Skip to content
PodBase
GUEST - SOLO TRAVELING ΜΕ ΤΗ ΦΕΝΙΑ ΤΣΑΓΑΝΑΚΗ

GUEST - SOLO TRAVELING ΜΕ ΤΗ ΦΕΝΙΑ ΤΣΑΓΑΝΑΚΗ

ΥΠΕΡΒΟΥΛΑ
Απρίλιος 20, 2026 00:29:37 Σεζόν 1 Επεισόδιο 8
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Καλεσμένηηηηη; 

Φένια Τσαγανάκη, ή αλλιώς ΥπερΦένια!

Αυτό με το solo traveling, το kick boxing στην Κολομβία, τον πλανήτη Άρη, τα όνειρα στο Κιργιστάν και τα δυο φεγγάρια στη Μαλαισία . Τα συζητάμε όλα (υπερβολικά) για 78+ χώρες.

Ναι, αυτές θα ειναι οι περιγραφές.

Αν δεν είμαι στο αεροδρόμιο, με ακούς κάθε Δευτέρα.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ήρθες σε άλλο ένα επεισόδιο υπερβούλα. Τι γίνεται! Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ και με ακούς. Σήμερα περιμένω την υπερκαλεσμένη μου. Θα πούμε τα πάντα γύρω από το solo traveling. Ελπίζω να μου πει και αρκετές ιστορίες από τις αρκετές χώρες που έχει πάει. Αλλά πριν ξεκινήσει αυτό το επεισόδιο, θέλω για την ψυχική μου για και μόνο, ξαναλέω, αν σου αρέσει αυτό το podcast, σταμάτα ό,τι κάνεις και ακολούθησέ με, αποθήκευσε αυτό το επεισόδιο και άφησέ μου και ένα σχόλιο από κάτω για να συζητήσουμε τι σου αρέσει, τι άλλο θέλεις να ακούσεις, ποιον θέλεις να ακούσεις γιατί έχουμε αρχίσει και μαζευόμαστε και πολύ υπερβολικοί εδώ πέρα, έτσι μην λέτε μόνο εμένα, σας βλέπω σας ακούω μάλλον, δεν ξέρω τι κάνεις οδηγάς, πλένεις πιάτα δουλεύεις, εεε περιμένω, περιμένω μέχρι να έρθει Φένια, πανέτοιμες Έχω τη Φένια σήμερα μαζί μου.

Παρουσιάζομαι. Λοιπόν, είμαι η Φένια. Θα με βρείτε στο Instagram σαν Φένια42. Το 42 είναι ο μεσμόριθμός, αλλά τυχαίνει φέτος να είναι και η ηλικία μου. Τώρα από τον χρόνο θα πρέπει να το κάνω 43. Αλλάζεις το username. Δεν βολεύεις. Δεν βολεύει, όχι. Αλλά θα μείνω μάλλον για πάντα στην αιωνιότητα. 42 χρονών. Αγαπώ τα ταξίδια.

Γι' αυτό το λέω εγώ η μισή ημέρα εδώ. να συζητήσουμε έτσι για ταξίδια. Εντάξει, ξέρω την απάντηση, γι' αυτό θα σε ρωτήσω γιατί ενθουσιάζομαι. Σε πόσες χώρες έχεις πάει? Πρέπει να θυμηθώ, είναι 78. Αυτό που δεν θυμάστε με ξεπερνά αλήθεια. Εννοείται ότι τις θυμάμαι, να δεν τις ξεχνάς απλά μπορείς να ξεχάσεις τον αριθμό. Ναι, ναι, ναι. Και πόσες χεινά ταξιδεύεις?

Τουλάχιστον μία φορά στους δύο μήνες. Α, πας κι εσύ. Πάω, ναι, πάω, σαν και εσένα. Δεν είναι όλα πολύ μακρινά, ναι. Επαναλαμβάνεις προορισμούς, ας πούμε. Πάρα πολύ. Δηλαδή, μπορεί να έχω πάει, ας πούμε, 15 φορές Ιταλία, 15 Γαλλία, Τουρκία έχω πάει μια δεκαριά, επαναλαμβάνω. Αλλά έχω και άλλη ηλικία από εσένα τώρα, μη ζηλεύεις.

Καλέ, έχω πρόβλημα. Νόμιζα ότι μόνο εγώ το κάνω. Όχι. Όταν διάβασα για σένα έτσι και άκουσα το intro Και τα λοιπά Λέω να ορίστε ένας άνθρωπος θα με καταλάβει Και όσο είναι εδώ να πω Ότι έχουμε βρει ίδια σουβενίρ που έχουμε στο σπίτι Προορισμοί Ναι πολλά κοινά Οπότε φαντάζομαι θα συμφωνήσουμε Και στα παρακάτω Έχω εδώ διάφορα Άρα έχεις αγαπημένα ταξίδια Έχω ναι Έχω ταξίδια όνειρο που τα προεκμετοποίησα Και που μείναν αγαπημένα Αλλά νομίζω το top 3 είναι αυτή τη στιγμή. Κοίταξε ήθελα πάρα πάρα πολύ να βρεθώ στο Κυργιστάν. Είναι στην Κεντρική Ασία έτσι που πολλοί κόσμοι δεν τα ξέρουν και καλά αυτά τα μέρη είναι από την πρώην Σοβιετική Ένωση που διασπάστηκε και είναι ένας τόπος που εξακολουθεί να είναι ανεξερεύνητο Σκέψου ότι εγώ είχα πάει σε όλο το 2018 όταν πήγα εγώ δεν είχε, ήταν και Ιούνιος, δεν είχε καθόλου τουρισμό και ανακάλυπτα μια χώρα ολοκένουρια που καλά καλά δεν είχε έτσι δρόμους σου να περάσεις.

Είχε πολλούς χωματόδρομους και τα λοιπά. Αυτό το ταξίδι ήταν και μοναχικό. Έτσι έχει μείνει στην καρδιά μου. Γιατί θυμάμαι ότι έκλαιγα από ευτυχία σε αυτό το ταξίδι. Απίστευτο. Και μετά από αυτό ξεχωρίζω πολύ το Ουσμπεκιστάν. Έτσι η γειτονιά εκείνη μου. Θεύγουμε μακριά. Για την ομορφιά του. Γιατί είναι στο δρόμο του μεταξιού.

και με πολύ σεβασμό οι άνθρωποι έχουν αναστηλώσει τις πόλεις, δηλαδή Μπουχάρα, Σαμαρκάνδη, Κίβα, τις έχουν κάνει πανέμορφες και πολύ ωραίο φαγητό. Άνθρωποι των οποίων την κουλτούρα την καταλαβαίνω, επειδή έχω εντρυφήσει αρκετά και στη σοβιετική κουλτούρα και στη γλώσσα, μιλάω και ρώσικα ας πούμε, ήρθα έτσι λίγο πιο κοντά, κατάλαβα την ψυχή τους, καταλαβαίνω τα κατάλοιπα που κουβαλάνε έχοντας ζήσει στη Σοβιετική Ένωση και είναι έτσι το νούμερο δύο ταξίδι που θυμάμαι πολύ έντονα και που αγαπώ. Μου έταξες τρία περιμένω το τρίτο. Τρία. Το τρίτο είναι η Ισλανδία.

Ήτανε όνειρο ζωής. Κάθε μέρα ήμουνα σε μια φάση που είχα δεν έχω ξαναδεί πιο όμορφο τοπίο. Την άλλη μέρα όχι αυτό είναι το πιο όμορφο τοπίο. Όχι αυτό είναι το πιο όμορφο τοπίο. Εντάξει, είναι η πιο μαγική χώρα του πλανήτη νομίζω. Δεν υπάρχει πιο διαφορετική χώρα. Ναι, θα έλεγα είναι άλλος πλανήτης. Είναι άλλος πλανήτης, ναι.

Είναι άλλος πλανήτης, είναι απίστευτο. Είμαστε προς αριμεριά. Ναι, φέρνει κάθε πέντε χιλιόμετρα αλλάζει το τοπίο, είναι απίστευτο. Δηλαδή εκεί που είναι όλα κίτρινα, ξαφνικά γίνονται πράσινα, ξαφνικά γίνονται άσπρα. Road trip, ε. Ναι, road trip. Ωνειρό. Βανάκι. Όχι βανάκι, τζιπάκι. Τέσσερα άτομα ήμασταν. Στην τετράκλη να μέναμε.

Να, ορίστε να δώσουμε και κανένα tip. Αν πας μέχρι Μάιο Ισλανδία είναι πολύ πιο φτηνές οι τιμές. Από Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο είναι διπλάσιες τιμές. Και επίσης δεν υπάρχει έτσι εύκολη πιθανότητα να πετύχεις πολύ χιόνια. Να αγαπάς το χιόνι. Προτείνω τον Απρίλιο που μπορεί να σου κάνει την τιμή και η αουρούρα να σε επισκεφτεί.

Εμάς μας την έκανε. Τάξει, δεν ήταν ολοκάθαρη, αλλά το είδαμε τουλάχιστον. Το είδαμε και από τα αεροπλάνο μετά ακόμα πιο ωραία. Τέλειο. Και εγώ δεν το πίστευα και δεν μας το είπε ο πιλότος. Είναι όνειρο. Τόσες μέρες εκεί. Νομίζω ότι, ξέρεις, μετά παθαίνεις, νομίζεις είσαι εντελώς delusional. Νομίζεις ότι το βλέπεις παντού.

Παιδί μου γύρισα εγώ και νόμιζα ότι θα ψάξουν και τους ανέκτηγα από εκεί θα είναι η αουρόρα Πραγματικά Εσύ τι μήνα έχεις πάει Σεπτέμβρη Και Σεπτέμβρη μπορεί να το πετύχεις Ήταν πολύ ωραία, εγώ προτίμησα το χιόνι Βέβαια εκεί ρισκάρεις λίγο στο ανθέγκλοβιστής Λίγο με τους ανέμους Κι εμείς είχαμε πετύχει ανεμοθύλα Είναι πολύ επικίνδυνο Είναι ο καιρός και πρόβλεπτος πρέπει να προσέχεις διπλά.

Αλλά το προτιμώ. Δηλαδή εγώ θα το πρότεινα από το να πας καλοκαίρι. Νομίζω ότι χαρίζεις το τοπίο. Υπερδιπλάσιο τουρισμό. Ή μπορείς να πας και τις δύο εποχές. Καλά. Αυτό αν πας μια φορά θα ξαναπάς. Νομίζω ναι. Όποιος πάει στην Λαμβία μια φορά ξαναπάει. Αλλού Βόρειος Έλλας έχεις δει. Όχι. Αλλά ελπίζω να δω την άλλη εβδομάδα.

Ωραία. Αφού δεν πας την άλλη εβδομάδα. Θα προσπαθήσω να πάω στον Καναδά. Θα πάρουμε ένα αυτοκίνητο και θα το κυνηγήσουμε. Στο εύχομαι, στο εύχομαι. Να βρεθείς ακριβώς από κάτω. Το βλέπεις, ξέρεις, να χωρίζει. Ναι, ναι, ναι. Είναι και στο πρόγραμμα ένα τρόμψο κάποια στιγμή. Ξέρεις, θα σου πρότεινα, αφού τρελαίνεσαι. Το πιο ωραίο βόρειο εσένα στο χωρίς, στα Λοφότεν.

Ναι, όνειρο είναι. όντως αντιχαλκιδική δεν έχει. Εντάξει, οι παραλίες είναι πολύ όμορφες, πολύ νησταγκραμμικές. Τα νερά είναι αδιάφορα. Όποιος θέλει παραλίες, μένουμε Ελλάδα, παιδιά. Υπά διάφορο το Μαυρίκιο. Ναι, είναι αδιάφορο το Μαυρίκιο. Αλλά κυνηγάς πάλι το τοπίο. Το τοπίο κυνηγάω. Να έχει περιπέτεια, δηλαδή να σκαρφαλώσω, να ανέβω κανένα βουνό. Δεν κάθομαι στα αυγά μου. Έτσι. Κάνε ένα έγκλημα καμιά αναποδιά. Έγκλημα όχι.

Μια φορά τώρα που το λες είχα πετύχει ένα έγκλημα crime scene στο Λονδίνο, στο Camden Town. Και τελικά την άλλη μέρα μάθαμε ότι είχε σκοτωθεί ένας άστεγος. Είχαν σκοτώσει ένα άστεγο για να του πάρουν λεφτά. Το είδαμε και αυτό. Τέλεια. Το Λονδίνο είναι συγγνώμη τώρα θα θυχτούν πολύ. Είναι το χειρότερό μου εμένα. Κοίταξε εμένα οι τόσο μεγάλες πόλεις δεν μου αρέσουν.

Μέχρι Στοκχόλμη και Βερολίνο. Οι πολύ μεγάλες, ούτε η Νέα Υόρκια σου με ενθουσίασε, ούτε το Λονδίνο, ούτε το Τόκιο. Το Τόκιο τώρα, η Ιαπωνία, ανήκεις μια πολύ μεγάλη κουβέντα. Κοίταξε, η Ιαπωνία δεν μ' άρεσε γιατί κυρίως δεν άγγιξα και δεν με άγγιξε η κουλτούρα της, όπως και οι άνθρωποι. Όλη η Απονία εντάξει, εγώ είπα για το Τόκιο Κάτσε Ωραίο ήταν ενδιαφέρον αλλά δεν έχασα και το μυαλό μου Είμαι πολύ σταθερής στις απόψεις μου Γιατί σκέψω ότι τώρα γύρισα από Σεούλ πρόσφατα Και ούτε η Σεούλ με άγγιξε Ακριβώς για τον ίδιο λόγο Γιατί κάπως οι Κορεάτες που πιστεύω Ότι θα είναι πιο κοντά στην ελληνική κουλτούρα Είναι κάπως απομακρυσμένοι σαν λαός Δηλαδή δεν θέλουν να μάθουν ποιες είμαστε να μας μιλήσουν, να ρωτήσουν από πού είμαστε και μετά έτσι που διάβασα και διάφορες εμπειρίες γυναικών μου Ελληνίδων που πήγανε στην Κόραια να ζήσουν και στην Ιαπωνία είχαν το κοινό το ότι δεν γνώρισαν κανέναν Κορεάτη ή Άπονα αντίστοιχα, δεν τους έβαλε ποτέ κανείς στο σπίτι τους και δεν κάνανε φιλίες

ας πούμε. Άρα είναι ένας ψυχρός λόγος. Υπάρχει κόσμος που έχει όνειρο να πάει. Κορέα και Ιαπωνία. Κοίτα να δεις, εγώ τρελάθηκα με ο Σάκα, κι ότω τρελάθηκα. Και ίσα ίσα από τους δόπιους είδαμε πολύ όμορφη αντιμετώπιση ιδέες, διαφορετικές εμπειρίες. Κοίταξε κάτι για γιούλες, μας μιλούσαν έτσι, γιατί έχουμε και τέλειες ελληνικές μύτες με την αδερφή μου, γιατί τους έκανε πολύ εντύπωση οι μύτες μας.

Σε προσέγγιζαν να σου πούνε. Ναι, να μου πούνε τι ωραία μακριά μύτη έχεις. Σαβουελτζόνα Τρελή επιτυχία Σου έχει τυχή όμως να έρχονται και να βγαίνουν και φωτογραφίες Παίζει και αυτό Στην Ινδία, όταν είχα πάει στο Τάσμαχαλ Πιο πολύ είχα κάτι Ινδί και κάτι Κοριάτες Φωτογραφηθεί μαζί μου παρά με το Τάσμαχαλ Σου έχει συμβεί εσένα Μόνο ξέρεις, κλασικά Αίγυπτος που δεν τα μετράω καν αυτά Το να περπατάς και Σακύρα, Τζερίνα Τζορή, δίπλα Brad Pitt αναγκαστικά. Ωραία.

Ξέρω ότι ταξιδεύεις και πάρα πολύ solo. Θέλω να μείνω γενικά στο κομμάτι solo γιατί νομίζω είσαι ειδική. Ισχύει. Και αν μιλήσουμε και για female solo traveling ας πούμε, είναι και κάπως πιο ιδιαίτερο με την έννοια ότι μια γυναίκα μόνη της στο εξωτερικό πρέπει να έχει ανοιχτές τις κεραίες της πάντα, να προσέχει περισσότερο.

Έχει τύχει να με στριμώξει μια γωνία ένας Κολομβιανός. Ευτυχώς είμαι έτσι κάπως ντερντανό γυναίκα, τον έριξα μια σμπροξιά πρέπει να ήταν και λίγο μασουρωμένος η ηλικία οπότε τον εξοβέλισα παρόλο που δεν ξέρω έτσι κικ μπόξινγκ σαν και σένα οπότε να θέλει έτσι μια προσοχή παραπάνω δεν νομίζω ότι σε εκείνη τη φάση γιατί σου είπα και εμένα μου έτυχε στη Σρι Λάγκα να με ακουμπήσουνε έχω πάρα τη θέλησή μου προφανώς αλλά εκείνη τη στιγμή πρώτον παγώνεις σε ό,τι ηλικία και να είσαι Όποιος και να σε συνοδεύει δεν έχει καμία σημασία Και για αυτούς αλλά και για εσένα εκείνη τη στιγμή Απλά παγώνεις Αλλά νομίζω και να μην πάγωνες Δεν ξέρω κατά πόσο ρισκάρεις να κάνεις με τέτοια κίνηση Δεν ξέρω αν θα χτυπούσα κάποιον Βέβαια δεν έχω πάει φυλακή σε άλλη χώρα Ναι ναι Ξέρω κάποιον που έχει πάει Η αλήθεια είναι ότι μου βγήκε αυθόρμητα Σε αυτήν την ασκήνηση Επειδή με στρίμωξε στον τοίχο του έριξα μιας μπροξιά για να με ξεστριμώξει ας πούμε και τον κόλλησα εγώ στον απέναντι τείχο, ήταν ένα πολύ στενάκι και άρχισα να τρέχω.

Εντελώς φθόρμητα το σκέφτηκα να το κάνω όλο αυτό, αλλά μιας και το θίγηση σκέψου ότι εμείς οι γυναίκες από τα 12 περίπου και κάποιας πολύ μικρότερες, ξεκινάμε να μας ακουμπάνε και να μας κάνουν και διάφορα άλλα πράγματα χωρίς τη συνένεσή μας. Και φτάνουμε 40 και 42 όσο με πούμε εγώ και εξακολουθούμε να έχουμε αυτό το αίσθημα της παγωμάρας ας πούμε και να μην ξέρουμε πώς να το διαχειριστούμε και να μην ξέρουμε τι να κάνουμε. Και το κράτος όταν φτάνει και στα δικαστήρια δεν κάνει και πολλά γι' αυτό. Οπότε είναι κάτι που αναγκαζόμαστε να το ανεχόμαστε ας πούμε και κάθε φορά δοκιμάζεις την αντίδρασή σου και λες από μέσα σου ένα ο Θεός βοηθός. Νομίζω έτσι ότι είναι ας πούμε.

Βέβαια στα ταξίδια δεν μου έχει συμβεί τόσο πολύ όσο μου έχει συμβεί στην Ελλάδα Ναι Και θα σε ρωτούσε αν βάζεις όρια έτσι ασφαλείας Ξέρεις τα βασικά όταν ταξιδεύεις όλο Βάζω λίγα παραπάνω όρια νομίζω Από τη Μέση Ελληνίδα ίσως Είμαι πάρα πολύ προσεκτική, δεν μιλάω με κανέναν Μόνο με κάποιους ντόπιους που μπορώ να μιλήσω Δεν θα μπω σε ξένα σπίτια Δεν θέλω να φιλοξενηθώ έτσι πολλές γυναίκες ξέρω ότι φιλοξενούνται ούτε με άλλους τουρίστες θα μιλήσω φίλα για τα ρούχα σου να έχεις τα μισά και εγώ θα σου έλεγα απλά δεν μένω γύρω γύρω από σταθμούς ξέρω εγώ γιατί μια φορά είχα τρομάξει προσέχω πάρα πολύ δεν πίνω πάνω από μια μπύρα ομώνυμου δεν κυκλοφορώ πολύ αργά στην Κολομβία μόλις νύχτωνε φρόντιζα να γυρνάω Ευρώπη το ίδιο Ευρώπη θεωρώ ότι όλη η Ευρώπη είναι safe Ωστόσο όσο έχω ψάξει πέρα από την Ευρώπη και η Απονία και η Νέα Ζηλανδία και η Σριλάνκα είναι το προορισμό για solo traveling ειδικά για γυναίκες.

Ναι, κοίταξε η Απονία είναι ασφαλές τα ότι τώρα Σριλάνκα δεν έχω πάει. Νομίζω και εκεί είναι ασφαλής, είναι πολύ τουριστικά μέρη. Σίγουρα η Νέα Ζηλανδία και η Αυστραλία είναι επίσης πολύ safe. Άρα επιδιώκεις να μένεις και μόνη σου. Επιδιώκω Κοίταξε είχα κουραστεί με την αναβλητικότητα των Ελλήνων Γιατί πάρα πολλοί φίλοι Κατά καιρούς Αχ θέλω να πάω εδώ θέλω να πάω εκεί Και όταν φτάνουμε στο 90 Βαριόντουσαν να κλείσουμε εισιτήρια Ανά τώρα μου τυχεία αυτό τώρα μου τυχεία εκείνο Έτσι αποφάσισα τα 25 μου Πρώτη φορά να ταξιδέψω μόνη μου Και ήταν τρομερά απελευθερωτικό Ήταν πάρα πολύ ωραίο Πήγα στη Στοχόλμη ερωτεύτηκα την πόλη, ερωτεύτηκα το γεγονός ότι ήμουν εκεί μόνη μου γυρνούσα μόνη μου, πήγαινα όπου ήθελα, έτρωγα ό,τι ώρα ήθελα αυτή την ελευθερία και έκτοτε για πολλά χρόνια, μια φορά τουλάχιστον το χρόνο πήγαινα μόνη μου Είναι λίγο σοκαριστικό αυτό που θα πω τώρα για κάποιους αλλά επειδή και εγώ ξεκίνησα από πέρσι να ταξιδεύω σόλο το επιλέγουμε να ταξιδεύουμε σόλο

το επιλέγουμε Πώς τα διαχωρίζεις? είναι κάποια μέρη που θέλω να πάω μόνη μου και κάποια μέρη που θέλω να τα μοιραστώ με παρέα παράδειγμα ας πούμε η Ισλανδία δεν είναι για σόλο, είναι φαντασμαγορική και θέλει να τη μοιραστείς ίσως ο διαχωρισμός είναι φύση με παρέα city break μόνη για να μείνω μόνη εγώ πρέπει να το επιδιώξω πάρα πολύ, ξεκινάω σόλο και από την πρώτη μέρα θα γνωρίσω από εμπειρίες που μπορώ να κλείσω στο get your guide, το πρώτο βράδυ θα είμαι σε κάποιο πάρτι την επόμενη μέρα θα έχει αλλάξει εντελώς το πλάνο γι' αυτό μου κάνει τρελή εντύπωση το ότι σκυπάρεις ουσιαστικά εντελώς το κομμάτι της κοινωνικοποίησης και το να κάνεις φίλους όταν είσαι solo είμαι λίγο introvert σε ένα ταξίδι ας πούμε έχει τύχει να γνωρίζω μια Συγκαπουρέζα, στο Κυριστάν τη γνώρισα και πήγαμε μαζί ράντομλι μέχρι το Καζακστάν και καθίσαμε στο Αλμάτι έχει συμβεί, δηλαδή σε κάτι σάλσα πάρτι στην Ιταλία και αυτά γιατί μιλάω και τη γλώσσα.

Τραώνεται μεταξύ ρώσικα, ιταλικά. Περίμενε. Ξεκίνα, βγάλα δάχτυλα. Αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, πόρτογαλικά, ρώσικα και ελληνικά. Νάτη. Και πηγαίνει και δεν μιλάει με άνθρωπο. Πραγματικά. Υπάρχουν και μέρη που οι ντόπιοι δεν σε αφήνουν. Ας πούμε στο Καζακστάν με είχαν πιάσει και με ρωτούσαν από πού είσαι και αυτά και μου λέγανε Γιώργος Μαζωνάκης και τέτοια ας πούμε.

Μου αρέσουν πολύ εμπειρίες τύπου στη Γεωργία ας πούμε το έχω ζήσει, να πάω σε σπίτι να φάω επιπληρωμή φυσικά και στο Κυργιστάν είχα μείνει σε γιούρτα που την είχανε κυργήσει. Τι είναι αυτό, περίμενα. Η γιούρτα είναι οι μογκολικές αυτές οι σκηνές σαν τσίρκο, σαν την σκηνή τσίρκου έτσι κυκλική. Οι Μόγκολοι Την έχουν φέρει σαν κουλτούρα, την έχει πάρει το Κυργιστάν που είναι η γειτονική χώρα και επειδή είναι νομάδες, το καλοκαίρι πηγαίνουν στα βουνά, μένουν σε τέτοιες γιούρτες και εκτρέφουν τα πρόβατά τους και μένουν σε αυτές τις σκηνές.

Υπάρχει δυνατότητα στο Κυργιστάν να μείνεις σε τέτοια σκηνή. Θυμάμαι είχα πληρώσει γύρω στα 35 ευρώ με πρωινό και βραδινό. Φυσικά είχα μείνει γιούρτα με ξυλό σομπαπ. Μυρίζει κοπρία. Πάγωνα, είχα 7 κουβέρτες από πάνω μου, κοιμόμουν με δύο ζευγάρια κάλτσες. Αλλά στο τέλος δεν σκέφτησα την ταλαιπωρία, σκέφτησα την εμπειρία.

Εκεί ας πούμε ήμουν με τα παιδάκια, δεν ξέραν ούτε ρώσικα ούτε αγγλικά. Παίζαμε με τα παιδάκια έτσι. Φοβερή εμπειρία έτσι από αυτή που σου μένει. Η παγκόσμια γλώσσα της παντομύμας. Ναι, ναι, ναι. τέτοιου είδους, η πρώτη ιστορία που σου έρχεται στο μυαλό που λες συνήθως πήγαν όλα λάθος, αλλά το λες και γελάς. Έχω ξεκινήσει να πάω στο Χογκόν, έχει φτάσει με καθυστέρηση το αεροπλάνο, φτάνουμε στην Τουρκία, έχει φύγει το αεροπλάνο για Χογκόν, κοιταζόμαστε με τη φίλη μου και λέω τι θα κάνουμε τώρα, φτάμε τις αναχωρήσεις και λέμε δεν πάμε Κουαλαλουμπούρ να μην κάνουμε χρόνο.

Τέλειο, τέλειο παιδέν. Και σκάμε με τα χειμωνιάτικα Μάρτη Μίνα στη Κουαλαλουμπούρ. Και το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να πάμε για ψώνια. Και αγοράσαμε τις φορέματα, ψάθινες τσαντούλες και τέτοια. Γυρνοβολούσαμε το καλοκαιράκι. Η πλάκα είναι ότι γυρνάω, φοράω μια μέρα καλοκαίρι αυτό το φόρεμα και μου λέει μια κυρία «Αχ, τι ωραία, από πού το πήρες»

Λέω «Τώρα τι να της εξηγήσω» Τα ζάρα. Τι να λέω. Δεν βρήκα κάποιο πρόβλημα πάντως σε αυτήν την ιστορία. Όλα τέλεια πήγαινα. Το Hong Kong πάλι δεν το είδα ποτέ. Θα πάτε μετά τον Καναδά. Ναι. Έχω ένα ακόμα δύσκολο aspect του solo που είναι το budgeting. Το budgeting. Γιατί πολλοί κόσμο μπορεί να μην γνωρίζει ότι το αυτονόητο, ταξιδεύοντας solo ξοδεύεις αν όχι τα διπλά, μπορεί και τα τριπλά αν δεν προσέξεις τουλάχιστον.

ξεκινώντας από το ξενοδοχείο μέχρι τις επιλογές μετά που θα κάνεις το φαγητό και θα ξαναδείς. Τα ταξίδια θα τα χώριζα σε προ-COVID και μετά COVID. Τα προ-COVID ταξίδια ήταν πολύ φτηνά. Εγώ τώρα που είμαι και σε μια ηλικία και ξεκίνησα στα 25 να ταξιδεύω σε όλο έχω ζήσει επικές καταστάσεις, δηλαδή σε hostel στη Λετωνία με 5 ευρώ, στη Γεωργία με 2 ευρώ. Είχανε ρεύμα τα δικά σου.

Είχαν ρεύμα και χαρτί υγείας. Γιατί ένας φίλος έχει πάει με εφημερίδα. Αυτές τις τιμές πλέον δεν υπάρχουν όμως έτσι. Δηλαδή νομίζω το hostel πλέον 30-40 ευρώ πάει. Εγώ όμως τα έζησα, αυτά τα πρόλαβα και αντίστοιχα με 5 ευρώ φαγητό. Αεροπορικά 12 ευρώ. Έχω πάει με 16 ευρώ στο Ζάγκρε, με 40 ευρώ στο Ιάσιο και από εκεί πήρα Μαρστρούτκα και πήγα στη Μολδαβία.

πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα γίνουν πιο νορμάλ πάλι οι τιμές των αεροπορικών τουλάχιστον σχετικά με το solo πάλι είναι αυτό που ακούω μέχρι και από τους φίλους μου πολλές φορές που θα μου πουν στην καλύτερη καλά δεν βαριέσαι και νομίζω ότι είναι και λίγο κομμάτι της μάλλον δεν είναι κομμάτι της νοοτροπίας μας ακόμα και λίγο είναι ακόμα φοβισμένη ίσως σε αντίθεση με την Ασία που πας και βλέπεις έτσι κατά πλειοψηφία back packers, solo Γάλλους, Ισπανούς και Μεξικανούς από όλα Είμαστε ακόμα λίγο φοβισμένοι Το σόλο απευθύνεται σε ανθρώπους που μπορούν να είναι καλά μόνοι τους Αν εσύ δεν μπορείς να κάτσεις μία μέρα σπίτι μόνος σου, μόνης σου σημαίνει ότι δεν είσαι για το σόλο Ο Ζωάν Πουλσάρτ έλεγε ας πούμε ότι αν βαριέσαι, αν δεν περνάς καλά μόνος σου, τότε έχεις κακή παρέα Θεωρώ ότι ως λαός δεν έχουμε μάθει να περνάμε χρόνο να βρει την ελευθερία του μέσα από αυτό.

Που και αυτά τα άτομα είναι που νομίζουν ότι η ελευθερία και solo traveling σημαίνει κάνω έξαλλη ζωή στο εξωτερικό, λες και εδώ πέρα δεν μπορώ να την κάνω όμως θέλω. Οπότε πρέπει λίγο να μιλάμε για το solo traveling, για να καταρρύψουμε τους μύθους που το συνοδεύουν και να μην τα ανάγουμε όλα εκεί πέρα. Έτσι μια συμβουλή που θα έδινε σε κάποιον για να το ξεκινήσει, Εγώ συνήθως λέω ξεκινά από τη γειτονιά.

Πήγαινε για ένα καφέ μόνος σου. Ναι, πάνε για ένα καφέ μόνος σου. Πάνε σε ένα εστιατόριο μόνος σου. Πάρε ένα βιβλιαράκι. Το σλόγγον μου είναι ένα βήμα τη φορά. Σταδιακά. Σταδιακά, μετά βγες και εκτός Ελλάδας, μετά βγες και εκτός Ευρώπης. Έτσι κι εγώ σταδιακά το έκανα. Κάτι όμως που σου έμαθε το σόλο που δεν έμαθες έτσι στην πόλη σου ούτε στο καφέ.

να είμαι observer. Να παρατηρώ ανθρώπους. Παρατήρησα ας πούμε στο Χόλμι που ήταν το πρώτο σόλο μου τι καλή πατεράδες που είναι οι σφυδοί. Σκέψου το 2011 που πήγα εγώ. Δεν υπήρχαν πολλοί άντρες να ασχολούνται τόσο πολύ με τα παιδιά τους να τα βγάζουν μόνοι τους έξω. Τι πολιτισμικό σόκη είχα πάθει. Ή ας πούμε όταν έμαθα πορτογαλικά είπα θα κάνω δώρο στον εαυτό μου βόλτα έτσι να ταξίδει σόλο στη Λισαβόνα. Είχα πάει σε ένα μαγαζί με φάντο. Έπιασα την τρογδίστρια να τραγουδάει και να τα λέει σε μένα.

Πρώτα απ' όλα ήμουν η μόνη που μιλούσα πορτογαλικά, η μόνη που ήμουν αμόνιμου εκεί και που ζούσα τη στιγμή, γιατί όλοι οι άλλοι κοιτούσαν να κάνουν story. Και αφού το ένιωσα ότι το νιώθει και αυτοί νιώθουμε το ίδιο, ξαφνικά διακόπτει το πρόγραμμα και λέει σας παρακαλώ μπορεί να μην καταλαβαίνετε τη γλώσσα αλλά εγώ δεν μπορώ να τραγουδήσω αν όλοι μιλάτε και κάνετε φασαρία και παρόλο που το είπε αυτό δεν το σεβάστηκα να σου πω κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις έτσι δηλαδή με την παρέα κερδίζεις το ότι μοιράζεσαι τη στιγμή ενώ όταν είσαι μόνος τη ζεις πραγματικά τη στιγμή δηλαδή θυμάμαι τώρα θα σου πω μια στιγμή πάρα πολύ έντονη που έχω ζήσει που είμαι στην Κολομβία που είμαι πάρα πολλές μέρες μόνη μου έχει αρχίσει λίγο να μου τη βιδώνει η μοναξιά βρίσκομαι ξαφνικά σε ένα καρναβάλι μέσα μπροστά μου περνάνε οι γυναίκες και είναι όλες χαρούμενες και χορεύουν σε ρυθμούς ψιλοσάμπα λίγο κούμπια και ξαφνικά από τις παρευρισκόμενες είναι μια γυναίκα που ορμάει μέσα στην πορεία

αγκαλιάζει μια φίλη της αρχίζουν να χοροπηδάνε είναι τόσο φορτισμένη η στιγμή που ξεσπάω σε κλάματα. Ναι, ναι. Και εκεί λέω πολύ μόνη μου η μοιρευτή λέει. Ήθελες κάποιον να το μοιραστώ. Αλλά το έζησα όμως ρε παιδί μου. Το βίωσα. Είναι και αυτό μέρος του προγράμματος. Σου έχει συμβεί όμως το αντίθετο να είσαι με παρέα και να λες πω πω εδώ πρέπει να ξαναρθώ μόνη μου.

Ναι, ναι σίγουρα. Πόσες μέρες μέρεις μόνη. Το πιο μεγάλο ταξίδι έτσι ήταν τρεις νομάδες στην Κολομβία. Θεωρώ ότι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου και της προσωπικότητάς μου έχει έρθει μέσα από τα ταξιδιά ένα κομμάτι αυτογνωσίας, γι' αυτό και προτρέπω όλους όσοι μας ακούσουν σήμερα, έστω για μια φορά της ζωής τους, να πάνε κάπου μόνοι τους, να το κάνουν, να τα τολμήσουν, γιατί ο εαυτός σου έχει κάτι να σου πει, να σου μιλήσει, να σου δείξει πώς είναι να λειτουργεί μόνος, πώς είναι ίσως να λειτουργεί μόνος υπό πίεση.

Ό,τι μόνο καλό θα σου κάνει, αν μείνουμε στη δειλία, θα μείνουμε πάντα με μια αμφιβολία. Για μένα είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις κιόλας, αν κάνεις αυτό το ταξίδι γενικά, αν ταξιδεύεις για να φύγεις από κάπου, είναι πολύ σημαντικό να πας να βρεις κάτι. Όχι να τρέξεις, να απομακρυνθείς από μια κατάσταση. Πήγαινε, εξερεύνησε αυτό που λες, αντιμετώπισε ό,τι φόβο έχεις.

Εντάξει, πάντα με ασφάλει και με μια λογική, έτσι. και βρες αυτό που είσαι κάπου θα το βρεις. Εκεί είναι. Είσαι κάτι άλλο. Εκεί είναι, ναι. Είσαι κάτι άλλο που θα το ανακαλύψεις. Αν δεν κάνεις το βήμα, δεν θα το μάθεις. Τις ωραίες στιγμές. Φαντάζομαι της κρέτας με κάποιο τρόπο. Κάποτε έγραφα για να τα θυμάμαι κιόλας. Έχω γράψει και ένα βιβλίο εντεμονταξύ. Το έχω εκδώσει.

Πριν έξι χρόνια έχει εκδοθεί ένα βιβλίο ταξιδιωτικό. Αυτά περιμένω να μου πεις. Αχ εντάξει θα στα πω λοιπόν Το βιβλίο μου λέγεται Ταξίδεψα για να σε βρω Αλλά είναι ένα μεγάλο ψέμα Στην ουσία είναι ταξίδεψα για να με βρω Είναι συνεργασία με τον Νίκο Το Βαρδάκα ο οποίος είναι συγγραφέας Και έχει γράψει πολλά βιβλία Ο Νίκος έχει γράψει το φανταστικό κομμάτι Και εγώ έχω γράψει ένα κομμάτι που έρχεται Από εμπειρίες δικές μου Αλλά τις έχουμε πλέξει με το μύθο Έχει να κάνει με τις εμπειρίες μου Ίσως στο μέλλον γράψω και ένα δεύτερο Γιατί όχι Ίσως μπορεί η διάδεχός μου να γράψει Γιατί έχω και ένα παιδάκι Και της αρέσουν πολύ τα ταξίδια Και όταν έγινε 18 πήγε μόνη της Ξεκίνησε από Ιταλία Και σε μία εβδομάδα βρέθηκε στη Βοσνία Συναντηθήκαμε μαζί στην Βοσνία Και γυρίσαμε μαζί Πόσο όμορφο Πόσο παιδί μου Δεν είμαι μόνο εγώ υπερβολική τελικά Μαζευόμαστε μαζευόμαστε. Αλλά και έρωση να δώσεις.

Α ναι, το έχω κάνει και αυτό. Το έχεις ξεχάσει. Το ξέχασα ναι. Ήμουν να προσπαθώ να το ξεχάσω. Γιατί. Δεν ήταν η αγαπημένη μου δουλειά. Ήτανε πολύ πιαστική δουλειά. Το περιβάλλον δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Δεν είναι το επάγγελμα όπως φαίνεται. Δεν βοήθησε καθόλου έτσι να πεις ότι σου έδωσε και μία παραπάνω όθηση ή μία ευκολία. Όχι, απλά με έμαθε λίγο να μην φοβάμαι τα αεροπλάνα.

Φοβόσουν τα αεροπλάνα. Καλή με τέρμα φοβιτσιά. Φοβάμαι τα ύψη, πάω στον Όλυμπο ανεβαίνω. Φοβάμαι τα αεροπλάνα, πάω να γίνω με αριστονεδός. Λοιπόν, ό,τι και να φοβάσαι. Τα έχεις αντιμετωπίσει όλα. Αυτό που το είπα και πριν στην ουσία. Τα όμορφη κόνα, έτσι, την πιο όμορφη συγκινητική που σου έχει μείνει από όλα αυτά τα ταξίδια.

Ήταν μόνο στη Γεωργία μαζί με μια φίλη μου Γεια σου Σταβδούλα Γνωρίσαμε μια υπέροχη κοπέλα που τη λέγανε Θεόνη Ήταν τόσο όμορφος άνθρωπος Τόσο όμορφος Και ήταν σαν να θέλει να πάρει κάτι από τη ζωή μας Από την κουλτούρα μας Σαν να αισθανόταν εγκλωβισμένη Άρα κρατάς πάλι μια όμορφη στιγμή από άνθρωπο Ναι από άνθρωπο Αυτό είναι Θυμάμαι πολύ κοντά σε κάτι καταράχτες Ένα φανταστικό τοπίο έτσι με στάχια στην Ισλανδία.

Τα είχε όλο αυτό το τοπίο, ρε παιδί μου. Είχε ωκεανό, είχε καταράκτες, είχε λίγο χιόνι. Ρωσία, όνειρο ζωής η Ρωσία. Πολύ ωραία οι άνθρωποι οι Ρώσοι από εκεί. Είχες την πρόλαβα να πάω. Ισραήλ, ευτυχώς, πρόλαβα πήγα και πήγα και Παλαιστίνη. Μας συμπεριφέρθηκαν πάρα πολύ ωραία στην Παλαιστίνη. Αυτά γίνανε το 2019 νομίζω είχα πάει.

Δεν υπήρχε υποψία πολέμου ότι θα γινόντουσαν όλα αυτά. Παρ' όλα αυτά μέναμε σε ένα hostel το οποίο σήμερα δεν υπάρχει, στη Ραμάλα. Και κάθε μέρα υπήρχε ένας πίνακας που έγραφε τρεις νεκροί σήμερα στη Γάζα, πέντε νεκροί σήμερα στη Γάζα, ένα παιδί νεκρό. Ένας τέτοιου είδους πόλεμος υπήρχε πάντα, απλά ήταν off the record στη Γάζα.

Μετά επεκτάθηκε αρκετά σε σημείο γενοκτονίας ας πούμε. Τώρα τι άλλο να προσθέσω πάνω σε αυτό. Ο κόσμος όταν τον ταξιδεύεις είναι πολύ ωραίο, έχει τα όμορφα του αλλά έχει και αυτά. Όπως έχει και ακραία φτώχεια. Επίχε στην Ινδία ας πούμε, έρχεσαι αντιμέτωπος με ακραία φτώχεια, με πολύ πόνο, με πολύ ανθρώπινο πόνο. Προηγουμένως ας πούμε σου είπα και πολλοί άνθρωποι παραμορφωμένοι ήταν γιατί δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας, δεν εμβολιάζονται για τις βασικές ασθένειες.

κροθιά στο στομάχι που αν κάτι είναι να μείνει από αυτό τουλάχιστον εκτιμάς ότι κάθε μέρα είσαι ευλογημένος που πήγες και τα είδες όλα αυτά γι' αυτό το ταξίδι δεν θα έπρεπε να συνδυάζεται με την αλαζονία εγώ πήγα και είδα και εγώ και εγώ και εγώ όταν ξεκινάς με το εγώ τότε κάτι δεν έχεις καταλάβει από εκεί που πήγες μεγάλο κομμάτι της εμπειρίας αυτό πολλές φορές είναι αυτό που λέω ότι τρως με κάποιες εικόνες κάτι σφαλιάρες που λες γιατί στεναχωριόμουν τον προηγούμενο μήνα βλέπεις πόσο σε εισαγωγικά ή μη εισαγωγικά κακομαθημένος είσαι ναι πρώτη πρώτη φορά είχα βγει 15 χρονών με τον πατέρα μου ιδιό μας και πήγαμε στην Ιταλία να τον βοηθήσω με τα Ιταλικά αλλά εκεί κατάλαβα πόσο μικρό κοσμός είναι η κουκίδα στην οποία γεννήθηκα και ζω και άρα και ο άνθρωπος είχε άπειρες δυνατότητες δηλαδή ο προορισμός δεν είναι αυτό το σπίτι που γεννήθηκες μεγάλος και τα λοιπά ο προορισμός είναι να γνωρίσεις οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό το σπίτι τι απεραντοσύνης τη γνώση

αυτό με εγωίτευσε και έτσι θέλησα να ξεκινήσω να ταξιδεύω θέλω ότι έχεις και εσύ το μικρόβιο αυτό νομίζω ότι όλοι έχουμε όντως μικρόβιο έχουμε αρρώστια ώρες ώρες αναρωτιέμαι πόση σταθερότητα αντέχω Από τη στιγμή που έχω την ευκαιρία να ξεφεύγω όποτε θέλω και μπορώ, είναι μια ωραία φυγή. Και φυγή και του μυαλού και όλα όσο συνεπάγεται.

Θυμάμαι πολλές εμπειρίες δικές μου. Με θυμάμαι στο κέντρο της Ερήμου ας πούμε, στη μέση του Πουθενά, να περπατάω στην Άμμο το πρώτο ξημέρωμα που γυρνούσαμε. Και όχι δεν με ένοιαζε, τι να σου πω, το σπίτι μου που είχα στην Θεσσαλονίκη. τίποτα, τίποτα έλεγα και αύριο δεν θα μείνω, δεν πειράζει πιστεύω ότι αν ζήσεις μια τέτοια εμπειρία οποιαδήποτε που θα σε σοκάρει λίγο θα σε ταρακουνήσει, τώρα στη Λάγκα που ήμουν πάλι έλεγα θα γυρίσω και θα τα πουλήσω όλα ακραίο, υπερβούλα εντάξει, οκ, αλλά νομίζω ναι ότι άμα πάρεις μια γεύση κάπως θα ζηγίζεις καλύτερα αλλά και πάλι ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει αυτό που αγαπάει, θα πω και κάτι άλλο Έπαθα ντεζαβού με το πεκίνο.

Με το που το είδα μέσα από το αεροπλάνο που προσγειωνόμασταν ανάμεσα σε εμπορικοί εκατομμύρια ουρανοξύστες, άρχισε να χτυπάει η καρδιά μου. Αισθανόμουν ότι πραγματικά λυπήθηκα που δεν μπορώ να εντρυφήσω όσο θέλω στην κινέζική κουλτούρα. Έπαθα, τι να σου πω, αισθανόμουν σαν να είμαι από εκεί ένα πράγμα. Δεν υπήρχε όνειρο. Έπαθα σοκ.

Α, άλλο ένα ωραίο που διάβασα. που έχεις γράψει, γιατί σε έψαξα. Στο Instagram έγραψες «Μια μέρα το κορίτσι με τα βιβλία έγινε η γυναίκα που τα γράφει». Ναι, ναι. Το πρώτο μου ταξίδι στην ουσία έγινε μέσα από τα βιβλία. Επειδή δεν μπορούσα να ταξιδέψω, αλλά επειδή ήξερα ότι θα ταξιδέψω στη ζωή μου. Και θα σου πω και ένα λιμτεζαβού τώρα έτσι για να στο δέσω. Λοιπόν, ο Μουρακάμι στο βιβλίο 1Q84 περιέγραφε μια παιδική χαρά στην Ιαπωνία όπου ξαφνικά βρε φάνηκαν δύο φεγγάρια. Φέτος στη Μαλαισία που μας πήγε η Πέρση μάλλον στη Μαλαισία που μας πήγε η Μοίρα εκεί πέρα ενώ ήταν να πάμε στο Χογκόνγκ βρέθηκα σε μια τέτοια παιδική χαρά που είχε και έναν ουρανοξύστη στο φόντο και ήταν σαν να ζω εκείνη την ώρα στο βιβλίο του Μουρακάμι ένα πράγμα. Και λέω στη φίλη μου λοιπόν τώρα τι θα κάνουμε θα πάμε στην Τζουλήθρα θα κάτσουμε εκεί πάνω, θα κοιτάμε το φεγγάρι αυτό θα μείνει για πάντα μέσα μου τι όμορφο, τέλεια νομίζω ότι κάπου εδώ μπορούμε να κλείσουμε θέλω σίγουρα μια συμβουλή

ένα travel tip, είτε θες για σόλο είτε γενικά, ναι, κλείσε το εισιτήριο άσε λοιπόν τις δικαιολογίες φτιάξε το μπακπακάκι σου, δεν θες και μεγάλη βαλίτσα, μην παίρνεις πολλά μαζί σου και σήκω πήγαινε, όλα καλά θα πάνε Επόμενα ταξίδια πέρα από τον Καναδά. Νομίζω ανέφερα ότι θέλω Σριλάνκα. Περίμενε να καταγγείλω δημόσιο ότι καλός μου πριν τα φτιάξουμε είχε πει ότι θα με πάει στην Καπαδοκία και τώρα κάνει ότι δεν το θυμάται.

Μισώ να αφήσω την απαραίτητη σιωπή εδώ. Για να ντραπεί. Μην πείτε σε αερόστατο σας παρακαλώ. Όχι, όχι, αερόστατο δεν θέλουμε. Δεν θα ήθελα ούτε εγώ εκεί. Απαγορεύονται τα αίρους τα τώρα Διαδώστε Θα μας πεις για άλλη μια φορά που σε βρίσκουμε σένα και τα κείμενά σου Στο φόρουμ γράφω Και δεν συνεχίζω να γράφω Στο φόρουμ είμαι 15-16 χρόνια Στο travel stories σαφ 942 Στο instagram μαντέψτε σαφ 942 Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθες σήμερα Κι εγώ σε ευχαριστώ Και γιατί όχι αν πας και στα επόμενα Σε περιμένω να μου τα ξαναπείς Έτσι Σε ευχαριστώ που μας άκουσες και τα λέμε στο επόμενο. Bye!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00