Skip to content
PodBase
Η Πέρσα και το ένατο διήγημα

Η Πέρσα και το ένατο διήγημα

Το Podcast του Οδυσσέα Ιωάννου
Ιούνιος 03, 2026 00:20:39 Επεισόδιο 31
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σε αυτό το Podcast του Οδυσσέα Ιωάννου, μία ιστορία για τον Πέτρο, το βιβλίο του και την κοπέλα του 9ου διηγήματος.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

και από την άλλη η πολύ δυνατή γραφή του Πέτρου, που υποσχόταν πως ήταν ένας συγγραφέας με δικό του τρόπο και δεν θα ήταν ο συγγραφέας του ενός βιβλίου. Έπειτα από την καλή αποδοχή και τις 5-6 εκδόσεις που έκανε το βιβλίο, είχαν ξεκινήσει τη διακριτική πίεση για το πότε θα παραδώσει το επόμενο. Η καινούργια ιδέα του ήρθε εκεί στα μέσα του 2024.

Δέκα διηγήματα για δέκα κορίτσια, δέκα γυναίκες, που ισορροπούσαν ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το υπερβατικό. Ζούσαν, ονειρεύονταν, ερωτεύονταν με έναν ιδεατό τρόπο που δεν μπορούσε σε εύκολο να διακρίνεις που τελείωνε η πραγματικότητα και που ξεκινούσε η φαντασία τους. Δηλαδή πότε ζούσαν στην πραγματικότητα και πότε στο όνειρό τους.

Και φτάνουμε στον περασμένο Μάιο του 2025. Έπρεπε σε μία εβδομάδα το πολύ να παραδώσει τα διεγήματα. Ο Εκδοτικός Ίκος πίεζε αρκετά πια και είχε ανακοινώσει την έκδοση του βιβλίου για το τέλος Μαρτίου και ήταν ήδη μέσα Φεβρουαρίου. Μέχρι να παραδοθεί, να περάσει από επιμέλεια, διορθώσεις, εξόφυλλο κτλ. θα τον έτρωγαν σίγουρα τον 1,5 μήνα, άρα ήταν ήδη εκτός προθεσμίας.

Ο Πέτρος είχε γράψει τα 9 από τα 10 διηγήματα που χρειαζόταν για το καινούργιο βιβλίο του και είχε κολλήσει στο 10ο. δεν του κατέβαινε καμία ιδέα. Καθόταν ώρες μπροστά στον ανοιχτό υπολογιστή, κάπνιζε συνέχεια, αλλά δεν προέκυπτε τίποτα. Έλαμψε όταν σκέφτηκε κάτι που δεν συνηθιζόταν, αλλά που του φάνηκε πάρα πολύ ωραία ιδέα.

Θα έγραφε ένα γράμμα χωρισμού στην ηρωίδα του προηγούμενου, του ένατου διηγήματος. Θα ένωνε δηλαδή με κάποιο τρόπο τα δύο τελευταία διηγήματα. Η ηρωίδα του ένα του διήγηματος ήταν ένα κορίτσι 25 χρονών ερωτευμένη με τον Πέτρο είχε δώσει το δικό του όνομα στον ήρωα σε εκείνο το διήγημα και ο Πέτρος θα έγραφε ένα διήγημα όπου ο άλλος Πέτρος ο Χάρτινος θα της έγραφε ένα γράμμα χωρισμού Το κορίτσι του ένα του διήγηματος είχε φτιάξει ένα κόσμο από πραγματικούς και φανταστικούς ανθρώπους γύρω της. Οι φίλοι της, οι σχέσεις της τα πάντα συναντιόντουσαν μόνο μέσα στο μυαλό της.

Μόνο μέσα στο μυαλό της οι μεν συναντούσαν τους δε και γίνονταν μια μεγάλη παρέα. Μετά ο καθένας στον κόσμο του. Κυριολεκτικά όμως. Από ένα σημείο και μετά ούτε η ίδια δεν μπορούσε να κάνει τη διάκριση και αυτό δημιούργησε μια σειρά από παρεξηγήσεις που ήταν αδύνατον να λυθούν αφού είχε φτιάξει δύο παράλληλους κόσμους που είπαμε, συναντιόντουσαν μόνο μέσα στο μυαλό της.

Όσο περνούσε η ώρα, του φαινόταν όλο και καλύτερη η ιδέα. Ξεκίνησε λοιπόν να γράφει το γράμμα. Πέρασα πάλι μπροστά από τα μάτια σου. Χαμογελάς και με κοιτάς. Και θυμάμαι αυτή τη φωτογραφία. Θυμάμαι ότι σου την είχα επιβάλει Φώναζες ότι ήσουν άσχημη Μόλις έχεις ξυπνήσει Αλλά όταν κατάλαβες πως ήμουν αποφασισμένος Πρόλαβες να χαμογελάσεις Δεν θυμάμαι άλλη γυναίκα να ξυπνάει τόσο όμορφη Σαν να έχεις κάνει όλο το βράδυ έρωτα Με κάποιον μπερμπάντι άγιο Και εκείνος σε αντάμιψε με την άβρα του Αλλά δεν ζήλευα Χαίρομαι Να γυρνάς το βράδυ όλο τον κόσμο και να ξυπνάζει δίπλα μου.

Γιατί να ζηλέψω. Θυμάμαι το βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί μετά την πρώτη μου άδεια από το στρατό. Πεθαμένος στην κούραση. Δάγκωνα τα μάτια μου να μην κλείσουν. Σε άγγιζα κάτω προς εντόνι για να νιώσω ότι είμαι στα αλήθεια εκεί. Με έρχονταν να βάλω τα κλάματα. Δεν σε ξύπνησα. Βγήκα στο μπαλκόνι και κάπνησα σαν θανατοποινίτης που μόλις του ανακοίνωσαν χάρη.

Ελάτε να με πιάσετε τώρα παλιό μαλάκης, αν μπορείτε. Γαμού του στρατού σας, γαμού. Σε τρεις μέρες μπήκα πάλι στην Κόρνθο. Σου έγραψα ένα γράμμα ταπεινωτικό για μένα. Έβλεπα ορισμένα πάρα πολύ όμορφα παιδιά στο στρατόπεδο και ζήλευα. Σου έγραψα πως τέτοια παιδιά σου εξίζουν. Να σταθούν εισαξια, δίπλα στην ομορφιά σου. Στην ουσία σε παρακαλούσα να μην με αφήσεις Και δεν με άφησες Κι ύστερα Την πρώτη μέρα της μετάθεσής μου στοιχείο Σου τηλεφώνησα το βράδυ από ένα καρτό τηλέφωνο Ενώ με έδερνε η βροχή Τέλειωνε η κάρτα και δεν άκουγα εκείνο που ήθελα Αλλά δεν μπορούσα και να σου το ζητήσω Το κατάλαβες Και τελευταία στιγμή με έσωσες πάλι Οι τελευταίες σου φράσεις Μπλέχτηκαν με τους προειδοποιητικούς ήχους του τηλεφώνου για το τέλος των μονάδων ξέρεις αυτή η αραιή ήχη σαν αραιή σφιγμή μου είπες θέλω να ξέρεις πως είμαι εδώ για σένα μην αφήσεις το μυαλό σου να σου παίξεις παιχνίδια σ' αγαπώ τόσο πολύ ήθελα να πάω στο θάλαμο γονατιστός μέσα στις λάσπες, μέσα στη βροχή

σαν τάμα στην Παναγία τελικά πήγα τρέχοντας σε απάτησα πολλές φορές σε απάτησα όχι στα αλήθεια αλλά με τους έρευνσμους μου μπροστά στη θέα και στα μάτια κοριτσιών λιγότερο όμορφων από σένα αλλά διαφορετικών, καινούριων κορμιών με βασάνιζε η περιέργεια και ο πόθος να μάθω πού χαϊδεύουν να ακούσω τις εκπλήξεις των στεναγμών τους τι λένε, πώς κοιτάνε, πώς κουμπώνουν πάνω στο κορμί μου τι θέσεις παίρνουν περιμένοντας Κάποτε Προσπάθησα να σου το πω Το ξεκίνησα λίγο αδέξια Ξέρεις Μου αρέσουν πολύ οι γυναίκες Σου είπα Με κοιτάξες με ένα βλέμμα μάλλον επιθετικό Και μου είπες απότομα Και εμένα μου αρέσουν οι άντρες Δεν συνέχισα Και τώρα που ερωτεύτηκα μια άλλη γυναίκα Δεν μπορώ να ελπίζω στη βοήθεια σου Το έχεις καταλάβει ότι τον τελευταίο καιρό κάτι συνέβαινε Νομίζω ότι και εσύ δεν ήσουν πολύ καλά.

Απλά σε πρόλαβα. Ευτυχώς θεέ μου, σε πρόλαβα. Αν ερωτευόσουν πρώτοι, θα με ρίχνει στα χάπια. Κάποιον άλλον εννοώ. Τώρα, δεν θα έλεγα πως είμαι σε θέση ισχύως κάθε άλλο, αλλά σίγουρα ένα άλλος. Καμία σαν εσένα. Να το ξέρεις. Δεν θα αγαπηθώ ποτέ στη ζωή μου τόσο πολύ. Δεν σου κρύβω όμως ότι αυτή η λευτεριά μου από σένα, είναι ένα πρωτόγνωρο συνέστημα το οποίο το απολαμβάνω μάλλον.

Είμαι ερωτευμένος λοιπόν και ξέρω ότι θα περάσεις. Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω να πονήσεις λιγότερο, αλλά δεν θα κάνω τίποτα. Γιατί εμείς δεν είμαστε φίλοι αγάπη μου. Τέλος. Έβαλε τελεία. Μικρό του φάνηκε, αλλά δεν έχει σκοπό να πλατιάσει μόνο και μόνο για να κερδίσει μερικές λέξεις και να το κάνει δηλαδή σε μέγεθος όσο τα προηγούμενα. Τελευταίο είναι σκέφτηκε δικαιολογή ήταν ένας πιο λιτός επίλογος.

Η αλήθεια είναι πως δεν τον ικανοποιούσε απόλυτα αλλά ήθελε οπωσδήποτε το βιβλίο να έχει δέκα διηγήματα. Του φαινόταν κουτσουρεμένο να έχει μόνο εννέα. Έψαξε να ανάψει τσιγάρο να ξαναδιαβάσει με την ησυχία του τι είχε γράψει και να κάνει κάποιες διορθώσεις. Το πακέτο ήταν άδειο. άφησε τον υπολογιστή ανοιχτό στη σελίδα και πετάχτηκε μέχρι το περίπτερο πήγε με τα πόδια ευκαιρία να επαρπατήσει λίγο κάνα τέταρτο απόσταση και ένα τέταρτο να γυρίσει Επέστρεψε μετά από μισή ώρα και τρόμαξε γιατί είδε την πόρτα του διαμερίσματος του ανοιχτή προστιγνίσκε αυτή και να μην μπει περίμενε κανένα πεντάλεπτο αλλά τελικά μπήκε όλα στη θέση τους τίποτα παράξενο είδε πως η οθόνη του υπολογιστή ήταν ανοιχτή μετά από μισή ώρα θα έπρεπε υπολογικά να είχε κλείσει κάποιος είχε ανοίξει τον υπολογιστή δίπλα στον υπολογιστή τα κλειδιά που είχε δώσει την Πέρσα και τότε τα κατάλαβε όλα η Πέρσα την περίμενε λίγο αργότερα είχε κλειδιά ήρθε νωρίτερα και περιμένοντάς τον άνοιξε τον υπολογιστή

και διάβασε και ποιος ξέρει τι φαντάστηκε και έφυγε αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή και δεν μπορεί ρε γάμοτο είπε ο Πέτρος δεν μπορεί να πίστεψε πως μα αλήθεια τώρα πίστεψε πως διάβαζε ένα αληθινό γράμμα χωρισμού δηλαδή πίστεψε πως αν ήθελα να χωρίσουμε θα αντιχώριζα με γράμμα γραμμένο στον υπολογιστή με γραμματοσυρά Καλυμπρή 16 αρά Είμαστε σοβαροί Την έπαιρνα τηλέφωνο συνέχεια Για τις επόμενες δύο ώρες Της άφηνε μηνύματα τίποτα Καμία απάντηση Η Πέρσια άφαντη για τις επόμενες δύο μέρες Μην νομίζεις ότι η Πέρσια ήταν υπερβολική Δεν ήταν Γιατί όλα τα στοιχεία που ανέφερε ο Πέτρος Στο διήγημα για τη σχέση τους Ήταν αληθινά Οι Κόρινθος, ο Χίος, ο Στρατός οι κουβέντες που είχαν ανταλλάξει μεταξύ τους ο Πέτρος μπροστά στην απόλυτη δυστοκία στην πλήρη έλλειψη έμπνευσης και υπό την πίεση του εκδοτικού οίκου είχε αναφέρει στο διοίκημα πάρα πολλά αληθινά στοιχεία από τις σχέσεις τους Ξέρεις ήταν η εύκολη λύση για να τελειώσει μέσα στην προθεσμία όταν δεν μπορείς να επινοήσεις

να φτιάξεις κόσμο παίρνεις τον έτοιμο έτσι ένα σύνηθες συγγραφικό τέχνασμα Παρέδωσες το βιβλίο την Τετάρτη του απόγευμα Την Παρασκευή το πρωί Του τηλεφώνησε ο επιμελητής του βιβλίου Έλα Πέτρο έχω ένα πρόβλημα Είσαι σίγουρος Πως αυτό που μου παρέδωσες Είναι το τελικό Ναι το τελικό είναι Το πρώτο τελευταίο διήγημα Το ένατο Το έχεις ολοκληρώσει Είσαι σίγουρος Φυσικά και είμαι σίγουρος Δεν σε καταλαβαίνω «Ρε Πέτρο, στην αρχή μιλάς για κάποια Πέρσα και μετά αυτή εξαφανίζεται από όλο το υπόλοιπο κείμενο. Δεν την ξανασυναντάμε. Έχουν μείνει μόνο τα άρθρα και οι αντωνυμίες που αναφέρονται σε εκείνη, αλλά η ίδια δεν είναι ποθενά».

«Α, ναι, ξέχασα να σου το πω», είπε ο Πέτρος. «Η Πέρσα έφυγε. Παρεξήγησε κάτι στο τελευταίο διέγεμα, νόμισε πως θα απευθυνόμουν σε εκείνη, πως χωρίσαμε και εξαφανίστηκε». απόλυτη σιωπή στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής έλα με ακούς ρώτησε ο Πέτρος ο επιμελητής πάλευε με λύσα να βρει τη λέξη να βρει τη σωστή λέξη κάτι να πει είχε εμπειρία από παράξενους συγγραφείς αλλά αυτό ήταν κάτι εντελώς καινούργιο συγγνώμη Πέτρο δεν είμαι σίγουρος ότι έχω καταλάβει η Πέρσα του 1 του διηγήματος πίστεψε πως τη χώριζες στο 10ο και έφυγε αυτό μου λες ότι έφυγε από το διηγήμα από τη ζωή της έφυγε δεν μπορεί να διακρίνει αν είναι ηρωίδα διηγήματος για εκείνη αυτή ήταν η ζωή της και η αλήθεια είναι πως όντως τη χώριζα αλλά όχι ως ο Πέτρος του διηγήματος αλλά ως ο Πέτρος εγώ καταλάβες, δηλαδή έγινε μια μεγάλη παρεξήγηση και δεν με έδωσε καμία ευκαιρία να της εξηγήσω εξαφανίστηκε ο επιμελητής είχε αρχίσει να τα χρειάζεται.

Σκεφτόταν τι θα πει στον εκδότη. Δεν θα έβρισκε κάτι. Από την ία δεν μπορούσε να πει όμα πως ο συγγραφέας τους τους είχε χαιρετήσει. Από την άλλη ήταν αρκετά ανεκτικός το είπαμε με τις παραξενίες των συγγραφέων αλλά αυτό τον ξεπερνούσε. φύγε, δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω κάτι. Πού να την βρω. Δεν απαντάει. Τι θέλεις να κάνω.

Ο εκδότης δοκίμασε δειλά-δειλά και με ιδιαίτερο τρόπο να μην μπει κάτι που δεν έπρεπε και πρότεινε να συμπληρωθεί το όνομά της στα σημεία που λείπει από το δίγημα. Αυτά δεν γίνονται. Απάρτησε κοφτάκια απόλυτα ο Πέτρος. Από σένα τουλάχιστον περίμενε να καταλάβεις. Αυτό που ζητάς δεν γίνεται. Ο εκδότης με τον επιμελητή Το κουβέντιε σαν αρκετά Κατέληξαν ότι Δεν συνέφερε κανέναν μία ρήξη με τον Πέτρο Πως θα το περνούσαν Σαν μία νέα μορφή Ελλειπτικής γραφής Ως ένα κώδικα πρωτόγνωρο και πειραματικό Γενικά κατέβασαν μια σειρά Από τέτοιους γελίους ορισμούς Τι να κάνουν οι άνθρωποι Και κυκλοφόρησαν το βιβλίο Χωρίς την Πέρσα Η πρώτη έκδοση ξαντλήθηκε σε λίγες μέρες.

Στον οικοδοτικό οίκο περίμεναν με αγωνία τις πρώτες δημοσιευμένες κριτικές. Από κάποιους ιδιαίτερα έμπειρους κριτικούς δεν θα ξέφευγε πως στο ένατο δίηγημα κάτι δεν πήγαινε καλά. Τίποτα. Καμία αναφορά από κανέναν. Οι κριτικές ήταν από συμπαθητικές μέχρι ενθουσιώδεις. Περίπου ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, σε ένα πολύ γνωστό Σαέτ για βιβλία, δημοσιεύτηκε μια κριτική που τους παραξένεψε όλους στον εκδοτικό οίκο.

Δηλαδή, όχι απλά τους παραξένεψε, αλλά προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν αν διάβαζαν όντως αυτό που διάβαζαν. Το κείμενο της κριτικής έκανε ιδιαίτερη μνήα στο ένατο διήγημα του βιβλίου, μιλώντας για μια εξαιρετικής γραφής και σύλληψης διήγημα, που δημιουργούσε έναν αληθινό, ολοζώντανο ήρωα, συγκεκριμένα ηρωίδα, την Πέρσα, ολοζώντανο και αληθινό μέσα στη φαντασία της.

Και τα ζώντουσαν σα χαμένοι. Κάποια στιγμή ο εκδότης ζήτησε να του ανεβάσουν ένα αντίτυπο του βιβλίου. Το άνοιξε γρήγορα γρήγορα στο πρώτο τελευταίο διεγήμα, άρχισε να διαβάζει και χλόμιαζε. Η Πέρσα ήταν εκεί, στη θέση της. Σε όλες τις σελίδες του διεγήματος. Θα έκοβε το κεφάλι του Πως το βιβλίο δεν τυπώθηκε έτσι Από τα χέρια του πέρασε το προηγούμενο βράδυ Λίγο πριν φύγει το προηγούμενο τυπογραφείο Δεν μπορεί να μεσολάβησε κάτι Είχε μεσολάβει ο Σιμούς κάτι Και μεσολάβησε εκείνο το ίδιο το βράδυ Που το βιβλίο έφευγε για τύπωμα Γύρω στις 10 Χτύπησε το κουδούνι Στην πόρτα του Πέτρου εκείνο το βράδυ Άνοιξε μήνες. Κάβησε στον καναπέ.

Δεν μίλησε κανείς για κάμποση ώρα. Ο Πέτρος ένιωσε πως εκείνος έπρεπε κάτι να πει. Δεν ήταν για σένα. Το ξέρεις, ε. Όχι, δεν το ξέρω. Για να σου πω κάτι. Για μένα ήταν το γράμμα. Ήταν για την άλλη Πέρσα. Πέτρο δεν υπάρχει άλλη Πέρσα. Όπως δεν υπάρχει και άλλος Πέτρος. Εγώ είμαι μόνο. Και είμαι η Πέρσα του ένα του διηγήματος.

Και εσύ ο Πέτρος του ένα του διηγήματος. Αυτός είναι ο κόσμος μου. Για μένα δεν υπάρχει άλλος. Έλα τώρα, μη μου ζητάς να σου εξηγώ πράγματα που τα ξέρεις πολύ καλύτερα από μένα. Δεν θα σε χώριζα ποτέ με γράμμα, είπε ο Πέτρος. Και πώς αλλιώς, του είπε η Πέρζα. Υπάρχει και άλλος τρόπος, πέρα από τις λέξεις σε ένα χαρτί, έστω σε ένα υπολογιστή και μετά σε ένα χαρτί.

Και συνέχισε. Είχες την ευθύνη μου. Είχες την απόλυτη ευθύνη μου. Εσύ τουλάχιστον έπρεπε να το ξέρεις αυτό. Για σένα είναι λέξεις, αλλά για μένα είναι η μόνη ζωή που είχα και θα έχω ποτέ. Αν δεν μπορείς να πάρεις την ευθύνη, να μην γράφεις. Δεν παίζουν έτσι με τις ζωές. Ο Πέτρος ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη. Συγγνώμη που δεν προέβλεψε πως το δικό του παιχνίδι έμπνευσης για κάποιους είναι η ίδια τους η ύπαρξη.

Και δεν είναι καθόλου παιχνίδι. Μεσολάβησαν πάλι αρκετά λεπτά σιωπής Και στο τέλος ο Πέτρος Τη ρώτησε κάτι που Σόκαρε ακόμα και τον ίδιο Σαν να του είχε βάλει Κάποιος άλλος τα λόγια στο στόμα Να μην ήταν δικά του Φαντάζομαι της είπε πως Δεν μπορούμε πια να είμαστε μαζί Όχι, δεν μπορούμε Του είπε η Πέρσια Δεν ξέρω αν ήμασταν και πότε μαζί Βλέπεις, εμένα μου είναι αδύνατο να σου κρύψω κάτι Τα ξέρεις όλα αφού εσύ με έφτιαξες εγώ όμως δεν ξέρω ποιος είσαι και αυτό θα είναι για πάντα κάτι που θα μας χωρίζει θα μπαίνει πάντα ανάμεσά μας και θα μας χωρίζει εκτός, δίστασε για λίγο η Πέρσσα εκτός αν τα παρατήσεις όλα και έρθεις μαζί μου ξέρεις, εκεί, στον κόσμο των λέξεων δεν γίνεται αυτό, το ξέρεις δεν μπορεί να γίνει αυτό της είπε ο Πέτρος ναι το ξέρω, είπε η Πέρσσα έτσι το είπα σηκώθηκε και πήγε προς την πόρτα την άνοιξε και πριν φύγει γυρίζει και του λέει λοιπόν φίλοι φίλοι της απάντησε ο Πέτρος ψεύτη ούτε αυτό μπορούμε να είμαστε του είπε είναι φοβερό να το σκεφτείς πως δεν μπορούμε να είμαστε

μεταξύ μας απολύτως τίποτα δηλαδή τίποτα κενό όχι κάτι που να είναι τίποτα να χαρακτηρίζει δηλαδή μια σχέση που δεν υπάρχει αλλά να είμαστε τίποτα δεν είμαι καλής στα λόγια δική σου δουλειά είναι αυτή αλλά καταλαβαίνεις τι λέω έτσι καταλαβαίνω είπε ο Πέτρος πρέπει να φύγω είπε η Πέρσα και έχω και μια δουλειά να προλάβω να κάνω αύριο το πρωί θα είναι αργά ο Πέτρος κατάλαβε τι εννοούσε και αισθάνθηκε την ανάγκη να την ευχαριστήσει σε ευχαριστώ πάρα πολύ της είπε εκείνο το βράδυ η Πέρσα έφυγε οριστικά από τη ζωή του και ξαναπήρε τη θέση της στο βιβλίο.

Ο Πέτρος ζήτησε από τον εκδότη να μην του κλείσουν καμία συνάντηση. Δεν ήθελε να μιλήσει για το βιβλίο αυτό. Το σεβάστηκε εκείνος, αλλά δεν χαρήκε ιδιαίτερα με την αποφασή του. Σε κάποια συνάντησή τους στα γραφεία του εκδοτικού οίκου λίγες μέρες αργότερα ρώτησε τον Πέτρο πώς το έκανε. Πώς έγινε. Πώς έγινε. και το βιβλίο το βράδυ έφυγε και το πρωί τυπώθηκε ο Πέτρος χαμογέλασε πήρε ένα επιτιδευμένο ύφος κάποιου ήρωα φιλμνουάρ και του είπε δεν έχω αντίρρηση να σου πω αλλά μετά θα πρέπει να σε σκοτώσω δεν το έχουν αναφέρει ποτέ ξανά το βιβλίο πήγε καλύτερα από το πρώτο έβαλε για τα καλά τον Πέτρο στο χάρτη των πιο αναγνωρισμών συγγραφέων κάτω των 35 και σε κανένα χρόνο θα αρχίσουν να τον πιέζουν για το επόμενο βιβλίο του.

Ήταν το podcast του Οδυσσέα Ιωάννη στο News 24-7. Σας ευχαριστώ πολύ για την παρέα. Τα λέμε πάλι.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00