πες μου τι να κάνω και πες μου είναι ωραία να έχεις κάποιον να μπορείς να σου πει και αυτό σε εκείνη την ώρα να σου φυσήξει λίγο το τοπίο, να φύγει το σύννεφο όταν είσαι πολύ ζαλισμένος να δεις λίγο πιο καθαρά και δεν νομίζω ότι υπάρχει και η σωστή κίνηση 100% για τη ζωή εφόσον όλα τα ποτάμια στον ωκεανό καταλήγουν δηλαδή αν δεν πάρω αυτό το ποτάμι και πάρω το άλλο θα κάνω άλλους κύκλους και πάλι κάπου θα βρεθώ δηλαδή θα πάει στο βουνό στον ωκεανό θα πάει το ποτάμι έτσι δεν είναι οπότε αν δεν πάρω αυτό δηλαδή το στείλω ότι πω πω λάθος κίνηση δεν ξέρω αν υπάρχει τόσο λάθος κίνηση Δηλαδή μπορεί να

17:27 Το λέω επειδή το λένε οι ίδιοι έτσι Δεν ξέρω αν είναι λάθος κίνηση Αλλά μπορεί να πει κάποιος ότι μια λάθος σχέση Δεν υπάρχει λάθος σχέση Κάτι θα σου δώσει και αυτή η λάθος σχέση Κάτι θα μάθεις, κάτι θα χτυπηθείς Θα μαλακώσεις, θα βράσεις το ζουμί σου Θα γλυκάνεις μετά που λέει θέλει το μοσχαράκι Λέει δυο μισή ώρες και στο τέλος λέει γίνεται γλύκισμα Δηλαδή μέσα από όλα και από τον βρασμό και από τον πνίγμο και από την ταλαιπωρία και από όλα αυτά.

17:52 Εφόσον ζούμε και είμαστε ακόμα ζαντανοί στη σκηνή σαν ροξυγκρότημα, κάτι καλό βγαίνει. Δηλαδή δεν είναι κακό να είσαι και σε αδιέξοδο και σε μπέρδεμα. Θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν περάσει τέτοια πράγματα και τα κατάφεραν. Μ' αρέσει η βιογραφία των ανθρώπων που, δηλαδή όταν ακούω τη βιογραφία κάποιου, τα σημεία που προσέχω είναι εκεί, τα μπέρδεματά του, τα διέξοδά του τι κάνει, τι ράνει Υπάρχει ένα τέτοιο μεγάλο μπέρδεμα διέξοδος στη δικιά σου τη ζωή Τώρα δεν υπάρχει Έχει υπάρξει Ευχαριστώ το Θεό, δεν ξέρω μπορεί και να υπάρξει δεν ξέρω, αλλά το μπέρδεμα ήταν η πορεία μου όλη αυτή η διαδικασία, τι έκανα, πώς έζησα πώς ξεκίνησα, πώς κατέληξα που δεν περίμενα ποτέ αυτές τις εξελίξεις κάπου δεν ήξερα τι θα κάνω ήμουν μπερδεμένος με βοήθησε η ψυχανάλυση με βοήθησε η πραγματικότητα της ζωής δηλαδή έβλεπα τα πράγματα και μου μιλούσαν η αλήθεια μιλάει, τα πράγματα μιλάνε η ζωή μιλάει έβλεπα πολλούς που ζουν παρόμοια με εμένα παρόμοιους εγκλωβισμούς αλλά οι άνθρωποι αυτοί ήταν με οικογένειες

18:59 υποχρεώσεις πολλές, με έξοδα πολλά με άλλες δυσκολίες που δεν τους άφηναν μου έλεγαν ότι αν μπορούσα θα είχα κάνει αυτό, αν ξεκίναγα θα το είχα κάνει αλλιώς. Και έλεγα, κοίτα να δεις, πώς σκέφτονται αυτοί. Δηλαδή, λέω, αν μπορούσες θα αλλάζεις, λέει, εννοείται θα άλλαζα. Έπαιρνα μηνύματα από εδώ, από εκεί και στο τέλος καταλήγεις και εσύ να δεις ποια θα είναι η δική σου πορεία σε όλο αυτό.

19:26 Τι με ρώτησες τώρα, χάθηκα λίγο στην κουβέντα. Όχι, αν υπήρχε Μια χαρά απάντησες. Αν υπήρχε κάποια στιγμή που ήταν πολύ δυνατή για σένα. Ναι, όλα αυτά. Το πώς θα το κάνω βασικά. Ήταν η μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου. Το μεγάλο μπάμ εννοείται που άλλαξα τη ζωή μου στο κομμάτι αυτό. Το επαγγελματικό. Και όχι το υπαρξιακό. Ούτε το βαθύτερο είναι.

19:47 Αυτό δεν άλλαξε. Αλλά εντάξει. Αυτό λίγοι το καταλαβαίνουν. Ο καθένας καταλαβαίνει τελικά αυτό που είναι ο ίδιος. και βλέπει τον άλλον από αυτό που είναι ο ίδιος μέσα από τα δικά του μάτια. Ναι, ήταν ένα διαζύγιο πάρα πολύ δύσκολο. Πάρα πολύ δύσκολο, διότι συσταγωγικά τα βάζεις με έναν ολόκληρο σύστημα. Τα βάζεις με έναν ολόκληρο κόσμο, με μια ολόκληρη ανθρωπότητα.

20:10 Δεν είναι κάτι απλό, αλλά η ανάγκη για ζωή είναι πολύ μεγαλύτερη από κάθε εγκλωβισμό και καταπίεση και το σποράκι κάτω από το τσιμέντο θα βρει τρόπο να το σπάσει ακόμα και το τσιμέντο γιατί πρέπει να ζήσει γιατί η επόμενη κίνηση είναι ο καρκίνος είναι η αρρώστια, είναι ο πόνος, είναι το αδίεξο είναι η κατάρρευση δεν γίνεται να το κάνεις αυτό δηλαδή από τότε που εγώ παρετήθηκα έχω λάβει πάμπολα μηνύματα ανθρώπων που μου λένε ότι θα ήθελα και εγώ να κάνω κάτι παρόμοιο στη ζωή μου αλλά δεν μπορώ για λόγους οικονομικούς για λόγους δεσμευτικούς, για λόγους οικογενειακούς, για λόγους ψυχολογικούς ένας μου είπε το πολύ απλό ότι αν κάτι κάνω εγώ σαν κι εσένα η μάνα μου θα πεθάνει την άλλη μέρα, δηλαδή κοντζά μαντράχαλος δεν το κακίζω αλλά είναι αλήθεια ο τόνος είναι 40 χρονών και μου λέει αν έχω κάνει ό,τι έκανα θα πεθάνει η μάνα μου βλέπεις πόσο εγκλωβισμένος είναι κάποιος ακόμα στη μαμά στη μαμά θα πεθάνει με τη μαμά στο στόμα, καταλαβαίνεις Είναι πολύ δυνατή αυτή η αναπαράσταση που έχουμε μέσα στο μυαλό μας

21:15 Πιστεύουμε ότι όντως θα συμβούνε Που συνήθως τα περισσότερα από αυτά που φανταζόμαστε Τα συμβούνε Όλα συμβαίνουν στο μυαλό σου Ο φόβος είναι πιο πολύ στο κεφάλι σου Η ζωή κυλά, η ζωή είναι δυνατή Το ρεύμα είναι δυνατό της ζωής Και τελικά όλα πάνε καλά Και το μόνο πρόβλημα εσύ να ισορροπήσεις εσύ μέσα σου Κατά τα άλλα δεν θα πάθεις τίποτα κακό Και αυτό είναι το μήνυμα που ο καθένας είναι ωραίο να πάρει στη ζωή του Να ζήσει την δική του ελευθερία Την δική του αλήθεια Την δική του αποστολή Την δική του κλίση Αυτό, την αλήθεια του ρε παθή μου Αυτό που κάνεις, το κάνεις με χαρά Κάντο, παίζεις ντράμπς και σου αρέσει Παίξε, ξεσήκωσε το σύμπαν Δηλαδή άμα αυτό είναι που σε χαροποιεί Έχω δει ανθρώπους που είναι πολύ ευτυχισμένοι Με αυτό που κάνουν Και αυτό με συγκινεί Είχα δει στη Λαϊκή ένα παιδί που πουλάγε φρούτα και το έκανε με τόση αρχοντιά, με τόση αγάπη, με τόση...

22:07 Πολλοί πήγαιναν και χαίρονταν να ψωνίσουν από αυτόν. Το χαιρόταν. Όταν όμως άλλος το κάνει, και πολλά παιδιά το κάνουν έτσι, με το ζόρι, γιατί σου λέει... Τώρα ο πατέρας μου είχε εδώ πέρα για να πάρω σμιά 30 ευρώ τη μέρα, μου βγαίνει η ψυχή και το λάδι και εγώ το μυαλό μου είναι πότε να τελειώσω να πάω στο γήπεδο, πότε να πάω στην καφετέρια, πότε να κάνω κάτι άλλο.

22:25 Χωρίς να είμαστε εδώ και τώρα. Δεν είμαι εδώ. Και αυτό είναι μαρτυρικό. Δηλαδή το 8ωρο γεννήται 16ωρο. Ο ψυχολογικός χρόνος έχει μια απίστευτη εκτόξευση μέσα σου και ζεις ένα δράμα. και μπορεί άλλως να κάνει κάτι δηλαδή μπορεί να γράφω ένα κείμενο για ένα βιβλίο και να έχει φτάσει τρεις ώρες τέσσερις το βράδυ και να λέω αχ γιατί να ξημερώσει δηλαδή θέλω κι άλλο χρόνο και περνάω ωραία, δεν καταλαβαίνω πως πέρασε η ώρα και μπορεί να κάνεις κάτι με το ζόρι και να μην σε αρέσει καθόλου Ξέρω ότι αγαπάς πάρα πολύ να διαβάζεις βιβλία και ήθελα να ρωτήσω πως έχει επηρεάσει η ανάγνωση των βιβλίων στη ζωή σου Τα βιβλία είναι η παρέα μου, είναι η συντροφιά μου, είναι τα αδερφάκια μου, γιατί εγώ δεν έχω αδέρφια και από μικρός μεγάλωσα με βιβλία.

23:14 Δηλαδή στο δωμάτιό μου ποτέ δεν αισθανόμουν μόνος, ήμουν μόνος. Είχα μοναχικότητα αλλά όχι τη μοναξία την ψυχολογική και η παρέα μου ήταν πάντα τα βιβλία. Είχα πάντα βιβλίο που θα μου κάνει παρέα από παιδί με τα παραμύθια που μου φέρναν δώρο στη γιορτή μου, στα γενέθλιά μου, μέχρι που μεγάλωνα και έπαιρνα και άλλα και μια θεία μου είχε αφήσει στη βιβλιοθήκη μας επειδή δεν χωράγαν στο σπίτι κάτι βιβλία μεγάλα και ήμουν μικρός και διάβαζα ψυχολογικά κάτι χοντρούς τόμους γνώρισε τη γυναίκα σου, γνώρισε τον άντρα σου γνώρισε το παιδί σου, γνώρισε το σεξ, γνώρισε το κίνο με κάτι ηλουστρασιών τέτοια και από μικρός διάβαζα και τέτοια είχα πάθει σοκ δηλαδή γιατί ήμουνα Τετάρτη Δημοτικού Πέμπτη Και να διαβάζεις τώρα το βιβλίο γνώρισε τη γυναίκα σου Γνώρισε τον άντρα σου Γνώρισε το σεξ Και άλλα όμως Είχε αφήσει βιβλία του Καρκαβίτσα Του Παπαδιαμάντη Γιατί δεν χωράγανε στη βιβλιοθήκη της Σαν παλιά, δεν ξέρω αν θυμάσαι Που πολλοί είχανε εγκυκλοπέδιες Μόνο και μόνο για να στολίζουν το σαλόνι

