35. Το Ψηφιακό Freakshow: Από το Άσυλο στο TikTok

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Γεια σας! Ένα μικρό σχόλιο θα κάνω μόνο και θα περάσω κατευθείαν στο θέμα αυτού του επεισοδίου. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω την επικαιρότητα για την τεχνητή νοημοσύνη, η οποία τρέχει βέβαια τόσο γρήγορα που δεν έχει νόημα να σχολιάσουμε κάτι συγκεκριμένο σε αυτή τη φάση, οπότε απλά θα κάνω ένα γενικό σχόλιο για το AI. Αυτό μόνο που έχω να πω είναι ότι θεωρώ ότι προς το παρόν η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί στην υπηρεσία του ανθρώπου.

00:29 με την έννοια ότι ήρθε για να κάνει τη ζωή του ανθρώπου πιο εύκολη ειδικά σε θέματα υπολογιστών, πληροφορικής, οικονομίας, ιατρικής και άλλους τομείς. Αν δεν το πιστεύετε αυτό αναζητήστε τις καλές χρήσεις του AI και θα δείτε ότι προς το παρόν το AI λειτουργεί με όρους βελτιστοποίησης δηλαδή είναι εδώ για να βελτιώνει τα πράγματα γύρω μας και προς το παρόν το κάνει καλά.

00:55 Κάποια στιγμή όμως, έτσι πιστεύω εγώ και ίσως να κάνω και λάθος, το AI θα καταλάβει ότι ο στόχος, αν δεν το έχει καταλάβει ήδη, δεν είναι πάντα το βέλτιστο, δεν είναι πάντα στόχος η τελειότητα Άλλωστε στη φύση η τελειότητα δεν υπάρχει και όταν υπάρχει όλα τίνουν προς το θάνατο, προς την εξαφάνιση Τα λάθη, τα σφάλματα είναι υπεύθυνα στη φύση για την εξέλιξη των πάντων Η τελειότητα για τη φύση σημαίνει βιολογικός θάνατος Αυτό αν δεν το γνωρίζει ήδη το AI που υποθέτω θα το γνωρίζει θα το εξακριβώσει και στην πράξη και κάποια στιγμή αντί να λειτουργεί με όρους βελτιστοποίησης θα ξεκινήσει να λειτουργεί με πιο φυσικούς όρους και θα προσπαθήσει να ελέγξει ή να προσωμιώσει ας πούμε τις λειτουργίες της φύσης η οποία δεν λειτουργεί με βάση τη συνεχή βελτιστοποίηση, με βάση την τελειότητα.

01:49 Αλλά με βάση, πείτε το όπως θέλετε, την εντροπία, τη διατήρηση, την προσαρμογή, την εξέλιξη, τη μεταβλητότητα, στη φύση η απόλυτη βελτιστοποίηση σημαίνει εξάλληψη του πλεονασμού. Χωρίς περιτά από θέματα και εναλλακτικές οδούς, το παραμικρό τυχαίο γεγονός θα προκαλεί ολική κατάρρευση όλου του συστήματος. Το AI αν θέλει να είναι καλό και να συνεχίσει να είναι καλό, θα το προβλέψει αυτό, θα το καταλάβει κάποια στιγμή.

02:18 Η πολυπλοκότητα του φυσικού κόσμου πάντα θα γεννά το απρόβλεπτο, το χαοτικό φαινόμενο που διαλύει την τεχνητή τάξη. Κάποια στιγμή δηλαδή υποθέτω ότι θα αφήσει το κυνήγι της τελειότητας, η τεχνητή νοημοσύνη, και θα ασχοληθεί με το κυνήγι του χάους, θα προσπαθήσει να ελέγξει το χάος. Αυτό υποθέτω και δεν ξέρω αν αυτό είναι αισιόδοξο ή απεσιόδοξο σενάριο, απλά το βάζω σαν σενάριο και το αφήνω.

02:44 Αν το AI καταφέρει να μιμηθεί το χάος αντί να προσπαθεί να το εξαλείψει, ίσως υπάρξει αυτή η συμβίωση μεταξύ ανθρώπου, μηχανής και φύσης. Ίσως δεν υπάρξει και καθόλου λόγω αυτού. Αυτά είχα να πω γιατί δεν γίνεται να μην σχολιάζουμε και την επικαιρότητα καμιά φορά. Πάμε στο θέμα του επεισοδίου μας τώρα. Ας κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο λοιπόν Λονδίνο 18ος αιώνας.

03:13 Είναι Κυριακή μεσημεράκι και οι αριστοκράτες, οι κυρίες με τα φουντοτά φορέματα, οι κύριοι με τα μπαστούνια ψάχνουν ένα τρόπο να διασκεδάσουν. Δεν πάνε όμως στο θέατρο, δεν πάνε στην όπερα. Πού πάνε, στο νησί του Έψτην. Όχι, πληρώνουν εισιτήριο για να περάσουν την πύλη του Bethlehem Royal Hospital ή αλλιώς γνωστό ως Bedlam.

03:38 Τι είναι το Bedlam, τι ήταν το Bedlam, ήταν το διασημότερο ψυχιατρίο της εποχής στο Λονδίνο. Αλλά δεν ήταν μόνο κλινική με τη σημερινή έννοια, ήταν και ζωολογικός κήπος και τα εκθέματα ήταν άνθρωποι. Για κάποια περίοδο λοιπόν, στη μακριά ιστορία αυτού του νοσοκομείου αυτής της κλινικής, οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα να μπουν μέσα για να δουν τους ασθενείς.

04:02 Να τους δουν να ουρλιάζουν, να κάθονται σιωπηλοί σε μια γωνία ακουνώντας το κεφάλι, τους πετούσαν φαγητά, τους τσίγκλαγαν, τους ενοχλούσαν με τα μπαστούνια τους για να κάνουν κάτι αστείο, κάτι για να αντιδράσουν κάπως και έτσι ψυχαγωγούνταν, γελούσαν με αυτή την κατάσταση οι επισκέπτες. Η διαταραχή δεν ήταν ασθένεια, ήταν ένα θέαμα. Και μάλιστα διαβάζω ότι είχε καταλήξει να είναι και μια τουριστική ατραξιόν στο Λονδίνο η επίσκεψη στο Μπέντλαμ.

04:29 Μας φαίνεται ακραίο. Αν η απάντηση είναι ναι, τότε κρατάμε αυτό το ναι μέχρι το τέλος του επεισοδίου γιατί θα το χρειαστούμε. Άλλο τώρα, ο γνωστός φιλόσοφος Μισελ Φουκώ στο φοβερό και τρομερό του έργο «Η Ιστορία της Τρέλας» περιγράφει τον μεγάλο εγκλισμό, ότι δηλαδή η κοινωνία κάποια στιγμή αποφάσισε να κλείσει τους διαφορετικούς πίσω από τείχους για να προστατεύσει τη λογική της.

04:57 αλλά στο Μπέντλαμ συνέβαινε κάτι πιο διεστραμένο ας πούμε. Ο εγκλισμός γινόταν ατραξιόν όπως είπαμε. Ο έγκλιστος γινόταν ο άλλος, το τέρας ή ο γελοτοποιός που επιβεβαίωνε τη δική μας κανονικότητα. Και ρωτάω τώρα εγώ, οκ, από όσο γνωρίζουμε δεν υπάρχει πλέον ψυχιατρική κλινική που να προσφέρει τη δυνατότητα σε άσχετους επισκέπτες να μπαίνουν μέσα έτσι για να παρακολουθούν τους ασθενείς σαν να ήταν σε εζολογικό κήπο.

05:27 Άρα, ως κοινωνία εξελιχθήκαμε που σταματήσαμε να πληρώνουμε εισιτήριο για να βλέπουμε ασθενείς ψυχιατριών. Απαντήστε κι εσείς, θα απαντήσω κι εγώ και θα πω ότι δεν το νομίζω ότι έχουμε αλλάξει. Το Μπέντλαμ δεν έκλεισε ποτέ στην ουσία, απλώς άλλαξε διεύθυνση, θα πούμε. Πλέον δεν χρειάζεται να πας στο Λονδίνο, δεν χρειάζεται να πληρώσεις Απλά ανοίγεις το TikTok, ανοίγεις το Instagram και καλώς ήρθες στο ψηφιακό bedlam Και αυτό είναι και το θέμα του επεισοδίου μας σήμερα Και θα μου πείτε είναι κάπως υπερβολικό Εντάξει, γι' αυτό υπάρχει αυτό το επεισόδιο για να το συζητήσουμε Και εδώ θέλω να είμαι απόλυτα ξεκάθαρος για να μην παρεξηγηθούμε Δεν μιλάω για τους καραγκιόζιδες των social media Δεν μιλάω για τα άτομα που κάνουν extreme φάρσες, ούτε για τους influencers που κάνουν τους χαζούς ή τους κεντρικούς επίτηδες για να πάρουν likes.

06:23 Αυτοί είναι ηθοποιοί, παίζουν ένα ρόλο, έχουν ένα σενάριο, ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, είναι business. Εγώ μιλάω για το απόλυτο σκοτάδι, μιλάω για εκείνα τα account που σου πετάει ο αλγόριθμος ή σου στέλνει κάποιος φίλος, κάποια φίλη, κάποια ομαδική. για ανθρώπους που είναι ολοφάνερο ότι βρίσκονται σε ψύχωση, που μιλάνε σε φανταστικούς εχθρούς, για φανταστικούς φίλους, που μιλάνε μόνοι τους μπροστά σε μια κάμερα, για ανθρώπους που είναι ξεκάθαρο ότι πάσχουν από κάποια διαταραχή.

06:51 Αλλά κυρίως μιλάω και για μια άλλη κατηγορία ακόμα πιο ευάλωτη, μιλάω για ανθρώπους με φανερή νοητική στέρηση, για ανθρώπους χαμηλής νοημοσύνης που δεν έχουν τα πνευματικά εργαλεία να καταλάβουν το μέσο, δεν έχουν τη διάβγεια να αντιληφθούν το πλαίσιο. Ανθρώπους που νομίζουν ότι το κοινό τους τους αγαπάει, που νομίζουν ότι τα σχόλια από κάτω από τις δημοσιεύσεις τους και οι καρδούλες κάτω από τα βίντεο είναι ένα χειροκρότημα ενώ στην πραγματικότητα είναι χλεβασμός.

07:26 Δεν καταλαβαίνουν ότι έχουν γίνει η αρκούδα που χορεύει στο πανηγύρι του αλγόριθμου. Αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν σκέτς, δεν κάνουν κόντεντ, δεν έχουν τον έλεγχο της εικόνας τους, απλά εκτίθενται. πολλές φορές τους ανεβάζουν άλλοι, άλλοι κρατούν την κάμερα ή τις περισσότερες φορές οι ίδιοι μόνοι τους πατάνε το rec και το ανεβάζουν χωρίς να έχουν συνείδηση του τι κάνουν χωρίς να καταλαβαίνουν ότι τα σχόλια από κάτω στην ουσία τους κροϊδεύουν χωρίς να μπορούν να καταλάβουν ότι τα views που πολλές φορές είναι και πάρα πολλά δεν είναι επειδή ο κόσμος τους θαυμάζει ψηφιακά παρατράγουδα δηλαδή το έχουμε δει στην τηλεόραση το κάνουν πλέον από μόνοι τους αυτοί οι άνθρωποι στα social media.

08:09 Και εμείς, εμείς ποιοι είμαστε, εμείς είμαστε οι αριστοκράτες του 18ου αιώνα. Σκρολάρουμε, σταματάμε, κοιτάμε, γελάμε, σχολιάζουμε, το στέλνουμε σε φίλους, σε ομαδικές, δεν τους πετάμε φιστίκια όπως έκαναν στο bedlam, τους πετάμε likes, τους πετάμε views και έτσι πολύ απλά μετατρέπουμε την ανθρώπινη τραγωδία τους και την αναπηρία σε νούμερα.

08:36 Και ξέρω τι σκέφτεστε τώρα, μέσα στο κεφάλι μας υπάρχει ήδη η άμυνα, η δικαιολογία του τύπου «Μα ρε φίλε, εγώ τους ανάγκασα να το κάνουν, εγώ τους έβγαλα βίντεο, μόνοι τους τα ανεβάζουν, μόνοι τους το πατάνε το rec, μόνοι τους πατάνε το upload. Είναι ενήλικες, έχουν δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν, εγώ απλά βλέπω. Σε τι φταίω εγώ.

08:55 Νύπτουμε τα χεράκια μας Νύπτουμε τα χεράκια μας Είναι η κλασική άμυνα του ψηφιακού θεατή Αφού είναι δημόσιο είναι και αναλώσιμο Είναι όμως έτσι Ας κάνουμε ένα πείραμα στη σκέψη μας Ας σκεφτούμε ένα σενάριο Φανταστείτε ότι είστε στο μετρό Είστε ένα αλοφορείο στριμωγμένοι στην πόλη γυρνώντας από τη δουλειά Και ξαφνικά ο τύπος δίπλα σας αρχίζει να συμπεριφέρεται Ακριβώς όπως ο τύπος που βλέπετε στο TikTok αρχίζει να ουρλιάζει, να φτύνει, δεν ξέρω να χορεύει με έναν τρόπο που δείχνει ότι δεν έχει επαφή με το περιβάλλον να μυρίζει άσχημα λόγω παραμέλησης, να σας κοιτάει με εκείνο το άδειο το τρομακτικό βλέμμα θα γελούσατε, θα βγάζατε το κινητό να κάνετε like μάλλον όχι, ίσως θα παγώνατε, μπορεί και να τρομάζατε αρχικά, θα αλλάζατε θέση ίσως και να καλούσατε βοήθεια, ίσως θα στεναχωριόσασταν ή θα φοβόσασταν γιατί εκεί στο μετρό, στην πραγματικότητα, η τρέλα έχει βάρος, έχει όγκο, έχει μυρωδιά, είναι αληθινή.

09:59 Στο κινητό όμως, η οθόνη λειτουργεί ως ασπίδα απανθρωποποίησης. Υπερκανονικοποιεί το ερέθισμα. Το γυαλί του κινητού λειτουργεί σαν το τζάμι του ζωολογικού κήπου. Αφαιρεί τον κίνδυνο, αφαιρεί τη μυρωδιά, αφαιρεί την ευθύνη, μετατρέπει τον πονεμένο, μπερδεμένο άνθρωπο σε χαρακτήρα, σαν σε χαρακτήρα βιντεοπαιχνιδιού ή ταινίας.

10:24 Στα μάτια μας αυτός ο άνθρωπος δεν έχει μάνα, δεν έχει παρελθόν, δεν έχει αύριο, υπάρχει μόνο για τα 15 δευτερόλεπτα που διαρκεί το βίντεο. Για τον εγκέφαλό μας δεν είναι άνθρωπος, είναι απλά πίξελ, είναι απλά κόντεντ. Και κάπου εδώ μπαίνει το χειρότερο κομμάτι, το τελειωτικό χτύπημα. Γιατί δεν μιλάμε, γιατί δεν παρεμβαίνουμε, γιατί κανείς δεν γράφει από κάτω. Ρε παιδιά αυτός ο άνθρωπος δεν είναι καλά, χρειάζεται γιατρό, χρειάζεται ειδικό, ψυχικής υγείας. Σταματήστε να τον ενθαρρύνετε. Γιατί πέφτουμε στην παγίδα της τοξικής ανεκτικότητας.

10:57 Ίσως ένας λόγος, σημαντικός λόγος, είναι ότι ζούμε στην εποχή του political correctness. Στην εποχή του woke έχουμε μάθει ότι το να κρίνεις είναι αμαρτία, ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλοι. Αλλά προσέξτε την υποκρισία μας. Έχουμε χωρίσει την ψυχική υγεία σε δύο κατηγορίες. Υπάρχει η ψυχική υγεία ή instagramable, το να λες έχω άγχος, κάνω ψυχοθεραπεία, βάζω τα όρια μου, αυτό είναι cool.

11:22 όταν ξέρω εγώ βγαίνει ο Λεξ και λέει ότι παθαίνει κρίσης πανικού και ενθαρρύνει τις συνεδρίες σε ψυχοθεραπευτές πολύ καλά το κάνει και το λέει εφόσον νιώθει ότι πρέπει να το πει και έτσι ίσως ανοίξει και ένα διάλογο γενικότερα για την ψυχική υγεία πολύ καλά το κάνει και μας φαίνεται μια cool κίνηση αυτή οποιοςδήποτε influencer πει κάτι τέτοιο μας φαίνεται cool, ευαίσθητος, σύγχρονος παίρνει τα μπράβο μας Και υπάρχει από την άλλη και η άσχημη μορφή της ψυχικής υγείας, η ψύχωση, η νοητική στέρηση, η μανία, το παραλήρημα. Εδώ πολλές φορές η πολιτική ορθότητα γίνεται το τέλειο άλοθη για την αδιαφορία μας.

12:02 Αν πεις αυτός ο άνθρωπος είναι άρρωστος και πρέπει να προστατευτεί κινδυνεύεις να φανείς κακός, να φανείς ότι στιγματίζεις, ότι δεν σέβεσαι τη διαφορετικότητά του. Οπότε τι κάνουμε συνήθως βαφτίζουμε το σύμπτωμα ως προσωπικότητα, βαφτίζουμε την ασθένεια ως content. Βλέπουμε έναν άνθρωπο να καταραίνει νοητικά και γράφουμε από κάτω «Slay Queen, είδωλο, μην ακούς κανέναν, προχώρα»

12:28 που είναι ηρωνικά έτσι τα σχόλια αυτά. Αυτό δεν είναι ανεκτικότητα, αυτό είναι παθολογική καλοσύνη ή απλά ηρωνία. Προκειμένου να μην κρίνουμε, αφήνουμε ανθρώπους αβοήθητους να γίνονται περίγελος προκειμένου να μην κρίνουμε. Αν κάποιος αιμορραγούσε στο δρόμο δεν θα λέγαμε άστον είναι δικαίωμά του να αιμορραγεί, έτσι εκφράζεται. Θα καλούσαμε το 166. Στην ψυχική ασθένεια όμως εκεί η ευγένειά μας είναι ένα είδος συνενοχής.

13:00 αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη, κάτι που δυσκολευόμαστε να παραδεχτούμε στον εαυτό μας. Γιατί κολλάμε, γιατί δεν κάνουμε skip, γιατί ενώ ξέρουμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι θλιβερό, είναι οσυρό, το μάτι μας μένει καρφωμένο εκεί. Μια απάντηση που μπορώ να σκεφτώ ίσως βρίσκεται σε αυτό που μας λείπει περισσότερο σήμερα. Μας λείπει μια αλήθεια.

13:23 Πώς είναι το υπόλοιπο feed μας, τι βλέπουμε, βομβαρδιζόμαστε καθημερινά με μια απίστευτη τυραννία της τελειότητας και του ψέματος. Ιμφλουένσερς πανέμορφες, άντρες με τέλεια σώμα, τα ζευγάρια που είναι πάντα ευτυχισμένα, σπίτια που είναι πάντα καθαρά, απόψεις που είναι πάντα στρογγυλεμένες, προσεκτικές, χορηγούμενες, ειδήσεις που κατά κύριο λόγο είναι ψεύτικες ή ψεύτικα δοσμένες.

13:50 Όλα είναι ένα σενάριο, όλα είναι πιάρ, όλα είναι κάπως πλαστικά. Ζούμε σε ένα ψηφιακό κόσμο αρκετά αποστηρωμένο και ξαφνικά πετάγεται αυτός, ο τρελός, ο χαζός, ο διαταραγμένος ή όπως αλλιώς τους ονομάζουμε ως κοινωνία αυτούς τους ανθρώπους, αυτός που δεν έχει φίλτρα, το σπίτι του είναι χάλια, υδρώνει, φτύνει όταν μιλάει, βρίζει χωρίς να υπολογίζει το cancel, κλαίει, λέει ασυναρτησίες, τρώει ό,τι να είναι, σε έναν κόσμο γεμάτο ηθοποιούς που θέλουν να μας πουλήσουν κάτι και γεμάτο ψέματα, ο ψυχικά ασθενής φαντάζει στα μάτια μας ως κάτι αληθινό, αυθεντικό.

14:31 Στον Μεσαίωνα, στις βασιλικές αυλές, υπήρχε ένας θεσμός, ο γελοτοποιός, ο τζέστερ. Όλοι οι αυλικοί, οι δούκες, οι υπότες έπρεπε να προσέχουν τα λόγια τους, έπρεπε να γλύφουν το βασιλιά, να λένε ψέματα. Ο γελοτοποιός όμως είχε το λεγόμενο τζέστερς privilege, το προνόμιο του γελοτοποιού. επειδή θεωρούνταν τρελός ή μειωμένης αντίληψης ήταν ο μόνος που επιτρεπόταν να πει την αλήθεια κατάμουτρα στο βασιλιά αρκεί να μπορούσε να τον κορυδέψει, αρκεί να πει τα πράγματα λίγο πιο αστεία να πει τα πράγματα με το όνομά τους αλλά με ένα πιο αστείο τρόπο σήμερα οι χορηγούμενοι influencers είναι οι αυλικοί, είναι φοβισμένοι, ψεύτικοι, διπλωμάτες και οι άνθρωποι με ψυχικές διαταραχές στο TikTok έχουν γίνει οι γελοτοποιοί μας Τους παρακολουθούμε γιατί επιζητάμε κάτι ακατέργαστο. Δεν μας λένε την αλήθεια, ίσως μας δείχνουν την αλήθεια που έχουμε ανάγκη να βλέπουμε. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο κοινωνικής υποκρισίας που πρέπει να δούμε κάποιον να παθαίνει ψυχωσικό επεισόδιο για να νιώσουμε ότι βλέπουμε κάτι που δεν είναι σκηνοθετημένο.

15:42 βλέπουμε την τρέλα και σκεφτόμαστε υποσυνείδητα επιτέλους κάποιος που δεν προσποιείται κάποιος που δεν προσπαθεί να μου πουλήσει κρέμες κάποιος που πονάει αληθινά είναι τραγικό έτσι όπως το λέμε έχουμε ταυτίσει την αλήθεια με την αρρώστια και καταναλώνουμε την παθολογία τους σαν να είναι ένα αντίδοτο στη δική μας πλαστική βαρετή ψεύτικη ζωή οκ όλα αυτά περί αυθεντικότητας μπορεί να σας φαίνονται και κάπως υπερβολικά Το δέχομαι. Αλλά φυσικά δεν σταματάω εδώ την ανάλυση. Ας πάμε λίγο πιο βαθιά και τελειώνουμε. Αυτούς τους ανθρώπους δεν τους βλέπουμε μόνο από απλή περιέργεια για την ομότητά τους, για τη διαφορετικότητά τους. Υπάρχει νομίζω και ένας βαθύτερος λόγος που δεν είναι άλλος από τον μηχανισμό επιβίωσης του δικού μας εγώ.

16:31 Σκεφτείτε λίγο τη ζωή σας, τη δική σας ζωή Πώς η πίεση νιώθετε κάθε μέρα Πρέπει να είστε λειτουργικοί Να ξυπνήσετε στην ώρα σας Να είστε ευγενικοί με τον προϊστάμενο Να χαμογελάτε τις στιγμές που ίσως δεν θέλετε να χαμογελάσετε Να είστε πολιτικά ορθοί Να είστε κανονικοί Όλη αυτή η πίεση Όλος αυτός ο καταπιεσμένος θυμός Η τρέλα Αν θέλετε ονομάστε τη τρέλα δεν φοβόμαστε τις λέξεις εδώ, όλη αυτή η τρέλα που κρύβουμε μέσα μας κάπου πρέπει να πάει.

17:00 Αυτός ο σκοτεινός εαυτός που κλειδώνουμε στο υπόγειο κάπως πρέπει να εκφραστεί κι αυτός. Και εδώ ακριβώς μπαίνουν αυτοί οι άνθρωποι, οι τρελοί του TikTok. Τους χρειαζόμαστε όχι μόνο για να διασκεδάσουμε αλλά και για να εξαγνιστούμε. Λειτουργούν ως σύγχρονοι αποδιοπομπέοι τράγοι. Στην αρχαιότητα οι κοινότητες φόρτωναν όλες τις αμαρτίες και τα κακά πνεύματα του χωριού σε ένα ζώο, σε ένα τράγο.

17:25 Και τον έδιωχναν στην έρημο ή τον θυσίαζαν. Έτσι καθάριζαν, εξαγνίζονταν. Σήμερα ο αλγόριθμος βρίσκει τον τράγο για εμάς. Βλέποντας αυτόν τον άνθρωπο να εξευτελίζεται, να χάνει τα λογικά του, να γίνεται ράκος, να καταστρέφει το σώμα του, συμβαίνει μέσα μας μια λυτρωτική διαδικασία ψυχολογικής προβολής. Υποσυνείδητα ο εγκέφαλός μας κάνει την εξής σκέψη.

17:50 Κοίτα τον, κοίτα πόσο χαμένος είναι, κοίτα πόσο χάλια είναι. Άρα εγώ είμαι καλά, εγώ είμαι ο λογικός, εγώ έχω τον έλεγχο, δεν είμαι σαν αυτόν. Είναι μια τονωτική ένεση για τον αρκισισμό μας. Χρησιμοποιούμε την καταστροφή τους ως μέτρο σύγκρισης για να επιβεβαιώσουμε τη δική μας ψυχική υγεία. την ψυχική μας υγεία, ό,τι λέμε εδώ αφορά και την επιβεβαιώση της πνευματικής μας, της νοητικής μας υγείας και λειτουργικότητας.

18:20 Θυσιάζουμε την αξιοπρέπεια ενός άρρωστου ανθρώπου στο βωμό της δικής μας ανασφάλειας. Τους θέλουμε εκεί, τους θέλουμε να είναι τρελοί γιατί αν αυτοί γίνουν καλά, τότε ποιον θα δείχνουμε με το δάχτυλο για να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι εμείς είμαστε οι φυσιολογικοί. Μέχρι εδώ λοιπόν και σταματάω εδώ δεν ήταν μεγάλο αυτό το επεισόδιο Κλείνοντας θέλω να κάνουμε μια τελευταία άβολη ερώτηση Σε όλο το επεισόδιο μιλάμε για τους τρελούς του TikTok Για τους ανθρώπους που ουρλιάζουν, που παραλυρούν, που χάνουν την επαφή με την πραγματικότητα μπροστά στα μάτια μας Και αναρωτιόμαστε τι πάει λάθος με δάφτους Αλλά αυτοί οι άνθρωποι ας πούμε ότι έχουν μια δικαιολογία, την ασθένειά τους, τη διαταραχή τους ας πούμε ότι η χημεία του εγκεφάλου τους τους έχει προδώσει δεν έχουν επιλογή δεν έχουν καμιά φορά και την πολυτέλεια της παρέμβασης και της θεραπείας οι περισσότεροι από αυτούς εμείς όμως εμείς τι δικαιολογία έχουμε εμείς που είμαστε οι υγιείς, οι λειτουργικοί

19:17 οι λογικοί, οι φυσιολογικοί, οι κανονικοί εμείς που καθόμαστε στον καναπέ μας με καθαρό μυαλό και επιλέγουμε συνειδητά να κατανολώσουμε τον πόνο τους ως content Μην κρυβόμαστε πίσω από την ανεκτικότητα, μην λέμε ας τους να εκφραστούν μωρέ, οι περισσότεροι είναι τόσο μόνοι που ακόμα και αυτό τους δίνει μια κάποια ευχαρίστηση Αυτό δεν είναι walk παιδιά, αυτό είναι εγκατάλειψη Όταν βλέπεις κάποιον να πνίγεται και αντί να του πετάξεις ο σύβιο τον τραβάς βίντεο και λες κοίτα τι ωραία που κολυμπάει δεν είσαι ανοιχτόμυαλος, είσαι σκληρός Έχουμε μετατρέψει την ψυχική κατάρρευση σε αλγοριθμικό χρυσό Τους χρειαζόμαστε αυτούς τους ανθρώπους να εκτίθενται και να τους βλέπουμε.

20:00 Τους χρειαζόμαστε για να νιώθουμε εμείς λογική. Τους χρειαζόμαστε για να γελάσουμε και για να νιώσουμε ότι η δική μας βαρετή ζωή τελικά είναι οκ. Και σας ρώτησα κάτι στην αρχή. Θεωρούμε ακραίο αυτό που γινόταν στο Μπέντλαμ με τους επισκέπτες. Αν ναι, ξαναλέω, ποιος είναι ο διαταραγμένος αυτή τη στιγμή. Αυτός που μιλάει για συνομωσίες, ηλουμινάτη και ταυτόχρονα τρώει 20 κρουασάν Ή και εμείς που τον κοιτάμε και διασκεδάζουμε Που τον κοιτάμε και αυτό είναι που κάνουμε για να περάσουμε το χρόνο μας Το χρόνο μας μετά τη δουλειά, το χρόνο μας στην τουαλέτα, το χρόνο μας καθώς τρώμε Καθώς υπάρχουμε με άλλους ανθρώπους γύρω Γεια σας