Το Τραύμα της Διάκρισης_Πώς η ρατσιστική βία πληγώνει, μέσα από το βλέμμα της 16χρονης δημιουργού Νικολέτας Ροσσολύμου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Καλώς ήρθες στο. Βλέμμα μέσα μας σήμερα μιλάμε για το τραύμα της διάκρισης και πώς η ρατσιστική βία πληγώνει την ψυχή μέσα από το βλέμμα της. Δεκαεξάχρονης δημιουργού. Νικολέτας ρωσολίμου πάντα πίστευα ότι η λογοτεχνία δεν είναι απλώς μια απόδραση από την πραγματικότητα, αλλά ο πιο καθαρός καθρέφτης της. Τα βιβλία αποτελούν μία υπέροχη αφορμή για να συνδέσουμε τις βαθιές έννοιες της ψυχολογίας με την ίδια τη ζωή μέσα από τις ιστορίες των ηρώων.

00:26 Τα μηνύματα που συχνά μοιάζουν θεωρητικά στις σελίδες των εγχειριδίων. Αποκτούν σάρκα, οστά και συναίσθημα μεταφέροντας στον αναγνώστη τη δύναμη της αυτογνωσίας με έναν τρόπο μοναδικό. Σήμερα όμως, η συζήτησή μας αποκτά μία ιδιαίτερη βαρύτητα, γιατί όταν η τέχνη συναντά την νεανική ματιά, η αλήθεια γίνεται αφοπλιστική. Συχνά κάνουμε το λάθος να μιλάμε για τους νέους, αντί να μιλάμε με τους νέους, ξεχνάμε ότι η νέα γενιά δεν διαθέτει μόνο φαντασία, αλλά και μία οξεία αντίληψη. Για τις κοινωνικές πηγές που εμείς οι μεγαλύτεροι ίσως έχουμε συνηθίσει να προσπερνάμε.

01:04 Το να δίνουμε βήμα σε μια νέα δημιουργό δεν είναι απλώς μια πράξη ενθάρρυνσης. Είναι μια ανάγκη να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά. Τους καθαρά μάτια να. Αφουγκραστούμε τις ανησυχίες τους και να δημιουργήσουμε μαζί τους ένα χώρο όπου η σιωπή σπάει και το τραύμα μετουσιώνεται σε δημιουργία. Στρεφόμαστε λοιπόν σε μία πτυχή της ανθρώπινης εμπειρίας που συχνά κρύβεται πίσω από την ντροπή και τους τοίχους της κοινωνικής προκατάληψης.

01:31 Το τραύμα της διάκρισης. Πώς; Είναι άραγε να. Μεγαλώνεις ένα περιβάλλον που σου ορίζει τι δεν μπορείς να είσαι; Πώς χαρακτηρίζεται στην ψυχή ενός παιδιού η απόρριψη; Όχι για κάτι που. Έκανε, αλλά για αυτό που είναι και το κυριότερο μπορεί η τέχνη, η αγάπη και η θέληση να γίνουν το αντίδοτο σε ένα παρελθόν που μοιάζει με φυλακή.

01:53 Μαζί μας έχουμε μια νέα δημιουργό. Που κατάφερε στα 16. Της χρόνια να μετατρέψει αυτές τις σκοτεινές διαδρομές σε λόγο, ρυθμό και ελπίδα. Η νικολέτα μου είναι εδώ για να μας μιλήσει για το βιβλίο της στο παρελθόν, μέσα από την ηρωίδα της στην θα δούμε πώς μία κοπέλα παλεύει με τα φαντάσματα του ρατσισμού, τη βία της κούκλουξ. Lan και το σεξισμό.

02:18 Αναζητώντας τη λύτρωση μέσα από τη δική της φωνή, το τραγούδι Η Νικολέτα μας αποδεικνύει ότι το μέλλον που ονειρευόμαστε είναι ήδη εδώ. Έχει θάρρος και έχει φωνή μια φωνή που μας καλεί να κοιτάξουμε το τραύμα στα μάτια για να μπορέσουμε επιτέλους να το ξεπεράσουμε. Νικολέτα καλώς ήρθες σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι σήμερα μαζί μας και θα πάμε λίγο να ξετυλίξουμε το παρελθόν και όχι μόνο θα δούμε και το παρόν και το μέλλον.

02:49 Αρχικά σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Χαίρομαι πολύ που είμαι σήμερα μαζί σας. Νικολέτα ξέρεις πως θα θελα να ξεκινήσουμε, είσαι ένα παιδί. Ετών. Θέλω να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας. Πώς ένα παιδί αποφασίζει να αφήσει τα φωτεινά θέματα της ηλικίας του και να κοιτάξει κατάματα το τραύμα της διάκρισης; Προφανώς τα ενδιαφέροντα των συνομιλία μου δεν ήταν κάτι το οποίο.

