Skip to content
PodBase
Η Ιστορία της Δίκης της Νυρεμβέργης

Η Ιστορία της Δίκης της Νυρεμβέργης

Χρονοκάψουλα
Οκτώβριος 15, 2026 00:28:20
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε στη μεταπολεμική Γερμανία, σε μια χώρα που βρισκόταν σεερείπια και σε έναν κόσμο που προσπαθούσε να κατανοήσει το μέγεθος των ναζιστικών εγκλημάτων. Ανακαλύπτουμε πώς συγκροτήθηκε το Διεθνές ΣτρατιωτικόΔικαστήριο, πώς παρουσιάστηκαν αποδεικτικά στοιχεία για τις θηριωδίες του καθεστώτος και πώς οι μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα αποκάλυψαν τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης.

Όμως η δίκη έθεσε και ένα ερώτημα που παραμένει επίκαιρο μέχρι σήμερα: Μπορεί κανείς ναεπικαλεστεί την υπακοή στις διαταγές για να δικαιολογήσει εγκλήματα; Η Νυρεμβέργη καθιέρωσε με ιδιαίτερη σαφήνεια την αρχή ότι τα άτομα μπορούν ναλογοδοτούν για διεθνή εγκλήματα και ότι η επίκληση ανώτερων εντολών δεν απαλλάσσει αυτομάτως από την ευθύνη.

Την 1η Οκτωβρίου 1946 ανακοινώθηκαν οι ετυμηγορίες. Δώδεκα από τους κατηγορουμένους καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ άλλοι έλαβαν ποινές φυλάκισης ή αθωώθηκαν. Η διαδικασία δεν έλυσε όλα τα ζητήματα δικαιοσύνης και ευθύνης που άφησε πίσω του ο πόλεμος, αλλά αποτέλεσε καθοριστικό σταθμό στην εξέλιξη του διεθνούς ποινικούδικαίου.

Η κληρονομιά της Νυρεμβέργης ξεπερνά τα πρόσωπα που δικάστηκαν. Αφορά τη σχέση εξουσίας και ευθύνης, τη σημασία των αποδεικτικών στοιχείων και την προσπάθεια να μην παραμένουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα ατιμώρητα.

Μια ιστορία για τη δικαιοσύνη μετά τον πόλεμο, την ευθύνη όσων ασκούν εξουσία και τη στιγμή που ο κόσμος επιχείρησε να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: κανείς δεν βρίσκεταιπάνω από τον νόμο — ούτε όταν ενεργεί στο όνομα ενός κράτους.

#NurembergTrials #WorldWarII #Holocaust #History #Justice #Ιστορία #Χρονοκάψουλα #Podcast 🎙️⚖️

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ο διεκτώτος αντικατασκοπίας του Αμερικάνικου στρατού και εκείνος και η μικρή ομάδα του πέρασαν τη νύχτα διασχίζοντας ένα επικίνδυνο ορεινό πέρασμα για να φτάσουν εδώ. Και τώρα, καθώς χαράζει, πλησιάζουν επιτέλους στο στόχο του. Ψάχνουν έναν ανώτερο αξιωματικό των SS. Πριν από τέσσερις ημέρες, η ναζιστική Γερμανία παραδόθηκε τερματίζοντας τον πόλεμο στην Ευρώπη.

Ο αντόθφος Χίτλερ είναι ήδη νεκρός αλλά οι σύμμαχοι είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν τους ηγέτες του Τρίτου Ράιχ να ξεφύγουν Ο καταζητούμενος είναι ένα από τα υψηλότερα μέλη των ΕΣΕΣ και έχει καταφέρει να κρυφτεί Η ορεινή καλύβα λούζεται από το φως της αυγής Η ομάδα χωρίζεται και περικυκλώνει την καλύβα ενώ ένας ανεβαίνει στην ξύλινη βεράντα Σφίγγει το χέρι του και χτυπάει δυνατά την πόρτα Δεν ακούγεται τίποτα Χτυπάει ξανά Αυτή τη φορά ένα παραθυρόφυλλο ανοίγει ελάχιστα Βλέπει μόνο τη σιλουέτα ενός άντρα μέσα Λέει στη σκοτεινή φιγούρα ότι βρίσκεται εκεί για τον Έρντς Κάλτεμπ Ρούνερ Το παραθυρόφυλλο είναι απότομα Φαίνεται πως θα πρέπει να το κάνουμε το δύσκολο τρόπο Ο κατάσκοπος απομακρύνεται από την πόρτα και τραβάει τον πιστόλι του.

Η υπόλοιπη ομάδα προχωράει με τα όπλα του σηκωμένα. Του φωνάζουν να παραδοθεί, αλλά δεν παίρνουν καμία απάντηση. Τα δευτερόλεπτα περνάνε και καθώς εξετάζουν τις επιλογές τους, η μπροστινή πόρτα ανοίγει διάπλατα. Το δάχτυλο του κατασκόπου σφίγγει τη σκανδάλη Και τότε ένας άντρας βγαίνει αργά στη βεράντα με τα χέρια ψηλά πάνω από το κεφάλι του Ακολουθεί ένας ακόμη και μετά άλλοι δύο Μαζί με τον άντρα που αναζητούσαν βγαίνουν και τρία ακόμα μέλη των SS Οι υπόλοιποι είναι όλοι χαμηλόβαθμοι Θα φυλακιστούν και θα ανακριθούν πρωτού τελικά αφαιρούν ελεύθεροι Όμως ο Ξωματικός των Εσές αντιμετωπίζει μια εντελώς διαφορετική μοίρα.

Μαζί με άλλους ναζί θα δικαστεί στην πόλη της Νρεβέργης με κατηγορίες για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Και τελικά, ύστερα από μήνες συντριπτικών αποδεικτικών στοιχείων, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη. Είμαι ο Αντρέας και αυτή είναι η ιστορία για τη δίκη της Νρεβέργης. But you are there by the cradle awake in the night And because of your love I will keep my existence Yes, because of your love I will keep my existence Είναι το έτος 1945 Σε ένα ξενοδοχείο στο Λουξεμβούργο Ο Αμερικανός ψυχολόγος Δόκτωρ Ντάγκλας Κέλλι Κάνει στην άκρη καθώς ένας φρουρός Ξεκλειδώνει μια πόρτα και την ανοίγει Ο Κέλλι μπαίνει σε ένα δωμάτιο που κάποτε Ήταν ένα από τα πιο πολυτελήπνο δωμάτια Του ξενοδοχείου Τα περισσότερα έπιπλα έχουν απομακρυνθεί Και το μόνο που έχει απομείνει είναι ένα ράντζο και μια καρέκλα Καθισμένος στην άκρη του κρεβατιού βρίσκεται ο 50χρονος Χέρμαν Γκέριν Για περισσότερο από μία δεκαετία ήταν ένας από τους ισχυρότερους άντρες της ναζιστικής Γερμανίας

Πρώην πιλότος μαχητικού του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου ήταν επικεφαλής της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας Ήταν ο ορισμένος διάδοχος του Χίτλερ και μάλιστα έλαβε έναν ειδικό βαθμό που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για εκείνον στρατάρχης του μεγάλου γερμανικού ράιχ. Ήταν γνωστός για τις πολυτελείς στολές του και τα κρυβά γούστα του.

Τώρα όμως ένας εντόνι κρέμεται χαλάρα πάνω στο σώμα του, η επιδερμίδα του είναι οχρή και σταγόνες υδρότα γυαλίζουν στο πρόσωπό του. Με το Χίτλερ νεκρό ο Γκέρινγκ είναι ο υψηλότερα ειστάμενος ναζί που παραμένει ζωντανός και δουλειά του Δόκτωρ Κέλλη είναι να αξιολογήσει την ψυχική του κατάσταση εν ώψη της επικείμενης δίκης του.

Όμως, η πρώτη εντύπωση τον εκπλήσει. Κατά τις αρχικές συζητήσεις τον αναστατώνει το πόσο φυσιολογικός φαίνεται. Περίμενε να συναντήσει ένα ψυχρό αιμοτέρας, όμως αυτός είναι φιλικός, ακόμη και γοητευτικός και είναι δύσκολο να ερμηνεύσει την ήρεμη συμπεριφορά του με τα βάναυσα έγκληματα για τα οποία κατηγορείται. Σύντομα παρατηρεί και κάτι ακόμη.

Σε όλη τη διάρκεια των συναντήσεών του, ο Γκέρινγκ απλώνει συνεχώς το χέρι του προς ένα μπουκάλι με χάπια δίπλα στο κρεβάτι του. Τα βάζει στο στόμα του σαν καραμέλες, μασώντας τα δυνατά ανάμεσα στα δόντια του. Ο Γκέρινγκ εξηγεί ότι είναι παυσίπονα. Του τα είχαν συνταγογραφήσει για ένα τραυματισμό που έχει υποστεί χρόνια νωρίτερα, όμως καθώς τον παρακολουθεί να καταπίνει το ένα χάπι μετά το άλλο είναι προφανές ότι είναι θυσμένο στα ναρκωτικά.

Πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση για να δικαστεί οπότε ο Κέλλη αποφασίζει να τον απαλλάξει από αυτή την εξάρτηση και ξέρει πώς να το κάνει. Απευθύνεται στη ματαιοδοξία του. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεών τους υποστηρίζει ότι ένας δυνατός άνθρωπος σαν κι αυτόν θα πρέπει να είναι σε θέση να ξεπεράσει μια εξάρτηση αποκλειστικά με τη δύναμη της θέλησής του.

Και αυτή η πρόκληση λειτουργεί. Καθοδηγούμενος από την υπερηφάνεια του, ο Κέρινγκ συμφωνεί να εγκαταλείψει τα ναρκωτικά και σταδιακά απαλλάσσεται από τον εθισμό του μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες. Όμως, δεν είναι ο μόνος κρατούμενος που έχει ανατεθεί στον Δ. Κέλλη για αξιολόγηση. Τους επόμενους μήνες αξιολογεί άλλους 21 κατηγορούμενους και ο καθένας αντιδράει διαφορετικά στις ερωτήσεις του.

Ο πρώην υπουργός εξοπλισμών Albert Speer υιοθετεί μια ψυχρή κλινική προσέγγιση ζυγίζοντας προσεκτικά κάθε λέξη που θα πει. Ο Ρόμπερτ Λάι, πρώην επικεφαλής του εργατικού μετόπου ξεσπάει σε κλάματα και περιφέρεται ασταμάτητα στο δωμάτιό του. Και ο πρώην αναπληρωτής Φίρερ Ρούντολφες εμφανίζεται όλο ένα και πιο ασταθής ταλαντευόμενος ανάμεσα σε αλλοπρόσελες συμπεριφορά και μεγάλες περιόδους πλήρους απομόνωσης.

Λίγο πριν από την έναρξη των δικών, οι κρατούμενοι μεταφέρονται στις φυλακές της Ρεβέργης, στη Νότια Γερμανία. Εκεί ο Δ. Κέλλης συνεχίζει τη δουλειά του, αξιολογώντας τους κρατούμενους και προσπαθώντας να κατανοήσει τι ήταν αυτό που τους προκάλεσε στην ναζιστική ιδεολογία. Με τον καιρό εντοπίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που φαίνεται να μοιράζονται.

Όλοι οι άνδρες είναι φιλόδοξοι. Πολλοί επιδεικνύουν εντυπωσιακή έλλειψη ενσυναίσθησης και ελάχιστοι φαίνεται να είναι σε θέση να αντιληφθούν πραγματικά τις ανθρώπινες συνέπειες του καθεστώτος που υπηρέτησαν. Όμως ο Κέλλη δεν βρίσκει καμία μεμονωμένη ψυχολογική διαταραχή που να μπορεί να εξηγήσει τις πράξεις του. Τελικά ολοκληρώνει τις αξιολογήσεις του και υποβάλλει τις αναφορές του Λίγο αργότερα επιδίδεται στους κρατούμενους μέσα στα κελιά του στα κατηγορητήρια Κατηγορούνται από κοινού για τέσσερις κατηγορίες Συνομωσία, εγκλήματα κατά της ειρήνης, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Τρεις ημέρες αργότερα ο Ρόμπερτ Λάι αυτοκτονεί στο κελί του Αφού θα κρεμαστεί με μία πετσέτα σε ένα σωλήν Ο θάνατός του προκαλεί σόξο ολόκληρη τη φυλακή.

Η ασφάλεια ενισχύεται αμέσως με τους φρουρούς να αναλαμβάνουν να παρακολουθούν τους υπόλοιπους κρατούμενους όλο το 24ωρο. Στη συνέχεια, το Νοέμβριο του 1945, οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι βγαίνουν από τα κελιά τους και συνοδεύονται μέσω ενός στεγασμένου διαδρόμου στο δικαστικό μέγαρο της Νρεβέργης. Στην αίσουσα 600 του δικαστηρίου, οι κατηγορούμενοι δηλώνουν τη θέση τους απέναντι στις κατηγορίες.

Πρώτος είναι ο Χέρμαν Γκέριγκ, ο οποίος ξεκινά να μακροσκελεί και ασυνάρτητο λόγο. Όμως ο προεδρεύον δικαστής τον διακόπτει απαιτώντας μια απλή απάντηση. Ο Γκέριγκ υποχωρεί και δηλώνει αθώος. Ένας-ένας ακολουθούν οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι δηλώνοντας όλη την ίδια θέση. Όμως αυτό είναι το πρώτο βήμα. Τον επόμενο χρόνο ο κόσμος θα παρακολουθήσει να εξελίσσεται μια πρωτοφανής διεθνής δίκη για τους άνδρες που κατεύθυναν μερικές από τις πιο φρικτές θηριωδίες στην ανθρώπινη ιστορία.

Είναι το έτος 1945. Σε ένα μικρό δωμάτιο μέσα στις φυλακές, ο δικηγόρος του Χέρμαν Γκέρινγκ κάθεται απέναντί του έχοντας μπροστά του ένα μεγάλο σωρό από έγραφα. Για εβδομάδες μελετάει τις κατηγορίες εναντίον του πελάτη του. Απέναντί του ο Γκέρινγκ παραμένει ήρεμος. Δεν μοιάζει με άνθρωπο που περιμένει να ακούσει την ποινή του. Αντίθετα συμπεριφέρεται σε να προετοιμάζεται για μία ακόμη πολιτική μάχη.

Ο δικηγόρος αρχίζει να του κάνει ερωτήσεις Τι γνώριζε για τα εγκλήματα που διαπράττουν στα κατεχόμενα εδάφη Ποιες αποφάσεις είχε πάρει ο ίδιος Ποιες είχαν ληφθεί από το Χίτλερ χωρίς τη δική του συμμετοχή Και πόσο άμεσα συνδεόταν με τις αποφάσεις που οδήγησαν στα εγκλήματα για τα οποία τώρα κατηγορείται Ο Γκέρινγκ απαντά με αυτοπεποίθηση προσπαθώντας να ξεχωρίσει τη δική του θέση μέσα στο ναζιστικό καθεστώς από τις πράξεις άλλων ξεωματούχων Δεν αρνείται ότι κάτι είχε τεράστια εξουσία Όμως αρχίζει να χαράζει μια γραμμή ανάμεσα στην εξουσία και την προσωπική ευθύνη Όσα έγιναν στα στρατόπεδα υποστηρίζει ότι δεν ήταν δική του άμεση αρμοδιότητα Όσα διέταξε ο Χίτλερ δεν μπορεί να θεωρούνται αυτόματα δικές του αποφάσεις Ποιος αγνώριζε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είχε συμμετάσχει στην εκτέλεσή του.

Ο δικηγόρος ακούει προσεκτικά. Ξέρει όμως ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο. Οι σύμμαχοι δεν έχουν μόνο μαρτυρίες. Έχουν συγκεντρώσει τεράστιο όγκο εγγράφων, πολλά από τα οποία φέρουν τα ονόματα και τις υπογραφές των ίδιων των ανδρών που πρόκειται να δικαστούν. και ανάμεσά τους υπάρχουν έγγραφα που συνδέουν τον Κέρινγκ άμεσα με σημαντικές αποφάσεις του καθεστώτος.

Ο δικηγόρος τα απλώνει πάνω στο τραπέζι ένα προς ένα. Ο Κέρινγκ τα κοιτάζει και αρχίζει να εξηγεί. Για ορισμένα έχει μια απάντηση. Για άλλα υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε. Και για κάποια άλλα προσπαθεί να εξηγήσει ότι η υπογραφή του δεν σημαίνει αυτό που ισχυρίζονται οι εισαγγελίες. Ο δικηγόρος καταλαβαίνει ότι η υπεράσπιση δεν θα είναι εύκολη Αλλά υπάρχει και ένα ακόμη πρόβλημα Ο Κέρινγκ δεν είναι ένας συνηθισμένος κατηγορούμενος Έχει περάσει χρόνια μιλώντας μπροστά σε τεράστια πλήθεια Εντυμετωπίζοντας πολιτικούς αντιπάλους Και υπερασπιζόμενος στις αποφάσεις του καθεστώτος Ξέρει πώς να μιλάει, ξέρει πώς να κερδίζει χρόνο Ο δικηγόρος τον γνωρίζει και προσπαθεί να τον προετοιμάσει.

Του εξηγεί ότι στο δικαστήριο δεν θα έχει πάντα τον έλεγχο της συζήτησης. Οι δικαστές μπορούν να τον διακόψουν. Οι εισαγγελείς μπορούν να τον πιέσουν με συγκεκριμένα έγγραφα. Και αν μιλάει υπερβολικά, υπάρχει κίνδυνος να πει κάτι που θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Ο Γκέριν όμως δεν δείχνει ιδιαίτερα ανήσυχος. Πιστεύει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τους εισαγγελείς.

Δεν θα εμφανιστεί ως ένας άνθρωπος που παραδέχεται την ήττα του. Θα εμφανιστεί ως πολιτικός ηγέτης που υπερασπίζεται τις αποφάσεις του. Ο δικηγόρος μαζεύει αργά τα έγραφα από το τραπέζι. Η προετοιμασία τελειώνει για σήμερα. Σε λίγες ημέρες ο Γκέρινγκ θα καθίσει στο ειδώλιο και θα αντιμετωπίσει τους εισαγγελείς μπροστά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μέχρι τότε όμως, έχει ένα ακόμη τελευταίο στόχο. Να πείσει το δικαστήριο ότι παρά τη θέση που κατήχε και παρά τις αποφάσεις που πήρε, η ευθύνη για τα χειρότερα εγκλήματα του καθεστώτος βρίσκεται αλλού και σύντομα θα προσπαθήσει να το αποδείξει. Είναι το έτος 1945, στο δικαστικό μέγαρο της Νιρεβέργης, εννέα ημέρες μετά την κατάθεση δηλώσεων αθωότητας από τους ναζί κατηγορούμενους.

Πίσω από ένα μεγάλο γραφείο, ο δικαστής Τζέφρι Λόρενς ρίχνει μια ματιά κατά μήκος της έδρας στους άλλους επτά δικαστές που κάθονται δίπλα του. Βλέπει ότι όλοι είναι έτοιμοι, οπότε δίνει το σήμα και τα φώτα της έθουσας 600 αρχίζουν να χαμηλώνουν. Ένας προβολέας ανάβει και ασπρόμαυρα πλάνα τρεμοπέζουν σε μια οθόνη στην άλλη άκρη της αίθουσας.

Εμφανίζονται εικόνες από μεγάλους φράχτες με σειρματόπλεγμα. Ακολουθούν συγκλονιστικές εικόνες από λιμοκτονούντες κρατούμενους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα αποστειωμένα προσωπά τους και τα στοιχειωμένα βλέμματα τους μοιάζουν να κοιτούν κατευθείαν τους δικαστές. Έπειτα εμφανίζονται εικόνες των νεκρών, απαντρακωμένη σκελετή, σορήπτωμάτων και σώματα που μετακινούνται με μπουλντόζες σε μαζικούς τάφους.

Σπάρουν? Με τα τσούβιγα halt oder BAföG? Ο Λόρενς κοιτάζει προς το ειδώλιο των κατηγορουμένων που εξακολουθεί να φωτίζεται από το σκληρό φως ενός προβολέα Ο Χάνς Φρανκ, πρώην γενικός κυβερνήτης της κατεχόμενης Πολωνίας, αρχίζει να κλαίει σιωπηλά Ο Ρούντολ Φεσ γυρίζει το κεφάλι του αρνούμενος να κοιτάξει την οθόνη Ο Χέρμαν Γκέρινγκ βύχει νευρικά και στη συνέχεια σκύβει πάνω από το κυκλίδωμα και κρύβει το πρόσωπό του στο μπράτσο του.

Και όταν τελικά η προβολή τελειώνει, η αίθουσα παραμένει σιωπηλή, συγκλονισμένη από τους θηριωδίες που μόλις έχουν αντικρίσει. Ο δικαστής Λόρεντς ξεχνάει να κηρύξει επίσημα τη λήξη της συνεδρίας της πριν σηκωθεί από την καρέκλα του. Οι φρουροί οδηγούν τους κατηγορούμενους έξω από την αίθουσα. Τους επόμενους τρεις μήνες, Αμερικανοί, Βρετανοί, Γάλλοι και Σοβιετικοί εισαγγελείς παρουσιάζουν αποδεικτικά στοιχεία.

Έγραφα που κατασχέθηκαν καθώς ο ναζιστικός στρατός υποχωρούσε σε όλη την Ευρώπη και καλούν μάρτυρες για να τα επιβεβαιώσουν. Πρώην εξωματική των ΕΣΕΣ καταθέτει για τις μαζικές δολοφονίες που διέπραξαν. την υπόθεση εναντίον των ανδρών που δικάζονται. Έπειτα, τον Μάρτιο του 1946, δίνεται στους κατηγορούμενους ευκαιρία να επερασπιστούν τον εαυτό τους.

Παρά τα συντριπτικά στοιχεία εναντίον του, ο Χέρμαν Γκέρινγκ είναι αποφασισμένος να αγωνιστεί μέχρι τέλους. Έτσι, όταν παίρνει το λόγο, αρχίζει με διάλεξη προσπαθώντας να δικαιολογηθεί. Καταγγέλει το δικαστήριο ως δίκη παροδία, Προβλέπει τις ερωτήσεις, επισημαίνει μεταφραστικά λάθη, διορθώνει τα λάθη στα πρακτικά. Και όταν στριμώχνεται ξεκινάει μακροσκελής ομιλίες με σκοπό να εμψυχώσει τους συγκρατούμενούς του και να προκαλέσει το δικαστήριο.

Αρνείται ότι γνώριζε την πλήρη έκταση του προγράμματος εξόντωσης και απορρίπτει τις αναφορές για μαζικές δολοφονίες ως συμμαχική προπαγάνδα. Όμως όσο περισσότερο παραμένει στο ειδώλιο, τόσο περισσότερο εκατηγορούσε αρχίβρες και πατήματα. Οι εισαγγελίες σταματούν να ασχολούνται με το παραλήρημά του και αντί για αυτό τον επαναφέρουν στα αποδεικτικά στοιχεία.

Όταν παρουσιάζουν έγγραφα που καταγράφουν συγκεκριμένες θηριωδίες και παράνομες εκτελέσεις, δεν δίνουν στον Κέρινγκ την ευκαιρία να απαντήσει με διαλέξεις. Αντίθετα, κρατούν τις ερωτήσεις τους σύντομες και στοχευμένες, ζητώντας του απλά να αναγνωρίσει τα έγγραφα και να επιβεβαιώσει τη δική του υπογραφή στο κάτω μέρος. Και όταν ολοκληρώνει την κατάθεσή του, ακολουθούν συγκατηγορούμενοι του.

Όλοι υιοθετούν εντελώς διαφορετικές στρατηγικές. Ο Χάνς Φρανκ φαίνεται να αποκυρίσει τις πεπιθήσεις του παρελθόντος. Σε αντίθεση με τον Γκέριγκ, αναγνωρίζει ανοιχτά τα εγκλήματα του καθεστώτος, λέγοντας στο δικαστήριο ότι αισθάνεται ντροπή. Ο Άλμπερτ Σπέρ αποδέχεται επίσης ένα μέρος της ευθύνης, αλλά επιμένει ότι δεν γνώριζε την έκταση της καταστροφής.

Ψύχρεμος και συγκρατημένος υποστηρίζει ότι είχε τυφλωθεί από τη δύναμη και τη χαρισματικότητα του Αδόλφου Χίτλερ. Άλλοι ψηλόβαθμα εξωματικοί υποστηρίζουν ότι ήταν επαγγελματίες στρατιώτες και είχαν υποχρέωση να ακολουθήσουν τις διαταγές. Κανένας όμως κατηγορούμενος δεν είναι πιο δύσκολος από το Ρούντολφ Σ, ο οποίος φαίνεται ολοένα και πιο αποκομμένος από την πραγματικότητα.

Ισχυρίζεται ότι έχει χάσει τη μνήμη του και συμπεριφέρεται παράξεν. Στο παρασκήνιο, οι γιατροί και οι δικαστές αναρωτιούνται αν είναι πράγματι άρρωστος ή αν πρόκειται για ένα θέατρο προκειμένου να αποφύγει την ευθύνη. Η εξέταση του τεράστιου όγκου στοιχείων εναντίον του ΕΣ και των υπολείπων διαρκεί μήνες. Όμως τελικά το δικαστήριο θα διακόψει τις συνεδριάσεις.

Τέσσερις εβδομάδες αργότερα οι δικαστές ανακοινώνουν ότι έχουν καταλήξει στις ετοιμιγορίες τους. Οι κατηγορούμενοι προετοιμάζονται να επιστρέψουν στο δικαστικό μέγαρο της Ντριεβέργης και σύντομα οι κορυφαίοι ναζί θα μάθουν ποια θα είναι η μοίρα τους. Βγαίνει από ένα σενσέρ κρατώντας το χέρμαν Γκέρινγκ από τον πράτσο καθώς τον οδηγεί πίσω στην αίθουσα 600.

Ο Γκέρινγκ παίρνει τη γνώριμη πλέον θέση του. Φορά ένα ζευγάρι μαυρακοστικά και περιμένει να αρχίσει να μιλάει ο δικαστής Τζέφρι Λόρενς. Ο δικαστής άρχισε να ανακοινώνει την απόφαση του δικαστηρίου. Νωρίτερα σήμερα ανακοινώθηκαν οι τιμιγορίες και τρεις κατηγορούμενοι αθωώθηκαν όμως οι άλλοι 19 κρύθηκαν ένοχοι και ο Γκέρινγκ είναι ένας από αυτούς.

Τώρα πρόκειται να μάθει την ποινή του. Ο δικαστής αρχίζει να διαβάζει αργά. Μέσα από τα ακουστικά του ο Γκέρινγκ ακούει τη μετάφραση. Έχει καταδικαστεί σε θάνατο. Όταν ολοκληρώνει τη διαδικασία, ο Γκέρινγκ βγάζει αρκά τα ακουστικά του και βγαίνει με αργά βήματα από την αίθουσα. επιστρέφει στο κελί του για τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του.

Συνολικά έδικα από τους κατηγορούμενους καταδικάζονται σε θάν το διαπαγχωνισμό. Ανάμεσά τους είναι ο αξιωματικός των SS Ernst Kaldembrunner που συνελήφθη στις Αυστριακές Άλπεις και ο Hans Frank ο οποίος συμμετείχε άμεσα στη μαζική δολοφονία στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Άλλοι όμως αντιμετωπίζονται πιο επίικως. Ο Ρούντολ Θεσ ενημερώνεται ότι θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στη φυλακή, ενώ ο Άλμπερτ Σπέρ καταδικάζεται σε 20 χρόνια φυλάκισης.

Όμως ο Χέρμαν Γκέριγκ δεν έχει καμία πρόθεση να πεθάνει στην Ανχώνη. Αργά το βράδυ στις 15 Οκτωβρίου, λίγες μόλις ώρες μετά την προγραμματισμένη έναρξη των εκτελέσεων, ένας φρουρός κοιτάζει μέσα στο κελί του. Υποψιαζόμενος ότι κάτι δεν πάει καλά, ο φρουρός ξεκλειδώνει την πόρτα και μέσα βρίσκει τον Γκέρινγκ ξαπλωμένο στο κρεβάτι του με αφρού στο στόμα και να τρέμεν εξέλεγκτα Μέσα σε λίγα λεπτά είναι νεκρό Έχει δηλητηριαστεί από μια κάψουλα κιανίου, την οποία έχει καταφέρει με κάποιο τρόπο να περάσει κρυφά στο κελί του Αφήνει πίσω του ένα σημείωμα, στο οποίο εξηγεί την άρνησή του να πανχωνιστεί σαν κοινός εγκληματίας Την επόμενη μέρα οι δέκα αναπομείνοντες καταδικασμένοι σε θάνατο κρατούμενοι εκτελούνται στο προάβλιο της φυλακής Για να αποτραπεί το ανεχόμενο να μετατραπούν οι τάφοι τους σε ναζιστικά είδωλα οι σοροί αποτεφρώνονται και οι στάχτες τους σκορπίζονται σαν αποτάμι Και παρόντων Γκέρινγκ μπορεί να πέφτει για την τιμωρία οι νομικοί θα εξακολουθήσουν να θεωρούν τις δίκες της Ρεβέργης

σημαντικό σημείο καμπύ στο διεθνές δίκαιο. Είχε καθιερωθεί αρχή ότι υπακοή σε διαταγές δεν αποτελεί υπεράσπιση και ότι η κατοχή κυβερνητικού αξιώματος δεν παρέχει ασυλία για εγκλήματα πολέμου. Οι δίκες τελείωσαν, αλλά το ερώτημα που άφησαν πίσω τους δεν τελείωσε μαζί τους. Γιατί όταν οι άνθρωποι διαπράττουν φρικτά εγκλήματα Είναι εύκολο να τους κοιτάξουμε από απόσταση Και να πούμε ότι ήταν τέρατα Να πιστέψουμε ότι εμείς Θα ενεργούσαμε διαφορετικά Όμως ίσως το πιο επικίνδυνο μάθημα Είναι ότι μεγαλύτερες θηριωδίες Δεν πραγματοποιούνται πάντα από ανθρώπους που πιστεύουν Ότι είναι κακοί Πραγματοποιούνται και από ανθρώπους που υπακούν Από ανθρώπους που ακολουθούν εντολές επειδή προέρχονται από κάποιον ανώτερο.

Από ανθρώπους που πείθουν τον εαυτό τους ότι η ευθύνη ανήκει σε εκείνον που έδωσε την εντολή και όχι σε εκείνον που την εκτέλεσε. Όμως η Νιρεμβέργη απέρριψε ακριβώς αυτή την ιδέα. Η υπακοή δεν εξαφανίζει την προσωπική ευθύνη. Και αυτό είναι ένα μάθημα που δεν αφορά μόνο τους στρατούς, τις κυβερνήσεις ή τις μεγάλες ιστορικές στιγμές.

Αφορά όλους μας. Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με ανθρώπους που έχουν περισσότερη εξουσία ή μεγαλύτερη επιρροή από εμάς. Μας λένε τι να πιστεύουμε, τι να φοβόμαστε και τι να κάνουμε. Και είναι εύκολο να ακολουθήσουμε. Είναι πολύ πιο δύσκολο να σταματήσουμε και να ρωτήσουμε. Γιατί. Είναι σωστό αυτό που μου ζητούν. Ποιος θα πληγωθεί αν το κάνω.

Και τελικά είμαι γιατεθειμένος να λάβω την ευθύνη για τις πράξεις μου. Η κριτική σκέψη δεν σημαίνει ότι εμφισβητούμε τα πάντα. Σημαίνει ότι δεν παραδίδουμε τη συνείδησή μας σε κανέναν. Γιατί οι ειδίκες της Νιρεβέργης δεν μας θυμίζουν μόνο ότι μπορεί να συμβεί ότι είναι εξουσία έναν εξέλεγκτη. Μας θυμίζουν και κάτι πιο απλό, αλλά ίσως πιο σημαντικό.

Ότι η ευθύνη για τις πράξεις μας παραμένει δική μας. Ακόμη και όταν κάποιος άλλος μας είπε να τις κάνουμε. Ήρθα να δω και έβλεπα και ποιος είναι ένας μωρός αγόρι. Υπάρχει ένας άνθρωπος που πάει πάνω και πάει όλες τις όνομες. Και αποφασίζει ποιος είναι ελεύθερος και ποιος είναι αδερφός. Όλοι δεν θα πιστεύουν τα ίδια. Και ακούσα μία φωνή μέσα από τους τέσσερις παντέρες.

Και έβλεπα και, βλέπω, έναν αμφιβολό. Και το όνομα που έκανε αυτός ήταν η τελευταία. Και η τελευταία έκανε αυτός. Σπαρή, με ατσούμπι-γερατή ή μπαφεκ, σκέφτεται ουτοπικά, αλλά δεν είναι. Με ETFs στον σπαρκάσο-σπαρπλάν χρειάζονται μικρά πληθύνια, για να δημιουργήσεις κάτι από την αρχή. Και το καλύτερο, δεν πρέπει να είσαι οικονομικός.

Εμείς σας δείχνουμε εύκολο και χινέζικο. Τιπέ τώρα στο μπανντ και σίγουρετε το κοστό σου.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00