Skip to content
PodBase
Γιατί τα running clubs είναι ο παράδεισος των φασαίων

Γιατί τα running clubs είναι ο παράδεισος των φασαίων

Ζαρζαβατερί
Νοέμβριος 11, 2026 01:15:52 Σεζόν 2 Επεισόδιο 4
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Τι έγινε; Τρέξαμε μαραθώνιο; Η μήπως δεν τρέξαμε και είπαμε ότι θα τρέξουμε του χρόνου; Διακοπές φέτος που θα πάμε; Αστυπάλαια; Ή μήπως Ικαρία; Τι κοινό έχουν εντέλει όλα αυτά; Το ζαρζαβατερί σκάει αυτή την εβδομάδα με σοβαρό clickbait επεισόδιο με σκοπό να συζητήσει για θέματα ταμπού και όχι μόνο. Μπείτε με καθαρό μυαλό και βγείτε άλλος άνθρωπος. Έτσι λίγο.

00:00 - Εισαγωγή

09:30 - Τρέξιμο και Running Clubs

26:40 - Φασαίοι, Φασαίες, Φασαία

50:00 - Running Clubs & Micro-Marketing

1:05:49 - Κλείσιμο και Συμπεράσματα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ναι, ναι, είναι το podcast Ζαρζαβατερή με τον Γιώργο, την Ηλέτα και τον Δημήτρη. Έτσι λίγο. Τι έγινε, κερδίζουμε μάγκες μου? Βεβαίως και κερδίζουμε. Κερδίζουμε κανονικότατα για ακόμη μία εβδομάδα. Καλώς ήρθατε λοιπόν στο podcast Georgia Battery Με... Ακόμα δεν αρχίσαμε ρε φίλε και αρχίζουν τα gimmicks οι χαιρετάκες σε αυτό το επεισόδιο Έχω αποφασίσει ότι σήμερα θα έχουμε sound effects Μπορούσαμε τουλάχιστον να πούμε ποιοι είμαστε και μετά Ναι Ωραία, είμαι ο Γιώργος Είμαι η Νινέτα Και είμαι ο Δημήτρης Γιατί δεν σταματάει το Γαμίδη Τάνι Να σου πω Γαμίδη Το μικρόφωνο που το έχεις ρε μαλέκα Τι εννοείς Το έχεις κοντά στο iPad Ε πιστεύω τα πιάνει ναι Αχ αρά άμα τα πιάνει δεν πειράζει θα τα κόψουμε θα τα κάνουμε Μίτσο θες να μας πεις τι έχεις φέρει γιατί μας βλέπω να μας τα κάνεις μη να μας τα κάνεις λοιπόν το σημερινό επεισόδιο παιδιά το ομολογώ το λέω τώρα εξ αρχής είναι clickbait δεν το περιμένατε είμαι σίγουρος ότι είστε πάρα πολύ σοκαρισμένοι Είναι άλλο ένα επεισόδιο το οποίο περιμένετε να μπείτε και να σας σπάσουν λιγάκι τα νεύρα

και ελπίζουμε να μη σας σπάσουν τα νεύρα μέσα στο επεισόδιο αλλά να κάνουμε έτσι μια ωραία γεμάτη παραγωγική συζήτηση η οποία θα πω ότι σκοπό έχει να εμπλουτίσουμε λιγάκι κάπως την αντίληψή μας να δούμε κάποια πράγματα να συγκρούονται, να το συζητήσουμε κτλ. και να φύγουμε όλοι από εδώ μέσα με κάτι. Το Running Club, παιδιά, εξ ορισμού δεν προϋποθέτει κάτι αρνητικό Τι είναι ουσιαστικά το Running Club Οι λέσχοι τροχάδιν, τροχαδισμού όπως λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες Ουσιαστικά είναι τα μέλη μιας κοινότητας τα οποία συνευρίσκονται στον ελεύθερό της χρόνο Για να μοιραστούν την εμπειρία του τρεξίματος Οπότε μιλάμε για κάτι το οποίο όχι μόνο είναι αυλαβές Αλλά είναι και θετικό για το άτομο και την κοινότητα καθώς δημιουργούνται νέοι κοινωνικοί δεσμοί, αλλά και πρότυπα υγείας.

Εσείς όταν ακούτε Running Club, τι σκέφτεστε? Έχετε κάποια εικόνα ίσως που σας έρχεται στο μυαλό? Δεν χρειάζεται να το πάμε μόνο με τον ορισμό αν και μας ενδιαφέρει και το οπτικό ερέθισμα στην προκειμένη περίπτωση. Εγώ σκέφτομαι δύο πράγματα. Το ένα είναι αυτά τα βίντεο με τους τύπους που δείχνουν τη στράβα διαδρομή που πάνε.

Και το δεύτερο είναι αυτές οι ομάδες που τρέχουν και έχουν και ταυτόχρονα healthy rave party something. Δεν το έχεις δει Μπέκα. Α, είναι φοβερό! Παίρνουν ένα μάξι Και Όχι όχι περίμενε Παίρνουν ένα μάξι το οποίο το διηγεί Σε έκανα νόημα Δώσε μας κι άλλα Δώσε μας ψωμάκι Που οδηγεί κάποιος Και παίζει μουσική δυνατά Και τρέχουνε ξέρω εγώ Δεκαπέντε μαλάκες από πίσω Και είναι Healthy rave party Running healthy party Something Σίγουρα κάποια running Δεν νομίζω ότι τα κάνουν όλα Αλλά σίγουρα κάποια κάνουν και αυτό Οκ Εγώ ο χωριάτης ρε παιδί μου Η μόνη επαφή που έχω με Running Club Είναι από ταινία Συγκεκριμένα από σειρά Που έχω δει σε ένα επεισόδιο τους έμιλες ρε παιδί μου Μαζεύονται όλη η οικογένεια Ξαδέρφια παραξαδέρφια θείες τι και τα λοιπά Και το Το παραπέδι Και πηγαίνουν και τρέχουν Αχα αχα τι ωραία που κάθε φορά κερδίζει ο τάδε εκεί έχει το κομμάτι του ανταγωνισμού έτσι όπως το έχεις παρουσιάσει φαντάζομαι δεν υπάρχει αλλά ναι εγώ να μην λυκνήσω δεν το αντιλαμβάνομαι δεν έχω συναντήσει

ρε παιδί μου τουλάχιστον στο ελληνικό χωρικό πεδίο την έννοια του Running Club αλλά το πιστεύω ωραία εντάξει είναι περισσότερο είναι λίγο πιο κοντά σε αυτό που λέει η Νινέτα αν και να διαχωρίσουμε τη θέση της εκπομπής με τον ορισμό του 15 μαλάκες από πίσω να πούμε ότι αυτό δεν είναι το πιόν του σημερινού επεισόδου. Δεν ήρθαμε εδώ πέρα για να κράξουμε τα Running Clubs.

Τι επεισόδου. Βασικά, περίμενε, περίμενε, περίμενε. Ωραία. Για να γλιτώσουμε λίγο χρόνο εδώ, γιατί όπως έχουμε ξαναπεί, το Ζαρζαβατερί είναι ένα αυτοαναφορικό podcast και πρέπει να έχεις δει τα προηγούμενα επεισόδια για να ακολουθήσεις τα καινούρια. Όχι και τόσο, ρε παιδί μου. θα εισάγουμε στα πάρα πολύ γρήγορα και για να σας βάλω και εσάς τους δύο ρε παιδί μου στην κουβέντα κάποιες σκέψεις που έχουν συζητηθεί σε προηγούμενα επεισόδια.

Το πρώτο είναι το loneliness epidemic. Το ότι οι κοινωνικές σχέσεις τέλος πάντων έχουν δυσκολέψει, η έβρεση ερωτικού παρτενέρα έχει δυσκολέψει, ο κόσμος έχει γίνει λίγο πιο περίπλοκος και κλειστός στον εαυτό του. Αυτό το είχαμε συζητήσει λιγάκι στο επεισόδιο με τα dating apps και γενικότερα να πούμε ότι υπάρχει ένα τρέντ τον τελευταίο χρόνο, ενάμιση δύο χρόνια με διάφορες εταιρείες οι οποίες μπαίνουν στη διαδικασία να το κάνουν αυτό και κάπως monetize.

Το ότι έλα για να συνάψεις κοινωνικές σχέσεις, φάε δείπνο με αγνώστους και τα λοιπά. Τα χόμπι επίσης όπως είχαμε συζητήσει στο επεισόδιο με τα χόμπι είναι εξαιρετικά σημαντικά για τον άνθρωπο. βοηθούν τα χόμπι να σχηματίσει μέρος της ταυτότητάς του, αυτό θα το κρατήσουμε λιγάκι για σήμερα, αλλά και να αποκτήσει, όπως είχαμε πει σε ένα μικρό κομμάτι εκείνου του επεισοδίου, αυτό που λέμε κοινωνικό κεφάλαιο.

Το έχουμε το κοινωνικό κεφάλαιο στο μυαλό μας κάπως? Κοινωνικό κεφάλαιο. Δεν σε πιάνω, για πάμε. Κοινωνικό κεφάλαιο ήταν αυτό που λέμε, ρε παιδί μου, ότι κάπως οι πράξεις μας, η συμπεριφορά μας, το πρόσωπό μας, το όνομά μας κτλ. φέρει κάποια αξία σε κοινωνική διάσταση, η οποία προφανώς μπορεί να μας φέρει και οικονομικό κεφάλαιο σαν αποτέλεσμα, αλλά και να φέρει και την εκτίμηση των γύρω μας, ρε παιδί μου.

Κάπως και στο επεισόδιο με το Σεπτέμβρη που συζητούσαμε για το rebranding, είπαμε ότι το αφήγημα που έχει ο άλλος για εμάς, είτε την κάποιες φορές να είναι λίγο υποτιμητικό, είτε να δημιουργούμε ένα μύθο για τον εαυτό μας. Η αξία μου σαν άνθρωπο σε σχέση με άλλους ανθρώπους. Θες να μας φέρεις ένα παράδειγμα ενός ανθρώπου που με τον ορισμό που έχουμε πει ως τώρα φαντάζεσαι να έχει υψηλό κοινωνικό κεφάλαιο.

Περί running clubs ή γενικά. Γενικά. Νιώθω ότι είναι τρομερά υποκειμενικό. Θέλω να σου πω ένας τύπου influencer που έχει πολλούς ακολούθες ας πούμε σε μια πλατφόρμα, σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης θεωρητικά έχει μεγάλη αξία γιατί έχει απήχηση αυτά που δείχνει, αυτά που κάνει, αυτά που λέει κτλ. Άρα αυτά που κάνει είτε ο λόγος είτε το τι είναι αυτά καθ' αυτά κάπως του φέρνουν πίσω μια είτε κοινωνική αποδοχή είτε οικονομική.

Εγώ για να το... είναι πολύ σωστό το παράδειγμα που θέτεις παιδί μου. εγώ θα πω απλά το ότι θα θέσω και το χαζό παράδειγμα του χόμπι ξέρω εγώ το ότι στην προηγουμένη περίπτωση δεν έχει ακριβώς χόμπι αλλά τέλος πάντων άμα κάτσες τώρα σαν θραπέζι ξέρω εγώ με 5-6 ανθρώπους τους 2-3 δεν τους γνωρίζεις ο ένας γυρνάει και σου λέει τον ρωτάς τι κάνεις ρε φίλε είμαι ο Ίνο είσαι ο Ίνο που έχει βάψει αυτά τα τεράστια μνιούραλες μέσα στην Αθήνα κτλ κάπως αποκτάς μια λες ο άνθρωπος είναι σοβαρός κάτι τέτοιο whatever τέλος πάντων όπως το σχηματίσει ο καθένας στο μυαλό του. Σε πάρα πολλά επεισόδια επίσης έχουμε συζητήσει και το πως το κεφάλαιο πολλές φορές διεισδεί σε χώρους χώρους όχι τέσσερις θήκοι πάτομα ταβάνι σε χώρους γενικά και τους αλωτριώνει.

Τώρα το αντικείμενο του σημερινού επεισόδιου δεν είναι απαραίτητα τα running clubs απλά θα τα να τα χρησιμοποιήσουμε λιγάκι ως αγκυρά για να συζητήσουμε για τον φασαϊσμό γενικά. Ωραία, οπότε νομίζω ότι σε πρώτο στάδιο, επειδή μπορεί να τύχει να τα κράξουμε λιγάκι, θα γυρίσουμε να πούμε πολύ λίγα πράγματα για τα θετικά του τρέξιματος, αν και θεωρώ το ότι είναι λιγάκι αχρίαστερο, παιδί μου.

Το τρέξιμο είναι μια πάρα πολύ θετική δραστηριότητα την κάνεις μόνος ή την κάνεις με παρέα εμένα γενικά η απαφή μου με το τρέξιμο είναι πολύ μικρή απλά θυμάμαι ότι είχα διαβάσει ανέφηβο στην αυτοβιογραφία του Phil Knight του ιδρυτή της Nike ο οποίος περιγράφει το τρέξιμο ως μια διαδικασία υγείωσης μέσω της οποίας το άτομο αποσυμφορίζεται, ξεκουράζεται ψυχικά και συγκεντρώνεται.

Εσύ σαν δρομέας... Αυτό ήθελα να πω, ή απογείωσης για τον Μπέκα. Ναι. Όποιος ξέρει, ξέρει. Όποιος ξέρει, ξέρει. Ισχύει. Σε ποιο ψηφίο δεν το είχε πει. Δεν μας νοιάζει να πάνε να τα ακούσουν όλα μέχρι να το βρούνε. Ισχύει. Για πες εσύ ρε πρώην δρομέα, κάνα θετικό τρεξίματος έτσι στα μπαμ. Ωραία, κάνω το disclaimer Στο μυαλό μου ρε παιδί μου το τρέξιμο Είναι μια πάρα πολύ μεγάλη κατηγορία Αυτό που φαντάζομαι Το ότι είναι στο κύριο κύκλο Του running club Είναι μεγάλες αποστάσεις Δεν έχω παίξει σε τέτοιες πίστες 100 και 200 μέτρα έτρεχα και δεν ήμουν Ομπολτ, εντάξει Μ' αρέσει πολύ ρε παιδί μου το Και νιώθω το ότι όντως Δεν θα μιλήσω για γείωση κτλ Για απογείωση το αντιλαμβάνομαι αλλά σου λέω κάπως ρε παιδί μου είναι αυτό το βγάζω από μέσα μου μια εσωτερικευμένη πίεση η οποία εκφράζεται στη δικιά μου περίπτωση με την έκρηξη τρέχω για πάρα πολύ γρήγορα για μικρά διαστήματα αντιλαμβάνομαι και αντίστοιχα το ότι το τρέχω ας πούμε ένα μαραθώνιο και ενώ σε μέγεθος όχι σε πράξη αυτή καθ' αυτή

κάπως σε εξουθενώνει σωματικά και σου φεύγει η υπερένταση, νιώθεις λίγο πιο κοντά ρε παιδί μου στο φθαρτό σου σημείο και βρίσκεις λίγο τον εαυτό σου κτλ. Έχουν μιλήσει αρκετοί η αλήθεια είναι ρε παιδί μου για το τρέξιμο αυτό καθ' αυτό και τα υπέρ του. Και νιώθω ρε παιδί μου ότι χωρίς να μπορώ να μπω κάπως στη θέση τους, το μόνο που κρατάω σαν πολύ χρήσιμο είναι αυτό το ότι προσπαθείς ρε παιδί μου να περάσεις τα όρια σου ξανά και ξανά.

έχει αυτόν τον άτυπο πρωταθλητισμό της επίδοσης που μπορεί να μην είναι ο αυτός ο σκοπός αλλά να είναι η κινητήρια δύναμη για να συνεχίσεις να το κάνεις να το κάνεις καλύτερα και ούτω καθεξής. Ωραία. Χαίρομαι που το φέρνεις έτσι γιατί κάπως βιβλιογραφικά και λίγο έτσι όπως το ψάξα λίγο, όχι λίγο, αρκετά τα Running Clubs φαίρεται να δίνουν πολύ περισσότερη βάση στο θεσμό του Running Club ενώ στην κοινωνική διάσταση ρε παιδί μου το ότι εκεί το τρέξιμο χρησιμοποιείται ως αφορμή για τη συνάντηση.

Κάνει λοιπόν τη συνάντηση της κοινότητας παραγωγική σε πολλά εισαγωγικά, με την ουσία να βρίσκεται στην κοινωνικοποίηση, το διαμοιρασμό του πόνου, αλλά και το κοινό πρόγραμμα και τη ρουτίνα που θα έχεις με τον συνανθρωπό σου και συναθλητή σου. Οπότε πολλές φορές, επειδή μου τα running clubs θα έχουν ένα κοινό σημείο αφετηρίας, μια κοινή κατάληξη όπου στην οποία κατάληξη μπαίνει και λιγάκι αυτό που δεν το ανέφερες βασικά εσύ αυτό ρε παιδί μου απλά πολλές φορές στην κατάληξη θα σταματήσουν να πιούνε μπύρες, θα σταματήσουν να πιούνε ποτά, θα σταματήσουν σε ένα healthy spot εδώ στην Αθήνα θα σταματήσουν να φάνε πίτσα. Ξέρω έχεις να πεις κάτι.

Όχι αυτό είναι πάντα θα καταλήξουμε στο πάμε να πιούμε ηλεκτρολίτις όλοι μαζί ή ξέρω εγώ ένα καφέ ή whatever οπότε ναι έχει αρκετά το κομμάτι του socializing δεν είναι ότι αυτοί που πάνε σε running clubs είναι απαραίτητα άνθρωποι που ασχολούνται πάρα πολύ σοβαρά με το τρέξιμο με κάποιο είδους επίδοση πρωτοαθλητισμό είναι για όποιον γουστάρει το τρέξιμο σαν δραστηριότητα σχέτως με το πόσο το έχει δοκιμάσει είναι σχετικός με το αντικείμενο Άρα ρε παιδί μου θα έλεγες ότι η αφορμή είναι το τρέξιμο, ο αυτοσκοπός είναι το να κάνουμε παρεούλα όλοι μαζί κάπως να νιώσουμε την κοινότητα κτλ.

Κάπως έτσι. Δεν γίνεται ας πούμε εμένα που δεν μ' αρέσει το τρέξιμο να έμπαινα στη διαδικασία να κάνω socialize με άτομα που θέλουν να κάνουν αυτή τη δραστηριότητα όλοι μαζί. αλλά για κάποιον που το ψήνει έστω και λίγο νομίζω ότι κυρίως είναι αυτό έχει και λίγο πιο δευτερεύοντο σκοπό ότι θα κάνω και την προπόνηση τρεξίματος που θα την έκανα μόνος μου anyways Γενικότερα ήθελα αυτό να θέσουμε με αυτή την παράμετρο ότι το Running Club δεν έχει προφανώς υπάρχουν διάφορα είδη Running Club όπως και διάφορα είδη αθλητικών ομάδων γενικότερα δηλαδή μου πέταξε ένα reel με τους προάλλες που ήταν μια ομάδα αυτό που λέμε Sunday League στην Αγγλία ανδρικοί, στην οποία συμμετείχαν μόνο άντρες οι οποίοι είχαν βιώσει το χαμό ενός παιδιού τους, και κάπως δεν συναντιόντουσαν σε ένα κύκλο διαμοιρασμού, αλλά δημιούργησαν μια ομάδα ποδοσφαίρου για να μοιράζονται τέλος πάντων κάπως αυτή την εμπειρία.

Οπότε κάτι αντίστοιχο μπορούμε να πούμε το ότι υπάρχει και στα running clubs. Θα πούμε βέβαια σε αυτό το σημείο το ότι στην Αμερική κυρίως βλέπουμε πάρα πολύ συχνά αυτήν την ταύτιση με το αλκοόλ μετά το τι μετά θα βγούμε να πιούμε. Ερώτηση παγίδα και λίγο χαζό για να δούμε, για να εξετάσουμε λιγάκι, ρε παιδί μου, και εμείς οι τρεις πώς θα συμπεριφερόμασταν σε αυτό και ποια θα ήταν τα κίνητρά μας.

Όποιος από τους δυο σας θέλει να μου απαντήσει. Ποιο είναι ένα πολύ cool άτομο με το οποίο θα θέλατε να κάνετε παρέα. μπορεί να είναι και celebrity μπορεί να είναι και χαρακτήρας ένα πολύ cool άτομο το οποίο θα θέλετε να κάνετε παρέα φταίω να πω μασονάκι σε αυτή τη στιγμή όχι το κόβουμε αυτό πάμε ξανά ένα cool άτομο που θα θέλω να κάνω παρέα με έπιασες πολύ προετοιμαστή δηλαδή άμα πω κάποιον που δεν το ξέρεις και δεν είναι celebrity τι δεν μας ενδιαφέρει Θέλω να σου πω, άμα μου έλεγες τον Κώστα από τη δουλειά, που είναι πολύ cool και δεν ψήνεται να βγαίνουμε για καφέ, ξέρω εγώ, μαζί, να παίρνουμε καφέ, δεν μας νοιάζει.

Περισσότερο μας νοιάζει να κάνεις εσύ την εικόνα στη μυαλό σου. Και ο Εκάστοτα Κροατής. Ωραία. Να πω εγώ. Έλα. Φουλ καλό παιδί, ο Γιώργος από τη δουλειά. Ωραία. Σκέψου λοιπόν τώρα, ο Γιώργος από τη δουλειά, να σε έπαιρνε ρε παιδί μου μια μέρα τηλέφωνο και να σου έλεγε ρε Γιωργάρα θες να έρχεσαι κάθε πέμπτη σπίτι μου να σε βαράω λίγο και μετά να βγαίνουμε όμως να πίνουμε ποτάκι με εμένα και τους φίλους μου που είμαστε πάρα πολύ cool.

Εγώ τώρα πρέπει να απαντήσω. Ναι. Οκ. Αυτό το έχεις γραμμένο. Δυστυχώς. Εντάξει. Αυτό αποδεικνύει στους φίλους ακροατές το ότι τα κακά παραδείγματα μπορεί να είναι και προσχεδιασμένα. αντιλαμβάνομαι τι θες να πεις ρε παιδί μου με το ακραίο παράδειγμά σου ναι μάλλον προφανώς θα μου δημιουργούσε ρε παιδί μου μια προβληματική καταστήμα, μάλλον δεν θα πήγαινα να μου τις παίξει ο Γιώργης δεν θα πήγαινες ωραία αν τώρα αυτό όμως ρε παιδί μου το βάζαμε στο πλαίσιο του pledge, ξέρουμε τι είναι το pledge είναι αυτό που κάνεις ρε παιδί μου δεν ξέρω αν το έδατε κιόλας είναι αυτό που έχουν οι αδερφότητες στα κολέγια στην Αμερική ότι κάπως και καλά πρέπει να περάσεις από μια δοκιμασία για να μπεις στην αδερφότητα.

Πρόσφατα τον Πεταξίδη έβαζε και ένα άρθρο που έλεγε ότι είχαν δημιουργήσει, τι θυμάμαι τώρα σε ποιο κολέγιο, ένα κύκλωμα διακίνησης κοκαίνης. Για να μπεις στην αδερφότητα έπρεπε να μαγειρεύεις κόκα. Αυτό που θέλουμε να πούμε κάπως είναι το ότι για να μπεις λοιπόν σε ένα running club πρέπει να περάσεις το πόνο του τρεξίματος κάπως μαζί με τους υπόλοιπους για να ράξεις μετά με τα cool τυπάκια να πιείτε το ποτάκι σας στο τάδε cool μαγαζί που έχει κάνει συμφωνία το Running Club όμως έχει και τη σερτη δικά του που τα έχει σχεδιάσει ο cool γραφίστας του Running Club που τρέχει και όλας, δηλαδή κατάλαβες είναι και λιγάκι όλο αυτό το κύκλωμα του είμαστε cool σε όλες τις διαστάσεις ωραία και η μοναδική σου τέτοια για να μπεις εκεί είναι φαινομενικά να διαμοιραστείς τον πόνο σου ας πούμε με τους άλλους να πας για προπόνηση ωραία μου δημιουργούνται δύο απορροί παραπάνω θα επικεντρωθώ στις δύο η πρώτη είναι το ότι αντιλαμβάνω παραδείγματος την έννοια του πόνου θα μου τέριαζε

περισσότερο στον ορισμό αυτού που είπε η Νέτα ρε παιδί μου ότι δεν είναι τόσο πολύ αυτό δεν είναι το εγώ δεν μ' αρέσει το τρέξιμο αλλά θα πάω στο running club γιατί θέλω την παρέα που εκεί όντως θα αντιλαμβανόμουν ότι δεν είναι κάτι που μ' αρέσει αλλά θα υποστόρευε τη δραστηριότητα αυτή καθ' αυτή για το κερασάκι στην τούρτα μετά και το άλλο είναι το πόσο δουλεμένο και επίσημο είναι ένα running club για να έχει μέρτζ ας πούμε μπορείς να το κοιτάξεις μπορεί να το κοιτάξεις και οποιοςδήποτε ακροατής μας τα περισσότερα running clubs έχουν όνομα, έχουν λογότυπο, έχουν instagram, έχουν μπλουζάκια, έχουν συνεργασίες, κάποια έχουν και σημαίες.

Είναι κάτι το οποίο φαίνεται. Δεν είναι, πώς να σου το πω, άμα μαζευόμασταν εμείς κάθε τρίτη και παίζαμε επί τραπέζια εδώ πέρα, μάλλον δεν θα βγάζαμε μπλουζάκια, μάλλον δεν θα κάναμε instagram, μάλλον δεν θα είχαμε σημαίες εδώ πέρα στον κύζι, στον παλκόνι, να λέει ο γείτονας, θα βγήκαν να παίξουν επί τραπέζι τα παιδιά.

Δεν το κρίνω, το αναφέρω. Ωραία. Αλήθεια το λέω από περιέργεια. Είμαστε τρία άτομα αυτή τη στιγμή, βγάλε με μένα. Έχετε κάποια επαφή ενός ατόμου που αυτή τη στιγμή ανήκει σε μια κλειστή σεχτα running club. Ναι. Και μπορούμε να ονοματίσουμε ρε παιδί μου και κάποια running clubs, αλλά δεν έχει τόσο πολύ σημασία αυτό στα πλαίσια του επεισοδίου.

Δηλαδή, επειδή όντως περισσότερες διαστάσεις. Δεν θα ήθελα να το πάμε εκεί πέρα, αλλά ναι, ξέρω κόσμο που συμμετέχει σε Running Club. Το οποίο είναι αυτό που περιγράφεις, ρε παιδί μου, είναι το οργανωμένο. Το έχουμε το... Οκ. Το λέω ξανά, ρε παιδί μου, δεν έχω καθόλου επαφή, γι' αυτό μου δημιουργείται η απορία. Είναι το... Πήγαμε την Κυριακή στο TAD Running Club, στο οποίο είχε και χορηγία η TAD Μάρκα, και έδινε, ξέρω εγώ, καραμπίνερς τάδε Μάρκα και είχε και δείγματα τα καινούργια παπούτσια και μετά πήγαμε και ήπιαμε Μάρκα ex running club ex καφετέρια, καφέ στο τάδε μαγαζί.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Ωραία. Γιατί τι έχουμε πει. Είναι κάποιοι άνθρωποι, αγαπάνε το χόμπι τους το εκφράζουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο κοινωνικοποίηση και τα λοιπά. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι κίνδυνοι οι οποίοι βέβαια δεν αποδεικνύονται κάπως βιβλιογραφικά, υπάρχουν πολλοί σκόρουπια, ρε παιδί μου, περιστατικά. Ένα πολύ συγκεκριμένο εξ αυτών είναι ένα περιστατικό που έγινε πέρυσι στην Ινδονησία, πέρυσι ή φέτος, δεν είμαι 100% σίγουρος, στην Ινδονησία, στο Μπαλί, που έχουμε καθόλου εικόνα τι γίνεται τα τελευταία δύο-τρία χρόνια στο Μπαλί.

Ναι, χαμός. Είναι πλέον πάρα πολύ εμπορευματοποιημένο όλο το έρχονται τουρίστες, μένουν πάνω στο νερό, έχουν κλείσει τη θάλασσα για να μην μπαίνουν οι καρχαρίες, να κολυμπάς και έχουν εστηθεί πολλές δραστηριότητες γύρω από αυτό το τουριστικό που συνήθως είναι κάποιος, είναι και προφανώς και κοινός κόσμος αλλά πάρα πολύ influencer καταστάσεις που πάνε και έχουν εκεί να κάνουν και high tech γυμναστήριο να κάνουν special καταδύσεις δηλαδή διάφορες αθλητικές ας πούμε δραστηριότητες δεν ξέρω αν έχει και running clubs αν το πάμε πίσω αυτό δεν είμαι τόσο γνώστης αλλά σίγουρα υπάρχουν τέτοιου είδους οργανωμένες ας πούμε αθλητικές δραστηριότητες.

Εντάξει, μια μικρή παράληψη ρε παιδί μου έχει γίνει σε αυτό που λες ουσιαστικά το ότι δεν είναι μόνο τουρίστες, είναι και κυριολεκτικά απικιοκράτες. Είναι δηλαδή κόσμος ο οποίος πηγαίνει σαν digital nomad, σαν άνεργος με πλεφτά ξέρω εγώ στον Παλή, εκμεταλλεύεται το πολύ φθηνό κόστος ζωής και ζει εκεί πέρα ξέρω εγώ σε βίλα με 200 δολάρια και τα λοιπά και τα λοιπά και ζει αυτόν τον υγιεινό τρόπο ζωής που κολυμπάει στη θάλασσα με τα high tech γυμναστήρια την πριζόλα ξέρω εγώ που κάνει δύο δολάρια και πάει λέγοντας.

Και το συγκεκριμένο σκηνικό ρε παιδί μου που έγινε εκεί πέρα ήτανε το δύο δανεί άντρες οι οποίοι είχαν δημιουργήσει ένα running club στο οποίο ρε παιδί μου για να μπεις έπρεπε να στείλεις κάποια μηνύματα να περάσεις τέλος πάντων από μια διαδικασία εγγραφής, η οποία έγινε μια καταγγελία και στην πραγματικότητα τους έξορήσαν αυτούς τους δύο, γιατί συστηματικά απέρρυπτε κόσμο ο οποίος ήταν από τον παλί, δηλαδή τους Ινδονήσιους, δεν τους δεχόντουσαν στο Running Club, δεχόντουσαν μόνο expats, όπως τους λένε, και το πρόσχημα τέλος πάντων αυτών ήταν ότι κάπως αυτό είναι ένα αυτοματοποιημένο λάθος και δεν το κάνουμε πίτιδες και τα λοιπά.

Με βάση περιπτώσει, τους εξορίσανε αυτούς τους δύο. Για να κλείσουμε λιγάκι το κομμάτι της εισαγωγής, θα δώσω απλά δύο-τρία πάρα πολύ γρήγορα στατιστικά, γιατί είναι πολύ εύλογο. Είχες ρωτήσει σε κάποια φάση, ρε παιδί μου, όσο το γράφαμε, το εντάξει, εγώ μένω στη Σύρο, δεν έχω δει running clubs, πόσο συχνά είναι αυτά τα Running Clubs γενικότερα.

Θα πούμε ότι κάποια σκόρπια στατιστικά για να βοηθήσουμε λιγάκι το αφήγημα. Το 2023 υπήρχαν 578.000 αιτήσεις για το μαραθώνιο του Λονδίνου, ενώ το 2025 αυτός ο αριθμός έφτασε στο 1,1 εκατομμύριο. Η συμμετοχή στα Running Clubs αυξήθηκε κατά 59%. Το 2024, σύμφωνα με δεδομένα της εφαρμογής Strava, που μας είπε στην αρχή η Νινέτα η οποία είναι μια φαρμακή που ουσιαστικά σου χαρτογραφεί και σου καταγράφει τη διαδρομή στην οποία έτρεξες ενώ οι πωλήσεις υποδημάτων τρεξίματος πήγαν από 9 δισεκατομμύρια δολάρια το 2019 σε 15,4 δισεκατομμύρια το 2022.

Το δεύτερο στατιστικό ρε παιδί μου, οκ, το αντιλαμβάνομαι 100%. Το κάνω σαν να σκλέπουμε στο δικό μου μυαλό είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα Αντιλαμβάνομαι πολύ διαφορετικά το τι είναι το πηγαίνω ή συμμετάσχω σε ένα μαραθώνιο από το συμμετάσχω σε ένα running club Φαντάζομαι ρε παιδί μου το ότι είναι αρκετά συχνό φαινόμενο όταν έχει αυξηθεί τόσο πολύ η έννοια του running club και η ύπαρξη τέτοιων ομάδων το πηγαίνουμε σαν σύλλογος, σαν running club όλοι μαζί να εκπροσωπήσουμε το running club μας στο Νεκάστοντ Μαραθώνιο αλλά που νομίζω ότι έχει γίνει πιο πολύ in το τρέξιμο και γι' αυτό έχουν ξεκινήσει ρε παιδί μου και δημιουργούνται παραομάδες και παρασύλλογοι και το ότι αντίστοιχα γι' αυτό ρε παιδί μου και τα παπούτσια έχουν τόσο μεγάλη...

Κάπως θέλω να σου πω ρε παιδί μου το ότι άμα φέρναμε κάποια αντίστοιχα στατιστικά στο δεύτερο επεισόδιο που είχαμε κάνει με τα επιτραπέζια και σου έλεγα ότι ξέρεις τι, οι πωλήσεις επιτραπεζίων τριπλασιάστηκαν κάπως θα το κοιτούσαμε και θα βλέπαμε το ότι ξέρω εγώ οι creators που κάνουν stream τα επιτραπέζια έχουν αυξηθεί αντίστοιχα ότι κάποια πράγματα ρε παιδί μου στη σημερινή εποχή κάπως ακολουθούν το ένα το άλλο ωραία, αν πούμε ακόμα και το ότι το τρέξιμο είναι trend. Ωραία παράδειγμα, σαν statement.

Α, άρα εγώ πρέπει να ακολουθήσω αυτό το trend, ποιο είναι το χαμηλότερο barrier for entry, αντί να βγω μια μέρα έξω και να τρέχω ρε παιδί μου μόνος μου, θα συμμετάσχω σε ένα running club που θα έχω και λίγο και τη στήριξη των γύρω και μετά θα μπορώ να πάω και για ένα ποτάκι κτλ. Δηλαδή και το ότι μπαίνω σε ένα running club για να κάνω παρέα με cool άτομα, δεν είναι μοναδικός αυτός ο σκοπός προφανώς, μπορεί να είναι και μια πιο εύκολη μετάβαση για να ξεκινήσω να τρέχω.

Ναι και δεν το λέω για να πάω κόντρο ρε παιδί μου και αντίστοιχα υπάρχει ρε παιδί μου και ένα επίπεδο πιο πίσω υπάρχει το μηδέν σενάριο του τρέχω μόνος μου υπάρχει το δύο σενάριο που είναι το παίρνω την Ινέτα και το χαιρετάκι και πηγαίνω και τρέχουμε και δεν το ορίζουμε ως running club και αντίστοιχα υπάρχει ρε παιδί μου και το πολύ πιο οργανωμένο που λες.

ωραία μέρος πρώτο τέλος λοιπόν στο δεύτερο μέρος πάμε στο μήλον της έρηδος το επεισοδίου εδώ που σηκώνονται οι τρίχες που σηκώνονται τα μανίκια που γίνονται τα un όλα Θα μιλήσουμε για φασέους και φασέες και φασέα Πού πήγανε τα sound effects σου Πολύ γρήγορα το ξέχασες το gimmick Θα μιλήσουμε για φασέους Ωραία Ναι πάμε Λοιπόν θα το κάνουμε λίγο διαφορετικά από άλλες φορές αν είστε και εσείς οκ, θα κάνω ένα πολύ μικρό κύκλο της περιγραφής και μπαίνετε μετά μέσα σε αυτό, προφανώς μου κάνετε παύση όπου θέλετε να πούμε κάτι, τέτοιο κτλ.

Λοιπόν, συνήθως και λαϊκιστικά ρε παιδί μου, θα χαρακτηρίσουμε ως φασέως αυτούς που είναι ελαφρώ αριστεροί, ελαφρώ απεριπείτοι, ελαφρώ συναυλιακοί, ελαφρώ πανηγυρτζίδες, ελαφρώ καμπιγκάκιδες, ελαφρώ χάικερς, ελαφρώ χιπχοπάδες κτλ. Ο κόσμος σε αυτό το κομμάτι, εγώ σας έχω δημιουργήσει, ίσως κάνατε ας πούμε κάποιες εικόνες στο μυαλό σας όσο λέγαμε λίγα και αυτές τις λεξούλες, ως κοινό θα πιάσει, ρε παιδί μου, περισσότερο τα οπτικά χαρακτηριστικά.

Θα θέσει λοιπόν ως κοινό την εικόνα που του δημιουργεί όταν ακούει τη λέξη φασέως φασέα ενώ εγώ έρχομαι να πω ότι το κοινό ανάμεσα σε όλα αυτά δεν είναι τα οπτικά χαρακτηριστικά που ιδιοθετούν οι φασέοι αλλά είναι το ελαφρύ. Και υπάρχει λόγος που έβαλα αυτή τη λέξη στα συνδετικά. Ένας πιο εγκαθιδρυμένος όρος που χρησιμοποιείται γενικότερα σε πάρα πολλούς χώρους είναι αυτό που λέμε το culture vulture.

Κάπως έτσι. Ωραία Νέο Υόρκη! Culture vulture. Είναι... Έλα. Όχι, τίποτα, συνέχισε. Είναι το όρνιο της κουλτούρας που έρχεται ευκαιριακά, ρε παιδί μου, και τρώει έτσι λίγο από το πτώμα. Είναι, παιδιά, ο φασέως ή φασέα είναι το... Α, παιδιά, ωραία είστε εδώ. για μένα. Ωραία. Δεν έχει να κάνει λοιπόν με κάποια συγκεκριμένη αισθητική αλλά με τον τρόπο με τον οποίο το άτομο εισάγεται σε μια κοινότητα, σε έναν χώρο και πάει λέγοντας.

Οπότε εγώ μέσα σε αυτό θέλω κάπως να πω ότι ο Φασέως δεν είναι αρχέτυπο ανθρώπου, είναι συμπεριφορά. Ο Φασέως λοιπόν εφόσον χαμελεοντίζει ανάμεσα σε αυτούς τους τρίτους χώρους, τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι αλλά και τα κινήματα, ποτέ δεν εμβαθύνει πολύ, γιατί πρώτον δεν τον ενδιαφέρει να εμβαθύνει πάρα πολύ και δεύτερον δεν θα θελήσει και ο ίδιος να ταυτιστεί υπερβολικά με ένα πράγμα για να μην βαλτώσει.

Πάμε λοιπόν να το βάλουμε αυτό στο τελευταίο κομμάτι του ορισμού και μετά μπορούμε να το συζητήσουμε λίγο. Δεν υπάρχει προφανώς, δεν έχει βγει ο Μπαμπινιώτης να εξηγήσει τι είναι ο φασέως ή κάποιος πολύ καθεδρυμένος, πώς το λένε, κοινωνιολόγος-ανθρωπολόγος. Φασέως ή φασέα είναι αυτός ή αυτή που κάνει πράγματα ή συμμετέχει σε ομάδες και δράσεις για τη φάση, χωρίς να νοιάζεται για τους στόχους ή τη φιλοσοφία αυτού με το οποίο εμπλέκεται, ή μπορούμε να πούμε ότι είναι οφέρον τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μίας ομάδας, αυτό που λέγαμε λοιπόν για τα οπτικά, συνήθως εναλλακτικής και underground, αλλά ταυτόχρονα in e-cool.

Κάποια σκέψη, κάποια διαφωνία που σας έρχεται ως τώρα. Η αλήθεια είναι ότι εμένα με βρίσκει βασικά με καλύπτει σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτό που λες, γιατί πλέον ενώ όταν ξεκινούσαμε να χρησιμοποιούμε τον όρο περιγράφαμε μια πολύ συγκεκριμένη καρικατούρα ανθρώπων όπως παλαιότερα γινόταν και για τους χίπστερς πλέον έχει ανοίξει πολύ η ψαλίδα γιατί κάπως με όλο αυτό το social media το ότι ξαφνικά βλέπεις χόμπι τα οποία δεν θα σκεφτώσουν ποτέ κάποια χρόνια, δεκαετίες ίσως πριν ότι υπάρχουν και θα μπορούσες να τα κάνεις δηλαδή κάνω indoor gardening στην πόλη μου Στο αστικό μου κέντρο γίνομαι ερασιτέχνης, μπέικερ και μιλπρέπερ και φτιάχνω 35 ψωμιά και τα πουλάω στο facebook marketplace.

Παίρνω μέρος σε running club και κάθε Σαββατοκύριακο 2 η ώρα είμαι πίτα από τις μπύρες. αρχίζει και παίζει πολύ αυτό που λες ότι κάποιος αποκτάει ένα χόμπ με το οποίο δεν είναι ότι έχει κάποια πολύ βαθύτερη σύνδεση με αυτό βλέπει από κάπου, τσιμπάει ότι είναι κάτι cool, κάτι in κάτι που παίζει τώρα, κάτι που είναι η φάση, αυτό που λες και εσύ και μπαίνει μέσα σε αυτό πρακτικά χωρίς αυτό που λες να έχει κάποια βαθύτερη γνώση πέρα από τα 15 ρίλ στο TikTok που έχει κάνει save για να μπορέσει να γίνει μέρος αυτού του πράγματος.

Μικρή παρένθεση και σε αφήνω να πεις και εσύ, George, αυτό το τελευταίο κομμάτι που είπες, εγώ θέλω να το κρατήσουμε. Το ότι έχω κάνει save 15 TikTok για να μπορώ να έχω κάποια βασικά γνωρίσματα για να μπω λοιπόν σε μια κατάσταση. George. Ωραία. Ξεκινάω να μιλάω, ό,τι είναι για πιο μετά στο επεισόδιο μου λες θα το σχολιάσουμε πιο μετά, ό,τι απαντιάται τώρα ρε παιδί μου το συζητάμε.

Ξεκινώντας ρε παιδί μου με τον όρο του φασέου, με προβληματίζει γενικά, προσπαθώ ρε παιδί μου να μην χρησιμοποιώ κάτι το οποίο δεν αντιλαμβάνομαι 100% και γι' αυτό δεν το κάνω. Μέσα από την κουβέντα που είχαμε πριν το επεισόδιο, νιώθω ότι ο ορισμός και η εισαγωγή του όρου underground επίσης αμφιλεγόμενος αλλά καταλαβαίνω πως διαφοροποιεί την έννοια του φασέου με το πρόβατο για παράδειγμα γιατί φαντάζομαι ότι το πρόβατο πηγαίνει σε πιο δημοφιλή που είναι υπότισε πάνω την επιφάνεια η πασφαιριτώση Να σου κάνω μια μικρή παύση γιατί είναι πολύ ωραίος ο διαχωρισμός που κάνεις με το πρόβατο καταρχάς το δημοφιλές στην προκειμένη περίπτωση εάν όλοι είμαστε φασέοι ο φασισμός, αν όλοι είμαστε φασί, αν όλοι πηγαίνουμε σε πανηγύρια και σταματάμε να πηγαίνουμε σε ελληνάδικα, τα πανηγύρια είναι πιο δημοφιλή από τα ελληνάδικα.

Οπότε το δημοφιλές είναι κάτι ρευστό, οπότε το βγάζουμε λιγάκι από την εξίσωση. Α, πες. Θέλω να πω ότι υπάρχουν αυτά τα δύο είδη δημοφιλίας. Υπάρχει Μύκονος και η Σαντορίνη, που είναι ένα παραδοσιακά δημοφιλές ας πούμε νησί, Και υπάρχουν τα κουφονίσια, σαμοθράκι, ενώ πράγματα υπάρχουν διαφορετικά είδη coolness. Με αυτή την έννοια υπάρχουν πράγματα τα οποία, ας πούμε, κάπως είναι παραδοσιακά και διαχρονικά cool για κάποιο κοινό, όπως το, ok, πάμε να ζήσουμε την εμπειρία στην Μύκονο, ας πούμε.

και υπάρχει και το πιο εναλλακτικό underground cool το οποίο είναι πάμε να κάνουμε camping στα φωνήσια χωρίς όμως εσύ ο ίδιος να έχεις και κάποια ιδιαίτερη σχέση με το camping. Ωραία. Και μπαίνω ρε παιδί μου σε αυτό που λες. Σε πρώτο βαθμό προσπαθώ να καταλάβω εάν το coolness ή η δημοφιλία εν πάση περιπτώσει μετριέται ή συγκρίνεται κάπως.

Θέλω να σας πω, φέρνω παράδειγμα το ότι έχω περάσει από λιμάνια και από τη Μύκονο και από την Ικαρία για παράδειγμα και είναι τα δύο νησιά που έχω δει τρομερά πολύ κόσμο να περιμένει που εγώ σου λέω ρε παιδί μου το ότι κερδίζει ρε παιδί μου, έχει περισσότερο κόσμο η Μύκονος. Αν μας ενδιαφέρει το αν έχει το παραπάνω λιγότερο που μπορεί να είναι και διάφορο ρε παιδί μου.

Δεν είναι τόσο ποσοτικό, είναι το ποιοτικό στην προηγουμένη περίπτωση Δηλαδή Δηλαδή τι σημαίνει πάω διακοπές στην Ικαρία και τι σημαίνει πάω διακοπές στην Μύκονο Το πάω διακοπές στην Μύκονο είναι ας πούμε το κούλνες το οποίο έχει προέρθει από μια άλλη εποχή Όπου η βασική διασκέδαση δεν ήταν ότι έχω κάποιο πολύ νης, χόμπι ή experience υπήρχε μια universal ας πούμε καθολική διασκέδαση ότι για να διασκεδάσω θα βγω ή μπουζούκια ή θα πάω παραλιακή ας πούμε βουλιαγμένη, club.

Πλέον αυτό έχει ξεπεραστεί για κάποιο μέρος κόσμου και έχει αντικατασταθεί από πιο unique experiences όπως το πάμε στο πανηγύρι να χορέψουμε καριώτικο, πάμε να κάνουμε camping. Όλα αυτά δεν τα λέμε για να κατακρίνουμε είτε το ένα είτε το άλλο, απλά θέλω να πω ότι υπάρχει ποιοτική διαφορά με την έννοια του τι είναι αυτή η εμπειρία.

Ότι νιώθεις ότι είσαι με κάποιο τρόπο πιο cool και πιο ξεχωριστός, γιατί δεν είναι αυτό που μέχρι τώρα ήταν το πεπατημένο. Στο δικό μου μυαλό όλο αυτό. Ο Φασέως κατά εμένα είναι και δεν είναι πρόβατο. Δηλαδή με το παράδειγμα που θα θέσω μπορείτε να πείτε αυτό που έλεγες στο επεισόδιο με το Μεσαίωνα, Ένοχος ή Άθος. Και είναι πολύ καλό παράδειγμα το σε ποιον νησί θα πάω.

τα μέσα, τα διεθνή μέσα το κατεστημένο κτλ λένε η Μύκονος είναι το καλύτερο νησί της Ελλάδας παράδειγμα χαζό παράδειγμα αλλά άρα φανταζόμαστε θα πάμε διακοπές σε ελληνικό νησί που θα πάμε στη Μύκονο είμαστε πρόβατα δεν το έχουμε ψάξει εγώ που κάνω συνειδητά την επιλογή του εναλλακτικού είναι σαν να έχω γκουγκλάρει ελληνικό νησί και σαν να έχω γκουγκλάρει εναλλακτικό Εναλλακτικό ελληνικό νησί και θα πάω στον Αμοργό ή στην Ικαρία, εν πάση περιπτώσει.

Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή έχω μία ατζέντα συγκεκριμένη, η οποία είναι του εναλλακτικού, θεωρώ εγώ, αλλά μπορώ και να ακούσω και την αντίθετη πλευρά, ότι δεν είμαι πρόβατο, ας πούμε. Αυτό που θα λέγαμε, ρε παιδί μου, ίσως και λίγα χρόνια πριν, θα κάνω την πιο, μέσα σε ουσιακά, ψαγμενή επιλογή. το ότι θα φύγω από τη νόρμα ή τη δημοφιλή επιλογή και θα πάω στο κάτι λίγο διαφορετικό, με πρόθεση όμως για να δείξω το ότι εγώ δεν είμαι σαν εσάς.

Μπράβο, πάρα πολύ ωραία. Εάν εγώ δεν είμαι σαν εσάς, μήπως έχω και αυξημένο κοινωνικό κεφάλαιο. Επίσης, κρατάμε και το ψαγμένη επιλογή στην προκειμένη περίπτωση. Νινέτα, θα κάνω μια πάρα πολύ μικρή παρένθεση, επειδή ανέφερες και πριν τη λέξη hipster, γιατί και αυτή την έχουμε ταυτίσει με πάρα πολλοί συγκεκριμένα οπτικά χαρακτηριστικά.

Να πούμε ότι ο όρος hipster έχει ξεκινήσει από την αφροαμερικάνικη κοινότητα στην Αμερική τέλη 19ου-αρχές 20ου αιώνα. Ήταν αυτοαναφορική στην αρχή και είχε να κάνει τόσο με το χορό, με τη jazz μουσική και μετά κάπως ρε παιδί μου στην καθομιλουμένη όταν κάποιος ήταν hip ήταν αυτός που ήξερε τα πράγματα, ήταν in the know ή he was speaking the jive τέλος πάντων, ενώ μετέπειτα αυτός ο όρος γύρισε τούμπα εκεί στις δεκαετίες του 40 και του 50 βασικά και του 60, όπου το 1957 ο Νόρμαν Μέιλερ δημοσιεύει το βιβλίο The White Negro Superficial Reflections on the Hipster, όπου ουσιαστικά τι περιγράφει την υιοθέτηση της αφροαμερικάνικης κουλτούρας από λευκούς.

Είναι ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον επεισόδιο, το οποίο μπορούμε να κάνουμε σε κάποια φάση, να μελετήσουμε λιγάκι τις υποκουλτούρες και όλο αυτό το κομμάτι του χιπστερισμού, ανά τα χρόνια, είναι λίγο διαφορετικό και λίγο πιο επιθετικό από το φασέο. Ωραία. Αν έχουμε τελειώσει με την προηγούμενη συζήτηση, να κλείσουμε λιγάκι αυτό το section, αν θέλετε να πείτε κάτι άλλο.

Ωραία. Ο Φασέος, λοιπόν, εγώ θα ήθελα να του δώσω και μία λίγο πιο συναισθηματική και ψυχολογική διάσταση. Μπορούμε να πούμε έμμεσα του, έχει πολύ πιο έντονο μέσα του το φόμο από το αίσθημα της αυτοολοκλήρωσης και της εξερεύνησης. Πάμε. Να ρωτήσω. Τι με προβληματίζει. Μπορεί να τα βλέπω εγώ πολύ περιοριστικά Ρε παιδί μου βοηθήστε με σε αυτό Στο παράδειγμα της παραλίας Υπάρχει τάδε παραλία που είναι πολύ δημοφιλής Και τα λοιπά Εκεί γίνεται το τζέρτζελο τώρα Εγώ επειδή Θέλω να δείξω το ότι είμαι πιο special Θα πάω σε μια άλλη παραλία που είναι πιο εναλλακτική Που εκεί όμως Δεν υπάρχει η έννοια του φόμου Δεν χάνω τη φάση Είπες τη λέξη κλειδί Θέλω να δείξω Άρα θα τοποστάρεις Ναι Το φόμο στην προκειμένη περίπτωση Τι είναι γιατί μετατοπίζεται Είναι πολύ εύλογο ρε παιδί μου το ερώτημα που θέτεις Όταν Το φόμο δεν έχει να κάνει μόνο το Θέλω να είμαι εκεί που είναι όλοι Μπορεί να είναι και το θέλω να είμαι Όπως είναι όλοι Fear of missing out On a feeling On an aesthetic

Το οτιδήποτε Με την έννοια το ότι όταν όλους οι συναδέλφοι όλοι σου οι φίλοι και τα λοιπά ποστάρουν συνεχώς φωτογραφίες μέσα στο καλοκαίρι την ώρα που εσύ πίζεις στο γραφείο που είναι στο πιο απόμερο νησί με τα πιο γαλανά νερά με το πιο λίγο κόσμο με την πιο παραδοσιακή ταβέρνα με το πιο hardcore πανηγύρι εσύ πρέπει να πας σε ένα ακόμα πιο απόμερο μέρος με ακόμα πιο γαλανά νερά με ακόμα λιγότερο κόσμο και με ακόμα καλύτερη ταβέρνα μπορούμε να δεχτούμε το ότι και αυτό είναι Fear of Missing Out. Στο κίνημα.

Ναι. Ωραία. Ωραία. Άρα όντως αυτό ρε παιδί μου δεν έχει να κάνει με το να είμαστε όλοι μαζί απαραίτητα. Όχι, δεν έχω να προσθέσω κάτι ουσιαστικό σε αυτό. Νομίζω ότι είναι αγγίζει πάρα πολύ την γενιά μας που θέλει κάπως να τα δοκιμάσει και να τα κάνει όλα. Οπότε πρακτικά συνδέει και το ναι πάμε να τολμήσουμε να πάμε εκεί να κάνουμε αυτό το παράλογο έτσι γιατί χωρίς να υπάρχει κάποια ουσιαστική σύνδεση με αυτό το κάτι.

Ξέρουμε πολλά άτομα που έχουν πάει να κάνουν camping χωρίς να γουστάρουν καν το camping να το πω και έτσι μόνο και μόνο γιατί θα είναι η φάση τέτοια με τον συγκεκριμένο κόσμο με την φωτίτσα με το καταγάλωνο νερό με την καντίνα Είπες κάτι και μου χτύπησες ένα κουμπάκι περιέργειας το θέτω για να συμφωνήσουμε ρε παιδί μου και οι τρεις να τρέχουμε με τον ίδιο τρόπο στο επεισόδιο ο Φασέος έχει πρόθεση σωστά θέλω να σου πω η διαφοροποίηση των δύο σαναρίων που λες είναι το ότι η γενιά μας ναι όντως θέλει να δοκιμάσει καινούργια πράγματα ή να δοκιμάσει πάντα που μπορεί να προκύψει είτε στο είδα την Ινέτα και το Μίτσο που κάνανε αυτό τους άρεσε με εντριγκάρι το ότι τους άρεσε θέλω να πάω να το δοκιμάσω και εγώ για να μπορώ να έχω άποψη αν μου αρέσει ή όχι και το είδα την Ινέτα και το Μίτσο που πήγανε και κάνανε κάμπινγκ θα πρέπει να πάω να κάνω και εγώ κάμπινγκ γιατί το κάνουνε οι φίλοι μου και θα πρέπει να είμαι και εγώ μέσα στην όρμα.

Είναι και τα δύο φασέοι ή υπάρχει κάποια διαφοροποίηση ανάμεσά τους. Εντάξει, εγώ δεν τα διαφοροποιώ τόσο αυστηρά. Δηλαδή, νομίζω ότι και τα δύο πέφτουν υπό κάποια έννοια κάτω από αυτή την κατηγορία. Ναι, οκ, μπορεί να σε εντριγκάρει να δοκιμάσεις κάτι, αλλά πάλι αυτό βασίζεται και λίγο σε όλο αυτό το φόμο. Γιατί στο τέλος ημέρας, αν κάτι δεν σου κάνει κλικ, με την έννοια προσωπικά και κάνοντας αυτό το self-reflection που έλεγε ο Χερετάκης και απλά σου κάνει κλικ, γιατί ή το κάνουν οι φίλοι σου, ή το κάνουν ο γείτονάς σου, ή το έχεις δει πάρα πολύ στα social media και σου έχει αποτυπωθεί η ιδέα ότι είναι cool, αυτό το βλέπεις πάρα πολύ, τώρα είναι γυναικείο reference, στον κόσμο με τα beauty trends.

Τύπου βλέπεις ότι ξανά έρχονται στη μόδα τα λεπτά φρύδια, που λίγα χρόνια πριν όλοι ήμασταν σε φάση Ιού, λεπτά φρύδια, ούτε καν, φυσικά φρύδια, και ξαφνικά η make-up artist τύπησα που για κανένα λόγο δεν θα τολμούσε να κάνει αυτό το τύπο extravagant make-up, ξαφνικά λέει oh it's so slick and sick πάμε να το δοκιμάσουμε να το κάνουμε, δείτε πως το κάνω.

Δηλαδή μπαίνεις σε ένα τρυπάκι να κάνεις κάτι το οποίο δεν σε έχει αγγίξει από αυθεντική περιέργεια με αυτή την έννοια. Έχεις πάρει κάποιο ρέθισμο για να σε ακουμπήσει. Ασχέτως ποιο είναι αυτό το ρέθισμο. Μ' αρέσει πολύ το ότι έφερες και μια άλλη διάσταση πέρα από το πώς αξιοποιούμε τον ελεύθερο χρόνο μας, που είναι λιγάκι το θέμα του επεισοδίου.

είχα σκοπό να μην το πω αλλά κάπως εφόσον το έφερες George θες να μας ξαναπείς λίγα την τελευταία σου πρόταση αν τη θυμάσαι τα δύο σενάρια ήταν το κάτι βλέπω το ότι έχει την απήχηση από τον κόσμο και νιώθω ότι θέλω να το δοκιμάσω για να δω αν μου ταιριάζει ή όχι και το άλλο σενάριο είναι το βλέπω το ότι κάτι έχει απήχηση και πρέπει να έχει και σε μένα αφού αρέσει όλο τον κόσμο δεν πρέπει να αρέσει και σε μένα ωραία Αυτό το δεύτερο κομμάτι λοιπόν δεν είναι ακριβώς αυτό αλλά υπάρχει ένας κοινωνιολογικός όρος, ένα concept παιδί μου το οποίο λέγεται Conspicuous Leisure Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να το μεταφράσω στα ελληνικά, με συγχωρείτε Το έχει εισάγει ο Thorstein Veblen στο βιβλίο του 1899 The Theory of the Leisure Class το οποίο ουσιαστικά δεν μας αφορά η δραστηριότητα αυτή καθεαυτή, τα οπτικά της γνωρίσματα, μας αφορά η αίσθηση της ελευθερίας που έχει αυτή η δραστηριότητα.

Ωραία. Έχουμε μιλήσει για διάφορα φασέικα πράγματα τέλος πάντων. Έχουμε μιλήσει για κάμπινγκ, έχουμε μιλήσει για χάικινγκ, για την απομονωμένη παραλία κτλ. Υπάρχει πάρα μάλλον αν πούμε... Α, για πανηγύρια επίσης τα οποία γίνονται σε χωριά και πάει λέγοντας. Για κάποιο λόγο δεν έχουμε μιλήσει για τον καφέ. Γιατί ο καφές που θα πας να πιεις με δύο φίλους στο παγκράτη είναι μια διαδικασία που θα σου πάρει ένα διωράκι.

Ξέρω εγώ τρίαωράκι. Παράδειγμα. Άμα παίζεις τίτσου τέτραωρα. Αυτό που θέλω να σου πω ρε παιδί μου είναι ότι ότι κάποιες δραστηριότητες που εισάγονται λιγάκι στο Conspicuous Leisure, αλλά και διαμοιράζονται στα social media ή με... Πού πήγες για δέν κοπές φέτος? Πήγα εκεί. Άρα και μπορούμε να το δούμε και προφορικά, ρε παιδί μου.

Έχουν να κάνουν περισσότερο με το ότι εγώ έχω το κοινωνικό και οικονομικό στάτους να ξοδέψω το χρόνο μου σε κάτι το οποίο φαίνεται ποιοτικό. Καταλαβαίς, δεν θα πάω για μπάνιο στο Ποσίδι, θα πάω στην Κολοπετινίτσα που έχει και πέντε ώρες με τα μάξη. Ότι κάπως ρε παιδί μου, όταν βλέπεις ότι ο συνάδελφός σου, ξέρω εγώ, το Σαββατοκύριακο πήγε για hiking, ένα βουνό, και εσύ έπρεπε να βάλεις πλυντήρια, να κάνεις μιλιπρέπ, να βγάλεις το σκύλο βόλτα, να πας στο γιατρό, ξέρω εγώ και τα λοιπά, Ο συνάδελφός σου έχει περισσότερο χρόνο να κάψει πιο ποιοτικό, κάνει μια πιο ποιοτική ζωή από εσένα σε αυτό το κομμάτι.

Μας ξενίζει κάπως, θέλετε να συμπληρώσουμε κάτι πάνω σε αυτό. Είναι μια διάσταση που εμένα προσωπικά με είχε, όσο το διάβαζα, με είχε λίγο προβληματίσει, γιατί δεν του είχα δώσει και αυτή τη διάσταση σαν γνώρισμα. Οπότε μου φάνηκε ενδιαφέρον να του εισάγουμε και αυτό. Ωραία, το κάνω όσο πιο σύντομα γίνεται ρε παιδί μου Νιώθω ότι κάπως ταιριάζει με αυτό που λέγαμε χθες με τις ταινίες Που λέμε ρε παιδί μου το ότι Δεν θέλω να είμαι πιο στον αριθμός Που πες ρε παιδί μου το ότι περίπου 3.500-5.000 Βλέπει ένας άνθρωπος ρε παιδί μου στη ζωή του Ωραία Και εγώ πρέπει τόσο να έχω στο Letterboxd τώρα Υπάρχει παράδειγμα φέρνω έτσι Δεν είναι δεσμευτικά Υπάρχει νέτα που θα πει ότι έχει ποιοτικό χρόνο στη ζωή του και μπορεί να τον σπαταλά μέσα σε αογικά στο να βλέπει πολλές ταινίες.

Και υπάρχει ο χαιρετάκης και ο κάθε χαιρετάκης που θα πει πόσο ελεύθερο χρόνο έχεις σκουπίδι της κοινωνίας που κάθεσαι και βλέπεις ταινία κάθε βράδυ. Οπότε δεν απαραίτητα είτε θετικό είτε αρνητικό είναι η ανάγνωση που υπάρχει στον κόσμο. Το Conspicuous Leisure φαίνεται και στο αυτό που έχουμε βάλει και έχουμε βάλει λιγάκι τις έννοιες του ψαγμένου και του διαμοιρασμού μέσα στο επεισόδιο.

Οπότε υπάρχει και το έκανα την εναλλακτική επιλογή αλλά και την διέδωσα κιόλας. Οπότε μπαίνουμε και στη διαδικασία να συγκρινόμαστε ας πούμε και τα λοιπά. Από μένα είμαστε ok σε αυτό το μέρος. Έχουμε άλλα δύο κομματάκια ακόμα και κάπως στο τέλος θα επιστρέψουμε και λίγο και στα running clubs, αλλά όχι πολύ συγκεκριμένα.

Περισσότερο θα συζητήσουμε για τον ελεύθερο μας ορόνο γενικότερα. Σας έφερα λίγο έμεσα στην αρχή, λίγο ύποπτα, το ότι μέσα σε όλο αυτό το χώρο του running club μπαίνουν λιγάκι και τα brands. Brand είναι το δικό μας που δημιουργούμε, με το ρούχο, το τισερτ που θα πάρεις, έτρεξα κι εγώ το μαραθώνιο, ξέρω εγώ. Είναι το brand του ρούχου που θα βάλεις, είναι και το brand του καφέ που θα πιείς.

Εδώ θα ήθελα να εισάγω λιγάκι την έννοια των τρίτων χώρων ή των τρίτων μέρων, τα οποία είναι ουδέτεροι χώρες στους οποίους η είσοδος δεν έχει προαπαιτούμενα προσωπικά ωφέλη και κοινωνικές κατατάξεις. Σε γενικές γραμμές θα τα δούμε ως πάρκα, καφετέρειες, βιβλιοθήκες, κοινωνικά κέντρα κτλ. Γενικότερα μέρη στα οποία τα άτομα συναθρίζονται, ρε παιδί μου, για να αλληλεπιδράσουν και να δημιουργήσουν κοινωνικούς δεσμούς.

Έχει λιγάκι πιο πολύ ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση να βάλουμε ίσως και την παράμετρο το ότι ο χώρος αυτός δεν σου απαιτεί να καταναλώσεις κάτι για να βρίσκεσαι εκεί. βλέπε την καφετέρια ακόμα και να μην θες να πιεις καφέ προφανώς μπορείς να πεις το εγώ δεν θα πάρω κάτι αλλά υπάρχει και κόσμος ρε παιδί μου που βλέπει σαν κοινωνική νόρμα ότι άμα κάτσεις πρέπει να πάρεις κάτι. Ωραία.

Ή δεν προσπαθεί να σου πουλήσει κάτι. Δηλαδή άμα πας εσύ ρε παιδί μου στη δημόσια βιβλιοθήκη να κάτσεις να διαβάσεις το βιβλίο σου χωρίς να καταναλώσεις κάτι και απέναντί σου είναι μια γιγαντοοθόνη που παίζει διαφήμιση τζακαρού, διαφήμιση goodies, διαφήμιση παπούτσια, διαφήμιση AI startup, υπάρχει τέλος πάντων άλλο ένα χαρακτηριστικό εκεί.

Εγώ θα πω λοιπόν ότι σκέφτομαι λιγάκι σαν τρίτο χώρο πλέον και δι μετά τον COVID το κομμάτι περισσότερο της εμπειρίας και κάπως θα πω ρε παιδί μου στο μυαλό μου σαν τρίτους χώρους τις δραστηριότητες εκείνες που σχετίζονται με τον ελεύθερο μας χρόνο και δεν αποσκοπούν αποκλειστικά στην κατανάλωση. Είναι λοιπόν το Running Club, είναι η θεατρική μου ομάδα, είναι το Gaming Session που θα κάνω με τους φίλους μου.

Είναι βασικά και αυτά, απλά αυτά νομίζω εμένα με ενδιαφέρουν λίγο περισσότερο. Εδώ δεν με βρίσκεις πολύ σύμφωνοι, με την έννοια ότι για να πάρω μέρος στο Running Club πρέπει να έχω και κάποιον εξοπλισμό. Ακόμα και να πάω με τα σταράκια μου στην αρχή και να πω ότι οκ δεν θα επενδύσω σε κάτι αν για κάποιο λόγο μπω στη διαδικασία και με ενδιαφέρει και μου αρέσει θα πάω να αγοράσω και το παγουρίνο θα πάω να αγοράσω και το γυλαικάκι που βλέπω ότι φοράνε όλοι για να βάζω μέσα το παγουρίνο, το κινητό μου και αυτά να μην τα κρατάω στο χέρι θα αγοράσω το running το παπούτσι για να μπορώ να τρέχω θα κατεβάσω το στράβα που δεν ξέρω αν έχει συνδρομή or whatever δηλαδή σίγουρα καταναλώνεις πράγματα τα οποία σου χρειάζονται και τα αντίστοιχα προφανώς και σε άλλες ομάδες.

Δηλαδή, οκ, το θεατρικό ίσως να έχει και λιγότερα από αυτά αλλά και πάλι, ακόμα και για μια ερασιτεχνική θεατρική παράσταση μπορεί να χρειαστεί να αγοράσεις κάποιο ρούχο που να ταιριάζει και αυτά δεν είναι ότι παράσταση, σπονσοράρι, κουστούμια or something ας πούμε. Το κρατάω και το δέχομαι. Γιώργη. Σίγουρα αυτό που πενινέτα που δεν το είχα σκεφτεί.

Και εδώ είναι μπορεί να φταίω εγώ ρε παιδί μου. Με μπέρδεψε λίγο το πώς πηγαίνουμε από τον τρίτο χώρο σαν χώρο σε εμπειρία και το άρα πώς εννοούμε μέσα ουγικά το επενδύο σε αυτό. Οπότε θα να σου πω που μου προκύπτει η απορία ότι ότι κι αν είναι τέλειος εκτός μου το λες, εγώ μπορώ να πάω σε ένα running club να πω δεν μ' αρέσει το τρέξιμο, θα τα πούμε στο καφέ ή στο πάρκο, ως την επένδυση στο ότι πρέπει να την κάνω αυτή τη δραστηριότητα που οδηγεί στην κοινωνικοποίηση.

Ναι, πες ότι το προαπαιτούμενο είναι να τρέξεις στην προκειμένη περίπτωση, αλλά δεν έχει κάποιο προσωπικό όφελος, δηλαδή κατά πάσα πιθανότητα για να μπεις στο running club δεν θα φιλήσεις τα πόδια του ιδρυτή, παράδειγμα, και δεν θα σε κατατάξουν, θα πούνε, «Α, εσύ είσαι άσχημος, άρα θα πας στην τρίτη γραμμή των δρομέων».

Οπότε, εντάξει, έχει και κάποια κενά, ρε παιδί μου, έχει και κάποιες εναλλαγές, τέλος πάντων, και αυτός ο ορισμός. Είναι λίγο μπερδεμένο, γιατί έχω μιξάρει, ρε παιδί μου, και κανονικούς ορισμούς με το δικό μου. Περισσότερο για να περάσουμε λίγο την ιδέα του θέματος. Όταν λέω το Running Club σαν τρίτο χώρο, η πόλη γίνεται ένα third space κάτι με πάντα όταν αρχίζουμε να την τρέχουμε.

Όταν λοιπόν κάνουμε μια συγκεκριμένη δραστηριότητα μέσα σε ένα συγκεκριμένο χώρο, ακόμα και αν αυτός ο χώρος είναι η πόλη, γίνεται ένας χώρος στον οποίο συντελείται μια κοινωνική δραστηριότητα εντός του ελεύθερου χρόνου. Μπορεί κάποιος αρχιτέκτονας, κάποιος πολυδόμος, κάποιος κοινωνιολόγος να διαφωνήσει μαζί μου, κανένα απολύτως πρόβλημα.

από αυτή τη σκοπιά λιγάκι. Εδώ νομίζω ότι μπερδεύτηκα και εγώ με την απάντηση και όλο αυτό και απλά λίγο να είναι πιο ξεκάθαρο. Το third space εννοούμε ότι είναι σαν να γίνεται διαφήμιση της πόλης με το running club. Όχι, βγάλει λιγάκι τη διαφήμιση από το μυαλό σου. Δεκτώ αυτό που λες βέβαια. Ναι, επειδή έφερες παράδειγμα τη διαφήμιση και τα brands Στην αρχή προσπαθώ να καταλάβω πώς κολλάει όλο αυτό μαζί.

Ωραία. Να βάλουμε τη διαφήμιση λίγο λίγο αργότερα. Εύλογο ρε παιδί μου αυτό που λες. Βασικά να το θέσουμε τώρα για να μην το περιπλέξουμε πάρα πολύ. Θα προσπαθήσω λιγάκι να σταθώ σε αυτό που είπες πριν. Θα χρησιμοποιήσω λοιπόν το δικό σου παράδειγμα για να εξηγήσουμε αυτό που λέμε τώρα. Λες, άμα είναι να πάω σε ένα running club θα πάρω και το παπούτσι, θα πάρω και το γυλαίκο, θα πάρω και το τέτοιο κτλ Μπορεί να μου απαντήσεις όχι Αλλά εάν είσαι μόνη σου είναι πιο πιθανόν να βγεις για τρέξιμο μόνη σου Με τα σταράκια, με το σκισμένο σορτσάκι ξέρω εγώ κτλ Χωρίς παγούρι και πάει λέγοντας Ε όχι Όχι, δεκτώ Καταλαβαίνουμε όμως πως κάποιος άλλος θα μπορούσε να το κάνει αυτό Ναι πιστεύω κάποιος Τα μπορούσε οκ Αλλά που καταλήγουμε με αυτό Μισό Ναι ρε παιδί μου Νιώθω ότι είναι λίγο αυτό που λες Είμαι σε μια παρέα Θέλω να δείχνω όσο πιο σωστός πρέπει Σε όλο αυτό το πλαίσιο Καταλαβαίνω και το δικό σου perspective Καταλαβαίνω και της συνειδέντας Προχωράμε Και εγώ νομίζω κάπως ρε παιδί μου

ότι ισχύουν και τα δύο. Αυτό που λέω δεν είναι κανόνας. Αυτό που λες δεν είναι κανόνας. Δεν χρειάζεται να ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Το ότι εγώ τις επιλογές που θα κάνω, τις καταναλωτικές, θα είναι οι ίδιες άμα τρέχω μόνος μου με το αν πηγαίνω σε running club. Θα πω λιγάκι, ρε παιδί μου, ότι μέσα σε αυτό το κομμάτι του φόμου οι διάφορες μάρκες έρχονται τώρα και ταυτίζονται με τα running clubs.

σε αυτό το κομμάτι για να δημιουργήσουν ένα νέο προφίλ καταναλωτή του οποίου είναι ο δρομέας που είναι στα Running Clubs και θα καταναλώνει περισσότερα από τα προϊόντα αυτών των μαρκών. Η πολύ κλασική διαφήμιση της αντίτασης τωρινή που είναι με Running Club στο Λονδίνο, η Nike έχει δικό της Running Club και από τα πρώτα και όλος και από τα πολύ μεγάλα στη Νέα Υόρκη, αντίστοιχες πάρα πολλές καμπάνιες, η Brooks το ίδιο που είναι μια νέα μικρότερη μάρκα ρε παιδί μου με αθλητικά, η Salomon και πάει λέγοντας.

Και στην αγορά ρε παιδί μου, σε κάποια πιο business reports που διάβαζα, λέγανε το ότι υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο για penetration, δηλαδή διείζηση στην αγορά, από μικρότερες μάρκες αθλητικών, γιατί ξέρουν και πηγαίνουν πιο στοχευμένα σε τέτοιου τύπου κύκλους, Βάζουν τα προϊόντα τους και... Α, οκ. Άρα συμφωνούμε. Γιατί νομίζω ότι έλεγες το αντίθετο.

Για πες. Συμφωνούμε ότι δημιουργείται μεγαλύτερο engagement καταναλωτισμού στα πλαίσια του running club και του κάθε running club. Επειδή κάπως και θέλεις εσύ να ενσωματωθείς μέσα σε αυτό και αντίστοιχα το ίδιο ότι το Running Club θέλει να τροφοδοτήσει και άλλο κόσμο. Ωραία. Παίζει να καήκαμε κι εμείς και παίζει να κάψαμε και λίγο και το κοινό.

Sorry. Όντως συμφωνούμε. Εγώ κατάλαβα ότι λίγο στο αντίστοιχο, ρε παιδί μου, ότι είτε τρέχω μόνη μου είτε τρέχω σε Running Club, τα ίδια πράγματα θα πάρω. Ναι, όχι, καήκαμε. Εντάξει, it's okay. Okay. Ρε παιδί μου το υποστηρίζω από την άποψη ότι έχει να κάνει με το γιατί το κάνεις. Αν μείνουμε όντως στο αρχικό statement του περιφασαισμού, ναι, έχετε απόλυτο δίκιο.

Αν μην είμαι στο πλαίσιο του, μ' αρέσει να τρέχω, θέλω την καλύτερη απόδοση για να μπορώ να το κάνω, ένα καλό σορτσάκι, ένα καλό παπούτσι που δεν θα μου καταστρέψει τα καλάμια και μια μπλούζα που δεν θα χύνω υδρότες νερά, ναι, θα επενδύσω αντίστοιχα. Μπορεί να ισχύει για κάποιον που θέλει να ξεκινήσει ένα χόμπι και να το πάρει πιο ζεστά και να το κάνει μόνος του.

Δηλαδή, συμφωνώ ότι μπορεί να ισχύουν και τα δύο, αλλά σίγουρα, branding wise, είναι πολύ καλύτερο για σένα σαν μάρκα να στοχεύσεις σε ομάδα η οποία από μόνη της γίνεται διαφήμιση. Ακριβώς. Υπάρχει και εδώ τώρα, θα προσπαθήσω να απαντήσω σε αυτό που έλεγες πριν, υπάρχει και εσωτερική διαφήμιση μέσα στην ομάδα. Εμείς αυτή τη στιγμή είμαστε τρεις ανθρώποι, ζαζαβατεροί. Έρχεται μια εταιρεία που φτιάχνει ρούχα για podcasters.

Ωραία. Και έρχεται εμένα που είμαι δρομέας, είμαι στο TAD Running Club και είμαι και λίγο influencer και έχω και κάποιους followers. Ε, στο TAD Podcast και είμαι podcaster και έχω και κάποιους followers. και μου στέλνει και μου λέει Γεια σου Μιτσάρα μου, τι κάνεις, βλέπουμε ότι κάνεις podcast θες να σου στείλουμε μια ωραία βερμούδα για podcasters συγκεκριμένη, θα πω εγώ ναι θα ξεκινήσω να τη φοράω στα γυρίσματα και θα γυρίσω ο Γιώργος να μου πει τι βερμούδα είναι αυτή ρε Μιτσό Α, είναι μια ειδική βερμούδα για podcasters δεν χρειάζεται εγώ να του πω ότι έχει γίνει δωρεά αυτή η βερμούδα και πολύ πιθανόν για να μην του σπάσουνε του Γιώργου τα μπούτια που κάθεται στην καρέκλα ξέρω εγώ και κάνει podcast να πάρει την ειδική βερμούδα για τους podcasters Ναι υπάρχει το awareness δηλαδή είναι το marketing του awareness ότι φέρνεις τον άλλον ότι α κοίτα υπάρχει αυτή η μάρκα ειδικά για τις μικρές μάρκες υπάρχει και το πάρε πάρε πάρε πουλά έχουμε 20% εκπληκτικό κωδικό

στο running club για night takes ας πούμε αλλά είναι πιο οργανική η διαφήμιση του awareness και νομίζω ότι σε μεγάλα running clubs υπάρχουν και τα δύο ταυτόχρονα. Και σου λέω ρε παιδί μου, έχει διαφορά το ποιος στο πουλάει. Ωραία, η Nike αυτή τη στιγμή, για να του δώσουμε ένα λίγο πιο γενικό παράδειγμα, έχει πέσει με το χίτης πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια, γιατί δεν έχει καταφέρει να φύγει λιγάκι από αυτό το μοντέλο που δούλευε, ξέρω εγώ, από τα 80's, το ότι βρίσκω έναν φοβερό σούπερσταρ, του κοτσάρω την παπουτσάρα μου, άρα όλος ο κόσμος θέλει να γίνει σαν αυτό το Superstar, άρα γιατί ο Superstar ξέρει, είναι ένας high performing athlete, άρα και εγώ θα κάνω την ίδια καταναλωτική επιλογή με τον κύριο Michael Jordan, ωραία.

Πλέον αυτό το μοντέλο δεν δουλεύει τόσο πολύ στις αγορές, γιατί έχουμε τους influencers, τους micro influencers, αλλά και λιγάκι παιδιά καλώς ή κακώς το word of mouth. Το ότι και το word of mouth είναι και αυτό μία μορφή διαφήμισης και οι μάρκες που δεν την εκμεταλλεύονται φαίνεται στην αγορά το ότι χάνουν. Οπότε και με αυτή τη λογική λοιπόν μπορώ να εκμεταλλευτώ το word of mouth που μου το λέει όμως κάποιος ο οποίος είναι γνώστης και είναι cool γιατί πρέπει να τον εμπιστευτώ τον άνθρωπο ρε παιδί μου που θα μου δώσει μια συμβουλή σε αυτό το κομμάτι και να κάνω την ίδια καταναλωτική επιλογή με εκείνον.

Διαφωνούμε. Όχι, πάμε παρακάτω. Αυτό, στο τρίτο κομμάτι, εγώ εδώ κάπως θα ήθελα να κάνω μια σούμα μπορεί να μη σε στο έχω απαντήσει τελείως, μπορεί να το απαντήσουμε και στο τελευταίο κομμάτι ο τίτλος του επεισοδίου είναι «Γιατί τα Running Clubs είναι η ΜΕΚΑ του Φασαισμού» και ουσιαστικά αυτό που θέλω να πω είναι το ότι το μοντέλο των Running Clubs είναι ένα πολύ συγκεκριμένο πράγμα, είναι cool, είναι παραγωγικό δίνει κοινωνικό κεφάλαιο το να τρέχεις, σε βάζει τέλος πάντων σε ένα κύκλο, έχει χαμηλό barrier for entry και είναι πάρα πολύ εύκολο λοιπόν κάποιος να συμμετάσχει σε αυτή τη φάση χωρίς να έχει να ενσωματώσει και να αντιληφθεί κάποια πιο βαθιά κουλτούρα ή σκοπό.

στην έρευνά μου παράδειγμα, δεν βρήκα κάποιο running club το οποίο, πόσο μάλλον στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό και μακάρι να με αποδείξουν λάθος οι ακροατές μας στα σχόλια, το οποίο να έχει πει, ναι εμείς από αυτό το running club παιδιά κάναμε μια πάρα πολύ μεγάλη καμπάνια να βάλει περισσότερους πεζόδρομους η πόλη μας.

Ή να ανοίξει ξέρω εγώ το στάδιο της πόλης για αργότερες ώρες το βράδυ για να πηγαίνουμε να αθλούμαστε εμείς που δουλεύουμε το βράδυ. Να μπεις λοιπόν και στην κουλτούρα του δρομέα, το οποίο στη χρειάζεται ένα ασφαλή δρόμο για να τρέξει. Σωστά, μπορεί να τρέξει άμα περνά ένα αμάξι, δεξιά-ριστερά σου, δεν έχεις πεζοδρόμιο, είναι δέντρα στα πεζοδρόμια κτλ.

Χρειάζεσαι και κάποιες καλύτερες συνθήκες για να κάνεις κάτι το οποίο φαινομενικά ή και κατά κύριο λόγο είναι καλό. να μπεις λοιπόν σε ένα βαθύτερο σκοπό. Ό, και όταν δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, μπορώ εγώ να στείλω στο WhatsApp group, να πάω την Τετάρτη, να τρέξω με τα παιδιά, να πιούμε τα ποτάκια μας, να πάμε μετά σπίτια μας.

Οκ, το ακούω. Ναι ρε παιδί μου, εντάξει, γιάνθω ρε παιδί μου, συνήθως οι αλλαγές που ευνοούν ένα θετικό lifestyle, βλέπε, ποδήλασία, συνήθως έρχονται λίγο περισσότερο top down παρά βλέπουμε την κίνηση της αγοράς μέσα σε οικαϊόρα και την ακολουθούμε. Θέλω να σου πω, δεν νομίζω ότι φτιάξανε σε όλη την Ελλάδα ποδήλα δοτόδρομους επειδή ο κόσμος ποδηλατούσε τόσο πολύ.

Ξαφνικά μια μέρα αποφασίσανε ότι πρέπει να βάλουμε ποδήλατα παντού που να μπορεί να νοικιάζει ο κόσμος, πρέπει να φτιάξουμε ποδήλα δόδοδρομους και ακριβώς επειδή δεν ήταν οργανικό, δεν ήρθε από κάτω προς τα πάνω, δεν ακολουθήθηκε και τόσο πολύ. αυτό που προτείνεις ρε παιδί μου έχουμε τόσα running clubs ξεκινήστε να φτιάχνετε καλύτερους δρόμους ή πως θα είναι μονοπάτια που να είναι συγκεκριμένα για αυτό το κομμάτι πολύ θετικό, δεν ξέρω πόσο υλοποιήσιμο μπορεί να είναι ρε παιδί μου, αλλά ναι Ωραία θα μπούμε λιγάκι και σε αυτό ίσως το τελευταίο μέρος, έχω μια πολύ μικρή κατάληξη, να μπούμε λιγάκι στον επίλογο Λοιπόν, εγώ έρχομαι κάπως άτσαλα να κλείσω, να τα βάλω αυτά σε ένα τρυπάκι και σας είχα πει, ρε παιδί μου, στην αρχή το ότι ο Φασέος είναι συμπεριφορά και δεν είναι αρχέτυπο.

Ο Γιώργος δεν είναι Φασέος, η συμπεριφορά του Γιώργου είναι Φασέικη. Παράδειγμα. Οπότε, για να τα βάλουμε λιγάκι όλα αυτά σε μια κατακλείδα, έχουμε πει, ρε παιδί μου, ότι μέσα στο επεισόδιο δεν θέλουμε να κρίνουμε πάρα πολύ, δεν θέλουμε να δακτυλοδεκτήσουμε και δεν θέλουμε να πάρουμε μια πάρα πολύ ισχυρή θέση. Εγώ να πω, γιατί κάπως έχουμε συζήσει και για αυθεντικό και τα λοιπά μέσα στο επεισόδιο, το ότι και αυτούς τους παλιούς χιπκοπάδες, παράδειγμα, που λένε «Α, εγώ το κρατάω αληθινό, ξέρω εγώ, το οτιδήποτε δεν το ασπάζομαι».

Παρ' όλα αυτά, πάμε να σημειώσουμε τα εξής. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι τα pop-ups, τα χορηγούμενα, τα exclusive και όλα αυτά παράγουν κοινωνικό κεφάλαιο, εκ των οποίων η προβολή στα social media είναι ένα σημαντικός παράγοντας, ενώ παράλληλα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την ύπαρξη όλων αυτών των μετριοπαθών συντελεστών σε όλους αυτούς τους χώρους που έχουμε συζητήσει.

τα άτομα τα οποία έρχονται για τη φάση, μένουν για όσο μένουν και δεν αφήνουν κάτι ουσιαστικό. Ένας άλλος όρος που δεν έχουμε συζητήσει, ο οποίος προκύπτει, εάν δεν κάνω λάθος, στην Ελλάδα από τους παλιούς μεταλλάδες, είναι αυτός του Ποζερά, ο οποίος ήρθε δεν είναι με μας, ρε παιδί μου, αλλά είναι πιο ελαφρό μεταλλάς. παλαιότερες κουλτούρες είχαν πολύ πιο αυστηρό barrier for entry για να μπεις λοιπόν σε αυτή τη κουλτούρα, την κάστα, την ομάδα ή το οτιδήποτε.

Το ερώτημα λοιπόν, και μακάρι να είμαι λάθος σε αυτό, είναι το εξής. Μπορείτε να με ακολουθήσετε, μπορείτε να μην με ακολουθήσετε, μπορείτε να πάρετε ό,τι θέλετε από αυτό. Σε έναν κόσμο που γεμίζει από captions γραμμένα από AI, σε έναν κόσμο που μπορείς να βαρέσεις μία ένεση και να χάσεις κιλά πάρα πολύ γρήγορα, Σε έναν κόσμο που μπορείς να πάρεις φάρμακα για να αποκτήσεις μίες γρήγορα ή όπως είπες εσύ Νινέτα να δεις 10-15 TikTok και να ψιλοκαταλάβεις κάποια πράγματα Σε έναν κόσμο που μπορείς να δώσεις 500 ευρώ για εξοπλισμό camping να πάρεις την καλύτερη κονσόλα gaming και τα καλύτερα ακουστικά Σε έναν κόσμο που ό,τι και να κάνεις πάντα υπάρχει μια ευκαιρία κάτι λοιπόν να σου πουλήσουν και σε όποιο μέρος και να βρεθείς κινδυνεύει να γεμίσει από κόσμο την επόμενη μέρα όπου μέρος έχουμε πει από τη δραστηριότητά σου μέχρι και το actual μέρος.

Μέσα σε όλα αυτά πώς διαμορφώνονται νέες κουλτούρες και κοινότητες και πώς μεταδίδονται οι αρχές της προηγούμενης, του προγόνου της εκάστοτε κουλτούρας. εφόσον λοιπόν εγώ μπορώ να μπω να καταλάβω και να φύγω γιατί αντίστοιχα μπορώ να καταλάβω το επόμενο πράγμα και να μπω πάρα πολύ γρήγορα σε αυτό είναι αυτό που σου λένε ακόμα και για τη γυμναστική ρε παιδί μου που βλέπεις όλους τους συμφιλώνες που σου λένε τρεις μήνες και έχεις γίνει ντούκι πάτα λίγο αυτό κάνε και αυτή την άσκηση και τέτοιο ενώ παλιά ας πούμε το bodybuilding μπορεί να είχε εντελώς διαφορετική κουλτούρα γυμναστηριακή κτλ Δεν το έχουμε ψάξει πάρα πολύ βαθιά γιατί δεν μας ενδιαφέρει στο προκειμένο επεισόδιο.

Είναι λιγάκι, ρε παιδί μου, αυτή η σκέψη το ότι όσο σε αυτούς τους χώρους βλέπουμε εμπορικό ενδιαφέρον, μα που έχουμε πει το ΤΙΟΦ, όταν υπάρχει εμπορικό ενδιαφέρον μπορεί αυτό να δημιουργήσει και ανθρώπινο ενδιαφέρον. Δηλαδή, αν εμένα με έχουν δει λεπτό και ωραίο και έρθει μια μάρκα και μου πει «Ρε Μίτσο, εσύ που τα λες ωραία, πήγαινε να ξεκινήσεις να τρέχεις, θα παίρνεις αυτό το μεροκάματο, θα φοράς και τα παπούτσια μας, βάλε περισσότερο κόσμο να τρέχει και να τσιμπήσουν για κανένα παπουτσάκι, ρε παιδί μου».

Και όσο αυτό το πράγμα είναι πολύ εύκολο να το κάνει κάποιος, θεωρώ εγώ το ότι δεν θα δημιουργούνται τόσο ισχυρές και ναι παιδιά, καλώς κακώς, αυθεντικές κουλτούρες όσο παλαιότερα. Μακάρι λοιπόν να είμαι λάθος και το σκεπτικό που αφήνω στο τέλος αυτού του επεισοδίου είναι το να μπορούμε να σκεφτόμαστε κρίσιμα όταν ξεκινάμε κάτι καινούριο, είτε ως ιδρυτές μιας λέσχης, είτε πηγαίνοντας να μπούμε σε μια παρεά, σε ένα καινούριο χώρο, είτε πηγαίνοντας διακοπές σε ένα μέρος, γιατί πάμε, τι αφήνουμε πίσω και τι προκαλούμε πηγαίνοντας εκεί.

κλείνω με ένα άρθρο της Vogue που διάβαζα ρε παιδί μου χαρακτηριστικά για τα brands το οποίο λέει ότι τα brands πλέον είναι πιο επιτυχημένα όταν εμφανίζονται στους δικούς σου χώρους αντί να σε αναγκάζουν να πας στους δικούς τους είναι η εξέλιξη της διαφήμισης λοιπόν από το billboard στο κέντρο της πόλης στο banner, στο πάρκο, στο influencer και τώρα στο φίλο σου που τρέχει δίπλα σου φορώντας τα παπούτσια του χορηγού.

Περίμενε. Τέλος, τέλος, τέλος. Φτάνει. Αυτά. Ναι ρε παιδί μου, σεβαστά όλα αυτά που λες Νιώθω ότι κάπως στο ρομαντικό μυαλό μου Αυτά που είναι να μείνουν και έχουν αξία Και αρέσουν όντως τον κόσμο, θα μείνουν Και θέλω να σου πω, ο κόσμος που του αρέσει Από μέσα του πηγαία να τρέχει Θα συνεχίσει να το κάνει και θα κρατήσει την κουλτούρα του τρεξίματος Ο κόσμος που θα τον πάρει, θα τον απορροφήσει το running club Γιατί είναι φασέως και θέλει να πάει στο running club Κάποιος θα τους ταιριάξει και θα πούνε «Οκ, το συνεχίζουμε», κάποιοι απλά θα το απορρίψουν γιατί θα αλλάξει η φάση.

Το θέμα είναι αν τα πράγματα που μας αρέσουν όντως φθύρονται από όλη αυτή την κατάσταση. Ναι, το ακούω και να πούμε ότι δεν είναι ότι δεν παροτρύνουμε τον κόσμο να μπει σε μια διαδικασία να δοκιμάσει κάτι πιο αφθόρμητα και χωρίς κάποια πολύ ιδιαίτερα ασκέψη, αλλά έχει νόημα όταν κάνουμε μια προσπάθεια όντως να μπούμε σε μια κουλτούρα και κάτι να έχουμε πάντως στο μυαλό μας και το σεβασμό που προέρχεται το ότι όχι μόνο σέβομαι τους ανθρώπους και τα λοιπά σέβομαι και αυτό που αφήνω και εγώ πίσω και το τι effort δίνω και εγώ για να μπω στη διαδικασία να ανήκω δεν χρειάζεται να είναι κλειστή από μόνη της ηλέσχης χρειάζεται εγώ να μπαίνω όσο πιο ενημερωμένος, ας πούμε, και με διάθεση να μάθω και έχοντας λίγο μέσα μου κάπως ξεκαθαρίσει ότι αυτό το κάνω για κάποιο λόγο.

Μπορεί να μην με καλύπτει για το λόγο που πάω να κάνω και να το ανακαλύψω στην πορεία, αλλά να υπάρχει μια σκέψη από πίσω, όχι απλά το «Α, είναι cool, είναι φάση, έτσι όπως τη βλέπω, φάση». Δηλαδή, αυτό που λέγαμε πριν ότι το τρέξιμο για κάποιους είναι πολύ πνευματική διαδικασία, ειδικά οι μακρινές διαδρομές που είναι οι μαραθώνοι.

είναι βάζεις τον εαυτό σου απέναντι και και σωματικά και πνευματικά για να μπορέσεις ας πούμε να ανταπεξέλθεις σε αυτό και αν είσαι ας πούμε σε μια φάση της ζωής σου που θέλεις κάπως να τεστάρεις τα όρια σου ίσως είναι κάτι που ταιριάζει σε σένα να το ανακαλύψεις Αλλά αυτό είναι μια σκέψη παραπάνω από το Α, τι ωραίο και cool είναι το Running Club Μπορείς να απολαύσεις όλα τα θετικά του Running Club Τις κοινωνικοποίησεις, το ότι μπορείς να πάρεις ένα τζάμπα τυσέρτ από το Running Club κτλ Έχοντας όμως τουλάχιστον σαν προϋπόθεση να μπαίνεις λίγο πιο informed Και λίγο πιο σε σύνδεση με αυτό που κάνεις αυτό είναι αυτό που θέλω να αφήσω και εγώ προς τα έξω πάνω κάτω σαν αυτό που λες και εσύ Τέλεια, George Φουλ, συμφωνώ, τα λέμε ωραία Ωραία, μου άρεσε παιδιά το σημερινό επεισοδιάκι Μπράβο μας Σας αφήνω με ένα πολύ μικρό τέλος πάντων με ένα πολύ μικρό απόσπασμα από ένα ποίημα που άκουσα πρόσφατα Ήμουν ο Δημήτρης.

Ήμουν ο Γιώργος. Ήμουν η Νινέτα. Δεν ξέρω πότε θα σταματήσει αυτό. Ήταν το Ζαρζαβατερί. Like, follow, rate, Spotify, Instagram και τα σχετικά. Περιμένουμε να σας δούμε να μας βρίζετε στα σχόλια ή να μας λατρεύετε. Και τα λέμε σε δύο εβδομάδες πάλι. Bye!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00