Ο Φαύλος Κύκλος & η διακοπή των επαναλαμβανόμενων μοτίβων_Κωνσταντίνα Σιγαλού
Το Βλέμμα Μέσα μαςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Καλώς ήρθατε σε ένα πολύ ξεχωριστό επεισόδιο του podcast Ψυχολογίας Το Βλέμμα μέσα μας .
Βρισκόμαστε σε εκείνη την κομβική στιγμή του χρόνου.
Λίγο πριν αποχαιρετήσουμε το έτος που φεύγει, και ενώ το νέο έτος απλώνει μπροστά μας τη λευκή του σελίδα, είναι η ιδανική στιγμή για έναν απολογισμό ουσίας. Πόσες φορές άραγε έχετε νιώσει ότι... επαναλαμβάνετε τα ίδια λάθη; Ότι βρίσκεστε παγιδευμένοι στον ίδιο φαύλο κύκλο, είτε αυτό αφορά στις σχέσεις σας, στην εργασία σας, ή στον τρόπο που φροντίζετε τον εαυτό σας;
Η αλλαγή του χρόνου δεν είναι απλώς μια ημερολογιακή μετάβαση. Είναι μια συμβολική ευκαιρία να "κλείσουμε" πραγματικά τους κύκλους που μας κρατούν πίσω. Να αναγνωρίσουμε και να διακόψουμε εκείνα τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα που μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε. Γιατί η πραγματική νέα αρχή δεν ξεκινά την 1η Ιανουαρίου, αλλά την ημέρα που αποφασίζουμε να απελευθερωθούμε από τα δεσμά του χθες. Στο σημερινό επεισόδιο, το οποίο είναι γεμάτο διαφωτιστικές στιγμές, συζητάμε με την Κωνσταντίνα Σιγαλού, Συντονίστρια Συστημικών Αναπαραστάσεων, ακριβώς αυτό: Πώς αναγνωρίζουμε τον φαύλο κύκλο;
Ποια είναι τα πρακτικά βήματα για να σπάσουμε αυτό το μοτίβο; Και πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή του χρόνου για να βάλουμε τα θεμέλια για μια πραγματικά νέα και πιο συνειδητή ζωή! Ελάτε να κάνουμε μαζί αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω ό,τι μας βαραίνει και να αδράξουμε το κάλεσμα της αλλαγής.
Μείνετε μαζί μας, γιατί αυτό το επεισόδιο έχει τη δύναμη να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε την αρχή του νέου έτους..."
Καλή ακρόαση
Το Βλέμμα μέσα μας
Χριστίνα Μαυρομάτη
Facebook Page: Το Βλέμμα μέσα μας
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθατε σε ένα πολύ ξεχωριστό επεισόδιο του podcast ψυχολογία στο βλέμμα μέσα μας βρισκόμαστε σε εκείνη την κομβική στιγμή του χρόνου, λίγο πριν αποχαιρετήσουμε το έτος που φεύγει και ενώ το νέο έτος απλώνει μπροστά μας τη λευκή του σελίδα, είναι ιδανική στιγμή για έναν απολογισμό ουσίας. Πόσες φορές άραγε έχετε νιώσει ότι επαναλαμβάνετε τα ίδια λάθη ότι βρίσκεστε παγιδευμένοι στον ίδιο φαύλο κύκλο, είτε αυτός αφορά στη σχέση σας, στην εργασία σας ή στον τρόπο που φροντίζετε τον εαυτό σας; Η αλλαγή του χρόνου δεν είναι απλώς μία ημερολογιακή μετάβαση. Είναι μία συμβολική ευκαιρία να κλείσουμε πραγματικά τους κύκλους που μας κρατούν πίσω, να αναγνωρίσουμε και να διακόψουμε εκείνα τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα που μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε, γιατί η πραγματική νέα αρχή δεν ξεκ. Την 01/01, αλλά την ημέρα που αποφασίζουμε να απελευθερωθούμε από τα δυσμά του χθες στο σημερινό επεισόδιο, το οποίο είναι γεμάτο διαφωτιστικές στιγμές, συζητάμε με την κωνσταντίνα σίγουρα συντονίστρια
συστημικών αναπαραστάσεων. Ακριβώς αυτό. Πώς αναγνωρίζουμε τον φαύλο κύκλο; Ποια είναι τα πρώτα και πρωταρχικά βήματα για να σπάσουμε αυτό το μοτίβο και πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή του χρόνου για να βάλουμε τα θεμέλια για μία πραγματικά νέα και πιο συνειδητή ζωή; Ελάτε. Θα κάνουμε μαζί αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω ό, τι μας βαραίνει και να δράξουμε το κάλεσμα της αλλαγής μείνετε μαζί μας γιατί αυτό το επεισόδιο έχει τη δύναμη να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε την αρχή του νέου έτους.
Ας ξεκινήσουμε. Είναι το τελευταίο επεισόδιο για αυτό το έτος. Κλείνει ο χρόνος και περιμένουμε το νέο έτος και ο χρόνος θα κλείσει. Αφήνοντας πίσω τα παλιά και κάνοντας χώρο για τα νέα που έρχονται στη ζωή μας, θα μιλήσουμε για τον φαύλο κύκλο και πώς να σπάσουμε την αλυσίδα των επαναλαμβανόμενων μοτίβων; Έχω δίπλα μου την κωνσταντίνα Σιγαλού, η οποία είναι.
Συντονίστρια συστημικών αναπαραστάσεων και κωνσταντίνα σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι. Μαζί μας σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση του Podcast. Είναι εξαιρετικό. Έχω μάθει ήδη πάρα πολλά μέσα από αυτό και χαίρομαι που είμαι και εγώ σήμερα μέλος αυτής της Κοινότητας και μπορώ να δώσω και εγώ κάτι στο να μπορέσουν οι άνθρωποι να μάθουν κάτι περισσότερο.
Θέλουμε σήμερα να μας βοηθήσεις να σπάσουμε τους φαύλους κύκλους, να σπάζουμε τα μοτίβα. Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται ξανά στο ίδιο και στο ίδιο σημείο. Και αναρωτιέμαι, γιατί ξαναζούμε την ίδια σύγκρουση; Γιατί κάνουμε τις ίδιες επιλογές; Γιατί επιλέγουμε τον ίδιο ξανά σύντροφο ξανά παλεύουμε με τα ίδια εμπόδια στη ζωή μας.
Κοίταξε να δεις ο φαύλος κύκλος συνήθως δεν ξεκινάει από εμάς, έχει ρίζες πιο πίσω σε ιστορίες της οικογένειας σε παλιά τραύματα σε ανείπωτες, απώλειες σε προγόνους που βάλαμε μέσα μας, τους κουβαλάμε χωρίς να το ξέρουμε. Οπότε μέσα από την αναπαράσταση έρχεται μπροστά μας αυτό που λειτουργεί πίσω από εμάς. Πίσω από μας, εννοείς στο παρελθόν αυτό που στην. Ουσία που συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς εμείς να το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, έρχεται από το παρελθόν, αλλά παραμένει ενεργός στο εδώ και τώρα. Θέλω λίγο να πούμε με απλά λόγια, τι είναι ο φαύλος κύκλος; Ξέρεις να το κάνουμε εικόνα γιατί στη ζωή μας πολλές φορές δεν τα αναγνωρίζουμε.