03:21 Με προσέλκυε ούτε μου φαινόντουσαν ποτέ ενδιαφέροντα, ούτε διασκεδαστικά. Και ίσως. Τα ενδιαφέροντα αυτά, όπως λέμε διάκριση και να μου φάνηκαν πιο ενδιαφέροντα. Να είχα λόγους να ψάξω για αυτό το θέμα. Αυτό ναι, θέλω λίγο να μας μιλήσεις για την ηρωίδα σου την dark, η οποία μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον γεμάτο βία και περιορισμούς.

03:49 Πώς πιστεύεις ότι η πρώτη επαφή ενός παιδιού με τη διάκριση μέσα στο ίδιο του το σπίτι καθορίζει το βλέμμα με το οποίο βλέπει αργότερα τον κόσμο; Σε μεγάλο βαθμό σίγουρα. Προφανώς οι γονείς μας και η οικογένειά μας είναι τα πρότυπά μας. Αν βλέπεις τη μαμά και τον μπαμπά να ναι προκαταλημμένη απέναντι σε ομάδες ανθρώπων, είναι λογικό και νομίζω με βάση τη στατιστικές, μεγάλη πιθανότητα το παιδί να αναπτύξει την ίδια ιδεολογία και τις ίδιες προκαταλήψεις. Παρόλα αυτά και αυτό δεν είναι μία δικαιολογία γιατί μετά από μια ηλικία.

04:27 Δεν εξαρτιόμαστε από τους γονείς μας, αναπτύσσουμε δικές μας ιδέες δικές μας σκέψεις, δικούς μας προβληματισμούς. Οπότε είναι στο χέρι του καθενός. Τον πιο δρόμο θα επιλέξουμε. Ξέρω νικολάιτα ότι δεν έχει social media, δεν χρησιμοποιείς δηλαδή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τα περισσότερα παιδιά το κάνουν. Πιστεύεις ότι αυτή η αποχή σου επιτρέπει να ακούσεις πιο καθαρά τις φωνές και των ηρώων σου, αλλά και τη φωνή τη δική σου;

04:59 Ναι, γιατί είμαι τελείως εκτός από όλη αυτή την αποβλακμάρα και. Όλο αυτό τον εθισμό γιατί τα social media είναι ένας εθισμός; Εδώ. Πέρα καλά καλά, οι ενήλικες δεν μπορούν να τα ελέγξουν, πόσο μάλλον παιδιά 16, 15, 14. Γιατί βλέπουμε και μικρότερες ηλικίες με και τώρα; Πώς το επέλεξα αυτό; Βρήκα άλλα ενδιαφέροντα. Όπως τη γραφή.

05:30 Το θέατρο, τα βιβλία είναι μέσα τα οποία όλους τους ανθρώπους προφανώς, αλλά πόσο μάλλον εμάς τα νέα παιδιά που τα νιώθουμε λίγο τα πράγματα πιο έντονα πολλές φορές από ότι είναι και ειδικά οι μισοί έφηβοι. Είναι ένας τρόπος να εκφραστείς. Είναι ένας τρόπος να σκεφτείς, να προβληματιστείς, να προβληματίσεις και τους άλλους και μου φαίνεται κάτι πολύ πιο ελκυστικό από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

05:54 Είναι μία στροφή στο να δούμε μέσα μας γιατί τα περιστατικά είναι συνεχώς αυξανόμενα και μία δύσκολη πραγματικότητα. Σίγουρα και μία βία. Να. Μείνει κι αυτή μία βία. Τώρα η ηρωίδα ζει σε ένα βίο και καταπιεστικό περιβάλλον. Ποιες είναι οι ψυχικές ουλές που αφήνει ο ρατσισμός σε μία νεαρή ψυχή; Σύμφωνα με τα όσα ένιωσες γράφοντας για κείνη; Απορία. Πόνος.

06:26 Απορία, θα μου πεις τώρα γιατί απορία; Γιατί από τότε που ξεκίνησα να ασχολούμαι με αυτό το θέμα και από πιο μικρή ηλικία; Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί τόση σκληρότητα, γιατί τόσο βιαιότητα απέναντι σε ανθρώπους που δεν έχουν καμία διαφορά με μας; Και ίσως με το να γράψω αυτό το βιβλίο να επιδιώκω να δώσω και μία απάντηση στον ίδιο μου τον εαυτό για αυτό το θέμα. Ήταν σαν να τους έδωσε μία κινητήρια να υπήρξε μία κινητήριος δύναμη ώστε να σε ταρακουνήσει και να δώσεις να το μεταδώσει όλο αυτό.

07:06 Ναι. Θέλω λίγο να μου πεις πως επέλεξες τον τίτλο Αυτό; Επειδή νιώθω ότι μιλάμε για θέματα του παρελθόντος, αλλά προφανώς δεν είναι μόνο θέμα του παρελθόντος, είναι του παρόντος και του μέλλοντος. Διότι καλώς ή κακώς προφανώς κακώς. Οι άνθρωποι είμαστε διαχρονικά ρατσιστές. Είναι το παρελθόν μια φυλακή από την οποία προσπαθούν να αποδράσουνε οι ήρωές σου ή είναι η πυξίδα που τους οδηγεί.

07:41 Νομίζω περισσότερο η πυξίδα που τους οδηγεί, γιατί όσο και να λέμε ότι δεν δίνουμε σημασία στο παρελθόν μας, είναι κάτι το οποίο μας καθορίζει. Δεν λέω καλό είναι να κρατάμε πάντα τα καλά. Αλλά και τα κακά σε ένα βαθμό μάς κάνουν αυτό που είμαστε. Διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας, τις σκέψεις μας, τις ιδεολογίες μας. Στο βιβλίο υπάρχει πολύ έντονος ο ρατσισμός, ο σεξισμός και ο πόλεμος. Πώς καταφέρνει μια ψυχή να μείνει ζωντανή και να αναζητήσει την αγάπη όταν το περιβάλλον της δηλητηριάζεται από το μίσος της; Συγκεκριμένα που αναφέρεις.

08:23 Ελπίδα όνειρα είναι κυρίως πράγματα που λέμε ότι τα κάνουν οι μικρότεροι άνθρωποι και νιώθω τουλάχιστον ότι διαβάζοντας κανείς αυτό το βιβλίο. Επιστρέφει σε μια νεότερη ηλικία ιδεολογικά τουλάχιστον και αρχίζει να ονειρεύεται. Γιατί τι είμαστε οι άνθρωποι χωρίς όνειρα και ελπίδα; Τι είμαστε; Τίποτα τίποτα Ε; Τίποτα δεν υπάρχει καμία εξέλιξη χωρίς να έχουμε όνειρα και ελπίδες όσο χρονών κι αν είναι κάποιος 80, 90 100 δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουμε να ελπίζουμε και να ονειρευόμαστε για κάτι το καλύτερο.

09:07 Βλέπω τώρα μία δύναμη μέσα σου, την ακούω μάλλον την ακούν και οι ακροατές μας. Εγώ τη βλέπω γιατί σε έχω δίπλα μου πως σπαθιάζεσαι και μου κάνει εντύπωση αυτό και για την ηλικία σου. Ακόμη αν θέλεις από πού τη βρίσκεις αυτή τη δύναμη; Γιατί νιώθω ότι ζω σε μία κοινωνία; Που έχει φτάσει σε αυτό το σημείο που έχει φτάσει.

09:27 Βλέπουμε όλοι, νομίζω τι γίνεται στον κόσμο; Επειδή κάποιοι μας έχουν στερήσει την ελπίδα και τα όνειρα και αν κάτι που θέλω να περάσω μέσα από το βιβλίο μου. Το μόνο πράγμα που θέλω κάποιος να κρατήσει είναι αυτό. Η. Ελπίδα και τα όνειρα. Αυτά τα 2. Ε δεν έχει σημασία πόσο χρονών είσαι, από πού κατάγεσαι που πιστεύεις τι φύλλο είσαι να ονειρεύεσαι; Αλλά και εγώ θα σου κάνω τον αντίλογο. Τώρα ένα παιδί που υφίσταται διάκριση. Έχεις τραυματισμένη ψυχή, έχει περιβάλλον οικογενειακό, δύσκολο.

10:09 Πώς θα τη βρει αυτή τη δύναμη για να το κάνει αυτό; Θέλω πολύ να μας πεις τη δική σου μάτια. Βοήθεια, κοινωνική πρόνοια που στις μέρες μας είναι ανύπαρκτη, όσο και αν παίζουμε τους προχωρημένους και τους political correct και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο εγώ τουλάχιστον αυτό που βλέπω στις μέρες μας είναι παιδιά τα οποία πλακώνονται συνεχώς μεταξύ τους, έχουν το ζωνάρι τους συνεχώς λυμένο για καβγά.

10:35 Έχουμε φτάσει σε ακραία. Επεισόδια όπως αυτά που βλέπουμε τον τελευταίο καιρό. Και αυτό νομίζω είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι η πολιτεία. Δεν δίνει δεκάρα τσακιστή όμως για τα παιδιά. Και τα παιδιά είναι το μέλλον όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και όλου του υπόλοιπου κόσμου. Πολύ σωστά μιλάς, υπάρχει βία, υπάρχει θυμός, αυτό που λες στα παιδιά και σε όλους.

11:03 Δυστυχώς τα παιδιά έτσι είναι πιο έντονο αυτό το φαινόμενο και φαίνεται ίσως και πιο εύκολο ακόμη και σε σας τα ίδια τα παιδιά θέλω λίγο να πάμε πάλι στο βιβλίο και να μου πεις να δώσουμε λίγο τη ματιά της ηρωίδας σου, η οποία βρίσκει μία διέξοδο. Ένα όνειρο, όπως λες μια ελπίδα σωστά. Και ποια είναι αυτή η ελπίδα; Το τραγούδι τραγούδι Μπράβο με πρόλαβες.

11:33 Γιατί είσαι χείμαρρος και θέλεις να μας τα πεις Όλα πολύ ωραία στην ψυχολογία; Μιλάμε για την μετουσίωση του πόνου σε τέχνη. Θεωρείς ότι η τέχνη είναι το μοναδικό αντίδοτο στον παραλογισμό της διάκρισης; Χωρίς καμία αμφιβολία, χωρίς καμία αμφιβολία το θέατρο, η μουσική, ο χορός, η ζωγραφική, γενικότερα, όλες οι τέχνες. Είναι ένα μέσο να το πω έτσι θεωρώ ότι είναι προσβάσιμο σε όλους μας.

12:02 Δόξα τω Θεώ. Για να εκφραζόμαστε, να θίγουμε κοινωνικά προβλήματα, να προβληματίζουμε τον κόσμο, να φύγουμε θέματα τα οποία θεωρούνται ταμπού. Καλώς ή κακώς. Και ίσως και ένα μέσο για να αλλάζουμε συνεχώς αυτόν τον κόσμο. Γιατί αν το μόνο που κάνουμε σε αυτή τη ζωή είναι να διαμαρτυρόμαστε από τον καναπέ μας, δεν βγαίνει και κάποια άκρη. Πολύ σωστά.

12:31 Τι άλλο είναι αντίδοτο για σένα; Για μένα Ε. Στη ζωή γενικότερα με αφορμή την ιστορία μας. Να διαβάζω βιβλία. Τα βιβλία. Είναι κάτι το μαγικό. Σε ταξιδεύουν σε άλλους κόσμους. Γνωρίζεις νέα πράγματα, νέες κουλτούρες; Και μαζί με τους ήρωες, εκτός από το ότι προφανώς ταυτίζεσαι με κάποια πρόσωπα. Αλλά ζεις λίγο και το δράμα τους και καμιά φορά λες κάθομαι και διαμαρτύρομαι. Αγχώνομαι διαμαρτύρομαι γκρινιάζω για ανοησίες. Βλέπει τα προβλήματα του κόσμου με ένα μάτι. Είναι κάτι το μαγικό.

13:19 Είναι ένα όνειρο και το βιβλίο να το πούμε κι αυτό θέλουμε να το να το δούμε έτσι εμείς τουλάχιστον και να το δούμε και όσοι μας ακούνε θέλω λίγο να μου πεις πώς αντιδρούν οι συμμαθητές σου όταν βλέπουνε τη φίλη τους τη συμμαθήτριά τους να αναλύει τόσο σκληρά κοινωνικά φαινόμενα; Εντάξει από τις φίλες μου, τουλάχιστον που ξέρω ενθουσιασμός, υποστήριξη πάρα πολύ. Αυτό σε έχει κοροϊδέψει κανείς;

13:49 Όχι ωραία είσαι τυχερή όχι. Γιατί νομίζω είναι πολύ συγκεκριμένο κοινό. Απευθύνομαι, νιώθεις ότι. Η γενιά σου είναι πιο έτοιμη να μιλήσει για το τραύμα της διάκρισης. Δυστυχώς δεν είναι. Τι την εμποδίζει; Η Αποβλακμάρα, η αδιαφορία, Η αδιαφορία των γονιών. Γιατί ξέρεις εγώ δεν πιστεύω ότι είμαστε η πιο προβληματική γενιά παιδιών είναι η πιο προβληματική γενιά γονιών. Χωρίς καμία αμφιβολία το πιστεύω αυτό ως μεγάλη κουβέντα. Τα παιδιά είμαστε τουλάχιστον εγώ αυτό πιστεύω προσωπική μου άποψη μπορεί να κάνω και λάθος.

14:33 Όταν ένα παιδί γεννιέται, δεν γεννιέται καλό ή κακό, είναι μια πλαστελίνη που την παίρνει ο γονιός στα χέρια του υποτίθεται ως πιο ώριμος άνθρωπος και την πλάθει. Τουλάχιστον ο πατέρας μου και η μητέρα μου μου λένε ότι. Είσαι ο καθρέφτης του σπιτιού σου; Είσαι ναι. Σε αυτό το podcast μιλάμε αρκετά για το αόρατο τραύμα και γενικότερα για το τραύμα. Η διάκριση, η κοινωνική ή η έμφυλη; Είναι συχνά και μια σιωπηλή μορφή βίας.

15:10 Θα θελα λίγο να μας πεις πώς αποτυπώνεται αυτό στο Σώμα και στην ψυχολογία της Dark. Της ηρωίδας. Σου. Η interlin σίγουρα ψάχνει μια διαφυγή από όλη αυτή την κατάσταση που δεν μπορεί να την καταλάβει. Δεν μπορεί να την εξετερνιστεί ή να το πω έτσι και όλο αυτό προφανώς της βγαίνει στη μουσική. Της βγαίνει στις παρέες που επιλέγει να κάνει στους ανθρώπους που επιλέγει να συναναστρέφεται και στα πράγματα τα οποία να το πω.

15:42 Έτσι επιθυμεί να τα αντιμάχεται, να διαφωνεί μαζί τους. Πονάει. Ναι, γιατί το βιβλίο συνδέεται και με έναν πολύ προσωπικό χαμό της πρωταγωνίστριας χάνει τα αδέρφια της. Και συνειδητοποιεί ότι ο ρατσισμός δεν έχει σύνορα. Όχι απλώς επειδή είσαι μαύρος, ξέρω εγώ είμαι ρατσιστής μαζί σου, μπορώ να είμαι ρατσιστής μαζί σου και επειδή είσαι άσπρος που συμπαθείς τους μαύρους.

16:11 Που δεν εξετερνίζεσαι την άποψη ότι η μαύρη είναι απόγονε των πιθήκων, ότι δεν είναι άνθρωποι. Οπότε το θέμα δεν είναι μόνο ότι η νταλί επιλέγει να ταχθεί με το μέρος των μαύρων. Είναι το ότι με το να συμμετέχει σε όλο αυτό το ζήτημα. Ουσιαστικά υπερασπίζεται και την ίδια την οικογένεια που σε αυτή την περίπτωση είναι τα αδέρφια. Της.

16:40 Βγαίνει μπροστά δηλαδή; Υπάρχει η αίσθηση της μη αξιότητας που συνοδεύει τα θύματα των διακρίσεων. Όπως είναι και η και. Περιβάλλοντος. Πώς παλεύει κατά τη γνώμη σου ένας άνθρωπος με τη φωνή μέσα του που του λέει ότι δεν δικαιούται να πετύχει ή να αγαπηθεί; Πάλι πιστεύω ότι έχει να κάνει με μεγάλο ρόλο το περιβάλλον. Άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν να υποστηρικτικό περιβάλλον γύρω τους χάνονται.

17:19 Ενώ άνθρωποι που έχουν γονατίσει στη ζωή τους με άσχημα πράγματα, τώρα μιλάμε πόλεμο, διακρίσεις, ρατσισμός όλα αυτά. Αν βρεθούν σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον καταφέρνουν να ανθίσουν με έναν τρόπο αλλόκοτο με την καλή έννοια αλλόκοτο με έναν τρόπο πρωτόγνωρο. Που τους κάνει να πως να το πω; Να γίνονται πιο καλοί και από αυτό που υπολογίζουν.

17:48 Τι ωραίο που το λες να γίνονται πιο καλοί ακόμη και από αυτό που υπολογίζουν. Γιατί η εξέλιξη ποτέ δεν έχει σταματημό για μένα τουλάχιστον δεν υπάρχει ταβάνι. Μίλησέ μας λίγο για αυτό παραπάνω. Θεωρώ ότι οι άνθρωποι δεν θα σταματήσουμε ποτέ να εξελιζόμαστε. Θα υπάρχει πάντα βέβαια το κακό όλο αυτό που λέμε που μέσα σε αυτό κατατάζεται και ο ρατσισμός και η διακρίσεις. Ωραία πάντα πάντοτε.

18:16 Θα υπάρχει αυτό το θέμα όμως είναι να υπάρχουν και να πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι που αντιμάχονται σε αυτό. Αυτό δεν είναι εξέλιξη. Ωραίο μήνυμα και αυτό που μεταδίδεις. Να υπάρξουν δηλαδή περισσότεροι άνθρωποι. Που κάνουν κάτι για να μην υπάρξει αυτή η διάκριση, αυτό το τραύμα της διάκρισης. Περισσότερες αληθινές φωνές και όχι δήθεν φωνές, γιατί πολλές φορές βλέπουμε κι ανθρώπους. Που υποτίθεται είναι υπέρ αυτών των πραγμάτων να υποστηρίζουμε ανθρώπους το ένα το άλλο και πίσω από αυτό. Υπάρχουν πάλι συμφέροντα.

18:58 Οικονομικά συμφέροντα κατά κύριο λόγο οικονομικά συμφέροντα. Για την ακρίβεια δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι άλλο. Οι άνθρωποι είμαστε τόσο απορροφημένοι από το συμφέρον και το χρήμα. Που καμιά φορά ξεχνάμε ότι είμαστε και άνθρωποι και το τι σημαίνει ανθρωπιά. Πάμε τώρα και σε κάτι ευχάριστο. Στο βιβλίο εμφανίζεται και ο αληθινός έρωτας. Ο οποίος είναι και λίγο σπάνιος.

19:26 Και σήμερα ακόμη περισσότερο. Σε έναν άνθρωπο που έχει μάθει μόνο την απόρριψη και τη διάκριση. Πόσο δύσκολο ή και τρομακτικό είναι να αποδεχτεί την αγνή αγάπη; Θέλω πρώτα να μου πεις τη δική σου γνώμη γενικότερα και μετά να δούμε την ηρωίδα. Πολύ δύσκολα. Ειδικά ας πούμε, οι γονείς της στο βιβλίο δεν είναι το ιδανικό ζευγάρι σε καμία των περιπτώσεων.

19:58 Οκ, θα λέγαμε ότι είναι ένα αχύριστο ζευγάρι πολύ. Λάθος όλο αυτό ο πατέρας είναι ένας βίαιος καταπιεστικός ανατολίτης, όπως λέμε πολλές φορές. Και η μάνα της, μία παθητική. Που ανέχεται τα πάντα, προφανώς απ τον άντρα της. Και πάνω απ όλα ο άντρας της ωραία. Θεωρώ ότι αν δεν έχεις αυτό το πρότυπο του, ότι μαθαίνω από το σπίτι μου να αγαπάω.

20:26 Ίσως να σας τρομάζει και το ίδιο το συναίσθημα της αγάπης. Και το τι σημαίνει για τον καθένα από. Ίσως την έχεις μάθει και με άλλο τρόπο. Και αυτό είναι μια ψυχολογική, έτσι διαστρέβλωση να βιώνεις την αγάπη σαν. Απόρριψη και συνήθως νομίζω αυτοί οι άνθρωποι επιδιώκουν, εκτός από την αγάπη και την ασφάλεια. Και ο Τζακ, ο συμπρωταγωνιστής στο βιβλίο είναι ένας άνθρωπος που της προσφέρει μεγάλη ασφάλεια. Με ότι συνεπάγεται αυτό.

21:05 Και τελικά τον ερωτεύετε; Και πώς λειτουργεί ο έρωτας γι αυτήν; Γιατρευτικά θα μπορούσε να πει κανείς. Από την άποψη ότι μαθαίνει τι θα πει ζωή, τι θα πει αγάπη για τη ζωή; Και τι να το πω έτσι στο δικό του τρόπο ζωής που προφανώς είναι ένας πολύ πιο υγιής τρόπος. Και ο Τζακ βέβαια δεν είναι κάποιο παιδί το οποίο πέρασε εύκολα παιδικά χρόνια. Ο Τζακ είναι λευκός άντρας, ο οποίος ζει σε γειτονιά μαύρων. Γιατί και η δικιά του περίπτωση τους γονείς του, τον πατέρα του. Ποιο συγκεκριμένο τον σκότωσαν και ο πατέρας του Λευκός Ήτανε τον σκότωσαν από την ίδια οργάνωση επειδή υπερασπιζόταν μαύρους.

21:58 Εγώ αυτό που θέλω να δείξω δεν είναι μόνο η ιστορία του ρατσισμού. Είναι και οι 2 όψεις του νομίσματος. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που πάντα θα θέλουν το κακό των άλλων και χωρίς κανένα λόγο απλώς θέλω το κακό σου και θα υπάρχουν πάντοτε άλλοι άνθρωποι. Οι οποίοι θα μάχονται για να μην υπάρχει αυτό το κακό. Με ό τι με ό, τι κόστος κι αν έχει αυτό για την προσωπική του ζωή. Όπως μου το περιγράφεις τώρα μου έρχεται το εξής στο μυαλό συχνά οι άνθρωποι με τραύμα επαναλαμβάνουν τα ίδια μοτίβα. Οι ήρωές σου επαναλαμβάνουν τα μοτίβα ή τα σπάνε; Δηλαδή σημαντικό που το δίνεις και αυτό ως μήνυμα στο βιβλίο. Καταφέρνουνε να σπάσουνε το φαύλο κύκλο που λέμε με το προηγούμενο επεισόδιο που είχα;

22:52 Και νομίζω το έχουμε δείξει και έρευνες σε αυτό το πράγμα ότι πολλές φορές θύτες που για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, γιατί υπάρχει και αυτό στο βιβλίο; Ωραία. Πολλές φορές οι θύτες είναι θύματα που το σπίτι. Τους ένας άντρας. Που βαράει τη γυναίκα. Του. Έχει βγει από ένα παρόμοιο σπίτι, έχει μάθει ότι αυτό σημαίνει άντρας.

23:16 Θέλω να μου πεις όμως και ποιο ήταν το κλειδί για αυτή την υπέρβαση για την. Darill. Να σπάσει το μοτίβο δηλαδή και να μη συνεχίσει το φαύλο κύκλο. Το ότι εκτός από τους γονείς της ωραία που αντικειμενικά δεν ήταν καλοί άνθρωποι, ωραία είχε γύρω της ανθρώπους όπως τα αδέρφια της που έφυγαν από τη ζωή, όπως και η γιαγιά της που έφυγε από τη ζωή που την αγαπούσαν και τις στήριζαν.

23:42 Και όταν τους έχασε αυτούς βρήκε ένα στήριγμα στο Τζακ. Οπότε αυτό που λέγαμε και πριν το περιβάλλον το να έχεις υποστηρικτικούς ανθρώπους γύρω σου και ότι τότε μπορείς να ανθθήσεις και να εξελιχθείς ακόμα περισσότερο από αυτό που πιστεύεις. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με την. Το υποστηρικτικό περιβάλλον, ο έρωτας, ο Τζακ, η σύνδεση αυτή που έχει με τους ανθρώπους το ότι το τραύμα τους ενώνει και δεν τους.

24:09 Χωρίζει ακριβώς. Είναι αυτό το οποίο; Την κάνει να φτάσει σε αυτή την υπέρβαση και να σπάσει το φαύλο κύκλο. Τον σπάει εύκολα. Θέλω να πω μέσα σε αυτή την πορεία της. Χαρακτήρας πώς το κάνει; Πες μας λίγο και για αυτό. Σίγουρα δεν είναι κάτι το εύκολο, υπάρχει το συναίσθημα του φόβου του δισταγμού, αλλά εγώ τουλάχιστον πιστεύω πως αν ένας άνθρωπος βρει το κλειδί σου. Και ήρθε κοντά σου με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Κάποια στιγμή του Ανοίγεσαι.

24:47 Και αυτό συμβαίνει και με αυτούς τους 2 ανθρώπους. Ξέρεις τι θα ήθελα να κάνουμε τώρα; Πες ότι έχουμε απέναντί μας την. Και σε άκουγε σήμερα. Τι θα της έλεγες για να την παρηγορήσεις; Για το τραύμα που της προκάλεσε ο κόσμος; Τι θα έλεγα; Όσο χρονών κι αν είναι να μη σταματάει να ονειρεύεται. Αυτό νομίζω είναι το πιο σημαντικό. Να μη σταματάει να ονειρεύεται, να μη σταματάει, να εξελίσσεται, να μη σταματήσει ποτέ να αγωνίζεται για αυτά που πιστεύει.

25:29 Κι αν κάποιος ακροατής μας νιώθει αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένος στο δικό του παρελθόν ή βιώνει διακρίσεις, τι θα ήθελες να του πει η Νταρλίμ; Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Σου. Πάντοτε υπάρχει ελπίδα. Όσο μαύρο και αν μας φαίνονται τα πράγματα, όσο δύσκολα κι αν περνάμε. Κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα θα τα καταφέρουμε.

25:58 Το σκοτάδι φεύγει και έρχεται το φως, δεν υπάρχει περίπτωση. Να μην υπάρχει λύση στο πρόβλημά σου. Μια λύση υπάρχει για όλα, θα περάσεις, δύσκολα θα πέσεις, αλλά θα σηκωθείς και τότε τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα από ότι ήτανε πριν καν πέσεις. Θα περάσουν τα χρόνια θα τα κοιτάς όλα αυτά πίσω σου και θα γελάς και θα λες γιατί στεναχωριόμουνα γιατί γκρίνιαζαζα; Γιατί πολύ απλά υπάρχει αυτό που λέμε εξέλιξη θέλοντας και οι άνθρωποι ξεριζόμαστε. Τώρα προς το καλύτερο προς το χειρότερο είναι άλλη κουβέντα αυτό.

26:36 Και προσωπική μας επιλογή. Προφανώς, αλλά. Αλλά. Αλλά αυτό είναι προσωπική σου επιλογή. Δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι σταματάνε ποτέ οι επιλογές μας. Μπορεί να είναι 2 κακές επιλογές, αλλά πάντοτε επιλογές αυτή που είναι η καλύτερη από το χειρότερο. Η καλύτερη από το χειρότερο ε. Το βιβλίο σου είναι μία ιστορία πόνου ή μια ιστορία θριάμβου της ανθρώπινης θέλησης θριάμβου. Ξεκάθαρα.

27:12 Διότι βλέπουμε αυτό που σου είπα και πριν, ότι κι αν γίνει. Τέλος, δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπάρχει. Μία λύση; Άρα στο τέλος η πλάστιγγα γέρνει στο φως πάντα στο όνειρο, στην ελπίδα. Πόσο ωραία μας τα χεις πει πραγματικά; Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ γιατί είναι πολύ σημαντικό να ακούμε τέτοιες φωνές από παιδιά της ηλικίας σου. Γιατί ακόμη παιδί είσαι μεγάλο βέβαια και πολύ ώριμο και έτσι ολοκληρώνοντας τη σημερινή μας περιήγηση στο παρελθόν το δικό σου μέσα από τις σελίδες του βιβλίου σου. Θέλω να μείνουμε σε μια δυνατή συνειδητοποίηση. Το τραύμα της διάκρισης, για το οποίο μιλήσαμε σήμερα. Μια σελίδα στην ιστορία ή ένα κεφάλαιο σε ένα βιβλίο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που τρέφεται από τη σιωπή και το φόβο, όμως ακούγοντάς σε σήμερα μοιάζει σαν να αγγίξαμε με τόση τρυφερότητα και βάθος τη ρατσιστική βία και τον πόνο. Και είδαμε και κάτι ελπιδοφόρο ότι το τραύμα αρχίζει να επουλώνεται τη στιγμή που κάποιος αποφασίζει να το οδηγηθεί.

28:30 Η νταρλίν ηρωίδα σου βρίσκει τη φωνή. Τη δική της, τη μοναδική μέσα από το τραγούδι μέσα από τον έρωτα μέσα από τη σύνδεση μέσα από την ελπίδα και το όνειρο, όπως μας είπες εσύ φαντάζομαι ότι βρήκες τη δική σου φωνή μέσα από τη γραφή και έτσι εμείς σήμερα ανακαλύψαμε μέσα από σένα πως όσο σκοτεινό και αν είναι το παρελθόν η ενσυναίσθηση σίγουρα είναι η γέφυρα που μας επιτρέπει να διασχίσουμε το παρελθόν.

29:02 Χωρίς να βυθιστούμε μέσα σε αυτό, θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ νικολέτα. Γιατί μας θύμισε ότι η τέχνη δεν είναι μόνο απόδραση, αλλά η πιο σημαντική γενναία μορφή αντιμετώπισης της πραγματικότητας; Θέλω να αναφέρουμε και κάτι ακόμη, κλείνοντας ότι γράφεις το δεύτερο σου βιβλίο, το οποίο το ολοκληρώνεις σε λίγο καιρό και σύντομα θα βρίσκεται στο τυπογραφείο.

29:28 Ναι, εύχομαι αυτό το βιβλίο να είναι ένα ακόμη σκαλοπάτι προς την κατανόηση. Της ανθρώπινης ψυχής και. Να έχει. Εξίσου μεγάλη επιτυχία. Ήθελα να σε ευχαριστήσω για την πρόσκληση. Και ελπίζω να τα πούμε πολύ σύντομα και για το. Δεύτερο θα τα πούμε σίγουρα πολύ σύντομα. Θέλω να σε ευχαριστήσω γιατί σήμερα μας βοήθησε να να δούμε ότι η δύναμη, η θέληση, το όνειρο μπορεί να κάνει ένα παιδί, να δημιουργήσει πραγματικά κάτι σημαντικό, να μεταδώσει ωραία μηνύματα που τόσο πολύ τα έχουμε ανάγκη όλοι μας. Και η ωριμότητά σου και η διεισδυτική σου ματιά μας αποδεικνύει ότι η δύναμη για δημιουργία και η θέληση για υπέρβαση δεν έχουν ηλικία.

30:19 Το γεγονός ότι είσαι ένα κορίτσι στην εφηβεία και επιλέγει να αναμετρηθεί με τόσο βαριά θέματα μας δίνει ακόμη ένα ηχηρό μήνυμα ότι θέλουμε να τα καταφέρουμε ότι μπορούμε να προσπαθούμε και να διεκδικούμε τη φωνή μας από την πιο μικρή ηλικία. Νικολέτα σε ευχαριστώ μέχρι την επόμενη φορά. Εύχομαι να έχεις όλα όσα ονειρεύεσαι μέσα σου και στη ζωή σου. Ευχαριστώ πολύ.