Πότε γίναμε όλοι ψυχολόγοι;
40+Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο νέο επεισόδιο του εβδομαδιαίου του podcast, η Μανίνα Ζουμπουλάκη και η Ελένη Ψυχούλη σχολιάζουν πως όροι όπως «τοξικός», «ναρκισσιστής», «τραύμα» ή «διπολική διαταραχή» χρησιμοποιούνται πια αβίαστα από όλους, συχνά χωρίς πραγματική γνώση του νοήματός τους, μετατρέποντας σύνθετα ψυχικά ζητήματα σε εύκολες ετικέτες. Μέσα από προσωπικά παραδείγματα και καθημερινές σκηνές, επισημαίνουν ότι αυτή η γλώσσα συχνά αντικαθιστά την ουσιαστική επικοινωνία και οδηγεί σε απλουστεύσεις ή ακυρώσεις ανθρώπων και σχέσεων.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
ψυχοθεραπευτική για το ψηλουπίδημα. Καλά, αυτό είναι εξαιρετικά άμα το δεις πρωινή τηλεόραση. Μόνο τυχαία ανοίγω πρωινή τηλεόραση. Αμόνο και δεν το έχω ακούσει επειδή δεν βλέπω τηλεόραση. Εκεί λένε εναρκιστικά, διατεραχή, ελληματική προσοχή. Δηλαδή όλοι έχουν οι ψυχίατροι ξαφνικά και οι ψυχολόγοι και όλοι ξέρουν τα πάντα.
Καλά, η νάρκηση είναι πέντε το μπαρά πια. αντί να πεις κάποιος είναι ηλίθιος, βλάκας, κατηστραμένος ούτε τίποτα, λες είναι ένα άρκισος πες μαλάκες βρε παιδάκι μου, τι το θες το να έρθεις ως όλοι ξαφνικά είμαστε ένα άρκισοι ενώ μεταξύ δεν κοιτάς και τον εαυτό σου μήπως και εσύ είσαι ένα άρκισος αφού μιλάμε για να έρθεις ως πια το έχουμε ρίξει στα λουλούδια πες κάτι άλλο πιο light προχτές ας πούμε διαφωνούσα με κάποιον και μάλιστα για πολιτικά τώρα που χέστηκα και πατόκορφα.
Και με πετάει στο τέλος, είσαι τοξική. Δηλαδή είμαι τοξική. Δηλαδή αν δεν συμφωνούμε σε κάτι, είμαι τοξική. Μου έβαλε ταμπέλα. Ο άλλος, ξέρω εγώ, δεν σε θέλει ο γκόμενος, είναι ναρκισιστής, επειδή δεν σε θέλει. Κάτσε ρε. Είναι ψυχιατρικό περιστατικό η γκόμενη που δεν σε θέλει. Αυτό που μου το έκανα, μου λέει, αέ καλά, αυτή είναι ψυχιατρικό περιστατικό.
άλλο, σου ρίξει χυλόπιτα όχι μόλις δεν ήταν αυτό αλλά η γυναίκα είναι ψυχοπαθής και αρχίζεις και σου αναλύει διάφορα πράγματα που τα πεις και λες μια χαρά μου φαίνεται εμένα, δεν ξέρω αλλά εντάξει. Επίσης ακούς συνέχεια ότι αυτός άσε διαταραγμένη, όλοι έχουν διαταραχές και φυσικά όλοι έχουν διαταραχές αλλά συγγνώμη κιόλας υπάρχει χαρτί γιατρού να δούμε και τι σόι διαταραχή έχουμε ας πούμε εσύ, πώς την έβγαλες στη διάγνωση. Πότε πήγες και σπούδεσες?
Είναι κάτι που είναι της μόδας, Ελένη. Είναι της μόδας εδώ και 20 χρόνια, μπορεί και περισσότερα. Και να σου πω, όταν ήταν ο μεγάλος γιος μου, ο οποίος τώρα είναι 30+, όταν πήγαινε δημοτικό, θυμάμαι ότι με φώναξε στο σχολείο να μου πούνε ότι έχει διατεραχή ελληματικής προσοχής. Δε πει. Πώς λέγεται αυτό. Τα 90% των αγοριών έχουν.
Ναι, το άκουγα πρώτη φορά. τον πήγε στον παιδί ιατρό και μου λέει βάλτε τον να παίξει μπάλα λέει τι σχέση έχει μου λέει να κάνει ένα σπορ γιατί έχει πολύ ενέργεια δεν έχει που να τη βγάλει τα παιδιά βαριούνται και τα γόρια και τα κορίτσια κουνιούνται όλη τη μνώρα και τα βλέπει κάποιος δόσκαλος και λέει διαταραχή αλληματικής προσοχής και πραγματικά έπαιζε μπάλα ήδη απλώς τον βάλανε πιο φανατικά να παίζει μπάλα και τελείωσε αυτή η ιστορία Ναι ρε παιδάκι μου αλλά εδώ έχουμε και έναν ειδικό ο οποίος το λέει.
Εγώ σου μιλάω για τους ανεδίκαιφτους που είμαστε όλοι μας και επίσης δεν αντέχω κορίτσια ή μαρτών τη λέξη ενσυναίσθηση. Δηλαδή ό,τι δεν σου κάνουν τα χατήρια και άμα δεν γίνεται το δικό σου δεν έχει ο άλλος ενσυναίσθηση. Ε, δεν είναι και έτσι ακριβώς τα πράγματα. Εσύ ας πούμε γιατί δεν κοιτάς γιατί δεν σου κάνει το χατήρι ο άλλος.
Έχεις ενσυναίσθηση εκείνη την ώρα. έχεις μπει στα παπούτσια του άλλου και είδες ότι έχει πρόβλημα ας πούμε, με την ενσυναίσθηση η ενσυναίσθηση και η ενσυναίσθηση παντού και επίσης η φοβερή λέξη το τραύμα αυτό το τραύμα όμως το κάνουμε μια φορά ολόκληρο θέμα γιατί εμένα μου αρέσει πάρα πολύ είναι ωραίο το τραύμα έχουμε όλοι τραύμα κλπ κοίτα είναι μια μόδα λέξεων που προέρχονται από την ψυχιατρική και την ψυχολογία που έχουν περάσει στο καθημερινό λεξιλόγιο και στο γραπτό κείμενο και στο προφορικό είναι, τα έχω σημειώσει εδώ, μετατραυματική διατεραχή μετατραυματικό καλά όλες όσες γεννάνε έχουν μετατραυματικό στρες, αυτό επίσης είναι καινούριο. Ο παλιά απλώς ήσουν χάλια ας πούμε για ένα διάστημα γιατί δεν ξέρω Gaslighting Gaslighting είναι άλλο Άλλο αυτό Ιδεοψυχαναγκαστική διατεραχή είναι μέσα στις διατεραχές, είναι πάρα πολλές διατεραχές αλλά δεν είναι ότι όλα αυτά υπάρχουν απλώς ο τρόπος που λέγονται είναι αέρα πατέρα είναι αντί να πεις χαζός άνθρωπος
παιδάκι μου μαζέ το είδα αυτό μπροστά μου στη σκούνια στο παγκράτη αυτό έκανε κάτι ακροβατικά το μικρό το οποίο θα σπάγει το κεφάλαιο του σίγουρα το μαζεύει η μαμά λίγο έντονα γιατί δεν την άκουγε κακοποίηση οι άλλες που καθόντουσαν στα παγκάκια μπροστά μου συμβαίνει μια κακοποίηση κακοποιήσεις τα γατειά, κακοποιήσεις τα σκυλιά κακοποιήσεις τα παιδιά όλα είναι κακοποιήσεις, δηλαδή δεν μπορείς πια σαν μάνα να μαλώσεις, να φωνάξεις λίγο παραπάνω να χάσεις και λίγο την υπομονή σου που μέσα στα πλαίσια είναι και αυτό ήμαρτο να σχαλαρώσουμε, είσαι κακοποιητικός Αυτό συνήθως το κάνουν αυτοί που δεν έχουν παιδιά που δεν είχαν ποτέ παιδιά και που δεν ξέρουν πως είναι να χάσεις την υπομονή σου με ένα παιδί αλλά ναι σου λέω έχει περάσει αυτή ή αυτά τα κακόμερα τα αγοράκια που τα λυπάμαι τόσο πολύ γιατί έχω και γιο που ξέρεις πλέον δεν υπάρχει το φλερτ τα αγόρια φοβούνται να πλησιάσουν να κορίτσουν διότι είναι παρενόχληση και αυτό όλα είναι παρενόχληση αυτό είναι άλλο θέμα λένε
φοβερό ποιο δεν τολμάει κανένα αγοράκι να κοιτάξει κορίτσι αμέσως ετικέτα αυτό είναι ότι με απίστευτη σοβαροφάνεια και δίνοντας μια βαρύτητα γιατί ξέρεις όταν πετάξεις μια ετικέτα ένα βαρύγδουπο όρο ψυχοθεραπευτικό είναι σαν να επικυρώνεται η αξιοπιστία σου ρε παιδί μου γίνεσαι πιο αξιοπίστος γίνεσαι πιο σοβαρός λες σοβαρότητες ενώ λες τις πιο απίστευτες μπουρδες εκείνη την ώρα και είναι και το ασυνείδητο και το υποσυνείδητο και αυτό μου έχει τύχει σε κουβέντα μιλάει το υποσυνείδητός σου όχι μιλάω εγώ Είμαι ένα, δεν έχω χρήση του υποσυνείδητο.
Δεν είμαι. Κάνουμε παρέα με το υποσυνείδητο, δεν λες. Επίσης, η διπολική διατεραχή που έχω φίλο με διπολική διατεραχή και είναι μια πάθηση, πέρνει αγωγή ο άνθρωπος, το λένε πολύ εύκολα. Μήπως έχεις διπολική διατεραχή. Γιατί ρε παιδί μου, επειδή κλαίω σε μια κηδεία ας πούμε. Για πράγματα που είναι φυσιολογικά. Άκου τώρα, εγώ είχα μια σχέση, φρικτή σχέση βάση περιπτώσει, όπου στο τέλος που είχε καταστραφεί τελείως το σκηνικό, έβγαλε αυτός, ο οποίος δεν είχε πάει πανεπιστήμιο.
Μιλάμε ότι δεν υπήρχε η αμορφωσιά, δεν υπήρχε, ήταν το απόλυτο χάος. Ήταν του λυκείου και δεν είχε ασχοληθεί και παντελώς με τέτοια ζητήματα. Και μου έβγαλε μια ταμπέλα ότι εγώ έχω διπολική διατραχή, διότι άλλαζε γνώμες ας πούμε. Ξέρεις, θα μείνω, θα φύγω, θα έρθω εδώ, θα κάνω. Εν πάση περιπτώσει, είχα κι εγώ κάποια αναστάτωση στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.
Λοιπόν, διπολική διατεραχή. Είχε κάνει διάγνωση. Και ό,τι έκανα, δηλαδή πίνεις νερό έτσι, διότι έχεις διπολική διατεραχή. Περπατάς έτσι, διότι έχεις διπολική διατεραχή. Ναι, κάπου το διαβάζουν. Πού το είδανε. Δηλαδή, να σου πω και κάτι, χρησιμοποιούν όρους που ακόμη και αν πατήσεις ένα κουμπί στο κινητό και γκουγκλάρεις, κάτι θα δεις τι σημαίνει αυτό το πράγμα. Δεν έχουν κάνει ούτε αυτό.
Αυτό είναι όμως το πρώτο επίπεδο, ρε εσύ, γιατί άμα βάλεις ναρκιστική διαταραχή προσωπικότητας και διαβάζεις μόνο την πρώτη πρόταση, είναι χιλιάδες άνθρωποι που ξέρεις που την έχουν μαζί και εσύ. πρέπει να διαβάσεις πιο πολύ για να δεις δηλαδή δεν είναι πάντως στο google είναι η πρώτη πρόταση που διαβάζουμε αυτή που είναι λίγο πιο μπλε και μετά λέει να διαβάσεις περισσότερο και λες όχι βαριέμαι εντάξει την έχω τη διπολίτη καταλαβαίνεις το προχωράμε έτσι και νομίζω ότι αυτό φταίει το ότι είναι πολύ γρήγορη η αφομίωση όρων που δεν γνωρίζουμε και πολύ γρήγορη η αφομίωση έτσι στη γλώσσα ότι τους έχουμε πια άλλες και είναι ας πούμε να πούμε ότι συνέστηση, συναισθηματικά δέσμιος.
Τι να σου πω, ακούω συνέχεια. Θεραπευτική προσέγγιση της σχέσης. Ναι, ναι, ναι. Δεν υπάρχει θεραπευτική προσέγγιση της σχέσης. Σημαίνει ότι δεν κάνετε σεξ. Τελείωσε. Πιο πρωθέωτη και θεραπευτική να είναι, δύσκολα θα. Δεν ξέρω. Μπορεί να επανέλθει η ιδέα. Μην λέω μεγάλα λόγια γιατί δεν είμαι και εγώ ψυχολόγος. Ε, κοίτα, είναι μια εντελώς επιφανειακή εξοικείωση η οποία εκλαμβάνεται σαν βαθιά κατανόηση ενώ δεν υπάρχει ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί αυτές τις εκφράσεις και είμαστε πολλοί και να σου πω την αλήθεια και εγώ τώρα που τα λέμε ας γυρίσω ανάποδα την συνέστηση και εγώ χρησιμοποιώ κάτι τέτοια κατάλαβες δεν είσαι στην τελεόραση είμαι στον δρόμο όμως και πρέπει καλά να κάνω προσέχο εν πάση περίπτωση βλέπω ότι κάποτε ήταν της μόδας στη μάση η κοινωνία από στα 90's, τι είναι σωστό να φας, τι είναι σωστό να φορέσεις, τι είναι σωστό να κάνεις στα 30 μέχρι τα 35.
Το political correct που λέγαμε. Ναι, τότε δεν λεγόταν political correct. Το είπαμε και πολύ κατά political correct πολύ σύντομα. Αλλά τώρα πιστεύω ότι πλέον της μόδας είναι η ψυχική υγεία. Αλλά η ψυχική υγεία σαν μια θολούρα, σαν ένα ανεφέλωμα, σαν μια, τι να σου πω, που περνάει στη γλώσσα και για πρώτη φορά η γλώσσα χρησιμοποιεί όρους όρους που δεν τους κατανοεί αυτός που τους λέει.
Ναι, συμφωνώ ότι είναι ομαδική ψυχοθεραπεία. Λένε πάμε για καφέ, α για ομαδική ψυχοθεραπεία. Ναι, μπορείς να το πεις σαν αστείο αλλά μετά όταν λες για κάποιον είναι μανιοκαταθλιπτικός το οποίο είναι πάθηση μανιοκατάθλιψη αρχίζει και γίνεται βαρύ. Λίγο να ξέρεις τι σημαίνει μανιοκαταθλιπτικός, τι σημαίνει διπολική διατεραχή τι διαφορά έχουν αυτά Υπάρχει και η σχιζοφρένεια.
Την έχουμε βάλει ακόμη. Θα την λανσάρω. Δεν το σηκούσαι όμως για κάποιον να λέει είναι η σχιζοφρένιες. Και λες δηλαδή τι, είναι στο ταφνί, όχι, είναι έξω. Και πώς είναι, με χαρτί. Σχιζοφρένιες είμαι δική σου ιδέα μου. Χωρίς τη βούλα, χωρίς φραγίδα. Και χωρίς τη βούλα είναι όλος ο κόσμος, τα παιδιά. Ποιος δεν είναι στα κάγκελα.
Πιο ωραία έκφραση είναι το στακάγγελα να σου πω την αλήθεια παρά να πεις ότι είναι... Επίσης νομίζω ότι αυτοί που το χρησιμοποιούν κιόλας και αυτά κυρίως στη δηλώρηση που λες εσύ είναι ότι όταν χρησιμοποιείς τέτοιους όρους θες να δείξεις ότι εσύ έχεις κάνει δουλειά με τον εαυτό σου. Ναι, έχεις πάει τέσσερις φορές ψυχανολυτή.
Πήγες στον κότσορ. Γιατί κάτσε είναι και το κότσινγκ τώρα μέσα. Βλέπεις ότι όταν ευτελίζεται και η ψυχανάλυση, η σοβαρή ψυχιατρική και γίνεται coaching, δηλαδή πρακτικός οδηγός. Δεν ξέρω, είναι απίστευτο δε τα πόσα βιβλία κυκλοφορούν τα αυτοβελτίωσεις, τα οποία από ό,τι βλέπω είναι και πολύ ευπόλυτα, εσύ θα ξέρεις και καλύτερα.
Οπότε σίγουρα αυτά τα βιβλία τα διαβάζουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας. Εγώ δεν έχω διαβάσει ποτέ κανέναν. Εγώ έχω διαβάσει μερικά. Αυτοί που τα διαβάζουν πρέπει να κλέβουν και όρους από εκεί μέσα δεν ξέρω λέω εικάζω Λες ότι εγώ τώρα έχω διαβάσει για παιδιά πως μεγαλώνει σωστά όταν ήταν μικρά τα παιδιά μου τέτοιου είδους όχι, α ναι όμως έχω διαβάσει και τον Γκαμπόρ Ματέ που γράφει αυτοβοήθειας, δεν έχει τέτοιους όρους αυτός έχει πολύ απλά γράφει πολύ απλά, δηλαδή όταν είναι σοβαρός αυτός που το γράφει το βιβλίο δεν κάθεται να αραδιάσει ψυχιατρικούς όρους και γράφει ένα κείμενο και σου εξηγεί τι να κάνεις για να κάνεις που λες δουλειά με τον εαυτό σου να μην έχεις διχασμό προσωπικότητας ξέρω εγώ είναι εκατομμύρια βιβλία βγαίνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα ξέρω εγώ 40 με 50 τίτλοι αυτοβοήθειας είναι μεγάλο νούμερο κάποιος τα αγοράζει και κάποιος τα διαβάζει και δεν λέω ότι κάνουν κακό τα βιβλία δεν κάνουν ποτέ κακό Απλώς ας μην μαθαίνουμε τους όρους και τους βάζουμε στη ζωή μας με τέτοια ευκολία.
Ξέρεις τι, αυτό που λες, τα βιβλία δεν κάνουν ποτέ κακό και μόνο καλό μπορεί να κάνουν. Ακόμα και ένα τέτοιο βιβλίο που είναι λίγο ελαφρύ, λίγο πρακτικές συμβουλές κτλ. Αν το βάλεις μέσα σου και το δουλέψεις μέσα σου, καλό μόνο μπορεί να σου κάνει. Το θέμα είναι ότι δεν βλέπω και μεγαλύτερη βελτίωση. βασικά το να χρησιμοποιείς τέτοιους όρους και να βάζεις πετάς τον άλλον μια ατικέτα τι σημαίνει αυτό ότι καταχωρείς το επεισόδιο δηλαδή το κλείνεις το πακέτο το κλείνεις το πακέτο σου λέω εγώ η Μανίνα είναι τοξική άπαξ και πω η Μανίνα είναι τοξική δεν θα καθίσω να δουλέψω το πώς συμπεριφέρεται η Μανίνα γιατί το είπε αυτό να καθίσω να το συζητήσω μαζί σου να καθίσω να το αναλύσω να δούμε λίγο να πάμε τις σχέσεις μας λίγο παραπέρα.
Κάτι να κάνουμε, με πάση περιπτώσει. Απλά, με μία λέξη, χτίζω ένα τείχος. Γενικά, ο όρος τοξικός είναι ένας επιθετικός όρος. Να χρησιμοποιήσουμε πάλι. Είναι ένας όρος που σε βάζει αντιμέτωπο με τον άλλον. Λες ότι είναι τοξικός, άρα είναι κακό. Ή σαν να λες ότι είναι κακός ο άνθρωπος. Επίσης, η τοξικότητα δεν είναι από τη μία πλευρά. Η τοξικότητα είναι αλληλεπίδραση.
Αυτό δεν το έχω σκεφτεί. Ε, φυσικά και είναι. Κατάλαβες, δηλαδή προκύπτει από τη μεταξύ μας σχέση η τοξικότητα. Ναι. Κοίτα, εγώ λέω τοξικότητα όταν κάποιος περνάω χρόνο με ένα άτομο και με κάνει να νιώθω πολύ άσχημα. Αυτό το θεωρώ τοξικότητα, δεν το λέω και απλώς δεν κάνω παρέα με το άτομο που με κάνει να νιώθω άσχημα.
Ναι, αλλά μπορείς να πεις, να το αναλύσεις, να πεις την Ελένη δεν θέλω να την ξαναδώ μπροστά μου γιατί μου έκανε αυτό αυτό αυτό. Μη μου πετάς μια ετικέτα είμαι τοξική και φεύγεις αυτό είναι μια πανοπλία που κρύβεσαι πίσω της. Δηλαδή αντί να επικοινωνούμε καλύτερα γιατί ηκάζεται που θεωρώ ότι δεν συμβαίνει καθόλου ότι στην εποχή μας μιλάμε πιο ανοιχτά λέμε περισσότερα και αναλύουμε περισσότερο δεν συμβαίνει αυτό.
Μπακριβόμαστε πίσω από τις λέξεις Αυτό είναι και αυτές οι λέξεις είναι καλές λέξεις για να κρυφτείς από πίσω. Δηλαδή να πεις ότι έχω μία αμφιθυμία αντί να πεις ότι είμαι χάλια. Που είναι πιο ειλικρινές και το καταλαβαίνουν και οι πέτρες ας πούμε το είμαι χάλια. Το έχω μία αμφιθυμία μπορεί και όλος να μην καταλάβει ακριβώς ας πούμε.
Ή ότι έχω συνεξάρτηση με την Ελένη ας πούμε. Αντί να πεις είμαστε φίλες. Δεν ξέρω τι μπορεί να πεις. Κάτι άλλο. Θέλω να πω ότι πάντα υπάρχει ένας απλός τρόπος να το πεις και ένας τρόπος επηρεασμένος από την ψυχιατρική και την ψυχολογία την οποία δεν ξέρουμε. Δεν ξέρουμε όλοι. Κάποιοι την ξέρουν. Ναι ρε παιδί μου, από την άλλη είναι και ένας, πιστεύω εγώ, ένας τρόπος να μην έρθεις εσύ, όταν σου πετάξω μια ετικέτα ψυχαθεραπευτική και σε βγάλω άρρωστο με το πτυχίο που δεν έχω, είναι ίσως πολλές φορές και για να αποφύγω να δω εγώ πράγματα του κάμου τα οποία φοβάμαι να τα δω, πράγματα που υπάρχουν μέσα μου και δεν θέλω να τα αντιμετωπίσω.
όταν όμως σου βάζω την ετικέτα και σε βγάζω ψυχασθενή ή οτιδήποτε είναι και αυτό μια μορφή κακοποίησης εναντίον σου για να μπούμε σε αυτή τη φρασιολογία αλλά δεν τελειώνει ποτέ όμως αυτό είναι γαϊτερνάκι σαν πηγαίνουμε από μια στιγμή είναι μια μορφή κακοποίησης έναν άνθρωπο να του πετάς μια ετικέτα και να τον χαρακτηρίζεις για όλα όσα είναι τα άπειρα ένας άνθρωπος και στο κάτω κάτω αυτές είναι έννοιες όλες αυτές οι όρεοι αυτοί που χρησιμοποιούμε αβέρτα κουβέρτα χωρίς να ξέρουμε τι σημαίνουν έγιναν για να μας υποστηρίξουν ως ανθρώπους.
Όχι για να τους ξεχυλώνουμε να τους πετάμε σαν βρισχές, σαν φτυσιές και να ακυρώνουμε τον άλλον. Ναι και επίσης αυτά να τα πούνε ειδικοί δεν χρειάζεται να τα λέμε. Εφόσον δεν είμαστε ειδικοί να τα λένε αυτοί που έχουν και ένα πτυχίο που λες και εσύ. Όταν βλέπεις τις άλλες μαμάδες να λένε στο πάρκο αυτή είναι κακοποιητική μάνα, ξέρεις ότι χάνει, κάνεις και ένα άλλο μεγάλο κακό.
Εκείνη την ώρα το σκέφτηκα αυτό. Ο κακοποιημένος, ο πραγματικά κακοποιημένος, η πραγματικά κακοποιημένη, χάνει το νεό της. Καταλαβαίνεις ότι αυτό που είμαι τότε ο ληθινόν δεν έχει την ίδια αξία, σωστά. Δηλαδή άμα είναι κακοποιημένο το πιτσιρίκι που το φώναξες για δέκατη φορά κατέβει από την τραμπάλα και δεν κατεβαίνει και είναι και μια γυναίκα που τη δέρνουν και βιώνει μια κόλαση πώς θα τα ξεχωρίσουμε αυτά τα δύο όντως ναι είναι ότι τις δύο κακοποίησεις αχ ωραία ας το μαζέψουμε αυτό το να μην λέμε τέτοια δεν μου αρέσουν καθόλου όταν τα ακούω όταν ακούω τέτοιες εκφράσεις και λέξεις με ξέρεις με κάνουν να αισθανόμαι ότι είναι όλα τοξικά γύρω μου που λένε και δεν έχει κανένα χρησιμότητα.
Και εκτυχάνει το νόημά της και ο πραγματικός ψυχοθεραπευτικός λόγος μετατρέπεται σε τσιτάτα και ετικέτης που τα κολλάμε σε άλλους. Είναι κρίμα. Είναι κρίμα για όλα αυτά. Γιατί θα μπορούσαν πραγματικά να τα χειριζόμασταν λίγο πιο σοβαρά να μας βοηθήσουν. Αυτά. Μη σκαλώνεις που μεγαλώνεις λοιπόν. Εντάξει. Να προσθέσω κάτι. Μπορείς να το...
Ναι, ναι. Και μετά θα πεις πάλι με σκαλόνες. Ναι. Λοιπόν, αυτό που σαν τελευταίο που θέλω να προσθέσω και καθώς καθόμουν και το σκεφτόμουν την ώρα που το δούλευα αυτό το podcast είναι ότι δεν μιλάμε από την καρδιά μας. Ναι, όταν μιλάς με τσιτάτα δεν μιλάς με την καρδιά σου. Νομίζω ότι εκεί πρέπει να καταλήξουμε. Ότι ας μιλήσουμε χωρίς όρους, ας μιλήσουμε με λέξεις καθημερινές, απλές που να τις νιώθουμε και να τις κατανοούμε όλοι.
κυρίως ας μιλήσουμε αντί να σου πετάξω εγώ μια ατικέτα ας τσακωθούμε δεν πειράζει αλλά ας μιλήσουμε με την καρδιά μας. Ωραία. Και εμείς καλώνεις που μεγαλώνεις. Ήταν ένα podcast της Athens Voice. Ακολουθήστε μας στο Spotify, στο Apple Podcast στο YouTube και στο Athens Voice.gr
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