Αυτά που συμβαίνουν και άρα δεν μπορούμε και να τα λύσουμε. Ισχύει και όταν δούμε αυτό το μηχανισμό, τότε είναι που επανάληψη αυτή σταματάει. Άρα, γενικά τι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο φαύλος; Ο τίτλος δεν είναι παρά η ψυχή που προσπαθεί να λύσει κάτι παλιό με λάθος τρόπο. Στην ουσία είναι τα μοτίβα που αυτά επαναλαμβάνονται, δηλαδή οι ασυνείδητες επαναλήψεις, τρόποι δράσης, επιλογές, αντιδράσεις που εμφανίζονται ξανά ξανά στη ζωή μας, ακόμα και όταν λογικά θέλουμε κάτι διαφορετικό και επειδή δεν τα βλέπουμε.
Για αυτό το λόγο τα επαναλαμβάνουμε. Ξέρεις τι μουρχεται τώρα να σε ρωτήσω; Αναρωτιέμαι αν οι φαύλοι κύκλοι. Είναι τυχαίοι. Στη ζωή μας. Δεν πιστεύω πρώτα από όλα ότι κάτι είναι τυχαίο. Γενικά είναι ο τρόπος για να μπορούμε να εξελιχθούμε όταν κάτι δεν το αντιλαμβανόμαστε. Η ζωή μας το φέρνει ξανά και ξανά ντυμένο. Ίσως με κάποιο με κάποιο άλλο ρούχο, αλλά εμείς χρειάζεται να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά τις αισθήσεις μας και την διάθεση και τη διάκριση, να μπορέσουμε να το ξενίσουμε όλο αυτό για να δούμε το από πίσω. Γιατί αν δεν το δούμε δεν θα πάρουμε ποτέ το μάθημα. Ο φαύλος κύκλος δεν θα σταματήσει. Ενώ έτσι, σταματώντας το φαύλο κύκλο, τελικά ξεκινά ένας νέος κύκλος που είναι η ροή της ζωής που αποκαθίστανται τελικά. Που βιώνουμε φαύλο κύκλο σε ποιες πτυχές της ζωής μας; Ας πάρουμε την περίπτωση των σχέσεων, έτσι η επιλογή των συντρόφων επιλέγουμε συντρόφους που δεν είναι διαθέσιμοι ή που μας επαναφέρουν πολλά τραύματα ξανά και ξανά και λέμε πώς έγινε τώρα και είμαι από τον άνθρωπο
και ξαναζώ το. Ίδιο πάμε λοιπόν να δούμε πώς γίνεται και ξαναδιαλέγω τον ίδιο σύντροφο. Επιλέγω την ίδια δουλειά που δεν με ευχαριστεί και τα λοιπά και τα λοιπά. Τώρα που είπες για την εργασία, μπορεί μέσα στην εργασία. Να αλλάξω περιβάλλον, αλλά να έχω έναν παρόμοιο εργοδότη που με ζορίζει και τελικά δεν έχει σημασία το περιβάλλον, αλλά ότι εγώ πρέπει να βιώσω τα ίδια συναισθήματα. Την ίδια εμπειρία ότι κάποιος με πιέζει είναι επικριτικός, δεν είναι υποστηρικτικός.
Ακόμα και ένας συνεργάτης μέσα στο χώρο των εργασιακό. Αυτό ορίζουμε ως μοτίβο. Έτσι το πλαίσιο αλλάζει. Το μοτίβο είναι το ίδιο με το φαύλο κύκλο. Το μοτίβο είναι μέρος του φαύλου κύκλου μέρος του. Δηλαδή εξήγησέ τον λίγο παραπάνω. Αυτό που χρειάζεται σε αυτό χρειάζεται να εστιάσουμε την προσοχή μας. Για να μπορέσει ο κύκλος να σταματήσει, δηλαδή αν εγώ έχω κάνει 5 σχέσεις που είναι παρόμοιες, θα πρέπει να αναγνωρίσω το μοτίβο και μόλις το σπάσω θα σταματήσει ο κύκλος δηλαδή 5 σχέσεις δεν θα γίνουν 6 7 από κάπου ξεκίνησε αυτός ο κύκλος σε μία αφετηρία μπορεί να ξεκίνησε από το διαζύγιο των γονιών μου και να μην είχε η μητέρα μου ο πατέρας μου. Μία συντροφική σχέση που επιθυμούσε, άρα επειδή αυτό έμεινε άλυτο, έμεινα τακτοποίητο εγώ έρχομαι ως παιδί. Να προσελκύσω ένα σύντροφο στη ζωή μου, μία σύντροφα αντίστοιχα, αν μιλάμε για άντρα που τελικά δεν θα έχει ικανοποιήσει το γονεϊκό πρότυπο, το συντροφικό πρότυπο που είχα αδόμητο μέσα μου έτσι ήταν αδόμητο τότε, άρα για να το λύσω λοιπόν αυτό το τραύμα προσελκύω
ένα σύντροφο που είναι προβληματικός. Μπορώ να μου θυμίσει τον πατέρα μου, τη μητέρα μου. Αντίστοιχα αν το πάμε πιο πίσω μέσω του συστήματος. Το μεγαλύτερο θέμα είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα ότι ακριβώς και ο πατέρας μου και η μητέρα μου τα δικά τους πρότυπα ήτανε σχέσεις συγκρουσιακές. Από τον παππού και τη γιαγιά από τον προπάππου και τον προγιαγιά κλπ κλπ.
Μέχρι και 7 γενιές πίσω επηρεαζόμαστε από την ιστορία των συστημάτων μας. Άρα, πώς έρχομαι εγώ ως απόγονος να ζήσω μία ειρηνική σχέση όταν όλη μου η πορεία είτε από την πλευρά της μητέρας μου, είτε απτο του πατέρα μου, τελικά φέρνει συγκρούσεις, άρα κάποια στιγμή πρέπει να το δω αυτό το μοτίβο. Μοιάζει λίγο σαν ναμαστε δεσμευμένοι από αυτούς τους φαύλους κύκλους σαν να μας κρατάνε ομηρούς ή όχι, το καταλαβαίνω.
Ακριβώς έτσι όπως το λες ναι, ακριβώς αυτό. Φαντάσου λοιπόν ότι κάθε γενιά ενώνεται με την προηγούμενη. Ας το κάνουμε λίγο εικόνα με μία κόκκινη κλωστή θαλεγε και ο δηλαδή ο δημιουργός της συστημικής αναπαράστασης. Φαντάσου λοιπόν ότι αυτή η κόκκινη κλωστή κάπου κόβεται σε κάποια εμπειρία που σε κάποιο τραύμα τόφερα το διαζύγιο.
Θα μπορούσε όμως να ήταν μια κακουχία, μία κακοποίηση; Θα μπορούσε να ήταν η δυσκολία της ίδιας της ζωής, μία μετανάστευση, κάποια αλλαγή, η απώλεια. Παιδιού κάτι. Σε οποιαδήποτε ηλικία της ζωής μας. Τι εννοείς, οποιαδήποτε δηλαδή αυτό; Το περιστατικό που αναφέρεις θα μπορούσε να συμβεί όχι μόνο στην παιδική μας ηλικία αλλά και σε μεταγενέστερη και κάποιοι ύπαρξη της ζωής μας. Και κάποια μοτίβα μάλιστα δεν αποκαλύπτονται σε όλες τις ηλικίες, δηλαδή για να μπορέσω να αποκαλύψω τώρα το παράδειγμα που φέραμε με τη συντροφική σχέση θα πρέπει να μπω πρώτα από όλα σε μία σχέση έτσι; Ή ακόμα και κάποιος θα μου πεις εγώ όμως θέλω να κάνω σχέση και δεν βρίσκω σύντροφο άρα δεν έχει μπει σε σχέση αυτό και μόνο του πάλι κάτι δείχνει. Ότι κάποια μπορεί να μην βγούνε στα 5 μας και στα 10 μας, εκεί συνήθως δημιουργούνται.
Δείχνει το σημείο στο οποίο έγινε δημιουργήθηκε το μοτίβο και άρα επαναλαμβάνεται ο φαύλος. Κύκλος. Από κοίμησα το πιάσουμε είναι από εκεί που κόπηκε το νήμα και στην ουσία ο φαύλος κύκλος τι είναι; Είναι σαν να έχουμε πάρει την άκρη του νήματος στο χέρι και ενώ πιστεύουμε ότι προχωράμε στη ζωή, μεγαλώνουμε, σπουδάζουμε, εργαζόμαστε, κάνουμε παιδιά, οτιδήποτε είναι αυτό που δημιουργούμε. Τελικά έχουμε την ψευδαίσθηση ότι προχωράμε ευθεία, ενώ τελικά κάνουμε κύκλο γύρω από τον εαυτό μας. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος.
Ενώ αν πάμε πίσω και αναζητήσουμε πού ενώνεται αυτή η κλωστή. Τι ήταν αυτό που δεν φροντίστηκε; Δεν τακτοποιήθηκε, δεν ισορρόπησε και ερχόμαστε εμείς ως απόγονοι, είτε αφορά δικό μας τραύμα είτε προηγούμενο να κληρονομήσουμε αυτά τα μοτίβα και να τελικά να χαθούμε μέσα σε αυτά. Όταν όμως πάμε πίσω και κάνουμε την αποκατάσταση που χρειάζεται, είναι σαν να ενώνουμε να κάνουμε ένα φιόγκο σε αυτή την κλωστή και ξαφνικά όταν το παρελθόν τακτοποιείται, τότε σταματάει ο φαύλος κύκλος.
Άρα το να γυρνάμε γύρω. Και τότε είναι που μπορούμε να βαδίσουμε. Μπροστά, άρα ουσιαστικά ενώνω. Το νήμα. Εκεί που κόπηκε τη στιγμή που κόπηκε για να λύσω το μοτίβο για να το διορθώσω, για να το αποκαταστήσω, για να το φροντίσω και άρα να συνεχίσω διαφορετικά δεν συνεχίζει η ζωή. Φαινομενικά συνεχίζει ζωή. Ουσιαστικά δεν συνεχίζει γιατί στο φαινομενικό κομμάτι της ζεις και τελικά ζεις τη ζωή της μητέρας σου, του πατέρα σου, ενός άλλου προγόνου. Κι εσύ νομίζεις ότι πας εκεί που θέλει η ψυχή σου, αλλά πολλές φορές εγώ αυτό το λέω όσο ένα καπέλωμα δηλαδή είναι σαν να φοράς ένα καπέλο το οποίο σου το έχουν κατεβάσει μέχρι τη μύτη και βλέπεις τα μάτια σου όμως είναι μέσα από ένα καπέλο ενός άλλου ανθρώπου μιας άλλης κατάστασης. Και μπορεί κάποιος να 2 σε μία κακουχία που να ήτανε μέσα σε μία εμπόλεμη ζώνη; Παράδειγμα γιατί οι πρόγονοί μας έχουν ζήσει πόλεμο; Αυτό δεν σημαίνει ότι ζώντας σε μία Ελλάδα με ειρήνη, ότι θα βιώσουμε πόλεμο, δεν πέφτουν βόμβες γύρω μας, όμως αυτό τον πόλεμο θα τον
μεταφράσουμε σε πόλεμο με τον ίδιο μας τον εαυτό σε πόλεμο με τα χρήματα, σε πόλεμο με την υγεία μας, σε πόλεμο με το σύντροφό μας, με τα παιδιά μας, με το συνεργάτη μας. Άρα τελικά θα δημιουργήσουμε αυτές. Παρόμοιους με του προγόνου. Για να μπορέσουμε να εντοπίσουμε ποιο είναι το κενό, να πάμε να το θεραπεύσουμε και μέσα από αυτό να βγούμε πιο σοφή και πιο. Ενήλικες μου το περιγράφεις λίγο σαν να είναι και ευεργετικό αυτό το μοτίβο, δηλαδή σαν να συμβαίνει δημιουργώντας μας πρόβλημα πηγαίνοντας μας στο παρελθόν, ταλαιπωρώντας μας εντός εισαγωγικών στα διάφορα κομμάτια της ζωής μας στις διάφορες πτυχές, αλλά σαν να γίνεται με καλό σκοπό για να λυθεί αυτό για να προχωρήσουμε είναι. Έτσι ακριβώς έτσι, όταν το δεις μέσα από αυτή τη ματιά. Δεν είναι πια τόσο επίπονο ίσα ίσα που έχεις καλύτερη πρόθεση να να αρχίσεις λίγο να ψαλεύεις τον εαυτό σου, να αρχίσεις να σε βλέπει στον καθρέφτη με άλλα μάτια και ο σκοπός δεν είναι για να πάρουμε τα μοτίβα και να τα
στήσουμε στα 10 M και να κουνίσουμε το δάχτυλο. Ο σκοπός είναι να τα αναγνωρίσουμε, να τα τιμήσουμε και να τα αφήσουμε. Τι θα πει τιμώ το μοτίβο; Τι σημαίνει τιμώ; Θα σε πάρω λίγο μέσω ενός κύκλου όταν οι άνθρωποι θέλουν να ακολουθήσουν την πορεία των προγόνων τους. Η ψυχική τους ανάγκη για να το κάνουν αυτό είναι μόνο η αγάπη.
Αν δηλαδή ένας πρόγονός μου είχε μια οικονομική καταστροφή, θα προσπαθήσω να αυτοσαμποτάρω την οικονομική μου πορεία γιατί δεν αντέχω εγώ να φτάσω πιο ψηλά οικονομικά από ένα πρόγονό μου γιατί θα έχω την ενοχή ότι εγώ τα κατάφερα. Έζησα μία άνετη πλούσα ζωή κι αυτό έζησε μέσα στη φτώχεια και την ανέχεια. Άρα εγώ πώς θα του δείξω πόσο πολύ τον αγαπώ αν τολμήσω; Να ζήσω μία καλύτερη ζωή και ίσως και πάρα πολύ καλύτερη ζωή από εκείνον, άρα τελικά μόνο από αγάπη θα το κάνω και νομίζω ότι έτσι τιμώ αυτή την οικογενειακή κουλτούρα. Τιμώ την ιστορία που από κει που προέρχομαι και τελικά οι άνθρωποι επειδή δεν θέλουν να αναγνωρίσουν αυτά τα τις δυσκολίες που ζούσαν οι πρόγονοι, αυτές τις εμπλοκές που τους έρχονται τελικά τι κάνουν;
Αποκόβονται απτο παρελθόν. Αποκόβονται από την πατρική τους οικογένεια, γιαυτό βλέπουμε ότι δεν μιλάμε απτη μητέρα μου. Δεν μιλάμε με τον πατέρα μου. Όλες αυτές οι συγκρούσεις και τελικά αποκόβονται από την ίδια της τη ζωή, ενώ αν πας πίσω και τιμήσεις και αναγνωρίζεις ότι εσύ ήσουν αυτός αυτά έζησες αυτά κατάφερες αυτά μπόρεσες; Αυτά σου έμαθαν γιατί εμείς μαλώνουμε με τους με τη μητέρα και τον πατέρα μας και λέμε δεν με φρόντισε ή δεν μου έμαθε τα σωστά και δεν συνειδητοποιούμε ότι και αυτή ήταν θύματα θυμάτων, ενώ αν πάμε να τους αναγνωρίσουμε και να τους τιμήσουμε ότι μέχρι εκεί μπόρεσαν. Τότε ξαφνικά αφήνουμε.
Το πληγωμένο παιδί μέσα μας μπαίνουμε στη θέση του ενήλικα. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη της ζωής μας και λέμε ωραία. Εμένα αυτό μπόρεσε να μου δώσει εγώ τι μπορώ να κάνω από δω και πέρα και εκεί είναι η στιγμή που αναγνωρίζω το μοτίβο και σπας αυτό τον κύκλο. Γιατί σπας τον κύκλο; Ποιον της φτώχειας; Γιατί να μην τον σπάσεις και πόσο μάλλον αν πήγαινες αν μπορούσε να μάλλον ένας πρόγονος να μιλήσει θα ήταν τεράστια η χαρά του να σε δει. Να δημιουργεί στη ζωή σου, άρα τελικά. Για ποιον το κάνεις; Για εκείνον, αλλά όμως με αυτό τον τρόπο έχετε χαθεί και οι. 2 δηλαδή τώρα καταλαβαίνω ότι αυτός ο φαύλος κύκλος που βιώνουμε δεν είναι αμιγώς δικός μας.
Εννοείται ότι δεν είναι δικός μας, αλλά έτσι είναι εκτός από την τιμή που με αυτό τον τρόπο δείχνουμε την ιεραρχία, δηλαδή σεβόμαστε την πηγή από κει που ήρθαμε στη ζωή και είναι ο πρώτος συστημικός νόμος. Ιεραρχία. Το να τιμούμε δηλαδή. Την γραμμή μας, την προπονητική. Ο δεύτερος νόμος είναι το αν ανήκουμε. Και για να ανήκουμε οι άνθρωποι κάνουμε πάρα πολλά πράγματα.
Θυσιάζουμε πολλά για να πάρουμε αγάπη και αποδοχή. Είμαστε ικανοί να θυσιάσουμε όλα μας τα όνειρα, όλα μας τα θέλω τις ανάγκες να αφήσουμε τον εαυτό μας να να μας υποβιβάσουνε να μας προσβάλλουνε για να μπορούμε να ανήκουμε σε μία ομάδα, σε μία εταιρεία, σε μία οικογένεια και δεν βλέπουμε τι πραγματικά είναι καλό για μας. Που όταν τελικά το δούμε και βάλουμε τα όρια, τελικά θα είναι καλό για τους άλλους.
Άρα αυτή η ασυνείδητη αναπαραγωγή. Του μοτίβου μας ενώνει με την οικογένεια μας, ενώνει με το παρελθόν, με αυτό τον τρόπο συνδεόμαστε. Με αυτούς τους ανθρώπους που υπήρξαν πριν από εμάς. Εννοείται ότι συνδεόμαστε και ακριβώς επειδή πλέον δεν υπάρχουνε στο φυσικό πεδίο δεν υπάρχουν γύρω μας, έχουν φύγει από τη ζωή, προσπαθούμε μέσα από αυτά τα μοτίβα να συνδεθούμε με τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω μας.
Θα ήθελα πολύ να μου πεις για τις αρχές της συστημικής αναπαράστασης, αλλά πριν από αυτό θαθελα να σε ρωτήσω αν υπάρχει κάποιο πρωταρχικό μοτίβο από το οποίο ξεκινάει η επανάληψη του φαύλου κύκλου. Κοίταξε για τον κάθε ένα. Αυτό είναι διαφορετικό γιατί ξεκινά από τα δικά του τραύματα σε αυτή τη ζωή και χρειάζεται να κουμπώσει πάνω σε αυτά τα τραύματα και να αρχίσει τελικά να κινεί ο φαύλος κύκλος που στην ουσία ο φαύλος κύκλος είναι η ίδια η ζωή και.
Η ροή της εξέλιξης, ο δρόμος της αυτοανάπτυξης. Προσωπικό και καθαρά υποκειμενικό. Το πρώτο βήμα του φαύλου κύκλου στον καθένα μας στη ζωή του καθενός. Πάμε λίγο να πούμε για τις αρχές της συστημικής αναπαράστασης. Καταρχάς λίγο να πούμε. Τι είναι η συστημική αναπαράσταση ωραία. Η συστημική αναπαράσταση χρησιμοποιεί την αρχή των συστημάτων για να μπορέσει να σου δείξει τι είναι αυτό που συμβαίνει δίπλα σου, ενώ όσοι δεν το βλέπεις τι συμβαίνει σε έναν αθέατο κόσμο; Από ότι καταλαβαίνω η συστημική αναπαράσταση είναι ένας τρόπος να.
Αντιμετωπίσουμε και να λύσουμε, να πάμε να ενώσουμε αυτή την κλωστή. Του τμήματος, βρίσκοντας το σημείο στο οποίο κόπηκε ώστε να σταματήσουμε το επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Σωστά; Η συστημική αναπαράσταση είναι μια μέθοδος που κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει είτε σε μία ομάδα, είτε σε ατομική συνεδρία για να μπορέσει να δει τι ακριβώς κρύβεται από πίσω και πώς γίνεται αυτό.
Θα το πω λίγο περιγραφικά. Φαντάσου μια ομάδα που κάθεται σε ένα κύκλο. Αυτός ο κύκλος δημιουργεί το πεδίο της αναπαράστασης και όταν κάποιος θέλει να δουλέψει ένα θέμα. Έστω ας το πούμε για να μείνουμε στα ίδια παραδείγματα τη σχέση με το σύντροφο ή γιατί δεν προσελκύει έναν κατάλληλο σύντροφο ή μια σύντροφο; Τότε ο συντονιστής θα επιλέξει, μάλλον θα προτείνει πόσους εκπροσώπους θα χρειαστεί. Η συστημική αναπαράσταση είναι ένας τρόπος να δούμε τις αόρατες συνδέσεις μέσα στις οικογένειες και στις σχέσεις μας. Όλοι κουβαλάμε ιστορία στο παρελθόν από τους γονείς μας, ακόμα και τους προγόνους που δεν γνωρίσαμε στην αναπαράσταση. Αυτές οι ιστορίες ζωντανεύουν με έναν τρόπο που μας βοηθά να καταλάβουμε τι βαραίνει και τι χρειάζεται να μπει στη θέση του. Ενώνει και τα κομμάτια.
Αποκαλύπτει πού έχει κοπεί αυτό το νήμα δείχνει ποιο είναι το θέμα σαν μία διάγνωση, τι ακριβώς έχει δημιουργηθεί, τι έχει μπλοκάρει δηλαδή στη ζωή μας και μετά μέσα από αυτή τη μέθοδο Μπορείς να κάνεις την αποκατάσταση που αυτή είτε θα αποκαλύψει εκείνη τη στιγμή μία λύση, είτε θα διευκολύνει μία λύση, γιατί ακόμα και η συνειδητοποίηση της πηγής του προβλήματος. Και πάνω από όλα το βίωμα γιατί είναι μια βιωματική διαδικασία ακόμα και να συνειδητοποιήσεις το πώς νιώθεις. Πώς νιώθαν οι εμπλεκόμενοι και τι ακριβώς συμβαίνει από μόνο του; Είναι αρκετό για να κάνει τέτοιο κλικ μέσα μας που να μας μετακινήσει να δούμε τον εαυτό μας από μια διαφορετική θέση και αυτή η μετακίνηση και μόνη της με πηγαίνει στο επόμενο βήμα, άρα και στη λύση.
Θαθελες λίγο να μας πεις ποιες είναι οι βασικές αρχές της συστημικής του συστήματος; Ναι, είναι ιεραρχία. Ανήκει και το δούνε και λαβείν ας τα πιάσουμε ένα ένα ιεραρχία. Όλοι μας ακριβώς όπως είπαμε πριν προερχόμαστε από κάπου για να φτάσουμε εδώ. Υπήρχαν άπειρες συνδυασμοί από τους προγόνους μας για να καταλήξουμε να γεννηθούμε εμείς.
Όταν λοιπόν υποβιβάζουμε τους προγόνους είτε τα κάνανε καλά είτε δεν τα κάναν καλά, αυτό και μόνο γίνεται μία ανατροπή της ιεραρχίας, δηλαδή εγώ απόγονος. Ισχυρίζομαι ότι ξέρω καλύτερα από έναν πρόγονο. Μπορεί να έχω γνώσεις σε κάποιο θέμα και να μπερδεύομαι, αλλά παρόλα αυτά χρειάζεται να τιμήσω αυτόν τον πρόγονο έστω και για ένα πράγμα.
Το πιο βασικό ότι μου έδωσε ζωή. Μπορώ όλα τα υπόλοιπα όταν τα έχει κάνει στραβά, αλλά όταν μέσα μου πω σε ευχαριστώ για τη ζωή που μου έδωσες, είναι αρκετό για να μπορέσω να τιμήσω αυτή την ιεραρχία όταν δεν την τιμούμε, τότε μπαίνουμε στη θέση αλωνών. Δηλαδή συνήθως ένα παιδί. Θα μπει στη θέση του γονιού, άρα θα γίνει γονοποιημένο παιδί και τελικά σε μια σχέση δεν θα ψάξει να βρει το σύντροφο.
Θα ψάξει να βρει τη μάνα και τον πατέρα που ποτέ δεν ήταν σε σωστή θέση, άρα ψάχνει μέσα από άλλες θέσεις να τους ξανασυναντήσει για να μπορέσει να ισορροπήσει αυτή την. Ισορροπία και το ότι δεν τιμώ τον πρόγονο είναι λόγος για να μην. Προχωρήσει η ζωή για να επαναληφθεί το ίδιο μοτίβο; Ναι, κι όμως είναι ένας πολύ σημαντικός λόγος και επειδή δεν μας έχουν μάθει να τιμούμε και να κοιτάμε πίσω μας, γιατί λέμε εντάξει, Μωρέ το πίσω, το αφήνουμε και σιγά τώρα μην ασχοληθώ, δηλαδή μπαίνουμε να το υποτιμήσουμε, ενώ αυτός ο άνθρωπος πουχει ένα παρελθόν τακτοποιημένο και τιμημένο αυτός είναι που μπορεί να πάρει το νήμα της δικής του ζωής και να ανέβει πολύ ψηλά στην κορυφή του. Τιμώ το παρελθόν ακριβώς.
Είναι μεγάλη. Ό τι και αν είναι. Αυτό υπόθεση αυτό νομίζω τιμώ το παρελθόν ότι και να είναι αυτό. Ακόμη κι αν είχα δυσκολίες, χρειάζεται απλά να τιμήσω τον πατέρα τη μητέρα που μου δωσε δυσκολίες αλλά να το τιμήσω ναι. Ακόμα και αν δεν το γνώρισα αυτό τον πατέρα και τη μητέρα. Ακόμα και αν υπήρχε μία υιοθεσία και δεν γνώρισα ακόμα και τους βιολογικούς γονείς, χρειάζεται να αντιληφθώ και αυτό βοηθάει το τι μεγαλώνουμε έτσι ως ενήλικες την κάνουμε αυτή τη διαδικασία να αντιληφθούμε ότι. Αυτοί οι άνθρωποι μέχρι εκεί μπόρεσαν γιατί όταν αφήσουμε πίσω μας αυτό το θυμό, φυσικά όλα αυτά μπορεί να είναι εύκολα να τα λέμε, αλλά μέσα από την συστημική αναπαράσταση γίνεται αυτή η μετακίνηση, η ψυχική, έτσι η συναισθηματική δεν πατάμε το κουμπί, τα αγκαλιάζουμε όλα αυτά. Όταν λοιπόν τα συμπεριλάβουμε μέσα μας, είναι σαν να έχει μεγαλώσει το ανάστημά μας.
Αν μπορώ να το πω έτσι. Σαν να ψηλώνουμε αυτό που λέμε. Χωράμε περισσότερα πράγματα έτσι κι αλλιώς και το συγχωρώ από κει ακριβώς. Διευρύνουμε το χώρο μας ώστε να μπορέσουμε να πούμε εντάξει. Υπήρξε και αυτό το δύσκολο γεγονός στη ζωή μου, αλλά εγώ το αφήνω σε ένα σημείο εδώ και το έχω το χωρά και άρα μπορώ να συνεχίσω.
Δεύτερη αρχή το ανήκει το ανήκειν λοιπόν λέει ότι απ την ώρα που γεννηθήκαμε έχουμε μία θέση σε αυτό το σύστημα. Όποια και αν ήταν η Συνθήκη, τώρα δε θα μπούμε σε εξαιρέσεις. Ας πάρουμε την κλασική περίπτωση. Έχουμε λοιπόν γεννηθεί από 2 γονείς και αυτή είναι η μοναδική μας θέση. Πολλές φορές σε συνδυασμό με αυτό που είπαμε πριν ότι φεύγουμε από τη θέση τη δική μας και πάμε να πάρουμε κάποιο άλλο. Και όλα αυτά τα κάνουμε για να πάρουμε μία προσοχή για να μας δει κάποιος αυτό το σε βλέπω που λέμε πολλές φορές αναπαραστάσεις.
Είναι τόσο δυνατός στους ανθρώπους. Που πραγματικά μπορεί να μας ανεβάσει στη ζωή ή να μας κατεβάσει στα τάρταρα πόσους ανθρώπους δεν έχουμε δει γύρω μας που προσπαθούν με κάθε τρόπο να πάρουν την προσοχή των άλλων και δεν το καταλαβαίνουν οι ίδιοι εκείνη τη στιγμή το πώς μπορεί να φαίνονται στα μάτια έτσι λίγο ποιο να ξεφτιλίζονται δηλαδή σαν να επιβάζουν τον εαυτό τους; Δηλαδή φαίνεται αυτή η η ζητιανιά; Ας το πούμε για αυτή την προσοχή.
Είναι πολύ ωραία λέξη αυτή που χρησιμοποιείς τώρα και αυτό το. Να κάνω τα πάντα για να με δει σε αυτό το πράγμα, το οποίο μπορεί να φτάσει σε πολλά επίπεδα, έτσι να. Κάνεις αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές και πολλά άλλα. Ακριβώς και που φυσικά αν το ανήκει, είναι στη θέση του. Μπορείς να μεγαλουργήσεις, γιατί όταν ανήκει κάπου σε μία ομάδα και σε ένα σύνολο, πρώτα από όλα ανήκει στον εαυτό του, ανήκει στην οικογένεια, ανήκει στην επιχείρηση που εργάζεται ή έχει δική του επιχείρηση, ανήκει στην και την κοινωνία.
Πόσα πράγματα κερδίζεις όταν νιώθεις ότι ανήκεις με ένα ισορροπημένο τρόπο και πώς εμπνέεις και τους άλλους και τους κάνεις να ανήκουν; Γιατί όταν δεν ανήκει ο άλλος στη θέση του, τότε ξεκινάει να δημιουργεί τις συγκρούσεις. Γιατί τελικά τι ψάχνουμε μέσα από κάθε σύγκρουση; Αυτό το βλέμμα. Το βλέμμα μέσα μας που λες και εσύ στο Podcast; Ναι, αυτό είναι το βλέμμα.
Και όταν κάποιος κάποιον τον δει τι κερδίζει; Ότι είναι σημαντικός και μόλις δει ότι τελικά ναι, είμαι σημαντικός. Ηρεμεί η ψυχή του και μόλις ηρεμήσει η ψυχή του δεν χρειάζεται πια να τρέχει δεξιά αριστερά, να προσπαθήσει να προλάβει και αυτό να προλάβει και εκείνο να προλάβει και το άλλο για να πάρει τη μία αξία και μία αναγνώριση και να ικανοποιήσει όλα τα θέλω των άλλων.
Που τελικά τον έχουνε απομακρύνει τόσο πολύ από αυτό το ανήκειν που εκεί θέλω. Ποια είναι τα θέλω όλων των προγόνων κιόλας; Γιατί μπορεί κάποιος πατέρας ή κάποια μητέρα να μην ήταν και τόσο φυσικά αρμονικά τα πράγματα, αλλά ναι είπε, πρέπει να ακολουθήσει αυτούς τους κανόνες. Πρέπει να κάνεις εκείνο. Πρέπει να κάνεις το άλλο γιατί σε εκείνη την κοινωνία σε εκείνη την εποχή οι πεποιθήσεις και οι κανόνες φυσικά ήταν διαφορετικοί από το τώρα.
Το πρέπει όμως μέσα μας έμεινε. Άρα για να ανήκουμε σε αυτή την οικογένεια. Για να είμαστε πιστοί στην οικογενειακή κουλτούρα θα κάνουμε τα πάντα. Το θέμα λοιπόν είναι να δούμε μέσα μας και να αναγνωρίσουμε όλα αυτά τα κομμάτια και να τα φιλοξενήσουμε και να μεγαλώσουμε. Πάμε στην τρίτη αρχή, φυσικά. Είναι το δούνε και λαβείν. Νομίζω ότι είναι λίγο πιο ξεκάθαρο από τα λατρεία. Τουλάχιστον μπορεί να φαίνεται σε μένα έτσι. Η ισορροπία του δίνω και παίρνω περισσότερο αυτό το το βλέπουμε στα οικονομικά, αλλά δεν είναι έτσι σε μία σχέση. Αν κάποιος λέει ότι δίνω δίνω δίνω και νιώθω ότι δεν παίρνω αυτό και μόνο μπορεί να είναι λόγος να κοιτάξει πίσω στο παρελθόν και να δει ποιος ήταν αυτός που είχε αυτό το παράπονο. Και να κάτσε να το ψάξει.
Ισορροπία δούνε και λαβύρινθο το χρόνο. Εκτός από τα χρήματα και γενικά στα συναισθήματα, η ισορροπία μπορεί να μάλλον η ανισορροπία αυτή σίγουρα μας βγάζει εκτός κέντρου, γιατί μας φέρνει στην αίσθηση της αδικίας και χρειάζεται να κάνουμε κάτι να ισορροπήσουμε. Άρα δηλαδή αν εγώ παίρνω. Περισσότερα και. Δίνεις λιγότερα; Υπάρχει μία ανισορροπία η οποία αυτή δεν οδηγεί σε μία πιο ισορροπημένης. Ζωής αργά ή γρήγορα.
Αυτό μπορεί να φαίνεται ότι είναι η δική μας ισορροπία, αλλά αργά ή γρήγορα αυτό θα σκάσει και ένα πολυ πρακτικό παράδειγμα. Είμαι στην δουλειά που στην στην εργασία μου και ενώ είναι να εργαστώ εγώ θέλω να εργαστώ 9 ώρες και 10 ώρες και προσπαθώ να το κάνω και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Μπορεί τώρα να φαίνεται. Ότι είναι εντάξει κάποια στιγμή, όμως αυτό δεν θα είναι ισορροπημένο. Με την κούρασή μου και με την ξεκούρασή μου, δηλαδή αντίστοιχα με την με τη σχέση μου που μπορεί να με περιμένει και κάθε φορά αργώ μετά θέλω που ενώ θέλω να ξεκινήσω ένα χόμπι, εγώ τελικά αφιερώνουμε πιο πολύ στην εργασία. Μπορεί να στην εργασία μου να παίρνω το δούνε και λαβείν που χρειάζεται.
Δηλαδή να αμείβομαι για τις υπερωρίες ή μπορεί να κερδίζω περισσότερα χρήματα. Αν είμαι ελεύθερος επαγγελματίας όμως δεν είναι ισορροπημένο σε κάτι άλλο, άρα. Σίγουρα θα σκάσει αν κάνουμε λίγο zoom out και δούμε τα πράγματα απέξω. Γιατί εκεί μπορεί να μας θολώσει λίγο η μερική ισορροπία, δηλαδή ναι, δίνω περισσότερο χρόνο τη συνεργασία μου και αμείβομαι για αυτό.
Όμως τελικά έναν ισορροπα. Όσο προσπαθούμε δηλαδή να τακτοποιήσουμε αυτές τις 3 αρχές που είπες πολλή ωραία. Το ανήκει το δούναι και λαβείν. Και την ιεραρχία. Και την ιεραρχία τόσο περισσότερο. Μάλλον τόσο λιγότερο. Μπαίνουμε στους φαύλους κύκλους ή βγαίνουμε απαυτούς. Ακριβώς και λιγότερο μπαίνουμε και περισσότερο βγαίνουμε και αυτά θα πρότεινα σήμερα να είναι και ας το πούμε. 3 πυξίδες 3 φίλτρα που μπορείτε να έχετε στην καθημερινότητά σας και όταν βλέπετε μία σύγκρουση, μία εμπλοκή γενικά κάτι δεν λειτουργεί να κάνετε μία ερώτηση στον εαυτό σας, τι από τα 3 έχει πληγεί; Τί από τα 3 μπορεί να είναι και μόνο που θα κάτσεις έτσι λίγο να το αντιληφθείς και να πεις Μήπως τελικά ψάχνω να βρω τη σημαντικότητα μου; Μήπως νιώθω δεν ανήκω εδώ και προσπαθώ με τα 1000 ζόρια να ανήκω.
Πως τελικά με γιαλού μήπως τελικά κάτι δεν είναι ισορροπημένο; Δεν έχει ειπωθεί κάτι ακόμα και ένα ευχαριστώ και μια συγνώμη να δουν και λαβείν δεν χρειάζεται πάντα να πηγαίνουμε στα πρακτικά. Τι ωραία που το ΠΕΣ ακόμη και ένα ευχαριστώ και μια συγνώμη. Φέρνει την ισορροπία και άρα ηρεμεί όλο αυτό το σύστημα ακριβώς. Και να δεν ξέρω μήπως ένα δεν ξέρω τελικά μας φέρνει σε μία θέση που ιεραρχία μπαίνει στη θέση της.
Μήπως εγώ ως εργαζόμενος συνέχεια λέω πράγματα για την διοίκηση και εκείνη την ώρα τι ξέρω καλύτερα; Μα αν ξέρω καλύτερα όμως να ανοίξω τη δική μου επιχείρηση, μήπως τελικά να αναλάβω εγώ κάποια ευθύνη για αυτό και ως πολίτης που συνέχεια μπορεί να αντιτίθεμαι στην κυβέρνηση την οποιαδήποτε κυβέρνηση; Μήπως τελικά; Που είναι ένα σύστημα κοινωνικό να πω και εγώ δεν ξέρω για αυτό το πράγμα και να προσπαθήσω να αναλάβω τη δική μου ευθύνη γιατί τελικά όλα στον ίδιο παρονομαστή καταλήγουν που είναι η προσωπική ευθύνη; Ναι και πόσο ωραίο είναι να λαμβάνουμε την προσωπική μας ευθύνη και να μην το ρίχνουμε στους άλλους, δηλαδή αυτό πάντα να ρωτάμε τι είναι αυτό που εγώ έκανα ή δεν έκανα και αυτή η τροφή για σκέψη που λες; Η ερώτηση κωνσταντίνα θαθελα να σε ρωτήσω αν υπάρχει κατά τη γνώμη σου κάποιο πρώτο κρίσιμο βήμα για να αναγνωρίσει κάποιος ότι είναι παγιδευμένος σε ανεπαναλαμβανόμενο μοτίβο; Ναι.
Μπορεί να. Να κάνει έτσι μια μικρή διάγνωση, ας το πούμε, μάλλον να ενώσει λίγο τις τελείες δηλαδή. Πρώτα απ όλα το απλό είναι να αν υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή από το παρελθόν, να μπορέσει να πάρει πληροφορίες από τους συγγενείς του για την ιστορία που ξέρει κάθε συγγενής για αυτούς που ήταν σε επαφή για παππούδες, γιαγιάδες τι είχανε ζήσει αυτοί οι άνθρωποι; Ποια ήταν τα γεγονότα; Άρα τα γεγονότα αυτά μπορεί να μας οδηγήσουν σε συμπεράσματα; Για ποιο λόγο συμβαίνουν κάποια άλλα γεγονότα στη δική μας ζωή; Αυτό Συνήθως είναι το πιο εύκολο που κάνει κάποιος λοιπόν, το δεύτερο που μπορεί να κάνει κάποιος. Είναι να παρατηρήσει τα συναισθήματά του. Δηλαδή δηλαδή αν έχω ένα συναίσθημα έστω ότι ό, τι κι αν γίνεται, νιώθω ότι φταίω εγώ έχω μία ενοχή ότι κι αν γίνεται κάποιος με αδικεί ό τι κι αν γίνεται εγώ είμαι θυμωμένος. Λέω τώρα τα δημοφιλή συναισθήματα που με βαραίνουν δεν γίνεται να έχεις φτάσει 40 50, 60 δεν ξέρω πόσο και σε όλους τη ζωή να είσαι θυμωμένος.
Τα συναισθήματα είναι δράση, αντίδραση, συνέβη κάτι που μας στεναχώρησε. Νιώθω λύπη, άκουσα κάτι που ήταν αστείο, ένιωσα χαρά. Άρα αυτό κρατάει για λίγη ώρα για λίγες μέρες. Ας το πούμε. Όταν όμως το κουβαλάμε για όλη μας τη ζωή, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι δικό μας αυτό το συναίσθημα και εκεί μπορεί να δούμε ποιος ήταν αυτός που είχε μία μόνιμη θλίψη.
Ποιος ήταν αυτός που είχε μόνιμο θυμό; Άρα κρίσιμο να γνωρίσω ότι δεν είναι δικό μου. Αυτό το σημείο ακριβώς και. Μπορεί να μην είναι καθόλου δικό μου δικό και να θυμώνω από κάποιο πρόγονο από κάποιο παρελθοντικό γεγονός που δεν το γνωρίζω. Ναι, γιατί; Κάποιος δεν το έλυσε; Κι εγώ φιλοξενώ αυτό το συναίσθημα για να μπορέσω να το λύσω εγώ και τελικά να το λύσουν και όλοι οι υπόλοιποι.
Και άρα μπαίνω και σε φαύλους κύκλους ακριβώς για αυτό το λόγο. Γιατί δεν γνωρίζω κάτι παρελθοντικό; Μα πρέπει αναγκαστικά να μπω στο φαύλο κύκλο για να μπορέσει η ζωή να με πιέσει να με πιέσει να με πιέσει μέχρι να να φτάσω στο σημείο που θα πω έως εδώ μέχρι εδώ δεν πάει άλλο και εκεί θα κάνω κάτι διαφορετικό για να το σπάσω. Από την εμπειρία σου υπάρχει στατιστικά νούμερο κατά μέσο όρο λέμε περίπου.
Για το πόσες φορές μπορεί να χρειαστεί ένας άνθρωπος να μπει και να ξαναμπεί στους φαύρους κύκλους για να τους λύσει. Στατιστικό δεν υπάρχει, παρόλο που έχω σπουδάσει στατιστική και μου αρέσουν πολύ τα νούμερα. Δεν υπάρχει στατιστικό, αλλά ξέρω τι γίνεται ανάλογα το πόσο έχεις ταλαιπωρηθεί όσο πιο πολύ ταλαιπωρείσαι και δεν ακούς τις καμπάνες αυτές τα χτυπάνε πιο δυνατά. Θα χτυπήσουμε σίγουρα οι.
Καμπίσουνε σίγουρα οι καμπάνες γιατί αυτή είναι η τάση της ζωής. Το να να θέλει τα πράγματα να ληφθούν και να τακτοποιηθούν. Αφού λοιπόν δεν τα ακούς, το μήνυμα που σου φέρνει η ζωή θα το καταλάβεις με την πρώτη απώλεια, τη δεύτερη. Με μία σύγκρουση θα συμβεί κάτι που θα αρρωστήσεις στη μαξιλα, κάτι κάπως θα σου έρθει η ευκαιρία για εξέλιξη. Αρκεί λοιπόν εκεί να νιώσεις τελείες. Μάλιστα.
Θέλω λίγο να μείνω στο μοτίβο των σχέσεων. Γιατί απασχολούν πολλούς και πολλές και αρκετοί επαναλαμβάνουν το ίδιο μοτίβο στις σχέσεις, δηλαδή επιλέγουν τον λάθος σύντροφο και το ακούμε συχνά. Μπαίνω ξανά στην ίδια σχέση, διαλέγω ξανά τον ίδιο σύντροφο λες και είναι όλοι ίδιοι. Και αλλάζουν τα ονόματα, ας πούμε οι ίδιες θαθελα λίγο να μας πεις ποιο συστημικό μήνυμα κρύβεται πίσω από αυτό και πώς μπορούμε να το αποκοδοκοποιήσουμε. Κάποιο μήνυμα κρύβεται εκεί που το κάνω και μπαίνω ξανά στον ίδιο φαύλο κύκλο, στον ίδιο άνθρωπο, στο ίδιο ακριβώς. Χαρακτήρα.
Ένα μήνυμα που κρύβεται πίσω από αυτό σχετίζεται με την αόρατη πίστη που αναφέραμε πριν, δηλαδή ότι δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να γίνει πιο ευτυχισμένος ή να έχω μία πιο υγιή σχέση από ότι είχαν οι γονείς μου ή από κάποιο άλλο μέλος του συστήματος που υπέφερε, που σημαίνει ότι με αυτό τον τρόπο ότι είναι σαν να επαναφέρω το επίπεδο δυστυχίας ή δυσλειτουργίας που υπήρχε από το σπίτι καταγωγής μας. Άρα με το να επιλέγουμε ένα λάθος σύντροφο μένουμε πίσω στο σενάριο σε εισαγωγικά της οικογένειάς μας. Και αυτά τα νήματα είναι τόσο ισχυρά. Ναι, είναι τόσο ισχυρά που είναι σαν να γινόμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε όλη μας τη ζωή.
Για αυτά έχουνε φύγει άπειρες ζωές και τελικά κανείς δεν μπόρεσε να πάει στο επιθυμητό. Ξέρεις πολλές φορές σε ρωτάω και σε ξαναρωτάω κινούμαστε πάνω στις ίδιες ερωτήσεις και στα ίδια νοήματα, αλλά ξέρεις; Είναι δύσκολο να αναγνωριστούν αυτά. Τα μοτίβα αυτές οι λειτουργίες, αυτή η επαναλαμβανόμενη φαύλη κύκλοι, δηλαδή κάποιοι άνθρωποι περνούν όλη τους τη ζωή και.
Απλά ξέρουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, δεν μπορούν να το δούνε και είναι βοηθητικά όλα αυτά που μας λες γιατί πραγματικά μπορεί να σκεφτούμε κάτι που δεν κάνουμε καλά, κάτι που δεν κοιτάμε αυτό που λες δεν βλέπουμε. Κοίταξε και θα θελα να φέρω και το δεύτερο λόγο που στην ουσία προσπαθούμε μέσα από αυτό τον τρόπο να εξισορροπήσουμε το σύστημα. Δηλαδή επιλέγουμε ένα λάθος εισαγωγικά σύντροφο για να συνδεθούμε με ένα αποκλεισμένο μέλος της οικογένειάς μας. Υπήρχαν άνθρωποι που έχουνε αποκληρωθεί άλλοι άνθρωποι που έχουνε γίνει χρήστες ουσιών και στην ουσία ήταν σαν να ζουν εδώ στη ζωή, αλλά δεν ήτανε συνδεδεμένη με τη ζωή. Άνθρωποι οι οποίοι πέθαναν με κάποιο τρόπο και ξεχάστηκαν αποβολές, εκτρώσεις που δεν της Πέμπτη σε κάποιον δεν ήτανε. Δεν υπήρχε αυτή η νοοτροπία τότε δεν υπήρχε χρόνος. Ο χώρος για να γίνουν όλα αυτά.
Όλοι αυτοί λοιπόν έχουνε ξεχαστεί και ακριβώς επειδή έχουν ξεχαστεί κάποιος έρχεται να πει εγώ σε βλέπω σε βλέπω βλέπω το βασανό σου, βλέπω τι πέρασες και εγώ θα το μοιραστώ μαζί σου και πώς θα το μοιραστώ με το να αποκλείσω και εγώ τη δική μου ευτυχία να κάτσω και εγώ στο περιθώριο που έκατσες και εσύ να κάτσω και εγώ στο σκοτάδι που έκατσες και εσύ να βιώσω και εγώ αυτή την απόρριψη που βίωσες και εσύ.
Επειδή θαθελα να μπούμε στη νέα χρονιά, αφήνοντας πίσω το σκοτάδι και μπαίνοντας λίγο στο φως όσο μπορεί ο καθένας μας θαθελα έτσι, πλησιάζοντας προς το τέλος γιατί θαχουμε την ευκαιρία να ξαναμιλήσουμε για διάφορα κομμάτια; Είναι πολύ βοηθητικά όλα όσα μας λες και χρειάζεται ενημέρωση πάνω σε αυτό το κομμάτι. Θαθελα λίγο να δούμε το μέλλον, να δούμε τη νέα χρονιά και πώς θα βγούμε από αυτούς τους φαύλους κύκλους και έτσι θαθελα να κάνουμε μία μικρή ασκησούλα.
Ευχαρίστως. Όσο μπορούμε να μας ακούσουνε οι ακροατές μας. Να μπούμε στη νέα χρονιά με κάποια καινούργια βήματα, ένα πέρασμα στο νέο. Έτος, πολύ ωραία, οπότε χριστίνα θα εκπροσωπήσεις αυτή τη στιγμή τους ακροατές μέσα από τον δικό σου εαυτό και με τα μάτια του νου, όπως λέμε, θαθελα να κλείσεις τα μάτια σου και εσείς που μας ακούτε να κλείσετε τα δικά σας.
Και να φέρεις την προσοχή σου στο σώμα σου. Και να νιώθεις ότι πίσω αριστερά σου. Στέκεται ο φαύλος κύκλος. Στέκονται τα μοτίβα σου. Θέλω να γυρίσεις να τα κοιτάξεις. Και να δεις πώς είναι να να έρχεσαι σε επαφή μαζί τους, πώς να τα κοιτάς κατάματα; Τι πληροφορίες παίρνεις; Ποιος είναι αυτός ο φαύλος κύκλος; Όαναλαμβάνεται και αποκαλύπτεται τώρα μπροστά σου. Και να τα κοιτάξεις από τη θέση του ενήλικα. Και να κοιτάξεις μετά να γυρίσεις να κοιτάξεις μπροστά δεξιά σου.
Που είναι η έξοδος από το φαύλο κύκλο. Και έτσι όπως έχεις πίσω, αριστερά σου τα παλιά σου βήματα. Να σηκώσεις το ένα σου πόδι και να κάνεις ένα βήμα μπροστά και να πατήσεις πάνω σε αυτή την έξοδο. Έστω και με αυτό το μικρό βήμα με αυτή την αλλαγή θέσης. Να μπορέσεις να βιώσεις έστω και για λίγο. Πώς είναι να έχω μια ζωή χωρίς αυτό το φαύλο κύκλο; Πως είναι ο εαυτός μου χωρίς να το κουβαλάω αυτό; Αν σηκώσω το βλέμμα μου, τι κοιτάω γύρω μου; Πόσες επιλογές βλέπω; Έστω και μία πολλαπλές.
Αυτές είναι οι επιλογές του 2026. Θαθελα να τις δούμε σε ευχαριστώ πολύ για αυτό που βίωσα τώρα μόλις θαθελα να τις δούμε να πατήσουμε το βήμα και τα επόμενα μας βήματα. Αναγνωρίζοντας αριστερά όλα όσα μας πόνεσαν, μας πίκραναν. Μας διέλυσαν να τα αφήσουμε. Και να μπούμε στη νέα χρονιά. Πιο σοφή, πιο σοφή. Με αυτή την επίγνωση ότι από κει προερχόμαστε, αλλά πάμε πλέον στα δικά μας βήματα στις δικές μας κινήσεις.
Κρατώντας αυτό το νήμα συνδεδεμένο με το παρελθόν. Και με όσα είμαστε. Και με όσα είμαστε. Και τα τιμούμε εννοείται τα. Τιμή υποκλνόμαστε σε αυτά. Κωνσταντίνο, υποκλίνομαι στην δυναμική αυτής της. Διαδικασία που μόλις κάναμε και σε όσα μας είπες ευχαριστώ πάρα πολύ για το μοίρασμα. Εγώ σε ευχαριστώ. Πάμε να ζήσουμε ένα όμορφο έτος. Πάμε πάμε να το ζήσουμε.
Ιδιαίτερα.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα