Η Ιστορία της Ford
ΧρονοκάψουλαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο, ταξιδεύουμε στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ένας μηχανικός από το Μίσιγκαν είχε ένα όνειρο: να κάνει το αυτοκίνητο προσιτό σε κάθε άνθρωπο. 🚗⚙️
Ο Χένρι Φορντ δεν εφηύρε το αυτοκίνητο. Εφηύρε όμως τον τρόπο να το κατασκευάζει γρήγορα, φθηνά και μαζικά. Το 1908 παρουσιάζει το θρυλικό Model T και λίγα χρόνια αργότερα φέρνει την επανάσταση της κινούμενης γραμμήςπαραγωγής. Ξαφνικά, αυτό που κάποτε ήταν πολυτέλεια για λίγους γίνεται πραγματικότητα για εκατομμύρια οικογένειες.
Η Ford δεν αλλάζει μόνο την αυτοκινητοβιομηχανία. Αλλάζει τον τρόπο που δουλεύουν τα εργοστάσια σε όλο τονκόσμο. Ο Φορντ αυξάνει τους μισθούς των εργατών του, μειώνει τον χρόνο παραγωγής και δημιουργεί ένα νέο μοντέλο βιομηχανικής ανάπτυξης που θα αντιγράψουν αμέτρητες εταιρείες.
Όμως πίσω από την επιτυχία υπήρχαν και αντιπαραθέσεις. Σκληρές εργασιακές πολιτικές, συγκρούσειςμε τα συνδικάτα και οι προσωπικές απόψεις του Χένρι Φορντ προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Πώς ένας άνθρωπος κατάφερε να αλλάξει την καθημερινότηταδισεκατομμυρίων ανθρώπων και να αφήσει μια τόσο σύνθετη κληρονομιά;
Μια ιστορία για την καινοτομία, τη βιομηχανική επανάσταση και τον άνθρωπο που έβαλε τον κόσμοσε κίνηση.
#Ford #HenryFord #ModelT #Ιστορία #Χρονοκάψουλα #Αυτοκίνητο #Podcast 🎙️🚘
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ο κόσμος κατέκλυσε την πίστα εξαντλώντας τα εισιτήρια με μεγάλες προσδοκίες να δει το νέο αυτοκίνητο σε δράση. Μέχρι στιγμής όμως η διοργάνωση δεν έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες του κοινού. Οι προκριματικοί αγώνες ήταν μεγάλοι σε διάρκεια χωρίς καθόλου σασπένς. Με ένα αυτοκίνητο να κερδίζει με ταχύτητα μικρότερο από κίνηνος ανθρώπου που τρέχει.
Έτσι, για να τον μωθεί το ενδιαφέρον του κοινού, το ξεκάθαρο φαβορή του διαγωνισμού ο Αλεξάνδρου Βουίντον κατέρρυψε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας. Όμως, το ενθουσιασμός έχει ξεθυμάνει. Τώρα ο Χένρι βλέπει τους θεατές να χασμουριούνται και να συζητούν μεταξύ τους. Όμως, καθώς οι δύο οδηγοί βάζουν μπροστά τους κινητήρες τους, τα βλέμματα του πλήθους επιστρέφουν στην πίστα.
Καθώς οι οδηγοί ξεκινούν τους γύρους, ο Αλεξάνδρ παίρνει νωρίς το προβάδισμα, ενώ ο άπειρος Χέντρι μένει πίσω, χάνοντας έδαφος σε κάθε στροφή. Όμως, όσο ολοκληρώνουν περισσότερους γύρους, ο Χέντρι αποκτάει αυτοπεποίθηση και αρχίζει να μειώνει τη διαφορά. Το αυτοκίνητο του Αλεξάνδρ φαίνεται να έχει πρόβλημα. Καπνός βγαίνει από τον κινητήρα, ενώ το αυτοκίνητο του Χένρι επιδεικνύει καθαρή μηχανική υπεροχή.
Προς περνά τον Αλεξάνδερ και καθώς περνάει πρώτος στην γραμμή τερματισμού, το πλήθος παραλυρεί. Η νίκη του Χένρι Φόρντ θα το αποφέρει 50 δολάρια και πολλούς νέους θαυμαστές, εγκαινιάζοντας μια λαμπρή αγωνιστική καριέρα. Ύστερα από χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών στην παραγωγή αυτοκινήτων, η νέα φήμη θα το επιτρέψει να επιστρέψει στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Και θα αρεσκάρεται τα πάντα στις πρόπτικες του κλάδου. Είμαι ο Αντρέας και αυτή είναι η ιστορία της Ford. 1891 στο Μίσιγκαν. 11 χρόνια πριν από την πρώτη αγωνιστική νίκη του Χένρι Φόρτ. Έξω από το σπίτι τους, ο Χένρι και η σύζυγός του Κλάρα φορτώνουν τα υπάρχοντά τους σε ένα κάρο. Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας ζωής του ζευγαριού σε μια άλλη πόλη.
Πρόσφατα στο Χένρι προσφέρθηκε μια θέση στο Ντιτρόιτ ως μηχανικός στην Edison Illuminating Company. Την αποδέχθηκε με ενδουσιασμό και τώρα με όλα τους τα πράγματα πακεταρισμένα ξεκινούν για τη μεγάλη πόλη. Όταν φτάνουν στο νέο τους ετοιμόροπο σπίτι, η Κλάρα αρχίζει να τακτοποιεί τα υπαρχοντά τους. Όμως ο Χέντρι μόλις που προλαβαίνει να βοηθήσει, πριν τον καλέσουν να κάνει την πρώτη του βάρδια στη νέα του δουλειά.
Εκεί θα επιβλέπει τη λειτουργία και τη συντήρηση του κινητήρα που παρέχει ηλεκτρική ενέργεια στον Διτρόιτ. Οι ώρες είναι ατελείωτες. Ο Χέντρι ξεκινάει δουλεύοντας νυχτερινές βάρδιες 12 ωρών, εργαζόμενος στον υποσταθμό από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 6 το πρωί. Όμως δεν θα αργήσει να αποδείξει τις ικανότητες του. Καθώς περνούν οι μήνες, ο Χέντρι γίνεται ένας από τους πιο πολύτιμους εργαζόμενους, αποκτώντας φήμια της τεχνικές γνώσης και την ευστροφία του.
Παρά την επεγκαλυματική του επιτυχία, το πραγματικό πάθος του Χένρι δεν είναι ο ηλεκτρισμός, αλλά η ταχαίως εξελισσόμενη βιομηχανία των μεταφορών. Μετά τη μετακόμιση του στον Διτρόιτ, αγόρασε ένα ποδήλατο. Καθώς διέσχιζε την πόλη πάνω σε δύο τροχούς, άρχισε να σκέφτεται περισσότερο τους νέους τρόπους μετακίνησης. Άρχισε να διαβάζει άρθρα για την αναπτυσσόμενη βιομηχανία του αυτοκίνητου, την οποία είχε πυροδοτήσει μόλις πέντε χρόνια νωρίτερα ο γερμανός μηχανικός Carl Benz, αναπτύσσοντας το πρώτο σύγχρονο αυτοκίνητο με βενζινοκινητήρα.
Αφού ο Χένρι είδε ένα γερμανικό κινητήρα τοποθετημένο σε άμαξα πυροσβεστικού σταθμού σε μία έκθεση στο Σικάγο, σκέφτηκε να φτιάξει το δικό του. Προσπαθεί να ελοπίσει την ιδέα της τοποθέτησης κινητήρας σε ποδήλατο. Η ιδέα δεν είναι πρακτική λόγω του βάρους, αλλά δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια να μπει στον χώρο του αυτοκινήτου.
Στον ελεύθερο του χρόνο και στις ήσυχες ώρες της δουλειάς, αφιερώνεται στην ανάπτυξη ενός κινητήρας εσωτερικής καύσης. Κατασκευάζει ένα εργαστήριο στο υπόστογο πίσω από το σπίτι του. Δανείζεται εργαλεία από τη δουλειά του και αρχίζει να δίνει ζωή στο όραμά του. Αξιοποιώντας τα Σαββατοκύριακα τα βράδια και τις εργάσιμες ώρες του, καταφέρνει να κατασκευάσει ένα πρόχειρο κινητήρα από παλιοσίδερα.
Την παραμονή το Χριστουγέννου του 1893 δοκιμάζει το δημιουργήμα του. Με τη βοήθεια της Κλάρας στερεώνει τον κινητήρα στο νεροχύτη της κουζίνας τους. Ρίχνει βενζίνη και παρακολουθεί τον κινητήρα να ζωντανεύει. Με αυτή τη μικρή επιτυχία αποφασίζει να στοχεύσει ψηλότερα. Τα επόμενα δύο χρόνια αφιερώνει όλο τον ελεύθερο χρόνο του σε δημιουργία ενός μεγαλύτερου, καλύτερου και ισχυρότερου κινητήρα μαζί με το κατάλληλο όχημα.
Με τη βοήθεια άλλων μηχανικών δημιουργούν το Quantracycle. Πρόκειται για μια ανοιχτή άμαξα βάρους 300 κιλών τοποθετημένη πάνω σε τέσσερις στροχούς ποδηλάτου με δύο άξονες και κινητήρα τεσσάρων ύπων. Αυτή είναι η πρώτη προσπάθεια του Χένδρου να κατασκευάσει μενζινοκίνητο αυτοκίνητο. Δεν διαθέτει όπιστεν και το ρεζερβουάρ χωράει μόλις δεκαλύτρα.
Η καμπίνα χωράει μεταβίας δύο πιβάτες και μπορεί να φτάσει την ταχύτητα των 30 χιλιόμετρων την ώρα. Παρ' όλα αυτά είναι καλύτερο από οτιδήποτε έχουν κατασκευάσει οι ανταγωνιστές του, ενώ το όχημα τους πλησίαζε στην ολοκλήρωση την άνοιξη του 1896 ένας άλλος μηχανικός παρουσίας στο πρώτο μενζινοκίνητο όχημα στον Τιτρόιτ.
Καθώς αυτό το αυτοκίνητο περιόδευε στους δρόμους της πόλης, ο Χέντρυτο ακολουθούσε με το ποδήλατό του συγκρίνοντάς το με τη δική του δημιουργία. Σε όλα τα επίπεδα το δικό του όχημα φαινόταν υπερτερή. ήταν ελαφρύτερο και ταχύτερο σε σύγκριση με αυτό το όχημα των τριών τόνων που μπορούσε να τρέξει με μόλις 10 χιλιόμετρα την ώρα.
Όμως ο Χέντρι έπρεπε ακόμη να βεβαιωθεί ότι το αυτοκίνητό του λειτουργούσε. Ένα μήνα αφού οι ανταγωνιστές πραγματοποίησαν τη δική τους πρώτη διαδρομή, ο Χέντρι ετοιμάζεται να παροσφυάσει το κοντράσικλ. Στις 4 Ιουνίου του 1896, καθώς αρχίζει να βγάζει το χυμάτο από το υπόστεγο, συναντά ένα πρόβλημα. Έχοντας επικεντρωθεί αποκλειστικά στη μηχανική του αυτοκίνητου, δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι ήταν πολύ μεγάλο για να περάσει από την πόρτα του υπόστεγου.
Μη βλέποντας άλλη λύση, ο Χένρι αρπάζει ένα τσεκούρι και σπάει το υπόστεγου. Έτσι, καταφέρνει να βγάλει το όχημα στο πλακόστρο το σοκάκι απ' έξω. Ύστερα από λίγες προσπάθειες ο κινητήρας παίρνει μπροστά και ο Χέντρι το βγάζει στην πρώτη του δοκιμαστική διαδρομή. Η επιτυχημένη δοκιμή άξιζε τις ζημιές στο υποστεγό του. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, αν και εξοργισμένος από τις ζημιές, εντυπωσιάζεται.
Αποφασίζει να κάνει μια κατασκευή με ανοιγόμενες πόρτες για να εξυπηρετεί τη δημιουργία του Χέντρι, δημιουργώντας έτσι ένα από τα πρώτα γκαράζα αυτοκινήτων της Αμερικής. Δύο μήνες μετά από αυτή την επιτυχημένη διαδρομή ο Χέντρ θα σημειώσει ακόμη μια επιτυχία στην πόλη της Νέας Υόρκης Κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου της Edison Illuminating Company θα προσκληθεί να γνωρίσει και να διπνήσει με τον ιδρυτή της εταιρείας το θρηλυκό εφευρέτη Τόμας Έντισον και με την ενθάρρυνση του ήρωά του θα αρχίσει να οδηγεί τις φιλοδοξίες του σε νέα ύψη βιομηχανίας ηλεκτρισμού.
Κανείς όμως δεν τρεβάει τόση προσοχή όσο ο άντρας που κάθεται στην κεφαλή του τραπεζιού, ο ιδρυτής της εταιρείας και διάσημος εφευρέτης Thomas Edison. Από τη θέση του Henry Ford το κοιτάζει με δέος. Είναι ακριβώς αυτό που ο νεαρός μηχανικός ελπίζει κάποτε να γίνει. Να δημιουργήσει πράγματα που θα μεταμορφώσουν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
Κατά τη διάρκεια του δείπνου ο Χένρι προσκαλείται να καθίσει δίπλα στον Έντισον και οι δυο τους αρχίζουν να συζητούν για το νέο αυτοκίνητο. Ο Έντισον βομβαρδίζει το χέντριμα τελείωτες ερωτήσεις για την κατασκευή. Ο Χένρι απαντάει με χαρά σχεδιάζοντας σκίτσα για να εξηγήσει τη μηχανική του αυτοκίνητου. Πιστεύει πως ο Έντισον μπορεί να διακρίνει το μέλλον ανήκει σίγουρα στον ηλεκτρισμό.
Όμως ο Έντισον είναι από τους πρώτους που καταλαβαίνει τη λογική του Φορτ, παροτρύνοντάς τον να συνεχίσει. Τα ενθαρρυντικά λόγια του Έντισον εκείνου το βράδυ τον απαλλάσσουν από κάθε αμφιβολία που του είχε απομείνει σχετικά με την αξία του αυτοκινήτου του. Με τα έψημα ενός ανθρώπου που θεωρεί τη μεγαλύτερη εφευρετική ιδιοφύα στον κόσμο, ο Χέντρι θέτει ακόμα ξυλότερους στόχους.
Αφοσιώνει το ολοκληρωτικά στη δημιουργία ενός δεύτερου βελτιωμένου αυτοκίνητου το οποίο θα μπορούσε να παραχθεί για τις μάζες. Όταν επιστρέφει στο Ντιτρόιτ επιστρατεύει μια ομάδα μηχανικών και μέχρι τα τέλη του 1897 το δεύτερο αυτοκίνητο έχει ολοκληρωθεί. Είναι μεγαλύτερο από το πρώτο με πολύ πιο ισχυρό και εξελιγμένο κινητήρα και φαίνεται εμπορικά αξιοποιήσιμο.
Έτσι με την ολοκληρωσή του αναλαμβάνει ένα νέο ρόλο. Από μηχανικός γίνεται επιχειρηματίας. Χρειάζεται κεφάλαιγα να ξεκινήσει την παραγωγή. Τελικά θα βρει χρηματοδότηση από το δήμαρχο του Detroit και άλλους εύπορους επιχειρηματίες. Λίγο αργότερα θα παρετηθεί από τη θέση του συνέντησον η Λούμινιε την κόμπανη έτοιμος να θυσιάσει τη σταθερότητα για χάρη του πολλά υποσχόμενου πάθους του.
Όμως οι εσωτερικές εντάσεις και τις κολλείες στην παραγωγή ανακόπτουν την πρόοδο της εταιρείας. Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα προέρχονται από την τελειομανία του. Αποφασισμένος να τελειοποιήσει το αυτοκίνητό του, ο Χένρι αλλάζει και απορρίπτει σχέδια, καθυστερεί την παραγωγή και εξοργίζει τους επενδυτές του. Ύστερα από μόλις ένα χρόνο λειτουργίας, η εταιρεία του αρχίζει να διαλύεται.
Όμως ορισμένοι από τους επενδυτές του παραμένουν στο πλευρό του, οδηγώντας τη δημιουργία της Henry Ford Company το 1901. Ωστόσο θα αποτύχει να ετοιμάσει ένα αυτοκίνητο για παραγωγή. Με το ενδιαφέρον για τους αγώνες να μεγαλώνει, το μόνο που θέλει πλέον είναι να κατασκευάσει ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο. Αυτό όμως δεν αρέσει στους επενδυτές, οι οποίοι πίστευαν ότι θα επικεντρωνόταν σε ένα εμπορικό μοντέλο.
Ύστερα από μόλις τρεις μήνες, οι εντάσεις κορυφώνονται ξανά και ο Χέντρι αποχωρεί από την εταιρεία, χωρίς να έχει οριστικοποιήσει το σχέδιο κανενός αυτοκίνητου. Όμως από αυτές τις επιχειρηματικές αποτυχίες, μαθαίνει δύο πολύτιμα μαθήματα. Δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος αν δεν ελέγχει ο ίδιος την εταιρεία του και επίσης δεν είναι διατεθειμένους να συμβιβαστεί για χάρη των επενδυτών.
Στις αρχές του νέου αιώνα, το όνειρο μιας αυτοδύναμης επιχειρηματικής προσπάθειας μοιάζει ξεπερασμένο, καθώς έρχεται όλο και περισσότερο σε αντίθεση με το νέο αμερικάνικο μοντέλο των μεγάλων επιχειρήσεων. Παρ' όλα αυτά, ενώ άλλες εταιρείες μετατρέπονται σε μετοχικά κεφάλαια, ο Χέντρι παραμένει αποφασισμένος να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό.
και καθώς παρακολουθεί τη βιομηχανία αυτοκινήτου να γίνει τόλο και πιο ανταγωνιστική ημέρα με την ημέρα, ανερωθιέται αν θα έχει άλλη ευκαιρία. Προς έκπληξή του, άλλη μία θα βρεθεί στο δρόμο του. Έχοντας πάρει απόσταση από την παραγωγή, χρησιμοποιεί τους αγώνες ως ευκαιρία για να γίνει γνωστός. Κερτίζοντας διαγωνισμούς και καταρρίπτοντας ρεκόρ στις πίστες, αποκτά νέα φήμη και διασημότητα ως αστέρας των αγώνων.
Αυτή η προσωρινή παρέκκληση από τις επίμονες προσπάθειές του στην κατασκευή αυτοκινήτων θα αποδειχτεί ιδιαίτερα ωφέλιμη. Θέλοντας να αξιοποιήσει τη διαρκώς αυξανόμενη γοητεία που ασκούσε το άθλημα στο έθνος, θα κάνει το όνομά του γνωστό, σβήνοντας από τη μνήμη του κοινού τις επιχειρηματικές του αποτυχίες και αναζωοπειρώνοντας τελικά το ενδιαφέρον για τα αυτοκίνητά του.
Σύντομα ο Χένρι Φόρτ θα μπορέσει να επιστρέψει στην αρχική του αποστολή, να εξασφαλίσει την οικονομική στήριξη μιας νέας ομάδας επενδυτών και τελικά να δημιουργήσει την εταιρεία που πάντα ονειρευόταν. Είναι το έτος 1903 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Καθισμένοι γύρω από ένα τραπέζι συνεδριάσεων, ο Χέντρι Φόρτ και 12 επενδυτές ανταλλάσσουν έγγραφα, υπογράφοντας ο ένας μετά τον άλλον για να ιδρύσουν επίσημα τη Ford Motor Company.
Το αρχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας είναι μόλις 28.000 δολάρια. Δεν διαθέτουν μεγάλο εργοστάσιο, ούτε πολύ άρτιμο προσωπικό. Μόνο ένα μικρό εργαστήριο, λίγα εργαλεία και την πεποίθηση ότι μπορούν να δημιουργήσουν κάτι καλύτερο από όλους τους υπόλοιπους. Για το Χέντρι όμως αυτή τη στιγμή σημαίνει πολλά περισσότερα. Είναι η ευκαιρία να διορθώσει κάθε λάθος που έκανε τα προηγούμενα χρόνια.
Με δύο αποτυχημένες προσπάθειες μέχρι τώρα, είναι πλέον εξοικειωμένος με τη διαδικασία. Γνωρίζει πόσο εύκολες διαφωνίες μπορούν να καταστρέψουν μια εταιρεία. Έχει ήδη δει οι επενδυτές να χάνουν την υπομονή τους, συνεργασίες να διαλύονται και τα οράματα τους να εγκαταλείπονται πριν προλάβουν να λοκληρωθούν. Όμως, αυτή η φορά είναι διαφορετική.
Ήταν βέβαιος ότι δεν είχε προσελκύσει απλώς επενδυτές, αλλά τους σωστούς επενδυτές. Ανθρώπους με υπομονή και εμπιστοσύνη, ώστε να τον αφήσουν να κατευθύνει και να ελέγχει την εταιρεία. Αυτή τη φορά οι αποφάσεις θα λαμβάνονταν από τον ίδιο. Για το Χέντρι επιτυχία δεν εξαρτιόταν μόνο από το αυτοκίνητο που θα κατασκεύαζε.
Εξαρτιόταν και από την ελευθερία να το κατασκευάσει όπως ο ίδιος πίστευε. Με αυτές τις υπογραφές η Ford Motor Company ξεκινάει το ταξίδι της με το Χέντρι στο τιμόνι. Τις πρώτες κιόλας ημέρες η μικρή ομάδα της εταιρείας πιάνει δουλειά. Ο στόχος τους δεν είναι να κατασκευάσουν το πιο ακριβό ή το πιο πολυτελές αυτοκίνητο.
Θέλουν να δημιουργήσουν ένα αξιόπιστο όχημα που θα μπορεί να αγοράσει ο μέσος Αμερικάνων Οι περισσότεροι κατασκευαστές απευθύνονται αποκλειστικά σε εύπορους πελάτες Παράγοντας λίγα και πανάκριβα οχήματα Ο Χένρι βλέπει τα πράγματα διαφορετικά Πιστεύει ότι το μέλλον της αυτοκίνησης δεν βρίσκεται στην πολυτέλεια Βρίσκεται στη μαζική παραγωγή Ονειρεύεται μια εποχή όπου κάθε οικογένεια θα μπορεί να αποκτήσει το δικό της αυτοκίνητο αλλά και έντονες αντιδράσεις.
Θα συγκρουστεί με ανταγωνιστές, επενδυτές και πολλές φορές ακόμη και με τους ίδιους τους συνεργάτες του. Όμως θα επιμείνει. Και μέσα στα επόμενα χρόνια θα μετατρέψει μια μικρή εταιρεία του Detroit σε ένα από τους σημαντικότερους κατασκευαστές αυτοκινήτων στον κόσμο. Είναι το έτος 1908 στο εργοστάσιο της Ford Motor Company στον Τιτρόιτ.
Ο Χένρι Φόρτ, πλέον 45 ετών, περνάει τα δάχτυλά του πάνω από την πόρτα ενός αυτοκινήτου που μόλις ολοκληρώθηκε. Ελέγχει για τυχόν ατέλειες και ανοίγει και κλείνει την πόρτα μερικές φορές για να βεβαιωθεί ότι ο μηχανισμός λειτουργεί όπως πρέπει. Ύστερα γυρίζει την μανιβέλα και οι τέσσερις κύλινδροι του κινητήρα παίρνουν μπροστά για πρώτη φορά.
Ο Ford δίνει ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια, γιατί αυτό το αυτοκίνητο είναι ιδιαίτερο. Είναι το πρώτο του είδους του, αυτό που ονομάζει Model T. Ο Χένρι έχει ενσωματώσει το σχεδιασμό του όλα όσα έμαθε τα τελευταία χρόνια, ελπίζοντας πως αυτό είναι το αυτοκίνητο που θα απογειώσει την εταιρεία του. Αφού το πρώτο Model T περάσει τους αυστηρούς ελέγχους ποιότητας του Χέντρι οι εργάτες ξεκινούν αμέσως να κατασκευάζουν το επόμενο.
Η ομάδα χρειάζεται 13 ώρες για να κατασκευάσει ένα μόνο αυτοκίνητο οπότε το δεύτερο Model T θα είναι έτοιμο αύριο. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για το Χέντρι. Ξέρει ότι για να πετύχει πρέπει να βρει τρόπους να αυξήσει την παραγωγή. Έτσι ενώ οι εργάτες του συναρμολογούν τα αυτοκίνητα, αφιερώνει κάθε διαθέσιμη στιγμή μελετώντας τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις και μαθαίνοντας όσα περισσότερα μπορεί για τη βιομηχανική παραγωγή.
Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια βελτιώνει συνεχώς τη διαδικασία παραγωγής της Ford. Εισάγει μηχανήματα που σχεδιάζονται και κατασκευάζονται ειδικά για τις ανάγκες τους Το 1913 εφαρμόζει μια ιδέα που είδε για πρώτη φορά στην εργοστάσιο συσκευασίας κρέατος στο Σικάγου Την κινούμενη γραμμή συνερμολόγησης Μέχρι τότε ομάδες εργατών συνερμολογούσαν ένα αυτοκίνητο από την αρχή μέχρι το τέλος Τώρα όμως κάθε εργαζόμενος εκτελεί μια μοναργασία πριν το αυτοκίνητο προχωρήσει στον επόμενο σταθμό Model T σε λιγότερο από δύο ώρες, ενώ βελτιώνει και την ποιότητα, αφού κάθε εργάτης χρειάζεται να μάθει και να επαναλάβει μόνο μία εργασία.
Μειώνει επίσης και το κόστος. Όλες αυτές οι βελτιώσεις βοηθούν το Model T να γίνει το αυτοκίνητο με τις περισσότερες πωλήσεις στην Αμερική. Όμως ο Χέντρι δεν σταματάει να αναζητάει τρόπους, ώστε ο ίδιος και η εταιρεία του να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερο πλέον έκτιμα. Βλέπει ότι σε ολόκληρη τη χώρα τα εργατικά συνδικάτα γίνουν τολοένα και πιο ισχυρά Διεκδικώντας καλύτερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας Οι απεργίες έχουν γίνει κανόνας παραλίοντας τις επιχειρήσεις Ο Φόρτ δεν έχει καμία συμπάθεια για τα συνδικάτα και δεν σκοπεύει να αφήσει κάτι τέτοιο να συμβεί Όμως η κατασκευή αυτοκινήτων απαιτεί πολύ επικίνδυνη χειρονακτική εργασία Τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι σπάνια στο εργοστάσιο της Φόρντ και αν ο Χέντρυ δεν κάνει αλλαγές ξέρει ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που οι εργάτες θα ξεγερθούν Το 1914 μειώνει τη διέργατης βάρδιας στο εργοστάσιο της Φόρντ από 9 ώρες 8 και διπλασιάζει το ημερομίσθιο στα 5 δολάρια Όμως δεν το κάνει μόνο από καλοσύνη
Αντίθετον είναι πεπισμένος ότι αυτές οι αλλαγές θα κάνουν το εργοστάσιο του ακόμη πιο αποδοτικό. Στο παρελθόν οι συνθήκες ήταν τόσο κακές, ώστε για κάθε 100 θέσεις εργασίας στην εταιρεία του έπρεπε να προσλαμβάνει 300 άνδρες το χρόνο. Αυτό κόστιζε στο Χέντρι μια περιουσία σε προσλήψεις και εκπαίδευση. Όμως αν οι εργάτες του είναι ευχαριστημένοι και ξεκούραστοι, θα μένουν περισσότερο και όσο περισσότερο μένουν, τόσο πιο έμπειροι και παραγωγικοί θα γίνονται.
Πολλοί από τους ανταγωνιστές του Χέντρι είναι σκεπτικοί. Όμως ο Ford δεν χρειάζεται να περιμένει πολύ για να αποδείξει ότι το νέο του σύστημα λειτουργεί. Την επόμενη και όλα σήμερα από την ανακοίνωση των νέων βαρδιών και μισθών, 10.000 άντρες δηλώνουν ενδιαφέρον να εργαστούν στη Ford και το 1914 η εταιρεία παράγει περισσότερα Model T από ποτέ.
Όμως οι μικρότερες βάρδιες και οι ψηλότεροι μισθοί δεν αλλάζουν το γεγονός ότι το εργοστάσιο της Ford παραμένει επικίνδυνο και χάρη στην γραμμή συναρμολόγησης η εργασία έχει γίνει πλέον και μονότονη. Οι αρχηγοί των συνδικάτων συνεχίζουν να πιέζουν για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Έτσι θα συνεχίσει την αναζήτηση για τρόπους βελτίωσης του τρόπου εργασίας των υπαλλήλων και η επόμενη κίνησή του θα αλλάξει τις εργασιακές πρακτικές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι το έτος 1918 στο Διτρόι του Μίσιγκαν, δέκα χρόνια μετά την έναρξη της παραγωγής του Ford Model T. Ο σχεδόν 60 χρονών Χένρι Φορτ κάθεται στο γραφείο σπίτι του, σφίγγοντας δυνατά την πένα του καθώς υπογράφει μια επιστολή παρέτησης. Μόλις τεγνώσει το μελάνι, διπλώνει το χαρτί και το βάζει μέσα σε ένα φάκελο. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Ford Motor Company έχει κατασκευάσει περισσότερο από 2 εκατομμύρια οχήματα και πλέον διαθέτει 60 εκατομμύρια δολάρια στους λογαριασμούς της, πως όπως σήμερα αντιστοιχεί σε περισσότερο από 6 δισεκατομμύρια.
Ο Χέντρι ήθελε να επενδύσει αυτό το πλεόνασμα στην εταιρεία. Στόχος του ήταν να μειώσει ακόμα περισσότερο το κόστος του Model D, αυξάνοντας παράδειγμα τους μισθούς των εργατών. Όμως οι μέτοχοι της Ford έχουν διαφορετική άποψη. Απέτυσαν τα χρήματα να δοθούν σε αυτούς ως μέρισμα και πριν από λίγες εβδομάδες οδήγησαν το Χέντρι στα δικαστήρια για να τα καταφέρουν.
Τώρα ο Χέντρι αποφάσισε ότι έφτασε στα ωριά του και εγκαταλείπει την εταιρεία που ίδρυσε. Όταν η είδηση της παρέτησης φτάνει στις εφημερίδες, προκαλεί αίσθηση. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η Ford Motor Company θα χάσει τη δυναμική της χωρίς τον ιδιοφύη ιδρυτή στο τιμόνι. Όμως οι μέτοχοι δεν υποχωρούν. Αντίθετα, φτάνουν την υπόθεση μέχρι το ανώτοτο δικαστήριο, το οποίο αποφασίζει υπέρ τους.
Τελικά θα πάρουν τα χρήματα που διεκδικούσαν. Ο Φόρτ παράλληλα ιδρύει μια νέα εταιρεία και προσελκύει τους καλύτερους εργαζόμενους της Φόρτ. Μόνο το ότι οι μέτοχοι συνειδητοποιούν ότι ο Χένρι δεν πλοφάρει. Δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη και να επιστρέψει στη Φόρτ όσο εκείνοι εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί. Έτσι μπροστά στον δεχόμενο αξία της μετοχής να καταρρεύσει χωρίς τον Χένρι, οι μέτοχοι συμφωνούν να πουλήσουν το μερίδιό τους πίσω σε αυτόν.
Σύντομα επιστρέφει στη θέση του Προέδρου της Ford Motor Company και τώρα που ενοχλητικοί μέτοχοι έχουν αποχωρήσει, μπορεί να διοικεί την επιχείρηση όπως εκείνος νομίζει καλύτερα. Τα επόμενα χρόνια η Ford συνεχίζει να αυξάνει την παραγωγή του Model T. Μέχρι το 1922, περισσότερο από ένα εκατομμύριο αυτοκίνητα το χρόνο βγαίνουν από το εργοστάσιο.
Την ίδια στιγμή στην υπόλοιπη Αμερική τα συνδικάτα εξακολουθούν να πιέζουν για αλλαγές στους χώρους εργασίας. Οι εργάτες διεκδικούν καλύτερους μισθούς, μεγαλύτερη εργασιακή ασφάλεια και ασφαλέστερες συνθήκες εργασίας. Ορισμένοι κλάδοι πλήττονται από μικροχρόνες επεργίες και κάπες διαδηλώσεις καταλήγουν ακόμη και σε βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα σε απεργούς, απεργοσπάστες και την αστυνομία.
Όμως, όπως είχε κάνει και νωρίτερα στην καριέρα του, ο Φόρτ προσπαθεί να εξουδετερώσει την απειλή του οργανωμένου εργατικού κινήματος Αυτή τη φορά εμπνέεται από ένα ταξίδι στον Αμένο Βασίλειο όπου πολλοί βιομήχανοι έχουν ήδη αρχίσει να δίνουν στους εργαζόμενούς τους μία επιπλέον ημέρα άδειας κάθε εβδομάδα Αντί να έχουν μόνο την Κυριακή ελεύθερη, οι Βρετανοί εργαζόμενοι έχουν πλέον και το Σάββατο Έτσι, όταν ο Χέντρι επιστρέφει στον Διτρόιτ, εξετάζει πιο προσεκτικά την πενθύμερη εργασία.
Προς έκπληξή του ανακαλύπτει ότι οι μελέτες στη Βρετανία έχουν δείξει πως η προσθήκη μιας επιπλέον ημέρας ανάπαυσης προκαλεί μόνο μια μικρή μείωση στη συνολική παραγωγή. Φαίνεται πως ο επιπλέον χρόνος ξεκούρασης οδηγεί σε καλύτερη ποιότητα εργασίας, με λιγότερα λάθη και λιγότερα τυχήματα. Όμως η Ford απασχολεί περισσότερο από 120.000 εργαζομένους.
Ο καθένας εργάζεται σε 8 ώρες βάρδια, 6 μέρες την εβδομάδα, διατηρώντας τις γραμμές στην αρμολόγηση σε συνεχή λειτουργία. Έτσι η μετάβαση σε πεθήμενη εργασία δεν είναι μια απλή διαδικασία. Ο Χέντρι πρέπει να ξεκινήσει μια σειρά δοκιμών για να κατανοήσει πλήρως πώς μπορεί να εφαρμοστεί αυτή η αλλαγή με τις μικρότερες δυνατές απώλειες.
Κάποιοι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο βοηθούνται ότι χρησιμοποιεί αυτό το μέτρο ως δικαιολογία για να μειώσει το εργατικό κόστος. Ο τύπος κλεβάζει την ιδέα, υποστηρίζοντας ότι η μείωση της εργάσιμης εβδομάδας θα οδηγήσει τελικά στην καταστροφή της Ford Mortar Company. Άλλοι επιχειρηματίες και βιομήχανοι κατηγορούν το Χένρι ότι υποχωρεί απέναντι στα συνδικάτα.
Όμως το αγνοεί της επικρίσης. Αντίθετα, μετά από τέσσερα χρόνια απομονητικής έρευνας και δοκιμών, παίρνει τη μεγάλη απόφαση και ανακοινώνει ότι το εργοστάσιο της Ford θα περάσει σε νέα πενθύμερη εργασία το Μάιο του 1926. Εργαζόμενοι επιχειρηματίες και πολιτικοί σε όλο καιρό τον κόσμο παρακολουθούν με μεγάλη προσοχή, αφού το μέλλον της εργασίας θα εξαρτηθεί από το αν αυτή η αλλαγή θα οδηγήσει τη Ford Motor Company σε νέες επιτυχίες ή θα ανατρέψει όλη την προοδό της.
Είναι το έτος 1926. Τέσσερα χρόνια αφού το Χένρι Φόρτ άρχισαν να εξετάζει την πενθύμερη εργασία. Πλέον 62 ετών ανοίγει το παράθυρο του γραφείου του και αφουγκράζεται. Ακούει ένα πουλίνε και λαϊδάει και μόλις που διακρίνει το μακρινό θόρυβο της κυκλοφορίας στους δρόμους του Ντιτρόιτ. Σήμερα είναι Σάββατο. Το πρώτο από το τύπο που η Φόρτ Μότον Κόμπανη υιοθέτησε την νέα πενθύμερη εργασία.
Και σήμερα οι 140.000 εργαζόμενοι της εταιρείας μπορούν να χαλαρώσουν με τις οικογένειές τους, ενώ φίλοι και γύπνες που εργάζονται σε άλλες εταιρείες πηγαίνουν κανονικά στη δουλειά τους. Ορισμένοι εργαζόμενοι της Ford είναι δυσαριστημένοι που έχασαν ένα ημερομίσθιο, όμως οι περισσότεροι φαίνονται ευχαριστημένοι. Σύντομα ο Ford θα μείνει επίσης ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα.
Τους επόμενους μήνες, τόσο η παραγωγή όσο και τα κέρδη μειώνονται, όμως οι πτώσεις είναι σχετικά μικροί. Ο αριθμός των μοντελτή που βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής μειώνεται από 1,9 εκατομμύρια σε 1,6 εκατομμύρια, ενώ τα κέρδη υποχωρούν λιγότερο από 5%. Όμως η Ford Motor Company ωφελείται με άλλους τρόπους. Τα εργατικά ατυχήματα μειώνονται και περισσότεροι εργαζόμενοι παραμένουν στην εταιρεία.
Έτσι τα επόμενα χρόνια, τα συνδικάτα σ' ολόκληρη την Αμερική θα χρησιμοποιήσουν τη συνεχιζόμενη επιτυχία της Φόρντ ως επιχείρημα ότι όλοι οι εργασόμενοι πρέπει να δουλεύουν πενθύμερο. Κι όλο ένα περισσότεροι επιχειρηματίες θα υιοθετήσουν τον τρόπο σκέψης του Χέντρι αναγνωρίζοντας το ωφέλινος ξεκούραστο και ικανοποιημένο εργατικού δυναμικού.
Τελικά ακόμη και οι πολιτικοί θα συμφωνήσουν και θα αποφασίσουν να το κατοχυρώσουν με νόμο Ο Χένρι Φόρντ συχνά παρουσιάζεται ως ένας οραματιστής που βελτίωσε τις συνθήκες εργασίας από γενεοδορία Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη Οι αποφάσεις του δεν γεννήθηκαν μόνο από καλή πρόθεση Γεννήθηκαν μέσα από την πίεση ενός όλο ένα αισχυρότερο εργατικό κινήματος το φόβο των απεργιών και την ανάγκη να διατηρήσει τη παραγωγική χικερδοφόρα.
Η καλύτερη μισθή το χτάωρο και αργότερα επενθύμηρη εργασία δεν ήταν δώρα. Ήταν κατακτήσεις που έγιναν εφικτές επειδή χιλιάδες εργαζόμενοι τόλμησαν να αντικδικήσουν περισσότερα. Η ιστορία μας ζητάς και ένα μεγάλο μάθημα. Κανένα δικαίωμα δεν χαρίζεται. Κάθε δικαίωμα πρέπει να κατακτηθεί και κάθε κατάκτηση μπορεί να χαθεί αν οι άνθρωποι πάψουν να την υπερασπίζονται.
Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα ο αγώνας δεν έχει τελειώσει. Οι προκλήσεις άλλαξαν, όμως το ερώτημα παραμένει ίδιο. Θα δεχτούμε όσα μας επιβάλλονται ή θα διεκδικήσουμε ένα πιο δίκαιο κόσμο. Γιατί δεν αγωνιζόμαστε μόνο για τους δικούς μας μισθούς, τα δικά μας ωράρια ή τις δικές μας συνδίκες εργασίας. Αγωνιζόμαστε για το μέλλον των παιδιών μας Για να κληρονομήσουν έναν κόσμο πιο δίκαιο από αυτό που παραλάβαμε Η ιστορία γράφεται από εκείνους που τολμούν να τη διεκδικήσουν Το ερώτημα είναι ένα Εμείς σε ποια πλευρά της ιστορίας θα βρεθούμε
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα