ΥΠΕΓΡΑΨΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΡΓΙΣΤΑΝ
ΥΠΕΡΒΟΥΛΑΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αυτό με την προετοιμασία, το e-mail διαθήκη, το ελικόπτερο για τσιμπούρια, το detour στον Αρκτικό Ωκεανό, το Αχ κουνελάκι, τα hobbits με πυρηνικά, τις διασώσεις και τα εκπληρωμένα όνειρα.
Ναι, αυτές θα ειναι οι περιγραφές.
Αν δεν είμαι στο αεροδρόμιο, με ακούς κάθε Δευτέρα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πού είσαι, εγώ πού είμαι, πόσο καιρό έχω να εμφανιστώ. Λοιπόν, έλειπα, όπως κατάλαβες, ελπίζω να το κατάλαβες. Γεια! Εντάξει, χάος. Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, θα συγκεντρωθώ. Λείπω, λείπω, το ξέρω. Έλειπα, είμαι σίγουρη ότι σου έλειπα, αλλά ήταν για καλό σκοπό γιατί έκανα ταξιδάρα και είμαι εδώ σήμερα να στα πω όλα, σχεδόν όλα, γιατί θα είναι το πρώτο μέρος από τα δύο.
Θέλω το χρόνο μου. Οκ, έγιναν πάρα πολλά πράγματα και σε αυτό το ταξίδι, αλίμονο. Αχ, είχαμε και θανάτους είχαμε θα ακούσεις και θανάτους θα ακούσεις και λιποθυμίες θα ακούσεις και εμένα να σώζω κόσμο. Πώς έχω να σου πω. Πάλι δεν έχω ούτε μισή σημείωση μπροστά μου, να ξέρεις. Νομίζω σήμερα θα είμαι έτσι. Λίγο σύμφωνας, λίγο χαοτική, αλλά έχω πάρα πολύ ενέργεια, έχω πάρα πολύ όρεξη να στα πω, πάρα πολύ καιρό να κάτσω να έχω γραφίσω.
Αχ, κι έχω τόσες ωραίες ιστορίες! Λοιπόν, λοιπόν. Πάμε γρήγορα να ξεκινήσουμε να σου πω αρχικά πώς προέκυψε αυτό το ταξίδι. Από πού και ως πού θα πας στο Κυργιστάν. Ήταν η πρώτη ερώτηση που μου κάνανε όλοι, όλοι. Κυργιστάν, πού είναι αυτό, τι, πώς, γιατί. Σήμερα είδα την Πατρίτσια μου λέει πώς πέρασες στο Τζιτζικιστάν.
Ποιο Τζιτζικιστάν! Δεν ξέρω αν έχεις ακούσει το επεισόδιο με τη Φένια, αλλά long story short η Φένια Φτέη που πήγα στο Κυργιστάν. Κάτσε να δω τι υπάρχει εκεί στην Κεντρική Ασία που εγώ δεν το έχω δει. Να πάω να το ζήσω λίγο χάιντι, λίγο φασέα και άκου να δεις τι έγινε. Λοιπόν, εγώ είχα όνειρο από τότε που είχα επισκεφτεί την Ισλανδία και είχα δει τα άγρια άλογα εκεί.
Έλεγα πάντα ότι τη δεύτερη φορά που θα πάω θέλω να τρέξω με άλογο. Συγχωρέστε με δεν ξέρω αν χρησιμοποιούμε κάποιο άλλο ρήμα στα ελληνικά Αντί για το τρέχω με το άλογο Στο αγγλικά χρησιμοποιούμε το γκάλο Θα χρησιμοποιώ αυτό που είμαι σίγουρη Οπότε με μια σύντομη έρευνα για το Κυργιστάν Βλέποντας ότι υπάρχει δυνατότητα να δεις τη χώρα με άλογα Έκλεισε Το ήξερα ότι θα πάω Έκλεισα την έρευνα Δηλαδή απλά είδα κάποιες ώρες κάποια site από εδώ από εκεί διάβασα και το έκλεισα πραγματικά γιατί φοβήθηκα.
Αυτή είναι η αλήθεια. Φοβήθηκα, ήταν ακόμα πάρα πολύ άγνωστο για μένα, μου φαινόταν βουνό η οργάνωση και ήταν. Ήταν βουνό η οργάνωση, αλλά θέλω να σου τα πω. Να ξεκινήσω με το ότι το Κυριγιστάν ακόμα είναι μια ανεξερεύνητη χώρα. Ακόμα και τους ντόπιους εκεί, πολλά μέρη στα βουνά, όντως δεν έχουν εξερευνηθεί καθόλου. Οπότε από το καθόλου μέχρι το να γίνει κάτι τουριστικό, καταλαβαίνεις ότι πρέπει να περάσει αρκετά στάδια θα έλεγα ότι αυτή τη στιγμή σίγουρα δεν είναι ανώριμο το έδαφος και η χώρα για να την επισκεφτείς τουριστικά με τίποτα. Είναι σε ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο και ίσα ίσα πιστεύω ότι είναι το ιδανικό χρονικό διάστημα έτσι όπως το βίωσα τουλάχιστον κι εγώ επισκέπτοντας τη χώρα βλέποντας τις υποδομές που αρχίζουν να χτίζονται έτσι μεγάλα συγκροτήματα. Είναι το κατάλληλο χρονικό διάστημα λοιπόν να προλάβεις να επισκεφθείς στη χώρα όσο ακόμα είναι, πώς να το πω, αγνή.
Τουλάχιστον όσο αγνή σε εισαγωγικά μπορείς και προλαβαίνεις να τη δεις. Και πάντα σε ένα τουριστικό πλαίσιο ανάλογο με το πώς ταξιδεύει ο καθένας και πώς θα το οργανώσεις και εσύ. Και να βάλω και μία πρόβλεψη εδώ ότι φέτος θα γίνει χαμός με το Κυργιστάν, ειδικά το καλοκαίρι. Νομίζω ότι το ίδιο έγινε και με τη Σιριλάνκα, απλά κάνουν ένα μπαμ στα social media, πάνε όλοι, οπότε πιστεύω θα σου φανούν πάρα μα πάρα πολύ χρήσιμες παρακάτω πληροφορίες, αν θες και εσύ να ταξιδέψεις, που πίστεψέ με, θέλεις σίγουρα να πας στο Κυρκιστάν.
Αν όχι το καλύτερό μου ταξίδι, πάντα αυτό λέω ρε αμότο, λοιπόν, είναι από τα καλύτερα μου ταξίδια, οκ, και σου προτείνω να πας αύριο. Όχι αύριο εντάξει θέλει προετοιμασία. Μεθαύριο. Το ταξίδι αρχικά θα το έκανα solo. Νομίζω ότι είναι ένα ταξίδι που δεν θα μπορούσα με τίποτα να το κάνω με κάποιον άλλον. Ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο, εξαιρετικά απαιτητικό και ίσα ίσα και το όνειρο που είχα αλλά και όλος ο φόβος που όσο έψαχνα έκανα ακόμα περισσότερο έτσι μπιλτά.
Ήταν προσωπικό μετά το θέμα οπότε είχε κλείσει. Θα είναι solo. Αλλά το κομμάτι του solo είναι πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί η κοπέλα δεν μιλάει ούτε ρώσικα ούτε κύργης, όσο και αν προσπαθώ να αποφεύγω τα μαζικά tours, στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μονόδρομος. Μίλησα περίπου με 15 διαφορετικούς tour guides, που στην αρχή είχα επικεντρωθεί αποκλειστικά σε locals, που ήξερα ότι φροντίζουν τα άλογα.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό και για εσένα που θα είσαι σε αυτό το άλογο 7 μέρες επάνω και για το ίδιο το άλογο. Για μένα αξίζει να κάνεις την έρευνα και να βρεις το σωστό tour που θα μπεις. Είναι όλη σου η εμπειρία πρακτικά. Οπότε, μιλώντας με περίπου το Μισό Κυριγιστάν, βρίσκω τον Ούλουκ και κάπου εκεί παθαίνω το πρώτο σοκ.
Πριν πληρώσω λοιπόν, έρχομαι σε ένα κομμάτι της διαδικασίας που πρέπει να υπογράψω ότι αποδέχομαι ότι εγώ σε αυτό το tour μπορεί να πεθάνω. Ναι, υπέγραψα τρεις φορές ότι εγώ σε αυτό το tour μπορεί να πεθάνω. Στα σου πω όλες τις στιγμές, κατά τη διάρκεια αυτών των δύο επεισοδίων, που όντως αυτές οι τρεις φόρμες κατάλαβα γιατί χρειάζονται.
Παίρνω, κλείνω και τα εισιτήρια. Εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα ακόμα αν θα επισκεφθώ μόνο το Κυργιστάν, αν θα πάω και τα Τζικιστάν και ο Σμικιστάν. Αποφάσισα τελικά ότι δεν θα το κάνω. θα επικεντρωθώ σε όλες αυτές τις δραστηριότητες που περί... και όλες αυτές τις δραστηριότητες που περί... αγκεφαλικό. Λοιπόν, να κάνω και αυτό το μικρό disclaimer εδώ τώρα.
Δεν έχω κάνει ούτε ένα disclaimer ακόμα. Λοιπόν, μιλούσα δύο εβδομάδες σε ρι, αγγλικά. Δεν είχα βγάλει κουβέντα στα ελληνικά. Μπορεί να μου λείπουν κάποιες λέξεις, μπορεί να μιλάω περισσότερο αγγλικά. Σχωράτε με. Λοιπόν, συμμαζεύομαι. Οπότε μετά έρχεται το δύσκολο κομμάτι της προετοιμασίας και ψυχικά και σωματικά και οργανωτικά. Ψυχικά αρχικά αλήθεια σου λέω έκλαιγα από χαρά όταν έκλεισα τα ειστήρια.
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, πάρα πολύ ενθουσιασμένη και φοβόμουν ότι όλος αυτός ο ενθουσιασμός, όχι, όχι εντάξει δεν ήταν φόβος, απλά προσπαθούσα να με κρατάω λίγο πιο προσγειωμένη και να θυμάμαι πόσο δύσκολο ταξίδι είναι, δεν είναι τραναλί τραναλό, πάμε, θα ανέβεις βουνό, θα κάνεις κάποια δύσκολα πράγματα, κάποιες αποστολές, θα έλεγε κανείς.
να προσπαθούσα να μένω συγκεντρωμένη και να μην με συνεπάρει όλο αυτό το «Ααα, πάω Κυριστάν». Λοιπόν, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο βήμα. Θυμάσαι τι δεν είχα στη Σρι Λάγκα? Τα βασικά. Δεν είναι δύσκολο. Τα βασικά δεν είχα. Σωστό φαρμακείο, εμβόλια και ταξιδιωτική ασφάλεια. Οπότε, φαρμακείο. Σοδέψα περίπου 100 ευρώ, μπορεί και παραπάνω, για να πάρω τα πάντα.
Όταν λέω τα πάντα, πήρα τα πάντα. Το μόνο που δεν αγόρασα βασικά για αυτό το ταξίδι είναι άλογο. Αν εξαιρέσω τα βασικά που θα πάρεις έτσι κι αλλιώς, ελπίζω τουλάχιστον, μην είσαι σαν εμένα και τον Ηλία, η σιρλάκα ήταν εξαχωριστό κομμάτι. Ανήκει στο παρελθόν αρχικά. Και πέρα από τα βασικά θα σου πω να πάρεις οπωσδήποτε, οπωσδήποτε, χάπια για το... πώς το λένε τώρα με το altitude.
Λοιπόν, τα χάπια για το υψόμετρο θέλω να πω, αλλά μικρή παρένθεση. Για να καταλάβεις αλήθεια τι περνάω αυτή τη στιγμή, είμαι στο μετέχμιο που δεν μπορώ να μιλήσω ούτε αγγλικά γιατί έχω κουραστεί και έχω ξεχάσει και κάποιες βασικές λέξεις στα ελληνικά. Την τελευταία μέρα προσπαθούσα να πω στα παιδιά μία ιστορία για ένα υποβρύχιο και δεν μπορούσα να βρω με τίποτα τη λέξη υποβρύχιο στα αγγλικά.
Είμαι πολύ κακή στην παντομήμα. Ένα όχημα ας πούμε που είναι στο βάθος της θάλασσας και έχει τα στρόγγυλο παράθυρα. Τι παρένθεσες ήταν αυτή τώρα. Ρε στορκίζομαι. Απλά είμαι πάρα πολύ χαρούμενη. Δεν είναι κάτι. Δεν. Οπότε excuse moi. Chaos. Αυτό το podcast ακούς βασικά. Σιγά μην σου πω και συγγνώμη. Πάμε παρακάτω. Χάπια υψομέτρου. Κόμμα. Θα πάρεις όχι αντικονομικό. Είναι το σπρέι για όλα τα έντομα που έχει πάρα πολύ ψηλό διτ.
Εγώ πήρα το jungle και όσες φορές το ψέκασα στις κάλτσες μου, πίστεψέ με, πίστεψαν, πίστεψαν, έγινε, πέθαναν, πίστεψαν και τα κουνούπια, πέθαναν και τα κουνούπια γύρω μου. Επίσης, κορτιζόνι, ποτέ δεν ξέρεις τι αλλεργία μπορεί να σου βγει, ειδικά αν πας στους αγρούς, κοιλιές στα χόρτα όπως έκανα εγώ. Επίσης, πάρα πάρα πολύ χρήσιμο Αυτά τα φακελάκια Τα οποία τα κουνάς και ζεσταίνονται Και είναι ουσιαστικά σαν μινι θερμοφόρες Και τα βάζεις είτε μέσα στα γάντια σου Είτε μέσα στα παπούτσια σου Ένα μικρό θαύμα, σκέψου Έπρεπε να κάνω pack για 30 βαθμούς Για μείον 12 βαθμούς Οπότε ναι, αυτά τα φακελάκια μέσωσαν στις πιο κρύες μέρες Α, και ηλεκτρολίτες μέσωσαν τους χρειάστηκα πάνω στο βουνό, είχα φυδατωθεί πάρα πολύ και όλη μέρα πάνω στο άλογο πολλές φορές δεν έπινα νερό. Λοιπόν, μετά ασφάλεια. Η ασφάλεια λοιπόν αυτή τη φορά ήταν απαραίτητη. Βασικά ήταν προαπαιτούμενο για να κλείσεις το tour. Δεν θυμάμαι αν ήταν και σαν entry requirement για τη χώρα. Το να έχεις
ταξιδιωτική ασφάλεια που το βρίσκω πάρα πολύ ωραίο γιατί εγώ δεν κάνω ποτέ. Αν θυμάμαι σωστά έκανα από το World Travellers και πλήρωσα περίπου 70 ευρώ για ένα μήνα. Είχα βάλει και κάποια έξτρα για προστασία των documents, για κάποια χρήματα. Επίσης κάτι που πρέπει να ξέρεις, πρέπει να έχεις μόνο μετρητά πάνω σου. Μπορείς να πληρώσεις και με κάρτα σε κάποια σημεία, αλλά καλό είναι να έχεις αρκετά μετρητά μαζί σου.
Οπότε έκανα και την ταξιδετική μου ασφάλεια, έβαλα εκεί όλα τα τηλέφωνα της αδερφής μου, της λέω να ξέρεις αν σε πάρουν τηλέφωνο, τελείωσε. Εντάξει, ήταν η πρώτη φορά βασικά που κάνω mail διαθήκη. Της έστειλα κυριολεκτικά όλα τα τηλέφωνα, όλο το πρόγραμμα της πτήσης μου, τα hostel μου. Αν σε πάρει κάποιος τηλέφωνο, αν δεις γενικά ξένο αριθμό, κάτι πάει λάθος. Σήκωσε το. Ή έχω πεθάνει ή με φέρνουν με ελικόπτερο, γιατί είχα πληρώσει και γι' αυτό.
έπρεπε να βάλεις ειδικό τσέικ ας πούμε στην ασφάλεια για extreme sports, διάσωση κλπ κλπ οπότε ναι, αν δεις κάποια διάσωση με ελικόπτερο εγώ είμαι, έρχομαι δεν χρειάστηκε πάλι καλά αν και δεν έχω μπει σε ελικόπτερο θα ήθελα αλλά ας το αφήσουμε για κάποια άλλη εμπειρία κάποια άλλη φορά ας μην τα κάνουμε όλα μαζί τα όνειρα μαζεμένα να έχω κάτι να περιμένω για τα επόμενα και τι μας έμεινε λοιπόν εμβολιασμός Έκανα για τον τυφοειδή πυρετό, αν και είχε και κάποιες εξάρσεις ηλαράς. Έχω περάσει μικρή. Το επόμενο που έπρεπε να κάνω ήταν για λύσα, το οποίο ήταν δύο δόσεις. Μίλησα πάρα πολύ αναλυτικά με τη γιατρό για το συγκεκριμένο.
Εγώ αποφάσισα να μην το κάνω Στη συγκεκριμένη περίπτωση Γιατί δεν θα προλάβαινα να κάνω τη δεύτερη δόση Εκόμα και να με δάγκωνε κάποιος σκύλος Πάλι θα έπρεπε εγώ από τα βουνά Να κατέβω στο νοσοκομείο και να κάνω εμβόλια Να περάσω όλη τη διαδικασία που πρέπει Στο νοσοκομείο Πέλεξα να πάρω προσωπικά αυτό το ρίσκο Και να...
Δεν ξέρω κανένα ρήμα στο ελληνικά Ξαναγκαστώ να περιοριστώ να... Ξέρω ρήματα, δεν ξέρω πώς να τα χρησιμοποιώ. Τέλος πάντων, λοιπόν, να μην χαϊδεύω αδέσποτα. Κατάλαβες, ναι, με ξέρεις. Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ακατόρθωτο βασικά. Χάιδεψα όλα τα γατάκια που είδα, εντάξει. Αυτό είναι. Και πέρα από τη λύσα λοιπόν, από την έρευνα μου, κατάλαβα πόσο επικίνδυνα είναι τα τσιμπούρια.
Κουβαλάνε πάρα πολλές ασθένειες. Δεν θα το παίξω εδώ τώρα, Dr. Φιλίππου. Μπορεί όντως να σου μεταφέρουν μια ασθένεια που 3, 2, 1, φυλάκια, τα πάμε, παίρνουν τηλέφων, η αδερφή σας απεβίωσε και μου λένε, δεν το έχουμε στην Ελλάδα ρε σύ, δεν έχουμε στην Ελλάδα αυτό το εμβόλιο, μπορούμε να το παραγγείλουμε κάπως, κάποιον ιδιώτη.
Ε όχι, δυστυχώς θα πεθάνετε από τσιμπούρι αν σας τσιμπήσει. Τι λες! Οπότε εγώ πήγαινα με το ρίσκο όταν υπέγραφα ότι εγώ μπορεί να πεθάνω, μέσα σε αυτά τα ρίσκα ήταν να πεθάνω από τσιμπούρι μάλλον. Δεν ξέρω πόσες ήταν οι πιθανότητες, αλλά ήταν. Και μάντεψε, ποιο είναι το high season για το τσιμπούρι στο Κυριγιστάν. Τότε είναι το high season. Όταν θα πάει η βούλα, τότε θα είναι το high season.
Και μετά ήταν και το σωματικό, η σωματική προετοιμασία που ήθελα εγώ να κάνω, γιατί κάνοντας λίγα hike εδώ στην Ελλάδα, έχω καταλάβει ότι μπορώ και καλύτερα. Στο τελευταίο hike που είχαμε κάνει με το γυμναστήριο, ας πούμε ότι το motivation για να ανέβω ήτανε το να δείρω τον Φίλιππο, ο οποίος μας πήγε σε αυτό το hike, γιατί μου είχε πει ότι η αρχή είναι δύσκολη.
Απλώς ο Φίλιππος ξέχασε να μου πει πού τελειώνει η αρχή. Αυτό ήταν το πρόβλημα. Οπότε σκεπτόμενοι εκείνο το hike και βλέποντας το πρόγραμμα του tour ήξερα ότι πρέπει να ετοιμαστώ και σωματικά. Τη βδομάδα πριν πάω στο ταξίδι, μετά από κάθε προπόνησή μου καθόμουνα σίγουρα μισή ώρα, αν μπορούσα και παραπάνω στο διάδρομο και έκανα είτε ανηφόρα για πάρα πολλή ώρα, είτε τρέξιμο, ταυτόχρονα εννοείται έκανα και πιλάτες και box και βάρη και ό,τι μπορούσα και δύο-τρεις μέρες πριν πήρα rest και δεν έκανα απολύτως τίποτα εκτός από το packing που ήταν ένα workout από μόνο του γιατί μου πήρε μία μέρα ολόκληρη.
Θα σου πω πράγματα που θα χρειαστείς σίγουρα σίγουρα και πάνω κάτω ότι πήρα εγώ είχα ένα μεγάλο σάκο των 50 λίτρα και λέω 50 και κάνω εισαγωγικά αυτή τη στιγμή με τα χέρια μου γιατί είμαστε όλη την προπαγάνδα με τα λίτρα γιατί αυτός ο σάκος δεν είναι 50 λίτρα. Καλά ψέματα λέω. Δύο σάκους είχα. Το μεγάλο και το μικρό. Γιατί έπρεπε να έχω και έναν ακόμα για τις μέρες που θα ανεβαίναμε στο βουνό. Οπότε, δύο ζευγάρια παπούτσια, ένα πολύ άνετο σνίκερ και ένα ορειβατικό. Εγώ επέλεξα να αγοράσω, δεν ξέρω αν το προφέρω σωστά, είναι τα Σαλέβα Made in Dolomites. Απίστευτο παπούτσι. Έκανα λίγο φλέξ. Έκανα, το παραδέχομαι, έκανα λίγο φλέξ γιατί όλοι περνούσανε τα ριάκια και κάτι ποταμάκια και πατούσανε πάνω σε Ήσα ίσα καθάριζα τα παπούτσια από τις λάσπες και τα περιτώματα θα πω. Αυτή τη λέξη τη βρήκα στα ελληνικά. Και όλα αυτά τα πράγματα που πατούσα τέλος πάντων τόσες μέρες. Και μετά χρειάζεσαι layers. Πάρα πολλά layers. Πήρα αρκετά αντιανεμικά και αδιάβροχα κοντά γιατί αν είσαι και εσύ πάνω σε άλογο αρκετές μέρες θέλεις σίγουρα να βάζεις και να βγάζεις πάρα πολύ εύκολα πράγματα.
Είχα πάρα πολύ καλά ισοθερμικά έτσι και αλλιώς. Πάρα μα πάρα πολύ βασικό. Απορώ δεν είχαν τα παιδιά και απορώ πώς ζούσανε βρεγμένοι. Αδιάβροχα παντελόνια. Δεν γίνεται να μην έχεις αδιάβροχο παντελόνι. Ζούσα με τρία αδιάβροχα κάργο. Το ένα γινότανε και βερμούδα με φερμουάρ. Εντάξει. Και εκεί φλέξαρα. Πραγματικά συγγνώμη αλλά με αυτά τα πρακτικά πράγματα τρελαίνομαι.
Δεν γίνεται να ζεσταίνεσαι, ξεκουμπώνεις ένα μπατζάκι και να λες, γεια σας φιλάκια, τώρα είμαι με σορτς και τώρα κρύωσα θα βάλω ένα μπατζάκι. Ήταν τέλειο. Επίσης θέλεις εννοείται κατάλληλες κάλτσες, μάλινες, θέλεις καλά γάντια, ειδικά αν κάνεις υπασία, εντάξει αυτό τα ξέρεις. Επίσης για το άλογο φαντάζομαι ο οδηγός σου θα έχει τσάψα, αυτά που βάζεις στο πόδι ουσιαστικά για να το προστατεύεις να μην τρίβεται πάνω στο άλογο.
Και αν κάνεις γκάλοπ με άλογο ξέρεις ότι το μπροστινάλογα. Πολλές φορές ειδικά είναι πιο γρήγορα από το δικό σου. Κυριολεκτικά θα φας τη σκόνη τους. Οπότε θέλεις οπωσδήποτε κάτι να προστατεύει έτσι τη μύτη στο στόμα σου. Εγώ επέμβησα και σε καλά γυαλιά στην αγαπημένη μου Όλγα, Όλγα Φυλάκια, γιατί ξαναλέω είμαι πάνω σε άλογο, θέλω να είμαι άνετη, δεν θέλω ούτε να βάζω να βγάζω γυαλιά, θέλω να με νοιάζει τίποτα το φακό που όταν έχει ήλιο μαυρίσει, όταν έχει σύννεφα γίνεται πιο ανοιχτόχρωμος.
Ακόμα κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Λοιπόν, αν με γνωρίζεις, ξέρεις ότι όχι σχεδόν ποτέ δεν έχω μπαταρίο στο κινητό μου. Αυτή τη στιγμή έχω γραφώ εδώ και αρκετή ώρα και έχω το 100%. Και αυτή είναι η κατάσταση. Εκεί παίζω 5-10% το πολύ. Άγγελε, σε ευχαριστώ που με φορτίζεις μια ζωή και εγώ παίρνω powerbank. Το πρόβλημα είναι ότι δεν φορτίζω ούτε το powerbank.
Είναι ένα inception. Δεν υπάρχει λύση σε αυτό. Γνωρίζοντας λοιπόν αυτό το πρόβλημα και επίσης γνωρίζοντας ότι θα βρίσκουμε στο βουνό, ήξερα ότι δεν θα έχω μια πηγή ηλεκτροδότησης, οπότε επένδυσα σε ένα powerbank μεγάλης χωρητικότητας, πολύ μεγάλης χωρητικότητας. Και όταν ήρθε λοιπόν αυτό, όταν μου παραδόθηκε στα χέρια, είχα πλήρη γνώση αυτής της χορητικότητας γιατί αυτό ήτανε τούβλο.
Μιλάμε για γεννήτρια, είπα στον Άγγελο, μπορείς να εξαργυρώσεις όλες τις φορτίσεις που μου έχεις χαρίσει, μπορείς να το πάρεις να φορτίσεις το σπίτι σου, την πολυκατοικία άμα θέλεις ολόκληρη. Όντως το είχα και φόρτιζα δύο εβδομάδες και δεν τελείωσε η μπαταρία του, τουλάχιστον έκανε τη δουλειά του. και ένα τελευταίο tip που μόλις θυμήθηκα και δεν έχω ακούσει πραγματικά κανένα να το λέει.
Προσπάθησα πάρα πολύ για όλα τα πράγματα που θα έπαιρνα πάνω στο βουνό μαζί μου να είναι και πάρα πολύ ελαφριά και να μην πιάνουν καθόλου χώρο. Άκουσα με πάρα πολύ προσεκτικά. Μιλάμε για golden tip αυτή τη στιγμή. Έτσι θα το λέω. Δεν ακούγεται πολύ ωραίο, αλλά αυτό είναι τώρα. Θα παίρνεις παιδική οδοντόβρουτσα. Το είπα, θα με θυμηθείς.
Τώρα κοριδεύεις, τώρα γελάς. Εννοείται για το βουνό το ξέρεις θέλεις αντιλιακό, θες και μια πετσέτα που στεγνώνει πάρα πολύ γρήγορα, θέλεις και μωρομάντιλα σε αυτά τα ταξίδια. Ας κάνουμε αυτή τη συζήτηση τώρα. Λοιπόν, στο Κυργιστάν οι τουαλέτες έχουν μια ιδιαιτερότητα. Κοίτα πώς να σου το πω τώρα. Είναι απλά τρύπες στο έδαφος, από πάνω ένα ξύλο με μια τρύπα και αν είσαι τυχερός έχουν και κουρτινούλα για να μην σε βλέπουν οι απ' έξω.
Όπως καταλαβαίνεις, χαρτί υγείας επίσης είναι πολυτέλεια. Μπορεί να είσαι τυχερός αν δεν έχει χαρτί υγείας, γιατί το χαρτί υγείας που έχει είναι κάπως σαν γυαλόχαρτο. Οπότε, θα έχεις μωρομάντιλα για δύο χρήσεις. Πρώτα για αυτή και δεύτερο για να κάνεις μπάνιο. Δεν το περίμενες αυτό, νόμιζες ότι το αλέτα είναι το χειρότερο. Όχι!
Τρεις-τέσσερις μέρες που είσαι στο βουνό και έχεις υπέφυση το άλογο για πέντε ώρες, surprise surprise, μπορεί να θες να κάνεις μπάνιο εσύ και μπορεί να έχει νερό στην κρύα λίμνη. Αν δεν θέλεις να κάνεις κάποιο DIY μπάνιο εκεί, θα σου πρότεινα μορομάντιλα. Και νομίζω ότι κάπως έτσι τελείωσα με όλη την προετοιμασία. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάποια βίζα.
Μόλις μπαίνεις στο αεροδρόμιο όλα είναι πάρα πολύ εύκολα. παίρνεις κατευθείαν κάρτα SIM, αλλάζεις χρήματα, μόλις πάρεις την κάρτα SIM θα ζητήσεις να σου πούνε ποιος είναι ο αριθμός σου, θα έχεις κατεβάσει ήδη την εφαρμογή Yandex Go για το ταξί, πάρα πολύ εύκολα θα πάρεις το ταξί σου και από το αεροδρόμιο θα πας στο κέντρο και την πρωτεύουσα που είναι η Bishkek.
Νομίζω ότι επιτέλους μπορώ να ξεκινήσω την ξιστόρηση μου για το ταξίδι. Πάμε Κυργιστάν! Λοιπόν, πάμε Κυργιστάν! Fast forward λοιπόν, φτάνω Κωνσταντινούπολη, είχα φύση και σκεμμένα αρκετές ώρες στο αεροδρόμιο, γενικά προσπάθησα να κάνω όλη τη διαδικασία του ταξιδιού όσο πιο smooth μπορούσα, και για να μην είμαι υπερβολικά κουρασμένη και για να προσαρμοστώ στην καινούργια ώρα, αλλά και στο υψόμετρο.
Αλλά κάπου εδώ θα ξεκινήσει η πρώτη μου ιστορία, γιατί μπαίνοντας στη δεύτερη πτήση, κάθομαι στη θέση μου, πετούσα με τέρκης και έχουν τα κλασικά τάμπλετ στο μπροστινό κάθισμα. Εκεί λοιπόν, πέρα από το περιεχόμενο που μπορείς να καταναλώσεις, είτε ταινίες είτε μουσική, σου δίνει την επιλογή να δεις την πτήση σου, τη διαδρομή που βρίσκεται το αεροπλάνο κλπ.
και λοιπόν. Παίρνω λοιπόν και το πρώτο πράγμα που βλέπω είναι τη διαδρομή. Το βελάκι το βελάκι να δείχνει ότι πετάμε πάνω από τον Αρκτικό ωκεανό. Και στα πρώτα δευτερόλεπτα, ούτε καν στα πρώτα δευτερόλεπτα για πάρα πολύ λίγο χαίρομαι. Τέλεια θα δω οπα οπα οπα ποιον ωκεανό γιατί επηρεάζει κάπου ο πόλεμος και κάνω κάποιο detour. Προσπαθώ να κάνω zoom βλέπω τον κωδικό του αεροδρομίου είναι σωστός. Και δίπλα από το Μπουσουζού βλέπω το Βανκούβερ.
Ξέρεις πού είναι το Βανκούβερ? Σίγουρα δεν είναι στην Κεντρική Ασία. Παθαίνω, όχι ένα εγκεφαλικό, πια υπερβούλα και πια τα έχω πάθει όλα. Σίγουρα δεν είναι αυτή η διαδρομή για να βρεθώ στην Κεντρική Ασία. Έτσι πήγαινε η μάνα μου σχολείο. Αφού έχω αρχίσει και κάνω πάλι συνωμοσύσεις στο κεφάλι μου, μήπως είναι αυτή η Κεντρική Ασία και δεν βλέπω εγώ κάτι καλά στο χάρτη. Βγάζω το διαβατήριό μου και τσεκάρω ξανά και ξανά το εισιτήριο και να ρωτιέμαι πώς γίνεται να έχω μπει σε λάθος αεροπλάνο στη χειρότερη. Νιώθω τρελή νιώθω η Μαρία της γειτονιά η Μαρία Ντελεμπάριο Σολ είμαι εκείνη τη στιγμή σαν τις καλές γιαγιάδες στα κτέλ που είναι μέσα στο λεωφορείο με την τσάντα τους αγκαλιά και δεν ξέρουν που είναι και που πάνε. Και κάθομαι και υπολογίζω αν με παίρνει αυτές τις δύο μέρες που είχα για ξεκούραση να τις κάνω πτήσεις και να βρίσκομαι μετά από τρεις μέρες στο Κυργιστάν για να ξεκινήσω το tour.
Ό,τι είναι. Και για να μην νομίζεις ότι είμαι ούτε υπερβούλα, ούτε τρελή γιατί μου έχεις αρχίσει αυτά ήδη το έχω σε φωτογραφία. Μόλις ξεκίνησε το αεροπλάνο έκανε reset και έδειξε κανονικά το Κυργιστάν, στην Κεντρική Ασία και τη διαδρομή που θα ακολουθούσαμε. Απλά αυτό το ριφρέες μας πήρε δύο αυτοάνωσα και μένα να κάνω το Λιακόπουλο.
Αυτό ήτανε. Οπότε μετά από αυτό το σοκ έφτανα πολύ αργά το βράδυ. Έχα κανονίσει ο αδηγό με τον Ουλουκ. Ήθελα να είμαι 100% σίγουρη ότι θα είμαι safe την ώρα που θα φτάσω. Οπότε ήρθε και με πήρε ο Γλυκίδας ο Σμπακάη που μου οδήγησε στην πρωτεύουσα και ήθελε να μου μάθει λίγο τι μουσική που ακούνε στο Κυριγιστάν. Και από ό,τι άκουσα από τα pop κομμάτια που μου έβαλε, είναι λες και ακούνε παιδικά τραγούδια.
Τουλάχιστον τα συγκεκριμένα που άκουσα, του έβαλα κιόλας να ακούσει τα δικά μας. Του έβαλα το αχ κουνελάκι και γελούσε, γιατί μοιάζει όντως πάρα πολύ. Οπότε θέλω να σκεφτείς ότι μία ώρα οδηγούσαμε με αχ κουνελάκι, αχ κουνελάκι ξύλο που θα το φας, που μιλάει για το Κυριγιστάν, μου λέει πολύ σημαντικές πληροφορίες. Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο στο hostel μου βράδυ και μου λέει σου έχω ένα δώρο και μου δίνει κάτι στο χέρι.
Το πιάνω, νιώθω πάρα πολύ άσχημα και αβόλα και συνεχίζοντας μου εξηγεί γελαστός. Είναι ωστό από γόνατο αρνιού και με αυτό παίζουμε. Και με κοιτάει και μου χαμογελάει. Τι εννοείς παίζεται με αυτό. Λοιπόν, ήταν όντως πάρα πολύ ευγενικό και πάρα πολύ thoughtful δώρο. Το είδα και την επόμενη μέρα στο μουσείο. Παίζουνε με αυτό διάφορα παιχνίδια και μουσικά όργανα από ό,τι είδα. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Σίγουρα εκείνη την ώρα και μετά από τόσο μεγάλο ταξίδι ήταν σίγουρα περίεργο θα πω.
Οπότε κάπως έτσι χαιρετώ τον Μπακάι και μένω στο hostel για δύο μέρες και να σου πω την αλήθεια ότι την πρώτη μέρα δεν ήξερα τι θα αντικρίσω στην πρωτεύουσα. Περίμενα γενικά μεγάλες αγορές, πάρα πολύ κόσμο. Λοιπόν, καμία σχέση. Μοιάζει πάρα πολύ με μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Πήγα στην κεντρική πλατεία, πήγα στο μουσείο που ήταν φανταστικό.
Είχα και έτσι λίγο foreshadowing για το τι θα δω, τι θα ακολουθήσει, γιατί είχαν life-size γιούρτα. Είχε τις παραδοσιακές φορεσχές τους. Είχε σέλες από άλογα που ήταν σαν έργα τέχνης. Κατά τα άλλα, μεγάλο μέρος της πόλης καλύπτεται από υπέροχα πάρκα. Εγώ την πέτυχα και σε Σαββατοκύριακο, που όλος ο κόσμος ήταν έξω. Γενικά υπήρχε μια πάρα πολύ ωραία ενέργεια.
και κάτι που μου έκανε πολύ εντύπωση είναι ότι η πόλη μπορεί να ήταν πολύ μεγάλη και να έχει πολύ κόσμο, αλλά επικρατούσε γενικά μία ησυχία και άκουγες κυρίως πουλάκια. Οπότε πέρασα δύο μέρες πάρα πολύ ωραία, ξεκουράστηκα όντως. Μου αρέσει και πάρα πολύ να πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ, πάντα στον πρωτήνω, να πας να δεις ό,τι βρίσκεις που φαίνεται περίεργο.
Πάνε και δοκίμασέ το. Κάπως έτσι πάντα τις πρώτες μέρες βρίσκω τα πράγματα που ξέρω ότι θα συνεχίσω να τρώω σε όλο το ταξίδι. Το ένα από αυτά ήταν τα μπρούνις. Έφαγα σίγουρα παραπάνω από όσα ορίζει ο νόμος γιατί σίγουρα υπάρχει κάποιος και κάπως έτσι μάζεψα τα πραγματάκια μου και ήρθαν και με πήραν ο Οουλουκ και όλα τα παιδιά οπότε θα σου τους γνωρίσω όπως τους είδα εγώ. Θα προσπαθήσω να σου δώσω ένα χαρακτηριστικό τους για να τους θυμάσαι κάπως να βοηθήσει να καταλαβαίνεις λίγο κα γιατί είχα μία φίλη, μία συμπαράσταση σε αυτό το boy's trip.
Ξεκινάμε με τον Χάρη. Είναι αυτό το ginger hobbit που αγαπάς και λατρεύεις. Ο Φρανκ είναι ο ψιλόλεγγνος γίγαντας που θα είναι στην κλασική χολικουδιανή ταινία. Έχουμε τον Στέφαν. Μπορεί να ακούς να τον λέω Στέφ. Δεν μπορώ να μην τον ξεχωρίσω σαν master rider. Τον Όισιν τον έχω συνδυάσει πάρα πολύ με τα ζωάκια. Το όνομά του κυριολεκτικά σημαίνει little dear.
Ο Ed τώρα είναι αυτός που ό,τι περνούσε απ' έξω, το χαιρετούσε. Πέρα από αυτό, σε όλες αυτές τις ιστορίες που θα σου λέω, θέλω να θυμάσαι ότι η δουλειά του Ed είναι να οδηγάει το όχημα που μεταφέρει πυρηνικά στη βάση. Και για αυτά τα παιδιά δεν μπορώ καν να υπερβάλλω. Θα μπορούσα να υπερβάλλω αν ήξερα περίπου πόσο τσιγάρα κάπνησαν και πόση μπύρα ήπιαν. Δεν ξέρω πόσο, οπότε θα το αφήσω να το φανταστείτε.
Καταλαβαίνεις, περάσαμε απίστευτα και τους ευχαριστώ πάρα πολύ Γνωρίσαμε και τον δεύτερο οδηγό μας Αχ, τι να πω για τον Μπάχα Ό,τι πιο αστείο υπάρχει Και σαν ύπαρξη και με ακραία έξυπνο χιούμορ Ό,τι καλύτερο, ό,τι καλύτερα Και πάμε στη βίλα μας για τις επόμενες δύο ημέρες Μια διόρροφη βίλα με πισίνα, με άπειρα δωμάτια Γενικά αρχίζει το vibe και είναι εφτά ημέρη Κατασκήνωση έπρεπε να ξεκινήσουμε και τις πρώτες μας αποστολές.
Ξαναγυρίσαμε στην πρωτεύουσα για να πάμε στα κεντρικά markets. Κάναμε και τα πρώτα μας ψώνια για σουβενί. Δοκιμάσαμε κάποια τοπικά εδέσματα. Πολύ ωραία, vibrant η αγορά. Και καταλήξαμε σε ένα φανταστικό εστιατόριο. Έρχεται και για φαγητό μια τεράστια πιατέλα με κρέατα, την οποία την έχουν διαμορφώσει σε σχήμα σκορπιού.
Και μετά από αυτό λες πώς θα κλείσουμε. Η μέρα κλείνει με shooting. είχαμε να πάμε να ρίξουμε με όπλα να κάνουμε σκοποβολή. Πραγματικά δεν είχα κανένα ενδιαφέρον στην αρχή. Είχε 50 όπλα να διαλέξουμε. Τελικά ήταν πάρα πολύ εύκολο να διαλέξω γιατί μου είπαν σε αυτά θα είσαι όρθια. Οπότε λέω πρέπει τουλάχιστον να ζήσω τη φαντασίωσή μου από όλες τις σειρές που έχω δει και να το παίξω όντως όχι Kim Possible, Kim Impossible και να περάσω τέλος. Είχαμε να ρίξουμε 10 φορές, μας λένε σημαδέψτε πάρτε το χρόνο σας, απολαύστε το ρίχνω τις πρώτες 5 και πολλές λέω και μετά λέω fuck it, μετά απλά ήμουνα ο τρανός γιατί φύγαν όλες ακριβώς έτσι μη, μη, αυτό, ακριβώς αυτό έγινε εντάξει, έτσι έριξα και κάπως έτσι λοιπόν γυρίσαμε στη βίλα μαζευτήκαμε όλοι, γνωριστήκαμε λίγο καλύτερα ήπιαμε τις μπύρες μας και πήγαμε για ύπνο γιατί η επόμενη μέρα είχε το πρώτο μας hike, την πρώτη μας πασία και τα πρώτα μας δράματα.
Το πλάνο ήταν να χωριστούμε σε δύο group. Το πρώτο θα πήγαινε πρώτα για η πασία είναι πιο αρχάρι και οι άλλοι μισοί θα κάνανε το hike. Είμαι εγώ η Έμα και ο Ισίν μαζί με τον Μπάχα και τον οδηγό μας. Δεν ξέρουμε τι hike είναι αυτό, δεν ξέρουμε πόσο ψηλά θα ανεβούμε. Λίγο ντελούλου, μία άγνια επικρατή. Φτάσαμε λίγο λιγότερο από 2000 μέτρα. Περάσαμε κι εμείς ένα πάρα πολύ δύσκολο κομμάτι σαν αγριοκάτσικα και θα καταλάβεις μετά γιατί στο λέω κράτα το αυτό το κομμάτι. Περπατούσες μόνο πάνω σε μεγάλους βράχους ή μικρές πέτρες που έκαναν το πάτημά σου πάρα πολύ ασταθές.
Όλη η διαδρομή που κάναμε εμείς ήταν δύο ώρες. Μπορούσαμε να φτάσουμε μέχρι έναν παγωμένο καταράκτη. Εμείς επιλέξαμε να μην πάμε. Οπότε γυρνάμε πίσω, τρώμε, κάνουμε την αλλαγή, πάμε εμείς στους στάβλους και εκεί γνωρίζουμε την Μωρήν και τον Ηλία. Η Μωρήν μας πληροφόρησε ότι υπάρχουν πάρα πολύ λίγες γυναίκες που εκπαιδεύουν άλογα στο Κυργιστάν.
Πράγμα που σημαίνει ότι τα άλογα όχι απλά δεν σ' ακούνε, δεν υπάρχεις. Τα συγκεκριμένα σε αυτό το στάβλο ήταν φανταστικά. Αρχικά πριν ανεβούμε στα φροντίσαμε, τα χτενήσαμε και ξεκινήσαμε μια διαδρομή που για μένα ήταν είναι η πιο ωραία σε όλο το ταξίδι. Τα βουνά που είδα μπροστά μου, δεν θα τα ξεχάσω ποτέ, ήταν βγαλμένα από τα όνειρά μου, όλο το τοπίο ήταν μαγευτικό, παντού πράσινο, ελεύθερα άλογα γύρω μας.
Ήταν ήδη απόγευμα, ο ουρανός είχε τα πιο φανταστικά χρώματα. Διασχίζοντας τις πρώτες έτσι πεδιάδες, έπρεπε να περάσουμε ένα ποτάμι και μετά το ποτάμι ήταν σίγουρα η πιο δύσκολη διαδρομή που έχω κάνει με άλογο, γιατί ανεβήκαμε βουνό, γκρεμό. Περνούσαμε από κούτσουρα και δέντρα που ήταν πάρα πολύ χαμηλά. Κυριολεκτικά όχι αγκαλιά το άλογο, ήσουν ένα με το άλογο.
Ήταν πάρα πολύ τρομακτικό και απαιτητικό. Ήθελε πάρα πολύ συγκέντρωση. Περάσαμε από ένα πάρα πολύ μεγάλο δάσος. Το μόνο που έβλεπες ήταν οι κορμοί των δέντρων που ήταν άσπροι και κάτω καταπράσινα φύλλα, σκούρο πράσινο, που έκαναν την τέλεια αντίθεση. καταλήξαμε σε ένα τεράστιο λιβάδι και γυρνώντας πίσω ξέραμε ότι θα τρέξουμε εκεί έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα για μένα αυτό το ταξίδι σήμαινε ελευθερία απέραντη ελευθερία για κάποιο λόγο το να τρέχω με το άλογο για μένα αυτό σημαίνει ένα άλλο πράγμα που δεν σου είπα πολύ σημαντικό είναι ότι στο Κυργιστάν εννοείται υπέβουν το άλογο με το πιο μπάντας τρόπο που θα μπορούσαν γιατί δεν κρατάνε τα χαλινάρια με δύο χέρια, αλλά με ένα.
Και το άλλο χέρι τους είναι διακοσμητικό τελείως. Οπότε αυτός προσφέρει κυριολεκτικά μια έξτρα μορφή ελευθερίας. Έτσι κι αλλιώς όταν τρέχει το άλογο δεν χρειάζεται να κρατάς τα χαλινάρια του. Το εμπιστεύεσαι, σηκώνεσαι από τη σέλα και κλαις από χαρά. Δεν ξέρω. Εγώ τουλάχιστον αυτό έκανα. Εκείνη τη μέρα ήταν σίγουρα το highlight του ταξιδιού.
Γυρνώντας τώρα από την Ιπασία, Φτάσαμε τρεις φορές ότι μπορεί να πεθάνουμε. Το κατάλαβα με το δύσκολο τρόπο γιατί εκείνη τη μέρα έμαθα ότι μια κοπέλα πέθανε. Τα παιδιά λοιπόν, σε αντίθεση με εμάς, φτάσανε μέχρι τον καταράκτη. Κατεβαίνοντας όμως στο δύσκολο κομμάτι που σου έλεγα με τους βράχους, ακούνε κυριολεκτικά πέντε μέτρα μπροστά τους μια κοπέλα να φωνάζει βοήθεια.
Μη καταφέρνοντας να τρέξουν σε εκείνο το σημείο, κάνουν zoom με το κινητό τους να δούνε τι συμβαίνει και βλέπουν δύο κοπέλες, καταλαβαίνουν ότι αυτή που φωνάζει είναι η φίλη της κοπέλας και η άλλη κοπέλα την έχει πλακώσει ένας βράχος, φαίνονται μόνο τα πόδια της. Μετά από κάποια ώρα προφανώς ήρθε βοήθεια. Από αυτό που είδανε τα παιδιά καταλαβαίνουμε ότι η κοπέλα δυστυχώς κατέληξε. Ξέρεις, τα λέω πάντα όλα. Προφανώς φύγαμε σοκαρισμένοι, ειδικά τα παιδιά που άκουσαν την κοπέλα να φωνάζει. Πάλι καλά είχαμε αρκετή ώρα οδήγηση, αρκετή ώρα να το σκεφτούμε, να το συζητήσουμε, κάπως να το ξεπεράσουμε.
ξεπεράσουμε. Κατάληξαμε λοιπόν το βράδυ σε μια άλλη βυλά που δεν θα μέναμε. Πήγαμε κυρίως για να κάνουμε σάουνα σπα και να φάμε. Να νυπέβεις σωστά το άλογο, επειδή πρέπει να σφίγγεις τα πόδια σου, να αγκαλιάζεις τη σέλα και το άλογο. Τις πρώτες μέρες είσαι πάρα μα πάρα πολύ πιασμένος. Γενικά η σάουνα βοηθάει, αλλά εδώ έχω και τη δεύτερη δύσκολη ιστορία που μετάραξε. Οπότε, έχει μια ώρα που κάνουμε sauna, cold plants, sauna, πισίνα, sauna, πισίνα.
Εκεί που είμαστε πλέον όλοι μαζί στην πισίνα, λένε τα γόρια πάμε στο δεύτερο όροφο, να αρχίσουμε να παίζουμε μπιλιάρδο, ελάτε κι εσείς κλπ κλπ. Και εδώ να κάνω μια παρένθεση και να πω ότι η Έμα είναι ένα κορίτσι πιο ήσυχο, δεν μιλάει τόσο, το είχα συνηθίσει, οπότε περνάει λίγη ώρα, γυρνάω την κοιτάω και της λέω, shall we? Και παρατηρώ ότι είναι στην άκρη της πισίνας, κάπως περίεργα, κοιτάει λίγο το άπειρο και δεν μου απαντάει της ξαναλέω αίμα, τίποτα και εκεί λίγο μου ξυπνάνουν τα ένστικτα όλα και μόλις της λέω μίλα μου και δεν μου απαντάει, τα παθαίνω όλα πάω κοντά της και μόλις την πιάνω για να την ταρακουνήσω ξεκινάει όλο της το σώμα και γυρνάει γύρω γύρω ταυτόχρονα και τα μάτια της τα έχω παίξει, έχω φρικάρει είμαστε μόνες μας στην πισίνα, στα βαθιά την παίρνω κυριολεκτικά σηκωτή, δεν σταματούσε να λέει είμαι καλά, είμαι καλά προφανώς και δεν ήταν. Προσπαθώ να τη βγάλω έξω. Μόλις φτάνουμε στην άκρη της πισίνας, στη γωνία, προσπαθεί να βγει με τα χέρια
εκείνη τη στιγμή έρχεται ο Ισίν και φωνάζω help me. Την τραβάω μέσα προσπαθώ να την ξαναπάρω από τα χέρια γιατί δεν κουνιέται. Την σηκώνω την τραβάω μέχρι τη σκάλα προσπαθεί να βγει έξω, τη βάζω να κάτσει Πλέον έξω από το νερό τα πράγματα ίσως είναι και πιο δύσκολα. Τη βάζουμε να ξαπλώσει, πόδια ψηλά. Πρώτη φορά βλέπω άνθρωπο να τρέμει τόσο έντονα.
Από ό,τι κατάλαβα το σώμα της απλά δεν μπορούσε να κάνει regulate σωστά το αίμα, η πίεση της τέλος πάντων από το πολύ sauna, πισίνα. Ήταν πάρα πολύ ώρα σε sauna την τελευταία φορά. Προσπαθούσα βασικά να την κάνω να μην ντραπεί γιατί κατάλαβα ότι ντράπηκε και αγχώθηκε. προσπαθούσα γενικά να την κάνω να νιώσει όσο πιο άνετα γινόταν της έδωσα τους ηλεκτρολίτες εκείνη την ώρα είχε αφιδατωθεί δεν είχε πιει νερό όλη μέρα τέλος πάντων δεν θέλω να επεκταθώ παραπάνω για όλη τη διαχείριση του θέματος κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε η κοπέλα συνήρθε χαίρομαι πάρα πολύ που ήμουν εκεί και το κατάλαβα και είχα τη σωματική ικανότητα τέλος πάντων να τη βγάλω έξω και χτύπα ξύλο δεν πάθαμε και ίδιο τίποτα γιατί ήμασταν μόνες μας εκείνη την ώρα.
Όλοι ήταν στον πάνω όροφο. Ήταν κάτι που σίγουρα δεν μπορείς να το προβλέψεις και εννοείται δεν το παίζω ούτε γιατρός ούτε ειδικός. Χαίρομαι μόνο που ήμουν εκεί εκείνη την ώρα και βοήθησα απλά και τουλάχιστον ξέρω ότι κατάφερα να την κάνω να αισθανθεί καλά και ήταν όλα καλά. Αυτό, αυτό έχει σημασία. Σοκ, σοκ. Ταράχτηκα πάρα πολύ.
Ας πούμε ότι συμβαίνουν και αυτά και ότι κοιμηθήκαμε όλοι καλά, ξυπνήσαμε όλοι καλά, κάναμε την επόμενη μέρα πρωινό και οι επόμενες μέρες είναι αυτές που ανεβαίνουμε στο βουνό με τα άλογα, πολύ μεγάλες μέρες, από εδώ και πέρα ξεκινάει το main quest. Οπότε λέω από εδώ και πέρα να είναι το επόμενό μας επεισόδιο, να σου κάνω ένα debrief και να σου πω ότι ανεβαίνουμε το βουνό σε τρεις μέρες, περίπου στα 3.500 μέτρα, σοκ για μένα αυτό. Έχει πολλή περιπέτεια, πολύ ωραίες εικόνες, πολλά καινούργια πράγματα, μου συνέβησαν και εμένα διάφορα θα πω.
επισκεφτόμαστε δύο λίμνες και κάνουμε το γύρο της μίας ανεβαίνουμε άλλο ένα βουνό στα 4000 μέτρα πάρα πολλά side questions διαμεσά δεν καταλαβαίνεις χειρότερα από fronto baggings που πάει το δαχτυλίδι οπότε ανυπομονώ να σου πω όλες μα όλες τις περιπέτειες στο επόμενο επεισόδιο περιμένω εννοείται τα βρώτα σου σχόλια για αυτό, έχουμε και πάρα πολύ καιρό να τα πούμε, εννοείται σε ευχαριστώ που ήσουν εδώ και με άκουσες και τα λέμε στο επόμενο, bye!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα