Skip to content
PodBase
ΑΠΦΟΣ #26 ΣΥΛΛΟΓΗ CAMPFIRE STORIES

ΑΠΦΟΣ #26 ΣΥΛΛΟΓΗ CAMPFIRE STORIES

Το Podcast από το Υπερπέραν
Αύγουστος 28, 2026 00:48:35 Σεζόν 3 Επεισόδιο 8
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Είμαστε γύρω από μια φωτιά. Ένας φίλος στην παρέα αρχίζει και λέει μια αλλόκοτη ιστορία για το πώς κάποτε είδε ένα φάντασμα. Ξαφνικά, ένας άλλος θυμάται όταν είχε δει εξωγήινους. Πριν το καταλάβετε, έχετε όλοι αρχίσει να λέτε τρομαχτικές ιστορίες γύρω απο τη βραδινή φωτιά. Σήμερα, στο κλείσιμο της 3ης σεζόν, το ΑΠΦΟΣ μάζεψε μερικές από τις πιο περίεργες ιστορίες του ίντερνετ που μου έχετε στείλει για να τις διαβάσω στον αέρα και να βγάλουμε μαζί συμπεράσματα.

Summer of Horror 4 - Το Κάκο

⁠

Ελάτε και εσείς στην παρέα μου στα κοινωνικά δίκτυα ή να ακούσετε τις άλλες δουλειές που συμμετέχω.

⁠⁠linktr.ee/trashtonius⁠⁠

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Trashtonius on Ko-Fi⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

ENA MEΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ:

-ΣΤΟΝ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠ΒΑΣΙΛΗ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠ΓΙΑ ΤΟ ΙΝΤRΟ!

-ΣΤΟΝ ΟΛΕΚ ΓΙΑ ΤΟ OUTRO!

-ΣΤΟ ΦΡΑΝΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ!

-ΣΤΗN ⁠⁠⁠⁠⁠⁠ΙΡΙΣ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΤΕΡ!

-ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε, θέλω να περηφανευτώ για κάτι λίγο στα γρήγορα, καθώς όλοι μου οι αντιφρονούντες εκεί έξω, οι άλλοι podcastτικοί μου συνάδελφοι, έχουν τελειώσει τη σεζόν τους και εγώ έχω σκάσει για τελευταίο επεισόδιο. Τύπου, θέλω να είμαι εγώ αυτός που θα πει την τελευταία λέξη. Οπότε αυτή τη στιγμή, παιδιά, μαζευτείτε όλοι γύρω από τη φωτιά και ετοιμαστείτε.

Γιατί σήμερα παιδιά το επεισόδιο δεν είναι special γιατί σας δείχνω το προσωπάκι μου το όμορφο. Δεν είναι special γιατί είναι το τελευταίο της σεζόν. Είναι όμως special γιατί σήμερα θα πούμε ιστορίες που λέμε γύρω από τη φωτιά. Οπότε ετοιμαστείτε για το ελληνικό ποτ πουρεί με τρομακτικές ιστορίες εκεί έξω. όπως πάει ο καιρός κάτι μου λέει ότι και το Σεπτέμβριο τα ίδια θα τραβάμε γι' αυτό θέλω απλά να μου πείτε πώς περνάτε παιδιά. Όνειθλοι απλά πείτε μου. Είμαστε εδώ πέρα σήμερα για να ολοκληρώσουμε μια σεζόν η οποία βγήκε με τα κόπων και βασάνων φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και φτάσαμε εδώ πέρα μέσα στη μαύρη νύχτα να είμαι εγώ να ηχογραφώ για να σας ολοκληρώσω αυτή τη σεζόν και το OCD σας μέσα για να νιώθετε ότι αυτή τη φορά σας είπα αντίο όταν τελειώνω τη σεζόν όχι όπως πέρσι και όπως πρόπερσι που είπα α περιμένετε έχω και κάτι ακόμα και ποτέ δεν το έβγαλα οπότε δεν κάνει τίποτα παιδιά είναι χαρά μου απλά να σας δίνω έτσι επεισόδια μ' αρέσει γιατί για άλλη μια φορά

μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο τελευταίο γιατί ξεκινήσαμε τη σεζόν όπως είπαμε και τότε τελευταίο podcast from outer space ή όπως τέλος πάντων τότε το λέγανε τελευταίο επεισόδιο πριν αλλάξει χρονιά τώρα έχουμε πάλι τελευταίο μου αρέσει θέλω έτσι θέλω να το νιώθετε ρε παιδί μου δηλαδή ότι ίσως να σας εγκαταλείψω που δεν θα το κάνω αλλά θέλω να το νιώθετε δηλαδή δεν θέλω να με θεωρείτε δεδομένο καταλαβαίνετε εντωμεταξύ αυτή τη στιγμή τα γυαλιά μου μου αρέσει γιατί είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο υπάρχει λίγο φως αυτή τη στιγμή στην κάμερα και καταλαβαίνετε τι γίνεται Γιατί αν βλέπετε αυτό το επεισόδιο μέρα έξω ξέρω εγώ με ήλιος και τα λοιπά Πρέπει να μην φαίνεται τίποτα Ένα κεφάλι και κάτι χέρια που εμφανίστηκαν τώρα Και τα γυαλιά μου που δίνουν το σήμα ότι υπάρχω ακόμα Καλοκαιρά και εγώ λοιπόν πέρασα Φίνα Ήμουνα στην Αθήνα Είμαι ο καλύτερος MC εκεί έξω το γνωρίζετε μέχρι σήμερα Αλλά πέρασα όπως ξέρετε πήγα στην Ιταλία τον Μάλιο Αλλά αυτό δεν έκανα κάτι άλλο

Κυριολεκτικά, παιδιά, να σας πω κάτι Αν εκεί έξω δεν έχετε πολλές άδειες Και δεν ξέρετε πώς θα περάσετε τις διακοπές σας Κάντε το τι έκανα εγώ Έπαιρνα μικρά τρίημερα και έκανα πράγματα Πήγα σε τόσες συναυλίες, έκανα κάτι μικρές εξορμήσεις Δηλαδή, και πέρασα καλά Δηλαδή, αν είστε σαν εμένα που δεν μπορεί κανείς να σας εγγυηθεί Πόσες άδειες μπορείτε να πάρετε αυτό είναι πολύ ωραίο γιατί όταν γυρνάς από τρία ημέρες στη δουλειά είναι απλά ωραίο δηλαδή είσαι πιο άνετος να τσακωθείς με τους πελάτες είναι πάντα πολύ πιο ωραίο οπότε για το δικό σας well-being που λένε όλες αυτές οι εταιρείες αυτή είναι η κατάλληλη λύση και να ακούτε άπφος φυσικά δηλαδή η αλήθεια είναι ότι μ' άρεσε γιατί τώρα με το προηγούμενο το επεισόδιο πολλοί από εσάς μου είπατε ότι είχατε πάει εκεί έξω διακοπάρες και είχατε βάλει να ακούσετε επεισόδιο και σκάγατε πάνω σε φανάρια και είχατε τέρμα τον ήχο και με ακούγατε να λέω ό,τι λέω και να λέει και ο Αντώνης ό,τι λέει και είτε ανεβάζατε παράθυρα είτε σας έπιανε πανικός

και ξέρετε κάτι, γι' αυτό χαίρομαι θέλω να μην είναι κάτι που νιώθετε πάρα πολύ αν δεν το μοιραστείτε με κόσμο αλλά να το μοιράζετε με κόσμο το άποψ αυτό θέλω να είναι στη ζωή σας και επίσης φυσικά να ευχαριστήσω και τον Αντώνη τον Κωνσταντάρα που ήρθε, είδατε στο προηγούμενο επεισόδιο ήρθε και κάναμε μαζί το επεισόδιο και κάναμε απίστευτο review του αγαπημένου μου cult horror έργου εκεί έξω του Κακού το Κακού είναι μια από τις πιο περίεργες ταινίες που αν τη δεις μεγάλος δεν θα την εκτιμήσεις αλλά αν την είχες δει μια φορά μικρός και την ξαναδείς μεγάλος κάπως βγάζει μια έγκλη είναι ίσως η καλύτερη αυγουστιάτικη ταινία για την Αθήνα γιατί δείχνει κάτι πλάνο που είναι η Αθήνα άδεια και νιώθεις ότι όντως είναι 15 Αύγουστος και κυκλοφορώ στην Αθήνα άλλο βγάλε τα ζόμπι έξω ξέρω κτλ ούτε τσίου ούτε φθινά τσιγάρα παιδιά το κακό γι'αυτό πάτε να ακούσετε το review θεωρώ ότι όλα αυτά τα review όταν τα κάνουμε δεν χρειάζεται να έχεις δει την ταινία νομίζω ότι και τα review τα ίδια μερικές φορές είναι πολύ καλά

Αλλά honestly απλά πηγαίνετε να δείτε και το κακό Είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες Τέλος πάντων οι οποίες κάπως Είναι τόσο κακές που είναι καλές ας πούμε Παν not intended Ωστόσο στο ένα μεγάλο νέο που έχουμε που δεν έχει γίνει και αντρές Στο προηγούμενο επεισόδιο Παιδιά τι κάνετε εκεί στη Sony Τι μαλακής κάτσετε και κάνετε Έχουμε τη μία το GTA 6 που έχει φάει Το τεράστιο το καραλίκ εκεί πέρα που έχουν βγει όλα στη φόρα Το οποίο πραγματικά έχω καταφέρει κάπως να μείνω εκτός και να μην δω τα spoilers γιατί κυριολεκτικά θέλω να απολαύσω το game. Αλλά εντάξει αργά ή γρήγορα νομίζω ότι όλοι μας θα πέσουμε μπροστά σε κάποιο gameplay βίντεο λικαρισμένο. Αλλά εσείς εκεί στη Sony γιατί αυτό με τα CD γιατί το κάνετε. Δηλαδή γιατί αφήνετε το Xbox να σας κάνει τόσο ξεφτύλα.

Τέλος πάντων είναι το μικρό μου παράπονο όχι τόσο προς το gaming αλλά γενικά στην κουλτούρα της κοινωνίας που πηγαίνουμε σιγά σιγά σαν κοινωνία, σαν ανθρωπότητα σαν πολιτισμός που νομίζω ότι έχουμε φτάσει στο σημείο που δεν μπορούμε να έχουμε τίποτα δικό μας δηλαδή αν σου κάνει ο άλλος ριβόου κλάισενς το παιχνίδι δεν μπορείς να το έχεις εσύ για σένα δηλαδή κάποτε ας πούμε αγοράζαμε CD για τη μουσική κάποτε αγοράζαμε βίντεο γκέιμς ας πούμε τα παίρναμε κανονικά, αντικειμενικά τώρα και δεν θα βγάλω την ουρά μου απ' έξω όλοι μας είμαστε λίγο πολύ digital first αλλά όταν το digital first σημαίνει όμως ότι αγοράζεις ένα κλειδί για να παίξεις το παιχνίδι και όχι το ίδιο το παιχνίδι είναι λίγο μαλακία και είναι λίγο μαλακία που γίνεται γενικά δηλαδή και με τις ταινίες και με τα video games και με τη μουσική που πραγματικά η μουσική είναι το τελευταίο που με πολύ απασχολεί γιατί νιώθω ότι ποτέ δεν θα χαθεί η μουσική αλλά στα video games ας πούμε ειδικά σε κάτι όπως μια κονσόλα που μπορεί να έχει ένα exclusive

το οποίο αύριο θα πούνε εξής κάτι, δεν μου αρέσει να το ξαναπαίξετε βλέπετε ας πούμε τις κονσόλες που κυκλοφορούν με το Silent Hills μέσα το demo του Silent Hills τέλος πάντων υπάρχει πρόβλημα γιατί δεν μπορείς να το έχεις εκείνη την περίπτωση και στην τελική άμα το κατέβασα γιατί να μπορώ να το κρατήσω δηλαδή θα ήταν σαν να έχεις πάρει ένα Playstation 2 magazine το 2005 και να είχε μέσα ένα gameplay trailer ας πούμε για κάποιο παιχνίδι Αλλά να έρθει ξαφνικά η Σόνη μέσα στο σπίτι σου να σε χαστουκίσει να σου πάρει τα χέρια και να φύγει Το χαστουκι δεν ξέρω γιατί Αλλά να σου πω κάτι Αφού έχουν το δικαίωμα να μπουν στο σπίτι σου μπορούν να σε χαστουκίσουν κιόλας Οπότε δεν είναι λίγο βλακή αυτό δεν είναι λίγο μαλακία Τέλος πάντων απλά ήθελα να βγάλω λίγο το παράπονο μου Σε άλλα νέα δυστυχώς σήμερα χάσαμε τον απίστευτο legend του κινηματογράφου Τιμ Κάρι και χθες χάσαμε την Τόλι Πάρτον δηλαδή πολύ ευχάριστες και μη προβληματικές φιγούρες του Hollywood αν θες

δηλαδή δεν νομίζω ότι έχω ακούσει ποτέ κάτι κακό για τον Τιμ Κάρι και κάτι για την Τόλι Πάρτον αν έχει συμβεί παιδιά δεν έφτασε ποτέ στα αυτιά μου και πραγματικά να σας πω κάτι χαίρομαι περισσότερο που είναι έτσι γιατί στην εποχή στην οποία όποιο celebrity δούμε μετά από λίγο καιρό τον βρίσκουμε είτε στα files κάποιου μεγάλου entrepreneur που έχει πεθάνει κάπως τώρα αν το έκανε μόνος ή αν το έκανε άλλοι δεν ξέρουμε αλλά όταν υπάρχει αυτό λοιπόν όταν υπάρχει τόσες κατήθρας με κάποιους οι οποίοι υιοθετούν πολύ κακές ιδέες και έχεις ας πούμε κάποιους εκεί έξω οι οποίοι πραγματικά δεν έκαναν ποτέ κάτι κακό και κυριολεκτικά ο Τιμ Κάρι νομίζω ότι είναι υπεύθυνος για το πως διαμορφώθηκε ο χόρορ κινηματογράφος τα επόμενα χρόνια είναι λίγο μαλακία οπότε ας αναπαυθεί η ψυχή τους και πραγματικά ευχαριστούμε για όσα μας δώσανε τόσα χρόνια. Πριν προχωρήσουμε και προς το main θέμα τέλος πάντων του επεισοδίου, να πω και κάτι honestly, απλά θέλω να σας κάνω λίγο ένα παράπονο. Γιατί δεν βαθμολογείτε το podcast

παιδιά. Γιατί δεν βάζετε μια βαθμολογία, γιατί δεν κάνετε ένα ένα, τέλος πάντων, γιατί δεν βάζετε αστεράκια δεν θέλω να μου βάλετε πενταστέρια δεν πρόκειται να κάτσω να σας κυνηγήσω να μου βάλετε πεντάστερο αλλά ρε παιδιά εσείς πρόσφατα φτάσαμε στους 1400 είπα στο προηγούμενο επεισόδιο 1400 μπερδεύτηκα εγώ είναι 1300 οι followers στο Spotify αλλά και πάλι 1300 και έχουμε 162 κριτικές δηλαδή δεν το βλέπετε εσείς γιατί δεν έχετε το Spotify for Podcasters και την εφαρμογή αλλά μου φαίνεται λίγο κάπως ρε παιδιά δηλαδή ξέρετε κάτι θέλω να ξέρω πως θα πάω γενικά και θέλω να το ακούσω από εσάς δηλαδή το Spotify δεν είναι όπως το YouTube που είναι πολύ πιο άμεση η επαφή εμείς λίγο στο Spotify δεν ξέρουμε τόσο ποιον έχουμε απέναντί μας που μας ακούει ξέρω ότι πολλές φορές δεν σας νοιάζει να βάλετε αλλά γεμίστε λίγο χαρά την καρδιά του γέρου σας του podcaster εδώ πέρα που κάνει την εκπομπή και μπείτε να δώσετε μια βαθμολογία να μας πείτε αφήστε και ένα σχόλιο να μάθω ποιοι είστε

να μάθω που είστε και τι κάνετε δεν υπάρχει δεν βγάζω λεφτά από αυτό δεν σας το ζητάω για να πάω να γίνω πλούσιος Παιδιά αλήθεια δεν υπάρχει Έλληνα σποτκάστερ που βγάζει λεφτά αυτή τη στιγμή Από το Spotify δεν υπάρχει Δεν έχουμε τρόπο Αλλά κυριολεκτικά όπως χτίζουμε αυτή την κοινότητα μεταξύ μας Θα ήθελα να ξέρω και ποιοι είμαστε γενικά Τέλος πάντων μετά την κρίνια μου Και μετά από όλο αυτό Για πάμε λοιπόν τώρα να μαζευτούμε γύρω από τη φωτιά Γιατί σήμερα παιδιά δεν θα έρθω ούτε να σας πω κάποια τρελή ιστορία δεν θα έρθω να πιάσω ένα ιστορικό γεγονός θα έρθω εδώ να μαζευτούμε γύρω από τη φωτιά και να διαβάσουμε τρελές ελληνικές ιστορίες που κάπως βρέθηκαν στο ίντερνετ από όλες τις γωνίες του υπερπέραντος κόσμος ο οποίος μοιράστηκε κάτι περίεργο που του έχει συμβεί οπότε πρακτικά και σε μικρή μετάφραση είναι όλη η δεύτερη πλευρά της εκπομπής που είναι το αν πιστεύετε ότι είχατε μια δύσκολη μέρα ακούστε αυτό αλλά σε ένα ολόκληρο επεισόδιο το επεισόδιο γι' αυτό θα το ονομάσω και κάτι τύπου potpourri

το οποίο potpourri δεν θα ήταν ωραίο να ήταν και κάποιο είδος ας πούμε ακρονίμια τύπου η αλήθεια είναι παιδιά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι με το potpourri αυτή τη στιγμή εκτός από το πρασίνι σε ο τραστόνιους δηλαδή δεν ξέρω pot το πουρί τι είναι δεν ξέρω τέλος πάντων εσείς θα το βρείτε αυτό οι μορφωμένοι εκεί έξω που μου γράφετε comments μόνο για να με διορθώσετε για κάτι ξέρω εγώ λογικά όλοι εσείς πανεπιστημιακά πτυχία πρέπει να έχετε οπότε δώστε μια απάντηση να μας διαλευκάνετε όλους το μυστήριο ξέρω εγώ για το τι είναι ποτπουρί. Αλλά η πραγματικότητα παιδιά είναι ότι σήμερα θα κάτσουμε και θα διαβάσουμε αυτές τις τέσσερις ιστορίες που έχω φέρει, να ακούσουμε λίγο τι πέρασαν οι συμπολίτες μας εδώ στην Ελλάδα και δεν ξέρω υποθέτω να βγάλουμε και ένα πόρισμα για το τι μπορεί να ήταν αυτό που έχουμε.

Προκειμένου να μην πεθάνω από το flashbang που θα ρίξω στον εαυτό μου έτσι και ανοίξω αυτή τη στιγμή τη σελίδα για να διαβάσω την πρώτη ιστορία αποφάσισα να τη γράψω απλά στο κινητό μου και να τη διαβάσω. Οπότε συγγνώμη λίγο που έχω αυτό το κόρδωμα του καμπούρι αλλά σας θορκίζομαι είναι απλά για να μπορώ να διαβάσω πιο εύκολα την ιστορία και να έχω το κινητό μου κάπου ας πούμε ώστε να κουμπάω τον αγκώνα μου πάνω στο γραφείο μου.

Γι' αυτό ετοιμαστείτε, καθίστε κάτω και δεν ξέρω, μ' αρέσει γιατί ακούγεται full Halloween το επεισόδιο, αλλά είμαστε μέσα στη μέση του καλοκαιριού. Δεν ξέρω, βάλτε τα marshmallow γύρω από τη φωτιά, ετοιμάστε το, δεν ξέρω. Αλλά πάντως, ετοιμαστείτε. Η ιστορία μας έχει ανέβει στο telescope.gr σαν μαρτυρία κάπου στο 2005 και έρχεται από τη σπηλιά του Νταβέλη.

γνωρίζετε τη σπηλιά του Νταβέλ τη γνωστή σπηλιά στην οποία ο Λίσταρχος Νταβέλ σκριβότανε κατά την εποχή στην οποία τον είχαν επικηρύξει και μετά έκοβε βολτίτσες και πήγαινε μέχρι το σπίτι της Δούκης της Πλακεντίας και έχουν ακουστεί πάρα πολλά ο Νέσλι αυτό νομίζω ότι είναι από μόνο τον επεισόδιο που πρέπει να κάνω κάποια στιγμή γιατί υπάρχει πάρα πολύ ζουμί αλλά κρατήσετε απλά τη σπηλιά του Νταβέλ Κλασικά, ποιους ξέρουμε από εκεί πέρα Δηλαδή αν η μνήμη σας πάει τώρα γρήγορα πίσω Σε ένα screenshot με την παιδική της ηλικία Σπιλιανταβέλ Ποιον θυμάστε μέσα Τον δημοσιογράφο Ράμπο και τον Χαρταβέλα Που κάνουν εκεί πέρα τις δημοσιογραφικές Τους τέλος πάντων έρευνες για το σημείο Οπότε η ιστορία λοιπόν που θα διαβάσω τώρα Έχει να κάνει με έναν τύπο Ο οποίος φαίνεται να έρθε σε επαφή Με τηλεοπτικό στούντιο το οποίο φαίνεται να έχει ανέβει πάνω για κάτι άγνωστο το οποίο δεν μπορεί να καταλάβει ο ίδιος ο άνθρωπος που γράφει την ιστορία τι είναι και το μοιράζεται μαζί μας για να δούμε.

Μία άλλη φορά πήγαμε τρία αυτοκίνητα. Ήμασταν περίπου 12 αγόρια. Ήταν καλοκαίρι και η ώρα ήταν κοντά στις 11 το βράδυ. Καθώς ανεβαίναμε τις στροφές κοντά στη διασταύρωση με το μοναστήρι ακούγονταν αραιά και που μέσα από όποια βλάθυση υπήρχε κάτι σαν CB. Φτάνοντας επάνω και ενώ δεν υπήρχε κανένα αυτοκίνητο μπροστά από τη σπηλιά ήταν παρκαρισμένη μια τεράστια γεννήτρια κόκκινη.

Από αυτή έφευγαν τριφασικά καλώδια τα οποία ήταν βιαστικά αποσυνδεδεμένα από τα άλλα που οδηγούσαν μέσα στη σπηλιά. Μέσα από τη σπηλιά ακούγονταν ψήθυροι και επικρατούσε σκοτάδι. Προφανώς κάποιους διακόψαμε από κάτι. Αποφασίσαμε να μην προχωρήσουμε. Μερικοί ήταν καινούργιοι στη σπηλιά και το χρειαστήκανε. Οπότε γυρίσαμε πίσω.

Εγώ όμως πήρα τηλέφωνο τον κύριο Μπαλάνο και του το ανέφερα. Και μάλιστα του ζήτησαν να ανέβει εκείνη τη στιγμή. Εκείνος μου είπε πως δεν είχε αυτοκίνητο και πως θα έκανε κάποιο τηλεφώνημα σε κάποιους γνωστούς του μήπως μάθαινε κάτι. Πράγματι, στη μετά από λίγο επικοινωνία μας με διαβεβαίωσε πως του είπανε πως η κυρία Έλλη Στάι έκανε γυρίσματα με την τότε εκπομπή της με τα μάτια της Έλλης με το θέμα της σπηλιάς Νταβέλη Εμένα μου έκανε εντύπωση που η γεννήτρια δεν έφερε κανένα χαρακτηριστικό σήμα τηλεοπτικού σταθμού ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό Από την άλλη, ολόκληρος το συνεργείο έκανε γυρίσματα και όταν πήγαμε δεν υπήρχε ούτε ένα βανάκι, ούτε ένα αυτοκίνητο.

Και γιατί είχαν κλείσει τα πάντα, τι κάνανε μέσα στη σπηλιά του σκοτάδι και γιατί ψιθυρίζανε, τι γυρνάγανε, ο Νταβέλις Βρυκόλακας. Τέλος πάντων, την επόμενη μέρα το πρωί, με έναν από τους φίλους που είχαμε πάει χθες στη σπηλιά αρχίσαμε να ανεβαίνουμε με ένα παπάκι για να δούμε τι έγινε με τη γεννήτρια. Στη μέση των στροφών έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση Μία Mercedes αραβικού τύπου Είναι πολύ πιο πλατιές από τις γερμανικές Έτσι σημειώνει τουλάχιστον ο πιτσιρικάς που γράφει την ιστορία Με φημέντζάμνια Ο οδηγός είχε κατεβασμένο το παράθυρό του περίπου μέχρι τη μέση και τον είδα Σίγουρα άραβας με λαμψός με μύτη Έτσι τύπου με λιτζάνα Και μαύρα γυαλιά Και φυσικά τι άλλο θα έχει από πίσω το αυτοκίνητο και όμως τη γεννήτρια πάνω σε ένα τρέιλερ.

Ποιος τηλεοπτικός σταθμός ή εταιρεία τηλεοπτικού σταθμού διαθέτει μερσεντές για να πηγαίνω φέρνει στα κατσάβραχα τεράστιες γεννήτριες. Ας μου πει κάποιος. Έπεισα τον φίλο μου να γυρίσει το μηχανάκι και να τον ακολουθήσουμε. Αλλά μετά από λίγο ο φίλος μου φοβήθηκε δυστυχώς ή ευτυχώς, πάλι καλά ευτυχώς θα πω και γυρίσαμε πάλι προς την πλατεία για να πάμε προς τη σπηλιά.

Όταν μπήκαμε μέσα, αντικρίσαμε τεράστια πανιά απλωμένα σχεδόν σε όλο το δάπεδο που απεικόνιζαν αραβικές πόλεις με μιναρέδες στο δε τελείωμα της σπηλιάς. Τι είναι ο μιναρέδες, ο μιναρές, τι είναι, τέλος πάντων δεν ξέρω. Υπήρχε μία πόρτα σαν από σκηνικό θεάτρου. Ρώτησα κάποιον που ασχολιόταν με μαγείες και μου είπε πως όλο αυτό ήταν μία επίκληση σε μια οντότητα για να περάσει τη δική μας διάσταση και πως η συγκεκριμένη τελετή ολοκληρώνεται σε τρεις ημέρες.

Δεν ξέρω αν ισχύει, απλά το αναφέρω. Και τέλος, όταν πήρα την Elistae, αν θυμάμαι καλά στο Mega ήταν τότε, και της ζήτησα να με συνδέσουν, το πήρα το τηλέφωνο στην εργάτη δάτης και με ρώτησε τι την ήθελα. Όταν τη ρώτησα αν θεωρήσα να κάνουν γυρίσματα με θέμα σπηλιά του ταβέλη, μου είπε πως δεν κάνουν κάτι τέτοιο και πως ούτε είχαν ποτέ σκοπό.

Βγάλετε τα συμπεράσματά σας και 600 από δίπλα θαυμαστικά. Λίγα λόγια λοιπόν για αυτό που διαβάσαμε τώρα. Καταρχάς, κυρία Ελιστάη, τι κάνετε πάνω στα βουνά? Τι δαιμόνια πάτε και καλείτε. Λοιπόν, πείτε μου τώρα αυτή τη στιγμή στο Μέγκα, τι σας έθιλα να κάνετε. Είναι ο λόγος αυτός για τον οποίο ήσασταν μοιάζετε πάντα τόσο νεαροί και όμορφοι.

Δηλαδή, θα ήθελα να μάθω. πηγαίνατε στις σπηλιές του Νταβέλη και κάνατε τέτοια σκηνικά λοιπόν εδώ όμως έρχομαι και ρωτάω το εξής εντάξει λογικά δεν ήτανε στούντιο του Μέγγα εφόσον δεν είχανε πάνω κάποια υπονομία του Μέγγα και αλήθεια είναι ότι εντάξει τον μπραντ πάντα το θες μπροστά για να ψηλοσπάει και ο κόσμος ας πούμε όταν οδηγάς ότι τύπου έχουμε δουλειά να κάνουμε από εκεί και στο εξής όμως τι συνέβη πραγματικά, τι είδαμε Εγώ να σας πω την αλήθεια μου δεν ξέρω, μου αρέσουν οι ιστορίες που έχουν να κάνουν με τη σπίτια Ταβέλη αλλά την ίδια στιγμή να σας πω κάτι με τον καιρό που έχω περάσει νιώθω ότι είμαι λίγο και πιο κοινικός κάθε φορά που διαβάζω μια τέτοια ιστορία όχι επειδή δεν θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάτι πάνω στη σπίτια Ταβέλη ή ακυρώνω τον κόσμο που έχει δει κάτι στη σπίτια Ταβέλη αλλά κυρίως γιατί είναι από αυτά τα σημεία τα οποία έχουμε και στην Αμερική που είναι ένα στοιχειωμένο σπίτι στη μέση του πουθενά ξέρουμε ότι δεν θα πάει ο απλός κόσμος να πάει να κοιτάξει

έτσι και η σπηλιά του Νταβέλη είναι σχετικά μακριά, δεν πας με τα μέσα δεν έχει μετρό απ' έξω για να πας οπότε όποιος πάει πρέπει να είναι λίγο αποφασισμένος που θα ανέβει πάνω που σημαίνει ότι εντάξει πολύ άνετα μπορώ εγώ να σου πω μια παπάντζα ότι την έζησα πάνω στην σπηλιά του Νταβέλη και να μου πεις ας πούμε ξέρω εγώ Α ναι πάμε τώρα να το δούμε Αλλά να είμαι σε φάση είναι πολύ μακριά τώρα δεν ψήνομαι να πάμε Όπως επίσης το ίδιο πιστεύω και για το στοιχειωμένο ξενοδοχείο στην Πάρνιθα Για πολλά πράγματα τα οποία έχουν δει Δηλαδή θέλω να πω δεν ακυρώνω την ύπαρξη του παραφυσικού σε αυτές τις περιπτώσεις Ξέρετε όμως ότι είμαι πολύ σκεπτικιστής Και αναρωτιόμαι πραγματικά τι μπορεί να έχουν δει οι άνθρωποι εκεί πέρα και όχι Παραφυσικό ή μη Ωστόσο μου άρεσε ο τρόπος που κύλησε η ιστορία που ο τύπος απλά αναγνώρισε τη Μερσέντα την Αραβική και είπε αυτός εδώ πέρα κάτι είπε από το πάνε να κάνει που στην τελική να πούμε και το άλλο ότι αν δεν ήθελες να σιποτάρουνε

γιατί είσαι ανοιχτό παράθυρο σε αυτή την περίπτωση Εγώ έτσι ρωτάω ρε παιδί μου για να ξέρουμε Εν τω μεταξύ δεν ξέρω τι πέφτει πιο γρήγορα σε αυτό το επεισόδιο το μουστάκι μου από τα πλάγια ή τα γυαλιά μου γιατί θα σας κλείψω ότι με τη ζέστη τα γυαλιά μου υποχωρούν κάθε 20 δευτερόλεπτα. Πείτε μου λοιπόν και εσείς στα comments, τι πιστεύετε.

Πιστεύετε πραγματικά ότι κάνει κάποια προσευχή στην οποία θέλει ένα τζιν να έρθει στην πραγματικότητα γιατί συνήθως από ό,τι ξέρω αυτές οι ιστορίες καταλήγουν με κάποιο τζιν στην αραβική τουλάχιστον παράδοση να εμφανίζεται. Ή περιμέναμε κάτι διαφορετικό. ή μήπως ήρθε κάτι διαφορετικό γιατί αυτή η ιστορία καταγράφηκε το 2005 δεν ξέρω μου και πότε συνέβη η αλήθεια είναι ότι αν κρίνω σωστά από το πότε ήταν η L-Size στο Mega πρέπει να είναι και πιο πίσω ίσως η ιστορία άρα μήπως ήρθε ότι ήταν μήπως γι'αυτό έχουμε τη δυστυχία που έχουμε σήμερα γιατί αν κάνουμε ένα γρήγορο υπολογισμό it fucking checks out παιδιά οπότε ναι, ο δαίμονας αν θέλει αν έχει έρθει, ας έρθει μια μέρα να ηχογραφίσου μαζί ένα επεισόδιο. Δηλαδή, έχω δεύτερο μικρόφωνο, έλα να βγάλουμε λίγο content.

Κάποιος, λοιπόν. Οπότε, μέχρι τώρα μετράτε τώρα το τραυστονιακό σχεσιοόμετρο ή δημοσιοσχεσίστικο θερμόμετρο ή όπως θέλετε πείτε το. Έχουμε μέχρι τώρα, θέλω Έλι Στάις στην επόμενη σεζόν στο podcast που θα πείτε πέραν και τον δαίμονα που καλέσανε πάνω στη σπηλιά τα βέλη. Αν θα έπρεπε να βαθμολογήσω αυτή την ιστορία παιδιά νομίζω ότι θα της δώσω ένα καθαρό 8 στα 10 για το ότι πιστεύαν αυτοί ότι ήταν κάτι τρελό και την ίδια στιγμή θα της δώσω ένα 3 στα 10 ότι η Έλλη Στάι μαζί με μια ομάδα από Άραβες ανεβήκαν πάνω στη σπήλια Νταβέλη και θέλανε να καλέσουν ένα τζιν ή οτιδήποτε τέλος πάντων από την Αραβική παράδοση Η δεύτερη μας ιστορία έρχεται από μια περίεργη περίοδο της Ελλάδας καθώς είναι την εποχή της επιστράτευσης του 1974 μετά την εισβολή στην Κύπρο.

Και η ιστορία μας πάει ως εξής. Το καλοκαίρι του 1974, εξαιτίας της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, έγινε επιστράτευση. Παρουσιάστηκα κάπου μεταξύ της Λαμίας και της Λάρισας, σε μια στρατιωτική μονάδα 600 περίπου ανδρών που δημιουργήθηκε από το μηδέν και επιτελέτω μόνο από επίστρατος και μερικούς μόνιμους αξιωματικούς. Ήταν μια μικρή στρατιωτική μονάδα για ειδικές αποστολές που την αποτελούσαν άνδρες από όλα τα όπλα και τα σώματα του στρατού.

Εγώ άνοικα στις ειδικές δυνάμεις. Η μονάδα αυτή δημιουργήθηκε την επόμενη της κήρυξης, της επιστράτευσης και διαλύθηκε μετά από 110 μέρες, τελευταία από όλες. Όλο το διάστημα αυτό ήμασταν συνεχώς εν κινήσει και στρατοπεδεύαμε μέσα σε κήτες στεγνών ποταμών, σε δασάκια, σε χαράδρες, με λίγα λόγια, οπουδήποτε μπορούσαν να αστερεωθούν οι ατομικές μας κοινές.

Τον Αύγουστο βρισκόμασταν στο νομό Καστοριάς, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Δυτικά της Καστοριάς υπάρχουν δύο χωριά, η Αγία Κυριακή και η Μεσοποταμία, που απέχουν μεταξύ τους 8 χιλιόμετρα. Ανάμεσα στα δύο χωριά βρήκαμε ένα πανέμορφο δασάκι που χωρίζεται στη μέση από έναν ποταμό, τον Αλιάκμονα Βόρεια του δάσους και πίσω από την Αγία Κυριακή υπάρχουν τρεις λόφοι Ο τρίτος λόφος σχηματίζει ένα βι στην κορυφή του Σε αυτό το βι υπήρχε πρασινάδα και δέντρα Στο δασάκι στρατόπεδο είχαμε φτιάξει διάφορες σκοπιές Η Βόρεια Σκοπιά έβλεπε κατευθείαν στους τρεις λόφους Το πρωί της 5ης 22 Αυγούστου άκουσα το σκοπό της προηγούμενης νύχτας στη Βόρεια Σκοπιά να λέει σε ένα πηγαδάκι, 10 ανδρών περίπου, για κάποιο φως που τον αναστάτωσε.

Του ζήτησα να μου πει το περιστατικό. Μου είπε λοιπόν ότι γύρω στις 12.30 με 1 το βράδυ είδε ξαφνικά ένα πολύ δυνατό φως να κινείται πάνω στον τρίτο λόφο, κοντά στο βή, να κάνει διάφορους ελιγμούς και στο τέλος να βρίσκεται στον ουρανό και να πετάει ανάμεσα στα άστρα. Ρωτώντας και άλλους δύο σκοπούς, έμαθα ότι και τις δύο προηγούμενες νύχτες, την ίδια ώρα, οι αντίστοιχοι σκοποί της Βόρειας Σκοπιάς είχαν δει το ίδιο δυνατό φως.

Κανείς δεν ανησύχησε, γιατί υπέθεταν ότι κάποια άλλη στρατιωτική μονάδα ίσως χρησιμοποίησε κάποιο δυνατό προβολέα. Επειδή δεν μου φάνηκε πιστική η ερμηνεία Στο αντίσκηνο έμενα μαζί με κάποιο φίλο μου Το Βασίλη Παπ που είχε σχετική γνώση Των θεμάτων κατόπιν διάφορων ενεργειών μου Τοποθετήθηκε σκοπός στην ύποπτη ώρα Στην Βόρεια Σκοπιά Παρασκευή 23.08.1974 Βεβαίως τον είχα προετοιμάσει κατάλληλα Μέσα από διάφορες συζητήσεις Ήθελα να έχω μια πιο σεφτή αντίληψη Του συμβάντος Την άλλη μέρα ο Βασίλης μου περιγράψε αρκετά ταραγμένος το φαινόμενο που είχαν δει και οι άλλοι τις προηγούμενες νύχτες.

Μου είπε ότι ένιωσε φόβο αλλά και αγωητεία. Μετά από αυτό μπήκα περίπου την επόμενη νύχτα, Σάββατο 24-8 του 1974. Από τις 12 το βράδυ βρίσκομαι στη βορεινή Σκοπιά και δεν μετακινούμε καθόλου. Έχω βάλει στη Σκοπιά ένα φίλο μου με ανοιχτό μυαλό και με πολύ πλούσια εγκυκλοπαιδειακή μόρφωση. Οι δύο μας δεν χάνουμε ούτε στιγμή από τα μάτια μας τους τρεις λόφους.

Πράγματι στις 12.30 το βράδυ εμφανίζεται ξαφνικά ένα στρογγυλό άσπρο πολύ δυνατό φως. Στην αρχή είναι ακίνητο στο β πάνω. Μετά από λίγα λεπτά αρχίζει να κινείται με αργές κινήσεις. Γυρίζει πίσω στο β και μένει ακίνητο. Ξαφνικά αρχίζει να κινείται με μεγάλη ταχύτητα προς την κορυφή του λόφου και βγαίνει πάνω από αυτόν. εωρείται πάνω από την κορυφή σε έναν ουρανό που είναι γεμάτος αστέρια.

Αφού μένει μερικά λεπτά ακίνητο στον ουρανό, αρχίζει να κινείται προς τα κάτω και να φαίνεται σαν να ακουμπάει την κορυφή του λόφου. Τότε, εντελώς ξαφνικά, τεινάζεται προς τα πάνω, ανεβαίνει στον ουρανό και διασπάται σε τέσσερα διαφορετικά στρογγυλά αντικείμενα. Τα μικρότερα αντικείμενα δεν είχαν το έντονο άσπρο φως που είχε το μεγάλο αντικείμενο.

και εκτός των άλλων ενάλλασαν τους χρωματισμούς τους. Κίτρινο, πράσινο, μπλε, μοβ και χόρευαν. Περνώντας το ένα πάνω από το άλλο ήταν ένα υπέροχο θέαμα μπορώ να πω. Στο μεταξύ είχαν έρθει και άλλοι άντρες από τα άλλα περίπολα και όλοι μαζί βλέπαμε αυτό το καταπληκτικό θέαμα. Ο καταπληκτικός χορός των τεσσάρων έγχρωπων σφαιρών κράτησε για περίπου 5 λεπτά.

μετά όλα τα αντικείμενα κατευθύνθηκαν και χάθηκαν στο βι του τρίτου λόφου. Το περιστατικό κράτησε γύρω στα 20 λεπτά. Οι περισσότεροι πανικοβλήθηκαν από αυτό το θέαμα την άλλη μέρα και σχημάτιζαν πηγαδάκια και συζητούσαν τρόπους για να αποφύγουν να εκτελέσουν υπηρεσία στην βορεινή σκοπιά. Συνέχιζαν όμως να θεωρούν πως θα πρόκειται για προβολής κάποιας άλλης θεωρητικής μονάδας.

Βρίσκοντας κάποια δικαιολογία πηγαίνω στην καστοριά που έδρευε η μεραρχία στην οποία ανήκαμε Ψάχνω και βρίσκονται δεν υπάρχει καμία άλλη θερμοκρατική μονάδα στην περιοχή Γυρίζω στο δάσος στρατόπεδο και μαζί με το βασίλη ξεκινάμε με τα πόδια Πάνο πλή για το λόφο όπου εμφανίζεται το αντικείμενο Είναι Κυριακή 25.08.1974 Πολύ νωρίς το απόγευμα μέχρι να φτάσουμε στο μέσο του τρίτου λόφου, εκεί που άρχισε το Β, πέρασε μια μισή ώρα.

Οι κορυφές των δέντρων δεν ήταν κομμένες ή καψαλισμένες. Μαύρα αποτυπώματα στο έδαφος δεν υπήρχαν, στενιωτικές εγκαταστάσεις δεν υπήρχαν, ούτε κάποιο κτίσμα, μόνο δέντρα και βράχη. Είχαμε αποφασίσει να φτάσουμε στην κορυφή του λόφου για να δούμε τι υπάρχει από πίσω. ενώ σε όλη τη διαδρομή δεν ανταλλάξαμε παρά ελάχιστες λέξεις κάποια στιγμή και ενώ είχαμε φτάσει στη βάση του Β καθόμαστε με την πλάτη προς το Β και κοιτώντας το στρατόπεδο που φαινόταν στο βάσος αρχίσαμε να συζητάμε τη θεωρία του Ντένικεν εντωμεταξύ ρε μαλάκα τι αθάνατος που είναι αυτός ο Έρικφον Ντένικεν μαλάκα ο άνθρωπος, δηλαδή το 1974 τον είχαμε εκεί πέρα εγώ τον έμαθα μετά από πάρα πολλά χρόνια που έβλεπα το Ancient Aliens Τι γίνεται με τον έρυκτο φίλο μας εκεί έξω Αυτό κράτησε γύρω στα 10 λεπτά Μετά σηκωνόμαστε και παίρνουμε τον δρόμο του γυρισμού Φτάνοντας στο στρατόπεδο οι άλλοι φίλοι μας που μας περιστρίγυριζαν και τους εξιστορούσαμε όλο αυτό το συμβάν Πανικοβάλλονται γιατί καταλαβαίνουν πως κάτι μας επηρέασε

Ότι κάτι άσκησε πάνω μας μια καταλητική επιρροή Καταλαβαίνω τι είχε συμβεί Όποτε πλησίαζα σε σωστό σημείο κάτι με αποθούσε από εκεί Γιατί και στο παρελθόν είχα παρόμοια εμπειρία όταν ερευνούσα μαζί με την ομάδα του ΓΑΜΑ Μπαλάνου την περιοχή της Πεντέλης το 1969 με το 1970. Την επόμενη Δευτέρα, 26 Ιογδό του 1974, πάλι νωρίς το απόγευμα, μαζί με δύο εθελοντές, ξεκινήσαμε με τζιπ αυτή τη φορά για τους λόφους.

Η διαδρομή είναι πολύ δύσκολη γιατί δεν υπάρχει δρόμος. Τελικά φτάνουμε κοντά στους πρόποδες. Από εκεί και μετά, ένας πίσω από τον άλλο, αρχίζουμε την ανάβαση. Φτάνουμε στην αρχή του βι, σημείο που είχαμε φτάσει και την προηγούμενη φορά Ανεβαίνουμε λίγο ακόμα για να έχουμε μια καλύτερη αρρωτότητα Και κοιτάμε μέσα στο βι για να δούμε τι έχει γίνει Βλέπουμε κάτι που μοιάζει με χαράδρα και στο κάτω μέρος καταλήγει σε κρατήρα Αποφασίζουμε να κατέβουμε στον κρατήρα και ξαφνικά αρχίζουμε οι τρεις να τρέχουν προς το τζιπ Σε χρόνο ρεκόρ βρισκόμαστε μέσα στο τζιπ και με ηλικιώδη ταχύτητα φτάνουμε στο στρατόπεδο.

Βλέποντας από το στρατόπεδο τη φοβερή σκόνη που είχαμε σηκώσει λόγω ταχύτητας, νόμιζαν ότι κάποιοι από εμάς μας κυνηγούσαν. Φτάνοντας στο στρατόπεδο, όλοι πέφτουν πάνω μας και μας ρωτούν ποιοι μας κυνηγούν. Εμείς τους κοιτάμε σαν χαζί, κοιταζόμαστε μεταξύ μας και το χάνουμε. Τώρα πια έχουμε συνέλθει. Μας κοιτούν περίεργα. Ένας αξιωματικός μουρμουρίζει μέσα από τα δόντια του.

Μέχρι να απολυθούμε τι έχουμε να δούμε ακόμα. Νιώθουμε και τρεις γελοί. Πεις μόνο, μαθαίνω ότι μπορεί ευθυνδιαστικά τις επόμενες μέρες να φύγουμε. Γι' αυτό πρέπει να αρχίσουμε να μαζεύουμε τα πράγματά μας. Δεν έχω χρόνο, γι' αυτό πρέπει να τελειώσω άμεσα με αυτό το θέμα. Αποφασίζω να ξαναπάω, αλλά αυτή τη φορά μόνος μου.

Την επόμενη Τρίτη στις 27.08.1974, την ίδια ώρα. Ξεκινάω με τον τζιπ μόνος μου αυτή τη φορά. Οι στενοί μου φίλοι δίνουν τα σταυρουδάκια και τα φιλαχτά τους που έχουν μαζί τους. Φτάνω στις πρόποδες των λόφων, αφήνω τον τζιπ και αρχίζω την ανάβαση. Φτάνω στην αρχή του βι και αποφασίζω να κατέβω από την πίσω πλευρά, στον κρατήρα που είχαμε δει την προηγούμενη φορά.

Ήταν σχετικά εύκολη η κάθοδος. Δεν είχε πολλές δυσκολίες. Φτάνω κάτω. Μετά συνειδητοποιώ ότι είμαι στο τζιπ και γυρίζω πίσω νιώθοντας απόλυτα ήρεμος. Μόλις φτάνω πέφτουν όλοι πάνω μου και με κατακλείσουν ερωτήσεις. Κοιτάω το ρολόι μου. Πάει πίσω 25 λεπτά. Ποτέ πριν δεν είχε παρουσιάσει πρόβλημα. Δεν θυμάμαι τίποτα. Έχω καινό μνήμης από τη στιγμή που κατέβηκα από τον κρατήρα μέχρι τη στιγμή που βρέθηκα στο τζιπ Τα αντικείμενα με τα φώτα δεν ξαναπαρουσιάστηκαν πια Μετά από δύο μέρες φύγαμε Τέλος Οκτωβρίου απολυόμαστε και γυρίζουμε στα σπίτια μας Το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου μου τηλεφωνεί ο φίλος μου ο Βασίλης Οπαπ από το Σρατόπεδο και μου λέει ότι ήταν ένας φίλος αστυνομικός του έδωσε δύο εισιτήρια για το θέατρο Ριάλτο που θεώρησε πως ήταν μια καλή ευκαιρία για να συναντηθούμε.

Χωρίς να ξέρουμε τι παίζει το θέατρο συμφωνούμε να συναντηθούμε το ίδιο απόγευμα έξω από την είσοδο του θέατρου. Τότε έμενα κοντά στο θέρμα της πατησίων. Παίρνω το τρόλει για να πάω στην Κυψέλη. Κοντά στην πλατεία Κολιάτσου το τρόλει συγκρούστηκε με ένα ταξί και εγώ που ήμουν όρθιος γλύτωσα από κάποιο σοβαρό χτύπημα ως εκθαύματος.

Κατεβαίνω και συνεχίζω με τα πόδια. Κοντά στην πλατεία Αμερικής. Καθώς περπατώ στο πεζοδρόμιο από τη μεριά που είναι το ρεύμα των αυτοκινήτων προς Πατήσια, βλέπω ένα ταξί να ξεφεύγει από το δρόμο και να πέφτει μπροστά σε μια κολόνα, σε μια πρόσταση από μένα δύο μέτρων. φανερά ταραγμένος συνεχίζω για την κυψέλη περπατούντας στον ίδιο πάντα πεζόδρομο φτάνοντας δίπλα στον κινηματογράφο αελό πήφτη μπροστά μου ένα τζάμι από τη διπλανή πολυκατοικία όλοι μου λένε πόσο τυχερός είμαι που γλίτωσα φτάνω έξω από το θέατρο με καθυστέρηση μόνο 15 λεπτά ο Βασίλης έφτασε 15 λεπτά μετά από μένα μου εξηγεί ότι από το βύρο αναπομένη που πήρε ταξί, το οποίο συγκρούστηκε με ένα γιο ταχύ πέφτοντας στην πόρτα του συνοδηγού, ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα. Παίρνει άλλο ταξί το οποίο τον άφησε κοντά στο θέατρο επί της οδού πατησιών, συνεχίζει με τα πόδια και ανεβαίνοντας την οδό και ψέλις, πέφτει μέσα σε ένα χαντάκι με νερά γινόντουσαν έργα, σε παρένθεση Συνεχίζει με τα πόδια και ανεβαίνοντας

να δω και Φσέλις πέφτει μέσα σε ένα χαντάκι με νερά. Το είπαμε αυτό. Έρχεται τελικά στη συνάντηση λασπωμένος. Τον αφηγούμε την περιπέτειά μου και αναρωτιόμαστε αν θα έπρεπε να μπούμε στο θέατρο ή όχι. Τελικά μπαίνουμε μέσα. Μηδενική ανοχή για τον κόσμο ο οποίος κινδυνεύει αυτή τη στιγμή. Από το πρόγραμμα βλέπουμε ότι παίζονταν ο Πλούτος στο αριθοφάνι με το Σταύρο Ξενίδη.

Σε κάποια φάση του έργου, ο Ξενίδης κάθεται στη ρίζα κάποιου δέντρου κρατώντας στην αγκαλιά του ένα παιδί και φιλοσοφία για τη ζωή του Ωχ παιδιά, θα τον χάσουμε κατά τη μορφή του Ξενίδη Είναι νύχτα και βλέποντας τα αστέρια, ο μικρός προσέχει ένα φωτεινό αντικείμενο που περνάει στον τρανό από μπροστά μας Τότε ο μικρός ρωτάει τι ήταν αυτό που είδε Ο Ξενίδης του λέει, είναι άνθρωποι από άλλους κόσμους Αυτόματα ανταλλάσσουμε ματιές με τον Βασίλη Στο διάλειμμα προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη από αυτά που μας έχουν συμβεί Συμφωνούμε ότι δεν πρέπει να ξανασυναντηθούμε Και σε παρένθεση λέει Ορισμένες φορές ο αναζητητής έρχεται αντιμέτωπος με τρομερές υπτώσεις Που κατά πάσα πιθανότητα δεν αποτελούν τυχαία γεγονότα Παιδιά Ξέρετε κάτι λοιπόν, λοιπόν, επειδή δεν γελάω για να ακυρώσω την ιστορία αλλά να σας πω κάτι τι ήταν εκείνη τη μέρα τι έγινε ο Μητσοτάκης τους ευλόγησε λοιπόν ακούστε τώρα μέχρι ένα μέρος της ιστορίας μου θυμίζει πάρα πολύ μια ιστορία που είχε βγει

το 2006 για κάτι τύπος που είχαν πάει να εξερευνήσουν την Ανταρτική και όταν πλησιάζανε κοντά σε κάτι τεράστια τέλος πάντων έτσι σαν πυργάκια τα οποία ήταν κάπου στην Ανταρτική κατευθείαν τους έπιανε όλους ασθένεια και θέλανε να φύγουν από το χώρο επηγόντως χωρίς να ξέρουν για ποιο λόγο απλά φεύγανε δηλαδή εντελώς αρρώστηναν χωρίς κάποια τρελή ραδιανέργεια στο χώρο χωρίς τίποτα απλά αρρωσταίναν και είχαν ανάγκη να φύγουν οπότε μέχρι εδώ καλά μάλλον κάποιο ένστικτο ότως δούλεψε και απλά φεύγανε τρέχοντας.

Από κει στ' εξής. Λοιπόν, έχω ακούσει για εξωγήνους που απαγάγουν. Έχω ακούσει για εξωγήνους που κλέβουν ταυτότητες και ζουν ανάμεσά μας. Έχω ακούσει για skinwalkers. Έχω ακούσει για τόσα πράγματα. Για εξωγήνους Μητσοτάκηδες. Πρώτη φορά ακούω αυτή τη ζωή μου, παιδιά. Για εξωγήνους Γιώργους Χάρους. Που σε πιάνουνε και σε κατεμιάζουνε τόσο που όταν πας να συναντηθείς με το φίλο σου κινδυνεύει όλος ο πλανήτης.

Εμένα η μεγάλη μου απορία είναι αφού βρεθήκαν αυτοί, γιατί δεν συνέχισαν τα γεγονότα. Γιατί αν κρίνω από την κατεμιά που είχανε έπρεπε το θέατρο να είχε καεί παιδιά. Έπρεπε να είχαν πεθάνει όλοι μέσα. Δηλαδή ο Ξενίδης νομίζω ότι θα έπρεπε να ευχαριστεί αυτός που ζει ακόμα μετά από αυτό το σκηνικό. Λοιπόν βιβλιογραφικά αυτή η ιστορία μας έρχεται συγκεκριμένα Από το βλίο UFO Φάκελος Ελλάδα Του Μάκη Ποδωτά Το οποίο είχε βγάλει οι εκδόσεις εσωτρών Την έχουμε ξανακούσει τη συγκεκριμένη Εκδοτική φίρμα Αυτό δίνει ένα περισσότερο credibility στην ιστορία Αλλά όλη η υπόλοιπη ιστορία παιδιά Είναι λίγο γαμισέτα Λοιπόν αν θα την μαθμολογήσω Θα δώσω 10 στα 10 γιατί ασκέδασα Ήταν μεγάλη ιστορία η αλήθεια είναι Γι' αυτό κιόλας και τις κράτησα αυτές για τώρα που έχουμε την εκπομπή Γιατί δεν ήθελα πολύ μεγάλες ιστορίες για τέλος επεισοδίων συνήθως Οπότε σήμερα είναι και η ευκαιρία σας Διασκέδασα πάρα πολύ Απ' την άλλη τώρα τι πιστεύω και τι δεν πιστεύω Πιστεύω ότι κάποιοι φαντάροι έχουν δει κάτι στον ουρανό

Φυσικά, έχω ξανακούσει περίεργες ιστορίες Θυμάμαι μια πολύ συγκεκριμένη ιστορία που την είχα διαβάσει αν δεν κάνω λάθος το παρανόρμα πριν πολλά χρόνια με φαντάρους οι οποίοι ήταν σε σκοπιά και ένα UFO φάνηκε να περνάει από πάνω τους και σαν να τους κυνηγούσε και αυτοί τρέχανε πανικόβλητοι πίσω στο διοικητήριο τέλος πάντων να ενημερώσουν τους πάντες.

Οπότε έχω ξανακούσει φανταρικές ιστορίες για εξωγήνους. Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω κάτι τέτοιο. Επίσης το όλο διήγημα για εξωγήνους τέλος πάντων πάνω σε βουνά και σε τέτοια σκηνικά και να διασπάτε τέλος πάντων το διαστημόπλαιο και να βγαίνουν μικρότερα διαστημόπλαιο από μέσα επίσης το έχω ακούσει πολλές φορές οπότε δεν μου κάνει πάρα πολύ εντύπωση. Απλά η συγκεκριμένη ιστορία έχει δεν ξέρω είναι λίγο δεν θέλω να πω γκούφι για να κάνω για να επιτεθώ με το έργο του κύριου ο οποίος έχει γράψει την ιστορία αλλά είναι σίγουρα λίγο αστεία χωρίς να πω κάτι κακό αυτή τη στιγμή Πάντως, αν την πιστεύω ή όχι, παιδιά, μετά από όλο αυτό ξεκινάει δυνατά, θα έλεγα ένα 7-8, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα δώσω ένα 4 στα 10 καθαρά, γιατί εδώ πέρα μιλάμε για μια σειρά από ατυχή γεγονότα, δηλαδή δεν υπήρχε αυτό το πράγμα.

Αν ζει ακόμα, εκ θαύματος ο συγκεκριμένος κύριος και ο κύριος Βασίλης Παπ να μας ενημερώσουν. Να έρθετε και εσείς για καλεσμένη, παιδιά. Θέλω και τους άλλους δύο, λοιπόν. τώρα μετράμε εδώ πέρα το δημοσιοσχεσόμετρο που έχω εγώ αυτή τη στιγμή θέλει άλλους δύο καλεσμένους λοιπόν τον κύριο Παπ και τον κύριο που γράψει την ιστορία τέσσερα άτομα ναι έχω τέσσερα δάχτυλα από εδώ μην αρχίσετε από εδώ πέρα θα σας κοιτάει ο Θεός και σας κρίνει για αυτά που λέτε η επόμενή μας καταγραφή φαίνεται να έρχεται από το 2024 ή τουλάχιστον τότε καταγράφηκε και η πηγή της φαίνεται να είναι το Espresso News Για να δούμε λοιπόν τι έχουμε να κάνουμε για τη Βίλα Φάντασμα.

Η Βίλα Φάντασμα που εγκαταλείφθηκε στη φθορά του χρόνου αφέθηκε στα χέρια των πιστών του Εωσφόρου που έφτασε στο σημείο όπως μαρτυρά η αναδριαστική φωτογραφία που δημοσίευε η Εσπρέσο να κρεμάσουν καπάκι φέρετρου πάνω από το παρατημένο τζάκι προκειμένου να είναι μέρος του σατανικού τελετουργικού προς τον άρχοντα του σκότους.

Οι σκηνές και εικόνες που μοιάζουν να ξεπηδούν από ταινία τρόμου λαμβάνουν χώρα σε έπαυλη φάντασμα με υπέροχη θέα τον υβροδιότοπο της Βραυρώνας. Ή Βραυρώνας, δεν ξέρω παιδιά. Βραυρώνας μάλλον πρέπει να είναι γιατί είναι με ύψιλο γράφεται. Μ' αρέσει γιατί ωστόσο είναι σαν να το γράφει ένας real estate agent ότι με υπέροχη θέα.

δηλαδή σατανόσπιτο αλλά έχετε, είναι ευάερο, είναι ευήλιο και μπορείτε να βλέπετε έξω μια χαρά υπέροχη θέα των ισροβιώτωπων της Βραβρόνας το εσωτερικό της κρύβει ανατριχιαστικά μυστικά με πρωταγωνιστές που δοξάζουν τον σατανά ανάμεσα σε κεριά σπασμένα γυαλιά, τσακισμένα έπιπλα και κομματιασμένες σημειώσεις με ακάλυπτες φράσεις η βίλα χτίστηκε επί δικτατορίας στις αρχές 70 και σήμερα έχει εξελιχθεί σε τόπο λατρείας του διαβόλου, όπως μαρτυρούν τα ανατριχιαστικά ευρήματα.

Μ' αρέσει γιατί λέει ωστόσο, ανάμεσα στα κεριά σπασμένα γυαλιά, τσακισμένα έπιπλα και κομματιασμένο σημείος με ακατάληπτες φράσεις. Αυτό ακούγεται σαν εμένα όταν σπούδαζα παιδιά, που ακατάληπτες φράσεις μέσα μπορεί να έβριζα ξέρω εγώ σε τίποτα γραπτά μου και κάτι τέτοια στην πληροφορική γιατί δεν μπορούσα στον πρόγραμμα της μόνο να γράψω. Τέλος πάντων.

Οπότε ακούγεται λίγο γενικά σαν το δωμάτιό μου κάποια στιγμή. Τα κεριά δεν ξέρω που τα βρήκα αλλά θα μπορούσε. Ποιος τη βρήκε. Της τυχεωμένη ύπαρξή της αποκάλυψε ο Αδιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Μαρκόπουλου Γιάννης Αιδινιώτης με τον βετεράνο μποξέρ της ομάδας του Παναθηναϊκού να ανεβάζει βίντεο στα social media από το εσωτερικό της έπαυλης σχολιάζοντας το είδαμε και αυτό, το στοιχειωμένο σπίτι το επισκέπτονται οι σατανιστές.

Ήμαρτον κύριε τι άλλο θα δούμε. Έχουμε και σατανιστές. Αλλά το πιο φοβερό είναι πως έχουμε και νεκρόκασα για να μην σας πω έχω δει και μάγισσα εδώ στην περιοχή ενώντας. Να κάνει τα δικά της. Η κακία των ανθρώπων δεν περιγράφεται. Μοχθηρή αφθόνος έχει φαντάσματα. Τα φαντάσματα είναι αυτοί οι άνθρωποι με αυτά που κάνουν.

Όλο αυτό γράφει ο συγκεκριμένος κύριος αντιδήμαρχος και δεν ξέρω, εντωμεταξύ λέει αντιδήμαρχος πολιτικής προστασίας, δεν ξέρω πώς δουλεύει αυτό. Αλλά τόσο πάντων του Μαρκόπουλου πανάθα ο λέ. Οι λάτρεις των δυνάμεων του σκότους προφανώς νιώθουν οχυρωμένοι για να κάνουν ανενόχλητοι τις θελετές τους εκεί αφού η δίλα βρίσκεται σε παρατηρητήριο για τους απροκάλυπτους επισκέπτες που θα θελήσουν να πέσουν κατά λάθος πάνω τους.

Το μυστικό τοπίο από ιδηλιακό γίνεται τρομακτικό, ειδικά στη μεγαλύτερη πανσέλινο του έτους, εκεί που γίνονται όλα. Τότε κάποιοι με τις σκοτεινές τους συνήθειες προσπαθούν να αναστήσουν τον σατανά που τον κατονομάζουν και ως εκπεσόντα άγγελο. Τα στόματα ανοίγουν και ορισμένοι υπενθυμίζουν πως σε τέτοιες σατανικές ομάδες πρέπει να έχει πέσει θύμα και ο 19χρονος φοιτητής που βρέθηκε επαγχωνισμένος στα διπλανά σπάτα, μέσα στο δωμάτιο του σπιτιού όπου έμενε με την οικογένειά του, το μεσημέρι της 5ης 16 Ιουλίου του 2022.

Στα χαρτιά του νεαρού είχαν βρεθεί σημειώσεις με εκκλήσεις στην Πανσέλινο και ακατανόητα λόγια για το ξόρκι της κατασκόπευσης. Με αυτά τα σύμβολα, το στοιχειωμένο σπίτι της Βραβρόνας δείχνει να περιλαμβάνει την πρακτική της μαγείας μια μορφή της τελετουργικής πρακτικής στον σατανισμό που ψευδεπίγραφα ονομάζονται ψυχοδραματική κάθαρση και σκοπό να εστιάσουν στην συναισθηματική ενέργεια κάποιου για ένα συγκεκριμένο και πανούργο σκοπό.

Οι μοιημένοι όμως με τη χειραγώγηση επιδιώκουν κυρίως τη μεταστροφή ενός ευάλωτου ατόμου σε πιθυνίο όργανο τους. Πιθυνίο, τι είναι το πιθυνίο όργανο, τέλος πάντων. Έτοιμο να θυσιαστεί στις πιο σκοτεινές δυνάμεις. Μάλλον πρέπει να είναι τύπου σαν ακριβή σε λάμπου που λέμε. Ο υδροβιότοπος της βραβρώνας εκτενείται σε έκταση 450 θρεμάτων περίπου.

βρέχεται από το γλυκό νερό του Ερασινού ποταμού και υπάγεται στο δίκτυο Natura. Στην Ορτιθοπανίδα υπάρχουν γεράκια και φυδαϊτοί αφού η παιδιάδα αποτελεί καταφύγιο για μεταναστευτικά πουλιά. Ο ευαίσθητος βιότοπος εξαιτίας αυτής της έντονης ανθρώπισης παρουσίας τώρα αποκτά και άλλη διάσταση. Άκρος υπηκίνδυνη. Εδώ παιδιά θα σας πω το εξής μπορούμε να γελάμε και να λέμε όσα θέλουμε και συμφωνώ για πολλά από αυτά μπορούμε να γελάμε εδώ πέρα δεν μιλάμε για μια ιστορία τύπου κλασική ιστορία πέτυχα μπροστά μου εξωγήνους πέτυχα φαντάσματα αλλά νομίζω ότι είναι μια πολύ σοβαρή φάση στην οποία μπορούμε να συζητήσουμε και λίγο επειδή ξέρω ότι πολλοί εκεί έξω θέλετε να νιώσετε ότι είστε οι επόμενοι μεγάλοι ερευνητές του παραφυσικού μετά του Χαρταβέλα θέλω να προσέχετε όταν πηγαίνετε σε μέρη και διάφορα τέτοια σκηνικά. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι παίζετε. Ειδικά σε απομονωμένα σπίτια και σε τέτοια σκηνικά.

Εννοείται προφανώς προσέχτε με την μπλέκερ και με τι κάνετε και ποια συνάφια προσεγγίζετε. Δεν δαιμονοποιώ κανέναν εκεί έξω αυτή τη στιγμή. Δεν είμαι από αυτούς τους τύπους ο οποίος θα γυρίσει να πει σπόνς του σατανά και κάντε και προσευχηθείτε κτλ. Αλλά οι περίεργες παρέες προκαλούν περίεργες φάσεις. Απλά αυτό θα πω Δηλαδή στα 30 μου χρόνια που ζω σε αυτό το πλανήτη Σίγουρα ωστόσο ψιλοανατρίχιασα με όσα έλεγε μέσα Γιατί η αλήθεια είναι ότι παιδιά ζούμε σε μια χώρα Στην οποία ζήσαμε σατανιστές Ζήσαμε σκηνικό το οποίο σόκαρε όλο το πανελλήνιο Το θυμάμαστε όλοι μας Το σκηνικό των σατανιστών της Παλίνης Οπότε δεν ενδιαφέρει πάρα πολύ Μια τέτοια φάση Βέβαια δεν ξέρεις από την ώρα που δεν έχει ακουστεί κάποια δολοφονία ας πούμε ή κάτι τέτοιο ποτέ δεν γνωρίζεις αλλά μάθαμε ας πούμε και για τον αποχωνισμό εκείνου του νέου που θυμάμαι το είχα δει νομίζω στο Αλήθειες με τη Ζήνα σε κάποια τέτοια εκπομπή θυμάμαι που είχε βγει κάποιο συγγενής του και είχε μιλήσει το οποίο πραγματικά

είναι και λίγο ρε παιδί μου στενάχωρο και προφανώς όταν μπλέκεται η ανθρώπινη ζωή η ίδια στη μέση είναι λίγο περίεργο δεν ξέρω αν θέλω να βαθμολογήσω βαθμολογήσω αυτή την ιστορία σίγουρα 10 στα 10 ανατριχιαστικό αλλά σίγουρα 1 στα 10 vibe μην μπλέκετε με μαλακίες παρακαλώ δηλαδή μην μπλέκετε με πράγματα με τα οποία δεν μπορείτε να τα διαχειριστείτε και σίγουρα προσέξτε εκεί έξω ποτέ δεν ξέρετε δεν είναι όλοι έξω για το καλό σας δεν είναι όλοι εκεί έξω με τον ίδιο ενθουσιασμό για εσάς η επόμενη μας ιστορία έρχεται από το forumstevos.com στο οποίο κάποιος έχει γράψει με γκρίκλισ Παναγία μου bear with me θα πρέπει να το διαβάσω live αυτό το πράγμα θα με δείτε να χάνω μέρος της ώρας της μου live εδώ πέρα στην κάμερα οπότε ετοιμαστείτε ήμουν στη Λέρο και είχα πάει ένα Σαββατοκύριακο να δω τον αδερφό μου που ήταν φαντάρος εκεί ήταν Σάββατο βράδυ όταν με πήρε τηλέφωνο και μου είπε να ετοιμαστώ γιατί όλη η παρέα από το στρατό ήταν για καφέ στην Αγία Μαρίνα

έτσι και εγώ ετοιμάθηκα και πήγα και τους βρήκα καθώς περνούσαμε μια χαρά όπως καλή ώρα τώρα ένα από τα παιδιά έφερε το θέμα φαντασμάτων και πνευμάτων κούλου που να σημειώσω ότι ο συγκεκριμένος είναι και το έχει δηλώσει και δημόσια λάτρευτος διαβόλου τώρα δεν ξέρω για ποιον ακριβώς το λέει αλλά μάλλον για τον αδερφό του για κάποιον φίλο του αδερφού του δεν ξέρω καθώς ανοίξαμε ωραίο θέμα ο καθένας άρχισε να λέει τις προσωπικές του εμπειρίες αλλά και ιστορίες που είχαν ακουστεί κατά καιρούς από στόμα σε στόμα.

Σε κάποια φάση όταν ο Αστωνπούμε Κώστας τον προανέφερα παραπάνω απλά έβαλα ένα τυχαίο όνομα πήρε το λόγο και έλεγε προσωπικές του εμπειρίες ως λάθη του διαβόλου ειλικρινά αντρεχιαστικές. Καθώς μας περιέγραφε είπε ότι κάθε βράδυ όπως εμείς προσευχόμαστε στο Θεό και έχουμε τη λεγόμενη επικοινωνία μαζί του, έτσι και εκείνος και οι όμοιοι του με αυτόν κάθε βράδυ επικοινωνούν με διάφορα πνεύματα.

Ε τότε και ενώ όλοι είχαμε σοκαριστεί, ο ένας από την παρέα άρχισε να τον κορευεύει και να τον ηρωνεύεται. Ότι και καλά όλα αυτά τα ψέματα και μαλακίες. Ε τότε μας έκανε ο Κώστας μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση. Ακριβώς απέναντι από το καφετήριο που καθόμασταν υπήρχε ένα νεκροταφείο. εκείνος λοιπόν ήταν διαθέσιμος να μας αποδείξει ότι μας έλεγε και συγκεκριμένα είπε ότι θα πάμε όλοι εντελώς τυχαία ήμασταν και 6 άτομα ε βέβαια γιατί αν είναι 5 άτομα ξέρεις δεν εμφανίζονται στα 6 άτομα λέει ο διάολος λέει πάμε όλοι μαζί σε έναν τάφο και θα σας αποδείξω ότι δεν πιστεύετε έτσι και έγινε πήγαμε κάτσαμε γύρω και τα 6 άτομα από έναν τάφο και ενώ αυτός ήταν έτοιμος να αρχίσει μας είπε να ενώσουμε όλοι τα χέρια μας και απλά μας προειδοποίησε πως ό,τι και να δούμε, ό,τι και να νιώσουμε και γενικά ό,τι και να γίνει, να μην τολμήσουμε να σπάσουμε την αλυσίδα και επομένως να μην αφήσουμε τα χέρια να σπάσουν το δέσιμο έξι ατόμων.

Αλλιώς θα συμβούν φοβερά πράγματα. Όλοι συμφωνήσαμε λοιπόν και έτσι άρχισε αυτός να ψάλλει κάτι δικές του προσευχές σε άλλη γλώσσα. Ενώ πέρασε κανένα τέταρτο ακούγοντας μόνο τον μπλαμπλά του σε μια ακαταλαβίστηκε γλώσσα σε κάποια φάση άρχισε να εμφανίζεται από την επιφάνεια του τάφου μια μαύρη φιγούρα. Περπατούσε γύρω γύρω από τον κύκλο μας και μάλιστα ήταν απέξω από τον κύκλο.

Σταματούσε σε κάθε ένα άτομο για περίπου 10 δευτερόλεπτα. Ήταν τόσο σκοτεινή φιγούρα. Και μέσα από την κουκούλα μπορούσε καθένας να δει ότι φώτιζε ένα αειδιαστικό πρόσωπο αλλά δεν φαινόταν καθαρά. Έτσι όπως έλεγχε το κάθε άτομο, ο άλλος συνέχιζε να ψάλλει, αλλά όλο και πιο έντονα. Όσο δυνάμωνε η ένταση της φωνής του, τόσο είχε αρχίσει και η φιγούρα να ενοχλεί περισσότερο τον κάθε έναν από εμάς, προσπαθώντας να μας κάνει να σπάσουμε την αλυσίδα.

Έτσι όπως άρχισε να μας ενοχλεί, σταμάτησε στο παιδί που ηρωνεύτηκε και κοροϊδεύε τον Κώστα. Από ό,τι θυμάμαι κάτι του ψιθύρισε ταυτί και τον είχε κάνει να φαίνεται άσπρο σαν το πανί Τρομοκρατημένος μετά από αρκετή ώρα ξαφνικά τον έπιασαν σπασμί και άρχισε να κλαίει και να φωνάζει Λες και κάποιος τον σκότωσε και έλεγε σε παρακαλώ άφησε με ήσυχο δεν αντέχω άλλο τέτοιο πόνο Εμείς προσπαθούσαμε να τον ηρεμήσουμε και ενώ ήταν έτοιμος να σπάσει την αλυσίδα από την τρομάρα του τότε ο Κώστας σταμάτησε να ψάλλει και ξαφνίστηκαν όλα.

Εγώ περιτώ να σας πω ότι έκανα ένα μήνα να συνέλθω από αυτό το σοκ γιατί ήμουν και μικρή. Ο αδερφός μου πια δεν πατάει στην ακροταφεία, ούτε ζωγραφιστά, δεν θέλει να τα βλέπει. Ο Κώστας πέθανε πέρυσι από καρκίνο σε όλο του το σώμα και ήταν 25 χρονών και το παιδί που τον κοροϊδεύε εκείνη τη βραδιά είναι σε ένα ψυχιατρίο στην Αθήνα εδώ και τέσσερα χρόνια.

μια φράση λέει συνέχεια σε παρακαλώ άφησε με ήσυχο δεν αντέχω άλλο τόσο πόνο οι υπόλοιποι δύο της παρέας απλά είναι ακόμα σοκαρισμένοι ακόμα και τώρα που τα έγραφα ανατρίχασα και πιστεύω στο ότι υπάρχει αυτή η λεγόμενη επικοινωνία με το διάβολο πνεύματα φαντάσματα κλπ αυτό μάλιστα αυτό 10 στα 10 παιδιά είναι ιστοριάρα την απόλαυσα μου θύμισε ακριβώς τις ιστορίες που πραγματικά έψαχνα φτιάχνοντας αυτό το podcast Αυτό όταν πρώτο ξεκίνησα με αυτό το podcast ήθελα να βρίσκω τέτοιες ιστορίες.

Τέτοιες obscure μικρές ιστορίες οι οποίες βρίσκουμε στο ίντερνετ σαν μαρτυρίες για φαντάσματα, εξωγήνους κτλ. Γενικά πάσχουμε και δεν έχουμε τέτοιες ιστορίες πλέον. Η αλήθεια είναι ότι λόγω της εξέλιξης του ίντερνετ, λίγο το ότι ο κόσμος σταμάτησε τόσο να πιστεύει στα παρανόρμαλ, λίγο το ότι κι εμείς σαν κοινωνία λίγο προχωρήσαμε παρακάτω, δεν τα πετυχαίνουμε αλλά αυτό το vibe μου άρεσε πάρα πολύ πιστεύω την ιστορία, εννοείται πως όχι δεν πιστεύω καν οτιδήποτε από αυτά που λέει η ιστορία μου θυμίζει πάρα πολύ ό,τι ιστορία έχω διαβάσει στο ίντερνετ κατά καιρούς, ας πούμε ότι κοίταξε πίσω ο άλλος και είδε το διάβολο και δεν ξαναμίλησε ποτέ και τέτοια σκηνικά, αλλά βλέπετε τον ενθουσιασμό μου μου άρεσε πάρα πολύ η όλη φάση ότι πήγε στο νησί και πέτυχε τον αδερφό της που ήταν εφαντάρος και την γνώρισε έναν τύπο ο οποίος ήταν σατανιστής γιατί αυτό μου θυμίζει μια ιστορία η οποία μου έχουν διηγηθεί, μου είχε πει ένας φίλος μου ο Δημήτρης ο οποίος είναι από τους Κουνάβους

που ο αδερφός του όταν ήταν εφαντάρος κάπου νομίζω στο Ιχείο ή κάπου σε ένα από αυτά τα νησιά ωστόσο δεν νομίζω να τα θυλαίρω αλλά σε κάποια από αυτά τα νησιά υποστηρίζει τέλος πάντων ότι είχε ακούσει μια ιστορία ότι ένας λοχαγός είχε βγάλει μια δημιουργία σε ένα δάσος και τους προχώρησε σε ένα εκκλησάκι στο οποίο υποτίθεται ότι περιγράφανε ότι τους είχε βάλει να κάνουν μια στατανική τελετή όλοι μαζί ο λοχαγός και όταν τελείωσαν με την όλη τελετή άνοιξαν οι πόρτες της εκκλησίας οι οποίοι ήταν παρατημένοι και σε χαλάσματα Γι' αυτό, η αλήθεια είναι παιδιά, μου άρεσε και η αλήθεια επίσης είναι ότι σταματήστε να πηγαίνετε στην Αγροταφεία χωρίς λόγο, γιατί οι κατηλανάστες θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους, υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι οποίοι δουλεύουν στην Αγροταφεία, δεν λέω για τα βύσματα του 401 που πάνε και ανάβουν απλά τα καντήλια και φεύγουν, λέω για τους υπόλοιπους.

οπότε με αυτό λοιπόν στο μυαλό είναι μια ωραία ιστορία μ' άρεσε, είναι ωραίο ghost story το οποίο είσαι γύρω από την φωτιά και το ακούς και γενικά η ιστορία που διαβάσαμε σήμερα είναι λίγο αυτού του τύπου και μ' αρέσει που αράξαμε γύρω από τη φωτιά και μιλήσαμε και για εξωγήνους και για φαντάσματα και για δαιμόνια και ό,τι άλλο θες Τι πιστεύετε εσείς, ποια από τις τέσσερις ιστορίες πιστεύετε περισσότερο, γράψτε μου στα comments ή μάλλον θα βάλω Paul κλασικά και θα μου πείτε ποια από τις τέσσερις ιστορίες ήταν αυτή που σας τράβηξε περισσότερο το ενδιαφέρον.

Εμένα προσωπικά, αν θα έπρεπε να πω ποια μου άρεσε περισσότερο, νομίζω ότι είναι αυτή η τελευταία, παιδιά. Η 10 στα 10. Γιατί ήταν κυριολεκτικά αυτό που ήθελα. Αυτή η συζήτηση που θέλανε να κάνουμε. Δηλαδή αυτή η γύρω από τη φωτιά συζήτηση που κάναμε. Αν θα έπρεπε να βάλουμε λίγο τη ρεαλιστικότητα της ιστορίας στη μέση και να πούμε κατά πόσο θα ήσχε, πρώτον έχουν βγει έξι φαντάροι ή μάλλον πέντε φαντάροι και η αδερφή του φίλου που γράφει την ιστορία και έχουμε λοιπόν πέντε φαντάρους έξω όλη μέρα στη Λέρο.

θέλει να μου πεις ότι κάποιος από το στρατόπεδο δεν πήρε χαμπάρι μέσα στη νύχτα ότι λείπουν όλοι τους και έχουν πάει να αναβιώσουν το σατανά δηλαδή εγώ θυμάμαι στη Μιτιλίνη μία φορά με πιάσα κατούρημα και άρχισα να μπω στην Καναδέζα 5 λεπτά και άκουσα τέτοια κατσάδα εκείνη τη μέρα πίσω στη Μόρια που πραγματικά σας μιλάω δεν νομίζω ότι θα το εξαναρίσκανα ποτέ Και αυτοί θες να μου πεις ότι πήγαν και κανένα ολόκληρο σκηνικό Εγώ νομίζω ότι όλο αυτό πήγαν μια ιστορία Γιατί αργήσανε να φτάσουν στην Καναδέζα για να γυρίσουν πίσω στο στρατόπεδο Αλλά επίσης Σε μια τέτοια φάση Θες να μου πεις ότι ο άλλος ας πούμε είναι σατανιστής Και σκέφτηκε ότι ξέρεις κάτι είμαι σατανιστής Άρα εσένα θα σε τραυματίσω για την υπόλοιπα ζωή σου Ε εντάξει είναι λίγο πρέπει να έχεις ούλτρα κακία μέσα σου να βγήκαν απλά για καφέ όλοι μαζί και πάνε στον τοπικό σατανιστή έλα μαζί μας και αυτός ας πούμε τραυμάτισε τον άλλο για πάντα και ότι ας πούμε οι υπόλοιποι φανταριτοί απλά ζήσαν τη ζωή τους και τον άφησαν τον άλλο ας πούμε να

να πεθάνει τέλος πάντων τώρα να φωνάξουμε το Σαμ και τον Τίν να μας πούνε να ορίστε λοιπόν εδώ δημοσιοσχεσόμετρο εδώ έξι πλέον περίμενε να το ωραία όλα εδώ λοιπόν έξι θέλουμε το Σαμ και τον Τίν να έρθουν επίσης στο podcast του υπερπέραν αν κάποιος από αυτούς έρθει να ξέρετε το podcast το σταματάω αύριο είναι τύπου τελευταία μέρα, τελευταία προβολή αυτό θα μου παρέμενα αλλά να τους φέρομαι να έρθουν να μας πούνε να μας πούνε οι ειδικοί τι κάνε, ρίξανε λάτι, πήγανε να κάνουν ένα τρισάγιο τι παίχτηκε αυτό ήταν λοιπόν το επεισόδιο σας ευχαριστώ πάρα πολύ που δάνεισατε τα αυτιά σας για άλλη μια φορά για να πάμε ένα ταξίδι μαζί στο Υπερπέραν και να ακούσουμε μερικές από τις τρομακτικές ιστορίες που μου έχετε στείλει κατά καιρούς οι οποίες απλά didn't make the cut και τα υπόλοιπα επεισόδια χαίρομαι που είσαστε αρκετά ενεργοί εσείς οι 5-6 που έρχεστε και μου δίνετε ιστοριούλες και τις μαζεύουμε και χαίρομαι πραγματικά που έχουμε φτάσει στην τρίτη σεζόν η τέταρτη σεζόν θα ξεκινήσει με τα μπούνια

μέσα στον Οκτώβριο, να ξέρετε με special επεισοδιάκι Halloween που θέλω να κάνω μιας και τώρα είμαστε ίδιοι έτσι σε mood Halloween με τον άλλο τρόπο ετοιμάζω για τον Σεπτέμβριο ένα πιο personal memoir το οποίο θα ανεβάσω το οποίο δεν έχει σχέση με το podcast από το υπερπέραν αλλά θα ανέβει στην πλατφόρμα του υπερπέραντος τέλος πάντων στο Spotify γιατί νιώθω ότι έχω χτίσει ένα κοινό και αυτά που θα ήθελα να μοιραστώ θέλω περισσότερο να τα μιλήσω εκεί πέρα και νιώθω ότι εσείς σαν κοινό έχετε την ευκαιρία να το ακούσετε αν δεν θέλετε μπορείτε να μην το ακούσετε έτσι κι αλλιώς και το επεισόδιο με τους κομμονιστές βάλτοσε λίγο οπότε ξέρω ότι έχετε την επιλογή να μην ακούσετε το podcast δεν είσαστε τόσο devotee το οποίο πρέπει να αλλάξει πρέπει να είστε ακούτες συνέχεια όλα ό,τι ανεβάζω αυτά να δώσω ένα γρήγορο και special shoutout σε μερικούς φίλους εκεί έξω που ακούν την εκπομπή στην προσωπική μου παρέουλα στο γκάγγ μου γιατί δεν θα σας κρύψω ότι το είχα παράπονο

ότι δεν ακούγαν πάρα πολλοί φίλοι μου την εκπομπή μου αλλά την ακούγατε εσείς το οποίο σας εκτιμώ πάρα πολύ αλλά μερικές φορές είναι κάτι που είχε γυρίσει και είχε πει κάποιος στην τλόρας μια φορά που είχα ακούσει που λέει ότι το πιο δύσκολο κοινό να κερδίσεις είναι οι φίλοι σου γιατί για κάποιο λόγο οι φίλοι σου δεν σε βλέπουν με τον ίδιο τρόπο ενώ μεταξύ αλλάζει πάλι τα χρώματα τους κατασκευές και μου τις πάει τέλος πάντων αλλά θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω εδώ πέρα τους φίλους μου την Εύα, τον Νίκο, τον Σεβ και την Άρια που είναι devoted στο podcast του Ευερπέραν που ακούνε και είναι τακτικοί και με τα shares και με το να μου πούνε τη γνώμη τους για την κάθε ιστορία αλλά φυσικά και όλους εσάς εκεί έξω που ακούτε κάθε φορά που μου δίνετε το feedback σας που υπάρχετε και αυτό να προσέχετε εκεί έξω καλό Σεπτέμβριο να έχετε όλοι σας καλό φθινόπορο θα πω μην μπούμε χειμώνες και μαλακίες αυτό είναι για ξύλο ποιος το λέει χρά χρά χρά που λέγει και ο Αρτέμις Όρας

οπότε ναι αυτό και τα λέμε τον Οκτώβριο και σας ευχαριστώ πάρα πολύ που παρακολουθήσατε την τρίτη σεζόν του Πότιας να το υπερπέραν τα λέμε με την τέταρτη σεζόν τον Οκτώβριο Γεια σας Σας ευχαριστώ που ακούσατε το podcast από το Hyperparent Μουσική επένδυση εισαγωγής Βασίλης Ζαμπίκος Μουσική επένδυση επίλογο Όλεφ Νικολεύστη Το πόσο θέλει που μιλείτε Ήρυς Μικρούλη Το podcast από το Hyperparent

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00