Η Ιστορία του Moby Dick

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Ο δεύτερος υποπλήρακος Owen Chase καρφώνει ένα καρφί σε μια σανίδα. Πριν από ένα χρόνο, το φαλενοθυρικό το απέπλευσε από τη μασαχουσέτη με προορισμό τον ειρηνικό. Από τότε το πλοίο Ρωμάτο έχει σκοτώσει αρκετές φάλενες και σήμερα έχει βγει πάλι για κυνήγι. Δύο ακόμη Λέμβι βρίσκονται ήδη στη θάλασσα κυνηγώντας θυράματα. Το πλοίο του έχει υποστήριζει μια σταπανιά και προσπαθούν να το επισκευάσουν.

00:54 Πρέπει να κάνει γρήγορα γιατί κάθε λεπτό είναι πολύτιμο στο κυνήγι. Μια φωνή από το κατάρτη τον διακόπτει και εκείνος σηκώνει το βλέμμα του. Ένας ναύτης δείχνει προς την αριστερή πλευρά του πλοίου. Μισοκλίνει τα μάτια μέσα στην αντιλιά κοιτώντας προς το μέρος που του λένε. Μια ασυνήθιστα μεγάλη φάλανα φυσιτήρας επιπλέει ακίνητη στην επιφάνεια.

01:16 Η καρδιά του αρχίζει να χτυπάει γρήγορα. Αν καταφέρουν να τη σκοτώσουν θα γεμίσουν τα μπάρια τους με το πολύτιμο λάδι της Καθώς πλησιάζει για να δει καλύτερα νομίζει πως η Φάλαινα είναι ήδη νεκρή Ύστερα όμως κινείται Με ένα δυνατό χτύπημα της ουράς της κινείται προς το πλοίο Στην αρχή αργά αλλά ύστερα όλο και πιο γρήγορα Ο Όενς συνειδητοποιεί ότι η φάλινα κατευθύνεται προς τα πάνω τους.

01:50 Σφίγγει τα χέρια του στο κυκλίδωμα καθώς το ζώο χτυπάει το έσεξ και το πλοίο τραντάζεται από τη σύγκρουση. Ο Όενς σκύβει πάνω από την κουμπαστή για να ελέγξει τις ζημιές και βλέπει θράψματα και σπασμένες ανίδες να επιπλέουν στα κύματα. Η φάλινα τότε αναδύεται και με μια δυνατή εκπνοή από το φυσιτήρα της απομακρύνεται κολυμπώντας.

02:15 Δεν έχει ξαναδεί ποτέ κάτι παρόμοιο. Αναρωτιέται τι προκάλεσε αυτή την παράξενη συμπεριφορά του ζώου. Όμως η φάλενα δεν έχει τελειώσει ακόμα μαζί τους. Απομακρύνεται και ύστερα ξαναστρίβει, επιταχύνοντας ξανά προς το μέρος τους. Ο καπετάνιος συνειδητοποιεί τι συμβαίνει. Οι ρόλοι πλέον έχουν αντιστραφεί. Αυτός και το πλήρωμά του είναι το θύραμα.

02:37 Αφού τους εμβολίζει για δεύτερη φορά, η τεράστια φάλα να απομακρύνεται φαινομενικά αλλόβητη. Όμως δεν ισχύει το ίδιο και για το πλοίο. Σύντομα θα βυθιστεί αφήνοντας το πλήρωμά του να παρασύρεται 2.000 χιλιόμετρα μακριά από κάθε σωτηρία. Η ιστορία τους θα γίνει ένα επικό χρονικό επιβίωσης που αργότερα θα εμπνεύσει ένα από τα σπουδαιότερα έργα της αμερικάνικης λογοτεχνίας.

03:00 Είμαι ο Αντρέας και αυτή είναι η ιστορία του αληθινού μου OBD. Οι σφάλνες κοντά στις ακτές έχουν γίνει πλέον σπάνιες. Οι περισσότεροι συμφωνούν. Για να γεμίσουν τα μπάρια τους, τα πληρώματα πρέπει να ταξιδεύουν όλο και πιο μακριά. Σύντομα, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τις σφάλνες φυσιτήρες. Το λάδι τους θεωρείται από τα ποιοτικότερα στον κόσμο.

05:17 Φωτίζει δρόμους, σπίτια και εργοστάσια. Λυπαίνει τις μηχανές που κινούν τη βιομηχανική επανάσταση. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή σαπουνιών, κεριών και δεκάδων ακόμη προϊόντων. Σχεδόν κάθε πόλη που μεγαλώνει χρειάζεται όλο και περισσότερο. Και όσο μεγαλώνουν οι πόλεις, τόσο αυξάνεται και η ζήτηση. Ένας νεότερος έμπορος ρωτά πόσες ακόμη φάλαινες μπορούν να δώσουν οι ωκεανοί.

05:40 Οι υπόλοιποι κοιτάζονται για μια στιγμή. Έπειτα ένας από αυτούς απαντά πως ο ειρηνικός είναι αχανής. πιστεύει πως οι φάλαινες δεν πρόκειται να τελειώσουν ποτέ. Κανείς δεν αναφέρει πόσα ζώα έχουν ήδη σκοτωθεί. Κανείς δεν υπολογίζει πόσο ακόμη θα χρειαστεί να χαθούν για να διατηρηθούν τα ίδια κέρδη. Τα βλέμματα είναι στραμμένα μόνο στους αριθμούς.

06:01 Σε ένα πίνακα κάποιος σημειώνει πόσα πλοία θα αποπλεύσουν μέσα στη χρονιά. Κάθε καινούργια γραμμή σημαίνει ακόμα ένα πλήρωμο που θα περάσει χρόνια στη θάλασσα. Ακόμα ένα πλοίο που θα κυνηγάει μέχρι να γεμίσει τα αμπάρια του. Ακόμα εκατοντάδες φάλαινες που θα γίνουν βαρέλια λαδιού. Ένας καπετάνιος προειδοποιεί πως τα ταξίδια γίνουν το λόγο ένα και πιο επικίνδυνα.

06:22 Οι καταιγίδες, οι ασθένειες και οι μήνες μακριά από τη στεριά στοιχίζουν ακριβά. Η αίθουσα μένει σιωπηλή μόνο για λίγα δευτερόλεπτα. Έπειτα κάποιος τους υπενθυμίζει πως αυτό είναι το τίμημα του εμπορίου. Όσο υπάρχουν άντρες πρόθυμοι να ταξιδέψουν, θα υπάρχουν και πλοία πρόθυμα να αποπλέουν. Κι όσο υπάρχει ζήτηση, κανένα ταξίδι δεν θεωρείται προβολικά επικίνδυνο.

06:44 Η συνάντηση ολοκληρώνεται. Οι έμποροι σηκώνονται, ανταλλάσσουν χειραψίες και καταλείπουν την αίθουσα ικανοποιημένη. Για εκείνους οι φάλαινες και οι ναύτες είναι απλά αριθμοί. Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά στον απέραντο ειρηνικό ωκεανό, οι φυσιτήρες συνεχίζουν να διασχίζουν τα ίδια νερά που διέσχιζαν για εκατομμύρια χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν πως έχουν μετατραπεί στο πιο πολίτιμο εμπόρευμα της εποχής τους.

07:21 Είναι το έτος 1819 στο λιμάνι της Μασαχουσέτης. Δεκαπέντε μήνες πριν δεχτεί επίθεση το Έσεξ. Ο τριαντάχρονος πλήαρχος Γιώργος Πόλαρντ στέκεται στο κατάστρωμα ενός φαλανωθυρικού καθώς αυτό πλήαργα προς τον Αθλαντικό Οκεανό. Υκανοποιημένος που κρατάει σταθερή πορεία κοιτάζει πίσω προς τα ξύλινα κτίρια στην ακτογραμμή. Κάπου ανάμεσά τους βρίσκεται και το σπίτι του.

07:57 Αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιό του, δεν θα το ξαναδεί για τα επόμενα δυόμισι χρόνια. Είναι συνήθισμένος στα μεγάλα ταξίδια. Έχει ήδη πραγματοποιήσει δύο και το καθένα κράτησε χρόνια. Και όπως κάθε φαλαινοθυρικό, ταξιδεύει στον ειρηνικό για να κυνηγήσει φάλαινες φυσιτήρες. Το πλήρωμα τεμαχίζει τα κουφάρια τους στη θάλασσα και βράζει το λίπος τους για να παράγει λάδι Ένα πολύτιμο προϊόν που χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο για λάμπες και την παρασκευή σαπουνιού Όμως τα κέρδη έχουν βαρύ τίμημα Τα ταξίδια είναι μακρινά, επικίνδυνα και πολλά πλοία δεν επιστρέφουν ποτέ Ο Πόλλαρντ όμως είναι αισιόδοξος Έχει μόλις προαχθεί και αυτή είναι η πρώτη του αποστολή ως καπετάνιος ενός πλοίου με το όνομα Essex Ωστόσο, μέσα σε λίγες ημέρες οι ικανότητές τους θα δοκιμαστούν.

08:44 Τη δεύτερη μέρα του ταξιδιού το πλοίο θα χτυπηθεί από μια καταιγίδα. Τα πανιά σκίζονται από τα κατάρτια και η αντοχή του πλοίου δοκιμάζεται. Δύο φαλαινοθυρικές λέμβοι κόβονται και χάνονται στα κύματα και όταν όλα ερεμήσουν ο καπετάνιος πρέπει να πάρει μια δύσκολη απόφαση. Μπορεί να επιστρέψει για επισκευές, κάτι που θα ήταν ντροπιαστικό ξεκίνημα για τον πρώτο του ταξίδι ως πλοίαρχος ή μπορεί να συνεχίσει με τρεις φαλαινοθυρικές λέμβους αντί για πέντε.

09:10 Τελικά οι περηφάνιοι και η αποφασιστικότητα περισχύουν και συνεχίζει την πορεία του προς τον νότο. Μήνες αργότερα θα περάσει το ακροτήριο Χόρν και μπαίνει στον ειρηνικό ωκεανό. Σύντομα το πλοίο είναι έτοιμο για κυνήγη. Κάθε φορά που κάποιος ναύτης εντοπίζει το χαρακτηριστικό πίδακα νερού, οι φαλενοαθυρικές λέμοι μπαίνουν στη θάλασσα.

09:29 Με τα δίωξη του θυράματος είναι γεμάτοι κινδύνου. Φάλενες έχουν παρασύρει λέμβου στο βυθό, ενώ άλλες έχουν διαλύσει βάρκες με τα απελπισμένα χτυπήματα της ουράς τους. Όμως οι κυνηγοί είναι έμπειροι και ικανοί. Σύντομα σκοτώνουν αρκετές φάλαινες και αφού επεξεργάζονται τα κουφάρια τους, το αμπάρι του πλοίου περιέχει 450 βαρέλια λαδιού Όμως υπάρχει ακόμα άφθονος χώρος Ένα χρόνο μετά την αναχώρησή τους, εντοπίζουν κι άλλους πίδακες νερού και οι τρεις φαλμαθυρικές λέμοι μπαίνουν στο νερό όμως εκείνη που διοικεί ο πρώτος υποπλίαρχος Owen Chase παρουσιάζει διαρροή και επιστρέφει για επισκευή Ο πλίαρχος Pollard είναι εξασιασμένος με το κυνήγι και σύντομα καρφώνει ο ίδιος μια φάλνα με το καμάκι Κρατιέται γερά καθώς το τραυματισμένο ζώο σέρνει τη Λέμβο για περισσότερο από 3 χιλιόμετρα Τελικά όμως η Φάλεν εξαντλείται Όταν επιβραδίνει, ο πλοίαρχος Πόλαρτ παίρνει άλλο ένα καμάκι και ετοιμάζεται να δώσει το τελειωτικό χτύπημα Πριν όμως προλάβει να χτυπήσει, ρίχνει μια ματιά πίσω προς το ΣΕΞ και παγώνει

10:43 Κάτι έχει συμβεί στο πλοίο του Το ΣΕΞ έχει πάρει μεγάλη κλίση Σχεδόν όλοι οι πρύμνοι είναι έξω από το νερό. Μέσα σε μια στιγμή, οι προτεραιότητες του πλειάρχου αλλάζουν από το να σκοτώσει τη φάλαινα στο να σώσει το πλοίο του. Κόβει το σκηνή που συνδέεται με το τραυματισμένο ζώο και διατάζει τους άντρες του να κοπηλατήσουν με όλες τους τις δυνάμεις προς τα πίσω.

11:06 Ανεβαίνοντας το κατάστρωμα, βρίσκει το πλοίο μέσα στο χάος. Όλοι εργάζονται πυρατοτός για να σφραγίσουν τα ρήγματα και ο πλοίαρχος Πόλαρτ συνομιλεί βιαστικά με τον πρώτο υποπλοίαρχό του Τότε μαθαίνει ότι με τεράστια φάλαινα αφισιτήρας επιτέθηκε στο πλοίο εμβολίζοντάς το δύο φορές Ο πλοίαρχος Πόλαρτ δεν έχει ξανακούσει ποτέ για φάλαινα που επιτίθεται σκόπιμα σε πλοίο Όμως όποια και αν είναι η αιτία πρέπει να ενεργήσει γρήγορα αν θέλει να σώσει το πληρωμά του Αφού επιθεωρεί το πλοίο, συνειδητοποιεί πως οι ζημίες είναι ανεπανόρθωτες.

11:38 Το Essex είναι καταδικασμένο και δεν υπάρχει τρόπος να μην βρεθεί στον πάτο του ωκεανού. Αν πρόκειται να επιζήσουν, υπάρχει μόνο μία επιλογή. Πρέπει να εγκαταλείψουν το πλοίο και να προσπαθήσουν να φτάσουν στη στεριά με τις λέμβους που χρησιμοποιούσαν για το κυνήγι. Όμως, θα είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο ταξίδι. Οι λέμβοι είναι μικρές, ελαφριές και ανοιχτές. Έχουν σχεδιαστεί για σύντομες καταδιώξεις και όχι για πολύ μινά ταξίδια στα άγρια νερά του ειρηνικού.

12:05 Ο πλοίαρχος δεν έχει άλλη επιλογή. Έτσι, τις επόμενες δύο ημέρες το πλήρωμα εργάζεται σταμάτητα για να εγκαταλείψει το πλοίο. Κατασκευάζουν πρόχειρα κατάρκια στις λέμβους, καρφώνουν επιπλέον σανίδες για να αυξήσουν το ύψος πλευρικά. Έπειτα αφαιρούν κάθε χρήσιμο εφόδιο από το ΣΕΞ αποδικεύοντας τρόφιμα, όπλα και ναυτικούς χάρτες Τελικά καθώς το πλοίο βυθίζεται όλο και περισσότερο, ο πλοίαρχος Πόλαρτ δίνει τη διαταγή εγκατάληψης Αφήνουν πίσω το ΣΕΞ και επιβιβάζονται στις λέμβους τους παρασυρώμενοι μόνοι, ακυβέρνητοι και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από κάθε ελπίδα σωτηρίας αχανές τοπίο γύρω του.

13:20 Είναι φτιαγμένη για τρεις ναύτες, αλλά τώρα μέσα είναι εφτά και κάθε εκατοστό είναι γεμάτο με προμήθειες. Ο πλοίαρχος βρίσκει τελικά μια θέση να κάτσει και τότε οι ναύτες τραβούν τα κουπιά για να ενώθουν με τις άλλες δύο λέμβους εκεί κοντά. Τώρα είκοσι άντρες κάθονται σιωπηλοί καθώς βλέπουν το πλοίο τους να χάνεται κάτω από τα κύματα.

13:40 Είναι ολομόναχοι στον ειρηνικό. Η κοντινότερη στεριά είναι η Κολομβία, 3.000 χιλιόμετρα ανατολικά, αλλά η άνεμη και τα θαλάσσια ρεύματα είναι αντίον του. Έτσι ο πλήαρχος Πόλαρτ θα τους πει να κινηθούν δυτικά, ελπίζοντας να βρουν την Ανατολική Ασία. Μελετάει τους κάρτες. Μικρά νησιά είναι διάσπαρτα στην απέραντη έκταση του ωκεανού και ελπίζει πως θα μπορέσουν να σταματήσουν και να αναπληρώσουν τις προμήθειές του.

14:06 Όμως σύντομα αποδεικνύεται ότι είναι αρτίνατο να τα βρουν Οι μέρες γίνονται εβδομάδες και οι λέμβοι μπάζουν συνεχώς νερά Οι ναύτες μένουν ξύπνοι σε βάρδια για να τα διάζουν Καταιγίδες και φορτουνιασμένες θάλασσες απειλούν να τους πνίξουν και οι περιορισμένες μερίδες τους μειώνονται γρήγορα Τελικά, ύστερα από ένα μήνα στη θάλασσα, ο πλειάρχος Πόλαρ δεν τοπίζει την ανησύ Είναι ακατήκητο, αλλά το πλήρωμα εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να χορτάσει με πουλιά, αυγά, καβούρια και ψάρια.

14:36 Και ύστερα από λίγες ημέρες έχουν φάει ό,τι μπορούν να βρουν, οπότε και αποφασίζουν να συνεχίσουν. Το πλήρωμα συνεχίζει δυτικά, όμως οι προμήθες τροφής τους λιγοστεύουν ξανά. Μετά από 49 ημέρες, ο πρώτος ναύτης πέθαινε από ασυτία. Οι υπόλοιποι μουρμουρίζουν μια προσευχή καθώς παραδίδουν το σώμα τους στη θάλασσα υποψιαζόμενοι πως ο θάνατός του δεν θα είναι και ο τελευταίος Την επόμενη μέρα μία από τις τρεις λέμβους χωρίζεται από τις υπόλοιπες μέσα σε μια καταιγίδα Οι εξαντλημένοι ναύτες που βρίσκονται πάνω της δεν φαίνεται να έχουν τη δύναμη να κοπηλατήσουν πίσω προς τις άλλες δύο και ο πλήαρχος δεν θα διατάξει τους άντρες να την ακολουθήσουν Τα κύματα παρασύρουν τη Λέμβο όλο και πιο μακριά, μέχρι που χάνεται από τα μάτια τους.

15:22 Δέκα ημέρες αργότερα ένας ακόμη ναύτης πεθαίνει, αλλά αυτή τη φορά ο πλειάρχος Πόλαρτ δηλώνει πως δεν μπορούν να σπαταλήσουν το σώμα πετώντας ως στη θάλασσα. Πρέπει να το φάνε. Και παρόλο που το πλήρωμα ιδιάζει μπροστά στην προοπτική του κανιβαλισμού, οι άντρες ξέρουν επίσης πως δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς τροφή. Τρώνε την ανθρώπινη σάρκα ομοί, όμως ούτε αυτό θα είναι αρκετό Τις επόμενες ημέρες δύο ακόμη ναύτες πεθαίνουν και έχουν την ίδια ζωφερή μοίρα Τρώγονται από τους επιζώντες συντρόφους τους Ο αριθμός των ναυτών μειώνεται ακόμη περισσότερο όταν ο Πόλαρτ ξυπνά ένα πρωί και διαπιστώνει πως η δεύτερη λέμβος έχει παρασυρθεί μέσα στη νύχτα και πλέον δεν φαίνεται πουθενά Ο πλοίαρχος και οι τρεις ναύτες στη λέμβο είναι πλέον μόνοι Έτσι τελικά οι λιμοκτονούντες ναύτες τρέφονται στο αδιανόητο.

16:11 Πρέπει να θυσιάσουν μια ζωή για να σώσουν τις υπόλοιπες. Τραβούν τον κλήρο για να αποφασίσουν ποιος από αυτούς θα σκοτωθεί και θα φαγωθεί και το άτυχο θύμα είναι ο 16χρονος Όουεν Κόφιν, ο ξάδοδευκός του Πόλαρτ. Με δάκρυα στα μάτια ο πλήαρχος Πόλαρτ προσφέρεται να πάρει τη θέση του, όμως ο Όουεν αρνείται, λέγοντας πως είναι προνόμο να πεθάνουν στις συντροφοί του να μπορέσουν να ζήσουν.

16:34 Ακόμη και έτσι η σάρκα του δεν συντηρεί τους υπόλοιπους για πολύ. Μόλις πέντε ημέρες αργότερα, ένας ακόμη ναύτης πεθαίνει από σητεία. Αυτή η φρικτή δοκιμασία θα τελειώσει όταν στον ορίζοντα θα δουν τα πανιά ενός πλοίου. Τις επόμενες ώρες, η φαλαινοθυρική λέμπος παρασύρθηκε αργά προς ένα βρετανικό εμπορικό πλοίο και ύστερα από 93 ημέρες χαμένοι στη θάλασσα, μόνο ο πλήαρχος Πόλαρτ και ένας ακόμη ναύτης έχουν επιζήσει.

17:02 Ανεβαίνοντας το εμπορικό πλοίο, ο Πόλαρτ μαθαίνει πως μία από τις φαλμαθηρικές λέμβους έχει επίσης διασωθεί, αλλά η τρίτη δεν θα βρεθεί ποτέ. Από τους 20 άντρες που κατέληψαν το Έσεξ, οι 12 είναι νεκροί. Αφού επιστρέψουν στη Μασαγουσέτη, οι επιζώντες θα προσπαθήσουν να διαχειριστούν τη δοκιμασία τους όσο καλύτερα μπορούν.

17:21 Ο πλήαρχος Πόλαρτ θα επιχειρήσει να σώσει τη φήμη του σάτιβου καπετάνιου επιστρέφοντας στη θάλασσα. Όμως και το επόμενο ταξίδι του θα καταλήξει σε καταστροφή όταν το πλοίο του βυθιστεί σε καταιγίδα και δεν θα τον πιστευτούν ποτέ ξανά αποστολή. Ο πρώτος υποπλήαρχος Owen Chase θα έχει μια πιο επιτυχημένη καριέρα στη θάλασσα, αλλά όχι πριν γράψει μια συγκλονιστική αφήγηση της δοκιμασίας του.

17:45 Μια φήγηση που κάποια μέρα θα εμπνεύσει ένα από τα σπουδαιότερα έργα της αμερικάνικης λογοτεχνίας. Είναι το έτος 1841. Πάνω στο φαλουναθερικό ακουσνέτσον ειρηνικό ωκεανό. 20 χρόνια αφού διασώθηκαν οι επιζώντες του Έσεξ. ο 29χρονος Χέρμαν Μέλβιλ πιάνει έναν άφτη από τον πράτσο βοηθώντας τον να ανέβει στην ανεμόσκαλα και να πατήσει στο κατάστρωμα του πλοίου.

18:23 Ο νεοφερμένος βρίσκει την ισορροπία του και ύστερα σφίγγει το χέρι του Χέρμαν. Μπορεί να βρίσκονται στη μέση του πουθενά, αλλά είναι πάντα ευχάριστο να βλέπεις το πρόσωπο νοσημπατριώτης από την Αμερική. Πριν από επτά μήνες, διψασμένος για περιπέτεια και θέλοντας να γνωρίσει τον κόσμο, ο Χέρμαν κατατάχθηκε σε μία φαλαινοθυρική αποστολή.

18:43 Από τότε που έφτασαν στον Ιρηνικό Ωκεανό το πλοίο έχει καταδιώξει και σκοτώσει αρκετές φάλαινες. Σήμερα όμως δεν κυνηγούν. Το Ακουσνέτ συναντά ένα ακόμα φαλαινοθυρικό πνεύμα σαν χουσέτη και οι δύο πλοίαρχοι βρίσκονται για να πούν τα νέα τους. Τις επόμενες ημέρες οι ναύτες των δύο πλοίων αναμειγνύονται μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας ιστορίες.

19:02 Λένει ιστορίες από τραυματικά ταξίδια στη θάλασσα, όμως μία από τις αφηγήσεις του William αφήνει το Χέρμαν άφωνο. Ισχυρίζεται ότι ο πατέρας του υπηρέτησε κάποτε σε ένα πλοίο που δέχτηκε επίθεση και βυθίστηκε από μία φάλαινα. Στην αρχή ο Χέρμαν πιστεύει πως η ιστορία δεν είναι αληθινή, αλλά πριν χωρίσουν οι δρόμοι των διοπλίων, ο William βάζει στα χέρια του Χέρμαν ένα μικρό βιβλίο.

19:24 Είναι η αφήγηση του Owen Chase για το Essex, την οποία έγραψε λίγο μετά την επιστροφή του στη Μασαχουσέτη. Ο Χέρμαν κρατάει αυτό το βιβλίο μαζί του μέχρι την επιστροφή στην πατρίδα και με τον καιρό πρώην αύτης γίνεται επιτυχημένος συγγραφέας, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ την ιστορία που άκουσε. Χρόνια αργότερα αποφασίζει πως το επόμενο μυθιστόρημά του θα είναι μια μυθοπλαστική εκδοχή της καταστροφής του Έσεκ.

19:49 Στην αφήγησή του, ο Ο.Ο. Εντσέης εμπνέει το χαρακτήρα που ονομάζεται Ισμαήλ. Ο πλήαρχος Τζορτς Μπόλαρτ γίνεται ο Αχάμ και η Φάλενα παίρνει το όνομα Μόμπι Ντίκ. Το μυθιστόριμο «Moby Dick» του Χέρμαν Μέλβιλ θα εκδοθεί το 1851. Στη συνέχεια, θα αναγνωριστεί ως ένα από τα σπουδαιότερα έργα της αμερικάνικης λογοτεχνίας. Για αιώνες ο άνθρωπος διέσχιζε τους ωκεανούς κυνηγώντας φάλαινες για να φωτίσει τα σπίτια του, να φτιάξει σαπούνι και να συντηρήσει ένα τρόπο ζωής που διαρκώς απαιτούσε περισσότερα.

20:21 Εκατομμύρια ζώα χάθηκαν, όχι από ανάγκη, αλλά από την αστήρευτη επιθυμία μας για περισσότερους σπόρους, περισσότερα κέρδη και μεγαλύτερη άνεση. Η ιστορία του Έσεξ μας θυμίζει πως όσο κυριαρχούμε πάνω στη φύση, τόσο συχνά ξεχνάμε ότι και εμείς αποτελούμε μέρος της. Και ίσως η πιο τρομακτική πλευρά αυτής της ιστορίας να μην είναι ότι μια φάλινα επιτέθηκε σε ένα πλοίο, αλλά το πόσες αμέτρητες φορές ο άνθρωπος επιτέθηκε πρώτος.

20:47 αν κάποτε τα ζώα μπορούσαν να αφηγηθούν τη δική τους ιστορία άρα για ποιο θα ήταν το πραγματικό τέρας.