ΙΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ
ΥΠΕΡΒΟΥΛΑΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αυτό με το διδακτορικό, την πίτσα κατάκλισης, τη γλωσίτσα, το hostel κατακόμβες, την Αντονέλα, την παντομίμα κορτιζόνης, τα mushrooms και την κουτσή στο Positano.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Όχι, απλά κάθε φορά με πιάνει μια ντροπή. Τι πράγμα είναι αυτό. Δεν θα μου φύγει ποτέ. Τέλος πάντων, θέλω να ξεκινήσω και να πω πόσο ευχαριστώ. Είναι τόσο κλισέ. Τόσο μα τόσο κλισέ. Αλλά δεν ξέρω τι άλλο να πω. Σαν να λέω δεν περίμενα να είμαστε τόσο πολλοί εδώ. Και όχι απλά δεν το περίμενα. Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα ότι μοιράζομαι τόσο προσωπικές ιστορίες σε τόσα άτομα.
Και μόνο που μου λέτε από κοντά, σε ακούω όταν ετοιμάζομαι. Μάρδα, ευχαριστώ. Σε ακούω όταν πάω στη δουλειά. Δεν θα αρχίσω να λέω ονόματα και δεν μου αρέσει καθόλου όλο αυτό το μια μια μια, σας ευχαριστώ, μια μια μια. Όχι, όχι. Ξέρεις, είναι από καρδιάς κάθε φορά συγκινούμαι όταν μου τα λες από κοντά και ντρέπομαι και αγχώνομαι, αλλά είμαι εδώ, κάθομαι.
Έχω ένα πολύ ενδιαφέρον επεισόδιο. Θέλω να σου πω πολλά πράγματα. Ας ξεκινήσω όμως με το τι θα ακούσεις. Λοιπόν, αν δεν το ξέρεις, γιατί να το ξέρεις να μου πεις. Μπορεί να το ξέρεις. Κάθε καλοκαίρι επιλέγω για τις πιο διακοπές μου, να το πω έτσι και καλά, αν και ψυχαίνομαι τον όρο διακοπές. Άλλο επεισόδιο. Λοιπόν, επιλέγω την Ιταλία. Κάθε χρόνο, κάθε καλοκαίρι θα με βρεις σίγουρα στην Ιταλία, Ιούνιο ή Ιούλιο.
Εννοείται πηγαίνω και μέσα στον χρόνο, αυτό δεν αλλάζει, ευτυχώς ή δυστυχώς, αλλά αυτό έχει οδηγήσει στο να έχω επισκεφθεί έτσι ένα μεγάλο μέρος από της Ιταλίας και μου δίνει αυτόματα ένα διδακτορικό. Ναι, το podcast μου είναι ό,τι θέλω λέω. Μοιράζω πτυχία, ό,τι θέλω κάνω. Άρχισε η υπερβούλα. Λοιπόν, μπήκα στο κλίμα το έχω, πάμε. Και εφόσον έχουμε κάνει αυτή την παραδοχή της κατοχής αυτού του διδακτορικού, έρχομαι να μοιράσω όποια γνώση έχω πάρει και πέρα από αυτό εννοείται να σου πω και την αγαπημένη μου, αγαπημένη μου ιστορία από αυτή τη χώρα.
κόντυψα όντως να πεθάνω πάλι surprise surprise αλλά θα την αφήσω για το τέλος και θα σου κάνω ένα μικρό update γιατί ήμουνα και τώρα στην Ιταλία πριν δύο εβδομάδες ήμουν στη Σικελία που πάλι καλά την επισκεπτόμουν για δεύτερη φορά γιατί αυτή τη φορά πήγα να δω τη φίλη μου την Καρλότα που την έχεις ακούσει από το επεισόδιο της Σρι Λάγκα και όλη την κατάσταση που είχα περάσει με τον Κυκλώνα αν δεν ξέρεις για τι πράγμα μιλάω τι κάνεις καν εδώ πήγαινε να ακούω το επεισόδιο που άλλη μια φορά πήγα να πεθάνω και αν δεν έχεις ακούσει και τα επεισόδια για το Κυργιστάν εδώ κάνουμε διακοπές, καμία σχέση δεν έχω καν teaser να σου δώσω απλά πήγαινε να ακούω εκείνα τα επεισόδια εδώ είμαστε χαλαρά, σε περιμένουμε και τι εννοώ διακοπές η Σικελή ήταν όντως διακοπές πήγα Παλέρμο, Τσεφαλού και Λαμπεντούσα τα ξέχασα κιόλας βλέπεις, ωραία Και μην νομίζεις ότι σε αυτό το ταξίδι δεν είχα δράματα. Προφανώς και είχα, αλλά όταν σου έχω πει για πθανάτους, για κυκλώνες, τι να σου πω, ότι καθυστέρησαν οι πτήσεις μου και έτρεχα στα αεροδρόμια, ότι καθόμουνα στο πάτομα, τι να σου πω, δύο η ώρα περπατούσα μόνη μου με τη βαλίτσα μου στο παλέρμο να ψάχνω το hostel, last minute book το hostel. Όχι, όχι, αυτή την ιστορία πρέπει να σου την πω, μισώ.
Λοιπόν, long story short, ήμουν αρκετά τυχερή. Δεν έμεινα στο φιουμιτσίνο να κοιμάμαι στο πάτομα και έφτασα στο παλέρμο 2 η ώρα το βράδυ. Πάλι καλά είχα κλείσει ένα hostel. Να το πω της κακίας ώρας, δεν θα το πω, γιατί το είδα μόνο βράδυ. Δεν θα το πω, κρατιέμαι. Αλλά ό,τι αναζήτηση είχα κάνει έτσι ώστε να μην δώσω και ένα νεφρό για τις λίγες ώρες που θα κοιμηθώ εκεί, δεν θα στο περιγράψω από πριν.
Αλλά είχα δύο επιλογές. Είτε αυτό που έμεινα, είτε ένα άλλο το οποίο ήταν σαν κατακόμβες. Δεν υπερβάλλω, με προκαλείς γιατί θα βάλω φωτογραφίες από κάτω. Ήταν σαν κατακόμβες. Ήταν η σπηλιά και από κάτω ένα μόνο κρεβάτι κάπως έτσι. να μου πεις έχω μείνει σε σκηνές, σε κιούρτες, στην έρημο, σε τάβλες. Όχι, εκεί δεν έμενα.
Τέλος πάντων, πάμε στο δικό μου hostel όμως τώρα, γιατί έχω τους κωδικούς, μου τους έχει στείλει από πριν ο ιδιοκτήτης, προφανώς και δεν είναι κανείς εκεί, προφανώς και στην Ελλάδα είναι τρεις η ώρα, τρεις και κάτι. Πάλι καλά έχω και έναν άνθρωπο, ξέρεις. Αν εξαφανιστώ, κάποιος θα ξέρει ότι λείπω. Ωραία, μπαίνω και βλέπω περίπου 10 πόρτες και δεν ξέρω ποιο είναι το δωματιό μου, γιατί δεν μου έχει πει, μου έχει δώσει απλά δύο κωδικούς.
Και ήρθε η ώρα να το παίξω Sherlock Holmes, Αγγελική Νικολούλη, λίγο ένστικτο, λίγο έλα μωρέ το έχω αν δεν είναι η πρώτη πόρτα θα είναι η δεύτερη. Και αν ήμουν σε escape room θα είχα μείνει κλειδωμένη μέσα, γιατί από όλες τις πόρτες η τελευταία ήταν η δική μου. και εννοείται όταν πληκτρολογείς τον κωδικό που δεν αντιστοιχεί σε αυτή την πόρτα, τυπάνε όλα τα συστήματα, ενώ κοιμούνται μέσα πόσα άτομα.
Οπότε είχα και αυτό το άγχος και τελικά με τα πολλά, με τα πολλά, με τα λίγα, μπαίνω μέσα και κοιμούνται ήδη, προφανώς. Αλλά δεν σου έχω πει το καλύτερο. Έχεις ξαναδεί hostel που δεν έχει κουκέτες, αλλά έχει κρεβάτια μονά που είναι ωριακά κολλητά, κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο. κολλητά κολλημένα πες το πως θες αυτό το πράγμα ήτανε λες και ημασταν έχεις δει αυτές τις δομές σαν νοσοκομείο στον πόλεμο δεν θέλω να πω κάτι άλλο που είναι τα κρεβάτια δίπλα δίπλα δεν καταλαβαίνεις πόσο κοντά ήτανε τα κρεβάτια δεν θέλω καν να στο περιγράψω παραπάνω γιατί μετά θα κράζεις τα hostel ενώ δεν είναι όλα έτσι αλλά μπαίνω μέσα αν με ξέρεις σαν άνθρωπο δεν υπήρχε περίπτωση να ξυπνήσω τέσσερα άτομα για να ανοίξω τη βαλίτσα μου, να βγάλω μπιτζάμες, πλα πλα πλα.
Ξαναλέω, θα ήμουν τρεις ώρες σε αυτό το hostel. Οπότε αποδέχτηκα την κατάσταση, άφησα τη βαλίτσουλα μου δίπλα, ούτε καν σε λόκερ. Τέλος πάντων ξαπλώνω και μόλις ξαπλώνω βλέπω στον απέναντι τείχο και βλέπω στον απέναντι τείχο μια φιγούρα σαν, τι να σου πω τώρα, σαν αγιογραφία, σαν ρίγα σπαθή, σαν... Ρε θα νομίζετε ότι είμαι τρελή, όχι, όχι, όχι, σκέψου λίγο όλο αυτό που σου λέω ξαπλώνω επιτέλους να ξεκουραστώ και βλέπω αυτό απέναντί μου και λέω ok, κλείσε τα μάτια, κλείσε τα μάτια και σε τρεις ώρες θα τα ξανανοίξεις και όλα θα είναι καλά, μάντεψε.
Δεν πήγε έτσι ακριβώς το πρόγραμμα γιατί μετά από μισή ώρα, μόλις με πήρε ο ύπνος, αποφάσισε να μπει και έκτο άτομο στο δωμάτιο, το οποίο έκανε όλα τα πράγματα που δεν έκανα εγώ. Άνοιξε τη βαλίτσα του, έκανε το night routine του, έτσι ξάπλωσε, εννοείται ήταν δίπλα μου όλο αυτό έτσι. Και εννοείται και μόλις τον πήρε ο ύπνος, έριξε το πιο ωραίο ροχαλιτό της ζωής του.
ήταν πιστεύω τόσο κουρασμένος όσο ήμουν και εγώ την επόμενη μέρα. Αλλά εγώ φταίω γιατί δεν έβγαλα ούτε τις οτοασπίδες μου, ούτε τη μάσκα ύπνου, ούτε τίποτα. Εγώ φταίω κανείς άλλος. Και αυτή ήταν η ωραία εμπειρία μου σε αυτό το hostel, πολύ σύντομα. Αλλά την επόμενη μέρα έφυγα. Πέρασα δύο τέλειες μέρες με την καλότητα στο Παλέρμο, μετά πήγα με τσεφαλού.
Γενικά το Παλέρμο είναι από τα αγαπημένα μου μέρη σε όλη την Ιταλία. Στο μυαλό μου αντιστοιχεί είναι πολύ κοντά με τη Βαρκελόνη. Όσο αφορά γενικότερα τη διασκέδαση, πώς είναι ο κόσμος εκεί το βράδυ, πόσο εύκολα κάνεις παρέες, πόσο εύκολα γνωρίζεις κόσμο, είναι απίστευτα. Σε Φαλού εννοείται μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Εντάξει, σου είπα, εγώ πιο πολύ πήγα να δω την Καρλότα, έζησα πολύ όλο αυτό το γκέρλχουτ που λέμε, πολύ στο σπίτι, μπάνια μέχρι το βράδυ, μετά ξανά έξω, πάρτι, ξανά το πρωί, πέρασα τέλεια, τέλεια, διακοπές, διακοπές, δεν ήταν ταξίδι.
Γενικά λατρεύω τη Σικελία, είναι σίγουρα το αγαπημένο μου μέρος στην Ιταλία και ειδικά η νότια Σικελία και τα Ορμίνα είναι φανταστικά και το αγαπημένο μου μέρος που δεν είναι γνωστό και ελπίζω να μην γίνει είναι ένα πολύ πολύ μικρό ψαροχώρι στο νότο, νοτιοανατολικά, το Μαρζαμέμι αν το προφέρω σωστά. να πας οπωσδήποτε να γυρίσεις τη Σικελία και σε μία βδομάδα τη γυρνάς και σε πολύ λιγότερες ημέρες.
Απίστευτο φαγητό, απίστευτοι άνθρωποι, εκπληκτικές παραλίες. Εντάξει, όλα εκείνα τα μέρη γενικά θυμίζουν και πάρα πολύ το δικομασιόνιο ή το δικομασιόνιο θυμίζει εκείνα. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Και επισκέφτηκα και τη Λαμπεντούσα. Είναι ένα νησάκι που είναι πιο κοντά στην την νησία παρά στην Ιταλία. με πολύ λίγα λόγια, ενώ είναι τουριστικό μέρος ακόμα οι ντόπιοι δεν το έχουν αποδεχτεί 100% σαν τουριστικό μέρος δεν θα σου μιλήσει κανένας αγγλικά και όχι απλά δεν θα σου μιλήσει κανένας αγγλικά σε συχαίνονται, δεν καταλαβαίνω, σε συχαίνονται δεν κάνω πλάκα, τρεις μέρες έμεινα στο νησί με συχάθηκαν με συχάθηκαν είναι και πάρα πολύ μικρό το νησί, το γυρνάς με τα πόδια από τη μία άκρη στην άλλη, δεν χρειάζεσαι καν αυτοκίνητο.
Εγώ πάντα επιλέγω να κάνω και μία βόλτα με ένα αισθιοπλοϊκό για να δω και τις πιο απόκριμνες παραλίες και μεριές του νησιού που δεν μπορείς να προσεγγίσεις ούτε με αμάξι ούτε με τα πόδια. Και ήταν φανταστικά. Και ένα overview και ένα πλάνο που θα σου έδινα γενικότερα αν επισκέπτεσαι για πρώτη φορά τη Σικελία. Θα ήταν ιδανικό να προσδιοθείς στην Κατάνια, να ξεκινήσεις από την Ταορμίνα το ταξίδι, να περάσεις το πολύ δύο μέρες άντετρη στην Ταορμίνα, να συνεχίσεις φόρια, σίγουρα θα μείνεις Τσεφαλού και Παλέρμο, τώρα ενδιάμεσα εννοείται μπορείς να κάνεις τάσεις, μετά οπωσδήποτε θα κάνεις μπάνιο στο Σανβίτο και πέρα από τα βασικά Σιρακούζες, Αγκριτζέντο, αυτά θα τα δεις όλα, οπωσδήποτε μία μέρα στο Μαρζαμέμι και μετά φεύγεις πάλι από Κατάνια.
Αλλά φεύγω λίγο από τη Σικελία και πάω στο δεύτερο αγαπημένο μου μέρος, στη Σαρδινία, που πήγα πέρσι. Ενώ μοιάζει αρκετά με τη Σικελία, δεν έχει καμία σχέση. Λοιπόν, πολύ διαφορετικοί άνθρωποι. Το νησί για μένα το γυρνάς χίλιες φορές καλύτερα με εις το πλοϊκό. Δηλαδή αν είσαι τρεις μέρες εκεί και τις τρεις μέρες κάνε εκδρομή με σκάφος ή νοικιάσεις σκάφος μόνος σου.
Γύρνα το νησί, τις παραλίες, αυτό αξίζει παραπάνω στη Σαρδινία. Επίσης πολύ ωραίο φαγητό, δεν τρελάθηκα τόσο. Εντάξει, νομίζω και το φαγητό δεν χρειάζεται να το επαναλαμβάνω, σε όλη την Ιταλία είναι απίστευτα. Εντάξει, ειδικά αν σε αρέσει το Ιταλικό, ένας λόγος παραπάνω. Γενικότερα αν θέλεις να κάνεις διακοπές-διακοπές κάπου στην Ευρώπη, ψάχνεις κάποιον καλοκαιρινό προορισμό, Σικελία, Σαρδινία για μένα είναι το ιδανικό. Το ζήσεις έτσι ακριβώς, θα κάνεις τα μπάνια σου, θα φας, είναι πολύ κοντά σε ένα δικό μας ελληνικό νησί.
Να πάω όμως λίγο και από την άλλη μεριά, να πάω λίγο Πούλια, λίγο Πάρι, λίγο Στούνη, Λέτσε, Μονόπολη, Αλμπεροπέλο, Πολυνιάνο. Λοιπόν, όλη εκείνη η περιοχή είναι επίσης πανέμορφη. Είπα ότι Πολυνιάνο, θέλω οπωσδήποτε να ξαναπάω, ο Στούνη, φανταστικά. Επίσης πολύ διαφορετικά, ενώ τρως ιταλικό πολύ διαφορετική κουζίνα, είναι λίγο πιο θαλασσινά orientated να το πω έτσι και λίγο πιο ακριβά ή μάλλον δεν έχεις τόσες πολλές οικονομικές επιλογές να το πω καλύτερα.
Επίσης ο κόσμος ήταν πολύ κλειστός, κάποιες φορές πολύ αγενείς. Καταλαβαίνω ότι κάποια μέρη είναι πολύ πολύ πιο τουριστικά, παρόλα αυτά δεν δικαιολογεί καμία γένεια όλο αυτό. Το πιο αστείο στην Πούλια ήταν ότι πάντα ζητούσα έναν καφέ Αμερικάνο και πάντα έπαιρνα έναν ριστρέτο. Και θα μείνω εκεί. Πού πας κούκλα μου να πιεις Αμερικάνο στην Πούλια.
Εντάξει τώρα εδώ που τα λέμε μέχρι και καλότα όταν με έβλεπα να βάζω νερό στον καφέ κάπως τις γυρνούσανε τα μάτια ρε εσύ αλλά τέλος πάντων. Και θα συνεχίσω με το πολύ πολύ γνωστό, πασίγνωστο και διάσημο Amalfi Coast, όλη εκείνη τη μεριά. Πολλοί θα το γνωρίζετε ότι περισσότεροι μένουμε στην Νάπολη, νοικιάζουμε κάποιο αυτοκίνητο είτε με λεωφορείο, με τρένο, με πλοίο ακόμα. Επισκεπτόμαστε όλο το Amalfi Coast, κάπρι, είναι όλο αυτό το πακέτο εκεί, αλλά κάποιοι από εσάς σκυπάρετε τα πιο βασικά και τα πιο όμορφα για μένα μέρη.
Προσωπικά τοποζητάνο μέχ, σταυρώστε με, σκοτώστε με, είπα τοποζητάνο μέχ. Τι να κάνουμε τώρα. Για μένα λοιπόν αν βρεθείς στο Αμάλφη αξίζει πολύ παραπάνω να επισκεφθείς το Σορέντο και το Ραβέλο. Το Ραβέλο ειδικά πόσο το μετανιώνω που δεν έμεινα εκεί τουλάχιστον τρεις μέρες. Επίσης πέρα από το κάπρι θα σου πρότεινα να επισκεφθείς και την Προσίντα Είναι άλλο ένα μικρό νησάκι, λίγο πιο βόρεια Πάρα πολύ εύκολη πρόσβαση, πάρα πολύ ωραία ψάρια να φας Μπορείς να το κάνεις και σε μισή μέρα Τώρα εννοείται θα σκυπάρω τα πολύ βασικά Ρώμη, Φλωρεντία, Μιλάνο Ειδικά στο Μιλάνο πηγαίνω αρκετές φορές μέσα στο χρόνο Θα τύχει γιατί είναι και το πιο βολικό αεροδρόμιο για μετακινήσεις Εννοείται Ρώμη πολύ basic αλλά πολύ πολύ όμορφη, αν δεν έχεις πάει στην Ιταλία πρώτον what, δεύτερον ξανά γιατί, τρίτον ξανά γιατί, για ποιο λόγο, τι κάνεις λάθος, κάτι κάνεις λάθος ξεκάθαρα.
Είναι όντως το πιο ωραίο μέρος να ξεκινήσεις να βλέπεις την Ιταλία, είτε Ρώμη είτε Μιλάνο είτε Φλωρεντία, πανέμορφα, Βενετία ένας άλλος κόσμος, τα σκιπάροφτα γρήγορα. εννοείται πρέπει να πας και μία και δύο φορές έχεις πάρα πολλά πράγματα να δεις ξανά και ξανά ακόμα και στα πιο τουριστικά μέρη θα φας απίστευτο φαγητό εννοείται μεγάλη προσοχή, pickpockets ισχύει, έχουν πάει δύο τρεις φορές να με κλέψουν στην Ιταλία, πάλι καλά δεν είχα λεφτά τηλεόρεση πλάκα κάνω, πάντα έχω ένα λίγο πλώστη τσάντα οπότε sorry έτσι, sorry προσοχή όπως και παντού τα έχουμε ξαναπεί, μην τα λέμε, disclaimers παντού Αλλά θέλω να μείνω λίγο στο Μιλάνο και να σου πω ότι αν ψαχτείς λίγο με τα τρένα θα δεις ότι μπορείς να κάνεις πάρα πολύ ωραίες εκδρομές, ακόμα και ημερήσιες και να έχεις κανονικά τη βάση σου στο Μιλάνο και να επισκεφθείς είτε το Πορτοφίνο, είτε Σάντα Μαρία Λιγκούρε που είναι δίπλα είναι στο Πορτοφίνο αλλά αξίζει είναι απίστευτα, είτε το Τσίνκου Ετέρε που επίσης είναι πάρα πολύ γνωστό και πίστεψέ με πάρα πολύ τουριστικό, πραγματικά γινόταν χαμός και ποιος να μου πει τι για το δι
plan freak κιόλας. Ήμουνα με τα τρένα ακριβώς πόσο χρόνο θα φάμε στο πρώτο χωριό, στο δεύτερο, στο τρίτο. Τα είδα όλα κανονικότατα. Πέρασα τέλεια. Τρέχαμε λίγο. Κομάντος. Αλλά είναι τουριστικά για κάποιο λόγο όλα αυτά τα μέρη. Είναι πάρα πολύ ωραία. Έχεις συγκεκριμένα πράγματα να κάνεις. Και θα σου πω και πολύ γρήγορα πώς μπορείς να το κάνεις.
Στο Μουντερόσο θα κάνεις μπάνιο. Έχει την πιο ωραία και φυσιολογική παραλία. Βερνάντσα μπορείς να φας. Μαναρόλα πίνεις το απεριτήβο στο πιο γνωστό μαγαζί. Πάνε όλοι, θα τα βρεις. Απλά να ξέρεις, θέλει κράτηση, είναι με αναμονή, χαρτάκια. Εκεί λίγο μπορεί να ταλαιπωρηθείς. Και Ριο Μαντζόρε είναι αυτό ακριβώς που βλέπεις στα social media αυτή η θέα.
Είναι ένα μικρό λιμανάκι, δεν έχει τίποτα άλλο. Μην νομίζεις, πήγαινε για ένα παγωτό, κάτι τέτοιο. Και πάμε και το σκάνι. Όντως πάμε το σκάνι γιατί δεν έχω πάει. Έχω πάει σε λίγα μέρη. Θέλω να κάνω ένα road trip. Καλό. Να δω έτσι όλα τα χωριά, χωριουδάκια, παραχωριουδάκια. Να πιω τα πιο random κρασιά. Να φάω τα πιο random τυριά και σαλάμια. Πες τα όπως θες. Προσούτα. Ό,τι θες. Θέλω να κάνω και ένα road trip. Στείλτε τα βιογραφικά σας.
Έχω αφήσει για το τέλος Θολομήτες, πολύ σοβαρό θέμα Πάρα πολύ σοβαρό θέμα Είναι ακραίο ταξίδι Θέλω να το πάρεις πολύ σοβαρά αυτό το ταξίδι Για μένα είναι πιο όμορφα από τις Ελβετικές Άλπεις Ορίστε το είπα κι αυτό Θα κάνω όμως ένα ξεχωριστό επεισόδιο Γιατί εντάξει έζησα πολλά δράματα εκεί Θα το αφήσω έτσι Τη μέρα που θα γίνει εκείνο το επεισόδιο Θα πέσουν μηνύσεις Πιστεύω Όχι, όχι, σοβαρά τώρα. Μιλώ για μαγευτικά τοπία. Εκπληκτικά τοπία. Πάρα πολύ ωραίο φαγητό. Είναι και ένας συνδυασμός έτσι Αυστρία-Γερμανία προς τα εκεί όσο πιο βόρεια πας. Θα δεις πολύ διαφορετικά πράγματα και όσο το σκέφτομαι είναι αλήθεια από τα μέρη που έχω κρατήσει, ξέρεις, κάποιες εικόνες που τις θυμάμαι και λέω, ρε εσύ, εκεί ήταν όντως παραδεισένια. Δεν έχω άλλη περιγραφή να σου δώσω. Ήταν ένα κομμάτι από τον παράδεισο, βρίσ Έτσι κάπως βλέπεις, κάπως μ' αρέσει πάντα να συνδυάζω παραδεισένια μέρη με το δράμα μου. Κάπως κολλάει, κάπως θέλω να υπάρχει ισορροπία, λίγο σαν σπένς. Τώρα σίγουρα κάτι θα έχω ξεχάσει, θα το θυμηθώ μετά και θα πω, όχι έπρεπε να τους πω για εκείνο το στενό που είναι εκεί και...
Γενικά για μένα όπου και να πας στην Ιταλία πραγματικά είναι από τις χώρες που για εμάς κάπως δεν χάνει Είμαστε τόσο κοντά και σε φαγητό πάνω κάτω στην οτροπία Δεν θα δεις κάτι που θα σε ξεχνιάσει τόσο πολύ Και αυτό είναι και καλό και κακό Είναι κάτι που περιμένεις Είναι μια πολύ καλή χώρα για να ξεκινήσεις να ταξιδεύεις Εννοείται είναι μια τέλεια χώρα για να ταξιδέψεις όλο Λοιπόν και επειδή πολύ χαλαρό είναι αυτό το επεισόδιο μέχρι τώρα Δεν μου αρέσει κάπως κάτι λείπει Κάτι λείπει Αγαπημένη μου ιστορία από αυτό το μέρος και θα πάμε μαζί στην Νάπολη για το ταξίδι που είχα κάνει στο Αμάλφι και ας πούμε ότι αυτό το ταξίδι είχε ξεκινήσει από την αρχή πολύ στραβά.
Αυτό το ταξίδι λοιπόν ήταν αυτό που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι όσο ταξιδεύω δεν θα ανεβάσω ποτέ μα ποτέ ξανά κανένα story στο Instagram όσο είμαι εκεί. Τέλος. Και εντάξει είχα μια υποψία και από τα προηγούμενα ταξίδια ρε παιδί μου. Συνέχεια κάτι μου συνέβαινε. Βέβαια, αν το δούμε έτσι λίγο συλλογικά, αν δούμε την ευρύτερη εικόνα και τώρα που δεν ανεβάζω και το ανεβάζω περίπου μία με δύο εβδομάδες μετά, πάλι, πάλι κάτι γίνεται αλλά καμία σχέση.
Λοιπόν, ανέβαζα story και το επόμενο δευτερόλεπτο κυριολεκτικά έπεφτα. Κυριολεκτικά ανέβασα το πρώτο μου story και στο επόμενο σκαλί έπεσα σοριάστηκα, ξαπλώθηκα που λένε. είναι το κλασικό σήκω πάντα το. Που είναι ο τοκτουκάς που μου έκανε μασάζ τη γάμπα, ο ρεφλεξολόγος να μου πει μια χαρά είσαι. Κοπελιά, σήκω. Δεν ήμουνα, δεν ήμουνα, γιατί την επόμενη μέρα δεν μπορούσα να το πατήσω.
Κατέληξα να διαβάζω τις οδηγίες από τα χάπια που είναι δύο μέτρα το χαρτί, στα ιταλικά. Τελικά πήρα τη μαμά μου τηλέφωνο να μου πει τι χάπι θα πάρω. Έχω ξαναγυρίσει το πόδι μου και στη μαδέρα να μην μπορώ να περπατήσω. Προφανώς δεν ήταν η πρώτη φορά. Αλλά ήταν η πρώτη φορά που όντως δεν μπορούσα να κουνηθώ από το κρεβάτι.
Ήταν τόσο χάλια η κατάσταση. Οι μοναδικές φωτογραφίες που έχω από τις επόμενες μου μέρες στην Άπολη είναι εμένα στο κρεβάτι να τρώω πίτσα. Ή πλάκα. Ποια είναι. Άντε εγώ ήμουνα με την σχέση μου εκεί. Αλλά περιμέναμε να έρθει και ένας φίλος που τότε τουλάχιστον ήταν και αρχές COVID η κατάσταση, ήταν λίγο να τον πω μικροβιοφοβικός.
Ας το πούμε, αυτό είναι έτσι ένα ωραίο info να έχεις για όλη την ιστορία που θα ακολουθήσει μετά και να σκέφτεσαι και αυτό το παιδί που ήρθε και μας βρήκε σε αυτήν την κατάσταση που θα σου πω. Γιατί να πω ότι και μετά από όλα αυτά, εμείς συνεχίσαμε το ταξίδι, εγώ δεν. Πήγα από Ζητάνο κανονικότατα. Ποιος να μου πει τι. Λοιπόν, περίμενα, περίμενα.
Επιπλέον πληροφορία που πρέπει να γνωρίζεις είναι ότι το σπίτι που είχαμε κλείσει ήταν και κάπως και καλά παλιό μοναστήρι, κάτι πολύ περίεργη όλη η σύνθεσή του να το πω έτσι. Είχε και ένα πηγάδι στη μέση έξω. Τέλος πάντων ήταν διόρροφο, είχε ξεχωριστούς χώρους, δωμάτια. Αυτό που δεν είχε ήταν air condition. Εννοείται πριν πέσω και ωριακά σπάσω το πόδι μου, είχαμε και άλλες αναποδιές, είχαν πέσει πάνω μου κάτι σερβιτόρες με κόκκινη σάλτσα, έπρεπε να πλύνουμε τα ρούχα, τα είχαμε απλωμένα μέσα στο δωμάτιο.
Τέλος πάντων, θέλω να φανταστείς ένα δωμάτιο με απλωμένα ρούχα, τζέστη, έναν ανεμιστήρα, έναν μοναδικό ανεμιστήρα, πάλι καλά μέχρι να έρθει ο φίλος μας, εμένα εξαπλωμένη σε άθλια κατάσταση, πάλι καλά, μου έφερναν φαγητό, ωραία, το έχουμε, έχουμε την εξαθλίωση στο μυαλό μας, ωραία, κράτα το και ταυτόχρονα με τα χάπια που παίρνω για το πόδι, μου έχει σκάσει κάτι σαν αλλεργία, έχει πριστεί η γλώσσα μου.
Την πρώτη μέρα το ψηλό αγνό, αυτή είμαι, το ψηλό αγνό, γιατί τι σου έχω πει, δεν θα πάω στον κατρό, πρέπει να έρθει αυτός να με πάρει. Αυτή είναι η μοναδική επιλογή, πάει το βουνό στο Μωάμεθ. Βουνό δεν με λες, σίγουρα δεν με έλεγες βουνό σε εκείνη την περίπτωση. Αλλά το αγνώ λοιπόν την πρώτη μέρα κοιμάμαι και θυμάμαι μέσα στον ύπνο μου βλέπω έναν εφιάλτη και ξυπνάω σημερώματα, ποριακά συγκρίσεις πανικού με τη γλώσσα μου να έχει διωγγωθεί τόσο πολύ που δεν μπορώ να πάρω ανάσα πλέον.
Ήμουνε γενικότερα σε μια κατάσταση πανικού και μέσα από τον εφιάλιτ, έτσι όπως ξύπνησα απότομα, τέλος πάντων ξυπνάω και αποφασίζω μαγικά ότι πρέπει να πάω στο νοσοκομείο, εντάξει. Δεν θα ήθελα να πεθάνω ιδανικά σε αυτό το δωμάτιο. Οπότε σηκώνομαι κουτσί, μπαίνω σε ένα ταξί, δεν έχω εννοείται πλέον τη δυνατότητα κατάποσης και μεταβίας αναπνέω. Ο ταξιτζής να πηγαίνει με τις μπάντες, τι να σου πω τώρα.
Το νοσοκομείο να βρίσκεται εκτός πόλης, στην άλλη άκρη. Ανεβαίναμε πόση ώρα ανηφόρες με στροφές. Έλεγα, εννοείται, δεν θα φτάσουμε. Καθόλου υπερβολική δικιά σου για άλλη μια φορά. Επικρατεί και αυτή η κατάσταση αρχές COVID που έπρεπε να σε εξετάσουν πρώτα σε ένα εξωτερικό χώρο, κάποιο κουβούκλιο. Εννοείται, δεν μιλάνε αγγλικά έτσι. Δεν πιστεύω να φαντάζεσαι ότι αυτή τη στιγμή επικοινωνώ κάπως στα αγγλικά.
όχι translate μέχρι και ο ταξιτζής ο καλός μου αφού δεν πεθάνουμε στον δρόμο τουλάχιστον μας βοήθησε στη μετάφραση και μας είπαν ότι δεν υπάρχει ούτε ο Ριλά ούτε κάποιος άλλος γιατρός που μπορεί να με βοηθήσει τη μέρα αυτή στο νοσοκομείο και μας στέλνουν σε ένα άλλο που είναι στην άλλη μεριά θέλουμε πάνω από μία ώρα να φτάσουμε γιατί εννοείται έπρεπε να ξαναμπούμε στην πόλη και να ξαναβγούμε από την πόλη και να πάμε στην άλλη μεριά Και δυστυχώς μη έχοντας και κάποια άλλη επιλογή και μέσα στη ζέστη και μέσα σε όλη την εξαθλίωση, προφανώς κάνουμε ακριβώς αυτό, φτάνουμε στο άλλο νοσοκομείο και μάντεψε, δεν μας αφήνουν να πλησιάσουμε καν την είσοδο, μας λένε δεν υπάρχει κανένας γιατρός αυτή τη στιγμή, τα πήγοντα είναι φουλ, δεν μπορείς να μπεις, δεν μπορούμε να σε βοηθήσουμε.
Ωραία, πού να πάμε δεν ξέρουμε. Τέλεια. Όση ώρα μιλάει ο ταξιτζής με το γιατρό, το αγόρι μου ήταν λίγο έξαλλο θυμάμαι γιατί ήταν όλη η κατάσταση. Δεν μπορούμε απλά να σε βοηθήσουμε, φύγετε. Φύγετε. Δηλαδή πες μας τουλάχιστον πού αλλού να πάμε. Όλη αυτή τη στιγμή έχω οπτική επαφή με μία γιατρό, νοσηλεύτρια δεν ξέρω, που ήταν πιο πίσω.
Και με έβλεπε ότι δεν ήμουν καλά. Την κοιτάω και της κάνω παντομήμα τώρα. Της κάνω δεν μπορώ να αναπνεύσω Και με κοιτούσε, της έλεγα δεν μπορώ να πάρω ανάσα Δεν μπορώ να πάρω ανάσα Και ενώ τσακώνονται, με πιάνει από το χέρι Και με βάζει μέσα Και εντάξει, respect, δεν ξέρω τι άλλο να πω Δεν την ένιαξε τίποτα εκείνη τη στιγμή Απλά με έπιασε από το χέρι και ωριακά έτρεξε Τρέξαμε να μπούμε μέσα εγώ Κουτσή τώρα, τέλος πάντων Με βλέπει ότι κουτσένο, δεν μπορώ να ανέβω τα σκαλιά με βάζει σε ένα καροτσάκι και ενώ ξέρουν ότι δεν μπορώ να πάρω νάσα με αφήνουν και περιμένω.
Λοιπόν, και μέσα σε όλη αυτή την παράνοια πάω και κάπως μιλάω στους νοσηλευτές για να μπορώ επιτέλους με κάποιο τρόπο να πάρω νάσα κι εγώ μετά από όλα αυτά. Και εκεί ξεκινάει η απόλυτη δεύτερη παράνοια. Μου βάζουν να μου μετρήσουν την πίεση. Εκεί καταλαβαίνουν ότι παιδιά η κοπέλα δεν είναι καλά. Δεν είναι όντως. Δηλαδή κάτι εδώ προσπαθεί να μας πει αυτή.
Κάτι, κάτι, κάτι. Αρχίζουν και μου κάνουν ερωτήσεις τώρα μέσω translate. Τέλος πάντων αποφασίζει ένας νοσηλευτής να εξετάσει τη γλώσσα μου και κάπως μου γράφει στο translate mushrooms. Και προσπαθώ εγώ να καταλάβω με την παντομήμα που μου κάνει και καταλαβαίνω και του λέω λοιπόν μισό. Πώς να το εξηγήσω τώρα αυτό. Μου κάνει μια παντομήμα που καταλαβαίνω ότι τα mushrooms που εννοεί Με ρωτάει αν έχω κάνει κάποιες εδηλητηριώδεις χημικές ουσίες που λέω εδώ.
Πεθαίνουμε στο γέλιο όλοι. Ενούσε τύπου μικητίαση. Δώστε μου και πτυχίο στην Παντομήμα μετά από αυτό. Εντάξει, προφανώς δεν είχα κάνει τίποτα, μόνο πίτσες έτρωγα. Και έρχεται επιτέλους αυτή η Άγια ώρα που μπαίνω στα επίγοντα. Και αυτή η ιστορία έχει ήδη τραβήξει πάρα πολύ. αλλά πραγματικά δεν ξέρεις πόσες ώρες περίμενα χωρίς να συμβαίνει τίποτα, να περνάνε γιατροί από μπροστά μου να μου μιλάνε Ιταλικά και εννοείται θα έπεφτα και στο πιο non-salant γιατρό του κόσμου ο κυριούλης αυτός, τουλάχιστον 70 χρονών ο οποίος πραγματικά ζούσε τη δική του φάση εκεί πέρα ήταν εντυπωσιακός, δεν ξέρω πώς θα το περιγράψω αυτός μάλλον mushrooms, δεν ξέρω αλλά πραγματικά εγώ του έλεγα ότι δεν μπορώ να παρονάσω και με κοιτούσε και χαμογελούσε. Ήταν απίστευτο.
Πάλι καλά, με όλη την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί πριν με τους νοσηλευτές που γελούσαμε και λοιπά, καταφέρνω και κάνω κάπως έναν φίλο που μιλάει αγγλικά και να είναι καλά το παιδί, ήταν ο μόνος που ερχόταν και μου έλεγε τι συμβαίνει. Εκεί που κάθομαι, ήμουν κυριολεκτικά πίσω από τη γραμματεία των γιατρών. Τα πήγονται είναι γεμάτα και κάπως έτσι έρχεται μία άλλη νοσηλεύτρια και αυτοί πολύ χαρούμενοι εντωμεταξύ. Μπράβο! Μπράβο σε όλους τους γιατρούς εκεί.
Και απλά μου βάζει έναν ορό χωρίς να μου πει τίποτα. Υποθέτω ότι είναι κορτιζόνη, προσπαθώ να διαβάσω κάτι, δεν γράφει κάποια ουσία, οπότε απλά ξαπλώνω και δέχομαι οτιδήποτε μου εισάγουν αυτή τη στιγμή στον οργανισμό, έχοντας τη μεγαλύτερη πίστη ότι κατάλαβαν τι έχω από αυτή τη γρήγορη συνέντευξη που μου πήρε αυτός ο φανταστικά ζεν γιατρός, που ήλπιζα επίσης να μην είναι από το TUFTS University of Boston, δεν το θυμάμαι κιόλας.
Τι λέω ρε εσύ. Λοιπόν, ζω μία παράνοια. Έρχεται ο φίλος μου και μου λέει, σου έχουν βάλει όντως κορτιζόνι, πρέπει να κάτσεις τουλάχιστον μια μισή ώρα, να δούμε πώς θα αντιδράσει ο οργανισμός σου, αν είσαι καλύτερα. και σε όλη αυτή την ώρα έρχεται να διαστήματα αυτός ο γιατρός και μου κάνει με μια γκριμάτσα τύπου δείξε μου τη γλώσσα σου αλλά κάθε φορά που περνάει προφανώς δεν θέλει να ξοδέψει τον ίδιο χρόνο και να μπει στη δικασία να αρθεί κοντά μου να μου κάνει δείξε μου τη γλώσσα σου να κοιτάξει οπότε σε όλη αυτή την μιαμισή ώρα έχω και τον κυριούλι και περνάει και μου κάνει απλά δείξε μου τη γλώσσα σου και καλά τη βλέπει από μακριά και φεύγει οπότε πως καταλαβαίνεις Η κατάσταση στα επίγοντα έχει αρχίσει και γίνεται γενικά λίγο κομική.
Και εδώ θέλω να αρχίσω και να βάζω αυτά τα disclaimers, γιατί προφανώς για να βρίσκεται κάποιος στα επίγοντα είναι πάρα μα πάρα πολύ σοβαρό, έτσι. Δεν θα γελούσες με κανένα οποιαδήποτε κατάσταση και να έβλεπες τα επίγοντα. Σωστά, αφήνω σιωπή, σωστά. Γιατί τώρα θα γελάσουμε και δεν ξέρω. Δηλαδή είναι λίγο περίεργο αυτά που θα σου πω από εδώ και πέρα για το τι έβλεπα στα επίγοντα.
Και είναι το αστείο κομμάτι της ιστορίας. Από την αρχή όταν έκανα αυτό το podcast ήξερα ότι κάποια στιγμή πρέπει να την πω αυτή την ιστορία. Παρ' όλα αυτά πρέπει κάπου εδώ να κάνω ένα disclaimer ότι δεν κοροϊδεύω προφανώς τους ανθρώπους που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση. Ωστόσο, η κατάσταση που βρισκόμουν αρέσει ήταν κωμικοτραγική και θα καταλάβεις τι εννοώ.
Παρά είναι μεγάλο αυτό το disclaimer, αλλά πρέπει να είναι. Γιατί, εντάξει, για να βρίσκεις εδώ και να με ακούς, γνωρίζεις πολύ καλά το χιούμορ μου. Αν δεν διακομωδούσα όλα αυτά που περνάω, δεν θα υπήρχε αυτό το podcast. Γενικότερα, έτσι βλέπω, δυστυχώς ή ευτυχώς, όλες τις καταστάσεις λίγο πολύ. Τι disclaimer ήταν αυτό, μωρέ, λοιπόν. Άκου τώρα.
έρχονται λοιπόν και με παίρνουν και με μετακινούν από το σημείο που ήμουν πίσω από τη γραμματεία και με πηγαίνουν πιο κοντά στα επίγοντα και στα κρεβάτια είμαι πλέον κι εγώ σε κρεβάτι αν θέλεις ποτέ να με βασανίσεις ορίστε μια δυναμία μου βάλε μου ένα ρολόι που κάνει απλά τακ τακ απέναντι μου οπότε το βασανιστήριό μου είναι το ότι αντικρίζω έναν άσπρο τοίχο με ένα άσπρο ρολόι που κάνει απίστευτο θόρυβο Από πάνω μία εικόνα του εσταυρωμένου όπως άρμοζε, όσο όφιλε και τώρα πρέπει να περιγράψω και τι είχα γύρω μου.
Λοιπόν, απέναντι μου είχα σίγουρα έναν άνθρωπο, σίγουρα δελτηριώδεις χημικές ουσίες, μάλλον γι' αυτό με ρωτούσαν οι νοσηλευτές, σου λέει κάπου ήταν όλοι αυτοί μαζί χθες. Όχι, απλά νιώθα πάρα πολύ περίεργα γιατί απλά από την ώρα που πήγα μέχρι την ώρα που έφυγα, ο άνθρωπος αυτός δεν σταμάτησε το eye contact. πιστεύω ότι ακόμα κάπως από κάπου με κοιτάει και το καλύτερο κομμάτι και έτσι η αποκορύφωση αυτής της ιστορίας ήταν ότι στα υπόλοιπα κρεβάτια των δεξιών μου ήταν ένας κύριος ο οποίος τραβούσε τις κουρτίνες του κρεβατιού είχαμε πλέον δηλαδή και με αυτόν οπτική έπαθη και πώς να το πω τώρα λοιπόν θα το πω κατευθείαν και ότι είναι ο συγκεκριμένος κύριος φώναζε Αντονέλα, Αντονέλα και ταυτόχρονα αεριζόταν Αντονέλα, δώσε Και δεν πιστεύω να γελάς τώρα. Δεν πιστεύω να γελάς τώρα. Γιατί εγώ ακόμα δεν αναπνέω. Και ακόμα έχω κορτιζόνι. Ακόμα δεν αναπνέω. Και αυτό όλο με το Αντονέλα συμβαίνει μια μισή ώρα. Και έχω και τον άλλο το γιατρό που περνάει και μου κάνει γλωσσίτσα. Δεν πιστεύω να γελάς. Όχι γιατί αν γελάς μαζί θα γίνουμε cancel. Δεν θα γίνω μόνο εγώ που τα λέω.
Και σε όλο αυτό το δράμα, οι νοσηλεύτριες να τον αγνοούν τον κύριο, που μου φαινόταν εξαιρετικά περίεργο και πρωτόγνωρο, ήταν τόσο συχνό μάλλον. Αυτή η Αντωνέλα δεν υπήρχε πουθενά στο χώρο, ήταν κάποιο φανταστικό πρόσωπο, δεν γνωρίζω. Πάλι καλά μέσα σε όλο αυτό ήρθε ο φίλος μου, με ρώτησε πώς είμαι, του είπε ότι δεν αναπνέω ακόμα.
Λέω καλά, μου είπανε πάρε το χαρτάκι σου, έφυγες, μια χαρά είσαι. Δεν ξέρω τι να σου πω. Οπότε έφυγα, μίλησα με έναν γιατρό στην Ελλάδα, ο οποίος με συμβούλεψε να πάω να πάρω κορτιζόνι από ένα φαρμακείο, πράγμα πολύ δύσκολο αν δεν έχεις συνταγή πιστεύω πλέον. Ωστόσο μετά από τέτοια παντομήμα που είχα κάνει στο νοσοκομείο, το να πάρω παντομήμα, παντομήμα καλά, το να πάρω κορτιζόνι από φαρμακείο ήταν πολύ εύκολο.
Οπότε κάπως έτσι συνεχίστηκαν οι διακοπές μου στο Ποζιτάνο. Η γλώσσα μου ξεπρίστηκε μετά από αρκετές μέρες κορτιζόνης. Ταυτόχρονα όσο ήμασταν στο Ποζιτάνο εννοείται είχαμε και άλλα δράματα. Για κάποιο λόγο κάποιος πέταξε πέτρες στον ουρανό του αυτοκίνητου. Πάλι καλά δεν μας χρέωσαν τίποτα. είχαμε, άλλα μικροδράματα στο ραβέλο που τρέχαμε να προλάβουμε να μην κλείσει η μοναδική βίλα που είχαμε πάει να δούμε γάμοι να γίνονται ταυτόχρονα παρόλα αυτά όλα καλά ρε εσύ γι' αυτό είμαι εδώ σήμερα και τα λέω και γελάω ελπίζω να γελάς και εσύ προφανώς και να σου πω κάτι, αυτό ήταν το επεισόδιο λίγο πιο καλοκαιρινό, λίγο πιο χαλαρό το είχα στο μυαλό μου τελικά την έδωσα και την ιστορία, πάρ' την εννοείται ό,τι απορία μπορεί να έχεις για την Ιταλία για κάποια από τα μέρη που ανέφερα για κάποια από τα μέρη που δεν ανέφερα και ξέρεις ότι έχω πάει ρώτα με, θα σου πω προφανώς στήλει βιογραφικό μέχρι του χρόνου θέλω να πάω να τους κάνει δεν με νοιάζει και πάλι ένα τεράστιο ευχαριστώ
για όλα τα καλά λόγια να πω και ότι αυτή τη φορά όντως θα ξεκουραστώ και ότι δεν θα βγάλω επεισόδιο στα κοντά Οπότε λογικά τα λέμε μετά από ένα επόμενό μου ταξίδι. Bye!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα