Skip to content
PodBase
Ιστορίες Δύναμης_Η Ιστορία της Εύας _Από τη «Μη κοιλιοκακική ευαισθησία στη γλουτένη» στην Ολιστική Ευεξία

Ιστορίες Δύναμης_Η Ιστορία της Εύας _Από τη «Μη κοιλιοκακική ευαισθησία στη γλουτένη» στην Ολιστική Ευεξία

Το Βλέμμα Μέσα μας
Ιούνιος 26, 2026 00:21:56 Επεισόδιο 67
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Αν ακούσεις προσεκτικά, αν δώσεις σημασία στους ψιθύρους, αν κρατήσεις λίγο πιο σφιχτά όσα ταξιδεύουν στον αέρα, θα μάθεις, πως ο καθένας γύρω σου κάτι έχει να σου διηγηθεί.Κι αυτές τις λέξεις συλλέγει "Η ιστορία μέσα μας". Όλα εκείνα που καταστάλαξαν στα μέσα όσων τα έζησαν, οι ερμηνείες, οι αλήθειες, τα αδιέξοδα και τ' ανοιχτά παράθυρα…

Στο επεισόδιο αυτό υποδεχόμαστε την Εύα.

Η Εύα είδε την καθημερινότητά της να ανατρέπεται όταν διαγνώστηκε με "Μη Κοιλιοκακική Ευαισθησία στη Γλουτένη".Όμως, αντί να παραιτηθεί, μετέτρεψε την προσωπική της κρίση σε μια νέα φιλοσοφία ζωής.

Μαζί συζητάμε για το σοκ της διάγνωσης, το ψυχολογικό βάρος των πρακτικών περιορισμών στην κοινωνική ζωή σε μια κουλτούρα άρρηκτα συνδεδεμένη με το φαγητό, αλλά και τη μεγάλη πρόκληση!

Αλήθεια πώς κρατάς το Work-Life Balance και την ποιοτική διατροφή όταν ζεις σε ρυθμούς fast track και το στρες χτυπάει κόκκινο; Η Εύα μας αποδεικνύει ότι η διατροφή είναι η απόλυτη πράξη αυτοφροντίδας!

Μια κουβέντα-μάθημα εσωτερικής αναζήτησης που μας υπενθυμίζει ότι η ευεξία και η επιτυχία ξεκινάνε από τις καθημερινές μας επιλογές.

Το επεισόδιο δημιουργήθηκε με την ευγενική υποστήριξη του Asian House -https://www.asianhouse.gr/

Καλή ακρόαση

Το Βλέμμα μέσα μας⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Χριστίνα Μαυρομάτη⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Facebook Page: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Το Βλέμμα μέσα μας⁠

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Μουσική Αν ακούσεις προσεκτικά, αν δώσεις σημασία στους ψιθύρους, αν κρατήσεις λίγο πιο σφιχτά όσα ταξιδεύουν στον αέρα, θα μάθεις πως ο καθένας γύρω σου κάτι έχει να σου οδηγηθεί. Και αυτές τις λέξεις λέγει η ιστορία μέσα μας. Όλα εκείνα που καταστάλαξαν στα μέσα όσων τα έζησαν. Οι ερμηνείες, οι αλήθειες, τα διέξοδα και τα ανοιχτά παράθυρα.

Σήμερα θα μιλήσουμε για εκείνες τις στιγμές που το σώμα μας μας χτυπάει το καμπανάκι που μία διάγνωση έρχεται να ανατρέψει όσα θεωρούσαμε δεδομένα στην πιο απαιτητική καθημερινότητά μας. Μαζί μου είναι η Εύα για να μας πει τη δική της μοναδική ιστορία. Η Εύα δεν είναι απλώς μία γυναίκα που αντιμετώπισε ένα σοβαρό θέμα υγείας με μη κοιλιοκακική ευαισθησία στην κλουτένη.

Είναι ένας άνθρωπος που μετέτρεψε την προσωπική της κρίση σε μία νέα φιλοσοφία ζωής, αποδεικνύοντας ότι η ισορροπία ανάμεσα σε καριέρα, υγεία και απόλαυση είναι εφικτή. Όταν άκουσα την ιστορία της σκέφτηκα ότι αυτή η ιστορία, αυτή η φωνή πρέπει να ακουστεί καθώς αντίστοιχα θέματα αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί άνθρωποι σήμερα.

Εύα, καλώς όρισες. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι μαζί μας. Καλησπέρα Χριστίνα. Εγώ χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι εδώ. Πραγματικά είναι η πρώτη φορά που είμαι για αρχής σε podcast και κατά δεύτερον μοιράζομαι κάτι τόσο προσωπικό για μένα. Όλο αυτό γίνεται πάντα με την πρόθεση από τη φιλοσοφία του podcast να βοηθήσουμε και άλλους ανθρώπους μέσα από τις δικές μας ιστορίες να δώσουμε μία ελπίδα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα και να οδηγηθούμε τελικά σε πιο όμορφες και ευχάριστες στιγμές να κάνουμε τη ζωή μας λίγο πιο όμορφη.

Φυσικά και είμαι εδώ με πάρα πολλή όρεξη και πάρα πολλή ενέργεια. Καίρομαι πολύ. Πάμε λοιπόν να δούμε τη δική σου ιστορία. Θέλω να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πώς ανακάλυψες ότι κάτι στο σώμα σου δεν πάει καλά, ότι κάτι συμβαίνει, κάτι, αυτό που λέμε, κάτι έχω ρε παιδί μου. Λοιπόν, ξεκινάμε από τρία χρόνια πριν, το 1923 που βρισκόμουν στη Σαντορίνη ήμουν σε ένα μέρος στο οποίο δεν είχα και το χρόνο και δεν είχα την απαραίτητη πρόσβαση σε ποιοτική τροφή οπότε κάπως έτσι ξεκίνησε και κατάλαβα ότι κάτι πάει λάθος με το σώμα μου κάτι πάει λάθος με την κούρασή μου, με τη θολή μου σκέψη, με την ψυχική μου υγεία ασχέτως πόσες ώρες δούλευα και πόσο με ενδιέφερε η καριέρα μου η ψυχική μου υγεία ήταν κάτι το οποίο ήθελα πάντα να είναι σταθερή ή να είναι ισορροπημένη η διατροφή μου να νιώθω ότι έχω την απαραίτητη ενέργεια και γινόταν ακριβώς το αντίθετο είχα αρκετή κούραση, αυξημένο άγχος, θολή σκέψη είχα πολλά συμπτώματα τα οποία ήταν στομαχικά είχα αυξημένη κούραση, υπερβολικό άγχος

Δολύ σκέψη και σιγά σιγά υπολειτουργούσα στο κομμάτι της δουλειάς μου, στο κομμάτι της προσωπικής μου ζωής. Και έτσι άρχισα να ανησυχώ. Υπήρχε ένα καμπανάκι το οποίο μου είπε ότι μέχρι εδώ είναι. Κάτι σε ενοχλεί. Δεν το έβλεπα όμως, δεν με παρατηρούσα. Δεν έδινα χρόνο στην Εύα για να καταλάβει τι πάει λάθος. Θυμάσαι να υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή ή μια μέρα που τη θυμάσαι χαρακτηριστικά που το σώμα σου σου είπε αυτό το stop και εσύ κατάλαβες εκεί ότι πρέπει να αλλάξει Ξέρεις πως λέμε μια στιγμή ένα μετέχμιο ας πούμε υπήρχε Ναι υπήρχε όταν ξαφνικά δεν μπορούσα όχι να σηκωθώ από το κρεβάτι Δεν μπορούσα να κάνω τα απλά καθημερινά πράγματα τα οποία έκανα με μεγάλη ευκολία Η ενέργειά μου μειωνόταν όλο και περισσότερο Οι 16 με 18 ώρες δουλειά δεν εξυπηρετούσαν πολύ την όλη διαδικασία και η τροφή όπως είπα ήταν γρήγορη, πολλές φορές μία φορά την ημέρα ή και καθόλου και ταυτόχρονα όμως άρχισε να αυξάνεται το βάρος μου, άρχισε να μειώνεται η ενέργειά μου.

Ενώ έτρωγες δηλαδή, δεν έπαιρνες την απαιτούμενη ενέργεια πίσω. Εννοείται. Κάπως έτσι το καταλαβαίνω. Ναι φυσικά και εννοείται πως υπήρχαν και πράγματα όπως ήταν ο στομαχικός πόνος, οι αιμετικές κρίσεις και κάποια εξανθήματα που έβγαζα ήταν διάφορα πράγματα τα οποία αντιλήφθηκα. Οπότε εκεί μέσα σε όλα αυτά μια μέρα λες εκεί κάτι πρέπει να κάνω.

Πρώτα χρειάστηκε να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει στον οργανισμό μου. Έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι για να αποκλειστεί η κοιλιοκάκη για αρχή γιατί είναι κάτι τελείως διαφορετικό και είναι σημαντικό να ξεχωρίσεις την κοιλιοκάκη από μια ευαισθησία στη γλουτένη. Αφού αποκλείστηκε αυτό άρχισα να παρατηρώ περισσότερο το σώμα μου και πώς αντιδρά σε συγκεκριμένες τροφές Το σώμα αντιδράει στην τροφή που του δίνουμε Γιατί κάτι δεν αντέχει Δεν αντέχει να το επεξεργαστεί Ναι, ακριβώς έβλεπα τι με ενοχλεί, σε τι ποσότητα και πώς νιώθω μετά από κάποια γεύματα Δεν ήταν ότι έκοψα τα πάντα από τη μία μέρα στην άλλη ήταν μια διαδικασία περισσότερο για να μάθω τον οργανισμό μου και να βρω τι λειτουργεί καλύτερα για μένα.

Και φαντάζομαι όταν ήρθε η επίσημη διάγνωση για αυτή την ευαισθησία στην γλουτένη θα ήταν ανακουφιστικό αυτό. Θα ήθελα να μου πεις ποια ήταν η πρώτη σου αυθόρμητη σκέψη. Ένιωσες φόβο, θυμό ή μήπως μια περίεργη ανακούφιση που επιτέλους έδωσες όνομα σε αυτό που σου συμβαίνει. Στη δική μου περίπτωση νομίζω ότι το σημαντικό ήταν να καταλάβω ότι δεν χρειάζεται να βλέπω τη γλουτένη σαν φόβο.

Αυτό που μου είχε δημιουργηθεί δηλαδή όσο δούλευα και μου δημιουργούσε αυτή την πολύ άσχημη συνθήκη σε σώμα και ψυχή. Είτε σαν περιορισμό δηλαδή. Χρειάστηκε απλά να αναγνωρίσω το σώμα μου και τις σωστές επιλογές για μένα. Και φυσικά και ένιωσα ανακούφιση. Γιατί αντιλήφθηκα ακριβώς τι μου συνέβαινε. Πολλές φορές μας συμβαίνει αυτό. Κάτι υπάρχει το οποίο λέμε δεν μπορούμε να το ονοματίσουμε και όταν το ονοματίσουμε γίνεται σαν πιο εύκολο. Όχι σαν, νομίζω γίνεται πιο εύκολο.

Γίνεται πιο εύκολο. Γιατί ίσως ξέρουμε και τι να κάνουμε. Τώρα ξέρεις τι σκέφτομαι Εύα. Όταν ακούς αυτή τη διάγνωση και αυτό προκαλεί και κάποιες αλλαγές στη ζωή, κάτι πρέπει να κάνεις, κάτι πρέπει να αλλάξεις, ο ψυχισμός του ανθρώπου αντιδρά κάπως και θα ήθελα να μου πεις με βάση τη δική σου λοιπόν αυτή η εμπειρία πώς αντέδρασε ο δικός σου ψυχισμός σε όλο αυτό.

Για μένα το σημαντικό ήταν να μην μείνω μόνο στο τι δεν πάει καλά Αλλά να ψάξω στο τι μπορώ να κάνω για να είμαι καλύτερα Και αυτή ήταν η αλλαγή νοοτροπίας που με βοήθησε πάρα πολύ Γιατί έπρεπε να κάνω κάτι για μένα επιτέλους Έπρεπε πραγματικά να φροντίσω εμένα Έπρεπε να ταΐσεις εσένα την υπαρξούστα Να μεταησούσου Και φυσικά Ναι μεταφορικά το εννοώ Οπότε εκεί αλλάζει η καθημερινότητά σου 180 μοίρες γιατί πρέπει να αλλάξεις τη διατροφή σου Εννοείται αυτό Με αρκετή ψυχοθεραπεία ταυτόχρονα που είναι πολύ σημαντικό σε συνδυασμό με διατροφολόγο ή ψυχοθεραπεία Είναι ένα ακόμα μεγάλο μου κομμάτι με διατροφικές διαταραχές που μπορεί να σου αυξήσει ή να σου ξεθάψει η δυσανεξία καθώς ακυρώνονται μεγάλο κομμάτι τροφών, οπότε χτίζεις ξανά και βρίσκεις πού μπορείς να πάρεις αυτά που σου λείπουν ουσιαστικά από τη συνήθεια της γλουτένης.

Τι σου λείπει συνήθως από τη συνήθεια της γλουτένης? Σου λείπει το γρήγορο και το εύκολο γιατί ζούμε και στην Ελλάδα. Υπάρχει παντού ένας φούρνος, υπάρχει παντού το ψωμί, τα προϊόντα σύτου κατά κύριο λόγο. Πολύ σωστά το λες και στο φούρνο συνήθως μπαίνουμε και τα παίρνουμε σχεδόν όλα και γίνεται αυτόματα αυτό όλο. Φυσικά.

Ναι, οπότε έχουμε την κουλτούρα αυτή που λες πολύ σωστά, χρειάζεται να το κατανοήσουμε, όπου το φαγητό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο καταρχάς και με τη διασκέδαση και τις εξόδους και την παρέα. Εννοείται αυτό. Και πραγματικά ήταν ένα μεγάλο κομμάτι στο να μπορώ να με καταλάβω, το χρειάζομαι όντως αυτό, είναι όντως κάτι που θα μου δώσει ενέργεια γιατί στο τέλος της ημέρας ήμουν εγώ και το σώμα μου.

Το είχες άμεσα τον αντίκτυπο αυτό, το βλέπες. Ναι, το να ξεμάθω παλιές συμπεριφορές, να ξαναμάθω τι σημαίνει πραγματική φροντίδα. Ναι. Πόσο δύσκολο είναι αυτό να γίνει. Εντάξει, είναι αρκετά δύσκολο γιατί σε εκείνη τη φάση της ζωής μου το να φροντίσω τον εαυτό μου ήταν πολυτέλεια Ενώ κανονικά είναι μια ανάγκη Γιατί ήταν πολυτέλεια?

Λόγω έλλειψης χρόνου και αυτή η αίσθηση ότι δεν είμαι και στα καλύτερά μου Και ότι, α, όντως θα διορθωθεί κάτι, μου είχα κάνει ήδη μεγάλη ζημιά γιατί δεν το είχα παρακολουθήσει, δεν είχα χρόνο να παρακολουθήσω τι πάει λάθος. Οπότε είχε περάσει ένα διάστημα τουλάχιστον ενός χρόνου. Ενός χρόνου στον οποίο βλέπεις... Τι βλέπεις...

Ένα αλλαγές διάθεσης, το άγχος, τα πάντα. Και ταυτόχρονα να προσπαθώ να ισορροπήσω. Ναι, ναι. Δεν έχουμε χρόνο. Είναι μία φράση που τη λέμε συνέχεια. και τελικά όμως όταν έρχεται το ζήτημα χρειάζεται να δημιουργήσουμε χρόνο. Αυτό. Νομίζω ότι ζούμε σε μία παγίδα πολλές φορές. Είμαστε πιασμένοι σε μία παγίδα, κλωβισμένοι μέσα σε αυτούς τους πολύ δύσκολους ρυθμούς του fast track.

Πολλές ώρες στο γραφείο, πολλές ώρες στη δουλειά και το στρες χτυπάει κόκκινο. Φαντάζομαι ότι το δικό σου χρόνος δεν υπήρχε λόγω της δουλειάς. Δεν υπήρχε λόγος της δουλειάς και ήθελα παράλληλα να ζω και λίγο. Ξέρεις τι θα ήθελα να μου πεις όμως, πώς μπορεί ένας άνθρωπος που εργάζεται σκληρά, που τρέχει όλη μέρα να κρατήσει αυτή την πολύτιμη ισορροπία στη διατροφή του.

Πλέον μπορώ να πω σίγουρα ότι το βλέπω με την τώρα καθημερινότητά μου. Αυτή τη στιγμή είμαι event designer και γενικά στο δημιουργικό κομμάτι των Asian House, όπου δουλεύω και περνάω μεγάλο κομμάτι της ημέρας μου. Συνέχεια βλέπω ότι εύκολα μπορείς να φτιάξεις συνδυασμούς όπως έχει η ασιατική κουζίνα την πρωτεΐνη, το ρύζι, τα λαχανικά που είναι απλοί και ισορροπημένοι.

Νομίζω ότι αυτό με βοήθησε να καταλάβω ότι τελικά δεν είναι θέμα fast track, είναι θέμα επιλογών. Άρα, αν σε καταλαβαίνω σωστά, η ισορροπή επαγγελματικής και προσωπικής ζωής δεν είναι μόνο το πόσες ώρες δουλεύουμε αλλά και το τι ενέργεια δίνουμε στο σώμα μας για να ανταπεξέλθει. Εσύ πώς κατάφερες να βρεις αυτό το χρυσόριο ώστε η αυστηρή διατροφή που έπρεπε να ακολουθήσεις λόγω της υγείας σου να μην είναι ένα πλέον αγχωτικό task στην λίστα σου.

Εγώ αυτό το βρήκα πλέον μέσα από τη δουλειά μου σε μεγάλο βαθμό γιατί βλέπω στην καθημερινότητά μου όπου δουλεύω και περνάω μεγάλο κομμάτι της ημέρας μου Πόσο εύκολα μπορώ να φτιάξω συνδυασμούς με πρωτεΐνη, λαχανικά, ρύζι που ανήκουν στην ασιατική κουλτούρα και πόσο ισορροπημένα είναι ταυτόχρονα. Μπορούσα να βρω πράγματα που θα ήμουν ασφαλής, θα ένιωθα καλά με το να δοκιμάσω νέες γεύσεις που δεν θα με περιορίσουν και ταυτόχρονα θα μπορέσω να μην έχω τους περιορισμούς και να χτίσω το πιάτο μου.

Από ό,τι καταλαβαίνω η αισιατική κουζίνα γενικότερα είναι μέσα στις επιλογές των ανθρώπων που έχουν ευαισθησία στη γλουτένη. Αν αποφύγουμε τις σάλτσες και κάποια πολύ συγκεκριμένα τρόφιμα, ναι, καθώς έχει τη βάση το ρύζι, τα λαχανικά, τις πρωτεΐνες που είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της διατροφής. Ναι, ναι. Πολλοί άνθρωποι όμως ξέρεις με τέτοιες δυσανεξίες και τέτοια ζητήματα με τη γλουτένη ή απλά άνθρωποι που θέλουν να τρέφονται υγιεινά, που δεν έχουν χρόνο να μαγειρέψουν, εκλοβίζονται σε μια επαναλαμβανόμενη διατροφή νιώθοντας ότι η απόλαυση τελείωσε. Τι επιλογές έχουμε γενικότερα?

Εγώ στην πορεία μου αυτό που κατάλαβα είναι ότι δεν χρειάζεται να βλέπω το φαγητό σαν λίστα παγορεύσεων. Μπορώ να κάνω κάποιες μικρές αλλαγές, να επιλέβω προϊόντα χωρίς γλουτένι όταν χρειάζεται, αλλά παράλληλα να σκέφτομαι ότι η διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη. Πρωτεΐνη, υδατάνθρακες και λαχανικά. Αυτό άλλαξε πάρα πολύ τον τρόπο που σκέφτομαι το φαγητό και εννοείται πως είναι μεγάλο μέρος της διατροφής μου η πρωτεΐνη, είτε το γιαούρτι, το αυγό, τα γαλακτοκομικά καθώς δεν έχω κάποια δυσανεξία σε αυτά και όπως είπα το ρύζι, τα λαχανικά, η πρωτεΐνη.

Εύα ξέρεις και αυτό με θα ήθελα με πολύ απλά λόγια για όσους μας ακούνε και πραγματικά ψάχνουν μια λύση σε αυτό το θέμα να τους πούμε τι πρέπει να τρώμε με απλά λόγια και τι άλλο μπορούμε να κάνουμε ως χόμπι, ως δεν ξέρω δραστηριότητα ώστε να βοηθηθεί η ζωή τους. Για αρχή κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να βλέπω το φαγητό σαν μια λίστα απαγορεύσεων.

Ξεκινάω την ημέρα μου συνήθως με αυγά, με γιαούρτι. Αν θέλω μπορεί να βάλω μουσλι χωρίς γλουτένι. Προτιμώ πιο φυσικές τροφές. Προτιμώ να μην παίρνω τα υποκατάστατα και να καθιστώ ας πούμε κάτι. Τα φρούτα, το ρύζι ως βάση, η πατάτα. Σίγουρα υπάρχουν πολλές φορές που λόγω της ευαισθησίας κάπως οι τροφές ξεγελάνε τον οργανισμό Και μπορεί να σε πειράξουν κάποιες τροφές που δεν έχουν σχέση με τη δεσανεξία Αλλά αυτό είναι πάλι κομμάτι που μπορεί να ρυθμιστεί Έπειτα εννοείται πως για μένα όπως το ανέφερα και πιο πριν η ψυχοθεραπεία όπως και η άσκηση Είτε είναι το περπάτημα είτε είναι το ποδήλατο Έφτασα σε σημείο να κάνω τρία χόμπι Δηλαδή ότι αρέσει το δαφένα Εννοείται, εννοείται αυτό Είναι κάτι που είναι απαραίτητο Είναι σίγουρα απαραίτητο Και βλέπω ότι περιόδους που σταματάω να ασχολούμαι με την άθληση Ότι επηρεάζεται ταυτόχρονα και το ψυχολογικό και το κομμάτι της διατροφής Ξέρεις επειδή σκέφτομαι μέσα στη δουλειά σου Βλέπεις και πολλά πολλούς ανθρώπους που έρχονται για συναντήσεις, για ραντεβού, για παρέα

για να περάσουν και καλά. Φαντάζομαι κάποιοι από αυτούς έχουν και... αντιμετωπίζουν τέτοια ζητήματα. Παρόμοια κάπως με τα δικά σου. Όταν έρχονται λοιπόν και τους βλέπεις να απολαμβάνουν το μενού, ξέροντας ότι φροντίζουν τον εαυτό τους χωρίς να στερούνται τίποτα, τι συνέστημα σου αφήνει αυτό? Νιώθεις ότι δικαιώθηκε εκείνο το αρχικό σου ζόρι?

Σίγουρα το να έχω επιλογές, το να έχουν επιλογές οι άνθρωποι και να μπορούν πραγματικά να απολαμβάνουν το φαγητό, όχι με τύψεις, όχι με φόβο, είναι το πιο σημαντικό. Το φαγητό μας ενώνει, ενώνει τις παρέες, μας ενώνει και σαν κουλτούρα, η ελληνική κουλτούρα έχει αυτό ως κύριο λόγο του να κάτσουμε γύρω από ένα τραπέζι και να μπορεί είτε κάποιος vegan ή vegetarian ακόμα να μπορεί να απολαύσει μαζί με κάποιον που θέλει να φάει για παράδειγμα το κρεατικό του ή έχει κάποια δυσανεξία κάτι και να είναι στο ίδιο τραπέζι είναι κάτι πολύ όμορφο.

Ναι, αυτό σκέφτομαι ότι είναι ανακουφιστικό γιατί πραγματικά δίνει επιλογή. Είναι υπέροχο να έχεις επιλογές και πραγματικά ελπίζω να συνεχίσουμε λίγο να εντάσσουμε το θέμα της κοιλιοκάκης για αρχή που είναι το πιο σοβαρό από τη δυσανεξία και στην κουλτούρα μας γενικά στο να μπορούμε να βρούμε επιλογές γενικότερα. Ήδη γίνονται μικρά baby steps.

Σκέφτομαι ότι όλη αυτή η ασιατική φιλοσοφία της διατροφής λύνει ένα πρόβλημα. Του δεν έχω χρόνο, αλλά θέλω να φάω κάτι ποιοτικό. Και αυτό μου φαίνεται ότι είναι μια πολύ ωραία γέφυρα για έναν εργαζόμενο επίσης που θέλει να κάνει ένα μικρό διάλειμμα στο γραφείο ή και ακόμη μετά τη δουλειά να καθίσει και να λύσει όλο αυτό το πρόβλημά του.

Επέλεγα να σου πω την αλήθεια, Χριστίνα, το Ashen House και πριν εργαστώ εκεί, πήγαινα με το λάπτοπ, έπαιρνα μια μερίδα νούντλτς ρυζιού, έτρωγα. Ήταν ένα πολύ φιλικό περιβάλλον, οπότε μου δημιουργούσε αυτή την αίσθηση το να μπορώ να κάτσω με το λάπτοπ μου να εργαστώ, να αναζητήσω εργασία και να το διάστημα. Ναι, ναι, ναι.

Και όπως είπες, το φαγητό μας ενώνει. Εύα μου, φτάνοντας προς το τέλος της πολύ όμορφης κουβέντας μας, θέλω να απευθυνθούμε λίγο τώρα σε όσους μας ακούν. Αν ένας άνθρωπος αυτή τη στιγμή παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια απαιτητική καριέρα και μια πρόσφατη διάγνωση, όπως είτε ένα αυτοάνωσο, είτε μια δυσανεξία στη γλουτένη, είτε μια ευαισθησία στη γλουτένη, είτε αντίστοιχα διατροφικά ζητήματα και νιώθει ότι χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του, ποια είναι η μία και μοναδική συμβουλή που θα ήθελες να του δώσεις μέσα από τη δική σου διαδρομή.

Να δείξει υπομονή στον εαυτό του Είμαστε πολύ αυστηροί με εμάς τους ίδιους Και μέχρι σήμερα ακόμα βρίσκομαι σε μια πιο σταθερή φάση Αλλά η σχέση μου με το φαγητό παραμένει μια διαδικασία που εξελίσσεται και χρειάζεται συνεχή επίγνωση Μαθαίνω καθημερινά να τρώω Μαθαίνω καθημερινά να μ' αγαπώ Δεν είναι πάντα όλα άσπρο ή μαύρο και εννοείται ο καθένας πρέπει να βρει την ισορροπία που λειτουργεί για αυτόν.

Πώς την βρήκες εσύ τη δική σου ισορροπία? Μέσα από την αναζήτηση, την εσωτερική αναζήτηση και μέσα από το να με αγαπήσω πραγματικά και να με φροντίζω πραγματικά. Και αν πήγαινες το χρόνο πίσω σε εκείνη την περίοδο που μας περιέγραψες στην αρχή του επεισοδίου όπου δεν είχες χρόνο, ήθελες να τα κάνεις όλα, δεν προλάβαινες, έτρεχες, έμπαινες στο φούρνο και έπαιρνες αυτά που ήθελες.

Τι θα έλεγες εκείνο το κορίτσι τότε? Ότι θα τα καταφέρει και ότι πάντα θα υπάρχει χρόνος και για ξεκούραση και για φροντίδα. Η έλλειψη ισορροπίας θα χαλάει όλα και το να φτάσω τελείως στον πάτο ίσως ήταν αυτό που χρειαζόταν για να ξαναρχίσω από την αρχή. Πολύ ωραίο αυτό που λες Πολλές φορές χρειάζεται να Συμβεί κάτι Πολύ δύσκολο Και αυτό που λες να πιάσουμε τον πάτο Και μετά μετά τον πάτο δεν έχει πιο κάτω Παίρνεις φόρα Και ξανανεβαίνεις όπως στην θάλασσα Φυσικά Πατάς με δύναμη και εκτοξεύεσαι Αυτό ακριβώς Λοιπόν Εύα θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ Γιατί μοιράστηκε στην δική σου προσωπική ιστορία Μας είπες την αλήθεια σου Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτή την ιστορία δύναμης γιατί μας υπενθύμισες ότι η ευεξία και η επιτυχία στη ζωή ξεκινάνε πρώτα απ' όλα από μέσα μας από τις καθημερινές μας επιλογές, όσο πιεστικές και αν είναι οι συνθήκες Εγώ ευχαριστώ πολύ, πραγματικά χαίρομαι πάρα πολύ που μοιράστηκα αυτό το ταξίδι Ήταν για μένα ένας τρόπος να χτίσω ξανά την ΕΒ από την αρχή

και με μικρά και σταθερά βήματα συνεχίζω να το εξελίσω και συνεχίζω να με καταλαβαίνω κάθε μέρα. Αν κάποιος μπορεί να βοηθηθεί μέσα από την δική μου διαδρομή αυτό θα μου δώσει εξίσου χαρά. Ναι, πραγματικά. Θα δώσουμε πληροφορίες στο link του podcast για την ασιατική διατροφή αλλά και τις επιλογές που μπορεί να βρει κάποιος στο Asian House γιατί πραγματικά μπορεί να βοηθήσει την καθημερινότητά του τα επαγγελματικά του ραντεβού και τη διασκέδασή του με τους φίλους του και με την παρέα του.

Ευχαριστώ. Εγώ ευχαριστώ.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00