24:10 Ήταν όλη η δομή Όλοι οι πάπειρους όλοι Βρυτάνικα, Ρούσια και ήταν απλώς για στολίδια και για καυγάδες με πεταγιστόμους να ματσακονώσουν τότε χρησιμεύανε, ποτέ δεν έγινε κανείς τίποτα ή για να πατήσεις πατάγαμε κάτι φυλλαράκια στη βοτανική και βάζαμε να πατικωθούν τα φύλλα ή τα χαλιά στην άκρη όταν τα ανοίγαμε ναι τέτοια πράγματα εγώ τα διάβαζα γιατί ήταν η παρέα μου και μετά αγάπησα τα βιβλιοπολία γιατί μέσω των βιβλιοπολίων και έβαζα βιβλία σημάδι που τα αφήνω, τα άφηνα σε άλλο ράφι κρυφά για να συνεχίσω εκεί που είχα μείνει και διάβαζα τα βιβλία.

24:48 Και τώρα που μένω στο σπίτι που είμαι, το κρεβάτι μου είναι διπλό, αλλά εγώ κοιμάμαι μόνος μου. Το μισό λοιπόν είμαι εγώ και το άλλο μισό είναι βιβλία. Όλο βιβλία. Αν έρθει κανείς και το δει, τι γίνεται εδώ πέρα, πώς είναι έτσι. Είναι τα βιβλία η παρέα μου. γιατί νιώθεις τη σύνδεση με το πνεύμα τον κόσμο του βιβλίου τον συγγραφέα αυτό που κρύβει ένα βιβλίο τη μαγεία του, την ομορφιά του απλώς τα τελευταία χρόνια δεν αντέχω να διαβάζω βιβλία που δεν με τραβάνε πολύ και έχω βάλει αυτό το σημάδι και λέω αν στις πρώτες 30 σελίδες στις 40, αντε 50 δεν τζουλάει το πράγμα δεν μπορώ να το συνεχίσω επειδή το βιβλίο είναι 300 σελίδες και έντοσα 20 ευρώ χαλάλτε 20 ευρώ και άντε να πάει στο καλό ένα δώρο ή θα το δώσει κάποιον που το αρέσει ή σε μια ανακύκλωση ή σε κάποια θα το χαρίσω σε μια βιβλιοθήκη τέλος πάντων είναι ωραίο να διαβάζεις κάτι που αγαπάς είναι ωραίο αυτό που λες και είναι ένα μήνυμα σημαντικό γιατί πολλοί μπαίνουν όχι πρέπει να το τελειώσω αυτό που ξεκίνησα

25:44 ήμουν ψυχαναγκαστικός αυτό αφού το πήρες τελείωσε το μου βγαίνει η ψυχή δεν χασμουριέμαι, κλείνω τα μάτια μου χάνω τη συνέχεια, μπερδεύω τα ονόματα δεν μπορώ, ας πούμε το δικό σου το διάβασα εύκολα την επαφράγηση της βιβλιοθήκης και ήταν ένα θετικό αυτό ότι κυλάει ωραία χωρίς να σε πιάνει πόνο κέφαλος μπορεί κάποιος άλλος όμως να του αρέσουν τα πολύ πολύ πλοκα και τα μπερδεμένα, μιλάω για μένα πάμε στις γρήγορες ερωτήσεις Κάτι που φοβόσουν παλιά και τώρα δεν το φοβάσαι πια Φοβόμουν πιο πολύ το θάνατο Τώρα λιγότερο Για ποιο λόγο γράφεις για να μοιραστείς για να θυμηθείς Να πλησιάσεις να ξεχάσεις να ξεφύγεις Για κάτι άλλο Δεν έχω τι να κάνω Σε δημόσιο ιδιωτικό χώρο γράφεις Και στα δύο Με σιωπεί ή με μουσική Συνήθως με σιωπεί Ώρες γραβημένες Κάτι με πιάνει το βράδυ Το βράδυ κάτι με πιάνει και λέω γιατί το βράδυ τελευταία στιγμή να θέλω να κάνω πράγματα.

27:13 Δηλαδή σοβαρά ζητήματα, δυόμιση ώρα, τρεις ώρα. Μα τώρα θα το κάνεις, κάντε το πρωί. Όμως δεν το κάνω το πρωί. Ενώ έχω άπλετο χρόνο να το κάνω, δεν το κάνω το πρωί. Και ποιο είναι το συνέστημα πριν ξεκινήσεις το γράψιμο, ίσως το πρωί που σκέφτεσαι να το κάνω και δεν. Στην καλή μου φάση ή στη δύσκολη του πρωί. Στη δύσκολη.

27:29 Στη δύσκολη. Όχι, όταν έχω δύσκολη φάση δεν μου βγαίνει το γράψιμο. Το γράψιμο είναι εξυχίλισμα πάντα καλής ψυχικής κατάστασης. Δηλαδή καταλαβαίνω πότε αυτό που θα γράψω θα αγγίξει, γιατί υπάρχει συντονισμός με την αλήθεια μου. Και καταλαβαίνω πότε κάτι αληθινό θα αγγίξει κάτι αληθινό, γιατί η αλήθεια αγγίζει την αλήθεια.

27:51 όταν η καρδιά σου εκπέμπει στη συχνότητα της αλήθειας θα αγγίξει και την καρδιά του άλλου το αναγνώστη γιατί ο αναγνώστης καταλαβαίνει αν αυτός αυτό που λέει το λέει αληθινά ή αν το λέει επαγγελματικά ή αν το λέει επειδή πρέπει ή αν το λέει για να πάρει λεφτά ή αν το λέει για να πάρει likes το καταλαβαίνει αυτό οπότε και εγώ θέλω να είμαι σε μια φόρμα αυθεντικότητας και τότε μου βγαίνει να να γράψω Είσαι της δομής περιεχόμενα και μετά Ή ελεύθερα και μετά το δομής Είμαι ένα χημείο τίποτα Δεν μπορώ να μπω σε καλούπια Δεν μπορώ σε κουτάκια Γράφω ένα βιβλίο για τη ζωή μου Το οποίο δεν ξέρω πότε θα βγει Αλλά θα αργήσει Δηλαδή γράφω περιστατικά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου Που ήμουν παιδάκι Και δεν ξέρω πότε θα βάλω Ίσως το πρόλογο το βάλω κάπου στη μέση Δηλαδή έχω αρχίσει να γράφω όπως μου βγήκε, ό,τι να είναι από το ένα στο άλλο και λοιπά αλλά διάβασα ένα κομμάτι ένας φίλος μου που διόρθωνα κάπου σε ένα ωραίο καφέ κοντά στο Θησείο και μου λέει να διαβάσω λίγο και του δίνω ένα κομμάτι

28:50 και σηκώθηκε και με αγκάλιασε και μου λέει είναι λίγο χάος είναι τόσο ωραίο όλο το χαοτικό γιατί η ίδια η ζωή είναι λίγο χαοτική αλλά είναι πάρα πολύ όμορφη και είμαι στο χάος σε άλλους όμως αρέσει πολύ η δομή και αυτό το σέβομαι Εγώ είμαι της δομής πρώτα για να αφαιθώ μετά Ποιο είναι το πρωτό άτομο που διαβάζει τα γραπτά σου Μπορώ να το δω σε κολλητούς φίλους Σε κάποιον που ξέρει από αυτά Κάποιον που θα μου βρει και κάτι να μου πει Δηλαδή δεν θέλω κάποιον να με χειροκροτήσει Και να μου πει πάντα ότι είναι καταπληκτικό Θέλω κάποιος να μου πει ότι Εδώ υπερβάλλεις Εδώ μάζεψε το λίγο Εδώ πλατιάζεις Είναι ωραίο να σε διορθώνουν Αλλά με σεβασμό και με αγάπη για το καλό σου και όχι για να σε τσακίσουν υπάρχει διαφορά σίγουρα το έργο σου είναι πάρα πολύ μεγάλο το τελευταίο είναι το όγδοο βιβλίο το Ήλιο μου φίλε μου σωστά ναι μάλλον δεν ξέρω μπορεί να είναι πώς έγινε η μετάβαση αυτή από τον αναγνώστη στον δημιουργό περιεχομένου στον δημιουργό στο συγγραφέα

29:58 έλα ντε δεν ξέρω τότε που ήταν ομιλίες που είχα κάνει και είχαν εγγέξει πολλούς ανθρώπους προφορικές ομιλίες και μου έρθει η ιδέα από αυτές να πάρω ιδέες και να γράψω βιβλία και είδα ότι αγγίζουνε τους ανθρώπους. Πιο πολύ με φέρναν στο μυαλό τους την ώρα που διαβάζανε τα βιβλία γιατί είχαν συνδυάσει τη φωνή μου με το κείμενο και αυτό επηρέαζε.

30:16 Τα βιβλία μου τα πρώτα μπορεί και να μην αντέχω να τα διαβάσω και να τα δω. κάθε φορά κάτι καινούργιο που κάνω το θεωρώ πιο προσεγμένο από το προηγούμενο έχω μια τέτοια αίσθηση τίποτα τα βιβλία μου δεν είναι τίποτα σημαντικό δηλαδή είναι απλές αλήθειες καθημερινότητας, πράγματα που ζούμε που βιώνουμε, απλά πράγματα Αισθάνεσαι ότι κάθε φορά που βγαίνει ένα βιβλίο ότι αλλάζει κάτι μέσα σου ότι έχω καταθέσει κάτι στο κοινό και προχωράω Το μεγάλο μπάμπ του βιβλίου θα είναι τα επόμενα που ετοιμάζω που θα είναι πολύ αληθινά πολύ αυθεντικά όχι ότι τα άλλα δεν ήταν αληθινά αλλά δεν ήταν η απόλυτη αλήθεια μου δηλαδή το να πεις ομές πραγματικότητες παιδικά βιώματα, τραύματα, οικογενειακές καταστάσεις δικές σου δυσκολίες κλπ εκεί θεωρώ ότι ξεκλειδώνω τελείως και λέω στους άλλους βγάζω το μπουλζάκι, βγάζω το μπουφανάκι βγάζω το φανελάκι, δεν έχει τίποτα άλλο να βγάλω αυτός είμαι και όχι για επίδειξη, απλώς για μοίρασμα γιατί όλος όταν δει ότι ξέρεις τι βγάζοντας τη φανέλα σου έχεις σε μια πληγή

31:19 μπορεί και εγώ να την έχω λες α δεν είμαι ελεφαντάς και αυτός το έχει περάσει αυτό και αυτός έχει πονές εκεί και αυτός έχει νιώσει έτσι κατά τα άλλα όλων των ανθρώπων η ζωή είναι πάρα πολύ σημαντική όλων και ίσως και αυτών που δεν γράφουν βιβλία είναι πιο σημαντικοί από όλοι που γράφουμε βιβλία αλλά να που κάποιοι μπορούν και γράφουν Αυτή είναι η διαφορά Δηλαδή είναι πολύ σπουδαίοι άνθρωποι που θα πεθάνουν Χωρίς ποτέ κανείς να ξέρει τη ζωή τους Που αν την ήξερε Θα γονάτιζε και θα την φύλαγε Σαν εικόνισμα Αλλά δεν ξέρουμε Γιατί κάποιοι δεν γράφουν Ζουν την ομορφιά της ζωής τους Γράφουν βιβλίο χωρίς να ξέρουν ότι γράφουν βιβλίο Είναι η ζωή τους ίδια Ένα κινούμενο βιβλίο Αυτό το μήνυμα που δίνουν Και κάποιοι μπορούν και το φωτογραφίζουν ωραία και το κάνουν κείμενο και το κυκλοφορείς και το βλέπεις με αυτή την έννοια.

