Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο One of Vas σε ένα σουρεάλ stage της Συγγρού
Χίλιες και Μία ΝύχτεςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Με αφορμή το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ ο One of Vas αφηγείται μια νυχτερινή, αθηναϊκή του περιπέτεια.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Στόχος μου είναι να μαζέψω τα κομμάτια του μεγάλου πάζλ της αθηναϊκής νυχτερινής ζωής μέσα από τις γλαφυρές αφηγήσεις των εκλεκτών καλεσμένων μου που βρέθηκαν στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή. Για να μας ακούτε, ακολουθήστε τη σειρά «Χίλιας και Μία Νύχτες» του One Man σε Spotify, Apple Podcasts και Google Podcasts. Σήμερα μαζί μου ένας μουσικός και παραγωγός, αλλά και τραγουδιστής που μόλις κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του άλμπου με τίτλο Μίγμα και καιρός ήταν δηλαδή να το κυκλοφορήσει γιατί καλά τα σύνδεστο δεν λέω και κάθε φορά που τα βάζω στην οικομπή στον Best λαμβάνω ενθουσιώδη σχόλια αλλά έπρεπε να γίνει και το επόμενο ολοκληρωμένο βήμα κυρίες και κύριοι ο Άννο Βάς ή αν το ρωτημάτε Βασίλη Τσαβδαρίδης καλημέρα Βασίλη καλησπέρα καλώς ήρθες λοιπόν στο χώρο. Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν ήταν ο One of Us στο μακρινό 2008 βρίσκομαι στην Αθήνα τότε με τους αγαπημένους μου φίλους, με την παρέα έχω γυρίσει από το εξωτερικό που έμενα τότε στην Ιταλία είναι
οι Χριστουγεννιάτικες γιορτές μας τότε που έτσι ερχόμασταν για να δούμε τους γονείς από το Πανεπιστήμιο όπου και σπούδαζα στο εξωτερικό να δω γονείς, φίλους και τα λοιπά και είναι του Αγιαννιού Καλή ώρα με τον φίλο μου τον Γιάννη Παρέα με την κοπέλα του τότε με άλλη μία φίλη και άλλη μία φίλη αν δεν καλώ είμασταν τέσσερα πέντε άτομα έχουμε βγει για να γιορτάσουμε την ημέρα αυτή με δόξα και τιμή όπως κάνουμε κάθε φορά είναι σαν να βγάζαμε πάπα είχε αρκετή δυναμική πάντα αυτή η μέρα όλα τα χρόνια μέχρι και σήμερα θα έλεγα και είμαστε έτσι το βράδυ βρισκόμαστε κάπου στο κέντρο αν δεν κάνω λάθος έχουμε περάσει τότε από το Κάζι επίσης από το Λάιερμαν τώρα θυμάμαι και τη ζωντάνια της εποχής εκείνης την είχαμε όλοι καταπιεί έχει πάει γύρω στις 5 5.30 το πρωί και πρέπει να αφασίσουμε που θα πνίουν το τελευταίο ποτό.
Και σκάει η ιδέα να πάμε σε ένα strip show. Καλή ώρα εδώ κοντά σε ένα στούντιο, επί της Συγκρούς, ένα από τα πολύ γνωστά τότε strip show που είχε. Παίρνουμε το ταξάκι μας και φτάνουμε λοιπόν στο μαγαζί και μπαίνουμε μέσα, είμαστε αρκετά ευδιάθετοι. Το λιγότερο μπορώ να πω. Σχεδόν μπαούλο. Με θυμάμαι να κινούμε μέσα στο χώρο, καθόμαστε, παραγγέλνουμε.
Δεν είμαστε ίσως η ιδανική παρέα για αυτό το χώρο. Το αντιλαμβανόμαστε αρκετά γρήγορα. Έρχονται, μας προσεγγίζουν εκεί τα κορίτσια τα οποία εργάζονται. Εμείς πίνουμε το ποτό μας. Σε κάποια φάση θυμάμαι βάζει ο DJ. Είχε μερικές παρέες μέσα, δεν ήταν γεμάτο το μαγαζί. Δηλαδή έσβηνε, είχαμε φτάσει εκεί Ήταν 5-6 ώρα που να είχε πάει Και βάζει το αλίμονο του μητροπάνου Κάπως πυραυλοκίνητος όπως ήμουν Εγώ πετάγομαι πάνω Και λογικά Με είδε και ο DJ Έτσι όπως ήμουν Τραγουδήσαμε Έρχονται τα κορίτσια Καταλαβαίνουμε ότι το σεξινες για την παρέα αυτή Βρίσκεται στο πάτο μας Δεν υπάρχει πουθενά Πιάνουμε κουβέντα και δεν περνάνε μερικά λεπτά που με παίρνει από το χέρι μία από τις κοπέλες μία άλλη παίρνει το Γιάννη ανεβαίνουμε πάνω στο stage και εκείνη είναι η μαϊκή στιγμή που πιανόμαστε όλοι αγκαλιά και χορεύουμε το απόψε στις ακρογιαλιές το οποίο βάζει στα καπάκια ο DJ και χορεύουμε γύρω από το στήλο ένα υπέροχος από Σέρβικο εκείνη τη στιγμή με τα κορίτσια φαρέα
αυτό ήταν το Το απίστευτο. Σου είχε κάτι καλύτερο σκηνικό σε σκηνή, πάνω σε στέιτζερ. Όχι, ήταν υπέροχο. Δεν παραξενευτήκαμε καν. Το flow της παρέας και η διάθεση που είχαμε, έτσι όπως ήμασταν, ήταν φυσιολογικό. Μετά, κατά τις 7 η ώρα, όταν βγήκαμε έξω, κοιταχθήκαμε και είπαμε τι έπαιξε μέσα. Τι έγινε. Ήμασταν σε ρεμπετάδικο.
Εμείς πήγαμε δίπλα από το πάντιο και όλες να συνεχίσουμε την ακαδημαϊκή μας πορεία της παδιάς και εξελίχθηκε κάπως έτσι απρόβλεπτα. Σε σκηνές πόσες φορές υπολογίζεις ότι έχεις ανέβει μέχρι σήμερα ως μουσικός και να το συμπληρώσω ως εξής μπορείς να προσθέσεις σε αυτές και να βγάλεις μια τάξη μεγέθους των ωρών που έχεις περάσει βέβαια μου ξέρεις μέσα σε στούντιο πάνω από λάπτοπ, όργανα και τέτοια και πάνω σε σκηνές ως μουσικός Που είναι αμέτρητες.
Πάνω στη σκηνή σίγουρα έχω βρεθεί πάνω από 50 φορές. Την πρώτη φορά που ανέβηκα ήμουνα 14 χρονών. 14 χρονών. Ναι. Έκτοτε δεν έχω νομίζω σταματήσει. Ζούσα και πολλά χρόνια στην Ιταλία όπου και είχα μια μπάντα εκεί τους Drop Eners. Με τους οποίους είχα την ευκαιρία από το 7-8 ας πούμε να γυρίσουμε και πάρα πολλές πόλεις εκεί.
δηλαδή ακόμα και όταν ήμουν εκτός Ελλάδος, ήμουν αρκετά ενεργός. Εξ αρχής ως μουσικός κινήθηκες σε ηλεκτρονικά, έτσι να το πω, απλά μοτίβα και μονοπάτια. Όχι. Η αλήθεια είναι ότι πάντα με εγωίτευε ηλεκτρονικός ήχος, με αφορμή για τα δικά μου ακούσματα, ας πούμε το G-Day των μεγάλων κετρανών Radiohead. Ωστόσο, ως μουσικός ήμουν, υπήρξα και υπάρχω ως κιθαρίστας, πληκτράς.
Οπότε, θα έλεγα ότι μέχρι και το solo project που τρέχω τώρα στο Anovaz, ήμουν περισσότερο με μπάντες. Οκ. Πάντα με ηλεκτρονικά στοιχεία μέσα στις ενορχιστρώσεις μου. Δεν το συζητώ. Αλλά, εν τέλει, όταν βρέθηκα μόνος μου να διαχειριστώ όλη την έμπνευση που είχα στο κεφάλι μου και τις δυνατότητες που είχα και ήθελα κάπως να τις βάλω σε μια σειρά, ο ηλεκτρονικός ήχος και η ηλεκτρονικός τρόπος σκέψης στη σύμφεση και στην ορχήστρωση με κατεύθυνε και θα έλεγα ότι...
Υπάρχει κάποια παρεξήγηση σήμερα ακόμη το 2026 γύρω από την ηλεκτρονική μουσική πιστεύεις. Παρεξήγηση. Με την έννοια, παιδί μου, εγώ θυμάμαι μεγαλώνοντας, ας πούμε, υπήρχε ακόμη το σκάλωμα ότι πριν ψαχτούμε όλοι με τη μουσική ότι ξέρεις, έλα μωρή, εντάξει, ανοίγει έναν υπολογιστή, παίρνει ένα σύνθηκη πέραση, γιατί έγινε ενώ ένα συγκρότημα, στείνεται παίζει ο άλλος κιθάρα, ξέρεις, τα φυσικά όργανα έναντι των ηλεκτρονικών. Υπάρχει καθόλου ακόμη αυτό το σαχλό και ανεδαφικό εντελώς. Νομίζω πως υπάρχει και θα υπάρχει μέχρι αυτός που τοποθετείται κατά αυτόν τον τρόπο βρεθεί μπροστά από ένα πρόγραμμα παραγωγής ηλεκτρονικής μουσικής.
Δηλαδή το έχω ακούσει να λέγεται από ανθρώπους όμως που δεν έχουν σχέση με το χώρο ή με τη μουσική ή με τη διαδικασία ακόμα περισσότερο. Οπότε όσο υπάρχει αυτός ο υπερβάλλον ζήλος ότι θα τοποθετηθώ και εγώ για το θέμα που δεν ξέρω θα ακούγεται. πάντα θα υπάρχουν αυτοί νομίζω επειδή σωσίας είναι το ίδιο όμως το να γράφεις μόνος σου ένα τραγούδι μπροστά στα μπλιμπλίκια που έχεις τα παραβόλτα είναι το ίδια η ίδια λογική με το να παίρνεις την κιθάρα και να ξεκινάς από τα αρπίσματα κατά κάποιο τρόπο ναι επειδή ακριβώς μεγάλωσα σε μπάντες μέσα ο τρόπος σκέψης μου ήταν πάντα τα μπάσα είτε βγούνε από ένα μπάσο ή από ένα μούγκ ή ένα συνδεσάιζερ χρειάζονται για να κατευθύνουν την αρμονία για να αγκαλιάσουν το σύνολο οπότε ναι ο τρόπος σκέψης μου είναι σαν να παίζω σε μπάντα απλά είμαι εγώ που καθορίζω όλα τα υπόλοιπα όργανα Πώς και γιατί και πότε γεννήθηκε το project του Άνοβας Γεννήθηκε το 2019 Ο λόγος ήταν ότι είχα γυρίσει εδώ στην Ελλάδα πλέον Δεν είχα λόγω της αποχής μου για κάποια χρόνια γνωστούς
Ή αν θέλεις και τη δυναμική την περίοδο εκείνη να στήσω κάτι από την αρχή Πάντα θεωρούσα ότι για να στήσεις μια μπάντα πρέπει πρώτα να είσαι φίλος με τα μέλη τα υπόλοιπα Δεν ήθελα να βρω έναν καλό κιθαρίστα και έναν καλό μπασίστα ή έναν καλό δράμερ δεν μου αρκούσε αυτό. Ξεκινώντας από αυτό, αλλά παραμένοντας πάντα αγωιτευμένος από τον κόσμο της ηλεκτρονικής μουσικής και το πού μπορεί να φτάσει αυτό το πράγμα για εμένα, ξεκίνησα αυτό το project μόνος μου.
Δηλαδή, βλέπω μακριά, έβλεπα μάλλον και συνεχίζω και βλέπω μακριά το project αυτό. Θέλω να το κατευθύνω, έχω τον απόλυτο έλεγχο να το πω έτσι Έχουν υπάρξει λοιπόν αρκετά συγκλήξεις όπως έλεγα και πριν που έχουν και ραδιοφωνικό airplay και πάντα χαίρουν έτσι εκτίμηση από το ακροατήριο των σταθμών και δι του best Πέρασαν όμως κάποια χρόνια, αν μου λες 19 τώρα έχουμε 2026 για να κυκλοφορείς την πρώτη σου ολοκληρωμένη δουλειά, το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπου και μάλιστα και από εταιρεία μεγάλη Πώς έγινε όλο αυτό Καταρχάς βγαίνοντας από τον κόσμο Της μπάντας Μπήκα στον κόσμο της παραγωγής Είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο Πολλές δοκιμές Έκατσα, έμαθα Επίσης δεν σου κρύβω Ότι έπεσα και θύμα Σε αγωγικά το λέω αυτό Τις τάσεις της εποχής των σύγκλις και των EP Κάτι το οποίο Συνειδητοποίησα τα τελευταία χρόνια ότι δεν μου αρκεί. Θεωρώ ότι ένας καλλιτέχνης, μάλλον καλύτερα ένας ακροατής, χρειάζεται χρόνο για να έρθει κοντά σε ένα καλλιτέχνη.
Και αυτός ο χρόνος έρχεται μόνο μέσα από ένα LP το οποίο θα έχει ένα 30 λεπτό ας πούμε τουλάχιστον. Για αυτό το λόγο και σήμερα ας πούμε μιλάμε. Ακούμε ακόμη λες γιατί αυτό που είπες λέγεται και γράφεται και ακούγεται γενικά. Ότι πια έχει περάσει βέβαια μου η εποχή των άλμπους και ότι ακόμη και τα άλμπους που βγαίνουν βγαίνουν κάπως για να βγαίνουν ξέρουμε όλοι πια υπάρχει μια κοινή παραδοχή ότι έχουν φίλερ στα άλμπους μέσα και πραγματικότητα 2-3 είναι τα τραγούδια που στέκουν αλλά πρέπει να βγει το άλμπουμ για να λειτουργήσει ως αφορμή να γίνει μια καινούρια περιοδία και και και Κοίταξε να δεις όποια και να είναι η συνθήκη παραμένει η πραγματικότητα αυτή που προείπα δηλαδή αν μιλάμε για διάρκεια και από καλλιτεχνικής απόψεως, δηλαδή από άποψη σύνθεσης.
Δηλαδή να θέλεις να δώσεις πράγματα, δεν μπορείς να συμπυκνώσεις όλα μέσα σε ένα σύγκλι, μέσα σε ένα IP. Αντιστήχως, αν θέλεις να κερδίσεις πραγματικά το ακροατήριό σου, πρέπει να του δώσεις περισσότερες πτυχές του εαυτού σου. Αυτό δεν είναι τόσο αποδοτικό πετάγοντας κάθε τόσο σύγκλις γι' αυτό και πιστεύω ότι ναι είναι ενάντια στην κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή εκεί έξω και όχι μόνο με τη μουσική με το fast γενικότερα τα πάντα με όλα ναι βλέπεις τι γίνεται δεν τουλάχιστον το δικό μου το μυαλό δεν αλλοιώνει αυτή τη συνθήκη σε καμία περίπτωση. Άρα εσύ το μείγμα το έχεις κατά νου ως κάτι που θα ήθελες ιδανικά να το ακούσει κάποιος από την αρχή ως το τελός για να πιάσει τι θες να του πεις η αλήθεια είναι πως ναι δηλαδή το Μίγμα μου δίνει την ευκαιρία να σου πω ότι απαρτίζεται από 8 κομμάτια τα οποία θεωρώ ότι ενορχιστρωτικά και μόνο αν το πάρουμε δεν μοιάζουν μεταξύ τους δηλαδή έχει κομμάτια πιο dance με φωνητικά, χωρίς φωνητικά ο στόχος μου ήταν ακριβώς αυτός
να μην κουράσει να το πω έτσι τουλάχιστον στα αυτιά ενός ακροατή που θα πει ότι θα πάω να περπατήσω στην Αθήνα κάτω στο κέντρο θα το βάλω και θα το ακούσω όλοι ή θα γυρνάω από μια βόλτα ή οτιδήποτε η ιδανική συνθήκη πώς να το πω, ξέρεις, ακρόασης αν είχες την επιλογή να πατήσεις τέσσερα πέντε κουμπιά και να ζωγραφίσεις και να καθορίσεις το setup για να γίνει πιο απολαυστική η ακρόαση αυτού του δίσκου τι θα έλεγες, είναι βραδινός είναι πρωινός είναι καλοκαιρινός είναι χειμερινός τι θα λέγεις είναι μινόρε, είναι ματζόρε μινόρε πονάμε πονάμε όσοι αγαπάμε κοίταξε θεωρώ ότι είναι βραδινός ήχος θεωρώ τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για μια συνέντευξη που έχω δώσει και μόλις κυκλοφόρησε στο Αβόπολης Στην ερώτηση αυτή απάντησα λίγο διαφορετικά δηλαδή είναι ένας δίσκος ο οποίος δεν τρέχει απλά περπατάει γρήγορα κάποιες φορές και αν σε κάποια φάση σταματήσεις από πάνω σου θα έχεις έναν νυχτερινό ουρανό όμορφο με τόσα αστέρια όσα τα φώτα της πόλης σου επιτρέπουν να δεις.
Δεν ξέρω αν έδωσα λίγο τη χρειά της σκέψης μου, αλλά είναι τόσο όσο. Αυτός ο δίσκος νομίζω μπορεί να ακουστεί κάτω από διάφορες στιγμές και συνθήκες, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι το ιδανικό. Όσον αφορά το πρόμο τώρα Αυτού του δίσκου την προώθηση σε συναυλιακό επίπεδο Τι θα δούμε Τώρα Το Σάββατο 6 Ιουνίου Θα ανοίξω Τους Tonic Walter Στο Gazarte Roof Stage Τους γερμανούς Tonic Walter Εκεί θα παρουσιάσω Κομμάτια και από τον καινούριο δίσκο Αλλά και προηγούμενες κυκλοφορίες Ενώ τον Οκτώβριο Στούβριο στην Αθήνα θα στήσω ένα πιο ολοκληρωμένο live που θα περιλαμβάνει ακόμα και κομμάτια που έχω γράψει με τους dropness, με την μπάντα που είχα στην Ιταλία.
Θα έχει... Τα οποία, βέβαια, έχω επανενορκιστρώσει και επαναπροσδιορίσει, κατά κάποιο τρόπο, κατά τόσες δύο κομμάτια που έχουν γραφτεί πίσω 16 χρόνια. Είναι μοναχική η δουλειά του να κάθεσαι μόνος σου και να τα κάνεις όλα. Δηλαδή, σε πιάνει κάποια στιγμή και να σκέφτεσαι ότι... Ναι, μεν, εντάξει, έχω τον απόλυτο έλεγχο.
Αλλά... Ναι, σου κρύβω ότι μου λείπει. Και η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι ο λόγος που αυτό το project το ξεκίνησα με πολλές συνεργασίες που έχω κάνει στο εξωτερικό εδώ με πολλούς άλλους μουσικούς, ακόμα κι αν κάποιες από αυτές γίνανε digital, ήταν κομμάτι ενός μεταβατικού σταδίου. Δηλαδή ήμουνα σε ένα solo project Αλλά ξεκίνησα με πάρα πολλές συνεργασίες Σίγουρα Έκανα περισσότερες απόσεις Μπορούσα να μεταβολήσω ίσως Και γι'αυτό έρθει η στιγμή του μείγμα που είπα Αφήστε με ίσχο και δεν έβαλα τίποτα μέσα Αν ρωτούσε κάποιος ότι Οκ τα καταλαβαίνω όλα αυτά Αλλά θέλω Ένα αν θες στίγμα Υχητικό Για το τι είναι ο δίσκος χωρίς να ακούσω το δίσκο για να μου το πουλήσεις εντός όχι ή αν το προτιμάς όπως το κάνανε στο High Fidelity στο παιχνίδι δηλαδή ποιους θα διάλεγες ως ένα top 5 επιρροών να το πω παραπομπών που έχουν να κάνουν με το μείγμα και κατ' επέκταση με σένα γενικά ως καλλιτέχνη με το One of Us Οκ, πέντε ονόματα που επηρέασαν δηλαδή τη δημιουργία του ας πούμε
Κοίτα, ο Τόμ Ιόρκ είναι πάντα ψηλά στη λίστα. Ο Άπαρατ, τον οποίο και λατρεύω. Ο Φρέντ Αγγέν. Τι έκανε κι αυτός. Τι έκανε κι αυτός, ναι. Τρομένος. Θα πω James Blake. Ωραίο. Και θα κλείσω με σιγουρός. Για τις ψηλές και μόνο. Έτσι ακριβώς. Θα φανταζόσουν ποτέ τη μουσική σου. Εμένα μου τη δημιουργεί αυτή την αίσθηση. Το κινηματογραφικό, παιδί μου.
Έχει περάσει ποτέ από το μυαλό σου πώς θα ήταν ή τι αντιλαμβάνεσαι τη μουσική σου ως ένα ενδυνάμι sound track σε μια ταινία που μπορεί να παίζει ακόμη και στο δικό στο μυαλό μόνο. Εννοείται. Εννοείται. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Πραγματικά θα το ήθελα πάρα πολύ. Το έχω σκεφτεί. Στο παρελθόν, απλά είχα δώσει για μια θεατρική παράσταση στη Θεσσαλονίκη ένα κομμάτι που είχα γράψει με τους Ντρόβενες, το Beautiful Mistake, και είχα πάει στην Πρόβα Τζενεράλε και το είχα βιώσει κάπως αυτό, να μπαίνει η μουσική με την εικόνα, με αυτό που έλεγα, τουλάχιστον εκεί στο θέατρο.
Αλλά ναι, ξεκάθαρα. Πού το βρίσκουμε το ΜΜΚΜΑ, για να το ακούσουμε. Το ΜΜΚΜΑ βρίσκεται σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, Στο YouTube επίσης, για την ώρα σε ψηφιακή μορφή και ευελπιστώ πολύ σύντομα και σε βινιλίου. Έτσι, μπράβο. Αυτά θα το ακούω. Αυτά θα το ακούω. Και τελευταία και κρίσιμη ερώτηση. Πες λοιπόν ότι γίνεται κάτι μαγικό και ξαναβρίσκεσαι με αυτή την παρέα που είχατε φτάσει σε εκείνο το strip show και χορεύατε χασαποσέρδικο.
Πες ότι με κάποιο τρόπο ξανασυμβαίνει αυτό, ξαναγιορτάζετε τα Χριστούγεννα, γίνετε της τρελής πάτε, περνάτε υπέροχα τα σπάτε κάπως όμως καταλήγεις στο σπίτι σου κοιμάσαι, κακήν κακό, ξυπνάς την επομένη μετά από μερικές ώρες, τη μεσημέρι τόσο σπάντον και είσαι χάλια ρε παιδί μου είναι σαν να παίζει ο Apex Twin είναι το κεφάλι σου είναι σαν Apex Twin το στομάχι σου είναι σαν ο Τέκρ δεν είσαι καλά ποια είναι η γιατριά του One of Us για το Hangover.
Γιαλί ηλίου, βασικά καφές, γιαλί ηλίου και βόλτα με το σκύλο μου έξω. Να με χτυπήσει λίγο καθαρός αέρας, να πάω προς το Ζάπιο, να πάω στο Εθνικό Κήπο, λίγο οξυγόνο. Μουσική θα ακούσεις? Όχι. Όταν τελειώνεις ένα σύγκλι ή στην προκειμένη ένα δίσκο, κάνεις κάτι για να πεις μπράβο στον εαυτό σου? Δηλαδή, έχεις κάποιο τελετουργικό...
ότι θα βάλω ένα ωραίο ίσκι, ας πούμε. Ναι, ναι, ναι. Ή θα κάνω μια ωραία βόλτα μόνος μου και θα μιλήσω σ' έναν άνθρωπο. Έχεις κάτι τέτοιο. Ναι, ναι. Να πεις, αυτό είναι δώρο σε μένα, για αυτό που έκανα. Αυτό ακριβώς που είπες, Κάνων. Ανοίγω ένα μπουκάλι κρασί, εσύ είδες, ας πούμε. Ναι. Ή θα βγω έξω να το γιορτάσω... χωρίς πολλά-πολλά, αλλά σίγουρα θα βγω επί του. Είναι σαν να λέμε έχω γενέθλια.
Είναι κάτι τέτοιο. Θα βγω και θα τους πω, παιδιά, βγήκε, ελάτε να σας κεράσω να πιούμε. Όταν ακούς τα τραγούδια στο ραδιόφωνο, πώς νιώθεις. Πάρα πολύ όμορφα. Πάρα πολύ όμορφα. Είναι... Τι να σου πω, επειδή τον ραδιόφωνο το ακολουθώ και το ακούω και το αγαπάω πάρα πολλά χρόνια, από 13-14 χρονών, ας πούμε, είμαι εκεί κολλημένος.
είναι κάθε φορά που ακούω ένα τραγούδι μου στο ραδιόφωνο είναι σαν να εκπληρώνεται ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου είναι ακριβώς το ίδιο, είμαι σαν παιδάκι Μακάρι να συνεχιστεί λοιπόν αυτό Ευχαριστώ Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Βασίλη Και εγώ σε ευχαριστώ Θεοδόση
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα