Γιατί τα ταξίδια εκτός Ελλάδας δεν είναι διακοπές
ΖαρζαβατερίΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Είσαι στο κάθισμα του αεροπλάνου του γυρισμού, λίγο κουρασμένος, λίγο ξενυχτισμένος και γενικότερα λίγο στεναχωρημένος που τελείωσε. Το power bank μισοάδειο, τα πόδια σου ζητούν εξηγήσεις και το μυαλό σου ήδη κάνει mental recap όσων είδες, έκανες και κυρίως όσων δεν πρόλαβες να κάνεις. Τελικά πήγες ταξίδι ή διακοπές; Ξεκουράστηκες ή απλά άλλαξες σκηνικό; Το “Ταξίδι ή Διακοπές”, μήπως είναι το σύγχρονο “Business or Pleasure”; Ελλάδα ή Εξωτερικό; Σε νοιάζει περισσότερο το story στο Instagram ή η απόλυτη ξεκούραση; Στο σημερινό επεισόδιο του Ζαρζαβατερί, εξερευνούμε τις διαφορές ανάμεσα στις έννοιες του ταξιδιού και των διακοπών μέσα από οικονομικούς, ψυχολογικούς, κοινωνικούς και εμπειρικούς παράγοντες. Γιατί το ταξίδι έχει γίνει ongoing project με checklist και KPIs, πώς το FOMO μετατρέπει κάθε επιλογή σε άγχος και ποιος τελικά αποφασίζει πώς "πρέπει" να ζήσεις μια μετακίνηση.Τελικά μήπως όλη η αλήθεια κρύβεται πίσω από το τραγούδι της εισαγωγής;
Timestamps
00:05:07 — Εισαγωγή: Τι σημαίνει «ταξίδι» και τι «διακοπές»;
00:19:57 — Οι διαφορές μεταξύ ταξιδιού και διακοπών: οικονομικός, ψυχαγωγικός και κοινωνικός παράγοντας
00:50:38 — Ταξίδια στο εξωτερικό και FOMO: Μήπως οι εκδρομές είναι η λύση;
01:16:40 — Με ποιον έχει σημασία να ταξιδεύουμε; Φίλοι, σύντροφος και η επίδραση της παρέας στην ταξιδιωτική εμπειρία
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ναι, ναι, είναι το podcast, ζαρζαβατερή, με τον Γιώργο, την Ιμέτα και τον Δημήτρη. Μου έχεις τάξει μια εκδρομή. Τι έγινε κριτής μου, ε! Τι λέει ο επόμενος στίχος. Μα είναι για μας η καθεμέρα γιορτή. Πώς το κάνεις έτσι. Δεν το θυμόμουν. Ήθελα να το τραγωδήσω και συνειδητοποιήσω ότι δεν το θυμόμουν και λέω, α, κάψω να με το θυμήσει.
Ξέρεις γιατί. Γιατί. Γιατί μάλλον γι' αυτό πρέπει να γράψει το επεισόδιο του Χατζηγιάννη και όχι εσύ. Γιατί ο Χατζηγιάννης είναι το τάδε της ψυχολοτάδε. Αυτό. Ναι. Callback. Callback σε προηγούμενο επεισόδιο του Ζαζαβατερί. Ούτε δέκα δευτερόλεπτα Αμέσως το επεισόδιο πρέπει να μην έχουμε ξανακάνει. Δηλαδή, επόμενη φορά να ξεκινάμε και να λέμε «Θυμάστε το προηγούμενο επεισόδιο με τον καφέ!»
Όχι, θυμάστε το προηγούμενο επεισόδιο με τις γυναικείες φιλίες! Είσαι κομπληξικός. Είμαι ο Δημήτρης. Είμαι η Νέτα. Είμαι ο Γιώργος. Και καλώς ήρθατε στο podcast «Ζαρζαβάτερη!» Yeah! «Δε τιμή!» Τον έχεις δει. είναι ένας τύπος που κάνει κάτι βίντεο στο instagram γενικά δεν γελάω πολύ μαζί δεν μου αρέσει πολύ σαν κομικός αλλά μου αρέσουν κάποιες μιμήσεις που κάνει που έχει κάνει ξέρω εγώ αν ο Ευαγγελάτος ήταν ο dealer σου δεν έχετε δει βρέθηκα σε κυνηγητό με τους Πόπο ναι ναι ναι κατάλαβα και έχει κάνει και ένα άλλο που λέει πει ο Βη συναντάς το Σάκη Ρουβά σε μπαρ στη Βαρκελέων είχε λέει εστάς λιστά Άλλο ένα επεισόδιο, Ζερζα Βαντερή, όπου έτσι μας προετοιμάζει σιγά σιγά για το καλοκαιράκι και για τις εξορμήσεις που θα κάνετε εντός, εκτός και πίτα αυτά.
Γεια! Πάμε στο θέμα του επεισοδίου. Λοιπόν, πρώτη ερώτηση. Γιατί μου στέλνουν τα ακροατά μας. Τον συγχωρέσαμε το χαιρετάκι. Για ποιο από όλα τα αμαρτήματα. Για αυτό που έκανες το προηγούμενο επεισόδιο. Που κάποιο επεισόδιο τελείως τυχαία ξέχασε. Δεν είμαι ακόμα σίγουρη, δεν έχω πάρει απόφαση για το αν θα αποχωρήσω μετά από αυτή τη σεζόν της Ζαζοβατερή.
Δεν είμαι σίγουρη αν έχω συγχωρήσει... Πώς? Αν έχω συγχαιρετήσει το συγχωράκι. Αν θα τον χαιρετήσω το συγχωράκι. Θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά αν θα συνεχίσω τη δεύτερη σεζόν της Ζαζοβατερή. μετά από αυτή την σχατή προδοσία αλλά κάνω ως σωστή επαγγελματίας podcaster στην άκρη τα προσωπικά μου συναισθήματα για να κλείσουμε σιγά σιγά αυτή την υπέρ-εχεισή ζώνη δάνασο να σου πω κάτι νέτα μπορεί να το ψηφίζει ο κόσμος να φύγει σχή διώχθα το με το μαλάκα άντε με το χερετάκι απεριόριστα μηνύματα μετά το προηγούμενο επεισόδιο για το Connyship του Survivor.
Kickstarter με 10.000 ήδη χρηματοδότηση. Το επεισόδιο με τα πάντα, νούμερο ένα στα charts. Απίστευτη αντίδραση μετά το προηγούμενο επεισόδιο. Φουλ. Όλος ο κόσμος. Έχουν περάσει μπορεί και δύο ώρες από το τεχογραφήσαμε. Διακοπές και ταξίδια. Ελλάδα και εξωτερικό. Ομορφά. Λοιπόν, σήμερα θα ξεκινήσουμε λίγο διαφορετικά. Πότε έχουμε ξεκινήσει με τον ίδιο τρόπο Νιώθω ότι κάθε φορά που ξεκινάς ένα επεισόδιο Λοιπόν σήμερα δεν θα το κάνουμε Όπως το κάνουμε συνήθως Ωραία και εξηγώ Αυτό το ξετυλίγουμε από το κουβάρι Εγώ όταν γράφω ρε παιδί μου τα επεισόδια Γράφω μέχρι και τις ατάκες Γιατί αν δεν έχω ένα μπούσουλα ρε παιδί μου Νιώθω ότι θα ξεχάσω αυτά που πρέπει να πω Προβάρεις τα αστεία σου στον καθρέφτη Και εξηγώ Λέω πρώτη και δεύτερη σειρά Καλησπέρα και από μένα Σήμερα θα ξεκινήσουμε λίγο διαφορετικά Δεύτερη σειρά Πλάκα πλάκα νομίζω το opening line μου Σε κάθε επεισόδιο κάθε φορά κάνω το ίδιο Δεν είμαι σίγουρος αυτή την αίσθηση έχω Το χαχα δεν το έβαλα Η επόμενη σου ατάκα είναι
Εάν θες μπορώ να σου προβάρω Και τις ατάκες που μπορεί να πουν Οι συναδέλφοι στο podcast Ναι σίγουρα δεν έχω κάτι τέτοιο μέσα στις forums που γράφετε επεισόδια. Σίγουρα. Όχι και καλά ότι είναι και το πρόμπτ του... Τροπή σου που το έπαιρες αυτό. Ναι, όντως. Έχουν πεθάνει λίγο τα έντρο μας. Δεν ξέρω αν είναι καλύτερα ή χειρότερα.
Θα μας πούνε οι ακροατές μας. Ναι, ρε. Ομπλητικότατη. Όχι, ρε φίλε. Ξεκίνησα με τραγουδάκι. Τι άλλο να κάνω. Δες Παθιάννα κατά ποιο. Και διαφοροποιείται. Επισόδια με επεισόδια διαφοροποιείται. Επίσης έκανε τροχό η Νέτα στην αρχή του επεισοδίου Δεν το έδατε, δεν έχουμε βιντεκάστ Για σας το έκανε Τι τροχό, τροχό της τύχης Τροχό μωρέ Πούλα το και σύρμα λέγα λίγο Θα πούμε και τις γάμο διακοπές Ναι ναι ναι, συμβαρευτείτε Πάμε, πάμε Εμπάς περιπτώσει Ναι τώρα ξεκινάει το επεισόδιο Σήμερα λοιπόν θα ξεκινήσουμε με μια ιστορία Είναι 2024 Και έχω πάει ένα ταξίδι δεν μας ενδιαφέρει η παρέα με την οποία έχω πάει δεν μας ενδιαφέρουν οι μέρες τις οποίες κάτσαμε ρε παιδί μου εκεί πέρα που πήγαμε και για να είμαστε και πολύ πιο συγκεκριμένοι δεν μας ενδιαφέρει καν το που πήγα ωραία, το μόνο που έχει νόημα για να κρατήσουμε στο κομμάτι της ιστορίας ήταν το ότι ήταν εκτός Ελλάδας στο αεροπλάνο του γυρισμού εν πάση περιπτώσει, κάθομαι εκεί μονάχος μου φοράω τα αυξητικούλια μου τα μίζερα
το ένα δεν μπορεί να δουλεύει το κορμάκι μου. Έχω περπατήσει χιλιόμετρα, έχω δημιούργηση, αξιοθέατα, γραφικά στενάκια, γειτονιές, πλατείες, μαγαζιά κτλ. Έχω αφήσει και μερικά χρήματα σε must-go μαγαζιά που έχω δει σε Instagram Reels και κάπου εκεί ρε παιδί μου που κάθομαι στη θέση 15α με το μισό άδειο powerbank μου γιατί ήμουν ταξίδι, ξεκινάω και σκέφτομαι γιατί όταν πηγαίνω ταξίδια στο εξωτερικό νιώθω ότι δεν ξεκουράζομαι το δουλεύω αυτό ρε παιδί μου μέσα μου γιατί στο μυαλό μου ρε παιδί μου μαλώνει η έννοια του ταξιδιού και των διακοπών και ενώ θεωρητικά πάω διακοπές στην πράξη νιώθω ότι πως το ρε μόλις τέλειωσα το vlog μου ρε παιδί μου και είμαι έτοιμος να το μοντάρω και να το ανεβάσω στο youtube channel μου και να τους πω κάντε μου like και τα λοιπά ένιωθα ρε παιδί μου πώς να το πω, στο ταξίδι στη θέση και στο αεροπλάνο, ένιωθα ότι είχα ένα checklist, έπρεπε να κάνω tick σε κάθε κουτάκι, το έκανα, με το πρόσχημα, ρε παιδί μου, ότι πρέπει να αξιοποιήσω και το τελευταίο δευτερόλεπτο,
ας πούμε, του ταξιδιού, γιατί αλλιώς θα ένιωθα ότι θα είχαν φύγει τζάμπα είτε τα χρήματα που έχω επενδύσει σε αυτό το ταξίδι, είτε ορισμένες φορές, ρε παιδί μου, αν δεν έχεις κάνει όλη τη λίστα, όλο το ταξίδι έχει φύγει άγλαυτο. Και κάπως έτσι καταλήγω περίπου, ρε παιδί μου, στον τίτλο του σημερινού επεισοδίου, όπου θα εξετάσουμε ουσιαστικά κατά πόσο το ταξίδι και οι διακοπές είναι αρκετά αντίθετες έννοιες μεταξύ τους.
Ποιος αποφασίζει ότι είναι διαφορετικές έννοιες, καταλήγοντας το γιατί τα ταξίδια εκτός Ελλάδας δεν είναι διακοπές. Είναι λίγο μίζο όλο αυτό, το αντιλαμβάνομαι. «Ρε ημέρα, μην σε βλέπω ότι θες να μιλήσεις, πέριμε, έχω λίγο ακόμα στην εισαγωγή, μην με κόψεις». Το πρόβλημα, νομίζω, ρε παιδί μου, ξεκινάει από κάτι πάρα πολύ απλό.
Χρησιμοποιούμε τρεις λέξεις σαν να σημαίνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Και στην πραγματικότητα δεν σημαίνουν το ίδιο πράγμα, δεν φέρουν το ίδιο νόημα, ρε παιδί μου. Αν έπρεπε, ρε παιδί μου, ο καθένας σας να μου εξηγήσετε πώς αντιλαμβάνεστε την έννοια του ταξιδιού και των διακοπών αντίστοιχα. Τι θα μου λέγατε. Ταξίδι είναι η έννοια του, το αντιλαμβάνομαι λίγο ευρύτερα, ότι μετακινούμαι από εκεί που μένω και πάω κάπου αλλού.
Οπότε φέρει μέσα και το επαγγελματικό ταξίδι, φέρει μέσα και το ταξίδι αναψυχής και το βάζω εντός και εκτός Ελλάδος. Η έννοια των διακοπών, η λέξη διακοπή, είναι ότι σκέφτομαι ότι σταματάω να εργάζομαι και έχει λίγο πιο έντονη την έννοια του θα ξεκουραστώ. Θα πάρω χρόνο να μην κάνω τίποτα. Τέλεια. Μίτσο. Συμφωνώ αρχικά. Θα εμπλουτίσω λιγάκι αυτό.
το ταξίδι ρε παιδί μου μπορεί να έχει πολλούς διαφορετικούς σκοπούς ενώ οι διακοπές έχουν έναν ψιλοσυγκεκριμένο σκοπό είναι να κάνεις μια παύση από τα πράγματα που κάνεις στην καθημερινότητά σου, την εργασία σου και να Άρια, θα φας σοβαρό μπουκέτο δεν είναι η κόρη μου, είναι η γάτα το κάνεις καλύτερο μόλις το κάνεις καλύτερο και δεν βλέπουμε Game of Thrones αυτή τη στιγμή οι διακοπές λοιπόν έχουν ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό, που είναι η ξεκούραση, ρε παιδί μου, η ανάπαυλα.
Το ταξίδι μπορεί να έχει πάρα πολλούς σκοπούς. Μπορεί να είναι ένα ταξίδι γευστικό, επαγγελματικό, εξερευνητικό ή το τετουδήποτε. Αλλά έχει και μια διάρκεια ή μια απόσταση. Γιατί η Μίτσο έχει μια διάρκεια ή μια απόσταση. Γιατί αν δεν έχει αυτά, είναι εκδρομή. Δηλαδή το ότι βγαίνεις από το δρόμο σου λίγο, αλλά δεν ξοκλίζει και πάρα πολύ.
Ωραία. Εγώ θα πω, ρε παιδί μου, ότι κρατάω και τον δύο τα δεδομένα. Εσύ μου ζόρισε λίγο την πορεία του επεισοδίου, δεν πειράζει, θα το αξιοποιήσουμε αντίστοιχα. Προσπαθώ λοιπόν να βγάλω κάποια συμπεράσματα για να δω αν ταιριάζουν, ρε παιδί μου, με αυτά που έχω γράψει και εγώ. Όταν λοιπόν σας μιλάω για ταξίδι, το μυαλό σας πηγαίνει σε κάτι μέσα σε ογικά, ρε παιδί μου, πιο μεγάλο, ίσως κάτι πιο οργανωμένο και πιθανώς κάτι πιο ακριβό από τη συνθήκη των διακοπών.
Αντίθετα, αν μιλήσουμε, ρε παιδί μου, αν σας αναφέρω τον όρο των διακοπών, το μυαλό σας δεν πηγαίνει απαραίτητα σε γεωγραφικά δεδομένα, αλλά σε μια ψυχολογική κατάσταση, όπως είπατε, ρε παιδί μου, το ότι βγαίνω από την κατάσταση της καθημερινότητας κτλ. όπου έχει λίγο και το πρόσχημα ρε παιδί μου ότι δεν σε νοιάζει το που πας ή το αν πηγαίνεις κάπου σε νοιάζει το σε τι ψυχολογική ή πάυλα σωματική κατάσταση θα είσαι σωστά ναι τέλεια λέξεις λοιπόν όπως παύση, αποφόρτηση ξεκούραση συνήθως δεν ταιριάζουν με την έννοια του ταξιδιού και αντίστοιχα λέξεις όπως εξερεύνηση, αξιοθέατα, περπάτημα δεν είναι μάλλον λέξεις που αντιστοιχεί κάποιος με τον ίδιο τρόπο την έννοια των διακοπών. Συμφωνεί?
Ναι. Ωραία. Πάμε λοιπόν. Τέσσερα μπουλίτς. Ό,τι σας έρχεται στο μυαλό. Τριήμερο σε νησί. Διακοπές. Το ίδιο. Ρώμη για τέσσερις μέρες. Ταξίδι. Στο χωριό για δέκα ημέρες. Διακοπές. Διακοπές. Κρουαζιέρα στο όμορφο Αιγαίο. Διακοπές. Διακοπές. Βλέπουμε κάποια διαφοροποίηση ανάμεσα στα παραδείγματα. Θέλω να σου πω, προφανώς και έχω ένα σενάριο πίσω από το κάθε παράδειγμα και κάπου το πηγαίνω, θα το δούμε στην πορεία του επεισοδίου.
Μας φαίνονται ονομάλοι οι απαντήσεις που δώσαμε και ο ένας και ο άλλος. Στα περισσότερα νομίζω συμφωνήσατε. Σε όλα. Μου φαίνονται ονομάλοι. Μπορούμε να το πιάσουμε, ρε παιδί μου, και το καθένα ξεχωριστά. Αλλά νομίζω ότι εντάξει, ο κόσμος όταν πηγαίνει πρώτον σε μέρη γνώριμα δεν τα αντιλαμβάνεται σε ταξίδι. Αυτό είναι το χωριό.
Άρα είναι και το τριήμερος ενισή. Αν πάω τριήμερος στη Σύρο, είπες τριήμερος ενισή. Σου είπα τριήμερος ενισή και μου είπες διακοπές. Και είμαι οκέι με το ότι είναι το γνώριμο, είναι το κοντινό. Είναι όλα αυτά. Και ξέρεις ότι στην Ελλάδα το αξιοθέατο του νησιού είναι η παραλία που θα πάω να ράξω. Οπότε θα είναι ξεκούραστο.
Ισχύει και αυτό ρε παιδί μου ότι άμα μου λέγεσαι παιδί μου 10 μέρες μαλβίδες έψηλε δι' αυτό πες θα ήτανε μαλβίδες μαλτρίχες είναι με δι μαλβίδες σίγουρα στην αρχή πρέπει να το πέντε μαλβίδες μαλβίδες είπα στην αρχή ναι ναι μαλάκα στην Καραϊβική τώρα τι μου λες χέστηκα δεν το μιξάρω εγώ αυτό το επεισόδιο πατάω εδώ πέρα κάτι να μου σταυρεί για να βάλουμε λίγο τη φυσαρμόνικα Αρχέστηκα.
Όμορφα. Εάν λοιπόν σε αυτά τα τέσσερα μπουλέτ σας έβαζα και ένα τριήμερο στα Μετέορα, τι θα μου λέγατε? Εκδρομή. Δύο έννοιες εξετάζουμε, ρε χαιρετάκι δηλαδή. Εντάξει, πάλι γιατί η Ελλάδα ρε παιδάκι μου, αν δεν είσαι τουρίστας, να πας να δεις την Ακρόπολης και τις Μικίνες και δεν ξέρω κι εγώ τι. Gyros. Είναι πολλοί διακοπές για ξεκούραση Δηλαδή Και στα μετέωρα θα πεις Θα πάω στην ταβέρα να φάω Ε, τι θα κάνεις ξέρω εγώ Εκτός και αν είσαι κανένας καλός χριστιανός Και θες να πας να δεις τα μοναστήρια Ξέρω εγώ Αλλιώς θα πεις και κλάι μάι Ό,τι θέλω να πω ρε παιδί μου Μέσα από τα παραδείγματα που έχω δώσει Το ότι οι έννοιες αυτές δεν μπορεί Σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν αντικειμενικές Υπάρχει κόσμος που το τρίμερο σε νησί θα σου πει ότι είναι διακοπές Υπάρχει κόσμος που θα σου πει ότι είναι ταξίδι Και είναι σεβαστό ρε παιδί μου και το ένα και το άλλο Να κάνουμε poll στο instagram πριν το επεισόδιο Τι πράγμα Αυτά τα σενάρια που έδωσες Το πως τα αντιλαμβάνονται
Ναι Και όταν οι χαιρετάκιδες ακολουθεί μας θα ξεκινήσουν να μας στέλνουν Αυτό είναι εκδρομή, τι θα κάνω το σταυρό σου. Αυτό. Τι θέλω να πω, ρε παιδί μου, το ότι η έννοια του ταξιδιού και των διακοπών αντίστοιχα, ενώ ενέχει στοιχεία κοινά, δεν έχει καθαριωθεί, ρε παιδί μου, το ότι διακοπές είναι αυτό, ταξίδι είναι αυτό και τα διαχωρίζουμε με αυτόν τον τρόπο. Ο κόσμος έχει την τάση, ρε παιδί μου, να τα μπλέκει λίγο στο μυαλό του.
Λαϊκά εννοήσεις και ακαδημαϊκά. Επειδή ξέρω ρε παιδί μου ότι τα κοιτάς, κάνεις τώρα ένα... Λες ρε παιδί μου ότι αυτός ο ορισμός δεν είναι πολύ καθιερωμένος. Είναι και στις δύο πλευρές. Όχι. Ορισμός για μια λέξη υπάρχει για τα πάντα. Το κατά πόσο είναι εύστοχος ή αν είναι καθολικά σύμφωνος ο κόσμος με αυτόν, να λέω παραδευαγγέλιο.
Μιλάω κυρίως ρε παιδί μου στην καθημερινότητα. Ναι. Η έννοια λοιπόν του ταξιδιού και της... Και των διακοπών. Για τον διακοπών. Έχουν τοποθετηθεί, ρε παιδί μου, και φέρνουν κάποιες ταμπέλες, οι οποίες αντίστοιχα φέρνουν κάποιες προσδοκίες και κάποιες υποχρεώσεις αντίστοιχα. Δεν περιγράφουν ακριβώς αυτό που θα κάνεις, περιγράφουν το πώς πρέπει να το ζήσεις.
Πώς πρέπει να ζήσω την έννοια του ταξιδιού ή την έννοια των διακοπών αντίστοιχα. Και κάνοντας, ρε παιδί μου, αντιπαραβολή στο επεισόδιο του Scrabble, το να πεις ότι θα πάω διακοπές ή θα πάω ταξίδι αντίστοιχα δεν μου δίνει στοιχεία για το χαρακτήρα σου αλλά αντιθέτως μου δίνει δεδομένα για το πώς θα δω στο Instagram ή τι ιστορίες θα μου πεις όταν θα γυρίσεις.
Πριν μπούμε βαθιά στο γιατί ξεχωρίζουμε αυτές τις δύο έννοιες πάμε να δούμε δύο ενδεικτικούς ορισμούς. Δεν λέμε ρε παιδί μου προφανώς όπως είπαμε και προηγουμένως ότι είναι θέσφατο, είναι κάτι λίγο που ταιριάζει περισσότερο σε αυτά που έχουμε συζητήσει μέχρι στιγμής. Το ταξίδι, σύμφωνα με το λεξικό του Cambridge, είναι η μετακίνηση κάποιου, συνήθως για σύντομο χρονικό διάστημα, και μετά επιστρέφει στον τόπο από τον οποίο ξεκίνησε.
Πολύ κοντά σε αυτό που έδωσε στην αρχή η Νινέτα ως ορισμό για το ταξίδι. Αντίθετα, ρε παιδί μου, όπως είναι και λογικό, σε μια ελεύθερη μετάφραση του vacation, οι διακοπές ορίζεται το χρονικό διάστημα όταν κάποιος δεν πηγαίνει στη δουλειά ή στο σχολείο αντίστοιχα, αλλά είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, όπως να ταξιδέψει ή να ξεκουραστεί.
Και παρατηρούμε λοιπόν στον ορισμό των διακοπών το εξής. Υπάρχει η κατάσταση ότι οι διακοπές συνήθως γίνονται αντιληπτές από τον κόσμο ως το χρονικό διάστημα, ενώ το ταξίδι ως η τελική ενέργεια που κάνεις. και το ότι προφανώς, ρε παιδί μου, επειδή η έννοια των διακοπών είναι μεγαλύτερη σαν έννοια από το ταξίδι, προφανώς τη συμπεριλαμβάνει μέσα της.
Το ορισμός που έδωσε το Cambridge, ρε παιδί μου, για τις διακοπές είναι χρονικό διάστημα. Ο ορισμός που δίνει για το ταξίδι, αντίστοιχα, είναι μια ενέργεια, άρα είναι από μέσα του. Για να πας, λοιπόν, ένα ταξίδι, στο δικό μυαλό, ένας ενήλικας άνθρωπος, να με θα συζητώσει, πρέπει ή να έχει πάρει άδεια από τη δουλειά του ή να είναι περίοδος διακοπών.
Σύμφωνοι? Ναι. Τέλεια. Κάνοντας, ρε παιδί μου, μια γρήγορη ανακεφαλαίωση πριν ξεκινήσουμε να μπαίνουμε στο ζουμί του επεισοδίου. Ανεξάρτητα με το τι έχει ο καθένας στο μυαλό του, στο σημερινό επεισόδιο θα εξετάσουμε το ταξίδι ως μικρή διάρκεια, φεύγω από τον τόπο κατοικίας μου και επιστρέφω. και αντίστοιχα, και να πούμε ρε παιδί μου το ότι παρόλο που μπορεί να πηγαίνει προς τακείο ο τίτλος, ταμπέλα για το εσωτερικό-εξωτερικό δεν το βάζουμε ακόμα.
Από την άλλη πλευρά, οι διακοπές στο σημερινό επεισόδιο είναι το χρονικό διάστημα στο οποίο επιλέγουμε να ταξιδέψουμε με σκοπό κυρίως την ξεκούραση. Είδαμε το ότι ο ορισμός μπορεί να μην είναι ταξίδι απαραίτητα, προφανώς εμείς βάζουμε την έννοια του ταξιδιού. Συμφωνούμε με αυτό ή θέλουμε να προσθέσουμε κάτι ακόμα να αλλάξουμε κάτι Έχω μια σκέψη αλλά για αργότερα Ας αναβαντεύσουμε Όχι μόνο να προσθέσουμε Όχι την εκδρομή ρε Πάνω στο ταξίδι Σίγουρα Αν δεν δουλεύει θα το κόψουμε Το ταξίδι γενικά πρέπει να έχει οφείλει να έχει κάτι κεκτημένο να παίρνεις κάτι από αυτό Όμορφα εγώ φταίω, μου πες να μην το κάνουμε τώρα έχει όντως νόημα ρε παιδί μου η ερώτηση που κάνεις θα την απαντήσουμε αλήθεια πολύ γρήγορα ωραία οχ Παναγία και αρχίζει και ρε πάρεις θα τον έμεινε στο ταξίδι παίρνουμε το τέλος τέλος τέλος έχουμε πια ζούμις τώρα πάμε τέλος με τους ορισμούς λοιπόν που έχουμε αναφέρει μέχρι στιγμής και με το mini story time που έφερα στην εισαγωγή, νιώθω, ρε παιδί μου,
ότι λίγο μέσα στην παρόντα των χρόνων το ταξίδι κατέληξε να γίνεται αντιληπτό ως ένα ongoing project, το ότι έχω να κάνω κάτι, ενώ οι διακοπές, αντίθετα, καταλήγουν στο τέλος της ημέρας να είναι μια πολυτελής κατάσταση στο πλαίσιο και των δύο, το ότι φεύγω από το σημείο Α και πηγαίνω στο σημείο Β. Και να πούμε, ρε παιδί μου, σε αυτό το σημείο το ότι, νομίζω το είπε στην αρχή, είναι η Νέτα, το ότι το ταξίδι στο σημερινό επεισόδιο προφανώς θα το φέρουμε στο πλαίσιο του δεν πηγαίνω ταξίδι για τη δουλειά μου, πηγαίνω ταξίδι για τη διασκέδαση μου, για να περάσω καλά, για να δω άλλες εικόνες.
Το ερώτημα της διαφοροποίησης μεταξύ ταξιδιού και διακοπών δεν είναι απλά γλωσσολογικό και δέστος το παράδειγμα ότι αποφασίσαμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα διαφορετικά, όταν με την ίδια λέξη τη χρησιμοποιήσω σε άλλη πρόταση. Και εξηγώ. Παίρνεις άλλα μηνύματα από το «μεταβαίνω στο Παρίσι» και παίρνεις άλλα μηνύματα από το «μεταβαίνω στα Μάλγαρα».
Αντιλαμβανόμαστε τη διαφοροποίηση μεταξύ των δύο σενάριων. Στα πια. Στα Μάλγαρα. Θες να πω κάτι άλλο. Στα χανιά. Τι θες. Στο επεισόδιο λοιπόν, για να μπούμε στη διαδικασία για να ξεχωρίσουμε την έννοια του ταξιδιού και την έννοια των διακοπών, θα βάλουμε τρεις βασικούς άξονες, ωραία. Τον άξονα της οικονομίας, τον άξονα της ψυχολογίας και τον άξονα της κοινωνικής κατασκευής, ωραία.
Πες το, τι. Όχι, τι είπατε αυτό, περίμενα να δω ποιο θα ήταν ο τρίτο. Είχα ανυπομονησία. Ωραία. Στον οικονομικό άξονα. Συμφωνούμε με το σκεπτικό. Είναι ελεύθερο προφανώς να διαφωνείς Με το σκεπτικό το ότι όσο πιο ακριβό είναι κάτι Τόσο πιο πολύ νιώθεις ότι πρέπει να το δικαιολογήσεις Και τόσο πιο πολύ το κατακρίνεις κιόλας Εννοώ ότι άμα πάω κάπου και εξοδέψω ένα κάρο λεφτά Έχω και άλλες προσδοκίες από αυτό που περιμένω να ζήσω και να πάρω από αυτή την εμπειρία Εσύ περίεργε συμφωνώ είναι φουλ ερώτηση παγίδα αυτό που έκανες θα γυρίσει να σε θαγκώσει. Πάμε.
Ωραία. Εγώ φέρω ένα παράδειγμα γιατί θέλω την άποψή σου. Δεν μου την έδωσες. Ναι. Αγοράζεις ρε παιδί μου ένα ζευγάρι παπούτσια. Για αυτά τα παπούτσια έδωσες μισομυνιάτικο. Αλλάζει κάτι με τα παπούτσια που πήρες από το Lidl. Πάρα πολλά πράγματα. Πάμε. Οι απαιτήσεις που έχω από αυτά. τα παπούτσια δεν είναι τόσο κάλο παράδειγμα και γι'αυτό το φέρνεις σε πίττες γιατί άμα δώσω μισό μνιάτικο για παπούτσια δεν είναι ότι θα είναι τα πιο τα πιο παπούτσια αντοχής δεν είναι λοιπόν το ότι θα μου κάνουν την καθημερινή μου δουλειά που θα μου κάνουν τα αυτινά που θα φοράω κάθε μέρα δεν είναι ότι θα μου την κάνουν κά Nexus είναι παπούτσια για πιο ειδικές περιστάσεις και εκεί θέλω να ανταποκρίνονται ωραία είναι η ειδική περίσταση το «χρειάζομαι παπούτσια για να τρέξω»
αν είσαι δρομέας κατά κάποιο τρόπο όπως το ορίζει αυτό με το καθάτομο άμα τρέχεις και θεωρείς ότι χρειάζεσαι ένα κατάλληλο παπούτσι για αυτά υπάρχει μια κλίμακα χρημάτων που μπορείς να δώσεις όσο πιο σοβαρά παίρνεις το χόμπι του τρέχω ή το επάγγελμα ή όπως θες να το πεις τέλος πάντων του τρέχω υποθέτω ότι τόσο πιο πολλά λεφτά θα θες να δώσεις τα παπούτσια και θα έχεις παραπάνω απαιτήσεις από το υπόδημά σου.
Το ίδιο δεν κάνεις και σε άλλα πράγματα. Θέλω να σου πω ότι το παράδειγμα το παντρεύεσαι. Θα πάρεις το παπούτσιο στον 50 ευρώ. Μπορεί και να το πάρεις. Θα έχει διαφοροποίηση, ρε παιδί μου, και θα χρειάζεται να τη γεωλογήσεις το γιατί έδωσες μισόμινατικό για να πάρεις γαμπεριάτικα παπούτσια. Γιατί είναι δική περίσταση. Αυτό θέλω να σου πω.
Πάμε, θες να το πάμε σε κάποια υπηρεσία ίσως. Πάμε. Δώσε παράδειγμα. Ξενοδοχείο. Ναι. Εάν δώσω πάρα πολλά λεφτά σε ένα ξενοδοχείο, περιμένω να μου παρέχεται μια πιο πλήρης υπηρεσία, να με φροντίσουν περισσότερο. Άμα δώσω λίγα λεφτά σε ένα ξενοδοχείο, είναι γιατί δεν με νοιάζει τόσο πολύ το ξενοδοχείο, ήθελα απλά ένα κρεβάτι για να μείνω.
Η ερώτηση λοιπόν που έκανα. Συμφωνούμε με το σκεπτικό το ότι όσο πιο ακριβό είναι κάτι, τόσο πιο πολύ νιώθεις ότι πρέπει να το δικαιολογήσεις. Ναι, δεν διαφώνησα καθόλου σε αυτό. Εκτός αν... Όχι, πάντως, δεν διαφωνώ σε αυτό. Σε αυτό δεν μου είπες ότι είναι ερώτηση παγίδα και θα το βρεις μετά μπροστά σου. Ναι, αλλά δεν σημαίνει το ότι διαφωνώ.
Ξύλομαι αγόρια, ξύλομαι αγόρια. Αλλά στην προηγουμένου περίπτωση... Τι στην προηγουμένου περίπτωση. Επόμενη γραμμούλα. Και μην με κοιτάς έτσι σαν την Αυρή Λαβίν. Μου έχεις κάνει το μαλλί σφουγγαρίστρα. Δεν βγάζεις δεύτερο επεισόδιο με τίποτα χαιρετάκι. Εγώ. Ναι. Συμψηφίζεις ο κόσμος και φεύγεις. Α, από αυτήν την άποψη.
Ναι. Επόμενη γραμμούλα. Εν τί αυτήν την περίπτωση. Συμφωνούμε πάντως για να επειδή μπορούμε να τους μπερδέψουμε Συμφωνούμε και εγώ κι εγώ με αυτό που λες Μέσα στο μυαλό σου ρε παιδί μου Έχεις επενδύσει σε κάτι Και πρέπει να σου δώσει πίσω Αυτή η επένδυση που έκανες στα λεφτά σου Από αυτή την άποψη θέτω αυτό το ερώτημα Στο παράδειγμα των παπουτσιών Μπορεί να είναι το να νιώσεις ωραίος Να νιώσεις διαφορετικός Να νιώσεις πιο άνετα και ούτω καθεξής Το παράδειγμα που είπες για την υπηρεσία, μου έφερε στο μυαλό το παράδειγμα του γυμναστήριου.
Κλείνει συνδρομή σε ένα γυμναστήριο, πηγαίνω παίρνω σε τακιφόρμες πάνω κάτω, καλά παπουτσάκια, λες και θα τρέξω σε μαραθωνίους, ενώ θα τρέξω στο διάδρομο του γυμναστήριου, super duper θερμός για να πίνω το νεράκι μου από εκεί πέρα και ούτω καθεξής. Μας βρίσκει κάπου αντίθετο σε όλο αυτό. Όχι, πάμε. Τέλειο. Συνήθως, το ταξίδι κοστίζει περισσότερο.
Και εξηγώ. Αεροπορικά, ξενοδοχεία, μεταφορές, κρατήσεις, συναλλάγματα, οργάνωση όλου αυτού και ούτω καθεξής. Και λέω συνήθως, και βάζω αυτό το να στερίσκω ρε παιδί μου, γιατί τη στιγμή που έγραφα το επεισόδιο, το κοίταξα, ήταν πιο εύκολο να πάω στην Ολλανδία, στην αδερφή μου, παρά να πάω να δω το φίλο μου το Μάνος στη Θεσσαλονίκη που το ένα θα το λέγαμε ως διακοπές που πάω στο φίλο μου που είναι πιο κοντά που είναι πιο γνώριμο τα χαρακτηριστικά που δώσαμε μέχρι στιγμής στον όρο των διακοπών ενώ το ταξίδι στην Ολλανδία θα ήταν πολύ πιο φθηνό.
Το ταξίδι θεωρώ και με κάνει back up η βιβλιογραφία δεν είναι απλώς μια μετακίνηση. Είναι μια επένδυση. όταν ο άνθρωπος επενδύει χρήματα ενεργοποιείται ρε παιδί μου ένα πολύ συγκεκριμένο ψυχολογικό εφέκτ η ανάγκη της απόδοσης του να πάρεις πίσω αυτό που έχεις επενδύσει, αυτό που λέγαμε πριν αυτό που λέγαμε πριν με το παράδειγμα του γυμναστηρίου να, για κάποιο λίγο τι βάρεσαι τώρα, δεν ξέρω γιατί να συνεχίσεις να το κάνω, fucking best θέλεις ρε παιδί μου, μέσα από το παράδειγμα του γυμναστηρίου του παπουτσιών του ταξιδιού στην προηγουμένη περίπτωση, θες να νιώσεις, ρε παιδί μου, το ότι άξιζε όλο αυτό, το ότι δεν έχεις πετάξει τα λεφτά σου, το ότι πήρες πίσω εμπειρία ανάλογη με την ταπάνη που έκανες.
Και η εμπειρία αυτή, καθ' αυτή, σε πολύ μεγάλο βαθμό στην έννοια του ταξιδιού είναι στα χέρια σου. Θέλω να πω το ότι εσύ κάνεις την επένδυση του κλείνω το καλό ξενοδοχείο ή το μέτριο ξενοδοχείο, ό,τι κάνεις, τα αντίστοιχα αεροπορικά και ούτω καθεξής, αλλά τη στιγμή που βρίσκεσαι εκεί, είναι στα χέρια σου να το κάνεις epic ή όχι, να πάρεις πίσω τα λεφτά που έδωσες ή όχι.
Γι' αυτό και βλέπουμε και μια συμπεριφορική διαφοροποίηση, ρε παιδί μου, μεταξύ ακόμα και του ίδιου του ατόμου, ανάμεσα στο ταξίδι και στις διακοπές. Στο ταξίδι ο σκοπός σου δεν είναι να χαλαρώσεις, πας να αποδείξεις, το λέω πολύ προβολικά προφανώς, πας να αποδείξεις τον εαυτό σου το ότι άξιζε και ο όλοι ο οργάνος του ταξίδιου και η επένδυση αυτή καθ' αυτή και η ταλαιπωρία που το βάζω προφανώς μέσα σε οΙΚΑ, ρε παιδί μου, του έτρεξα στα μουσεία, πήγα στο ΤΑΔΕ, αξιόθαρτο και το καθεξής.
Έρχεται λοιπόν εδώ πέρα ο Βεμπλέν το 1899, αυτόν τον είχα διαβάσει όταν έκαναν διπλωματική μου και σου εξηγεί ρε παιδί μου το ότι στην πραγματικότητα δεν καταναλώνεις μόνο πράγματα και κάπως έτσι ξεκινάει και συνδέεται μέσα στο μυαλό μου η έννοια του πώς το μουσείο γίνεται υποχρέωση, το αξιοθέατο γίνεται ένα task στο checklist σου και το φαγητό σε ένα μαγαζί γίνεται μέσα σε πολλά εισαγωγικά, investment in return, γιατί θα φας κάτι ξένο, κάτι που δεν έχεις ξαναδοκιμάσει, κάτι που δεν θα ξαναδοκιμάσεις, ένας όρος που θα μας απασχολήσει, παιδί μου, μες στο επεισόδιο.
και στο πλαίσιο του ταξιδιού δεν υπάρχει η φράση το «Α, μα προλάβουμε, πάμε». Η φάση στο ταξίδι είναι το «Αφού ήρθαμε μέχρι εδώ, θα πάμε». Θα πρέπει να το κάνουμε και αυτό. Και εδώ κολλάει και ένα quote από ένα πολύ ωραίο βιβλίο που διαβάζω και το έχω χρησιμοποιήσει σε διάφορα επεισόδια στο podcast του Τσούλ Χαν που λέγεται «The Burnout Society»
που σου λέει, παιδί μου, το ότι είμαστε σε ένα συνεχές mood να μην ξεκουραζόμαστε, αλλά να προσπαθούμε να αξιοποιούμε τον ελεύθερό μας χρόνο. Ταιριάζει πάρα πολύ νομίζω και στο επεισόδιο με τα χόμπι που κάναμε και πολλές φορές, ρε παιδί μου, η έννοια της επιθυμίας του θέλω να κάνω αυτό στο πλαίσιο του ταξιδιού ξεκινάει και ξεθοριάζει λίγο και πηγαίνει πιο πολύ, αρχίζει να μοιάζει πιο πολύ στην έννοια της απόσβεσης το έχω επενδύσει και δεν θέλω πραγματικά να πάω στο μουσείο αυτή τη δεδομένη στιγμή, θέλω να κάτσω να χαλαρώσω λίγο, να πιω ένα καφέ, να χαζέψω το μέρος που έχω έρθει.
Άρα, πιο απλοϊκά, ρε παιδί μου, το θέλω γίνεται πρέπει επειδή έχω επενδύσει. Τέλεια. Πριν ξεκινήσουμε, ρε παιδί μου, να σχολιάζουμε τον οικονομικό άξονα, να πω απλά ότι προφανώς υπάρχουν και διάφορα καπιταλιστικά στοιχεία που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε σε αυτό το κομμάτι. Νιώθω γενικά, και γι' αυτό το αποφεύγω εγώ τουλάχιστον στο podcast, ότι είναι μια ατερμονική κουβέντα, ρε παιδί μου, που δεν μπορεί να καταλήξει κάπου.
Δεν θέλω ότι φλούμε να πούμε ότι δεν υπάρχουνε καπιταλιστικά στοιχεία σε όλη αυτή την έννοια του ταξιδιού, αλλά θεωρούμε, ρε παιδί μου, ότι του δίνουμε το κομμάτι της ευθύνης που έχει, δεν θα το αναλύσουμε. Πώς μας ακούγεται, λοιπόν, ο πρώτος άξονας για το Ναι, μεν συμφωνώ, αλλά όντως πλέον για να πεις ότι κάνω διακοπές εντός Ελλάδας, αν δεν έχεις κάπου ένα δικό σου μέρος που να πηγαίνεις, δικό σου σπίτι ή σπίτι φίλων που να πεις ότι θα κάτσω μέρες, είναι το ίδιο ακριβό, οπότε αρκετός κόσμος έχει στραφίστο να κάνει ταξίδια και να έχει ίσως μια πιο wow εμπειρία ή ανάμνηση ή κάτι διαφορετικό γιατί αν και μπορεί να το πούμε παρακάτω οπότε δεν θα αναπτυχθώ ιδιαίτερα είναι ένα γενικό ερώτημα για το αν γενικά ο κόσμος πλέον κάνει διακοπές, με την έννοια που το λέμε.
Το μόνο που σκέφτομαι, ρε βεβή μου, είναι και μέσα στα παραδείγματα που έφερα στην αρχή. Το πηγαίνω 10 μέρες στο χωριό μου, είναι διακοπές. Προσωπικά, σαν άποψη, όχι... Ναι, απ' τη μία ναι, απ' την άλλη όμως, από λίγο, αυτό είναι λίγο προσωπική εμπειρία ας πούμε, επειδή οι γονείς μου δεν βάζουν ποτέ κολοκάτο, ναι μεν πάμε στο χωριό αλλά θέλουμε να δοκιμάσουμε να πάμε σε μια διαφορετική παραλία θέλουμε να πάμε και στο κρετικό το Γλέντι γιατί υπάρχει φόμο οπότε δεν θα κάτσεις να ξεκουραστείς το βράδυ δηλαδή ναι μεν είναι ένα γνώριμο μέρος και υπάρχουν στιγμές ξεκούρασης αλλά υπάρχει και η έννοια του να πάμε να δούμε εκεί Δηλαδή ακόμα παίζει στο μυαλό η επένδυση ότι πληρώσαμε εισιτήρια, καμπίνες, φορτώσαμε αμάξια χρόνο τον Ατάλο για να έρθουμε μέχρι εδώ.
Ας το ζήσουμε όσο πάει. Άρα το ερμηνεύω ρε παιδί μου και μου λες άμα πηγαίνει προς τα εκεί που το πάσει ή όχι. Θεωρείς ρε παιδί μου ότι η έννοια των διακοπών μέσω ταξιδιού, ενώ το ότι δεν μένω να κάνω διακοπές στο σπίτι μου στο εκεί που μένω τους ή άλλους έχει αρχίσει και κλείπει από αυτό που περιγράφω το θα πάω να κάτσω σε ένα νησί και θα κουνιέμαι από τη ξαπλώστρα Ναι και να πω και την αλήθεια ειδικά σε φάση χωριού που πρέπει ίσως να δεις συγγενείς που το σπίτι είναι δικό σου οπότε ίσως πρέπει να μαγειρέψεις γιατί και καλά ήρθες να χαλάς λιγότερα λεφτά εδώ οπότε δεν θα φας κάθε μέρα έξω ταβέρνα έχει ένα hustling δηλαδή θεωρώ ότι εκλείπει το ακούω θα συνεχίσει, το κρατάω πολύ αυτό που λέτε ρε παιδί μου, θα συνεχιστεί στην πορεία Μίτς μένοντας την αρχική σου ερώτηση η οποία είναι το αν συμφωνούμε με τον πρώτο άξονα του διαχωρισμού διακοπών με ταξιδιού, τον οικονομικό πώς μας ακούγεται ρε παιδί μου νομίζω ρε φίλε το ότι θα είναι το βασικό κομμάτι που θα διαφωνήσω
στο επεισόδιο, δεν νομίζω ότι θα διαφανέσεις τόσο πολύ μετά, αλλά γιατί γενικά η όλη διαφοροποίηση που κάνεις επειδή είμαι στην εισαγωγή με βρίσκει πάρα πολύ σύμφωνο. Τώρα, όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι, νιώθω ότι οι διακοπές, όντως, για να γίνουν διακοπές και για να ξεκουραστείς, χρειάζονται πλέον, ίσως για μένα, μία παραπάνω επένδυση και εξηγώ, με ενδιαφέρει πιο πολύ να μείνω σε ένα πιο άντω κρεβάτι σε ένα ξενοδοχείο που θα έχει πρωινό θα έχει ξέρω εγώ κάνα τζακούζι λέμε ένα παράδειγμα ξέρω εγώ οτιδήποτε που δεν θα πάω να μείνω ρε παιδί μου στον καναπέ του Μπεκά ξέρω εγώ στη Σύρο που δεν θα μαγειρέψω γιατί έχω έρθει αξιοκράστο δεν θέλω να φάω σνίτσελ ξέρω εγώ οτιδήποτε οπότε θα δώσω κάποια λεφτά θα αρχίσει να μπρε έτσι μαλάκα θα πετάω 800 ερπατίνες θα βάλεις μες στο επόμενο επεισόδιο λοιπόν ρε παιδί μου ουσιαστικά λέω το ότι σε γενικό βαθμό επειδή θα αφιερώσεις λιγότερο κόπο για τα πράγματα θεωρητικά που θα κάνεις επειδή θες να ξεκουραστείς θα ξοδέψεις παραπάνω λεφτά
υπάρχει αυτή η αναλογία του κόπου εναντίον των χρημάτων ενώ το ταξίδι εν τέλει επειδή έχεις ένα σκοπό επειδή θες να πάρεις εμπειρίες επειδή αυτά τα πρέπει που λες υπάρχουν και χωρίς και χωρίς τον οικονομικό παράγοντα μέσα βρίσκεις εσύ αύριο 20 ευρώ ειστήρα για Πολωνία ποιος θα χέσει δαξιοθέτα της Πολωνίας το το το οτιδήποτε ρε παιδί μου εντάξει μιλάμε πολύ λαϊκιστικά τώρα για να περάσουμε το point άμα θέλετε αφηχτείτε ψηφίστε ένα στο 6452 να φύγω όμορφα Ναι, θέλοντας να καταλήξω.
Εκεί λοιπόν μόνο και μόνο η σκέψη του ταξιδιού, του νέου, της εξερεύνησης ή όποιο είναι το κίνητρο του καθατόμου ρε παιδί μου, σου επιτρέπει να κάνεις κάποιες θυσίες που για τις διακοπές δεν τις έκανες ρε φίλε. Δηλαδή είναι το παράδειγμα θέλω να πάω τριήμερο στα Χανιά. Αν το έβλεπα σαν ταξίδι και και εγώ ήμουνα θα έλεγα, στην ηλικία που είμαι τουλάχιστον ναι δεν με νοιάζει πάω να μπω στο πλοίο ρε παιδί μου να κοιμηθώ στο πάτωμα όλο το βράδυ γιατί πάω ταξίδι κάπου δεν ξέρω δεν θέλω να ξετρέψω πολλά λεφτά, το οτιδήποτε επειδή ξέρω ότι πάω να ξεκουραστώ θα προτιμήσω να κλείσω το αεροπλάνο το οποίο θα είναι λίγο πιο ακριβό οπότε στο ταξίδι ας πούμε δεν σε νοιάζεται σε αυτό θα κοιμηθείς και σε ένα hostel θα τρέξεις και όλη η μέρα για να το συνοψίσω λιγάκι για να το θέσω πιο γενικά στο ταξίδι οι υπηρεσίες που σου παρέχονται και τα πράγματα στα οποία πιάνουν κόπο τα λεφτά σου δεν είναι ο πρωταγωνιστής Συμφωνούμε με αυτό Δεν θα σου απαντήσω αν συμφωνούμε
μου αρέσει πολύ έτσι όπως το θέτεις ρε παιδί μου και έτσι όπως έχουμε φτάσει αυτή τη στιγμή στο επεισόδιο θεωρώ ότι θα έπρεπε να με βρίσκεις σύμφωνο θα το συζητήσουμε, ρε παιδί μου, και στην πορεία. Πάμε, λοιπόν, από τον οικονομικό άξονα στον ψυχολογικό άξονα και να συζητήσουμε κάτι, ρε παιδί μου, το οποίο νιώθω ταιριάζει σε πολλές συζητήσεις, όσο μάλλον συγκεκριμένη.
Ο άνθρωπος, ρε παιδί μου, έχει την τάση να βάζει τα πράγματα μέσα σε κουτάκια. Γιατί το κάνει αυτό, γιατί δεν του αρέσει η ασάφεια. Και σας το λέει, ρε παιδί μου, κάποιος που βάζει τα πάντα μέσα σε κουτάκια, όλα λογικά, να μπορώ να τα εξηγήσει. Όλο το νόημα, ρε παιδί μου, είναι το ότι θέλει ο εγκέφαλος να ξέρει το ότι αυτό είναι δουλειά, αυτό είναι διασκέδαση, αυτό είναι παραγωγικό, αυτό είναι χάσμα χρόνου και ούτω καθεξής.
Να μπορώ να αντιληφθώ την εκάστοτε κατάσταση. Κάτι αντίστοιχο θεωρώ το ότι συμβαίνει και με το ταξίδι. Θέλω, ρε παιδί μου, να μπορούμε να απαντήσουμε στο αν είμαστε τουρίστες, Αν είμαστε ταξιδιώτες, αν πάμε διακοπές ή αν πηγαίνουμε ταξίδι. Γιατί για κάποιο λόγο στο μυαλό μας η κάθε λέξη που χρησιμοποιούμε, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, φέρει μια ταυτότητα.
Και φέρνω το εξής παράδειγμα. Το «πάω ένα ταξίδι» ακούγεται λίγο πιο σημαντικό από το «πάω διακοπές». Το «πάω εκδρομή» είναι πιο πρόχειρο. Το «πάω για island hopping» ακούγεται σαν προσωπική επανάσταση. Ή μαλακή, αν πας περιπτώσει. Καταλάβατε. Ρε παιδί μου, τι θέλω να πω. Δεν είναι απλά οι λέξεις, είναι οι κοινωνικές ταυτότητες που κάπως έχουν τοποθετηθεί.
Δεν είναι να εξετάζουμε απαραίτητα το ποιος τις έβαλε ή το γιατί τις χρησιμοποιούμε έτσι. Ο άνθρωπος, όσο και αν μέσα του προσπαθεί να λέει το αντίθετο, τις αγαπάει τις ταυτότητες γιατί του κατεβάζει αυτό το δίκτυ της αβεβαιότητας. Νιώθει πολύ πιο σίγουρος όταν μπορεί να έχει απέναντι του κάτι το οποίο έχει μια ταμπέλα.
Αν μπορώ να ονομάσω κάτι, μπορώ και να το ελέγξω πιο εύκολα. Αν μπορώ να το ελέγξω, νιώθω πιο ασφαλής. Άρα, δεν οργανώνω μόνο το ίδιο το ταξίδι, αλλά και το νόημα του ταξιδιού αυτού καθ' αυτού. Ο Τζορτς Λακόφ αναφέρει μέσα στο βιβλίο του το ότι δεν βλέπουμε τον κόσμο αντικειμενικά, τον βλέπουμε μέσα από κατηγορίες. Επίσης, θες να μας πεις αν κάποιος από αυτούς έχει παίξει δεξί μπακ, αριστερό μπακ, κάτι.
Ο George Lakoff ήταν δεξί εξτρέμ σαμπτόρια Γάλλος, από τους πρώτους Γάλλες που παίξανε σε σέρια Α, δεκαετία του 70 αν θυμάμαι καλά. Αυτό, ναι, George Lakoff, θρηλυκό δεξί εξτρέμ, σαμπτόρια, μεγάλη σαμπτόρια και με τα χρόνια. Μ' αρέσεις. Με Parsons, με... πώς τον λέγανε τον άλλον, Jan Guell. Σου έχω κι άλλον έναν συμπέκτη.
Για πες. Κλείνουμε λοιπόν το ψυχολογικό σεξ, ρε παιδί μου Κάνοντας ένα reference Το οποίο στο μυαλό μου είναι πολύ on point, ρε παιδί μου Σαν quote του Bourdieu Του 1979 Που σου λέει, ρε παιδί μου, ότι οι επιλογές μας δεν είναι μόνο προσωπικές Είναι κοινωνικά Σηματοδοτημένες Και το που ταξιδεύεις Λέει πολλά και για το ποιος είσαι Εγώ είπαμε στην αρχή, ρε παιδί μου, ότι ψιλοδιαφωνώ με αυτό Ωστόσο Το αναφέρω, ρε παιδί μου, να υπάρχει Εμένα με εξητάρει λίγα κι αυτό.
Σ'άρεσε, σου έκανε κάτι. Του Bidet, ναι. Πώς τον είπες. Ξέρω γαλλικά. Συγγνώμη. B-O-U-R-D-I-E-U. Πώς το προέφερες στην αρχή. Bidet. Αυτός δεν είχε μια έκθεση, μια γκαλερί. Ξέρω, ένα επίθετο βρήκα. Είναι πολύ γνωστή. Galerie de Bidet. Ναι, γκαλριρίτι μπιτέ από Κωνσταντίνη Κελένης. Πάμε μπροστά. Εμπάσπιρ, τόσοι. Κλείνουμε, ρε παιδί μου, το κομμάτι του ψυχολογικού άξονα.
Στο τρίτο άξονα που σας είχα πει πριν, ρε παιδί μου, ουσιαστικά βάζαμε τις κοινωνικές κατασκευές. Αυτό είναι η δικιά μου περιέργεια και γι' αυτό την έχω διαφοροποιήσει από την ψυχολογία. ως κοινωνική κατασκευή φέρνει την έννοια που ανέφερε και πριν η Νινέτα την έννοια του φόμου. Αντιλαμβανόμαστε την έννοια του φόμου. Θα μας την πει κάποιος.
Σημαίνει fear of missing out που είναι αυτή η αίσθηση ότι θα χάσω κάτι αν δεν συμμετάσχω κι εγώ σε μια εμπειρία. Ναι, τέλεια. Το αναφέρω μόνο για να το κάνω λίγο καλύτερο, το έχει κάνει πολύ καλό η Νινέτα το λέω για να γίνει πιο on point στο επεισόδιο το φόβο στο σημερινό επεισόδιο θα το αναφέρουμε ως το φόβο το ότι κάπου αλλού συμβαίνει κάτι σημαντικό και εγώ δεν βρίσκομαι εκεί μας ταιριάζει ναι ναι ναι σε ένα πλαίσιο όπως το ταξιδιού που διαθέτει η μερομηνία λήξης μεγενθύνεται αυτόματα σε ακραίο βαθμό το ταξίδι στην ουσία σηματοδοτεί τη μετάβασή σου σε ένα μέρος που συνήθως δεν θα ξαναπάς Και εδώ αρχίζει και κολλάει λίγο, ρε παιδί μου, η διαφωνία που είχαμε πριν.
Σε αντίθετη φάση, οι διακοπές ως προορισμός σηματοδοτούν ίσως και την επανάληψη. Ή αν θέλετε, ρε παιδί μου, και τη δυνατότητα να ξαναπάσεις όποτε θέλεις. Θέλω να πω, ρε παιδί μου, το ότι παρακολουθώ πολλές φορές σε παρέες που είναι έτοιμες να πάνε ταξίδι, φράσεις του τύπου «Αρ μαλάγες, πάμε να κλείσουμε να κάνουμε μια ουτιά στη θάλασσα στην Ισπανία στις 8 Οκτώβρη.
Ε, δε θα χαμάει, δε θα χαμάει». Και αυτή τη φράση, ρε παιδί μου, συνήθως τη λένε άτομα που μπαίνουν για μπάνιο στη θάλασσα στην Ελλάδα μετά το 15 Αύγουστο γιατί να έχει ανέβει λίγο η θερμοκρασία γιατί κρυώνω. Γενικά, εγώ κρυώνω λιγάκι. Τέλος, ξέφυγα λίγο. επιστρέφονται, ρε παιδί μου, στην έννοια του φόμου. Μπαίνουν στη λιστά.
Όχι, ρε, σταμάτα. Γιατί είναι και πολλοί. Στο ενέννοια του ταξιδιού, ρε παιδί μου, το είπαμε και πριν λίγο, δεν υπάρχει αυτό το ας το για αύριο. Η κάθε επιλογή αμέσα αποκτά βάρος. Αν πας στο μουσείο, μπορεί να έχεις χάσει, ρε παιδί μου, το καλύτερο μπραντς που μπορείς να βρεις στη Λισαβόνα. αν πας στο καλύτερο branch που μπορείς να βρεις στη Λισαβόνα μπορεί να χάσεις το ηλιοβασίλεμα στην Καλτέρα αν πας στο ηλιοβασίλεμα στην Καλτέρα μπορεί να χάσεις το το local bar που συχνάζουν τα τεκνά ρε παιδί μου στη Λισαβόνα και αυτό είναι ένας συνεχής αγώνας που μπαίνεις στη διαδικασία να δεις πρέπει δεν πρέπει, πάω εκεί, δεν πάω εκεί σου δημιουργεί μια κατάσταση άγχους στην κατάσταση επιλογής Ναι, το αξίζει ή δεν αξίζει Είναι πολύ συχνή συζήτηση σε ομαδικά ταξίδια.
Και κάπως έτσι, ρε παιδί μου, νιώθω ότι... Και αυτό είναι προσωπική θέση, ότι αρχίζει και φθύρει λίγο η έννοια της απόλαυσης. Δεν ξέρω αν απολαμβάνεις τα πάντα ή αν χάνεις απλά την αίσθηση του ζω τη στιγμή. Καταλήγεις να έχεις γεμίσει, ρε παιδί μου, όλα σου τα φωτογραφικά άλμπου με εμπειρίες και όταν θα σε ρωτήσουν «Α, πώς ήταν ερσή όταν πήγες και είδες τον πύργο του Άιφελ».
Αν η πρώτη κίνηση που κάνεις είναι να ανοίξεις το κινητό σου και να δείξεις τη φωτογραφία, στο δικό μου μυαλό είναι λίγο προβληματικό. Και, εντάξει, είναι ίσως λίγο υπερβολικό, παιδί μου, αυτό που λέω, αλλά το νόημα είναι πάντα να είσαι νοητικά στην επόμενη εμπειρία στο ταξίδι, το να προλάβω και το επόμενο, να έχω το μυαλό μου να προλάβω και το επόμενο αξιοθέατο και το λεωφορείο που θα με πάει στην επόμενη ταβέρνα και ούτω καθεξής.
Και κλείνω το κομμάτι με τους τρεις άξονες και το συζητάμε με μια σκέψη μου. Θεωρώ, ρε παιδί μου, ότι το πρόβλημα δεν είναι το ότι δεν ξεκουραζόμαστε όταν ταξιδεύουμε. Δεν το τοποθετώ απαραίτητα εκεί. Θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι το ότι δεν μας επιτρέπουμε να ξεκουραστούμε. Έχουμε μάθει, ρε παιδί μου, και εκεί κολλάει και ο οικονομικός άξονας, το ότι αν κάτι κοστίζει, είναι και σπάνιο, άρα αν δεν ζοριστείς μέσα στις αοϊκά, δεν θα πάρεις και το γλυκό, όπως το λένε.
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, το να το ζεις και να το εξαντλήσεις. Και νιώθω, έτσι όπως το ορίσαμε, ρε παιδί μου, και στην εισαγωγή, την έννοια των διακοπών, είναι πιο κοντά σε αυτό που λέμε το να το ζήσω, έναντι του ταξιδιού που νιώθω ότι φέρει πιο πολύ την ταμπέλα της εξάντλησης και του πρέπει σαν ταμπέλες. πριν πάμε βέβαια στο τελευταίο κομμάτι πείτε διαφωνίες, προβληματισμούς και ούτω καθεξής Όσο επί το πλήστων δίκιο έχεις απλά θεωρώ ότι αν κάνεις ας πούμε κάμια δεκαριά ταξίδια στη ζωή σου στο εξωτερικό κάπως μετά από λίγο επειδή ειδικά μιλώντας για εντός Ευρώπης γιατί αυτά που λες για μένα ισχύουν στο 100% άμα πάω σε μια χώρα ή πόλη η οποία είναι ένας πολύ μακρινός προορισμός πάω ξέρω εγώ στη Βραζιλία πάω στην Κίνα, πάω στην Αυστραλία εκεί ναι θα δώσω πάρα πολλά λεφτά να πάω σε ένα μέρος το οποίο δεν μου είναι εύκολα προσβάσιμο αν αυτός ο προορισμός είναι η Ρώμη, η Μαδρίτη το Παρίσι και ούτε καθεξής είναι ένας προορισμός ο οποίος είναι εύκολα προσβάσιμος
να πας και δεύτερη και τρίτη και τέταρτη φορά και πολλές πόλεις αν πας σε δύο-τρεις βασικές μετά κάπως έχεις ψηλωδεί αντίστοιχα πράγματα οπότε μπορείς να κάνεις πολύ πιο ανάλαφρα ταξίδια δηλαδή εγώ πλέον τα ταξίδια τα οποία πηγαίνω εντός Ευρώπης δεν έχω την ίδια αίσθηση του φόμου ή του πρέπει μέσα μου το να δω όλα τα μουσεία, όλα τα αξιοθέατα κάνω μια προετοιμασία, κάνω μια λίστα και από εκεί και πέρα είμαι πολύ ok με το ότι προκύψει δηλαδή με το ότι... πιο συγκεκριμένα έχω κάνει τώρα δύο τελευταία ταξίδια σε πόλεις και θα κάνω κι άλλο ένα τώρα τρία μαζί τα οποία ως βασικό σκοπό έχουν να πάω σε μια συναυλία και όχι να δω το μέρος.
Οπότε, ο βασικός στόχος του ταξιδιού είναι να πάω σε αυτή τη συναυλία και ό,τι άλλο μπορέσω να κάνω, it's ok. Είτε αυτό είναι ένα μουσείο, είτε είναι απλά να περπατήσω στην πόλη και να κάνω βόλτες και να πίνω μπύρες και καφέδες και δεν ξέρω κι εγώ τι. Οπότε, κάπως έτσι, μου έχει ψιλοαλλάξει την εικόνα του πώς θα μπορούσε να είναι ένα ξεκούραστο και ανέμελο ταξίδι στο εξωτερικό.
Ωραία. Μένω στο τελευταίο κομμάτι. Τα πρώτα νομίζω θα τα απαντήσουμε και στο επόμενο κομμάτι, ρε παιδί μου. Λες, ρε παιδί μου, ότι πηγαίνεις πολλά ταξίδια με στόχο τη συναυλία. Πρώτη ερώτηση. Στη συναυλία είσαι μπάρμπας ή είσαι νιάτο. Κάθεσαι σε καρέκλα, ρε μαλάκα, ή είσαι όρθια. Στις δύο προηγούμενες έχω κλείσει θέση τώρα σε αυτή που έρχεται θα σας πω μετά έχω κλείσει η όρθια Ωραία θα παίξουμε λίγο στο υποθετικό σενάριο γιατί δεν έχεις πάει ακόμα στο σενάριο του είμαι όρθια θα πρέπει για ένα εξάωρο να είμαι στο πόδι το πιο εύκολο για να κάτσω είναι να κάτσω κλαδόν ανάμεσα στον κόσμο και μάλλον κάποιος να με κλάσει τη μούρη θα έχω κούραση πρέπει να είσαι σωματικά, ρε παιδί μου, σε μια καλή κατάσταση.
Φαντάζομαι, ρε παιδί μου, ότι τη μέρα της συναυλίας, μάλλον δεν θα πεις «Ω, θα πρέπει να τρέξω να προλάβω να δω το τάδε μνημείο ή το τάδε μουσείο». Θα πεις ότι πριν τη συναυλία, για παράδειγμα, θα αφήσω τον εαυτό μου, ρε παιδί μου, να είναι στην καλύτερη κατάσταση του σωματικά, ώστε να μπορώ να ανταπεξέλθω και να ευχαριστωθώ καλά την εμπειρία της συναυλίας.
Αν είναι έτσι, συμφωνούμε. Ναι, συμφωνούμε. Είναι αυτό, ρε παιδί μου, το ότι αλλάζεις το γιατί πηγαίνουμε. Έχουμε βάλει εξ αρχής λίγο, ρε παιδί μου, υποσυνείδητα το ότι το ταξίδι έχει συνδυαστεί λίγο με την εξερεύνηση. Και όχι με το... Θέλω να σου πω, αν ο στόχος του ταξιδιού σου είναι να χαλαρώσεις, θα το εξετάσουμε στην πορεία του επεισοδίου, εκεί αρχίζουν και μπλέκονται πολλοί οι έννοιες των διακοπών και του ταξιδιού.
Ξούλο, το πρώτο κομμάτι νιώθω ότι θα το απαντήσουμε μετά. Για πες και εσύ, ρε Καπέτα Περίεργε. Είχα σχηματίσει κάποιες σκέψεις, λιγάκι τώρα έχουν θολώσει, αλλά θα προσπαθήσω να τις επανασύνδεσω. Εγώ καταρχάς δεν έχω διαφωνήσει, μέσα μου εννοώ, με κάτι από αυτά που έχετε πει. Λιγάκι θα βάλω το προσωπικό μου λιθαράκι μέσα σε αυτό και θα πω το ότι εν τέλει, αν εγώ ας πούμε τώρα πήγαινα, για το παράδειγμα που έθεσες επαιδημιδικά, στη Βραζιλία και γενικότερα σε έναν έτσι πιο εξωτικό, με ό,τι μπορεί να σημαίνει το εξωτικό προορισμό, πρωταρχικός μου στόχος θα ήταν να είμαι παρόν.
Τι σημαίνει αυτό. Μπορώ να είμαι ανέμελος, μπορώ να μην τρέχω όλη μέρα, αλλά θα ήθελα να κάνω κάτι όλη μέρα που σημαίνει ότι δεν έχω την κάψα όπως λέει κινηνέτα που με βρίσκει πάρα πολύ σύμφωνο να καλύψω όλα μου τα κουτάκια αλλά ταυτόχρονα δεν έχω πάει και στο Παρίσι και ας έχω πάει και τέταρτη φορά ας πούμε για να κοιμηθώ κατάλαβες οπότε κάποια πράγματα που θα έκανα στις διακοπές του τύπου ναι παρακαλώ φέρτε μου και ζεστές παντοφλίτσες και ένα μπουρνουζάκι και θα ήθελα να κοιμηθώ και 12 ώρες.
Δεν θα τα κάνω ρε παιδί μου στο ταξίδι. Αλλά δεν είναι και το ότι θα πω Χριστέ μου πρέπει να τρέχω όλη μέρα γιατί άμα δεν κάνω τις 15 top δραστηριότητες του TripAdvisor πηγαίει άπατο το ταξίδι. Οπότε όντως νιώθω ότι για να πάρεις τη μεγαλύτερη επένδυση πίσω είναι το ότι πρέπει να καλύψεις όντως αυτά τα κουτάκια που μπορεί να έχεις.
μπορεί να είναι λίγα, μπορεί να είναι πολλά, μπορεί να είναι τα πιο στάνταρ ή το οτιδήποτε, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να έχεις και χώρο για να εξερευνείς όντως και το να μου πεις ότι εγώ πήγα εκεί πέρα παράδειγμα, πάω σε ταξίδι στη Νέα Υόρκη, ωραία εάν ό,τι μαγαζί φας, σε ό,τι μαγαζί φας στη Νέα Υόρκη το έχεις δει από το Instagram αω πριν, μου φαίνεται λίγο ότι διαμετρικό δεν έχεις εξερευνήσει Συμφωνούμε Δεν το κατακρίνουμε Απλά θέλω να σου πω Απολύτως δόκιμο είναι και αυτό Πας σε αυτά που θες να πας Αλλά κατά τη γνώμη μου Το ταξίδι πρέπει να έχει και λίγο το freestyle μέσα Εμένα με βρίσκει φουλ συμφωνώ Και νιώθω Ότι όντως τα πράγματα που είπατε Και οι δύο βοηθάνε Στην πορεία του επεισοδίου Προχωρώντας λίγο στο κομμάτι Το κύριο μέρος του επεισοδίου έχουμε αναφέρει τους δύο βασικούς όρους του επεισοδίου έχουμε μιλήσει για ταξίδι, έχουμε μιλήσει για διακοπές και έχουμε εξηγήσει με βάση κάποιων κριτηρίων τους λόγους για τους οποίους διαφοροποιούνται σαν εμπειρίες
και θα μπούμε στο κομμάτι λίγο να εξηγήσουμε και τον τίτλο του επεισοδίου και εδώ θα ξεκινήσει να μπαίνει και το χωρικό λίγο ρε παιδί μου μέσα από αυτά που έχουν υποθεί στη δομή του επεισοδίου νιώθω ότι ίσως έχει προκύψει ρε παιδί μου στους ακροατές το ότι η προσωπική μου άποψη για το ταξί δεν είναι ιδιαίτερα θετικά φορτισμένη δεν ισχύει κάτι τέτοιο ρε παιδί μου θεωρώ ότι είναι μια δραστηριότητα που σε βγάζει από την καθημερινότητά σου από τη ρουτίνα από αυτό το συνεχές βλέπεις καινούριες εικόνες διάφορες συνήθειες, νόρμες διαφορετικές θα κάνω quote και τον Δαλάη Λάμα σε αυτό το επεισόδιο Τι λες ρε, ζήλευσα τον Κάριλ Μάρξ Αυτό, ένιωσα ότι τον έχω μικρό που δεν έχω πει κάτι τέτοιο I have to one-up him Αυτό, ο οποίος λέει ρε παιδί μου ότι μια φορά το χρόνο πρέπει να πηγαίνεις κάπου που δεν έχεις ξαναπάει το οποίο με βοηθάει λίγο να στηρίξω πιο μετά τα επιχείρηματά μου και θεωρώ ρε παιδί μου ότι όντως όλα αυτά ισχύουν ο προβληματικός χώρος, όπως νιώθω κάπως το εξηγήσαμε
ξεκινάει να εμφανίζεται όταν βάζεις αυτές τις ταμπέλες που λέγαμε πριν, το ότι σε κάνουν να νιώθεις ασφαλής. Όταν το ταξίδι στο σήμερα περιορίζεται χωρικά, το έχουμε βάλει δηλαδή ήδη μια ταμπέλα που περιέχει τους τρεις άξονες, μπαίνουμε σε μια ζόρικη κατάσταση. Το σημερινό επεισόδιο αναφέρεται στην έννοια του ταξιδιού, όπως είπαμε, ως τη μετάβαση σε ένα μέρος που δεν έχω ξαναπάει.
και το φόβο μου έρχεται εκεί πέρα, ρε παιδί μου, και σου λέει ότι αν πας στη Βουδαπέστη πρέπει να ζήσεις διαφορετικά την έννοια του ταξιδιού από το ταξίδι σου στη Σύρο. Θέλω να πω, οι δύο προτάσεις, ταξίδι στη Βουδαπέστη και ταξίδι στη Σύρο, χρησιμοποιούν την ίδια λέξη μέσα, στο μυαλό του καθενός, λειτουργούν διαφορετικά, τις αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά.
Σε αυτό το σημείο λοιπόν του επεισοδίου έρχεται ο σημερινός αντιήρωας της ιστορίας όπου από την αρχή ρε παιδί μου είπαμε το ότι αναφερθήκαμε στο ότι είναι τρεις έννοιες τις οποίες μπλέκουμε λίγο και σε όλο το επεισόδιο μέχρι στιγμής έχουμε μιλήσει για δύο πέρα από το χαιρετάκι που το έχει πετάξει που και που μπορεί να το έχουμε κόψει αυτό η τρίτη έννοια λοιπόν είναι η έννοια της εκδρομής και έχουμε μιλήσει, ρε παιδί μου, για το ταξίδι και τις διακοπές σαν δύο σχεδόν αντίθετες έννοιες μεταξύ τους, ρε παιδί μου.
Από τη μία έχουμε το ταξίδι ως την εμπειρία που οργανώνεται, κοστίζει, προγραμματίζεται και πολλές φορές καταλήγει να μοιάζει αυτό που λέγαμε πριν, σαν project. Και από την άλλη έχουμε τις διακοπές ως την ανάγκη για παύση, ξεκούραση, αποφόρτηση κτλ. Μια κατάσταση περισσότερο ψυχική, και παρά γεωγραφική, όπως λέει και ο Ρόιγεκ, αυτός ήταν Φιλανδός, δεν ξέρω πώς το διαβάζουν το Τζέι οι Φιλανδοί.
Κάπου λοιπόν μέσα σε αυτές τις δύο έννοιες υπάρχει και ο ενδιάμεσος χώρος, η Greek κατάσταση, που είναι η εκδρομή. Η εκδρομή νιώθω, ρε παιδί μου, ότι είναι η πιο υποτιμημένη, αλλά ταυτόχρονα η πιο αυθεντική μορφή μετακίνησης. Θέλετε να πούμε πώς αντιλαμβανόμαστε την έννοια της εκδρομής. Είναι το πάτημα για να μην λύσεις τώρα, Χεριτακή.
Συμφωνώ φουλ κατ' ερχάς με αυτό που είπες, με το ότι είναι πάρα πολύ υποτιμημένη. Είναι low start η εκδρομή. Ε, την αντιλαμβανόμαστε, ρε παιδί μου. Πραγματικά εγώ αυτό που λέμε το... Είναι το βγαίνω λιγάκι από το δρόμο μου. Σπάω σε πολύ μικρό βαθμό τη ρουτίνα μου, ενώ το ταξίδι θα μου την έσπαγε, ρε παιδί μου, πιο πολύ.
Οπότε, αντί να κάτσω στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο και να πάω για μπραντς και στο γουλανδρί και θέατρο, παράδειγμα, θα πάρω τα μάξιμο, ρε παιδί μου, και θα πάω στην Κολοπετινίτσα, παράδειγμα. Εκδρομή στην Κολοπετινίτσα. Πού είναι η Κολοπετινίτσα? Η Κολοπετινίτσα είναι ανατολικά της Μάλγαρας. Ναι. Τα νέα Μάλγαρα. Ναι. Για πες, ρε Νέτα.
Πού είναι η Κολοπετινίτσα? Δεν νομίζω ότι υπάρχει η Κολοπετινίτσα, ρε μαλέκα. Νομίζω. Αν και δεν θα πέφτουν τα σύννεφα. Σκέψου να είναι ο καλύτερός μας ακροατής εκεί πέρα στην Κολοπετινίτσα και να λέει «Πω πω τα παιδιά τα αγαπώ». Η Κολοπετινίτσα, σημερινή τριτέα Φωκίδας, είναι ένα πραγματικό γραφικό χωριό κοντά στην Ιταία και το Γαλαξίδι, γνωστό από τον ελληνικό κινηματογράφο.
Κι όμως υπάρχει. Πιο πολλά στοιχεία ότι υπάρχει κολοπαιτινίτς Από ότι υπάρχει το κηλκής Επώπη γραμμούλα Έχει ξεκινήσει και διώχνει κόσμο Το podcast το χειρέτης Εν τω μεταξύ έχουμε όντως ακροάτρια Από το κηλκής Τι σου έχεις κάνει το αστείο φαντάζομαι Εσύ και Ο υπόλοιπος πληθυσμός της Ελλάδας Ωραία Μου φαίνεται κάτι πολύ πιο αυθόρμητο Και όντως δεν συμβαίνει Γιατί όλοι που εργαζόμαστε ακόμα και τις εκδρομές τις οργανώνουμε κατά μία έννοια δηλαδή λες έχω ένα τριήμερο που έχει τώρα την Πρωτομαγιά δεν έχω podcast Αυτή είναι η υπερέ που τέτοια τύχη θα μαζέψω δύο τρεις φίλους μου όσοι πιστοί προσέλθετε να πάμε εκεί πάλι υπάρχει μια μη οργάνωση που θα μείνουμε, τι θα κάνουμε, πώς θα πάμε ποια αμάξια, δηλαδή υπάρχουν κάποια logistics Δεν είναι από σπαλιά Έλα γυναίκα έλα εδώ στο Λάντα Να πάμε εκδρομόλα Φόρτονα τη μάνα σου Και οργόναμε όλη την Ελλάδα Μπράβο κάπως έτσι Γιατί είμαστε κι εμείς λίγο κολόφλωροι πλέον Μεγαλώνατες δεν ξέρουμε τους δρόμους Δεν ξέρουμε μέρη
Θέλουμε πρώτα να μπούμε στο TikTok να δούμε 15.000 reels Πώς είναι η κολοπετινίτσα Παράδειγμα Υπάρχει η κολοπετινίτσα Υπάρχει η κολοπετινίτσα Τι έχει εκεί να φάμε τι έχει εκεί να κάνουμε δηλαδή δεν είναι όπως παλιά που πήγαινες εσύ ή είσαι στα μια παρέα τρώγατε εκεί και σου λέγανε πηγαίντε στο Γαλαξίδι ωραία είναι εκεί, ωραία, ωραία πηγαίντε έτσι ωραία ναι θα πάρουμε εκεί αυτή την οδό θα φτάσουμε μια χαρά σου λέγανε θα πας στο φίλο μου το Γιάννη που έχει την ταβέρνα στο Γαλαξίδι ο πατέρας του εντωμεταξύ εκεί έχει πάει μια φορά πριν 10 χρόνια και νομίζω ότι ο ταβερνιάρης είναι φίλος του Τώρα έχει φύγει αυτό γιατί δεν θέλω να το χάσω Έχει φύγει αυτό και έχεις το άλλο Δέκα λεπτά από το μαγευτικό γαλαξίδι υπάρχει αυτή η καλά κρυμμένη ταβέρνα Στην οποία μπορείς να φας με κάτω από 25 ευρώ το άτομο Γουρνοπούλα που λιώνει στο στόμα Πατάτα από όνειρο Για το όνομα της ταβέρνας γράψτε από κάτω Κολοπετινίτσα για να σας στείλω DM Ωραία Να πω ρε παιδί μου ότι δεν το είχα σκεφτεί γράφοντας το επεισόδιο
Πρόκειψε λίγο από αυτά που είπατε και ίδιο Μου ενισχύει περισσότερο Αυτά που λέω ρε παιδί μου Πριν κάνετε ένα ταξίδι Το κάνετε αυτό Πριν κάνετε οποιαδήποτε μετακίνηση Αυτό το μπαίνω στο instagram Στο tiktok όπου μπαίνει ρε παιδί μου Καθένα σε ένα ταξιδιωτικό οδηγό Στο google Και το φέρνω ρε παιδί μου λίγο στο κομμάτι της επένδυσης που λέγαμε πριν το ότι θα κλείσεις έναν προορισμό ανεξάρτητα με το αν θα βρεις δέκα δραστηριότητες τουλάχιστον να κάνεις.
Το έχω κάνει, ναι, μια φορά. Και πώς πήγε αυτό. Μέτρια, αλλά εντάξει, αυτό έχει να κάνει και σε σχέση με... Πώς να το πω, ήταν popular προορισμός. Δηλαδή δεν χρειάζεται να ψάξω. Δηλαδή έκλεισα να πάω στη Βαρκελόνη Και Λες εντάξει Βαρκελόνη Γνωστός προορισμός Τι να ψάξω να ψάξω να κάνω στη Βαρκελόνη Κλείνω και βλέπω μετά ρε παιδάκι μου Εντάξει Αλλά ήταν λίγο και η συνθήκη σου ταξίδιου περίεργης Δεν υπάρχει λόγος να επεκταθώ Αλλά δεν Ρε παιδάκι μου δεν είναι ότι Για κάποιον πολύ Popular προορισμό θα έψαχνα πριν Θα σκεφτόμουν Α θέλω να πάω εκεί Οκ, Ιερέτη.
Δεν ξέρω. Ρε παιδί μου θα φέρω τρία παραδείγματα ωραία. Τρία σενάρια που είναι λίγο σε αυτό το φάσμα. Φόπο, τεντώνεται η άλλη. Έχει λιώφη η άλλη. Έχω και πέντε λεπτά μονόλογο. Πάω μια τουαλέτα εγώ. Άρια! Άρια, να πεις τα αρισταμπουτάκια. Λοιπόν, Νέα Υόρκη. Είχα δει πολλά πράγματα που ήθελα να κάνω στο Instagram. Portland που είχα πάει για δύο εβδομάδες φίλε ναι το Portland το καπέλο μου το καπελάκι μου δεν ξέρω αυτό γιατί το ξέρει όλος ο κόσμος αυτό το reference εγώ δεν το ήξερα ούτε εγώ εσύ το ξέρεις ποιο το Portland το καπέλο μου το καπελάκι μου δεν έχω ιδέα το ήξερα απλά ένα άτομο και μας το έχει κολλήσει ναι δεν σου πω αν το ξέρει κανείς ακροατής στα σχόλια γράψτε εκεί λοιπόν επειδή είχα host δεν είχα ψάξει πολλά πράγματα είχα ψάξει κάποια πράγματα που θα ήθελα να κάνω αλλά θα μου προτείνανε κιόλας και δεν είχα και πρόγραμμα δεν ήταν τόσο το έλα να κινούμε στολή μέρα ακριβώς επειδή είχα host παρόλο που πήγα στην άλλη ακριβή του κόσμου δεν με νοιάζει να κάτσω και σπίτι
ήμουνα πολύ chill με αποκορύφωμα τώρα που πηγαίνω πως το λένε σε κάποιες μέρες που πηγαίνω στο μπάρι στην Ιταλία που το κλείσα λίγο ό,τι να είναι δηλαδή κάνει ένας φίλος μου εθελοντισμό εκεί παραδίπλα σε μια φάρμα και λέω εντάξει θα έρθω εδώ τα κλείνω και μετά μου λέει να σου πω μπορεί να έχω γυρίσει Ελλάδα για το στρατό να πάρει τον αναβολή δεν έδωσα καν σημασία είναι σε τρεις-θεσσέρις μέρες του ταξίδι δεν έχω ψάξει τίποτα δεν με ενδιαφέρει τίποτα έχω κλείσει μόνο να μείνω και να γυρίσω και να πάω.
Να κάνω μια ερώτηση. Ναι. Την έχεις πει πολλές φορές αυτή την ιστορία τις τελευταίες μέρες. Ναι. Να δω ρε παιδί μου αν ο μεγάλος αδερφός θα αρχίσει να σου πετάει προτάσεις για τον μπάρι. Δέκα μέρη για να πάτε να δείτε στον μπάρι. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν δέκα μέρη να μου προτείνει κάποιος στον μπάρι. Δηλαδή πρέπει να είναι λίγο κολοχώρη.
Κάνα κολόμπαρο. Αυτό που θέλω να πω ρε παιδί μου είναι το Αν δεν θες να πετρώσω Αυτή τη στιγμή εδώ που κάθομαι Σταμάτα Αυτό που θέλω να πω ρε παιδί μου είναι το ότι Εν τέλει μπορείς να πας Ρε παιδί μου και στο εξωτερικό Και να μη σε νοιάζει τι θα κάνεις Δεν είναι κάτι Δεν είναι κάτι προαπαιτούμενο απαιτούμενο. Μπορείς να τη βρεις στην άκρη και έτσι. Όλο εξαρτάται εν τέλει είτε είναι εντός είτε είναι εκτός Ελλάδος παιδιά από το τύπο του προορισμού.
Και εξηγώ. Και εντός Ελλάδας αν πας κάπου παράδειγμα πας ξέρω εγώ δεν είναι πολύ σχετικό το παράδειγμα απλά θα με βοηθήσει λιγάκι. Άμα πας στο Άγιο Όρος και πίστε ότι θέλω να δω όλα τα μοναστήρια δεν είναι πιο κοντά στο ταξίδι από ότι είναι στην εκδρομή. Γιατί έχεις βάλει ένα πρέπει συγκεκριμένο. Ενώ άμα πεις ας πούμε γενικά πάμε ζαγοροχώρια ή πάμε πήλιο αλλά εντάξει θα δούμε και πώς θα πάει ρε παιδί μου.
Απομακρύνεται λιγάκι από το πρέπει του ταξιδιού γιατί εγώ ακόμα συμφωνώ με το πρέπει του ταξιδιού. Αυτό. Οπότε εν τέλει είτε ο προορισμός είναι εντός ή εκτός Ελλάδος που συμφωνώ βέβαια το ότι είναι πιο σύνηθες για αυτό το σενάριο που περιγράφουν ενεκτός Ελλάδος εν τέλει πραγματικά σημασία έχει το πως αντιμετωπίζεις εσύ τον προορισμό.
Σύμφωνοι. Και αλήθεια τα κρατά αυτά που λέτε για την εκδρομή, με βοηθάνε. Στα δικά μου μάτια η εκδρομή, η μεγάλη της διαφορά και τα υπέρ της ας πούμε είναι το ότι δεν κουβαλάει ούτε το βάρος του μεγάλου ταξιδιού ούτε την προεισδοκία της πλήρους ξεκούρασης που έχουνε, ρε παιδί μου, που φέρουν οι διακοπές. Η εκδρομή δεν σου υπόσχεται απαραίτητα κάποια εμπειρία ζωής έτσι όπως προβάλλεται υπό το πρίσμα της έννοιας του ταξιδιού ούτε υπό το πρίσμα της έννοιας των διακοπών.
Δεν ζορίζεσαι απαραίτητα να την οργανώσεις και ακούω αυτό που λέει η Νέα Τερεπέδη, ότι εντάξει, γεράσαμε, δεν είναι πλέον το «Α, πάρουμε το βαπόρι να πάμε στο δίπλα νησί ή να πάρουμε το αμάξι και να φύγουμε και όπου μας βγάλει». Πρέπει να την οργανώσεις λίγο, δεν είσαι 15 χρονών. Δεν επενδύεις αντίστοιχα στην εκδρομή όσο επενδύεις στο ταξίδι ή στις διακοπές.
Και κυρίως, ρε παιδί μου, δεν έχει την αστηρή σύσταση γιατρού για να ξεκουραστείς που φέρουν οι διακοπές. Θέλω να σου πω, οι εκδρομές είναι λίγο πολύ, ρε παιδί μου, αυτό που θα σου βγει. είναι η τυχαιότητα, αυτό το πιο ελεύθερο. Σου υπόσχεται με κίνηση αλλαγή και λίγα στοιχεία προχειρότητες, ρε παιδί μου, και νιώθω ότι στο τέλος της ημέρας είναι και το πιο τίμιο που μπορεί να σου προσφέρει μια μετακίνηση αυτή καθ' αυτή.
Αλλάζω εικόνες, υπάρχει κίνηση, και δεν χρειάζεται να επενδύσω είτε οικονομικά είτε νοητικά, ρε παιδί μου, τόσο πολύ σε αυτό. αν προσπαθήσουμε να τη δούμε λειτουργικά η εκδρομή είναι μια μετακίνηση που ο πρωταρχικός στόχος δεν είναι ούτε ο προορισμός ούτε η παραγωγική αξιοποίηση του χρόνου αλλά η ίδια η διαδικασία της μετάβασης αν προσπαθήσουμε να τη δούμε λειτουργικά είναι το περίπατος που λέγαμε στο σχολείο είναι η μονοήμερη σε ένα κοντινό νησί ένα Σαββατοκύριακο της Άνοιξης είναι το πάμε κάπου χωρίς έναν ιδιαίτερο λόγο Αυτό είναι στο μυαλό μου η εκδρομή Έχει πολύ χαμηλότερη πίεση Σίγουρα έχει μικρότερο κόστος Εννοιότε Αλλά είναι και αυτό που καθιστά Μια μετακίνηση ρε παιδί μου Με μικρότερη ανάγκη δικαιολόγηση Αυτό που λέγαμε πριν στην έννοια του ταξίδιου Δεν χρειάζεται κάπως να βγάλει τα λεφτά της Δεν χρειάζεται να την κάνεις εσύ Αξιόμνη μόνευτη Γιατί πως το λένε Σημασία έχει το ταξίδι όχι ο προεκνήμος που στην πραγματικότητα βλέπουμε ότι έχει όντως μια
επαφή με την πραγματικότητα και νιώθω για να το βάλουμε και λίγο σε πιο κοινωνικό πλαίσιο ότι σε μια εποχή που όλα πρέπει να έχουν στόχο βλέπετε ότι έχουμε αναφέρει στο επεισόδιο με τα χόμπι ή να έχουν μια αποδοσή ή ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα η εκδρομή μοιάζει λίγο αποκόσμη ρε παιδί μου σαν έννοια στην καθημερινότητα και ίσως ρε παιδί μου τελικά η εκδρομή να είναι το πιο κοντινό πράγμα που έχουμε σε αυτό που εννοούμε να ταξιδεύω για μένα, να τα κάνω να ζήσω μια εμπειρία για μένα και όχι για το Instagram, όχι για το checklist του δεν θέλω να πεθάνω και να μην έχω κάνει αυτό, αυτό και αυτό.
Να μην χρειάζεται να δικαιολογείς αυτό που λέμε τα χρήματα και σε καμία περίπτωση να μην πεις να μην είναι το πήγα για να πω το τι έχω πάει. Μπορώ να διαφωνήσω ελάχιστα. Πάμε. είναι σχετικό επειδή πλησιάζει καλοκαίρι η εμπειρία μου όσον αφορά την Αθήνα είναι το ότι η εκδρομή εν τέλει έχει περισσότερο φόμο σαν έννοια από το ταξίδι και οι διακοπές όταν εσύ είσαι κάπου που κανονικά δεν θα έπρεπε να σε αυτή την εποχή και αυτό είναι η Αθήνα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο δηλαδή άμα είναι Σαββατοκύριακο ας πούμε μέσα στον Ιούλιο και δεις ότι ο άλλος πήγε εξαιρεγώ στο αγκίστρι, στερεοτυπικά θα πεις «Και εγώ γιατί είμαι στα εξάρχεια, αγάπω το ξεσταύρι μου».
Δεν ισχύει αυτό κάπως, παιδί μου. Οπότε και η εκδρομή ακόμα έχει φόμο όταν το μέρος το οποίο είσαι γίνεται αφιλόξενο. Και κάποιοι έχουν στα δικά σου μάτια τη δυνατότητα να ξεφύγουν και εσύ μπορεί να μην την έχεις ή να νομίζεις ότι δεν την έχεις τέλος πάντων. Εντάξει αυτό που λες νιώθω ρε παιδί μου ότι κολλάει λίγο και με το επεισόδιο που γύρισαμε πριν περί των γενιών και το πως ζεις όντως τη δεδομένη στιγμή και αν το εκτιμάς το οποίο σου λέω είναι απόλυτα σεβαστό Για πάμε ρε παιδιά να πούμε τα συμπεράσματα που βγάλαμε ποια έννοια θεωρούμε το ότι είναι αυτοί που θέλουμε να ζούμε αν αντιλαμβανόμαστε διαφορές μεταξύ των τριών ενιών και έχοντας κάνει, ρε βαδί μου, όλο αυτόν τον κύκλο, τι αντιλαμβανόμαστε ως ταξίδι, ως εκδρομή και ως διακοπές αντίστοιχα και αν έχει νόημα να τα ορίζουμε και να τα βάζουμε σε τόσο κλειστά κουτάκια όπου το ταξίδι θα σημαίνει το ίδιο για την Ινέτα, το Μίτσο και το Μπέκα και αντίστοιχα και οι υπόλοιπες τρεις έννοιες.
Για μένα στην φάση που έχω φτάσει δεν με εξυπηρετεί να τα βάζω σε τόσο σκληρά κουτάκια γιατί εμένα και μία μίξη αυτών μεταξύ τους αναλόγως νομίζω ότι με ικανοποιεί καλύτερα. π.χ. όπως έφερα το παράδειγμα πριν να κάνουν με ένα ταξίδι αλλά να είναι και λίγο εκδρομή ή να κάνω διακοπές αλλά και με λίγο ταξίδι μέσα νομίζω ότι με καλύπτει περισσότερο από το να πρέπει να μπω αναγκαστικά σε full on ταξίδι mode ή να πρέπει να πάρω και τις...
γιατί έχουμε μέσα όλοι τον παράγοντα ότι έχουμε συγκεκριμένες μέρες που μπορούμε μέσα στον χρόνο να πάρουμε time off. Οπότε θες αυτές κάπως να εξυπηρετήσουν ένα σύνολο σκοπών. Οπότε το να πω ότι εγώ τις 20 μέρες που έχω άδεια θα τις κάνω και τις 20 μέρες διακοπές μπορεί εν τέλει να μην με βοηθήσει ψυχολογικά από το να πω ότι θα κάνω τις 10 ξέρω εγώ διακοπές ταξίδι μισό-μισό και τα υπόλοιπα να τα κάνω εκδρομές.
Δηλαδή είμαι σε μια όριμη ηλικία που μπορώ να κάνω λίγο mix and match. Εμένα αυτό μου κάνει. Όσο τα προηγούμενα χρόνια ήμουν λίγο πιο strict στην έννοια ταξιδιού στο εξωτερικό, διακοπές, νομίζω ότι έχω κάνει πραγματικά μία φορά στη ζωή μου με την απόλυτη έννοια των διακοπών και δεν μπορούσα να το απολαύσω, μιας και ήμουνα στο εξωτερικό, η αλήθεια είναι.
Ήμουνα λίγο κάπως not. Αν νιώσω όμως ότι έχω την ανάγκη να το κάνω, θα ξέρω πώς ακριβώς πρέπει να το κάνω. Αλλά δεν νιώθω δηλαδή ότι είμαι τόσο κουρασμένη. Ίσως αν νιώθω ότι είμαι τόσο κουρασμένη, ας κάτσω σπίτι μου, ξέρω εγώ. Λοιπόν φίλε, εδώ έδωσες πάρα... έκανες ένα πάρα πολύ καλό συγχαρητισμό με εκπλήσεις που δεν το έχουμε συζητήσει μέσα στο επεισόδιο, που είναι φίλε ο παράγοντος του χρόνου.
Το ότι όντως πλέον όσοι εργαζόμενοι άτομα, ρε παιδί μου, έχουμε έναν ορισμένο αριθμό αδειών ή ημερών, ρε παιδί μου, τις οποίες μπορούμε να λείψουμε από την καθημερινότητά μας και το πώς θα κάνουμε allocate σε αυτές, ανάμεσα σε ξεκούραση, σε εκδρομή, σε διακοπές, σε ταξίδι, το οτιδήποτε, είναι και αυτό φουλ σχετικό. Και λέω το παράδειγμα το ότι εγώ ας πούμε, δεν διανοούμε που ακούω συναδελφούς μου, ρε παιδί μου, που καλά το κάνουν τα παιδιά, να μου λένε, εξωτερικό θα πάρω τρεις μέρες άδεια.
«Α, και τι θα κάνεις» Τι είπα, θα κάτσω σπίτι μου Δεν το έχω καθόλου, δηλαδή είμαι σε φάση Αν είναι να μην δουλέψω Εναβγώ τελείως από την καθημερινότητά μου Είτε με εκδρομή, είτε με διακοπές Αλλά πιο ουσιαστικές διακοπές Που θα ξεκουραστώ, ας πούμε, κάπως διαφορετικά Είτε με ταξίδι Οπότε, πολύ ενδιαφέρον και αυτό Ναι, εντάξει Έχει τύχει μια-δυο φορές στη ζωή μου Να είμαι τόσο άσχημα με τη δουλειά ας πούμε που να πω θα πάρω off για να κάτσω σπίτι μου φίλε το οποίο δεν το εύχομαι σε κανέναν γιατί όντως νιώθεις full μίζερα αλλά δεν έχεις το παραμικρό απόθεμα να πεις ότι θα οργανώσεις κάποια χαλαρωτική κατάσταση διακοπών συμβαίνει it happens και σε αυτό το σημείο λοιπόν να πω το ότι σας την έπαιξα, σας την έφερα, σας έκανα τρίκ, όπως θέλετε πείτε το.
Και εξηγώ. Στην αρχή του επεισοδίου λέω το ότι η κύρια διαφοροποίηση μεταξύ της έννοιας των διακοπών και της έννοιας του ταξιδιού είναι το ένα είναι ενέργεια και το άλλο είναι χρονικό διάστημα. Και φέρνω μέσα από το επεισόδιο λίγο έμεσα, ρε παιδί μου, το ότι ταυτίζουμε την έννοια των διακοπών ως την μετακίνηση προς ένα προορισμό με σκοπό την ξεκούραση, το ταξίδι ως την μετακίνηση με σκοπό την εξερεύνηση και την έννοια της εκδρομής, που δεν την εξετάζουμε ιδιαίτερα.
Και δεν θα το μεραιπηθούν τις ευκαιρίες και χρησιμοποιώ τα παραδείγματα που είχατε δώσει λίγο μες στις άκρες. Έχετε μια άδεια 20 ημερών. Ωραία, μαγκά, ωραία. Διακοπές, λοιπόν. 20 ημέρες διακοπές. χρονική περίοδος, 20 μέρες διακοπών. Γιατί η εκδρομή είναι η καλύτερη έννοια μέσα σε αυτό το τρίπτυχο, γιατί είναι η πιο εύκολη να μην νιώσεις ότι απέτυχες να αποδώσεις το σκοπό του.
Και εξηγώ, όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ότι μέσα σε αυτές τις 20 μέρες εγώ πρέπει να κάνω διακοπές, να μετακινηθώ λοιπόν προς ένα προορισμό όπου ο πρωταρχικός μου στόχος είναι η ξεκούραση, μπορεί να αποτύχει πάρα πολύ εύκολα, γιατί είπατε το ότι σας φαίνεται και νομίζω ότι φαίνεται και στον περισσότερο κόσμο, τουλάχιστον στη δικιά μας ηλικία, άμα γίνουμε 70 χρονών, μπορεί να μας φαίνεται πιο λογικό το να κάτσουμε όντως 20 μέρες, ή πιο δύσκολο.
Στις 20 μέρες, ρε παιδί μου, που θα είσαι στα Μάλγαρα, γαμήσουμε τα Μάλγαρα, κάποια στιγμή το κάτσε, κάτσε, κάτσε, θα τελειώσει και θα πεις, α, θέλω να κάνω κάτι ακόμα. Η έννοια λοιπόν των διακοπών έχοντας στο μυαλό μας ως στόχο την ξεκούραση μπορεί να αποτύχει γυρνώντας από τις διακοπές και να πεις ότι μήπως δεν ξεκουράστηκα όσο ήθελα να σου είχε μείνει λοιπόν ένα ένα τικ το ότι ήθελα λίγο παραπάνω Από την άλλη είπαμε ότι η έννοια του ταξιδιού την βάζουμε λίγο μέσα στο επεισόδιο με την ταμπέλα της εξερεύνησης το παίρνω καινούργιες εμπειρίες την ανακάλυψη και κυρίως, ρε παιδί μου, την αξιοποίηση του χρόνου.
Επίσης είναι πάρα πολύ εύκολο να πεις ότι απέτυχες να πληρώσεις, να πληρείς το σκοπό για τον οποίο έχεις κάνει το ταξίδι, φεύγοντας από εκεί και να πεις ότι, «Α, γάμο το, δεν πρόλαβα να πάω εκεί που είχα δει στο Instagram, δεν είδα αυτό το αξίο θέατο, δεν πρόλαβα εκείνο και ούτω καθεξής». Και ξαφνικά, ρε παιδί μου, το ταξίδι σου σου μοιάζει λίγο μισό.
Παλαιέχεις αποτύχει, δεν έβγαλε τα λεφτά του και ούτω καθεξής. Και εκεί έρχεται και μπαίνει η έννοια της εκδρομής. Όχι σαν τρίτη επιλογή, αλλά σαν υπερθύμηση, σαν ενός είδους mindset, ρε παιδί μου. Η εκδρομή δεν σε ρωτάει αν ξεχουράστηκες, δεν σε ρωτάει αν έχεις δει όλα τα αξιοθέατα, αν έχεις συμπληρώσει το τσέκλιτ σου ή οτιδήποτε.
Δεν σε ρωτάει αν άξιζαν τα λεφτά που έδωσες, σε ρωτάει ένα πράγμα. και νιώθω ρε παιδί μου ότι είναι και το πιο δύσκολο να απαντηθεί ειλικρινά γιατί δεν μετριέται, δεν μπορείς να το αποδώσεις σε τρίτους μέσω story δεν έχει αυτή τη μορφή του checklist που είναι πολύ πιο εύκολο αυτό που λέγαμε με τα κουτάκια νομίζω ρε παιδί μου ότι κάπως έτσι κλείνει το σημερινό επεισόδιο ίσως και σαν μια συμβουλή σαν μια προτροπή ρε παιδί μου το πως θα δείτε όλοι σας το ημερολογιακό, ρε παιδί μου, τέλος της χρονιάς.
Το ότι ημερολογιακά έργαση. Ακάια τέλος της χρονιάς, ρε παιδί μου. Τι θα σπάμε εμάς το σχολικό τέλος της χρονιάς. Όπως θέλετε πείτε το. Το ότι προσπαθήστε λίγο να αποφύγετε το α θα πάμε φέτος το καλοκαίρι αυτές τις 20 ημέρες της άδειάς μας στη Σικελία ας πούμε και θα πρέπει να γυρίσουμε όλη την Ιταλία και να πάμε να δούμε και εκεί και εκεί και να καταλήξετε να πείτε ότι δεν ευχαριστήθηκα το ταξίδι μου.
Αντίστοιχα, με τον ίδιο τρόπο, σας προτείνω να μην ακολουθήσετε την έννοια των διακοπών ως την απόλυτη ξεκούραση, γιατί κάποια στιγμή θα σας βγει και το «θέλω να κάνω και κάτι γιατί βαριέμαι» και θα καταλήξεις να γυρνάς και να λες «δεν ξεκουράστηκα εντελώς». Νομίζω η καλύτερη επιλογή είναι, στο χρονικό διάστημα των διακοπών, να διαλέξεις να κάνεις, να μετακινηθείς, να ταξιδέψεις με το πρόσχημα έτσι όπως αντιλαμβανόμαστε και έτσι όπως παρουσιάζουμε σήμερα ίσως την έννοια της εκδρομής.
Πείτε. Συμφωνώ. Συμφωνώ και θα προσθέσω κάτι το οποίο δεν αγγίξαμε στο επεισόδιο γιατί δεν ήταν και το θέμα, αλλά για μένα κάνει μεγάλη διαφορά η παρέα με την οποία θα πας εκεί που θες να πας είτε αυτό είναι ταξίδι, είτε είναι εκδρομή, είτε είναι το οτιδήποτε. Νομίζω ότι με τους σωστούς ανθρώπους όλα μπορούν να γίνουν πιο ανέμελα, όλα μπορούν να γίνουν πολύ πιο ευχάριστα και πολύ πιο διαδραστικά.
Αν είστε λίγο ψυχαναγκαστικός, βρείτε ένα λίγο πιο ανέμελο φύλλο να τα παλαντζάρετε και να τα βρείτε κάπου στη μέση. Άμα πάτε ταξίδι τρισψυχαναγκαστική, στο τέλος θα καταλήξετε να τσακωθείτε και δεν θα έχετε δει και όλα αυτά που θέλετε να δείτε γιατί πάντα κάτι θα μένει απέξω από τη λίστα. Οπότε βρείτε παρέα με τα κατάλληλα άτομα και όλα θα γίνουν σαν εκδρομές.
Φοβερές πάσες και οι δύο. πρώτον θα ήθελα να σταθώ σε κάτι που είπες λιγάκι εσύ πριν στο ότι είναι δύσκολα μετρήσιμο το αν πέρασες καλά είναι δύσκολο στον απολογισμό όπως γυρνάς έτσι όπως ξεκίνησε το επεισόδιο ρε παιδί μου αν το πούμε συμβολικά στο αεροπλάνο εκεί είναι δύσκολο εν τέλει όμως μακροχρόνια όσο κάνουμε το επεισόδιο ρε παιδί μου και εγώ λίγο ονειροπολώ σε κάποιες φάσεις νομίζω το ότι οι καλύτερες ιστορίες ή εκεί που θυμάμαι να έχω περάσει πολύ καλά είναι σε εκδρομές που μου έχουν μείνει, γιατί έχω δώσει λιγότερο φόκους τόσο στο να κάνω logout τελείως τύπου διακοπές, όσο και στο να αντλήσω, αντλήσω, αντλήσω εμπειρίες.
Οπότε οι καλύτερες μου αναμνήσεις, ας πούμε, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, είναι στις εκδρομές. Και το δεύτερο κομμάτι έχει πολύ ενδιαφέρον, καλά ιδανικά θα το έκανες εσύ ρε παιδί μου, αλλά σε αυτό που λέει η Νινέτα νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε για να κάνουν και ακρότες τις ίδιες ερωτήσεις που κάνες στην αρχή αλλά με γνώμονα το με ποιον πας και εξηγώ με τους δύο κολλητούς σου είναι εκδρομή, ταξίδι ή διακοπές εκδρομή ωραία και εγώ εκδρομή το ή ταξίδι με τον ή την ή το σύντροφό σου Διακοπές Ταξίδι Και εγώ ακροβατώ Δεν είμαι 100% σίγουρος Είναι πολύ περίεργο Με μεγάλη παρέα Θα πω εκδρομή γιατί μου φέρνει Πιο πολύ τα σχολικά χρόνια Όντως και το βλέπω σαν πιο ελεύθερη Εκδρομή Και μόνος σου Ταξίδι Είναι μονόδρομος φίλε Είναι το μόνο το οποίο είναι μονόδρομος Διακοπές Αλήθεια Ναι, ναι. Πάμε, θα μας το τελεγήσεις λιγάκι.
Κατάθλιψη! Ο Μπέκας να κλαίσει ευρική στάση στο μπάνιο. Και εξηγώ. Νιώθω, ρε παιδί μου, ότι γύρω από την έννοια των διακοπών, όντως κυριαρχεί η έννοια της ξεκούρασης, όπως την αντιλαμβάνει το καθένας. Θέλω να πω, ανέφερα ρε παιδί μου πριν, ότι το άμα γίνουμε 70 χρονών μπορεί να θέλουμε όντως ή να μην θέλουμε καθόλου αυτές τις 20 μέρες ξεκούρασης.
Βέβαια μου, ο πατέρας μου δουλεύει από το ότι που... Προφανώς από το ότι που υπάρχω, αλλά δουλεύει πάρα πολλά χρόνια, βέβαια μου. Τι θέλω να σου πω. Το ότι Χριστουγεννά, Πάσχα κτλ. Δεν τον έχω δει ποτέ τον άνθρωπο να πει. Στο δεν κάνω καν τη μετακίνηση, έτσι. Το θα κάτσω και θα δω τηλεόραση. Κάτι θέλει να κάνει, κάπως θέλει να είναι δραστήριος.
Αυτό τον ξεκουράζει, αυτό τον χαλαρώνει. Τι θέλω να σου πω. Υπάρχουν στιγμές που πιάνω τον εαυτό μου και λέω ότι όντως το να πάω να κάνω μία βόλτα εξερεύνησης στη Σύρο, που την περισσότερη την ξέρω, θα με χαλαρώσει, θα με ηρεμήσει και όντως θα το νιώσω σαν ξεκούραση. Υπάρχουν φορές που όταν θέλω να σαπίσω απλά σε μια παραλία, να κάτσω με βαράει ο ήλιος σαν το ψάρι.
Γι' αυτό λέω ότι όσο είμαι μόνος μου στο πλαίσιο της μετακίνησης, νιώθω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να αντιστοιχίσω το θέλω μου με την τελική μου πράξη. Είναι το ότι θα τίνεις προς τη διακοπή ας πούμε, προς την ξεκούραση. Οκ. Για μένα, εγώ πραγματικά δεν μπορώ να το αντιληφθώ αυτό. Με την έννοια ότι όντως νιώθω ότι είναι μονόδρομος ότι μόνος σου κάνεις ταξίδι.
Γιατί άμα πας και μπετώσεις σε ένα Airbnb, σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου ή σε μια παραλία ή whatever, πράγματα που μπορεί να σχετίσουμε, ξέρω εγώ, με διακοπές, θα τρελαθείς. Όχι. Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Μόνος με τις σκέψεις μου, δεν χρειάζεται, το κάνω κάθε βράδυ. Ρε παιδί μου, με την έννοια ότι όντως μόνος με τις σκέψεις μου, κάτσου και στην Αθήνα.
Άμα είναι να το κάνω στο εξωτερικό, θα κυνηγήσω και την περιέργεια, ρε παιδί μου, λιγάκι, τη μαλαγανιά. θα εξερευνήσω λιγάκι κάποιες καταστάσεις δεν σου λέω ότι θα τρέχω όλη μέρα αλλά μπορεί να αρχίσω να παπατζιάζω εκεί πέρα, σαν του Ιτσά εκεί πέρα που θα πάω μπορεί να πάρω ένα ποδήλατο να αρχίσω να πηγαίνω κάπου χωρίς προορισμό έχει περισσότερο εξερευνητική διαδικασία για να αυτό που λέει είναι νέτο και πολύ αυστοχά το λέει με τις σκέψεις μου μπορεί να είμαι και μόνος μου το νόημα δεν είναι το ότι άμα κάτσεις με τις σκέψεις σου μόνος σου κάπου αλλού θα τρελαθείς είναι το ότι είναι πιο ποιοτικό για τον εαυτό σου να σε δεις και μόνος σου σε εντελώς άλλο περιβάλλον.
Το ακούω και το σέβομαι. Θα μας απαντήσεις τώρα κι εσύ για αυτά που μας είπες. Ε, νομίζω ότι τα είπα ρε παιδί μου. Κατ' αρχάς είμαι πολύ περίεργος άνθρωπος στη ταξίδια αλλά ταυτόχρονα θεωρώ ότι είμαι ο καλύτερος στη ταξιδιότης. Όπως παίρνει και τα καλύτερα δώρα. Πέφτω στα σύννεφα. Ε, εντάξει. Α, μα τέλος πάντων. Δεν έχω πάει ποτέ ταξίδι με σύντροφο, με κοπέλα.
Οπότε... Μην το κάνεις. Δεν ξέρω πώς. Να μην το κάνω εγώ συγκεκριμένα ή να μην το κάνει ο κόσμος γενικά. Γενικά, γενικά. Οκ. Unpopular opinion, bro. Unpopular opinion. Έχω δει και κάτι reals αντίστοιχα, ρε φίλε. Είναι λίγο... Γίνεται λίγο lame. Και γι' αυτό δεν ξέρω τι φταίει. Φταίει η κοινωνία, φταίμε εμείς με το mindset που πάμε, δηλαδή στα ταξίδια με φίλους, θα κάνεις λίγο περισσότερο χαβαλέ, λίγο πλάκα, λίγο αυτό που λες θα παπαντζιάσεις λίγο, κάνα περαστικό.
έχει μια άλλη κίνηση και ενέργεια ενώ με τον σύντροφο είναι πολύ να πάμε για ένα κοκτέιλ στο ρουφτόπ να πάμε να φάμε Wagyu A5 στο καλό ρεστοράντ να καθίσουμε να δούμε τα αστέρια το βραδί γίνεται πολύ μνήμη δεν ξέρω Δηλαδή δεν μου έχει τύχει εμένα να πω ότι έζησα όντως μια εκδρομή περιπετειώδη εγώ και ο σύντροφος. Να πεις εγώ και ο σύντροφος και άλλοι πέντε μαλάκες μαζί σου.
Το να είστε οι δυο σας σε ταξίδι και να πω ότι ρε παιδάκι μου είχε αυτό το επιτυχημένο κτλ. Δεν μου έχει κάτσει εμένα μέχρι τώρα. Μου φαίνεται πολύ με. Γι' αυτό θα προτιμούσα διακοπές. να πούμε ότι πάμε εκεί σαν τους αλλοί πασάδες στα Γιάννενα να μας κάνουν μασάζ και να μας ταΐζουν στο στόμα και να κοιτάμε όλη μέρα μια παραλία και να μας κάνουν αέρα.
Top! Ρε παιδί μου, φέρνω στο τραπέζι μια εμπειρία προσωπική. Θα την κατηγοριοποιούσα αντιθέτως με το δίπλο του επεισοδίου στο πλαίσιο του ταξιδιού. Όσες διακοπές, ρε παιδί μου, καλοκαιρινές διακοπές Έχω πάει με την κοπέλα μου, που νομίζω είναι οι τρεις ή τέσσερις. Θα τις κατηγοριοποιούσα, ρε παιδί μου, όντως πλήρως στο πλαίσιο της εξερεύνησης, του χάνομαι, το ψάχνω, το εξερευνώ καινούργια πράγματα και ούτω καθεξής.
Και φέρνω το εξής παράδειγμα. Όταν πηγαίνουμε, ρε παιδί μου, σε ένα νησί το καλοκαίρι, που συνήθως πηγαίνουμε με το μηχανάκι, αυτό είναι η δικιά μου περιέργεια τι να κάνει την ακολουθή κοπέλα δεν μπορεί να κάνει και τίποτα άλλο και της λέω ότι την πρώτη μέρα θα πάρουμε το μηχανάκι και θα κάνουμε βόλτα όλο το νησί, όλες τις παραλίες να τις δούμε όλες, να τις δούμε δεν θα βουτήξουμε, θα περάσουμε να τις δούμε πώς είναι και τα λοιπά, ώστε να μπορώ τις υπόλοιπες μέρες που θα είμαι εκεί πέρα μαζί σου να μπορώ να πω ότι από αυτές τις 20 θα διαλέξω πολύ συγκεκριμένα αυτές τις 3-4 ανάλογα με τις ημέρες και θα...
Μην κουνάτε τα κεφάλια, περιμένετε. Και θα πω ρε παιδί μου το τι... Πώς το λένε, το ζήσα. Έχεις κάπου κουμπί για δωρεές. Για την κοπέλα. Να βοηθήσουμε. Να βοηθήσουμε κάπως ρε παιδί μου. Οδηγαίει. Εγώ δεν το τρώω την οδήγηση. Οδηγάω δυόμιση ώρες πάνω σε ένα μηχανάκι και την έχω με το κινητό να βγάζει φωτογραφίες. Κράξτε με, κάντε με ό,τι θέλετε.
Θέλετε να με διώξετε από το επεισόδιο Βγάζει και φωτογραφίες Μαλάκα, έρανο, έρανο, έρανο φίλε Δεν τις βγάζει για μένα Για αυτή τις βγάζει Με κοιτάτε έτσι Δεν την αφήνεις να βουτήξει Η καημένη παίζει μετά να κοιτάει τις φωτογραφίες Και να λέει να κάθεται στο μπάνιο Να τη βρέχει το νερό Να κοιτάει τις φωτογραφίες και να λέει Έτσι μάλλον πρέπει να είναι όταν σε αφήνουν να μπαίνεις στη θάλασσα κάπως έτσι πρέπει να είναι το νερό ρε βλάμενε αρχικά προφανώς και βουτάμε γιατί την πρώτη μέρα δεν καθόμαστε δύο μισή ώρες πάνω στο μηχανάκι και μετά λέμε πάμε στο δωμάτιο να ξεκουραστούμε δεν είπες αυτό με άφησες να τελειώσω την ιστορία μου λέγατε έρανο έρανο έρανο για την κοπέλα την καημένη τι θέλω να πω σκηνικό έχουμε πάει νομίζω στη Σύφνο της λέω έχουμε καθίσει το μηχανάκι ρε παιδί μου χωματόδρομο της λέω πάνω από το βουναλάκι έχει μια παραλία πάμε να τη δούμε ανεβαίνοντας το βουναλάκι στο μυαλό μου ήταν το εντάξει πόσο δύσκολο μπορεί να είναι φτάσαμε ρε παιδί μου
στην πόλη του νησιού στην Ανωσύρο για να το κάνω σε αντιπαραβολή ωραία το μηχανάκι ήταν 19 χιλιόμετρα μακριά από εκεί που ήμασταν εμείς αυτό το μου έχει μείνει ρε παιδί μου σαν μια ωραία εξερεύνηση συχτήριζε εκείνη τη στιγμή, ναι ένιωσα το ότι στις καλοκαιρινές μου διακοπές δεν ξεκουράστηκα ναι και θα σου πω όμως ποια είναι η διαφορά αν αντί για την κοπέλα σου ήτανε ο Χαιρετάκης και εγώ δεν θα συχτηρίζεις μπρο δεν θα είχαμε πάει τι όχι θα είχαμε πάθει νευρικό γέλιο αυτή είναι η διαφορά με τους φίλους μπρο δηλαδή ακόμα και τις χειρότερες καταστάσεις τις κάνεις να γίνονται αστείες.
Ενώ με ένα σύντροφο δεν ξέρω ρε φίλε τι γίνεται. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Οι ταινίες δεν μας το πούλησαν έτσι. Κυρία, κυρία να πω. Λοιπόν, σοβαρό παράδειγμα τέτοιου τύπου. Είμαστε η Ιρλανδία με τρεις φίλους. Φεύγουμε από το Δουβλίνο, τέρμα ανατολικά, παίρνουμε λεωφορείο πρέπει να είναι τέσσερις-πέντε ώρες, να πάμε τέρμα δυτικά.
Έχουμε κλείσει ένα Airbnb. Τέρμα δυτικά στην Μακ Κολοπετινίτσα. Να το πω έτσι επειδή είναι και στην Ιρλανδία. Πάμε λοιπόν εκεί πέρα. Βγαίνουμε από το ελφορείο σε άλλη πόλη από αυτή που θα μέναμε και συνειδητοποιεί ο τύπος που έχει κάνει την κράτηση στο Airbnb ότι έχει ξεχάσει το κινητό του στο ελφορείο. Είναι τύπου 8 η ώρα το βράδυ σε ένα κολοχώρι στην Ιρλανδία και δεν ξέρουμε όχι που είναι το Airbnb ούτε πώς λένε τον ιδιοκτήτη.
Τέλος πάντων, το βρίσκω κάπως, κάνω μια ψεύτικη κράτηση, της λέω το και το, της λέω το με δεξί, του λέγανε Μπόμπι. Περίμενω ότι θα δούμε έναν αλκοολικό Ερλανδό, 59 χρονών ξέρω εγώ, ο οποίος για κάποιο λόγο νοικιάζει κάτι δωμάτια σπίτι του, γιατί τον έχει αφήσει η γυναίκα του και τα παιδιά του. Έτσι περίμενα εγώ, τι θες να σου πω τώρα.
Εν τέλει ήταν μια Πολωνή τύπης, η οποία απλά νίκαιζε ένα πολύ μεγάλο σπίτι και σου λέει, παι, βγάλω και κάμερο κάμα το. Τέλος πάντων, εκεί λοιπόν, ε, δεν τον ευρήσαμε πολύ το Γιωργάκη. Γελάσαμε λιγάκι, το διαχειριστήκαμε, πήγαμε παρακάτω. Εάν είχα κάνει εγώ αυτή τη μαλακία, δηλαδή φοβάμαι πάρα πολύ να μου τύχει το ίδιο τέτοιο σκηνικό και να κάνω εγώ αυτή τη μαλακία ή να την κάνει αντίστοιχα η σύντροφός μου, θεωρώ ότι και τα δύο θα έχουν πάρα πολύ μεγάλες επιπλοκές στην πορεία του ταξιδιού.
Ναι ρε φίλε, δεν ξέρω πώς λειτουργούν αυτά τα logistics. Έχω κι εγώ αντίστοιχη ιστορία, δηλαδή είμαι με την κολλητή μου στη Βαρσοβία, έχει τα γενέθλιά της, οπότε βγαίνουμε για φαγητό σε ένα μαγαζί που έχει και καλά πολύ καλά ratings κτλ. Και το ένα πιάτο μετά το άλλο είναι από τα χειρότερα πράγματα που έχουμε φάει ποτέ στη ζωή μας.
Αλήθεια δεν μπορώ να σας εξηγήσω. Ήτανε όλα χάλια και να μας έχει πιάσει νευρικό γέλιο πάνω από το υπέρτατα κακόγευστο φαγητό που σε άλλη περίπτωση μπορεί, ξέρω εγώ, με τον σύντροφο μου να ήμασταν, πω μαλακία και θα πληρώσουμε τώρα αυτό το πράγμα και είναι δυνατόν και να κάνουμε παράπονα στην κουζίνα και μας τώρα μας έχει πιάσει το νευρικό γέλιο.
Μετά φεύγουμε από εκεί να ψάχνουμε να βρούμε κάπου να πιούμε μία μπύρα, μπαίνουμε σε κάτι που μοιάζει με μπυραρία, τελικά δεν έχει ούτε καν μπύρα, έχει μόνο σάιντερς, παίρνουμε ένα απέσιο σάιντερ που μας προτείνουν με γεύση αχλάδι, δεν πίνεται καν και το αστείο συνεχίζεται με το ότι αυτό το πράγμα δεν είναι δυνατό να συμβαίνει, είναι ψεύτικο, είναι μιμ ζούμε σε ένα μιμ αυτή τη στιγμή και it's fine ένα τέτοιο αντίστοιχο σκηνικό θα ήταν ένα μουτρωμένο βράδυ στο ξενοδοχείο που θα γυρνάγαμε πλάτη για να ξεκινήσει ο ύπνος και η επόμενη ημέρα του ταξιδιού σε αυτό που περιγράφεις μετά την πρώτη μπουκιά έχεις αποφασίσει ότι δεν θα κάνεις σεξ το βράδυ με τίποτα δεν σου λέω, μπορεί ρε φίλε όντως να υπάρξουν γιατί το κάναμε λίγο υπερβολικό παράδειγμα στιγμαίζει με τον σύντροφο. Μπορεί και όντως και με εκείνον να σε πιάσει το νευρικό γέλιο και κουλουπού κουλουπού.
Αλλά δεν ξέρω. Με τους καλούς φίλους για μένα it's for a fact ότι όσο σκατάει και να είναι το μέρος και όσο σκατάει και να είναι η κατάσταση δεν θα πάει πολύ στραβά. Fact. Όχι ρε παιδί μου. Εντάξει έχω εμπειρίες και από τα δύο. Και από το διακοπές με φίλους και διακοπές με σύντροφο. Ταξίδι μιλάμε εμείς έτσι Και τα δύο ήταν ταξίδι εντός Ελλάδος άρα καλοκαιρινές διακοπές ο σκοπός είπαμε το ότι αλλάζει την έννοια και όχι το εντός ή εκτός Ελλάδος ήτανε clickbait με ό,τι μεταφέρει προφανώς το εκτός Ελλάδος και σου λέω το πιο εύκολο παράδειγμα που μπορώ να σκεφτώ είναι το ότι έχω γίνει χάλια και ξερνούς από αλκοόλ και στα δύο σενάρια και με φίλους και με κοπέλα οι φίλοι με βγάζανε φωτογραφία φαν, οκ η κοπέλα μας με έβγαλε φωτογραφία και είπε α, έτσι ήσουν και σε ελπίθηκα και σε έβανα να κοιμηθείς παρόλο που δεν μ' άφησες να κολυμπήσεις όλη μέρα να της ανοίξεις τον αέρα να εσύ δε χαιρετάκη ωραία νομίζω αυτοί ήμασταν κλείστε, κλείστε, κλείστε ούτε bye ούτε τίποτα
γεια, γεια ήμουν η Νέτα ήμουν ο Γιώργος ήμουν ο Δημητρής Bye
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
