ΑΠΦΟΣ #22 Η ΕΞΩΚΟΣΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ UTSURO-BUNE
Το Podcast από το ΥπερπέρανΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το 1803 στις ακτες του Χιτάτσι της Ιαπωνίας ενα αγνώστου ταυτότητας στρογγυλό αντικείμενο ξεβράζεται σε ένα ψαροχώρι. Οι ντόπιοι κλείνονται να αποφασίσουν πως θα το αντιμετωπίσουν, στην εποχη της απολυτης εθνικης απομόνωσης για 200 χρόνια στο αν πρέπει να το κρατήσουν εκεί ή να το πετάξουν πίσω στον Ειρηνικό ωκεανό.
Ελάτε και εσείς στην παρέα μου στα κοινωνικά δίκτυα ή να ακούσετε τις άλλες δουλειές που συμμετέχω.
linktr.ee/trashtonius
Trashtonius on Ko-Fi
ENA MEΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ:
-ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΝΤRΟ!
-ΣΤΟΝ ΟΛΕΚ ΓΙΑ ΤΟ OUTRO!
-ΣΤΟ ΦΡΑΝΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ!
-ΣΤΗN ΙΡΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΤΕΡ!
-ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Θυμάμαι μια ιστορία όταν ήμουν πολύ μικρός που είχαμε πάει στην Άνδρο διακοπές αντί για την Κρήτη που πηγαίναμε συνήθως με την οικογένειά μου βασικά πήνα τα τύπου και μοναδική φορά δηλαδή μικρό θυμάμαι να πηγαίνω από την Κάριστο στην Κρήτη και από την Κρήτη στην Κάριστο. Αυτές ήταν οι διακοπές μου αλλά μια χρονιά πήγαμε λοιπόν στην Άνδρο και οι δικοί μου μου είχαν κάνει δώρο μια σαμπρέλα για τη θάλασσα αυτές που μοιάζανε πάρα πολύ Έξω, ξάπλωνα πάνω της, αλλά οι δικοί μου με είχαν προειδοποιήσει ότι εκείνες τις μέρες φύσαγε πάρα πολύ στην άνδρο, πράγμα το οποίο ήταν αλήθεια και ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που είχα γίνει σαν σνίτσελ, γιατί φύσαγε αέρας και έφευγε όλοι οι άμμος πάνω μου και εγώ ήμουν αυρεμένος και προφανώς όλο αυτό το πράγμα έπεθε πάνω μου και ναι.
το οποίο πονούσε κιόλας γιατί η άμμος μου τρυπούσε όλο το δέρμα αλλά βουτάω μια μέρα λοιπόν στη θάλασσα μαζί με τη Σαμπρέλα οι δικοί μου μου ρουλιάζουν να βγω από τη θάλασσα γιατί φυσάει πάρα πολύ το σαγνώω τελείως βουτάω και βάζω το κεφάλι μου μέσα στο νερό και πριν προλάβω να το καταλάβω η Σαμπρέλα αυτή την πήρα αέρας και έφυγε και όπως έφυγε η Σαμπρέλα εγώ αναρωτήθηκα που θα μπορούσε να έχει καταλήξει γινόντας από τον νερό στεναχωρημένος.
Γιατί ως μικρό παιδάκι νόμιζα ότι εφόσον βλέπουμε θάλασσα απέναντι είναι κάποια άλλη χώρα. Και φαντάστηκα δηλαδή, μην ξέροντας ότι άνδρος είναι νησί και όλα αυτά ως μικρό παιδί, ότι κι εγώ θα καταλήξω κάπου που δεν θα καταλαβαίνω τι λέω. Τι θα γινόταν λοιπόν αν μια μέρα ήσουν σε εκείνη τη μία σαμπρέλα η οποία θα σε ξέβραζε σε έναν τόπο που δεν μιλά στη γλώσσα του και ο κόσμος δεν καταλάβαινε τι λες.
Είμαι ο Τραυσόνιος και αυτό είναι το podcast που το περιπέραν. Συντονίζεστε σε YouTube, Apple Podcast και Spotify. Απολαύστε! Είναι μονάχα 13 Μαρτίου του 2026 και εγώ κάνω το πρώτο επεισόδιο της ονειάς για το podcast που το περιπέραν. Καλησπέρα και καλώς ήρθατε λοιπόν εσείς εκεί έξω, αδέρφια, φίλοι, ακροατές, συνδρομητές του COFAI.
εσείς που ακούτε από το Spotify, το YouTube, το Apple Podcasts και όπου άλλο ακουγόμαστε αυτή τη στιγμή το Podbase, το οποίο έμαθα πρόσφατα το podcast είναι και εκεί πέρα που μπορείτε να πάτε να το ακούσετε αν χρησιμοποιείτε αυτή την πλατφόρμα και δεν έχω κάτι άλλο να πω παιδιά, χαίρομαι πάρα πολύ που άνοιξα το επεισόδιο και χαίρομαι πάρα πολύ που ηχογραφώ αυτή τη στιγμή όπως ακούτε από τη φωνή μου είμαι ελαφρά άρρωστος έχω ένα κρύο μαγιάλι μια φορά παιδιά από πέρσι η κατάσταση είναι χάλια αφού πέρασα τη χρήπη α η φάση είναι ότι νιώθω ότι έχω γρατζονίσει κάπως το λαιμό μου πράγμα το οποίο ο Ρηλά μου είπε ότι όντως τον έχω ταλαιπωρήσει πάρα πολύ το λαιμό και δεν έχω σταματήσει να βήχω από το Δεκέμβριο παρόσθεσα είχα πάρα πολύ βήχα οπότε μιλούσα για παραπάνω από 5 λεπτά χωρίς διάλειμμα και όλο αυτό ήταν πάρα πολύ δύσκολο γιατί και η δουλειά που κάνω απαιτεί να μιλάω πάρα πολύ οπότε είχα φτάσει λίγο σε ένα σημείο στο οποίο ηχογραφούσα επεισόδια και υπέφερα
και δεν μπορούσα να τα βγάλω εις πέρας δηλαδή και το Γενάρη που σπάσα να ηχογραφήσω και το Φεβρουάριο οπότε ήμουνα λίγο πολύ χάλια και είπα στον εαυτό μου ξέρεις κάτι ηχογράφησε όταν νιώσεις καλύτερα τώρα σίγουρα νιώθω λίγο καλύτερα αλλά κυριολεκτικά τις μέρες που είπα θα κάτσουμε να εγχωγραφίσουμε ξαναρρώστησα αλλά δεν θα το αφήσω αυτό να με αφήσει κάτω πρέπει να σας ταΐσω με ιστορίες γιατί αυτό είναι το καθήκον μου από το podcast από τίποτε πέρα πώς είσαστε λοιπόν φίλοι μου έχουμε να τα πούμε τρεις μήνες περίπου εσείς πώς περνάτε τις μέρες σας τώρα που απείχα αυτό το καιρό πώς περάσατε τον καιρό σας εγώ σε νέα πάτησα τα 30 είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που πατάω τα 30 δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη φορά που θα πατήσω τα 30 αλλά πατήσα τα 30, έκανα γενέθλια σπίτι μου έφαγα πάλι τσόπ από τον Άγγελο τον Ηλία Σίνα, λάθος, με συγχωρείτε μη σπάμε το K-Fade, ο οποίος ήρθε και μου άφησε μια τρύπα πάλι στο στήθος άστα να πάνε για να πείσουμε έναν άλλο φίλο να φάει το
τσόπ επίσης ναι, καλές φάσεις ωστόσο ναι, ήταν πολύ ωραία γιατί πέρασα τη γενέθλια με κόσμο ο οποίος τον εκτιμώ και με εκτιμά και ήταν πολύ ωραία παρά που το 25 ήταν σκατά μπορώ να πω ότι το 26 είναι ωραίο μέχρι τώρα πρέναω καλά και παρά τις ασθενείες μου και όλα νιώθω ότι έχω περάσει καλά για μένα προσωπικά γιατί γενικά ο πλανήτης είναι λίγο σε μια περίεργη φάση περνάμε λίγο μια περίεργη κατάσταση αλλά αυτό είναι και το ωραίο γιατί αν το δεις αλληγορικά είναι σαν ας δούμε πάλι το 2006 δηλαδή νομίζω μόνο οι Blink 182 λείπουνε να πάνε πάλι στην κορυφή στους δίσκους να δούμε τέτοια σκηνικά γιατί αν το σκεφτείς, 2026 και έχουμε το Resident Evil να το συζητάνε όλοι σε όλο τον πλανήτη το Metal Gear Solid επίσης να βρίσκεται σε μια μεγάλη θέση αυτή τη στιγμή στο gaming καθώς έχουμε το Delta το οποίο πήγε πάρα πολύ καλά και ανακοινώθηκε και το Master Collection και την ίδια στιγμή έχουμε την Αμερική να πηγαίνει στο Ιράν, να πηγαίνει κάπου μέσα στη Μέση Ανατολή βασικά για να το γενικεύσω λίγο
μαζί με το Ισραήλ φυσικά. Τι κάθομαι και λέω στο podcast μου τέλος πάντων. Αλλά λοιπόν έχουμε Αμερική στη Μέση Ανατολή, έχουμε Resident Evil πάλι στην κορυφή όλων και τη Νέα Δημοκρατία πάλι στην κυβέρνηση. Είναι κυριολεκτικά σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα. Έχουμε πάλι 2006 έχουμε. Καλώς ήρθες πίσω 2006 μας έλειψες. Δηλαδή δεν έχω λόγια.
Εντάξει σίγουρα δεν έχω Σίγουρα αυτό δεν είναι καθόλου απελπιστικό Ας πούμε ξέρω εγώ Έχουμε καινούριο scary movie που έρχεται τον Ιούνιο Δηλαδή είναι 2006 τελείως Δηλαδή είναι όλη χρονιά είναι nostalgia Hit δεν έχει κάτι άλλο Σίγουρα δεν με ανησυχηθώ το τελευταίο Αλλά τέλος πάντων Είμαστε εδώ για να ακούσουμε το podcast και να ξεχαστούμε Υποθέτω Λοιπόν στα νέα όπως προείπα Έχουμε καινούριο Resident Evil το οποίο είμαι Πάρα πάρα πολύ χαρούμενος Το έπαιξα και παιδιά το ξεζούμεσα το game, το έχω λατρέψει.
Έχω να πω ένα πράγμα μόνο ότι κυριολεκτικά δεν νομίζω ότι υπάρχει φανταστικός κόσμος εκεί έξω που ο Λίον δεν μπορεί να σταματήσει. Και in fact θέλω να πω το εξής σε εσάς που παίζετε βιντεογκέιμς, που ασχολήσετε λίγο με την ποπ κουλτούρα και εσάς που έχουμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα εκεί έξω. πιστεύετε ότι ο κόσμος του Attack on Titan θα μπορούσε να έχει τελειώσει το όλο κόνφλικτ ας πούμε με τους Eldians και με όλα και με τους Τιτάνες αν στέλναμε το Λίον Σκοτ Κέννεντι με δύο γεμιστήρες το Hardcore Holly με μια καρέκλα και υποθέτω και το Raiden από το Metal Gear Solid με το σπαθί του πιστεύετε ότι τύπου ξέρω εγώ σε τρεις δομάδες θα τελειώναν οι Τιτάνες θα μένανε μόνο άνθρωποι ας πούμε πίσω εγώ πιστεύω ότι σε ένα χρόνο ας πούμε θα είχαν τελειώσει όλα θα ξεκίναγε πάλι ο κόσμος από την αρχή κανονικά θα ήταν όλα δηλαδή πολιτισμός παντού ξέρω εγώ και στο νησί εκεί πέρα στο παραντιάιλαντ και οπουδήποτε άλλο τέλος πάντων in fact παιδιά αν νομίζετε ότι η ιστορία σας δεν είναι καλή βάλτε μέσα το λίο
να τη διορθώσει θα σας θα φτιάξει όλα επίσης μιας και έχουμε πιάσει αυτά τα νοστάλτια πράγματα τα οποία έχουν έρθει από το παρελθόν και είναι πάλι relevant ο πολύ αγαπημένος Ράντι Ορτον επέστρεψε στον παλιό καλό του εαυτό ο οποίος ήταν κάτι πάρα πολύ τρομακτικό θεωρώ για τον κόσμο να κάτι ας πούμε που ο Λίων θεωρώ ότι θα τα έβρισκε λίγο σκούρα είναι ο Ορτον του 2009 ο οποίος την προηγούμενη εβδομάδα πήγε και έπιασε τον Κόντι Ρότς και τον έσπαρε στο ξύλο παιδιά το μεταξύ τρία χρόνια σε ρί έχω πει μια ιστορία στην οποία ο Κόντι κάτι παθαίνει Δηλαδή, σταματήστε να ανακυκλώνετε τις ιστορίες σας, γράψτε κάτι original, αμάν.
Λοιπόν, ναι, τέλος πάντων, έχετε έρθει στο podcast από το υπερπέραν, κλασικά και εγώ μιλάω για οτιδήποτε άλλο εκτός από παραφυσικά σκηνικά, αλλά σε κάτι το οποίο ίσως είναι λίγο αλληλένδετο με το context του αυτού του όχι τόσο ψεκασμένου podcast, λέμε τώρα. Είχαμε πρόσφατα την εξής ανακοίνωση από το ερευνητικό κέντρο το οποίο ασχολείται τέλος πάντων με επικοινωνίες από εξωγήνους στην Αμερική, το οποίο είναι ουσιαστικά δεν είναι ότι οι άνθρωποι έχουν έρθει και λένε υπάρχουν εξωγήνοι, είναι ότι έχουν στήσει δορυφόρους και περιμένουν να ακούσουν συγκεκριμένες συχνότητες και σήματα από το διάστημα, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν αν θα ακούσουμε ποτέ εξωγήνους, αν θα μας στείλουν κάποιο μήνυμα.
Όπως εμείς έχουμε στείλει κατά καιρούς στο διάστημα μηνύματα, πάς και πιάσουμε κάτι. Στη σχετική ανακοίνωση που έγινε, αυτό που γίνησε και είπε ένας τέλος πάντων από τους διευθυντές μέσα, παιδιά συγγνώμη, αλήθεια σας θα λέω όπως θα θυμάμαι αυτή τη στιγμή, ακούστηκε λοιπόν ότι επειδή έχουμε στήσει τους δορυφόρους με ένα συγκεκριμένο τρόπο και για να μπορέσουμε να ακούσουμε και τα δορυφορικά πιάτα τέλος πάντων, για να ακούσουμε τις συχνότητες, περιμένουμε ένα πολύ καθαρό σήμα ότι θα φτάσει στη γη αλλά παραδέχτηκε ο διευθυντής ότι δεν είχαν υπολογίσει καθόλου τον καιρό του διαθήματος.
Δηλαδή τις διάφορες καταιγίδες που γίνονται στο διάστημα τις διάφορες εκρήξεις πλάσματος και άλλα πράγματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν πάρα πολύ μια συχνότητα η οποία ταξιδεύει και ενώ εμείς ήμασταν κεντραρισμένοι σε έναν τρόπο ώστε να ακούσουμε τα σήματα, σε έναν πολύ καθαρό τρόπο αγνοούσαμε πλήρως ότι θα μπορούσαν να φτάνουν σε ένα πολύ πιο χαμηλό σε μια πολύ πιο χαμηλή συχνότητα, σε ένα πολύ πιο χαμηλό frequency σε αυτή την περίπτωση, το οποίο θα ήταν και λίγο επηρεασμένο από την όλη ζημιά που θα δεχότανε το οποίο είναι ακραίο ότι το 2026 το σκέφτηκαν δηλαδή σκέφτηκαν τι κάναν τόσα χρόνια, δεν το είχαν σκεφτεί αυτό ότι ας πούμε κυριολεκτικά αν ήταν ένα μήνυμα να περάσει να περάσει μέσα από πλανήτες, να περάσει από όλα αυτά για να φτάσει στη Γη δεν θα είχε πειραστεί και αυτό και λίγο.
Εδώ πέρα εγώ περνάω μπροστά από τον υπολογιστή μου όταν έχω συνδεδεμένο το wifi και όχι το καλώδιο και περπατάω μπροστά και χάνεται το σήμα. Γιατί αυτό να μην γίνεται από ένα μήνυμα που θα μας έρθει από το α του κενταύρω, μας το έχουν στείλει οι υπόλοιποι αρπετόμορφοι όχι αυτοί που ζουν στη Γη ή άλλοι που είναι έξω. Μπαράκ Ομπάμα πιστεύει στους εξωγήνους επίσης, μεγάλο νέο, το οποίο είπε και όλες ότι εμένα δεν μου είπαν τίποτα για εξωγήνους, παιδιά, εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν λέει, αλλά εμένα δεν μου είχαν δείξει τίποτα σαν πρόεδρος.
Με τον Τραμπ να προσπαθεί να το κάνει one up και να λέει ότι θα βγάλει αυτή τη φορά ό,τι φακέλους έχουμε για εξωγήνους, οτιδήποτε για να μην κάνουμε αντρέσεις σε ένα άλλο θέμα το οποίο έχει ο κ. Πρόεδρος, Δηλαδή όλα θα τα βγάλουμε στη φόρα Προκειμένου να μην πούμε Δηλαδή μη σας φανεί περίεργο Αν ανοίξουν και οι φακέλοι της Umbrella Corporation Προκειμένου να γλιτώσουμε όλα τα άλλα Δηλαδή δεν γίνεται αλλιώς Και στο μεγάλο νέο φυσικά Το οποίο είμαι πάρα πολύ ανυπόμονος Από την αρχή που ηχογραφώ να σας πω Φέτος γίνεται για δεύτερη χρονιά Το Podcast Syndicate Party Αυτό που είχαμε κάνει και πέρσι Στο οποίο μαζευτήκαμε στο Smoking Barrels Φέτος λοιπόν πάλι στο Smoking Barrels στις 21 Μαρτίου στις 8.30 το βράδυ θα γίνει για άλλη μια χρονιά το Meetup Party των Podcasts.
Ένα πάρτι στο οποίο θα είμαστε πάρα πολλά podcasts γνωστά του κινήματος τέλος πάντων ανεξάρτητα με τα οποία κάνουμε φυσικά το γνωστό έρχεστε να πιούμε μπύρες και να μιλήσουμε να γνωριστούμε όλοι μεταξύ μας. φυσικά φέτος δεν θα είμαστε μονάχα όσοι ήμασταν πέρσι θα είμαστε ακόμη περισσότερα podcast που νομίζω ότι τα podcast θα είναι περισσότερα από τον κόσμο που θα σκάσει μύτη θα γίνουμε σαν το Martin Grae εκεί πέρα στην Αμερική στους δρόμους παντού ανεξέλεγκτα κόσμος με μπύρες στα χέρια αλλά για να καταλάβετε τι αστέρες του podcasting βγήκαμε με την απόχη και μαζέψαμε για άλλη μια φορά για να μπορέσει να γίνει το event ωραίο οπότε στήστε τα αυτιά σας και ακούστε γιατί θα πω πάρα πολλά ονόματα.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε, θα είναι Τα Χρονικά του Φρίκουλα, Νοσταλγικό Podcast, Press to Join, το podcast από το Επιπερπέραν, δεν είναι ακριβώς έτσι, The Conspiracy Club, Γίγαντες του Κατς, Σας Stories, Ραντεβούρκος, Ζωές των Άνων, Κατσελικό Podcast, Καλό Ακούγεται, Τι Θα Πει ο Κόσμος, The Mystic, Λόκο Τίτκοβ, Μαθμολογίες του Καναπέ, Έτσι κυριαρχώ, Τζουβελέκας, Retro Bubble Podcast, Απ' τη Ζωή Βγαλμένα, Κάκα τα Ψέματα, Δευτέρα με Μιζέρια, Φρίντα Podcast, United, Φιάσκο και Του Ονείρου.
Είναι τα podcast τα οποία έχουν ανακοινωθεί για το event, το οποίο μας έρχεται το επόμενο Σάββατο, με αυτά και με αυτά. Και είμαι απίστευτα χαρούμενος που θα είναι τόσοι ταλαντούχοι podcasters στην όλη φάση και άτομα τα οποία πραγματικά τα ακολουθώ για καιρό και τα σέβομαι και η δουλειά τους είναι πάρα πολύ ωραία. δεν συζητάω φυσικά για την κλασική κομπανία για τη λέσχη Bilderberg που είμαστε εμείς οι Originals από πέρσι αλλά και τα podcast που έχουν έρθει φέτος είναι πάρα πολύ ωραίο και ενώ κάποια ομολογουμένως δεν τα ήξερα και κάτσα και τα άκουσα τώρα είμαι ενθουσιασμένος την diversity υπάρχει στο podcasting το 2026 γιατί όταν εγώ καθόμουν και άκουγα του Vice το UFO podcast τότε και το Conspiracy Club που ήταν τα μόνα δύο ελληνικά podcast που ήξερα δεν υπήρχε και πάρα πολύ πλατφόρμα να σου διαφημίσει παραπάνω τα άλλα podcast που υπήρχαν και φέτος έχουμε τόσο πράγμα τόσο διαφορετικά podcast που υπάρχουν εκεί έξω και είναι ακραίο ρε φίλε δηλαδή δεν περίμενα
ότι έχουμε ανέβει τόσο πολύ σε αυτή τη φάση και είμαι χαρόμενος να πω ότι με αυτά τα παιδιά τώρα θα είμαστε όλοι μαζί εκεί πέρα θα πιούμε και μεταξύ μας τις μπύρες να μιλήσουμε και θα είσαστε και εσείς εκεί πέρα να γνωρίσουμε και εσάς πάρα πολύ να δούμε τι είστε δηλαδή, μεταξύ το είπα τόσο μειονεκτικά να δούμε και εσείς τι είστε τι κουμάδες είστε αλλά ναι, καταλαβαίνετε, είναι πάρα πολύ μεγάλος ο ενθουσιασμός μου και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που θα σας δω από κοντά όλους σας αυτά, να έρθετε, να πιούμε να σας γνωρίσουμε και να ερωτευτούμε όπως είπα και πέρσι, δεν ξέρω αν έστω και ένας από εσάς γνώρισε το έτερον του Ήμιση στο event θα ήθελα να μας το πείτε παιδιά Είναι νομίζω κάτι το οποίο θα ήταν η μεγάλη μου τιμή ας πούμε.
Δηλαδή να πείτε ότι ήρθα για να δω ας πούμε ξέρω εγώ να γνωρίζω από κοντά τον Τραστόνιους και γνώρισα τη γυναίκα των ονείρων μου ας πούμε, τη μάνα των παιδιών μου. Αλλά ναι, αυτά. Σας περιμένουμε και μην ξεχνάτε. 21 Μαρτίου, smoking barrels στις 8.30 το βράδυ. Αυτά λοιπόν για τις 21 Μαρτίου. Πάμε λοιπόν στις 22 Φεβρουαρίου αυτή τη στιγμή, αλλά όχι το 2026, το 1803.
Για να σκεφτούμε λοιπόν, όταν σκεφτόμαστε ένα UFO, ένα UFO, ένα ATA, ένα UAP, πώς το φανταζόμαστε. Δεν έχουμε πάντα ως μία από τις πρώτες εικόνες στο κεφάλι μας εκείνο το σχήμα δίσκου το οποίο από πάνω έχει ένα ημικύκλιο το οποίο πετάει και απλά εωρείται στους χώρους και φεύγει. Αυτό σκεφτόμαστε όλοι μας. Αυτό είναι και το πιο γνωστό. Αυτό είναι στην pop κουλτούρα ίσως και το πιο διαδεδομένο.
Δηλαδή το οποίο το βλέπουμε από το opening του X-Files μέχρι οπουδήποτε άλλο. Και ομολογουμένως νομίζω ότι και εγώ σαν μικρό παιδί όταν ζωγράφισα έτσι το ζωγράφισα. Κανένας δεν νομίζω ότι έκανε αλλιώς το γνωστό UFO τέλος πάντων. Κάπως αλλιώς τριγωνικό ή κάτι τέτοιο. από εκεί ως εξής ερχόμαστε να σκεφτούμε τις διάφορες ιστορίες που έχουν ακουστεί στο παρελθόν για τα UFO αυτές που ξεπηδήξαν πριν το 1940 πριν την εμφάνιση στο Ρόσουελ στο Νέο Μεξικό στην Αμερική και αρχίζουμε και να ρωτιόμαστε πως ήταν αυτές οι περιγραφές. Έχουμε από ιστορίες από ιστορικούς να λένε ότι μέχρι και ο Μέγας Αλέξανδρος κυνήγησε UFO στα χρόνια του, μέχρι την ιστορία που αν θυμάμαι σωστά ο προφήτης Ηλίας έφυγε σε ένα φλεγόμενο άρμα το οποίο σε κάποιες από τις διάφορες αγιογραφίες φαίνεται ένα νέο τριγωνικού σχήματος άρμα το οποίο τον πήρε στον ουρανό και έφυγε το οποίο φυσικά πάρα πολλοί υποστηρικτές της θεωρίας των αρχαίων αστροναυτών το οποίο δεν ταυτίζομαι τόσο γιατί όσο και αν λατρεύω τον Τζουκαλό
είναι λίγο περίεργη η φάση τους αλλά η φάση λοιπόν είναι ότι λένε ότι και αυτό ήταν ένα ούφο έχουμε γενικά διάφορες ιστορίες οι οποίες πάνε λίγο προς αυτή τη φάση και η Ιαπωνία δεν λείπει από αυτή την κατάσταση καθώς στις 22 Φεβρουαρίου του 1803 γίνεται η εξής μαρτυρία σε ένα ψαροχώρι κάπου έξω στην επικράτητα του Χιτάτσι στην Ιαπωνία ένας ψαράς φαίνεται να βλέπει να επιπλέει κάτι στη θάλασσα, ένας περίεργου σχήματος κάτι στρογγυλό, το οποίο απλά επιπλέει πάνω στο νερό, δεν κάνει κάτι συγκεκριμένο, δεν κινείται προς κάποια κατεύθυνση.
Επιτόπου όλοι οι ψαράδες βγαίνουν λίγο πιο ανοιχτά με τις βάρκες τους και αρχίζουν να τραβάνε προς τα έξω αυτό το σχήμα, αυτό το όχημα ή απλά αυτό το κατασκεύασμα, αν θέλετε να το πούμε έτσι, το οποίο φαίνεται να το βγάζουν έξω και είναι κάτι το οποίο δεν έχει ξαναδεί κανένας τους. Αυτό που φαίνεται να έχουν δει μπροστά τους έχει ένα στρογγυλό σχήμα περίπου Το από κάτω μέρος του οχήματος φαίνεται να είναι γεμάτο σιδεριές το οποίο φυσικά θα το προστάτευε σε μια επικείμενη πτώση από οπουδήποτε ή κάποιο τρακάρισμα του οχήματος, πράγμα το οποίο οι Άπωνες δεν το έχουν ξαναδεί και ειδικά σε οχήματα του νερού δεν είναι κάτι το οποίο γίνεται.
και μην ξεχνάμε ότι μάθαμε και στο 1803, στο οποίο οι Ιάπωνες δεν έχουν δει εδώ και εκατοντάδες χρόνια καράβια Αμερικάνων ή Ευρωπαίων, γιατί είναι η εποχή στην οποία, στο end of period, στο οποίο οι Ιάπωνες δεν είχαν επαφές με τον έξω κόσμο. Ήταν τότε που από το 1600 κάτι, αν θυμάμαι καλά, 1653 ίσως 1659, αν θυμάμαι καλά, η Ιαπωνία κλίνεται και δεν επιτρέπεται κανείς να μπει μέσα και δεν επιτρέπεται κανείς να βγει έξω.
οπότε οι Αμερικάνοι και όλοι οι Ευρωπαίοι μένουν μακριά από την Ιαπωνία, δεν μπορούν να πάνε άρα δεν έχουν και επαφή αυτοί οι ψαράδες με οποιονδήποτε απ' έξω οπότε δεν έχουν ξαναδεί κάποιο όχημα το οποίο έχει από κάτω τέτοιες θεργές και από πάνω φαίνεται να είναι το υπόλοιπο ημικύκλαιο φτιαγμένο από ένα συγκεκριμένο ξύλο το οποίο ήταν σχετικά ενός πορφυρού, ενός κόκκινου χρώματος έχετε δει ξύλο το οποίο κουκινίζει λίγο δεν λέμε ότι ήταν κατακόκκινο ή κάτι τέτοιο αλλά είχε ένα τέτοιο tint το χρώμα του τέλος πάντων το πιο περίεργο λοιπόν εκτός από το ότι είχε τόσα σίδερα από κάτω το οποίο το προστάτευαν είναι ότι από πάνω είχε και κάποια παράθυρα τα οποία παράθυρα είχαν αυτό το σχήμα που έχουν στην Ιαπωνία στις πόρτες τις παλιές το οποίο φυσικά είναι κάποια παραλληλόγραμμα που στη μέση έχουν κάποιο ύφασμα συνήθως που διαχωρίζει τέλος πάντων την πόρτα του ενός δωματίου με το άλλο αλλά αντί για αυτό το ύφασμα φαίνεται να έχει τζάμι και μάλιστα φαίνεται να είναι ενισχυμένο το τζάμι
οι άνθρωποι περιγράφουν ότι αυτό το όχημα είχε ύψος 3 μέτρα και είχε πλάτος 6 ή μάλλον διάμετρο γιατί δεν είναι και στρογγυλό μην ξεχνάμε το όχημα 6 περίπου μέτρων οπότε σε αυτή την κατάσταση οι Άπωνες προσπαθούν να καταλάβουν οι ψαράδες τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή και πριν προλάβουν να πάνε ακόμη πιο κοντά να δουν τι συμβαίνει φαίνεται ότι μία από αυτές τις ιδεριές ξαφνικά κατεβαίνει κάτω και ανοίγει και μέσα από αυτό το όχημα κατεβαίνει μία γυναίκα πολύ λευκή με κόκκινο μαλλί το οποίο καταλήγει σε λευκές τρίχες. Αυτή η γυναίκα βγαίνει έξω σχετικά ευχάριστη αλλά λίγο μυστήρια γενικά. Βαστάει στα χέρια γιατί είναι ένα κουτί που το βαστάει πάρα πολύ καλά και περπατάει προς το μέρος των υπόλοιπων χωρικών.
Δεν λέει πάρα πολλά και όσα λέει είναι σε μια γλώσσα στην οποία δεν καταλαβαίνει κανένας απολύτως. Οι χωρικοί προσπαθούν να καταλάβουν τι γίνεται και ο ψαράς ο οποίος εντόπισε εξ αρχής αυτό το όχημα, πλησιάζει προς τα μέσα, προς το θάλαμο αυτού του καραβιού ας πούμε κατά πολλούς. Το όχημα μέσα φαίνεται να είχε ένα δωμάτιο, ένα θάλαμο, στον οποίο φαίνεται να έμενε η καλονή που κατέβηκε από το καράβι ή μάλλον UFO θα το πούμε και αυτό αλλά όχι με την έννοια του Unidentified Flying Object αλλά Unidentified Float Object θεωρώ καθώς είναι κάτι το οποίο κυριολεκτικά επέπλεα και μπαίνοντας μέσα στο UFO λοιπόν εκείνος ο χωρικός βλέπει ότι το έδαφος ήταν όλο φτιαγμένο σαν ένα στρώμα μια πολύ απαλή επιφάνεια και φαίνεται να είχε προμήθειες μέσα οι οποίες ήταν ένα μπουκάλι με νερό ή μάλλον μια νταμιτζάνα με νερό, δεν ξέρω τι ακριβώς είχε, βίκος, είχε ευειάν μέσα στο όχημα.
Αλλά δίπλα φαίνεται να είχε κάποιες μερίδες με κέικ, το οποίο ήταν λίγο περίεργο στο σχήμα, όπως ομολογεί ο ίδιος ο χωρικός, και κάποια σύμβολα και γράμματα, τα οποία φαίνεται, κανένας δεν μας λέει βέβαια πού ήταν αυτά, αν ήταν πάνω σε κάποιο γραπτό, αν ήταν πάνω στο ίδιο το όχημα, πάντως ήτανε γράμματα και λέξεις οι οποίες δεν θυμίζαν τίποτα Ιαπωνικό. Η αλήθεια είναι ότι η χωρική εκείνος ο συγκεκριμένος εμπειρικά φαντάστηκε ότι είναι κάποια γλώσσα η οποία χρησιμοποιήθηκε ενδεχομένως από ανθρώπους έξω από την Ιαπωνία. Μην ξεχνάμε ότι οι Ιαπωνίες είχαν να δούνε ξένο τουλάχιστον 200 χρόνια οπότε οτιδήποτε και αν έβλεπαν θα έμοιαζε λίγο εξωγήινος αυτή την κατάσταση για αυτούς. Περιμένοντας λοιπόν και βλέποντας την καλονή, αυτή φαίνεται να είναι αρκετά φιλική αλλά αγρίευε με το που κάποιος προσπαθούσε να της πάρει το κουτί από τα χέρια για να καταλάβει τι συμβαίνει και οπότε της δώσαν το χώρο της και την αφήσαν εκεί πέρα. Εκεί λαμβάνει η χώρα ένα συμβούλιο στο οποίο αποφασίστηκε
ότι ο ηλικιωμένος χωρικός που τη βρήκε θα την πάρει σπίτι του με την οικογένειά του για σήμερα μέχρι να αποφασίσουν τι θα γίνει. Το όχημα έμεινε στο ίδιο σημείο αλλά φυσικά οι Ιάπωνες θεωρήσανε ότι ακόμα και να μην μείνει εδώ πέρα αυτή θα ήταν μια καλή φάση να αρχίσουμε να μαζεύουμε τα πράγματα και τις προμήθειες από το όχημα καθώς είναι καλή λεία άμα το σκεφτείς.
Δηλαδή σίδερα τώρα στην Ιαπωνία ήταν όχι απλά σπάνια σε εκείνη τη φάση και σε εκείνο το συγκεκριμένο σημείο το οποίο χιτάτσι βρεχόταν το μεταξύπτων ελληνικό και ανώ που σημαίνει ότι όπως και να έχει αυτοί εμπόριο δεν είχαν κάποιον να τους φέρνει σίδερα και τέτοια πράγματα από έξω οπότε σκεφτήκαν ότι γιατί να μετακρατήσουμε για τον εαυτό μας. Και το σχέδιο ήταν ότι από την επόμενη μέρα θα αρχίσαν σιγά σιγά να το κάνουν τέλος πάντων dismantle θα αρχίσαν σιγά σιγά να το καταστρέφαν το όχημα και να μαζεύαν τα ανταλλακτικά για να τα κάνουν κάτι άλλο.
η κοπελίτσα εκείνο το βράδυ κοιμήθηκε στο σπίτι του ηλικιωμένου και της οικογένειάς του το ίδιο βράδυ φαίνεται να γίνεται μια σχετική κουβέντα στην οποία αναρωτιούνται όλοι τι μπορούν να κάνουν για το ζήτημα και φυσικά πέφτει η ιδέα στο τραπέζι να μιλήσουν στην ιαπωνική κυβέρνηση να μπορέσουν να αναφέρουν το σκηνικό καθώς ήταν παράνομη από την ώρα που την δεχτήκανε στο χοιτάτσι να την έχουνε τέλος πάντων σε αυτό το μικρό ψαροχώρι μέσα την κοπέλα καθώς μην ξεχνάμε ότι εκείνα τα χρόνια απαγορευόταν και να φύγεις αλλά και να μπεις στην Ιαπωνία που σημαίνει ότι από τώρα εμείς τι κάνουμε την κρατάμε και μένουμε παράνομοι ή την παραδίδουμε στις αρχές να τη διώξουνε ή να τη σκοτώσουνε ή γενικά εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν ιδιαίτερα πολλά δικαστήρια στην Ιαπωνία το μόνο δικαστήριο ήταν ότι Οκ, σου παίρνω το κεφάλι ή σκοτώνεις ένα και όλους στην οικογένεια ας πούμε Αλλά η κατάσταση λοιπόν είναι η συζήτηση στο να την κρατήσουν ενδεχομένως Και να μπορέσουν λίγο να την βάλουν να ζήσει μαζί τους
Αλλά πρέπει να ήταν και λίγο σαν την μήκαμε στο γάλα η κοπέλα Δηλαδή κυριολεκτικά δεν ήτανε Ιαπωνέζα Δεν είχε Ιαπωνικά χαρακτηριστικά στο πρόσωπό της Ήτανε in fact, αν θα μπορούσαμε να πούμε πιο generic ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά δεν υπάρχει μιλάμε, κόκκινο μαλλί, λευκό δέρμα ξέρω εγώ σε φάσκη μεγάλα μάτια και εκεί πέφτει η συζήτηση του να τη διώξουμε οπότε, να την πάμε κάπου αλλού, να τη δώσουμε πίσω στο καράβι και να τη δώσουμε μία να φύγει πίσω στην ευχή της Παναγίας όπου ξεβράθηκε τέλος πάντων, το οποίο φαίνεται να επικρατεί περισσότερο σαν άποψη με τη μόνη δεύτερη σκέψη της συζήτησης να είναι ότι και αν απλά της κρατήσουμε το κουτί και πάρουμε ό,τι έχει μέσα το οποίο εικάζεται ότι είναι μια πολύ αμύθιτη περιουσία η οποία την έκρυβε μαζί της τέλος πάντων αυτή η καλονή άλλωστε φαινόταν και από τα ρούχα που φορούσε ότι ήταν κάποιας μεγάλης οικογένειας καθώς φορούσε πολύ όμορφα αλλά πολύ ασυνήθιστα υφάσματα τα οποία φαίνεται όλο και περισσότερο να φέρουν στο ότι αυτή η κοπέλα δεν έχει
καμία απολύτως σχέση με τον τόπο μας και σκέφτηκαν ότι αφού είναι τόσο σημαντική λογικά και αυτό που κρατάει πάνω του θα είναι κάτι πάρα πολύ ακριβό. Μετά από πολύ τσακωμό μεταξύ των γυραιών του χωριού αποφασίζεται ότι η κοπέλα αυτή θα μπει ξανά στο καράβι και θα την πετάξουν από εκεί που ήρθε. Το οποίο είναι ακραίο. Είναι το αγαπημένο πράγμα στον κόσμο και πέφτει και η συζήτηση του να συμφωνήσουν μεταξύ τους να μην μπουν και τίποτα στην κυβέρνηση γιατί η τοπική φατριά και όλας που ελέγχει το χωριό τέλος πάντων έτσι και το καταλάβαινε αυτό θα τους έπαιρνε ολονόντα κεφάλια και θα τελείωνε εκεί το θέμα και θα βάζει καινούριους χωρικούς να παραμείνουν εκεί άρα η σκέψη είναι ότι ό,τι και αν είναι αυτή θα σε ξαναβάλει με κοπελιά μέσα στο καράβι και θα φύγεις η κοπέλα ενώ ήταν ευχάριστη και χαρούμενη την επόμενη μέρα κλαμμένη παρακαλάει το χωριό να την κρατήσουν στο μέρος τους αυτοί δεν ψήνονται ιδιαίτερα να το διακινδυνεύσουν και την ξαναβάζουν μέσα στο καράβι, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο
στο UFO λοιπόν όπως είπαμε και πριν δεν το πειράζουν το UFO καθόλου παρόλα αυτά ούτε τα τζάμνια ούτε τίποτα που παρεπτώντως mind you τζάμνια δεν είχαν στην Ιαπωνία τότε οπότε θα ήταν και ένα πολύ καλό απόκτημα δηλαδή να είσαι ο ένας χωρικός που είσαι στο σπίτι του τζάμνια ας πούμε αλλά την ξαναβάλανε μέσα Της βάλαν και τις προμήθειές της και της βάλαν και δύο τρία πράγματα ακόμα Η κοπέλα παρακαλούσε και έκλαιγε και έδειχνε και το κουτί Και αυτό ήταν Απλά την κλείσαν μέσα Σπρώξαν το καράβι πίσω στη θάλασσα Ακολουθήσαν το καράβι για λίγη ώρα μαζί Μερικοί χωρικοί μέσα στις ψαρόβαρκές τους Και το σπρώχναν ακόμη πιο μέσα Για να το ξαναπάρει το κύμα Και να τη στείλουν από εκεί που ήρθε Αυτή είναι η μαρτυρία όπως την περιγράφει ένα βιβλίο του 1825 το οποίο γράφτηκε στην Ιαπωνία για το σκηνικό στο 1803 δεν έχω μπερδέψει τις ημερομηνίες, σας το υπόσχομαι το οποίο βγάζει και λίγο νόημα να μην λυκρινείς, για ποιο λόγο δεν θα το περιγράφανε το 1803, δηλαδή φαντάσου να κάνεις
κάτι τέτοιο, να είσαι ας πούμε στο χωριουδάκι σου και ξαφνικά να έρχονται οι Ιάπωνες με τις αρχές να σε σφάξουν γιατί κυριολεκτικά έβγαλες βιβλίο για κάτι που συνέβη πριν λίγες μέρες οπότε το 1825 βγαίνει λοιπόν η ιστορία περιγράφοντας κάτι το οποίο σαν λεπτομέρεια είναι λίγο ότι δεν ξέρει κανένας μας αν ισχύει ή όχι γιατί στην ιστορία φαίνεται να αφήνεται να εννοηθεί ότι μέσα στο κουτί ή μάλλον το λέει και λίγο πιο ξεκάθαρα στην ιστορία ότι μέσα στο κουτί ήταν το κεφάλι του άντρα ή του αγαπητικού της καλονής μας το οποίο πρέπει να το έκοψαν η οικογένεια αυτής της πολύ σημαντικής γυναίκας η οποία βρισκόταν μέσα στο UFO και γι' αυτό κιόλας και την ξαποστήλανε. Ας πάρουμε λίγο τώρα τα πράγματα ένα προς ένα, καθώς οι μαρτυρίες που βγαίνουν στη φόρα έχουν κάποιες καταστάσεις οι οποίες φάσκουν και αντιφάσκουν λίγο μεταξύ τους, αλλά την ίδια στιγμή έχουν και αρκετό ψωμάκι στο τι πραγματικά συνέβη.
Για αρχή, να πούμε ότι στην ιστορία του 1825, ο ίδιος ο συγγραφέας της ιστορίας, η Κάζη, ότι για να είναι ένα τέτοιο καράβι και να έχει έρθει προς τα εμάς, σίγουρα δεν είναι Ιαπωνικό. Και η Κάζη ότι θα μπορούσε να είναι είτε Ρώσικο, είτε Αμερικάνικο, ότι αυτή ήταν μια πριγκίψα της Ρωσίας ή της Αμερικής. Η Αμερική με τις πριγκίψες της γνωστή χώρα.
Αλλά τι μπορείς να περιμένεις από έναν άνθρωπο ο οποίος δεν έχει βγει από την Ιαπωνία, ότι θα μπορούσε να ξέρει τι γίνεται έξω από την Ιαπωνία εκείνη την εποχή. Οπότε η ιστορία λέει ότι ίσως αυτή η κοπέλα να ήτανε ας πούμε κάποια πριγκίψα κάποια σημαντική της οικογένειας είτε στην Αμερική είτε στην Ευρώπη είτε στην Ρωσία η οποία ωστόσο αγάπησε έναν πολύ απλό άνθρωπο και φυσικά η οικογένεια δεν το ήθελε αυτό δεν ήθελε έναν απλό χωρικό, έναν πλεμπέο και του πήραν το κεφάλι και το βάλαν σε ένα κουτί και της το δώσανε και την πετάξανε μακριά.
Την αφήσανε να τη βρει η μοίρα της πέτοντας τη στη θάλασσα με όσες προμήθειες είχε. Το οποίο γεωγραφικά αν ήταν από τη Ρωσία θα έβγαζε και νόημα να είμαστε και απόλυτα ειλικρινείς. Γιατί η Ρωσία είναι πάνω από την Ιαπωνία και η περιγραφή κόκκινου μαλλιού με άσπρες λεπτομέρειες στο τέλος είναι μια πρακτική η οποία χρησιμοποιούνταν πάρα πολύ από γυναίκες στη Ρωσία εκείνη την εποχή στο να πηγαίνουν και να βάφουν τις άκρες των μαλλιών τους με κάποια λευκή σκόνη.
Συνήθως ήταν φτιαγμένοι από κάποια κολλητική σκόνη ενδεχομένως όπως το άμυλο από καλαμπόκι ή το άμυλο από την πατάτα που άμα γίνει σκόνη ξέρετε ότι μπορεί να γίνει πολύ κολλητικό το οποίο αν το ρίξετε στο μαλλί φυσικά κάθεται και ειδικά σε πριγκίπισες και σε τέτοια άτομα ήτανε μάλιστα και σημάδι ευσεβούς οικογένειας και γι' αυτό κιόλας και θα βγάζει περισσότερο νόημα να είναι μια τέτοια γυναίκα λοιπόν.
Επίσης το κόκκινο μαλλί ειδικά εκείνα τα χρόνια από οικογένειες μέσα από την Ολλανδία ενδεχομένως και από κάπου μέσα στην Ευρώπη ήταν πολύ κοινό στοιχείο οπότε κι αυτό θα μπορούσε να βγάλει αρκετό νόημα. Και αλληλένδετο όλο αυτού με το ότι θα μπορούσε να είναι κάπου από την Ευρώπη είναι ότι εκείνα τα χρόνια η μοναδική χώρα από όλο τον πλανήτη η οποία επιτρεπόταν να έχει σχέσεις με την Ιαπωνία ήταν μονάχα οι Ολλανδοί που μπορούσαν να έρχονται μόνο από ένα συγκεκριμένο λιμάνι λόγω ενός εργοστασίου, στο οποίο ήταν στην Αγκασάκη και δεν θα μπορούσε να ήταν κάτι τελείως απίθανο να εξορίσανε μία γυναίκα η οποία ήταν πάνω στο καράβι και να τη βρήκανε στο Χιτάτσι μετά από λίγο καιρό.
Ποτέ δεν ξέρεις τη δηλίκη. Η δεύτερη θεωρία σε αυτό, είναι και πιο τρελή φυσικά, ότι ήταν ένας εξωγήινος, το οποίο φυσικά και θα έπρεπε να είναι ένας εξωγήινος, γιατί όπως είπα και στην αρχή, ένα UFO έχει αυτό το σχήμα. Έχει αυτό το σχήμα των δύο ημικυκλίων, το οποίο στη μέση έχει έναν άξονα, ο οποίος συνήθως είναι σχήματος δίσκου, το οποίο χρησιμοποιείται για τα μπαλαντσάρια, νομίζω το όχημα για τη φυγοκεντρική κίνηση που κάνει το UFO.
και στην παρούσα φάση επίσης υπήρχε ένας μεσαίος άξονας, πιο μικρός δεν προηξήχε, αλλά πάλι έδινε αυτό το το ιδέ σχήμα τέλος πάντων στο ούφο για να έρθει εκεί πέρα εξού και το ότι ήταν πάρα πολύ λευκή και εδώ πέρα εικάζεται από πολλούς ανθρώπους και υποστηρικτές φυσικά της θεωρίας των αρχαίων αστροναυτών, ότι ενδεχομένως οι Ιάπωνες να την ανθρωποποιήσαν στα μάτια τους γιατί δύο πόδια, δύο χέρια μάτια και να σκέφτηκαν ότι εντάξει αυτή είναι κατάλληλη και μάλλον είναι ευρωπαία το οποίο εντάξει είναι λίγο τρελό γιατί ουσιαστικά προσπαθείς να σχηματίσεις την εικόνα πάνω σε αυτό που όντως συνέβη αλλά η θεωρία λέει το εξής ότι εμφανίζεται λοιπόν αυτή η γυναίκα από το πουθενά έρχεται σε ένα όχημα το οποίο μοιάζει τόσο πολύ όντως με τα ούφο όπως τα γνωρίζουμε σήμερα λόγω της ποπκουλτούρας δεν μιλάει τη γλώσσα των πολιτών και μέσα στο όχημά της έχει άγνωστους χαρακτήρες οι οποίοι όπως θα βλέπετε και από το σημερινό εξώφυλλο τους βλέπετε τους χαρακτήρες αυτή τη στιγμή
αν ξεκλειδώσετε το κινητό σας επειδή ξέρω ότι τώρα είτε κάνετε τζόκινγκ είτε μαγειρεύετε είτε κάνετε οτιδήποτε άλλο από το να κάθετε και να ακούτε το επεισόδιο φουλ προσφυλλωμένοι αντί να κάνετε λοιπόν αυτό ξεκλειδώσετε λίγο το κινητό σας και δείτε, οι χαρακτήρες δεν μοιάζουν όντως με ευρωπαϊκά γράμματα, η αλήθεια είναι καμία διαφορετική, τέλος πάντων γλώσσα, ας πούμε, να μιλάμε όχι μόνο στην Ευρώπη βασικά και στην Αφρική και οπουδήποτε, αλλά θα μπορούσε επίσης όμως, αυτό το οποίο αγνοούν πάρα πολύ οι συνωμοσιολόγοι της περιπτώσεως, να είναι και γράμματα τα οποία δεν κατάλαβαν και δεν τα κατέγραψαν σωστά οι χωρικοί. Μην ξεχνάμε ότι η μπαρτυρία είναι το 1803 και καταγράφηκε το 1825 που σημαίνει ότι κάποιες αλλοιώσεις θα γινόντουσαν στην όλη φάση.
Αλλά ωστόσο ναι, όντως οι χαρακτήρες και όπως τους βλέπω και εγώ η αλήθεια είναι όντως απόκοσμοι και αν ήμουνα κάποιος ο οποίος δεν ήξερε ας πούμε δεν είχε ιδέα πώς είναι ένα Ιαπωνικό γράμμα θα μπορούσα να φανταστώ κιόλας ότι είναι κάπου πραγματικά in outer space βλέπετε τοποθέτηση προϊόντος παλιού podcast αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό ας πούμε ναι δεν είναι λίγο σαν θεωρία ότι θα μπορούσε να ήταν εξωγήινος μόνο για αυτό το λόγο ας πούμε το μαλλί ότι είναι κόκκινο ας πούμε και είναι και λευκό μαζί επίσης δείχνει σημάδι όχι γενολογικού δέντρου των ανθρώπων καθώς εμείς οι άνθρωποι γεννιόμαστε με ένα χρώμα μαλλί το οποίο ασπρίζει από μέσα προς τα έξω και δεν γίνεται το αντίθετο να ασπρίζει προς τα έξω και μετά να βγαίνει καινούρια ρίζα και να είναι κόκκινη ας πούμε σε αυτή τη φάση και αυτό δηλαδή πιστεύουν ότι θα μπορούσε να ήταν κάποιος εξωγήινος ο οποίος να πούμε ότι κυριολεκτικά το όχημα δεν είχε καύσιμα οπότε σε αυτή την περίπτωση αν ήταν όντως εξωγήινος
και βάλετε τον εξωγήινο πίσω λοιπόν στο στο όχημα του λοιπόν στο διαστημόπλαιό του και τον πετάξατε στη θάλασσα πίσω ξέρω εγώ και είπατε εγώ δεν μπορώ να ασχοληθώ με αυτό, γεια σας, καλή συνέχεια. Έτσι από εδώ και εγώ τα προβλήματά μου στη ζωή μου να ξέρετε. Δηλαδή εγώ είμαι η άπονος χωρική σε αυτή την περίπτωση που εμφανίζεται ένα πρόβλημα το οποίο είναι πάρα πολύ πολύπλοκο αλλά ξέρω ότι μπορώ να το αποφύγω με το να μην εμπλακώ καθόλου μαζί του και απλά το σπρώχνω πίσω στη θάλασσα. Έτσι είμαι και εγώ σαν άνθρωπος.
Και η τελική θεωρία πάνω στο να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι συνέβη όντως εκείνη τη μέρα λέει ότι αυτή η ιστορία δεν συνέβησε καν. Ότι αυτό ήταν μυθιστόρημα και είναι απλά μια επαναδιατύπωση παλιών θρύλων folklore των Ιαπωνέζων. Και γιατί αυτό, γιατί αν διαβάσετε παλιές ιστορίες folklore της Ιαπωνίας υπάρχει η ιστορία του ψαρά ο οποίος βρήκε ένα άδειο καράβι και μπήκε μέσα και βρήκε μέσα μια πολύ νεαρή πριγκίπισσα η οποία η οικογένειά της την αποκήρυξε και την έδιωξε το οποίο να πω την αλήθεια είναι οικονομικά ανεύθυνο φαντάζεσαι να έχεις ένα μικρό παιδί ας πούμε καλά εντάξει εκτός το ότι ας πούμε πέταξες ένα παιδί στη θάλασσα προφανώς αλλά φαντάζεσαι κυριολεκτικά να διώχνεις το παιδί σου γιατί δεν το θες και να το βάζεις σε ένα καράβι να χαλάς λεφτά κονδύλια να έχουν εμπλεχτεί στο σκαραμαγκά κάτω να τσακώνονται οι εργάτες να μπορέσουν να κάνουν απεργίες για μήνες ότι δεν θέλουμε να φτιάξουμε αυτό το καράβι και να κάνεις ένα καράβι για να βάλεις ένα παιδάκι μέσα και το στείλεις στη θάλασσα
που προφανώς τότε δεν ήταν τόσο μεγάλο δεν την βάλανε σε τάνκερ προφανώς να φύγει αλλά δεν ξέρω καν τι λέω σε αυτή τη φάση αλλά η πραγματικότητα λοιπόν είναι Βασικά ή μάλλον ο θρύλος σε αυτή την ιστορία λέει ότι το κοριτσάκι λοιπόν επιβάθηκε σε αυτό το καράβι και το διώξανε στη θάλασσα όπου το βρήκε αυτός ο χωρικός το οποίο το μάζεψε στο σπίτι του και το μεγάλωσε και αυτή γέρασε και όταν γέρασε τελικά και είχε αφήσει πολλά παιδιά πίσω της από αυτή ιδρύθηκε μία από τις μεγάλες φατρίες της Ιαπωνίας.
Επίσης να σημειώσουμε ότι υπάρχει μια δεύτερη εκδοχή της ιστορίας στην οποία διχάζεται στο τι συνέβη πραγματικά στην κοπέλα γιατί κάποιοι λένε ότι ναι προφανώς τη διώξαμε και τη στείλαμε από εκεί που ήρθε αλλά κάποιοι ιστορικοί με τα χρόνια φαίνεται να αμφισβητούν αυτή τη θεωρία πιστεύοντας ότι το κοριτσάκι δεν έφυγε ποτέ από το χωριό αυτή η καλονή και επίσης γέρασε εκεί πέρα και πέθανε μέσα στο χωριό τέλος πάντων κρυμμένοι από τους Ιάπωνες φυ Δεν είναι και το πιο κακό σενάριο να το σκεφτούμε.
Βέβαια, δύσκολο, για το πώς θα την κρύβανε. Αλλά δεν θα μου φαίνονταν περίεργο ότι η ανθρωπιά ενός απλού χωρικού θα ήταν να την κρατήσουμε εδώ και να τη μεγαλώσουμε στα δικιά μας. Εξού και όλας ότι κάπως μαθαίνουμε ότι στο κουτί μέσα ήταν το κεφάλι. Σε αυτή την περίπτωση, όπως στο 7, καλή ώρα, σε μια πιο παραμυθένια έκδοση.
οπότε η κατάσταση του να έχουμε λοιπόν έναν τρόπο με τον οποίο επικοινώνεις αυτή η κοπέλα τελικά να είναι ότι έμεινε τόσα πολλά χρόνια στην Ιαπωνία που έμαθε τη γλώσσα και απλά μια μέρα τους είπε ότι ξέρετε εγώ εκείνη τη μέρα στο καράβι ήταν αυτό και αυτό. Αλλά πίσω στο δέμα μας για το ότι μπορεί να είναι θρύλος η όλη κατάσταση το καράβι αυτό δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε στρογγυλά καράβια να φεύγουν στη θάλασσα στο Βιετνάμ, στην Ιαπωνία και στην Κίνα και γενικά στην γύρω περιοχή της Ανατολικής Ασίας υπήρχαν καράβια τα οποία ήταν φτιαγμένα από ξύλο, από συγκεκριμένο ξύλο το οποίο μπορούσε να αντέξει στο νερό σε στρογγυλό σχήμα.
Συνήθως θα χρησιμοποιούσαν ψαράδες ώστε να μπορούν να ψαρεύουν από όλες τις πλευρές εκείνου του στρογγυλού σχήματος και να πετάνε στο κέντρο τα ψάρια που μαζεύανε. Οπότε δεν θα ήταν πολύ περίεργο. αλλά μιλάμε για ένα όχημα το οποίο είχε σιδερένια καμπυλώματα κάτω τα οποία προστατεύαν το όχημα και από πάνω επίσης ήταν κλειστό και δεν είχε πάνω ας πούμε κάποια προβλήτα, δεν είχε κάπου σημείο να περπατήσεις έξω, δηλαδή δεν ήταν καράβι καράβι, δεν είχε κατάστρωμα.
ήταν ένα όχημα το οποίο ήταν κυριολεκτικά σαν ένα μεγάλο αυγό που ήρθε στην επιφάνεια και γι' αυτό κυρίως λένε ότι δεν θα ήταν πρακτικό το όχημα και αργά ή γρήγορα θα γύρναγε και ανάποδα ας πούμε μέσα στο νερό. Βέβαια το σχήμα που είχε αυτό το πιο ιδέ σχήμα είναι που το κράτησε και ποτέ ήρθε στην επιφάνεια και γι' αυτό δεν γύρισε.
Αλλά δεν έχουμε ακούσει πουθενά απολύτως στα τόσα χρόνια ιστορίας να έχουμε ακούσει κάπως με την ιστορία για το πώς φτιάχτηκε ένα τέτοιο καράβι. Δεν είχαμε κάποια καταγραφή, δεν είχαμε κάποιο τεχνικό έγγραφο το οποίο θα περιέγραφε την κατασκευή αυτού του καραβιού τέλος πάντων. Οπότε είναι δύσκολο να είναι κάτι το οποίο φτιάχτηκε από Ευρωπαίους ή το βασίλειο της Αμερικής ή τους Ρώσους σε αυτή την περίπτωση.
Που σε αυτή την περίπτωση ο Άνεσκλη περισσότερο βγάζει νόημα να είναι UFO αλλά ας μην πάω εκεί να μην μου κρέμεσαν κουδούνια ένα επίσης ενδεικτικό ότι η ιστορία είναι ψεύτικη είναι ότι η κοπέλα είχε κόκκινο μαλλί το οποίο στην Ιαπωνία πάρα πολλές φορές χρησιμοποιείται το κόκκινο μαλλί στην περιγραφή ενός δαίμονα και εδώ είναι που ερχόμαστε στην σκοτεινή πραγματικότητα κάποιων πραγμάτων και αυτό είναι ότι η Ιαπωνία εκείνα τα χρόνια μην ξεχνάμε ότι δεν ήθελε πραγματικά σχέσεις με οποιονδήποτε έξω και είχαν δαιμονοποιήσει οτιδήποτε συνέβαινε έξω. Το οποίο δημιούργησε και ένα μυστήκι για τον υπόλοιπο πλανήτη από την Ιαπωνία για το πώς είναι τα πράγματα. Ότι εμείς μπορεί να είμαστε έτσι όπως είμαστε εδώ πέρα 200 χρόνια αλλά από την άλλη μεριά μπορεί να έχει γίνει κι εγώ δεν ξέρω τι. Κάποιοι δεν γνωρίσαν ποτέ τι είναι ένας Ευρωπαίος δεν γνωρίσαν ποτέ έναν Δυτικό ούτε Αφρικανούς ούτε Ευρωπαίους ούτε κανέναν τους και οπότε η κατάσταση κρίνεται στο ότι λογικά αυτή η ιστορία μπορεί να γράφει
και καθαρά για να δημιουργήσει και τρόμο απέναντι στους Ευρωπαίους ότι αυτή είχε κόκκινα μαλλιά όπως ένας δαίμονας η οποία ήρθε σε εμάς για να μας αλλοιώσει και εμείς σαν καλοί Ιάπωνες που είμαστε τι πρέπει να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση να τη βάλουμε και να τη στείλουμε από εκεί που ήρθε δεν τη σκοτώσαμε αλλά αφήσαμε τη φύση ή τη μοίρα να κάνει τη δουλειά της όπως έπρεπε να την κάνει που όλο και περισσότερο πιστεύω ότι αυτή είναι η πραγματικότητα της ιστορίας του Ουτσούρο Μπούνε αυτή είναι η πραγματική, είναι η ονομασία αν το ψάξετε στο ίντερνετ έτσι θα το βρείτε ονομασμένο το οποίο Ουτσούρο Μπούνε σε ελεύθερη μετάφραση είναι η κοπέλα στο κούφιο καράβι και φυσικά για την εγκύτητα της ιστορίας να πούμε ότι σε κανένα επίσημο έγγραφο της Ιαπωνίας δεν υπάρχει πουθενά καταγραφή του Ουτσουρομπούνε incident.
Κανένας απολύτως δεν έχει περιγράψει κάτι να έχει συμβεί σε αυτόν τον κόσμο το οποίο να θυμίζει αυτή τη φάση. Και βέβαια όμως, εδώ σε υποστήριξη όλων των υπόλοιπων θεωριών, όπως είπαμε και πριν, οι Άπωνες ήταν πολύ αυστηροί. Και αν γίνεγες να πεις κάτι τέτοιο, ότι την κρατήσαμε κιόλας και δεν την διώξαμε επιτόπου, υπήρχαν πολύ κακές επιπτώσεις για το τι θα συνέβαινε.
Θα μπορούσαν απλά να σου πούνε δεν πειράζει καλά έκανες και μέχρι να την αναγνωρίσεις να την έθελνες. Αλλά υπάρχει άλλη μπλευρά που σου λέει ωραία την είχες ένα ολόκληρο βράδυ και δεν μας είχες ενημερώσει ήδη για την κατάσταση. Οπότε λογικό κιόλας να μην το κατέγραφαν κάτι τέτοιο ξέρω εγώ ή τέλος πάντων οι καταγραφές της κυβέρνησης εκείνη την εποχή.
Και το τελευταίο παράδοξο είναι ότι το Χιτάτσι καταγράφεται ότι ήταν στα χέρια μιας συγκεκριμένης φατριάς που δεν θα πω το όνομα της γιατί δεν ξέρω καθόλου. Πραγματικά παιδιά θα τα πω όλα λάθος. Αλλά η συγκεκριμένη φατριά όμως κατά τη διάρκεια του 1803 φαίνεται να μην είχε εδάφη σε εκείνη τη συγκεκριμένη επικράτεια στο Χιτάτσι.
Άρα δεν έβγαζε νόημα ότι όταν τα εδάφη της δεν βρεχόντουσαν από τον ηρωνικό οκεανό. όχι τον ειρηνικό, τον ειρωνικό όπως εγώ αυτή τη στιγμή πειρωνεύω με τον εαυτό μου αλλά ναι και αυτή ήταν λοιπόν η κατάσταση αυτή ήταν η ιστορία λοιπόν αρκετά σύντομη θεωρώ και νομίζω ότι είναι και λίγο αχταρμάς δηλαδή και αυτά που έπρεπε να ψάξω για να μπορέσω να βρω για την ιστορία ήταν πολύ φτωχά σε σχέση με το τι πραγματικά συνέβη η δικιά μου θεωρία περισσότερο λοιπόν place your bets κάτω προϋπτώντας στις ψηφοφορίες θα τα βάλω και τις τρεις εξοχές να μου πείτε ποια πιστεύετε περισσότερο η δικιά μου θεωρία λέει ότι μάλλον ήταν κάποια Ευρωπαία η οποία ξεβράθηκε με το κύμα απλά στην περιοχή εκεί πέρα στο Χιτάτσι εσείς πείτε μου τι πιστεύετε ότι πραγματικά συνέβη εκείνη τη μέρα στην Ιαπωνία στις 22 Φεβρουαρίου του 1803 ήταν όντως κάποιος εξωγήινος ήταν κάτι το οποίο δεν συνέβησε ποτέ και ήταν ένα ψέμα ή απλά οι Ιάπωνες απλά προσπάθησαν να ξεβίγουν τα προβλήματά τους
πετώντας μια γυναίκα στη θάνασσα να ζήσει τις υπόλοιπες τις μέρες με το κύμα. Και φυσικά φτάνουμε στο δεύτερο μέρος αυτής της ιστορίας το οποίο φυσικά είναι η γνωστή στήλη αυτής της εκπομπής το αν είχες μια περίεργη μέρα άκου αυτό. Το οποίο νομίζω ότι δεν το λέμε ακριβώς έτσι, το λέω λίγο διαφορετικά αλλά να σου πω κάτι τρεις μήνες έχω κάνει επεισόδιο μη με κυνηγάτε αλλά η σημερινή μας ιστορία έρχεται από τον ακροατή φίλο Κωνσταντίνο ο οποίος μου στείλε ένα link από την περιοχή του την Πρέβεζα που προτεραιόντως την Πρέβεζα τη λατρεύω η Πρέβεζα είναι από τα πιο όμορφα μέρη στην Ελλάδα την είχα επισκεφτεί το 2019 και θεωρώ ότι το Ιόνιο ενώ είμαι τοπικιστής, μου αρέσει η Κρήτη πάρα πολύ και θεωρώ ότι είναι από τα πιο όμορφα μέρη στην Ελλάδα θεωρώ ότι το Ιόνιο ίσως είναι πιο ωραίο σε κάποια πράγματα Δηλαδή αυτή η αντίθεση του μπλε με πράσινο που έχει Απλά δεν μπορώ Πραγματικά είναι πανέμορφο Δεν ξέρω γιατί κάνω τέτοιο πλάκι για την Πρέβεζα Αλλά επειδή πέρασα πάρα πολύ ωραίο όταν είχα πάει
Και ήταν πάρα πολύ όμορφα Θεωρώ ότι έπρεπε να το πω κάποια στιγμή Η ιστορία μας έρχεται από το Paranormab.net Γνωστό και πολύ αγαπημένο site φυσικά Στις 5 Δετάρτου του 2007 Είναι η καταγραφή όπως την έχει ανεβάσει Ο φίλος ReporterDR και η ιστορία λέει το εξής. Η περιοχή του Φαναρίου, όπου παλιά βρισκόταν στην ίδια θέση η λίμνη Αχερουσία, έχει αποξηρανθεί στο μεγαλύτερο μέρος της.
Γι' αυτό το νεκρομαντίο μοιάζει σαν να είναι στην κορυφή του λόφου που κάποτε ήταν ένα νησί αυτής της λίμνης. Παρ' όλα αυτά, ακόμα και σήμερα υπάρχουν σημεία τα οποία ενώ φαίνεται ότι έχουν λίγο νερό που ξέμεινε στάσιμο από τη βροχή, είναι υπόγεια παγιάδια που αν κάποιος ξεγελαστεί και πατήσει μέσα μπορεί να βρεθεί κι εγώ δεν ξέρω που.
Ενδεικτικά, για τις υπόγειες λίμνες ή ποτάμια που υπάρχουν στην περιοχή θα σας φέρω ένα παράδειγμα το οποίο το βίωσα ο ίδιος στην πόλη του Καναλακίου. Ενώ έσκαβαν τα θεμέλια μιας μεγάλης κατοικίας στο κέντρο της πόλης, αυτοί έβγαλαν νερό από τα θεμέλια. Βάλανε μοτέρ και τσιμέντο ταχείας πήξης Συνηθισμένα πράγματα για αυτές τις περιπτώσεις Αλλά το περίεργο είναι αλλού Από μέσα ίσως από τη φασαρία του μοτέρ Ξεπίδιξε ένα μαύρο ψάρι Με χαρακτηριστικά που έμοιαζαν με αυτά που μας δίδαξαν στο σχολείο Για ψάρια της Αβίσου Και πήγαινε από εδώ και από εκεί Λες και είχε τυφλωθεί από το φως Το δέρμα του έμοιαζε με μπακαλιάρου αλλά παράξενο Του πετάξαμε πέτρες εμείς τα παιδιά και το σκοτώσαμε.
Μπράβο, έτσι, μπράβο παιδιά, δεν το σκεφτήκαμε καν. Το ψαράκι, μην μάθουμε τι είναι, το σφάξαμε. Για μέρες ήταν στην άκρη των θεμελίων της κατοικίας. Ένα άλλο σημείο για τα υπόγεια ποτάμια ή λίμνες της περιοχής είναι αυτό που θα αναφέρω. Ενώ ήταν μεσημέρι και κοιμόμουν, εκεί γίνεται ένας μέτριος σεισμός και από το κρεβάτι ένιωθα από κάτω από το έδαφος σαν να ήμουν σε καράβι και ανεκατευόταν τα κύματα από ξαφνική θύελα.
Δεν ήταν η ιδέα μου γιατί το άκουσα αρκετά καλά για να το θυμάμαι μέχρι σήμερα. Αυτό να συμπληρώσω για την εικόνα της περιοχής που για τους αγρότες αποτελεί ένα πλούσιο σε παραγωγή κάμπο. Το γεγονός είναι παλιό by the way, πριν 20 χρόνια περίπου. Είμαι σχετικά νέο μέλος και έκρινα ότι θα έπτυνα τώρα φέρο. Να συμπληρώσουμε ότι είναι post με 18 σχόλια στα οποία ο reporter από κάτω έβαλε links για τα πάντα. Έβαλε τι που ξέρω εγώ για την εθνική οδό που περνάει από το σημείο. Έβαλε τα πάντα σε σχέση με διάφορες ιστορίες που έχουν ακουστεί σε σχέση με τα υπόγεια πηγάδια που υπάρχουν στην περιοχή.
και εντάξει δηλαδή όντως reporter ο άνθρωπος έκανε δουλειά θα βάλω και το link από κάτω να πάτε να το ψάξετε και οι ίδιοι θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ ωραίο και μου άρεσε γιατί ήταν μια πολύ επεξηγηματική ιστορία και ενώ δεν είναι η πιο παρανόρμαλη ιστορία που έχω διαβάσει εδώ πέρα εδώ πέρα καλά εντάξει βέβαια όταν το μέτρο είναι η Τζένι που φοβήθηκε το ψυγείο της όλα τα άλλα έχουμε να λέμε τώρα ή ο Λάκτας ξέρω εγώ που πήγε να πάθει ότι πάθανε οι Γερμανοί πάνω στο Οσοβιέτς.
Δεν θυμάμαι καν πώς να το πω σωστά. Νομίζω Οσοβιέτς είναι. Ναι, τέλος πάντων. Εδώ. Μαθαίνοντας με τον Τραυθόνιους. Η ιστορία μου αρέσει πάρα πολύ και τη θεωρώ αρκετά συναρπαστική ιδέα το τι συμβαίνει γενικά στο υπέδαφος. Γιατί αν σκεφτούμε ότι κάθε μέρα ο πληθυσμός μεγαλώνει όλο και περισσότερο και ειδικά εδώ στην Ελλάδα, άμα σκεφτείτε πόσο πολύ ο αστικός ιστός μεγαλώνει για χιλιόμετρα ολόκληρα, παρόλο που η πόλη δεν μας χωράει μεγαλώνει ο αστικός ιστός. Εδώ, να τα κάνουμε όλα B&B. Έτσι, ωραία, μια χαρά.
Σκατά στα χέρια σας θέλω να σας πω έχω κουραστεί σε αυτή την πόλη. Αμάν κάντε κάτι να μένει περισσότερος κόσμος να χωράμε. Εντάξει, 7 εκατομμύρια αυτοκίνητα στην ίδια πόλη. Τέλος πάντων τώρα εδώ εγώ ριτζάρω αλλά δεν με πειράζει αλλά η πραγματικότητα παιδιά είναι ότι όταν γίνεται αυτό δεν μας αφήνει και εύκολα την επιλογή να ψάξουμε υπόγεια τι συμβαίνει οπότε με αυτό να γίνεται στο νεκρομαντείο στη Μπρέβεζα που παρεμπιδόντος είναι πανέμορφο το νεκρομαντείο και είναι όντως άμα το δείτε όντως είναι μια κορυφή που απλά μοιάζει σαν ένα σπυρί είναι στη μέση κυριολεκτικά και γύρω γύρω το έδαφος είναι χαμηλό οπότε σε ένα τέτοιο σημείο αν γίνει κάποια θυμή και μια πιο μεγάλη έρευνα ενδεχομένως να δούμε για ποιο λόγο υπάρχουν αυτά τα υπόγεια πηγάδια και που φτάνουν εν τέλει και εγώ το πιστεύω όντως ότι ενδεχομένως το ψάρι που είδαν να ήταν κάποιο το οποίο δεν ήταν εγνώριμοι οι άνθρωποι στην Πρέβεζα αλλά να ήταν ένα ψάρι από ένα οικοσύστημα το οποίο δεν είχε και επαφή με τους ανθρώπους
γιατί μην ξεχνάτε ότι πρόσφατα μάθαμε ότι υπάρχουν σπηλιές τις οποίες ζουν για χιλιάδες χρόνια ψάρια τα οποία έχουν μια τελείως δικιά τους εξέλιξη ένα δικό τους τελείως εξελικτικό δέντρο στο οποίο επειδή μεγαλώσαν μακριά από την υπόλοιπη ανθρωπότητα τα ψάρια και γενικά σε ένα τελείως δικό τους οικοσύστημα απέκτησαν και δικά τους πράγματα και οι ειδικά ψάρια τα οποία ζουν κάτω στην άβυσσο που λέμε είναι ψάρια τα οποία συνήθως δεν έχουν μάτια συνήθως δεν μπορούν να δούνε καλά συνήθως χρησιμοποιούν άλλα όργανα για να μπορούν να καταλαβαίνουν τι γίνεται γύρω τους οπότε μια τέτοια περιγραφή βγάζει νόημα να είναι και για ένα πλάσμα το οποίο όπως βγήκε στην επιφάνεια και είδε φως και ανθρώπους να έπαθε εντελήριο πριν το σκοτώσουν με τις πέτρες τα παιδιά φυσικά έχω αναφέρει το Resident 8 φορές σήμερα στο podcast, δεν πειράζει αλλά να σας πω κάτι νομίζω ότι είμαι ο μεγαλύτερος φαν του Resident Evil στην Ελλάδα οπότε μπορώ να τα λέω αυτά η ιστορία από εμένα παίρνει 9 στα 10
και η αλήθεια είναι ότι περιμένω πως και πως follow up και η αλήθεια είναι ότι ο Κώστας στέλνοντάς μου αυτό το κείμενο μου έχει πει γενικά ότι στην Πρέβεζα γίνονται πραγματάκια γενικά όταν γίνονται ανασκαφές για να μπορέσουν να μπουν θεμέλια και καινούργια κτίρια και όλα αυτά γενικά πέφτει πάντα η συζήτηση του να προσέξουν τι έχουν από κάτω γιατί αν σκεφτείς ότι μπορεί να πέσει σε κάνα υπόγειο πηγάδι και να φτάνει μέχρι κάτω όσο τσιμέντο και να ρίξεις θα πέφτει στο διάολο το κέρατο δεν θα γεμίσει ποτέ αυτή η τρύπα αν αυτή η τρύπα δεν έχει πάτο προφανώς αυτά τα υλικά θα φεύγουν στον απόπατο δεν ξέρω πώς αλλιώς θα το πω άρα θα ήθελα να μάθω από άλλα άτομα που ακούνε από την Πρέβεζα είναι κάτι που το έχετε ακούσει και εσείς αυτό ή έχετε ακούσει φάσεις τις οποίες έχετε ακούσει στην πόλη της Πρέβεζας που όλα πλέον πρέπει να είναι πάρα πολύ σταθερά λόγω του τσιμέντου και λόγω των κατασκευών αλλά εσείς που είστε στα χωριά, λίγο πιο έξω ας πούμε.
Τι έχετε ακούσει γι' αυτό. Η δεύτερη μας ιστορία έρχεται από το 2012 και από το site bytheway.gr και είναι η καταγραφή ενός 16χρονου ο οποίος μας λέει τα εξής από τη Νέα Πέραμο Αττικής η οποία Νέα Πέραμος νομίζω την έχω επισκεφτεί μόνο μία φορά όταν αφήσαμε τον Μάρκο, τον μεγάλο μοδερφό όταν είχε πάει φαντάρος, όταν είχε ήταν στις ειδικές δυνάμεις και δεν την έχω ξαναεπισκεφτεί από τότε αλλά έχω μάθει ότι υπάρχει κόσμος εκεί παίρνει τον green pass όποτε μπορεί να υπάρχει δηλαδή, σαντίθεση με κάτι με in-up περιοχές όπως GDFES και ποια άλλη περιοχή έχουμε πει ότι δεν υπάρχει και η πόλη του Λαυρίου δεν υπάρχουν αυτά τα μέρη μην προσπαθήσετε πάλι να με μεταπίσετε εντάξει δεν υπάρχουν αλλά ναι είμαι δεν είμαι 16 χρονών το οποίο τι σημαίνει είσαι ή δεν είσαι ή μάλλον πρέπει να είναι τύπου ε είμαι και δεν είμαι 16 χρονών στο χωριό μου νέα πέραμος ατκής χειμώνας και η τσακαλοπαρέα που παίζει μπάσκετ υπό το φως των προβολέων του ανοιχτού σταθείου μπάσκετ βάζει στοίχημα για το ποιος θα πάει στο νοκροταφείο
και θα το διασχίσει όλο η ώρα ήταν και περασμένη δέκα το βράδυ και τα πειράγματα πήγαιναν και ερχόντουσαν. Τελικά αποφασίσαμε να πάμε όλοι μαζί στο νοικοταφείο. Μπαίνουμε μέσα και ενώ έχουμε φτάσει στη μέση του κεντρικού διαδρόμου και ενώ δεν φυσάει, με κεφαλαία γράμματα, δεν φυσάει για υποτιθέμενη σκιά από κάποιο κλαδί υπό το φως των καντυλιών, δεν υπάρχει κανέναν στο νοικοταφείο, καρατσεκαρισμένο, το οποίο δεν ξέρω όλα αυτά, εντωμεταξύ με κεφαλαία, βλέπουμε μπροστά μας και δεξιά μια κατάμαυρη σκιά να βγαίνει από ένα μνήμα.
Ταυτόχρονα, χωρίς να έχουμε μιλήσει καθόλου κοιταζόμαστε και το βάζουμε στα πόδια. Περιτώ να σας πω ότι ήταν το πιο γρήγορο τετρακοσάρι που έχω ρίξει στη ζωή μου. Όποτε βρισκόμαστε με την παρέα πάντα είναι το φλέγον θέμα που ακόμα να το πιστέψουμε ότι το είδαμε. Προσέξτε με τώρα. Λοιπόν, καταρχάς δεν πιστεύω ότι είναι κάτι παρανόρμαλ.
Όχι επειδή είναι το νεκροταφείο στη μέση. Αλλά θα σας πω. Όταν ήμουν νεότερος, ήμουνα με τον αδερφό μου, τον Αλέξη, τον κολλητό μου, τον Ευθύμη, κάτω στην Κρήτη φυσικά. Κλασσικές θήκες μαλακίες πάντα σας περιγράφω από την Κρήτη είναι. Στην Ανθήνα δεν υπάρχει. Στην Κρήτη ξεσαλώναμε. Που όλο το χωριό ήταν το σπίτι μας. Αλλά έμαθαν.
Εγώ, ο Αλέξης, ο Ευθύμης, ο Φράγκο και ο Βαγγέλης Ναι, νομίζω ήταν και ο Βαγγέλης μαζί μας Και πήγαμε όλοι μαζί να εξερευνήσουμε το νεκροταφείο Κουνάβων Το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το νεκροταφείο που σας είχα πει στην άλλη την ιστορία Το οποίο ήταν ένα πολύ πιο μικρό νεκροταφείο Γιατί έπαιζε ο Αλέξης Pokemon Go και θέλαμε να ψάξουμε για Ghost Type Pokemon Που λένε ότι κυκλοφορούν κοντά στα νεκροταφεία γενικά εμείς πήγαμε το 4ο αυτό ήταν και το 2015 και μπήκαμε στο νεκροταφείο και όπως περπατούσαμε μέσα στο νεκροταφείο και βλέπαμε τέλος πάντων τα πνίματα και ψάχνοντας ο Αλέξης εγώ παράλληλα έκανα πλάκα στον Ευθύμη και τον κορόιδευα και του λέγα ότι θα μας την πέσει τίποτα από εδώ θα μας την πέσει τίποτα από εκεί όπως τα λέμε αυτά ξαφνικά σβήσανε τρία καντήλια μπροστά μας δηλαδή το οποίο είναι ακραίο γιατί απλά εμείς ήμασταν τύπου σε μια απόσταση 5 μέτρα και ξαφνικά τα βλέπουμε τρία καντήλια απλά να σβήνουν και μετά ξαφνικά ακούμε ένα πολύ μικρό
σαν ψήθυρο και φύγαμε τρέχοντας το οποίο δεν θα σας κρύψω ότι και εγώ έγινα λίγο κεντέρυς εκείνη τη στιγμή η πραγματικότητα βέβαια ήταν ότι ο Φράνκο μας φρήκαρε λίγο και ψηθύρισε κοντά μας απλά ήταν στον άλλο διάδρομο του νεκροταφείου και μας πήρε χαμπάρι αλλά αυτό με τα κεριά πάντα αναρωτιόμουν τι ήτανε δεν θα καταλάβω ποτέ και μας είχε φοβήσει πάρα πολύ δηλαδή η φάση μας ποια είναι ότι στο προηγούμενο επεισόδιο είχαμε πει κάτι το οποίο ήταν η αυθυποβολή κάποιων καταστάσεων δηλαδή ότι δεν πιστεύουμε αλλά το μάτι μας έχει προδιάθεση στο να δει πράγματα που δεν υπάρχουν εκεί που είναι και όπως εμείς ας πούμε είδαμε τα καντήλια τα οποία μπορεί να ήταν σβησμένα από την αρχή μπορεί να μη σβήσανε ποτέ ωστόσο από την τρομάρα που πήραμε όσο ο Αλέξης καθόταν και ψάχνε πόκεμον για να γεμίσει το πόκετ έξτυπο στο πόκεμον γκο εμείς νομίζαμε ότι είδαμε κάποια κυριά να σβήνουν άρα οι φίλοι εδώ πέρα στην ιστορία οι οποίοι σε μια κατάσταση μαζικής ιστερίας είδανε μια σκιά
να σηκώνεται θα μπορούσε να ήταν οτιδήποτε θα μπορούσε να ήταν μια γάτα, θα μπορούσε να ήταν το κινητό κάποιο από τα παιδιά το οποίο φώτισε προσπάθησαν να σχηματίσουν την εικόνα του κεφάλι τους. Αυτό είναι και το φαινόμενο μιας μαζικής ιστορίας, ότι ο ένας έχει δει κάτι και έχει πείσει τους υπόλοιπους ότι έχουν δει το ίδιο.
Βασικά είναι ένα από τα πράγματα στη μαζική ιστορία. Δεν χρειάζεται να καθίσεις κανέναν ένα άτομο. Αλλά γενικά αυτό πιστεύω ότι έγινε. Η ιστορία παίρνει 8 στα 10, αλλά όχι 8 στα 10 πόσο το πιστεύω. 8 στα 10 γιατί είναι λίγο νοσταλική η θωρία, μου θύμισε λίγο τα καλά μου τα χρόνια στο χωριό, που πηγαίναμε κι εμείς και κάναμε εξερευνήσεις σε εγκαταλειμμένα σπίτια πηγαίναμε στον καταφείο, κόβαμε βόλτες γύρω από περίεργα μέρη είχαμε πάει σε εκείνη την εκκλησία την Καταραμένη που σας είχα πει στο άλλο επεισόδιο δηλαδή γενικά παίζουνε πραγματάκια και μου αρέσει γιατί είναι νομίζω ένα ωραίο πράγμα που δεν ξέρω τι κάνουν οι επόμενες γενιές να μην λυκνείς έφτασα 30 χρονών και δεν το έχω συνδυτοποίησει ακόμα ότι υπάρχουν επόμενες γενιές μετά από μένα. Δεν ξέρω αν τα κάνουν αυτά αν πηγαίνουν ακόμα να παίξουν τέτοιες φάσεις αλλά με την άνοδο του ίντερνετ και με την άνοδο πολλών πραγμάτων τα οποία απομυθοποιούν τέτοιες καταστάσεις, φαντάσματα, εξωγήνους τέτοια σκηνικά, το οποίο
δεν απορρίπτω την ύπαρξή τους αλλά περισσότερο απορρίπτω αυτή τη μαζική ύπαρξη που είχαν κατά τη διάρκεια των 90 και του 2000 που δεν υπήρχε τρόπος να τα περιγράψεις και το 80 και πιο πίσω δηλαδή αλλά είναι ωραίο που το περνάς με την παρέα σου που ξαφνικά για λίγο το πιστεύεις και νομίζω ήταν και το νόημα της ιστορίας που είπαμε σήμερα με το Utsurobune ότι σε μια Ιαπωνία στην οποία δεν έχουμε ιδέα τι γίνεται έξω από τον πλανήτη και πιστεύουμε μόνο ότι συμβαίνει μέσα στην Ιαπωνία ξαφνικά βλέπουμε κάτι το οποίο δεν ξέρουμε τι είναι και πιστεύουμε σίγουρα ότι είναι εξωγήνως πιστεύουσαν αυτοί οι Ιάπωνες ότι ήταν κάτι έξω από τον κόσμο τους δεν πέρασε καν από το νου τους ότι μπορεί να είναι μια απλή χωρική από κάποιο άλλο χωριό μια βασίληση από κάποιο άλλο χωριό και τουλάχιστον ένα μέρος από αυτούς τους Ιάπωνες το πιστέψαν αυτό και είναι όσο και να μεγαλώνουμε και όσο και περισσότερο προχωράμε και προχωράει και η τεχνολογία και προχωράνε οι έρευνες τόσο λιγότερες έτσι τις ιστορίες θα ακούμε
και τόσο λιγότερο κόσμος θα αρχίσει να πειθεύει σε αυτά δηλαδή παιδιά μπορούμε να κάνουμε μια έκκληση να κρατήσουμε τον τρόμο ζωντανό δηλαδή για να μπορούμε να έχουμε να λέμε ιστοριάρες από όταν πηγαίνουμε στο χωριό και είδαμε κάτι δηλαδή είναι μικρό αίτημα αλλά νομίζω ότι με την άνοδο της κοινικότητας κάποια πράγματα δεν θα τα έχουμε πλέον.
Οπότε ναι, μην είστε ψεκασμένοι. Εγώ αυτό θέλω. Καταρχάς γιατί θα ξεμείνω και από ιστορίες. Στο επεισόδιο 2300 που θα κάνω σε 90.000 χρόνια από σήμερα δεν θα έχω να διαβάσω ιστορίες άμα δεν φτιαχτούν οι καινούργιες. Αυτό λοιπόν. Σας ευχαριστώ που ακούσατε. Μην ξεχάσετε να πάτε να αφήσετε την κριτική σας άμα θέλετε από κάτω στο Spotify.
να βάλετε όσα αστεράκια θέλετε να πάτε στο YouTube να κάνετε like, dislike ή οτιδήποτε ή να κάνετε follow να κάνετε ό,τι κάνετε στο Apple Podcast αν θέλετε να πάτε στο Ko-Fi να αφήσετε τον οβολό σας για την προσπάθεια και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων που φυσικά θα κάνετε οποιοδήποτε από αυτά που σας είπα και θα τα πούμε στο meetup στις 21 Μαρτίου μέχρι τότε να μείνετε ψεκασμένοι να φοράτε το αλμινόχαρτο στο κεφάλι σας για να μην ακούει η κυβέρνηση της σκέψης σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