32:10 Ωστόσο έχουν αγγίξει αυτό πραγματικά πολλοί κόσμο τα βιβλία που ήδη κυκλοφορούν. Καταλαβαίνω αυτό που λες. Όσο πιο κοντά και βαθύτερα μπαίνεις στην αλήθεια σου τόσο περισσότερη αλήθεια μοιράζεσαι και αγγίζεις περισσότερους. Αλλά ήδη έχουν αγγίξει. Ναι, ξυπνάνε μέσα σου δικά σου πράγματα. Κάθε βιβλίο. το διβλίο, δώσου μια παράδειγμα, δεν είναι ότι εσύ μπήκες μέσα μου μόνο εσύ, αλλά εσύ μπαίνοντας μέσα μου ξύπνησες εμένα και βγάζεις δικές μου αλήθειες και ζωντανεύεις δικά μου βιώματα και μου θυμίζεις δικές μου ιστορίες.

32:41 Γι' αυτό αρέσει. Γιατί ο άλλος λέει, κοίτα, με νιώθει. Μου δίνει δίκιο. Με παρατηρεί. Βλέπει τη μοναξιά μου. Καταλαβαίνει ότι έχω περάσει δύσκολα με αυτή τη γυναίκα, με αυτόν τον άντρα, ότι η μάνα μου είναι με τα λεπορεί. Όταν έχεις μια συνέστηση και αυτό το φέρνει ο πόνος να καταλαβαίνεις τον άλλον τότε αυτό αγγίζει πάρα πολύ και συντονίζεσαι με τον άλλον. Γιατί λέει αυτός δεν ζει στον κόσμο του ή αλλιώς στην κοσμάρα του, ζει κοντά μου, με καταλαβαίνει. Δηλαδή αυτό είναι το μυστικό που αγγίζει από τη δική μου πλευρά, ότι προσπαθώ να καταλάβω τον άλλον και να μπω στη θέση του να τον ακούσω να τον νοιαστώ, να του δώσω σημασία και αυτό είναι πολύ όμορφο πολύ ανθρώπινο Έχεις ακούσει και πάρα πολλούς ανθρώπους να μοιράζονται μαζί σου τις ανάγκες τους τα θέματα τους, τους προβληματισμούς τους Είναι πολύ συγκινητικό αυτό να μπορεί κάποιος να σου... και εσύ το ζεις αυτό και εγώ το ζούσα και ως καθηγητής στο σχολείο πάρα πολλά παιδιά μου έλεγαν πράγματα και ήμουν και στο σχολικό λεωφορείο

33:48 στην αρχή πήγαινα τα παιδιά και τα έφερνα εκτός από καθηγητής και πολλά παιδιά είχαν αντιστάσεις του σπιτιού τους ξεχνώντας από την κουβέντα που κάναμε και εγώ ξέχνα που και μου φώναζε ο οδηγός άστα τα παιδιά μην τους μιλάς χάσανε πάλι στα πατήσια κατέβαινε αυτός τον έχω φέρει λέει μέχρι έχει φτάσει αλλού για αλλού τι θα κάνουμε τώρα από αυτόν πάμε λέει σπίτι του και έλεγα εγώ μα δεν του μίλησα εγώ αυτό το παιδί έκλαιγε και μου έλεγε ότι χτες οι γονείς του ξέρω εγώ το βράδυ τσακωθήκανε και τα σπάσανε και σπίτι γινόταν χαμός και δεν διάβασα μαθηματικά κύριε μου έλεγε κτλ.

34:20 Και αυτό το πράγμα ήταν πολύ συγκινητικό. Θυμάμαι ήταν 25η Μαρτίου παραμονή του Πολύπολια. Ήμουνα 18 χρονών τότε και έκανα κατ' χιετικό στα παιδιά και ένα παιδί με πιάνει και μου λέει πήγαμε εκδρομή με το σχολείο στο Ναύπλιο. και μια φίλη μου είχε εξοχικό εκεί και πήγαμε στο σπίτι της και ήμουν 18 χρονών και αυτός ήταν γυμνάσιο και μου λέει την ιστορία και με τη φίλη μου και πιασε βροχή και βραχήκαμε και έβγαλα την μπλούζα μου και την έβαλα στο τζάκι του σπιτιού της και αυτή και λέω κοίτα πόσο μου ανοίγεται αυτό το άνοιγμα, το μοίρασμα αισθάνθηκα αυτό το δέος το να μπορεί κάποιος να σου πει προσωπικά του μυστικά του που και μετά έλεγε μόνος του αυτά λέει που σου λέω να αξίζεται δεν τα ξέρει κανένας ούτε στους γονείς μου τα λέω ούτε στα αδέρφια μου είναι μεγάλη τιμή στον άνθρωπο ένας συνάνθρωπος του να ανοίγει την καρδιά του και να μοιράζεται πως λες και εσύ τα ισόψυχά του εσείς τι ώρα βγάζετε τα ισόψυχά σας εκείνη η ώρα ήταν περίπου 7 μες το βράδυ

35:24 το απόγευμα και με συγκίνησε αυτή η αίσθηση και μετά το εξομολογήθηκα στο πνευματικό μου γιατί εξομολογιόμουν τα πάντα, ας μην έλεγα τα πάντα εξομολογήθηκα τι, ότι πειράζει που ακούω ιστορίες ανθρώπων ή μήπως δεν κάνει να μπαίνω και μου λέει, όχι θα σου φορεαστεί και στο μέλλον γιατί και άμα γίνεις και καθηγητής, άμα γίνεις και ιερέας και λοιπά, είναι ωραίο να μπορείς να ακούς τους ανθρώπους και με έχει ακάπησε το φαγητό της πάλι στο σπίτι της, στο μπαλκόνι μιλάγαμε και έκαπησε το φαΐ γιατί και αυτή μου μίλαγε για τα διαζύγια της και τρία διαζύγια και μου εξηγούσε του καθενός άντρα τις ιστορίες κάει και το φάει μου λέει έχεις κάτι πολύ ωραίο και παρηγορείς αλλά κάτι μυρίζει μου ναι κάει και το φάει έχεις μία ζητασιά έχεις μία ανθρωπιά έχεις μία τιμιότητα έχεις αυτό το βλέμμα σου το οποίο είναι αυτό που είπες στην αρχή που είναι παρόν άγγελ έτσι είμαστε όλοι δηλαδή είναι ο πυρήνας όλων μας Όλη η ιστορία μας δεν είναι να προσθέσουμε κάτι που δεν έχουμε.

36:24 Είναι να φανερώσουμε αυτό που ήδη υπάρχει. Η ομορφιά είναι μέσα μας. Δηλαδή ο Θεός δεν δημιουργεί πλάσματα μη όμορφα, άσχημα. Δημιουργεί ομορφιά. Δεν υπάρχει κάτι άσχημο σε αυτόν τον κόσμο. Τίποτα δεν είναι άσχημο. Αλλά εμείς σκεπάσαμε όλη αυτή την ομορφιά με κουτάκια, με τύπους, με καθοσπρεμπισμούς, με πολιτιστικά. Ότι αυτό πρέπει να γίνει έτσι.

36:50 Όταν λοιπόν αυτό το πράγμα βγαίνει, φεύγουν τα κομμάτια του ψεύδους, αναδύεται αβίαστα, εύκολα, χωρίς κούραση η καλοσύνη ενός ανθρώπου. Δηλαδή σε μια φυλακή, όταν ένας φυλακισμένος με την παρέα του, που πλέον δεν μπορεί να ασκήσει μια παραβατική συμπεριφορά, αρχίζει και σπάει το κέλυφος του ψεύδους του. και αρχίζει και μοιράζεται ιστορίες του πως μεγάλωσε, πως έζησε πως κακοποιήθηκε από τον πατέρα του ή από τη μάνα του πως σεξουαλικά, λεκτικά με ξύλο και όλα αυτά βλέπεις τι συμπαθείς γίνονται όλοι οι άνθρωποι δηλαδή και ο μεγάλος εγκληματίας άμα ακούς την ιστορία του μπορεί να κλάψεις και να πεις ρε εσύ, δεν είσαι ρε μάλι, είσαι καλός άνθρωπος καλά κάνεις και πρέπει να είσαι φυλακή δεν γίνεται με αυτά που έχεις κάνει αλλά πέρα από αυτό εδώ μέσα έχεις κάτι πολύ ωραίο στη φυλακή δεν βάλαμε το ωραίο δυστυχώς βάλαμε το άσχημο κομμάτι σου που πρέπει να πει φυλακή αλλά η καρδιά που κουβαλάς είναι πολύ όμορφη και αυτό βλέπω στο Netflix μια σειρά θα σου πω μετά τον τίτλο

37:50 που έχει ένα σπίτι που γίνεται ο χαμός και γι' αυτό μ' αρέσει γιατί έχει απ' όλα μέσα τσακώνανται, η μάνα παράτησε τα παιδιά ο πατέρας αλκοολικός με ναρκωτικά, μπλεγμένα τα παιδιά, τα λεπορείες και βλέπεις μια μη ωραία ζωή αλλά αφεντική, έτσι είναι η ζωή δεν είναι καθώς πρέπει δεν είναι τέλειη και βλέπεις πως η δύναμη της ζωής τους προωθεί και προχωράνε μέσα από τις ατέλειες και επιβιώνουν και ζουν και μέσα σε αυτή την ασχήμια της ζωής υπάρχουν χαραμάδες που βγαίνει μια ομορφιά δηλαδή ο αδερφός ο θυμωμένος ξαφνικά πεθαίνει ο πατέρας και του λέει σ' αγαπώ ξέρω Αυτός που ποτέ δεν είπε σε αγαπώ Λέει σε αγαπώ ή δακρύζει Ή κάνει μια κίνηση αγάπης Μια συμπαθή μια φίλη του Και κάνει μια θυσία για χάρη της Και μου αρέσει επειδή είναι αληθινό Με όλα Αγαπάς όλα τα αληθινά Ό,τι κρύβει μέσα η αλήθεια Και η αλήθεια κρύβει και τραχύτητα Ο Θεός δεν είναι αγάπη με την έννοια του χαδιού Ο Θεός δεν είναι μόνο χάρη Είναι και απίστευτη σκληρότητα Όταν οσμή μάνα πει να ζήσει, είναι δύο μηνών

39:03 και έχει μια αρρώστια και πεθαίνει το παιδί. Αυτό δεν είναι χάδι αλλά είναι αγάπη. Άρα αγάπη δεν είναι μόνο εκδήλωση τρυφερότητας. Είναι να μπορείς να ζήσεις στα πάντα, να είσαι παρόν στα πάντα να είσαι δίπλα στον άλλον σε κάθε του στιγμή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα περνάς πάντα καλά. Όσοι νομίζουν ότι θα βρουν έναν δρόμο που θα περνάνε πάντα καλά δεν θα το βρουν ποτέ. Θα ψάχνουν.

39:30 Θα πεθάνουν με την ελπίδα. Γι' αυτό μερικοί όλοι ελπίζουν, ελπίζουν και ποτέ δεν ζουν. Ελπίζουν και πίζουν. Ελπίζουν και πίζουν γιατί δεν τολμούν να ζήσουν το τώρα. Λένε, κάτσε, το καλό θα έρθει. Κάτσε να τελειώσει το παιδί το δημοτικό και θα ανασάνουμε. Μετά κάτσε να τελειώσει το λύκειο. Μετά κάτσε να βρω καλύτερη δουλειά.

39:52 Να βγω στη σύνταξη, να έρθει καλοκαίρι, να πάω διακοπές. ποτέ δεν θα γίνει το τέλειο που περιμένεις η ομορφιά είναι μέσα σε αυτό το παιχνίδι σκοταδιού και φωτός ομορφιάς και ατέλειας όλα αυτά μαζί θέλω να διαλέξεις είσαι πολύ καλός, θα φέρεις εδώ να διαφημίζεις ωραία θέλω να διαλέξεις μια τυχαία σελίδα ή μια συγκεκριμένη σελίδα από το τελευταίο σου βιβλίο το ήλιο μου φίλε μου και να μας διαβάσεις Α, τυχαία, μη λες εγώ όλας αγαπώ. Αυτό που λέγαμε τυχαία πες εδώ, μη λες εγώ όλας αγαπώ.

40:28 Λέει εδώ πέρα, ο Θεός δεν έχει ψυχολογικά για να θυμώσει, ούτε είναι οι προβολές των ενοχών μας. Δεν φοβίζει ούτε απειλεί. Μιλάμε συχνά για την αγάπη λύτης μάνας, όμως και αυτή δεν είναι πάντα ανιδιοτελής. Έχω φίλους που δεν μιλάνε με τη μάνα τους εδώ και χρόνια επειδή έκαναν έναν γάμο που αυτή δεν ενέκρινε και έκοψαν κάθε επαφή.

40:46 Ή τσακώθηκαν άγρια επειδή δεν έδωσαν στο εγγόνι το όνομά της. Ή θέλησαν να μείνουν αλλού σε άλλη γειτονιά και η μάνα ενοχλήθηκε. Ή μετακόμισαν σε άλλη πόλη μακριά της και ψυχράθηκαν. Και ξαφνικά όλα τα ωραία λόγια περί ανιδιωτελούς αγάπης, μπουμ, εξαφανίστηκαν. Δεν λένε ούτε χρόνια πολλά τα Χριστούγεννα. Πού πήγε όλη αυτή η δεδομένη μητρική αγάπη.

41:08 έλεγαν πως είχαν απροϋπόθετη και χωρίς όρους στην πράξη όμως όλα άλλαξαν μήπως σου θυμίζω πράγματα που κι εσύ έχεις ακούσει τελικά για πολλούς αγαπάω σημαίνει κάπου το πάω και κάτι ζητάω δηλαδή εγώ δεν έχω μάθει να αγαπώ δηλαδή εγώ και σένα ακόμα σε αγαπώ επειδή περνάω καλά μαζί σου αν με πατήσεις εκεί που πονάω δεν ξέρω αν θα σε αγαπήσω αν θα σε αγαπώ αν μου κάνεις κάτι που με ζορίσει δεν ξέρω αν θα σε αγαπώ εγώ με τα νύχια να σε ξασκίσω.

41:42 Δηλαδή, το να πεις αγαπώ, είναι εύκολο. Αλλά να το εννοείς είναι δύσκολο. Πάρα πολύ δύσκολο. Και πώς το πετυχαίνουμε. Δεν το πετυχαίνουμε, μας πετυχαίνει. Δηλαδή, εμείς, η μόνη μας ευθύνη και η μόνη μας δουλειά είναι να το δούμε. Δεν είναι μικρό, είναι τεράστιο. Να δεις, να αναγνωρίσεις, να ομολογήσεις, να έχεις τη θέαση αυτού του πράγματος, να το κοιτάξεις κατάματα και να πεις βλέπω ότι δεν αγαπώ το βλέπω δεν αγαπώ, αγαπώ αλλά τώρα που στράβω σε κάτι βλέπω ότι μέσα μου βράζω και θυμώνω και νευριάζω και μια μέρα πήρα το iPad γιατί μου πέρα ένας φίλος μου να γράφω πράγματα, ότι μου έρθει και γράφω με το στήλο αυτό το iPad το τέτοιο και λέω ας τον εαυτό σου να γράψει ελεύθερα μου βγήκανε τόσα πράγματα θυμού με ανθρώπους που αν και την ώρα χτύπα και το τηλέφωνο δεν θα τους θύμωνα, δεν μπορώ να το κάνω προς τάντους αλλά αν αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερα και λέω τελικά ρε φίλε για αυτόν τον άνθρωπο έγραψες όλα αυτά άρα δεν τον αγαπάς με την έννοια ότι μπορώ να σταθώ δίπλα σου

42:50 και να σε αποδεχτώ δεν έχω το θάρρος να το πω κατά μουτρα αλλά είδα ότι μέσα μου κυκλοφορεί και ο θυμός και αντιπάθεια και αγανάκτηση και η νευρικότητα και η αποστροφή Και λέω, μα με αυτόν έχω δείξει άλλα πράγματα. Ότι είμαστε φίλοι. Αν το ρωτήσεις, θα πει ότι είμαστε φίλοι. Όλα υπάρχουν μέσα μας. Και υπάρχει μια ψευδαίσθηση ότι είναι μόνο θετικά τα συναισθήματα.

43:16 Μπορώ να έχω προς έναν άνθρωπο και θετικά και αρνητικά. Και να με ζορίζει και να με κάνει να τον αγαπάω. Και να με χαροποιεί και να τον τιμώνει. Και όλα μαζί. Απλά, λες κάτι πολύ ωραίο το ότι σου δίνεις το δικαίωμα να τα εκφράσεις. έστω και γραπτά κάπως να βγουν από μέσα σου γιατί πολλές φορές τα κρατάμε όλα μέσα μας και στο παράδειγμα με τη φυλακή είπες ακριβώς αυτό ότι έχετε ένα σημείο που κάτι σπάει το κέλυφος κάποιος άνθρωπος που ποτέ πριν δεν είχε πει όλα αυτά που είχε μέσα του αρχίζει και τα λέει και στις μέρες μας είναι αρκετά δύσκολο το να εκφράσουμε το μέσα μας είναι καλό να μην ταυτιζόμαστε απλώς με αυτό δηλαδή το ότι λέω μια κακία δεν σημαίνει ότι πρέπει να ταυτιστώ δεν είμαι η κακία.

43:54 Μέσα μου κυκλοφορούν και κακίες. Τις κοιτώ, όπως κοιτώ ένα σύννεφο που περνά. Δεν ταυτίζομαι με την κακία αυτή και απόδειξο ότι δεν ταυτίστηκα είναι ότι μετά από λίγο αυτή η ενέργεια της κακίας όπως κάθε ενέργεια έχει το χαρακτηριστικό στη φύση της να έχει στιγμή έξαρσης και στιγμή χαλάρωσης. Φεύγει μετά αυτό. Εξατμίζεται.

44:14 Και απόδειξη είναι ότι την άλλη μέρα θα ξαναμιλήσω με αυτόν τον άνθρωπο. ή μπορεί να πούμε πράγματα να του πω κοίταξε τώρα μέσα μου έρχονται κάποιες σκέψεις θέλω να στις πω μπορώ να κάνω λάθος σκέφτηκα αυτό για σένα σκέφτηκα αυτό σκέφτηκα αυτό δεν ταυτίζομαι με αυτά όμως που σου λέω δηλαδή δεν σε δεν βάζω υπογραφή ρε παιδί μου τελεσίδικη ότι πέτρωσα απέναντι σου πάγωσα τελεσίδικα είμαι ρευστός αυτό προσπαθώ να μην του χάνω τη ρευστότητα και απόδειξη είναι ότι την άλλη μέρα ή την παράλληλη, μπορεί να θες μια μέρα να πάρεις το χρόνο σου ξαναπαίρνεις τηλέφωνο και συνεχίζεις και μιλάς δηλαδή δεν το κρατάς για πάντα μετά αυτό να πεις τώρα κόβουμε επαφή ή δεν μιλάμε θα πούμε, θα βγάλουμε αυτά που βγαίνουν από μέσα μας, δεν είναι ο εαυτός μας αυτό που βγαίνει, ο αληθινός μας εαυτός είναι σύννεφας τον εαυτό μας ο αληθινός μας εαυτός είπαμε είναι θεϊκός είναι το κομμάτι της ομορφιάς που είναι ο πυρήνας Εμείς δεν είμαστε στον πυρήνα και γι' αυτό σφαζόμαστε.

45:10 Πιάσ' το αυτό που είπες, ότι μου σφασίσες τα νεύρα, είδα ότι φέρθηκες εγωιστικά, είδα ότι με κοροϊδεψές, είδα ότι δεν μου δείξες ηλικρινή αγάπη, είπες ψέματα. Έχω θυμώσει, άσε με λίγο, αλλά μετά από δύο μέρες σου ξαναμιλάω. Σε ξαναφωνάζω να φας τυραμισού που έκανα, σε ξαναλέω να δούμε μια ταινία, να πάμε μια βόλτα. δεν θα το κρατήσω ότι κατεβάζω ρολά για πάντα γιατί αυτό θα σημαίνει ότι έχω ταυτιστεί με τις ιδέες μου γιατί όλα αυτά είναι σκέψεις που κάνω για σένα δηλαδή οι κακίες, τα μίση αν το καλό σκεφτόμαι, τι είναι μια σκέψη που μου βγαίνει στο μυαλό δηλαδή αν υπήρχε ένα χαπάκι που το έπαιρνα και εκείνη την ώρα μου φεύγει αυτός ο θυμός για τον τάδε που μου φέρθηκε άσχημα θα είχα θυμό Σκέψη την. Και λέω, αυτός μου σπάσει τα νεύρα, ο παλιάνθρωπος, ο αλήτης, ηλίθιε, θα σε ξεσκίσω.

45:59 Τι είναι όλα αυτά. Σκέψη, σκέψη, σκέψη. Ήρθαν, φύγανα. Ήρθαν, φύγανα. Δεν χρειάζεται να ταυτίζομαι με αυτές. Αυτό αν μπορώ και το κάνω, να μην τις πιστέψω ότι είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ αυτό, τότε η ζωή είναι πολύ ξεκούραστη, ανάλαφρη, όλα έρχονται και όλα φεύγουν και όλα θα τα περάσουμε και όλα είναι τίποτα και όλα είναι το πάνω.

46:23 Αντρέας ευχαριστώ που ήσουν σε μένα στις θεραπευτικές εμπειρίες. Είδες πως πέρασε η ώρα. Και μας βοήθησες και μας ενέπνευσες έτσι να αλλάξουμε και το δικό μας τόπο. Σε ευχαριστούμε κάθε καλό και σε ένα καλή επιτυχία στη δουλειά σου, στους θεραπευόμενους σου στο βιβλίο και στα βιβλία που θα ετοιμάσεις και στα επόμενα. Και κάθε καλό στη ζωή σου αγάπητο Μάγκελη, ευχαριστώ πολύ.

46:41 Ευχαριστώ και εγώ.