30. ΝΙΚΟΛΙΝΑ ΔΑΝΙΗΛΙΔΟΥ - Η σχέση με το σώμα ΔΕΝ αφορά την τροφή | Θεραπευτικές Αφηγήσεις Authors

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Νικολίνα, καλώς ήρθες στις Θεραπευτικές Αφηγήσεις. Καλώς σας βρήκα. Είναι μεγάλη μου χαρά που είμαι εδώ σήμερα. Ήρθα με πάρα πολύ ενθουσιασμό. Βροχές εκεί κατεγύρισες, τίποτα δεν με σταμάτησε. Ακριβώς, ακριβώς. Και χαίρομαι πάρα πολύ που συνδεόμαστε. Σε εκτιμώ πάρα πολύ, σε θαυμάζω απεριόριστα. Μπορώ να μιλάω για σένα πολλές ώρες, αλλά θα αφήσω τον κόσμο να σε γνωρίσει.

00:27 Να είσαι καλά. Εγώ πρώτα όμως εκτίμησα το βιβλίο σου. Πρώτα το διάβασα και μετά είπα εντάξει, ναι, αυτό το βιβλίο είναι από τα λίγα που με αγγίξανε και θέλω να μάθω φωτοσυγγραφέα. Ξέρουμε πάρα πολύ για αυτό. Είναι ομιβέα η χαρά. Είναι ομιβέα. Πού σε βρίσκουμε σήμερα αυτή την περίοδο, έτσι, υπάρχει μια λέξη η οποία θα μπορούσε να χαρακτηρίσει αυτή την περίοδο που διανύεις.

00:49 Πού σε συναντάμε. Νομίζω αισιοδοξία. Τώρα είμαι σε μια φάση αισιοδοξίας. Επιλέγω να είμαι αισιοδοξη. Λέω επιλέγω, μάλλον είναι πιο σωστό, δεν είμαι αισιοδοξη, αλλά προσπαθώ να μένω στην αισιοδοξη πλευρά των πραγμάτων, να κρατήσω τον ενθουσιασμό μου, ανυπομονώ για καινούργια πράγματα. είναι δύσκολο να είσαι αισιόδοξος και μερικές φορές θεωρούμε ότι ένας άνθρωπος που είναι αισιόδοξος είναι στην πραγματικότητα αφιλής.

01:18 Είναι όπως έλεγε ο Αρκάς ο απεσιόδοξος είναι ένας πολύ καλά ενημερμένος αισιόδοξος. Ενώ μεγάλωσα σε ένα σπίτι που όλοι ήταν πολύ απεσιόδοξοι και πολύ αγχώδεις εγώ πήγα στον τίθετο άκρο και θέλησα να γίνω ενθουσιώδες θετικοί, να είμαι αισιόδοξη και προσδοκώ όλα τα καλύτερα. Γι' αυτό και προσδοκώ έτσι αυτό το podcast να είναι υπέροχο η συνάντησή μας να είναι υπέροχη.

01:42 Τι ωραία. Για κάποιον που δεν σε γνωρίζει, πες μας λίγα πράγματα για σένα, τι σε χαρακτηρίζει, τι τίτλες θα βάζεις, τι ρόλες θα βάζεις για σένα. Πολύ δύσκολη ερώτηση, ξέρεις. Και νομίζω ότι και εμείς σαν θεραπευτές, όσο μπαίνουμε στη διαδικασία και ανοίγουμε, ανοίγουμε, ανοίγουμε, ανοίγουμε, ερμηνεύουμε, γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να μπορέσεις να βάλεις το ψυχισμό σου σε πέντε λέξεις.

02:04 Και επίσης μπορεί να έχεις και τυφλά σημεία, κομμάτια που δεν βλέπεις. Θέλω να πιστεύω ότι δεν έχω πολλά τυφλά σημεία. Θέλω να πιστεύω λοιπόν ότι είμαι ένας απλός, αυθεντικός άνθρωπος, μου αρέσει να δημιουργώ, μου αρέσει να απολαμβάνω πράγματα, να έχω μια ποιοτική καθημερινότητα. παλεύω πάρα πολύ για αυτή την ποιότητα και δεν είναι κάτι που κατακτιέται εύκολα και κάθε φορά και κάθε μήνα και κάθε εβδομάδα προσπαθώ να δω πώς θα έχω μια όμορφη ημέρα μια όμορφη εβδομάδα για μένα και την οικογένειά μου Οπότε πώς είναι μια εβδομάδα έχεις οικογένεια, έχεις θεραπευόμενους έχεις χόμπι Είναι αυτό το ότι πρέπει όλο κάπως να τα παλαντζάρεις στη ζωή σου αλλά δεν είναι κάτι στατικό Δηλαδή το να πεις το ξέρεις πώς θέλω να είναι η εβδομάδα μου δεν είναι κάτι που μπορείς να το αποφασίσεις το Σεπτέμβριο και τώρα Απρίλιος, Μάιος ας πούμε να είμαστε σίγουροι τι είναι ακόμη αυτό το οποίο θέλω.

03:03 Για να μπορείς να είσαι σε επαφή με τον εαυτό σου σημαίνει ότι κάθε φορά τσεκάρες, αντιλαμβάνεσαι που βρίσκεσαι, ποιες είναι οι αντοχές σου, τι χρειάζεσαι, οι ανάγκες αλλάζουν, οι επιθυμίες αλλάζουν. Οπότε νομίζω ότι πρέπει να είσαι σε επαφή Και αυτό το προσπαθώ Πολύ συχνά θα ρωτήσω Τι κάνουμε τώρα, τι θέλουμε Τώρα μπορώ να θέλω λίγο να αποσυρθώ Να ξεκουραστώ, να παίξω με τα παιδιά μου Και μετά μπορεί να θέλω να δημιουργήσω Να βγω, να τρέξω Να κάνω άλλα πράγματα Οπότε νομίζω ότι το μυστικό εκεί Είναι το να είσαι σε επαφή Λίγο με τις Με τα πάντα, με τις ανάγκες σου, με το σώμα σου Είναι πολύ σημαντικό αυτό το μήνυμα που λες ότι δεν είμαστε κάτι στατικό, είμαστε κάτι δυναμικό και είναι πολύ ωραία μια ανοιχτή πρόσκληση, μια ευγενική περιέργεια προς τον εαυτό συνεχώς να μας ανακαλύπτουμε που ρισκόμαστε εδώ και τώρα.

03:57 Ευγενική περιέργεια, τι ωραίο. Ναι, γιατί πράγματι σημαίνει ότι χωρίς κριτική μπορώ έτσι με περιέργεια λίγο να με αφουγκραστώ, να καταλάβω τις ανάγκες μου και μου επιτρέπεται να τις καλύψω αυτές τις ανάγκες. Υπάρχει κάποια εποχή που έτσι η μικρή Νικολίνα δεν ήταν σε επαφή με τον εαυτό της, που δεν ήξερε που βρισκόταν. Δύσκολα. Δηλαδή έχω την τύχη να προέρχομαι από ένα πλαίσιο που πάντα ρωτούσαν τι θέλεις.

04:31 Δεν σημαίνει ότι αυτό που ήθελα θα γινόταν, αλλά μου δόθηκε, μου επιτράπηκε να θέλω, να ξέρω τι θέλω, να είμαι όπως είμαι, να μην χρειάζεται να προσπαθήσω κάτι άλλο. Εμένα η δικιά μου οικογένεια ήταν πολύ αγχώδης Πάρα πολύ αγχώδης Και ίσως γι' αυτό έτσι Φύγα στον τίθετο άκρο έτσι Από το πρόσεχε πρόσεχε Εγώ έγινα πιο ενθουσιώδης Όμως ήταν Μπορούσε απλά να είσαι ο εαυτός σου Άρα ήξερα πάντα τι ήθελα Στα 14 αποφάσισα Ότι θα γίνω ψυχολόγος Δεν το αμφισβήτησα ποτέ Έτσι και μάλιστα θυμάμαι όταν έκανε τη συζήτηση Με τον πατέρα μου και του λέω Μηχανικός ο άνθρωπος, η πιο πολύ μηχανική τετράγωνη σκέψη σου λέει, τι είναι αυτό.

05:19 Τι θα κάνεις δηλαδή και πώς θα βιοπορεστείς και δεν θα έχεις δουλειά και τι είναι αυτό. Νομίζω ότι πρέπει να πανεκοβλήθηκε ο άνθρωπος. Οπότε λοιπόν μου λέει, η λύση είναι μία, θα το κάνεις σαν χόμπι, θα βρεις μια άλλη δουλειά να βιοπορίζεσαι και αυτό θα είναι ας πούμε αυτό που διασκεδάζεις και διαβάζεις και απολαμβάνεις.

05:38 Οπότε κι εγώ άνοιξα τον έντυπο χρυσό οδηγό, γιατί είχαμε τον έντυπο χρυσό οδηγό τότε, έτσι έψαξα, βρήκα ψυχολόγους και πήρα τηλέφωνο. Στα 14. Γεια σας, διαπορίαστε καλά από αυτό το επάγγελμα. Συμπιστώ. Και μπέτυχα γιατί ήταν έναν άνθρωπο πολύ προσιτό, πολύ διαθέσιμο, η οποία έκατσε εκεί και μου είπε μερικά πράγματα, μου μίλησε για τη δουλάτη, συνέντευξη, όπως κάνεις τώρα, έτσι, πήρα καλοδημικά μια άθρονα στι η οποία τώρα λογικά πρέπει να είναι στη σύνταξη ίσως, μακάρι να θυμόμαι το όνομά της μου είπε κάτι το οποίο ακόμη έχει μείνει, το θυμάμαι δηλαδή μου είπε σε κάθε επάγγελμα υπάρχουν οι καλοί ηθικοί επαγγελματίες οι οποίοι πάντα έχουν δουλειά και πάντα βιοποριζόνται σωστά και απολαμβάνουν τη δουλειά τους και υπάρχουν και κακοί επαγγελματίες.

06:39 Και νομίζω, της είπα, εντάξει τότε θα γίνω μια καλή επαγγελματίας. Ο πατέρας μου πίσω και του λέω, εντάξει το λύσαμε. Πήρα τηλέφωνο, βιαπορίζεσαι καλά με αυτό το επάγγελμα, εντάξει θα είναι μια χαρά. Πού τον βρήκες αυτό το τσαγανό. Λέω το podcast θεραπευτικές αφηγήσεις ακριβώς γιατί μεγαλώνοντας γεννιόμαστε μέσα σε μια οικογένεια που μας έτσι περνάει το δικό της αφήγημα και εμείς κάπως συνδημιουργούμε το δικό μας αφήγημα.

07:07 Εσύ πού βρήκες αυτό το τσαγανό, αυτό το... Ο δικό... Υπάρχει χώρος για μένα και αυτό θα κάνω. Και ας μην το βλέπω τριγύρω μου. Νομίζω ότι δεν υπερανέλια τα πράγματα. Έμπαινες. Δηλαδή έλεγα, οκ, θα πάω μέχρι εδώ. Και βλέπουμε. Και θα πάω μέχρι εδώ. Και βλέπω. Δεν χρειάζεται να ξέρω μέχρι πού θα πάει αυτή η διαδρομή. Διότι μου επιτρέπεται και να αλλάξω γνώμη.

07:31 μου επιτρέπεται να προβληματιστώ, να παίξω και άμα δεν μου αρέσει θα αλλάξω διαδρομή γιατί ακριβώς μου επιτρέπεται άρα η λογική μου ήτανε εμένα αυτό με ελκύει θα πάω από εδώ, άμα δεν μου αρέσει θα βρω τον τρόπο θα κάνω κάτι άλλο και ξαναλέω ότι μου επιτράπηκε αυτό έτσι δεν είναι κάτι που μόνο του καλλιεργήθηκε υπήρχε εμπιστοσύνη στο ότι αυτό που λες θα έχει κάποια βάση, θα έχει κάποιο λόγο νομίζω ότι ένιωθα αρκετά ασφαλής όχι με την έκθεση αλλά με το να περιεργαστώ πράγματα και να πειραματιστώ ένιωθα αρκετά ασφαλής Οπότε στο σήμερα ποιες αξίες ή ποια αξία αισθάνεσαι ότι διαπέρνα αυτά που κάνεις τι σε καθοδηγεί νομίζω δεν μπορώ να το ξεχωρίσω ίσως αλλά η αυθεντικότητα Είναι για μένα σημαντικό ένας άνθρωπος να είναι αυθεντικός Και ξέρεις εμείς στη θεραπεία όταν ξεκινάμε Τουλάχιστον εγώ ξεκινάς λίγο ξύλινα Πώς πρέπει να είμαι, τι πρέπει να κάνω, μην κάνω κάποιο λάθος Επίσης ξεκίνησα από τη λακανική ψυχανάλυση Ξεκίνησα από τη λακανική ψυχανάλυση Θες να πεις δύο λόγια στο κοινό που μπορεί να μην ξέρει για το λακάν και τη λακανική

08:56 Αγγανική ψυχανάλυση σημαίνει ντιβάνι. Ο θεραπευόμενος θα καθίσει στον ντιβάνι και ο θεραπευτής πρέπει να έχει μια απόσταση. Γιατί η απόσταση είναι το θεραπευτικό εργαλείο. Πρέπει ο θεραπευόμενος να προβάλλει πάνω στον θεραπευτή του. Ναι, αλλά εγώ είμαι πολύ ενθουσιώδης. Πού να κρατήσω το στάμπα μου κλειστό και πού να μείνω έξω από η θεραπευτική σχέση.

09:20 Μάλιστα, εντάξει, έκανα και εποπτείες για να δουλέψω κάποια πράγματα Αποφάσισα ότι, κορίτσι μου, δεν μπορείς να γίνεις λακανική ψυχαναλήτρια Ωραίο! Αλλά αυτό που σου είπα, πήγα από αυτή τη διαδρομή Συνειδητοποίησα ότι όχι, δεν ταιριάζει Και μου επιτρέπεται να αλλάξω διαδρομή Οπότε λοιπόν θα πω ότι μέσα στο θεραπευτικό χώρο Για μένα είναι η σχέση κομμάτι της θεραπείας αυτό προφανώς δεν σημαίνει παρορμητικά να πεις το οτιδήποτε χωρίς να ξέρεις τι συναισθηματική κατάσταση είναι ο άλλος αλλά θεωρώ ότι ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις διαταραχές της σύντησης με τις οποίες ασχολούμαι το σχεσιακό είναι σημαντικό κομμάτι που επηρέασε και βγήκε ένα σύμπτωμα οπότε η ασφαλής θεραπευτική σχέση για μένα είναι η μισή θεραπεία.

10:19 Συμφωνώ και παυξάνω και μέσα από αυτή τη θεραπευτική, την επανορθωτική σχέση, την θεραπευτική σχέση είναι που θα αλλάξουν πολλά πράγματα. Είναι πραγματικά η βάση, συμφωνώ και είναι και αυτό που διέπηκε τη δικιά μου θεραπευτική. Και είναι και ενδιαφέρον. Έτσι, Λίδη, πώς θα κάτσεις εκεί αμέτωχος, ξύλινα. Όλες αυτές οι θεραπευτικές σχέσεις μέσα στα χρόνια, γιατί εργάζεσαι και αρκετά χρόνια, πώς έχουνε πειράσει, πώς έχουνε αγγίξει, πώς έχουνε οδηγήσει ίσως με διαφορετικό τρόπο τα τελευταία χρόνια την προσωπική σου ζωή Ξέρεις μέσα στο πλαίσιο της θεραπείας δεν υπάρχει μόνο ο θεραπευόμενος υπάρχει και ο θεραπευτής Νομίζω ότι και εμείς μέσα από το σχετίζεσαι έχουμε μία εξέλιξη και στην κατανόηση και στη σύνδεση και νομίζω ότι με τα χρόνια έμαθα να αφουγκράζομαι καλύτερα των άλλων, να ακούω και τα προσωπικά του όρια.

11:22 Δηλαδή υπάρχουν φορές που ο άλλος μπορεί να θέλει να πάει πιο αργά τη θεραπευτική σχέση ή θέλει χρόνο μέχρι να εμπιστευτεί. Πλέον με τα χρόνια καταλαβαίνεις, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένα τραύμα ψυχικό, πόσο χρόνο μπορεί να θέλει ο άλλος για να νιώσει ασφαλής, να ξεδιπλώσει κάποια κομμάτια του εαυτού του και χαίρομαι πολύ που υπάρχει αυτό το πλαίσιο και μας δίνεται η δυνατότητα αυτή.

11:48 Μερικές φορές, παλαιότερα, πήγαινα πάρα πολύ γρήγορα. Δεν θυμάμαι που ο σύζυγός μου έλεγε «Ξέρεις, δεν επιτρέπεται να κάνεις αυτή την ερώτηση κοινωνικά». Δηλαδή, όπως ήμουν στο γραφείο μου, μπορεί και έξω να έκανα μια πολύ προσωπική ερώτηση σε κάποιον και μου πήρε καιρό να συνειδητοποιήσω ότι ξέρεις εσύ είσαι ενθουσιώδης και θες να σχετιστείς πιο γρήγορα και ξέρεις ίσως πρέπει να αφουγκράζεσαι καλύτερα που είναι ο άλλος και τι όρια έχει.

12:20 Οπότε θέλω να πιστεύω ότι αυτό είναι το μεγάλο πολύτιμο δώρο και μέσα από την επαφή με τόσους ανθρώπους οι ιστορίες τους, τα αφηγήματά τους αλλά και μέσα από τις δικές μας θεραπείες, εποπτείες που δεν σταματάμε ποτέ που δεν σταματάμε ποτέ και είναι απολαυστικό όμως. Έτσι, έτσι. Δηλαδή, εγώ καμιά φορά λέω του σύζυγό μου, λέει, μα γιατί ρε παιδί μου πάλι και λέω, ε, φαντάσου ότι πάω για κοπτοραπτική.

12:49 Αυτό είναι το χόμπι μου. Έτσι, εγώ θα κάνω κάτι άλλο. Μα το να συνεχίσεις να ανακαλύπτεις συνεχώς τον εαυτό σου από ένα σημείο και μετά είναι τόσο υπέροχο. Ανακαλύπτεις όλο κρυφές πορτούλες, δωματιάκια, πράγματα που εμένα προσωπικά με ενθουσιάζει πάρα πολύ. Νομίζω ότι καλύπτει και μια βαθιά ανάγκη ότι όταν είσαι σε τόσο επαφή με τον εαυτό σου πάντα δημιουργούνται και καινούργιες συνθήκες ή καινούργια δεδομένα που θέλουν να τα επεξεργαστείς.

13:20 Γιατί όπως είπαμε δεν είμαστε στάσιμοι. Άρα είναι πάρα πολύ λογικό ότι θέλουμε και εμείς το πλαίσιο για να αντιληφθούμε τι γίνεται στο ψυχισμό μας, στην καθημερινότητά μας. Υπάρχουν στιγμές που σε αμφισβητείς, που αμφιβάλλεις Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να πάρω αποφάσεις λόγου χάρη για τα παιδιά μου Αλλά σε γενικές γραμμές, επειδή ακριβώς μου επιτρέπουν και τα λάθη, ελπίζω να μην κάνω κανένα τραγικό μεγάλο λάθος και με αυτή την οπτική η αμφισβήτηση κλείνει γρήγορα.

14:12 Έχεις κάποια εργαλεία ή κάποιο τρόπο που εκεί ούτε σε βλέπεις να... Λοιπόν, θα σου πω ένα μυστικό. Όταν πήγαινα στο πατέρα μου σαν παιδάκι και του έλεγα κάτι που έκανα λάθος ή κάτι που δεν το έκανα σωστά, αυτός έλεγε, «Α, δεν το ανέλυε». Λοιπόν, και μάθαινα έτσι στην αρχή και έκπληκτη κιόλας. «Α, εντάξει, δηλαδή, οκ. Δεν υπάρχει πρόβλημα».

14:43 Ναι, ναι. Και κρατάω ακριβώς αυτό το «ουψ». Έκανα λάθος, τι μπορώ να επιδιορθώσω Τι ευθύνη πρέπει να πάρω Τι ευθύνη μου αναλογεί Και από εκεί και πέρα τα λάθη είναι ανθρώπινα Απλά ελπίζω να μην κάνω ένα λάθος Με το οποίο δεν θα μπορώ να ζήσω Μην πατήσω κανένα από τα αυτοκίνητα Αυτό είναι δύσκολο μετά να το αντέξεις ψυχικά Αναπόφευκτα Κάνουμε όλοι λάθη Απλά λες κάτι πολύ σημαντικό Ότι δεν μπαίνεις σε αυτό το αυτομαστήγωμα Γιατί το έκανα πως το έκανα Όλο αυτό το κατηγορητήριο που εντάξει εγώ το έχω δει στον εαυτό μου να βασανίζομαι αρκετά με κάτι το οποίο έχει συμβεί και το βλέπω πολύ και στους ερευνούμενους που εξεργαζόμαστε.

15:26 Ναι, προφανώς νομίζω ότι όταν αρχίζεις και έχεις και πιο πολλές απαιτήσεις και προσδοκίες από τον εαυτό σου και αυτό μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία και εγώ έχω μπει ένα, εννοείται, αλλά προσπαθώ πάντα να βρίσκω μέσα μου το κομμάτι του εαυτού που είναι πιο ενθαρρυντικό, που είναι πιο αισιόδοξο που θα πει εντάξει οκ, δικαιούσαι να κάνεις και κάποια λάθη.

15:49 Και νομίζω ότι αυτό είναι και κάτι που σαν μήνυμα θέλω να το ακούσω και ο Κροατής ότι κομμάτι των διατροφικών διαταραχών είναι αυτή η ανοχή και αυτή η ανοχή πατάει στο είμαι ελπής. Θα πω λοιπόν όλοι είμαστε ελπείς. Υπάρχει άνθρωπος που δεν είναι, δεν μου επιτρέπεται να έχω ελλείψεις. Είναι ok. Και πώς μπορώ να περάσω από την αίσθηση ότι είμαι ελλειπής στην αίσθηση ότι είμαι γεμάτος.

16:19 Πώς έτσι και θα γεμίσει το στομάχι και θα γεμίσει και η ψυχή. Δεν μπορείς να το απαντήσεις σε μια πρόταση σίγουρα, αλλά έτσι πώς μπορούμε να αρχίσουμε να το επεξεργαζόμαστε αυτό. Δεν ξέρω γιατί για μένα πάει ανάποδα. Δηλαδή το ας πούμε είμαι επαρκής ή αξίζω. Αξίζω, τι αξίζω. Δεν το κατανοώ. Αξίζω, ξέρω, όλοι αξίζουμε. Δεν είμαστε σ' άξιοι.

16:46 Άρα, ναι, κάποιοι έχουν παραπάνω δεξιότητες. Κάποιοι έχουν παραπάνω ικανότητες. Ναι, οκ. Κάποιοι απλά γεννήθηκαν με αυτές τις ικανότητες. Κάποιοι τους δόθηκε. Όπως ας πούμε εγώ λέω, μου δόθηκε η δυνατότητα, μου επιτράπηκε να ξέρω τι θέλω. Δεν είναι κάτι που το κατέκτησα μόνο μου. που δόθηκε και από εκεί και πέρα μπορεί να καλλιεργήθηκε.

17:10 Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχουν κανόνες του πώς ορίζεται αυτή η αξία, τι είναι άξιο και αφού οι αξίες μας είναι διαφορετικές. Για μένα μπορεί να είναι η μόρφωση, για σένα μπορεί να είναι η αυτοθεραπεία τέλος πάνω. Καθένας έχει διαφορετικές αξίες. Συνεπώς δεν μπορούμε και να συγκριθούμε. Άρα λοιπόν, νομίζω ότι εγώ το πηγαίνω πιο απλά στο κάθε άνθρωπος έχει θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά, κάθε άνθρωπος είναι κανός για καλό και κακό και κάθε άνθρωπος είμαστε άνθρωποι.

17:48 Οπότε το βλέπω πάρα πολύ έντονα με τους θεραπευόμενους ότι όταν αρχίζω και κάνω λίγο ειρήνη με τον εαυτό μου και λίγο αποδέχομαι ότι εντάξει δεν μπορούν να γίνουν όλα τέλεια και γιατί χρειάζεται να είναι τέλεια για να ζήσω τη ζωή μου εν τέλει. Γιατί δεν μπορώ να τη ζήσω έτσι στο σήμερα με το σώμα μου, με τις δυσκολίες μου, με τα συμπτώματα πιθανώς που μπορεί να έχω.

18:13 Γιατί όλα αυτά με εμποδίζουν από το να ζήσω το παρόν μου. Οπότε λοιπόν θα πω ότι το να είμαι γεμάτος σημαίνει ότι είμαι εντάξει. Είμαι εντάξει με τον εαυτό μου. Μπορεί να χρειάζομαι να βελτιώσω κάποια πράγματα. Αλλά με το εδώ και τώρα μου είμαι εντάξει. Είμαι εντάξει, ναι. Δεν είμαι σε διαμάχη. Είναι πολύ απολαυστικό αυτό. Να το ακούω.

18:41 Να είσαι καλά. Και τι σημαίνει η απόλαυση για σένα? Πώς απολαμβάνεις? Για μένα, απόλαυση σημαίνει το να είμαστε παρόντες. Η καθημερινότητά μας έχει απολαύσεις. Είτε είναι αυτός ο απολαυστικός καφές, εδώ, την ωραία την κούπα, είτε είναι το ότι στεκόμαστε εδώ και συζητάμε η απόλαυση είναι στο παρόν και είναι μικρές στιγμές ακόμη και το να κοιτάζω έξω από το παράθυρο και να βλέπω τον καιρό που διαφέρει, που αλλάζει είναι επαφή με τα ρεθίσματα.

19:18 Άρα λοιπόν θα πω ότι υπάρχει μια αγγλική λέξη το savoring που σημαίνει να απολαμβάνω την ειδονή της καθημερινότητας, να εκτιμώ αυτή την ειδονή. Νομίζω ότι η απόλαυση μας είναι στα μικρά πράγματα Στην σχέση με τα παιδιά μας Ακόμη και ένα φαγητό Έτσι μπορεί να είναι απολαυστικό Και ωραίο εφόσον δεν αυτοτιμωρούμε Έχεις νιώσει ποτέ κάποιος Να τραβάει το χαλικάτο από τα πόδια σου Όταν είσαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος Και η κοσμοθεωρία σου Είναι ότι όλα είναι θετικά Και οι άνθρωποι γύρω μου είναι θετικοί Και σωστοί Και προσδοκάς έτσι Μια σωστή συσχέτιση Θα κάνω μια μεγάλη παρένθεση εδώ και θα πω ότι έχω έναν γιο, ένα πολύ φωτεινό και χαμογελωστό πλάσμα, έχω και μια κόρη.

20:09 Ο γιος μου λοιπόν έχει κάποιες αναπηρίες, υπηρεσίες αναπηρίες. Και αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα μέσα στο ασφαλές πλαίσιο του σπιτιού, όλα ήταν ωραία, αποστατευμένα. Όταν όμως αυτό το παιδί με αυτές τις δυσκολίες του βγήκε από το ασφαλές πλαίσιο του σπιτιού, υπήρξαν δυσκολίες και δεν μπορούσα να πιστέψω τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη βία, το εκπαιδευτικό τραύμα, να το πω, που έλαβε αυτό το παιδί.

20:39 Δηλαδή, η δική μου κατανόηση είναι ότι όταν έχεις έναν άνθρωπο που είναι πιο ευάλωτος θα χρειάζεται να υπάρχει μια κοινωνική αλληλεγγύη. Έτσι, δηλαδή, περιμένεις ίσως παραπάνω υποστήριξη, κατανόηση και ανταυτού συνειδητοποιείς ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ιδανικά. Φωτεινά και ρόδινα έτσι, πως τα βλέπεις κι εσύ και τα αγκαλιάζεις.

21:06 Το ξέρεις τα μου πεις τι, πώς, δεν το ξέρεις. Απλά φαντάζεσαι ότι είναι κάποιος πιο απομονωμένες οι καταστάσεις, οι συνθήκες και μετά έρχεται κάποιες φορές και η κοινωνία δείχνει ένα πολύ αμήλικτο πρόσωπο Και θα ξαναπώ, υπάρχουν γονείς που έχουν παιδιά με πολύ πιο βαριές αναπηρίες και καταλαβαίνω ότι πραγματικά δεν θα έπρεπε να είναι πρόβλημα, αλλά το θέμα ήταν αλλάξη κοσμοθεωρία.

21:31 Δηλαδή από εκεί που πραγματικά ένιωθα πολύ πολύ ασφαλής, ξαφνικά βρέθηκα να είμαι παρατηρητή σε μια κατάσταση που δεν μπορείς να προφυλάξεις το παιδί, έτσι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. και αρχίζει και η ανησυχία από το τι, πώς θα είναι το μέλλον. Οπότε το δύσκολο με ένα παιδί που έχει κάποιες αναπηρίες, νομίζω δεν είναι οι ίδιες οι αναπηρίες, αλλά το τι θα σημαίνει αυτό για τις σχέσεις του, για το δικό του τον κόσμο.

22:02 Εντάξει, προφανώς εμείς σαν γονείς κάναμε τα πάντα, σχολικού συμβούλου. Τι χρειάστηκε αυτό να επιστρατεύσεις, δηλαδή τι χρειάστηκε να κάνεις εσύ για να ξαναφέρεις με κάποιο τρόπο την ασφάλεια. Εγώ έκανα ό,τι μπορούσα να κάνω ως γονέας. Να αλλάξω πλαίσιο, να βρω θεραπείες για το παιδί, να το υποστηρίξω όσο μπορώ. Γιατί το βλέπεις το παιδί που είναι ένα φωτεινό χαρούμονο πλάσμα ξαφνικά να μαραζώνει, να κλείνεται και την πόρτα του δωματίου του και να μην έχεις επαφή.

22:31 σαν γονιός ότι μπορείς κάνεις νομίζω όμως ότι η αλλαγή δεν ήρθε τελικά από μένα ή από την οικογένεια νομίζω ότι η αλλαγή ήρθε από το ίδιο το παιδί που μεγαλώνοντας ίσως και με ό,τι του δόθηκε είτε είναι η θεραπεία είτε είναι η αλλαγή πλαισίου ή πολλές αλλαγές πλαισίου είτε είναι ό,τι τελικά πήρε αυτό το παιδί τώρα που βρέθηκε ένα ασφαλές πλαίσιο Έτσι είναι σε ένα σχολικό πλαίσιο πολύ ωραίο Έχει ανθρώπους υποστηρικτικούς Νομίζω ότι ενδυναμώθηκε Δηλαδή απέκτασα εμπιστοσύνη στον ίδιο Όχι στους γύρω του Δηλαδή ξέρω ότι τώρα είναι πιο ανθεκτικός ίσως Πάλι δεν ξέρω πώς θα είναι το μέλλον Νομίζω ότι αυτό ήταν η πιο σημαντική αλλαγή Στον τρόπο που έβλεπα τον κόσμο Βέβαια θα ξαναπώ ότι ξαναγύρισα πίσω στον αθουσιασμό και στην αισιοδοξία Δηλαδή είπα, οκ, τώρα όλα είναι υπέροχα.

23:30 Λοιπόν, γιατί θεωρώ ότι η ασοδοξία είναι και η ενδυνάμωση και αυτού του παιδιού, έτσι, ότι εντάξει, οκ, συνέβησαν και θα μείνουμε σε αυτά που συνέβησαν και θα τα συζητήσουμε και θα τα εξηγήσουμε, αλλά προχωράμε. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν ήταν πολύ θετικοί ή ήταν και βίαιοι, αλλά υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι.

23:52 Και το χειρότερο από όλα ήταν ότι πολλοί, δηλαδή το φαντάζεσαι στο μυαλό σου ότι οι ενήλικες θα είναι οι πιο υποστηρικτικοί και οι ενήλικες είχαν πολλές φορές, είχαν ευθύνη για τα χειρότερα τραύματα. Το οποίο, γιατί ξέρεις, ένα παιδί το δικαιολογείς μέσα σου. Λες, εντάξει, είναι παιδάκι, είναι και αυτό ποιος ξέρει τι έχει δει.

24:17 Ναι, τι έχει ακούσει. Τι έχει ακούσει. Αλλά από να είναι ενήλικα, έχεις μεγαλύτερες προσδοκίες. Έχει ευθύνη. Οπότε, θα έλεγα ότι αυτό ήταν σοκαριστικό. Και κρατάω μέσα από όλη αυτή την εμπειρία και ευχαριστούμε πολύ που τη μοιράζεις έτσι και ανοιχτά. Ότι λέμε κάποιες φορές ότι να επιμείνω και μέσα σε ένα πλαίσιο, ένα θωρακιστό και κάποιες φορές χρειάζεται να αλλάζουμε και πλαίσια και να πηγαίνουμε απλά σε πιο ασφαλή πλαίσια και να μην επιμένουμε τόσο πολύ γιατί δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάποιους ανθρώπους αλλά μπορούμε να κάνουμε μια ανακατεύθυνση και να δημιουργήσουμε εμείς ένα νέο ασφαλές πλαίσιο Έχεις δίκιο είναι πολύ σωστό έτσι όπως το λες γιατί ξέρεις όταν αφήνεις ιδιαίτερα όταν αφήνεις ένα παιδί σε ένα πλαίσιο το οποίο δεν είναι λειτουργικό είναι σαν εγκατάλεψη.

25:05 Δηλαδή είναι σαν να παίρνεις τώρα μια ωραία γλάστρα και την βάζεις στο υπόγειο. Γιατί? Γιατί να μην αναζητήσεις το καλύτερο. Και εγώ δυσκολεύομαι στις αποφάσεις όταν αφορά άλλους. Και κοίτα να έπρεπε να πάρω πάρα πολλές αποφάσεις. Και πάντα έχεις την αμφισβήτηση. Και αν πάω για το καλύτερο και είναι χειρότερο, πώς ξέρω ότι αυτή η μετακίνηση θα είναι καλή λειτουργική. Αλλά εύχεσαι και ελπίζεις, Άγγελ, εύχεσαι και ελπίζεις ότι ξέρεις κάτι, αν και το επόμενο πλαίσιο δεν είναι καλό, θα ξανά μετακινηθούμε. Θα πάμε από εδώ, θα πάμε από εκεί. Γιατί προσδοκούμε, υπάρχει, αξίζουμε ένα πλαίσιο το οποίο να είναι λειτουργικό, να είναι ασφαλές. Πώς σου ευχαριστούμε.

25:47 Υπάρχει κάποια άλλη προσωπική δύσκολη στιγμή, ενώ που είχε να κάνει με Σε ένα που χρέστηκε να ξεπεράσεις. Νομίζω στο ίδιο πλαίσιο θα πω ότι κάποια στιγμή με κλέψανε. Και ένιωσα πάρα πολύ προσβεβλημένη. Πραγματικά ήμουν σοκαρισμένη. Ήταν βέβαια και ο τρόπος που έγινε και είχα το μωρό, το δεύτερο μου παιδί μαζί μου. Ένιωσα πάρα πολύ ευάλωτη.

26:21 και νομίζω και εκεί πάλι έχει να κάνει με αυτό το ότι εγώ είμαι τόσο θετική και ανοιχτή στον κόσμο και κάποιος παραβιάζει, εισβάλλει. Νομίζω και εκεί, λίγο πέρασα μια περίοδο όπου αποτρεβήχτηκα, έτσι, ήθελα χρόνο μέχρι να επεξεργαστώ κάποια πράγματα. Θα πω πάλι ότι αυτό το οποίο με επανέφερε είναι το εγώ όμως δεν θέλω να είμαι επιφυλακτική με τους άλλους.

26:47 Δεν θέλω να είμαι τόσο προσεκτική. Έχω την ικανότητα μέσα μου να αντιληφθώ και φυσικά δεν μπορώ να τα ελέγξω όλα και νομίζω ότι ξαναγύρισα μετά, όπ, πίσω, στο πιο ανοιχτό και ενθουσιώδες κομμάτι μου. Υπάρχει βέβαια το πρόσεχε πρόσεχε, έτσι, είναι σίγουρα φυτευμένο μέσα μου από τους γονείς μου που ήταν τόσο τρομοκρατημένοι με τη ζωή.

27:14 αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό που να αποτελεί εμπόδιο που να σε σταματάει από το να κάνει σχέσεις που μιλήσαμε και γιατί σε το σχετίζουμε και να σε τραβάει πίσω από το να ζήσεις και με την αίσθηση εμπιστοσύνης ότι ξέρεις φυσικά άσχημα πράγματα μπορούν να συμβούν αλλά θα τα καταφέρουμε, θα κάνουμε ό,τι κάνουν και οι άλλοι κάτι θα κάνουμε, κάτι θα βρούμε όπως είπα δεν χρειάζεται να έχεις ένα πλάνο δέκα βήματα μετά αλλά την αίσθηση ότι ρε παιδί μου τέχνη, έχω εμπιστοσύνη ότι κάτι θα κάνουμε. Και με την εμπιστοσύνη θα περάσω στις rapid fire questions.

27:55 Μία λέξη που σε ακολουθεί σαν αξία ζωής. Η αυθεντικότητα. Τι σε κουράζει πιο εύκολα από όσο θα ήθελες. Αχ θα είμαι πολύ ρηχή Άγγελε. Ναι είσαι. Θα είμαι πολύ ρηχή. Τα πιάτα. Με κουράζουν τα κενά βαρετά επαναλαμβανόμενα πράγματα. Δεν θέλω να πλένω πιάτα. Τι σε συγκινεί εύκολα? Ο ψυχικός πόνος. Ξέρεις, εμείς σαν θεραπευτές είμαστε στην πρώτη γραμμή για empathy burnout.

28:27 Για να πάρεις, να πάθεις συναισθηματική εξουθένωση. Και εγώ το νιώθω πολλές φορές ότι επηρεάζομαι συναισθηματικά και γι' αυτό μου είναι πάρα πολύ σημαντικό να κρατάω αυτές τις ισορροπίες. Σίγουρα και θεραπευτικά ο άλλος χρειάζεται ένα θεραπευτή που είναι σε καλή κατάσταση, έτσι, αλλά και προσωπικά χρειάζεται να υπάρχει μια αυτοπροστασία.

28:49 Πολύ σημαντικό. Και δεν θέλω αυτή η αυτοπροστασία να γίνει με το να πάρω απόσταση και να γίνω αποστασιοποιημένη. Προτιμώ αυτή η προστασία να γίνεται με το να έχω πολύ καλές ισορροπίες στην καθημερινότητά μου, στη δουλειά μου, σε ό,τι τέλος πάντων μπορεί να επηρεάσει το συνέστημά μου. Υπάρχει κάτι που έμαθες αργά για τον εαυτό σου?

29:13 Ξέρεις, δεν μ' αρέσει να λέω τέτοια πράγματα, να τα κομπάζω, αλλά η πρώτη μου επόπτρια μου έλεγε την ικανότητα που έχεις να είσαι προσιτή, εγώ έκανα πάρα πολλή δουλειά για να την αποκτήσω. Και έλεγα, τι λέει τώρα αυτή, τι είναι αυτό που λέει. Ξέρω εγώ, μου φαίνονταν πολύ φυσιολογικό ότι έτσι όλοι συνδεόμαστε εύκολα, ειλικρινά ακριβώς γιατί στο πλαίσιο που βρισκόμουν λέγαμε και σκληρά πράγματα λέγαμε και σκληρές αλήθειες μεταξύ μας ήταν οκ να πεις αυτό που νιώθεις ή αυτό που σκέφτεσαι και μου έκανε εντύπωση λοιπόν αυτό το συνειδητοποίησα ήμασαι προστιτός άνθρωπος αυτή είναι ας πούμε η υπερδύναμή μου τέλειο τα άλλα μπορεί όχι ένα πράγμα που σε ξυπνάει το πρωί Η γονεϊκή ευθύνη.

29:59 Βάλει ριχό. Πρέπει να φάω τα παιδιά μου σχολείο. Είναι ειλικρινές. Μας αρέσει πολύ. Κάτι που φοβόσουν παλιά και τώρα όχι. Παλιά φοβόμουν να κάνω τις μάχες μου. Να σπάσω αυγά. Με τα χρόνια αναγκάστηκα. Να αρχίσεις να δίνεις αυτές τις μάχες. Να δίνω αυτές τις μάχες. Και ήταν και μια πρόκληση αυτό που είπε με το γιο μου. που αναγκαστικά όφησε ότι για να μπορέσεις να υπερασπιστείς έναν άνθρωπο που είναι πιο ευάλωτος άρα εσύ πρέπει ως γονέας να σταθείς τα πόδια σου και να κάνεις τις μάχες που πρέπει να κάνεις και συνεχίζω να τις κάνω υπάρχει κάτι που ονειρεύεσαι να ζήσεις τι ωραία ερώτηση πάρα πολλά πράγματα έτσι αυθόρμητα χωρίς να παραξηγηθεί όλη η λίστα αλλά ταξίδια, εμπειρίες και απλά πράγματα να δω τα παιδιά των παιδιών έτσι, πολύ απλά πράγματα να έχω μια ζωή έτσι γεμάτη, πλήρης να μπορέσω σε μεγάλη ηλικία να πω έρε παιδί μου εντάξει καλά περάσαμε όμως, ήταν ωραία Ποια είναι η εμπνευσή σου για τα βιβλία που γράφεις Οι άνθρωποι που έρχονται στο γραφείο

31:11 Και θα έλεγες ο λόγος που γράφεις είναι για να τα μοιραστείς για να πλησιάσεις, για να τα καταγράψεις Θέλω να βγάλω ένα χέρι έτσι μέσα από το βιβλίο, έτσι θρακ και να τον ακουμπήσω τον άλλον. Αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό. Το να είσαι σε επαφή. Να μπορέσεις να επικοινωνήσεις κάποια πράγματα. Να ακουμπήσεις τον άλλον.

31:31 Η σύνδεση. Σύνδεση. Γράφεις σε δημόσιο ιδιωτικό χώρο. Γράφω στο σαλόνι του σπιτιού μου. Με ησυχία, απόλυτη σιωπή, με μουσική. Με χάος. Η τηλεόραση παίζει. Μπορεί να παίζει και μουσική. Τα παιδιά τρέχουν. Μπορεί να μαλώνουν από δίπλα Ο άντρες μου που δεν με ενοφολάζει Και εγώ εκεί είμαι τον υπολογιστή Και κάνω zoom out Ποιες ώρες είναι αυτό Συνήθως είναι απογευματάκι βράδυ Εκεί λίγο που είναι Και το σώμα πιο ήρεμο Έχει καπάσει αυτός ο ενθουσιασμός Και μπορείς να κάτσεις Ποιο είναι το συνέστημα πριν ξεκινήσεις να γράφεις Έρωτας Και θες να γράψεις Και το συνέστημα την ώρα που γράφεις Εκτούνωση Τα σκέφτομαι, τα σκέφτομαι, σκέφτομαι, σκέφτομαι Και το νιώθω έτσι σαν μπαλόνι Φουσκώνει, φουσκώνει, φουσκώνει Και μετά έρχεται έτοιμο Άρα έρχεται σε δομή ή σε ελεύθερο γράψη Μocy Νικολίνα για την πράγμα μιλάς τώρα εσύ Και θα πω Νικόλίνα για τι πράγμα μιλάς τώρα εσύ Και θα πω Ανά έχω αυτό στο μυαλό μου Και έρχεται η δομή και μπαίνει στη συνέχεια Και όλα τακτοποιούνται στη θέση τους

32:45 Και τελευταία ερώτηση Ποιο είναι το πρώτο άτομο που βλέπει τα γραπτά σου Είναι πάντα ο άντρας μου Πάντα ο άντρας Και έχω και απαιτήσεις Τα κυνηγάω από πίσω σαν να είναι επιμελητής κειμένου Πάμε λοιπόν τώρα να μιλήσουμε Όντως για το συγγραφικό σου έργο Πώς πέρασες έτσι από την κατανάλωση βιβλίων, πραγμάτων, σπουδών στην συγγραφή Ποια ήταν η πρώτη στιγμή που είπες ότι μήπως δεν γίνω συγγραφέας Δεν υπήρξε αυτή η σκέψη Νομίζω ότι είναι αυτό που λέω το πάμε και βλέπουμε Δεν υπήρξε αυτή η σκέψη Εγώ κάνω θεραπευτικές ομάδες Και πριν την θεραπευτική ομάδα που είναι όλες για υπερφαγία, για συναισθηματική κατανάλωση στέλνω υλικό και δεν μου αρέσει το υλικό και το γράφω και το ξαναγράφω και το αλλάζω και στέλνω και στέλνω και στέλνω και με τα χρόνια μαζεύτηκε πάρα πολύ υλικό οπότε νομίζω σαν προέκταση του θεραπευτικού έργου δηλαδή σαν προέκταση όλου αυτού για μένα ήταν περισσότερο σαν αχυρίδιο σαν, δείτε να πούμε τώρα μερικά πράγματα παραπάνω που αφορά που να αφορούν τη διατροφή

33:54 τη φροντίδα του εαυτού, το σώμα Και μετά συνειδητοποίησα ότι έχω πολλά πράγματα να πω. Και μαζεύτηκαν και έγινε και το «Τι συνέστημα θα φάμε σήμερα» που είναι το πρώτο βιβλίο. Πέρασε λίγος καιρός. Πέρασε λίγος καιρός. Και έρχεται το φάει όταν πεινάς και όχι όταν πονάς. Σωστά, σωστά. Το οποίο εξηγεί τη σύνδεση με το τραύμα.

34:17 Το τραύμα πρόσδεσης. Δηλαδή το πώς η σχέση που έχω με τους γονείς μου μπορεί να επηρεάσει το αν θα αναπτυχθεί μέσα μου ένας φροντιστικός εαυτός. Δηλαδή σε αυτό το βιβλίο εξηγώ ότι η σχέση μας με την τροφή, η σχέση μας με το σώμα δεν αφορά την τροφή. Αφορά το αν μπορώ να με φροντίσω σωστά. Ούτε να με τιμωρήσω, ούτε να χρειάζεται να αποσυνδεθώ με το φαγητό ή να χρησιμοποιήσω το φαγητό για να ρυθμίσω το συνέστημα.

34:50 Που σημαίνει ότι το συνέστημά μου είναι ρυθμισμένο. γιατί ο γονιός μου μπορούσε να ανεχτεί και να ακούσει το συναισθημά μου άρα εγώ δεν χρειάζομαι τη τροφή οπότε το δεύτερο βιβλίο είναι μια προέκταση γιατί συντροπήσεται στο πρώτο βιβλίο δεν χωράνε όλα όσα θέλω να πω και έτσι υπήρξε το δεύτερο εγώ θέλω να πω ότι και τα δύο βιβλία είναι μια αγκαλιά είναι ένας χώρος για όλα τα συναισθήματα που μπορεί να έχει κάποιος για όλη την ύπαρξη που έχει κάποιος και μπορεί αυτό να αυτομαστιγώνει τον εαυτό του, να μην νιώθει ότι χωράει, να μην νιώθει ότι ανήκει.

35:29 Και για μένα η τροφή έχει αποτελέσει η καλύτερη δυνατή λύση σε κάποιες περιόδους και βέβαια συνειδητοποιείς και μέσα από το βιβλίο πολύ ωραία έτσι όπως το περιγράφεις ότι μπορώ και με άλλους τρόπους να ρυθμίσω το συναισθήμα μου και όχι μόνο μέσα από την τροφή. Ναι, κυρίως με το να είμαι εκεί, να με αφουγκράζομαι και να έχω επαφή με αυτό το συνέστημα.

35:51 Σε ευχαριστώ κι εγώ λοιπόν για το μοίρασμα. Να σου πω Άγγελο ότι ξέρεις πολλές φορές λέω σε κάποιον, άμα δεν υπάρχει άλλος τρόπος και ο μόνος τρόπος αυτή τη στιγμή που έχεις για να επιβιώσεις είναι το φαγητό, ας είναι το φαγητό. Ευτυχώς που υπάρχει αυτό, υπό κάποια έννοια. Ναι, γιατί αν είναι να σκάσει η χύτρα, ας είναι αυτός ο τρόπος αποσυμπίεσης μιας κατάστασης και βλέπουμε πώς θα κάνουμε τα πράγματα να είναι πιο ήρεμα στο μέλλον.

36:16 Ας ξεκινήσουμε με την αποδοχή του εδώ και τώρα. Ναι, σωστά. Πώς ένιωσες αφού εκδόθηκαν αυτά τα δύο βιβλία, ποιο ήταν το συνέστημα και ποια μπορεί να είναι και αντιπόκριση από τον κόσμο, που κυκλοφορούν σε χιλιάδες ανθρώπους, τα έχουν διαβάσει. Στο δεύτερο, εντάξει, έγινε μια προσαρμογή, αλλά στο πρώτο ήταν λίγο σοκαριστικό.

36:42 Δηλαδή θυμάμαι ακόμη, θυμάμαι μια φάση που ξυπνάω και είμαι ακόμη έτσι λίγο βιασμένη και ανοίγω το κινητό μου. Και είναι από τις πρώτες μέρες που έχει βγει το βιβλίο, πρώτος μήνας. Και χτυπάνε μηνύματα, χτυπάνε mails, χτυπάνε στο Instagram. Και εγώ, ξέρεις, δεν ήμουν συνεθισμένη σε αυτό. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να κλείσω το κινητό.

37:01 Ψίγγερα μια αντίδραση. Τι έγινε τώρα εδώ πέρα. Εγώ πρέπει να απαντήσω. Και τι απαντάμε. Τι πρέπει να πω. γιατί ακριβώς δεν είχα μπει σε αυτόν τον ρόλο. Ή θυμάμαι την πρώτη φορά που ήρθε κάποιος και μου είπε «Μπορείτε να μου το υπογράψετε» και λέω «Τι να υπογράψω» «Αυτό το βιβλίο». Δεν είμαι προετοιμασμένη. Ίσως δεν είχα πάει πιο πέρα το μυαλό μου.

37:22 Ήτανε «Α, έχω ένα πολύ ωραίο βιβλίο». Το έστειλα λοιπόν στο Ζουμπανέα που έχει το κέντρο εκπαίδευσης για τροφικών διαταραχών γιατί είχα την πρόθεση να βγει εκεί σαν ένα υλικό για τους θεραπευτές. Οπότε το διαβάζει ο Ζουμπανέας, λέει, τέλειο, φέρε μου κι άλλα. Στην φάση φέρε μου κι άλλα κεφάλαια. Τέλειο, ωραία. Να μιλήσουμε με τον ειδωτικό να πω τι έγινε, ποιος έγινε.

37:43 Χαμπάρα δεν πήρα. Οπότε πολύ γρήγορα πέρασα στο να γίνει αυτό το βιβλίο και νομίζω ότι δεν ήμουν πλήρως έτοιμη. Πλέον πώς είσαι, πώς διαχειρίστηκες το δεύτερο βιβλίο και έτσι υπάρχει κάποιο σχόλιο που σε έχει αγγίξει περισσότερο που μπορείς να μοιραστείς. Αυτό που με συγκινεί ιδιαίτερα είναι τα μηνύματα τα οποία δεν έχουν έτοιμα.

38:06 Δεν είναι θέλω να κλείσω ρεντεβού, δεν είναι θέλω να μάθω για τις ομάδες, δεν έχουν έτοιμα. Είναι ευχαριστώ. Και κρίσεις υπήρξαν τέτοια μήνυματα. Θυμάμαι μια φορά είχα λάβει ένα μεγάλο mail ενός θεραπευτή, ο οποίος σκολευόταν ο ίδιος του με τις διατροφικές διαδραχές και μπήκε στον κόπο να μου γράψει ένα μεγάλο mail που μου εξηγούσε σε τι βοηθήθηκε από αυτό το βιβλίο, χωρίς κανένα αίτημα.

38:29 Και ξέρεις, εγώ μέχρι τώρα δεν είχα ποτέ σκεφτεί να επικοινωνήσω με κάποιον και να πω, ξέρεις, ευχαριστώ, διάβασα, άκουσα το τραγούδι σου, κάτι και εξής μου άρεσε πολύ. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Και αυτή η επαφή με τον κόσμο, ενώ στην αρχή λίγο είπα τώρα από πού θα φύγω, στη πορεία ήταν πολύ ανακουφιστική, πολύ ωραία. Μάλιστα θυμάμαι και έναν άλλο κύριο που με πήρε τηλεφώνη και μου είπε στο πρώτο βιβλίο, ξέρετε πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το βιβλίο, αλλά θα ήθελα να διαβάσω παραπάνω για το τραύμα.

39:00 Γιατί στο πρώτο βιβλίο αναφέρομαι, αναφέρομαι στο σχεσιακό πολύ, αλλά δεν πάω σε βάθος. Και λέει, θα περιμένετε. Τα έχω στο μυαλό μου. Νικολίν, είναι πολύ σημαντικό το έργο σου και είναι πολύ σημαντικό και αυτό που λες ότι μέσα από το θεραπευτικό έργο και την ανάγκη να δώσω ακόμα περισσότερα στο θεραπευτικό έργο, ήρθε και το συγγραφικό έργο σαν μία προέκταση και όντως είναι και για συναδελφούς θεραπευτές, είναι και για όποιον θέλει να ξεκινήσει και όντως να δουλέψει, να κατανοήσει.

39:31 Προσφέρει μια πολύ βαθιά κατανόηση στο πώς έφτασα Γιατί το καταλαβαίνω υπάρχει πάρα πολύ αυτό το γιατί Γιατί μου συμβαίνει αυτό, γιατί να είμαι έτσι Γιατί δεν μπορώ να κάνω δίαιτα Αφού να, κοίτα με τη λογική είναι χουκιά μετρημένα Εγώ τόσο χαζός είμαι, γιατί δεν μπορώ να συνετίσω τον εαυτό Και αρχίζει το κατηγορητήριο όλο Ναι, ναι και γι' αυτό προχωράω τώρα στο τρίτο Που αφορά το σώμα, την απόρριψη στο σώμα Γιατί εν τέλει αυτό το οποίο σαμποτάρει τα πάντα είναι ότι με έχω απορρίψει.

40:02 Και από τη στιγμή που με έχω απορρίψει έρχεται ο επικριτικός μου εαυτός να μου πει πρέπει να μετράς τα κουκκιά και πρέπει να μετράς τις μπουκές σου. Έχω χάσει επαφή με το που είμαι εγώ, τι θέλω, τι μου αρέσει, τι θα με κάνει να νιώθω καλά και σε επαφή με το σώμα μου. Οπότε δεν μου αρέσει και η δυσφορία. Θέλω να είμαι και υγιής και να έχω ευεξία.

40:22 Είναι πάρα πολύ σημαντικό να δούμε ότι και η σχέση που έχουμε με το σώμα μας αφορά το πόσο αγάπη έχουμε πάρει, πόσο αποδοχή έχουμε πάρει, άνεφορον. Και το πόσο είμαστε κι εμείς έτοιμοι να δώσουμε αυτή την άνεφορον αποδοχή στον εαυτό μας και να μας φροντίσουμε σωστά. Γιατί άνεφορον αποδοχή χωρίς αυτοφροντίδα δεν πάει, αυτό είναι κάτι άλλο, είναι αποφυγή.

40:47 Έχουμε ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας, στο σώμα μας. Πάμε να μας διαβάσεις κάτι από το πρώτο σου βιβλίο, από το τι συνέστημα θα φάμε σήμερα. Όταν νιώθεις ασφάλεια με τον εαυτό σου, μπορείς να διαφοροποιηθείς από τις απαιτήσεις της κοινωνίας και τις προσδοκίες των άλλων, διατηρώντας σταθερή την αίσθηση αυτοαξίας σου. Ωστόσο, αν δεν ανήκεις στους τυχερούς που οι γονείς τους τους έκαναν αυτό το δώρο, η εσωτερική σύγκρουση είναι έντονο.

41:11 Ένα κομμάτι του εαυτού σου θέλει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των άλλων και της κοινωνίας για να κερδίσει την αποδοχή, αλλά ένα άλλο κομμάτι θέλει να ελευθερωθεί από τις πιέσεις αυτές και να επαναστατήσει. Όταν λοιπόν έχεις για χρόνια ταλαιπωρηθεί με ανεπιτυχείς προσπάθειες και η κοινωνία γύρω σου και κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι της ζωής σου σου λένε ότι πρέπει να χάσεις κιλά για να διατηρήσεις την αυτοεκτήμησή σου, χρειάζεται να εναντιωθείς.

41:38 Κάποιες φορές μπορεί να νιώθεις την ανάγκη να υψώσεις το σώμα σου, το ανάσθημά σου, τη φωνή σου, απλά και μόνο γιατί θέλεις ο θυμωμένος σου εαυτός να προστατεύσει το ευάλωτο κομμάτι του εαυτός σου. Απλά και μόνο γιατί νιώθεις τόσα χρόνια ευάλωτη και έχεις εξαντληθεί. Ίσως γιατί μόνο ο θυμωμένος σου εαυτός μπορούσε να σε προστατεύσει από τις απαιτήσεις των γονιών σου ως παιδί.

42:02 Χρειάζεται ένα κομμάτι του εαυτού σου που προσπαθεί να επιβιώσεις από τα τραύματα στην αυτοαξία σου να ανασυκωθεί και να βρούντοφωνάξια. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν σε ένα οικογενειακό πλαίσιο όπου τους δίνονταν πλήρες άνεφορον αποδοχή έχουν περισσότερη αυτοεκτήμηση και μικρότερη ανάγκη να εναντιωθούν στην κοινωνική πίεση.

43:04 Όταν η οικογένεια έχει δώσει άνεφορον αποδοχή στο παιδί της, τότε βλέπουμε έναν ήλικα που μπορεί να εναντιωθεί στην κοινωνία χωρίς την οργή του τραύματος. Χωρίς να κάνει το σώμα του δοχείου έκφρασης της εναντίωσης και της επανάστασης. Μπορεί να αντιωθεί δηλαδή χωρίς να χρησιμοποιεί το σώμα. Και τα κιλά είναι απλώς κιλά και όχι σημάδι ανεπάρκειας ή έλλειψης.

43:29 Είναι ευθύνη όλων μας να απαιτήσουμε και να προσπαθήσουμε η κοινωνία να διαμορφωθεί έτσι, ώστε να προάγει την ισότητα με σεβασμό προς όλους, ανεξαρτήτως κιλών, σωματικής διάπλασης, φύλου, φυλής, χρώματος, σεξουαλικής προτίμησης κτλ. Όταν λοιπόν επανερχόμαστε στο κουλουράκι, η κατανόηση είναι απλή. Το κουλουράκι δεν συμβολίζει την εναντίωση σε μια κοινωνία που προσπαθεί να μας ισοπεδώσει.

43:53 Το κουλουράκι δεν είναι η νίκη απέναντι στον γονέα, σύντροφο, σημαντικό ή ασήμαντο άλλο που προσπαθεί να μας ταπεινώσει. Το κουλουράκι δεν είναι η απόδειξη ότι έχουμε εμείς τον έλεγχο του σώματός μας. Το κουλουράκι είναι απλώς ένα κουλουράκι. Αν το θέλεις, φά' το! Ε, άιψα! Πόσο δύσκολο να απομονώσεις το τροφικό ερέθισμα αυτό από όλα τα άλλα γιατί καταλήγει εκεί ότι αυτό το τροφικό ερέθισμα το αν έφαγα παραπάνω αυτό το κουλουράκι συμβολίζει κάτι για τον εαυτό μου και όταν μπορέσεις να το αποσυνδέσεις και να είναι απλά ένα κουλουράκι και η ορμή και η επιθυμία γι' αυτό μειώνεται είναι απλά ένα κουλουράκι μπορώ να το έχω Άρα τι θα ήθελες να πεις σε κάποιον που διερευνά το δικό του αφήγημα πώς θα κλείσουμε σήμερα τη σημερινή συνεδριά Θα ήθελα να πω ότι η μάχη με το φαγητό η μάχη με το σώμα η μάχη με τις θερμίδες δεν είναι ένδειξη αδυναμίας είναι κάτι το οποίο έχει προκύψει στη ζωή σου για κάποιο λόγο και είναι το κλειδί ίσως για να κατανοήσεις καλύτερα τον εαυτό σου

45:03 με πολύ περιέργεια όπως είπες και εσύ στην αρχή και με πολύ αγάπη να το διερευνήσεις. Να σου επιτρεπεί, έτσι, να το διερευνήσεις σωστά. Νικολίνα, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι εδώ. Εγώ ευχαριστώ. Είμαι πάντα τόσο ωραία. Μοιράστηκες έτσι λίγο από το αφήγημά σου και μας βοήθησες και εμάς έτσι να το μπλουτίσουμε και να το διανθήσουμε.

45:24 Εύχομαι κάθε καλό να υπομονούμε και για το επόμενο και κάθε καλό ευχαριστούμε για όλα. Εγώ ευχαριστώ τον μεγάλη χαρά και μεγάλους ενθουσιασμούς που ήρθα σήμερα εδώ Και ευχαριστώ πολύ Και ευχαριστώ με την αισιοδοξία για να τη μοιράζεις Να είσαι καλά, πάντα