Ο πρώτος νεκρός του ελληνικού ποδοσφαίρου και η αιματηρή εκδίκηση
Αληθινά εγκλήματαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τα δύο εγκλήματα οπαδικής βίας σε Αλκαζάρ και Σταθμό Λαρίσης, που σημάδεψαν το ποδόσφαιρο στα τέλη του 1986.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Λάρισα, γήπεδο Αλκαζάρ Είναι τα podcast της Λάιφο. και στιγμές που σηματοδοτούν ένα καινούριο ξεκίνημα. Το πρωί της Κυριακής, 26 Οκτωβρίου 1986, θα ξεκινούσε και το ταξίδι της επιστροφής στην Αθήνα, καθώς έπρεπε να προετοιμάσει τους μαθητές του για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Άργησε όμως να φτάσει στο στάθμο των ΚΤΕΛ.
Το λεωφορείο είχε φύγει μόλις 5 λεπτά νωρίτερα και το επόμενο αναχωρούσε αργά το απόγευμα. Έτσι, για να περάσει την ώρα του, αποφάσισε να πάει στο γήπεδο Αλκαζάρ για να δει τη Λάρισα που αντιμετώπιζε τον Πάοκ. Ήταν λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι. Ο αγώνας θα ξεκινούσε στις 3 παρατέτατο όταν μια φωτοβολίδα εκτοξεύτηκε από το πέταλο που φιλοξενούσε τους οπαδούς του Πάοκ.
Διέσκησε όλο τον αγωνιστικό χώρο, πέρασε κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια των ποδοσφαιριστών που είχαν ήδη βγει στον αγωνιστικό χώρο για την προθέρμανση, χτύψε σε ένα κυκλίδωμα και καρφώθηκε στο λαιμό του άτυχου καθηγητή, προκαλώντας διαμπέρες τραύμα. Ο χαράλαμπος Μπλιώνας διάβαζε εφημερίδα και δεν είδε τη φωτοβολίδα. Δεν πρόλαβε να προφυλαχτεί.
Το θέαμα ήταν σοκαριστικό. Η φωτοβολίδα κεγόταν στο λαιμό του, που εμορραγούσε ασταμάτητα. Ο φίλαθλος που καθόταν δίπλα του δεν άντεξε και λιποθύμησε. Κάποιοι πιο ψύχρεμοι έριξαν πάνω του ένα μπουφάν για να σβήσουν τη φωτιά. Κάποιοι άλλοι με αγωνιώδεις προσπάθειες και μάχη με το χρόνο μετέτρεψαν μια διεφημιστική πινακίδα σε αυτοσχέδιο φορείο με το οποίο τον μετέφεραν τρέχοντας στην καρότσα ενός μικρού αγροτικού φορτηγού έξω από το γήπεδο και από εκεί στο νοσοκομείο, καθώς ασθενοφόρο δεν υπήρχε.
Μάλιστα, το πληρωμένος περί πολικού αρνήθηκε να μεταφέρει τον τραυματισμένο άντρα για να μην λερωθεί το πίσω κάθισμα. Ακούσε την περιγραφή ενός φιλάθλου, ο οποίος είδε την εφιαλτική πορεία της φωτοβολίδας. Εκείνη την ώρα είχα μπει μέσα στο γήπεδο και καθόμουνα... Μόλις μπήκα από τα σχαλιά. και οι οπαδοί του ΠΑΟΚ πανηγυρίζανε φωνάζανε και ακούγεται ένα μπαμ και φεύγει μια φωτοβολίδα στην αρχή έβγαλε φωτιά μετά στον αέρα έσβησε και όπως παρακολουθώ όλη την κίνηση της βολίδος βλέπω ξαφνικά τον άνθρωπο να το χτυπάει εδώ και να πέφτει κάτω και να έχει φωτιά μετά τρέξανε να τους βήσουν τη φωτιά πήγε το φορείο τον πήρε και μετά που τον φέραν πάλι εδώ από την Κερκίδα που είμαι είδα ότι ήταν ανοιγμένα ο Λάρισας.
Οι γιατροί στο νοσοκομείο της Λάρισας δεν μπορούσαν πλέον να προσφέρουν καμιά βοήθεια στον άτυχο καθηγητή, που θα παντρευόταν την αγαπημένη του λίγους μήνες αργότερα. Εάν υπήρχε στο γήπεδο ένα κέντρο άμεσης βοήθειας ο φιλεθλός θα σωζόταν, είπε ένας παιδίατρος από τη Θεσσαλονίκη, αυτόπτης μάρτυρας του τραγικού περιστατικού.
Η είδηση του θανάτου του άτυχου καθηγητή δεν άρχισε να φτάσει από το νοσοκομείο στο γήπεδο Αλκαζάρ και ο αντιπρόεδρος της Λάρισας, Βασίλης Τσιάρας, ζήτησε από τον παρατηρητή να αναβληθεί ο αγώνας επειδή υπήρχε φόβος τα έκτροπα να γενικευθούν. Έτοιμα αναβολής κατέθεσαν και οι υποδοσφαιριστές της Λάρισας με κοινή γραπτή τους δήλωση.
Ωστόσο το έτοιμα δεν έγινε δεκτό. Δύο δημιουργίες ΜΑΤ παρατάχθηκαν μπροστά στο πέταλο που φιλοξενούσε τους οπαδούς του ΠΑΟΚ και το παιχνίδι παρά τις αντιδράσεις άρχισε κανονικά με μια καθυστέρηση 15 λεπτών και καθώς τα μεγάφωνα ανήκυλαν το τραγικό νέο το γήπεδο έβραζε. Το σύνθημα δολοφόνη δολοφόνη ακουγόταν κάθε τόσο από την κερκίδα των Λαρισαίων.
Ο αγώνας ολοκληρώθηκε με νίκη 2-1 των κυπερδούχων που έσφασαν το αίτητο του δικεφάλου. Όμως το αγωνιστικό κομμάτι πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Δεν είχε σημασία ποιος νίκησε και ποιος έχασε από τη στιγμή που ένας φιλάθλος είχε βρει τόσο τραγικό θάνατο. Ακούσε τη δήλωση στην ΕΡΤ ο αντιπρόεδρος της Λάρισας. Όταν μας πληροφορήσαν για το θάνατο του φιλάθλου, ο οποίος στα χέρια μας το σηκώσαμε μπροστά από τα αποδιτήρια για να το μεταφέρουμε στο νοσοκομείο.
Συντετριμμένοι από το γεγονός ζητήσαμε από τον παρατηρητή αν μπορεί να γίνει να μην γίνει το παιχνίδι αυτό διότι φοβόμαστε μήπως συμβούν και τίποτα άλλα έκτροπα. Δεν ξέρω όμως γιατί σε ένα δίλεπτο μέσα ο διτητής και ο παρατηρητής αποφασίσαν να δεξαχθεί το παιχνίδι και υπακούσαμε στις εντολές τους. Ο αδελφός του Χαράλα Μπουμπλιώνα έμαθε το τραγικό νέο επιστρέφοντας από τα χωράφια, από κάποιους συγχωριανούς που του είχαν ακούσει στο ραδιόφωνο.
Όταν έφτασε Άρον Άρων στο σπίτι, η μητέρα του έκλαιγε με λιγμούς καθώς είχε ενημερωθεί από έναν συγγενή τους. «Δεν νομίζω ότι μπορούμε να αποδώσουμε ευθύνες στην αστυνομία», δήλωσε κοινικά στην κάμερα της ΕΡΤ ο αστυνομικός διευθυντής που ήταν επικεφαλής της δύναμης για την τήρηση της τάξης. Απέδωσε το δυστύχημα σε τυχαίο συμβάν που δεν ήταν εγκληματική ενέργεια και πρόσθεσε ότι έγιναν σωματικές έρευνες στους φιλάθλους κατά την είσοδό τους στο γήπεδο.
Ακούστε τι είπε. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να δώσουμε την ευθύνη στην αστυνομία διότι το αποδίδωσε τυχαίο συμβάν. Στα γήπεδα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Έχει ρίφθει μια φωτοβολία η οποία τυχαίνει να χτυπήσει φύλαθλο σε κέραιο σημείο. Ένας τάντος δηλαδή, τυχαίο συμβάν για την αστυνομία. Τυχαίο συμβάν, δηλαδή δεν ήταν εγκληματική ενέργεια.
Έκανε τίποτε αστυνομία ώστε να εμποδίσει τους φυλάθλους να μπουν με φωτοβολίδες μέσα με μαχαίρια, με πέτρες. Ας σας είπα ότι έγιναν έρευνες. Έγιναν έρευνες, αλλά δυστυχώς... Την ίδια ώρα ο προπονητής της Λάρισας, Γιάτσεκ Μόχ, με τα ιδιαίτερα ελληνικά του, δήλωνε έξω από φρένα και καλούσε όλους να ξυπνήσουν γιατί ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του.
Εγώ να πω από πάνγκο ότι δεν είδα πως σκοτώσαν αυτός ο ανθρώπος, αλλά θέλω να πω ένα πράγμα παιδιά. Είμαι έξω από φρένα σήμερα, προσπαθήσουμε με όλες τις ενέργειες δικό μας να φρενάρουμε ότι δεν τα χάνει κάποιος άλλος ζωής. και ένα πράγμα που είπα στο συνέλεψι μου να ξεπνίστε όλοι παιδιά έχασε ζωής ανθρώπος και ξέρω ότι λιγάκι μακριά από μας αυτό γιατί δεν πειράζει μας γιατί δεν είναι αυτός που αγαπάμε κοντά καταλάβετε δεν είναι η νέκα, δεν είναι αδερφός δεν είναι και πατέρας, δεν είναι αλλά ανθρώπος έχασε ζωής παιδιά δεν θέλουμε άλλο χέιζεν εδώ να βοηθήσουμε όλοι να στοματίσει αυτό το βία και έχασε ανθρώπος ζωής υπάρχει τίποτα παραπάνω από αυτό ότι ήτανε αυτό το στιγμή στο κήπενο.
Τι θέλετε άλλο. Και δεν τα ψαχνείτε να βρείτε ότι όλοι φταίμε και όλοι πρέπει να προστατέψουμε και να προφυλάξουμε όλα αυτά τα γεγονότα και όλα αυτά τα επεισόδια. Ξεπνήστε όλοι παιδιά. Υπάρχει αρμόδια ανθρώπι που μης έκαναμε ένστασης. Μπορείτε να διαβάσετε αυτά τα πράγματα. Εντάξει, ότι έκαναμε ένστασης, δεν θέλαμε να βγαίνουμε εγγενιστική χώρο.
Λίγο αργότερα, ο διετητής της συνάντησης, Γιώργος Γιαννόπουλος, διάβαζε στους δημοσιογράφους το απόσπασμα από το φύλλο Αγώνα, που αναφερόταν στο σκεπτικό της απόφασης να γίνει ο αγώνας στη σκιά της τραγωδίας. Το ανωτέρο περιστατικό από ό,τι μας επληροφόρησε ο αστυνομικός διευθυντής και επικεφαλής της τάξεως, 15 λεπτά πριν την έναρξη του αγώνα, ήταν δυστυχώς τανατηφόρο.
Επειδή η ατμόσφαιρα ήταν οξυμένη, καλέσαμε εγώ και ο παρατηρητής, τους εκπροσώπους και των δύο ομάδων και με τον αστυνομικό διευθυντή εκτιμήσαμε ότι έπρεπε να γίνει το παιχνίδι προς αποφυγή γενικεύσεως των επεισόδιων. αποχώρησαν δυόμισι ώρες μετά το τέλος του αγώνα, αφού το γήπεδο και όλη η περιοχή του Αλκαζάρ είχαν πλέον αδειάσει από φιλάθλους.
Τα λεωφορεία που τους μετέφεραν πήραν το δρόμο για τη Θεσσαλονίκη μέσω Τυρνάβου και Κοζάνης, για να μην έρθουν σε επαφή με τους οπαδούς της Λάρισας, καθώς οι πληροφορίες έλεγαν ότι είχαν στήσει καρτέρι στη γέφυρα του Πηνίου και σε άλλα σημεία της Εθνικής Οδού, με σκοπό να τα πετροβολήσουν για αντίπεινα. Οι εφημερίδες έγραψαν για τον πρώτο νεκρό στα ελληνικά γήπεδα μόλις σε 1,5 χρόνο μετά την τραγωδία στο Χέιζελ των Βρυξελών όπου το Μάιο του 1985 σκοτώθηκαν 39 φύλαφλοι κατά τη διάρκεια επεισοδίων στον τελικό του κυπέλου πρωταθλητριών ανάμεσα στη Λίβερμπουλ και τη Γιουβέντους.
Ο 20χρονος Βασίλης, ο οποίος είχε πάει στη Λάρισα για να δει τον αγώνα με τον μικρότερο αδελφό του και τρεις φίλους του ήταν ονάμεσα στους έξι νεαρούς που συνελήφθησαν μετά τον αγώνα για κατοχή κροτίδων. Νωρίτερα, ο αστυνομικός επιθεωρητής Θεσσαλίας που είχε τεθεί επικεφαλής των ερευνών για την αποκάλυψη της ταυτότητας του ανθρώπου που προκάλεσε το θάνατο του Χαράλα Μπουμπλιώνα είχε ζητήσει από έναν λαρισινό φωτορεπόρτερ να φωτογραφίσει κομμάτι-κομμάτι όλο το πέταλο που φιλοξενούσε τους οπάδους του ΠΑΟΚ για να ανασυνθέσει την εικόνα.
Και αυτή η κίνηση αποδείχθηκε το κλειδί για την ευνοϊκή κατάληξη των ερευνών, όπως θα πει αργότερα, καθώς φαινόταν ότι ο νερός άλλαξε πολλές φορές θέσεις στην εξέδρα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο μεγεθυντικός φακός της αστυνομίας έπεσε πάνω του. Την ώρα που ο Χαράλαμπος Μπλιώνας Όδευε προς την τελευταία του κατοικία, ντυμένος γαμπρός, παρουσία της διοίκησης και ποδοσφαιριστών της Λάρισας, ο 20χρονος Βασίλης, που ήταν υπάλληλος καταστήματος με αξεσουάρ αυτοκίνητου, ομολογούσε στην ασφάλεια παρουσία του σε γελέα Χαράλα Μπουβουλιώτη ότι αυτός είχε εκτοξεύσει τη μοιραία φωτοβολίδα και απέδωσε το θάνατο του 29χρονου καθηγητή σε ατύχημα.
Η αστυνομία είπε ότι στο σπίτι του βρέθηκαν πέντε φωτοβολίδες παρόμοιες με αυτή που στήχησε τη ζωή στο Χαράλα Μπομπλιώνα Λίγες ώρες αργότερα ο Νερός ανασκεύασε και απέδωσε την ομολογία του στην ψυχολογική βία των αστυνομικών «Μου είπαν ότι αν δεν ομολογούσα θα έτρωγα 20 χρόνια φυλακή ενώ αν ομολογούσα θα γλίτωνα με κανά δύο χρόνια»
που για λόγους ασφαλείας έγινε από την πίσω πόρτα. Οι δημοσιογράφοι τον πλησίασαν και εκείνος απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις τους. Αρνήθηκε ότι από το δικό του χέρι έφυγε η φωτοβολίδα που σκότωσε τον Χαράλα Μπομπλιώνα. Ωστόσο, μετά την απολογία του στον ανακριτή, 48 ώρες αργότερα, κρύθηκε προσωρινά κρατούμενος. Την ίδια γραμμή κράτησε ο νεαρός κατηγορούμενος και στη δίκη του, που έγινε τον Ιανουάριο του 1988 στο Μικτόρκο το Δικαστήριο Βόλου.
Η υπεράσπιση ζήτησε αναβολή επειδή έλειπε ο βασικός μάρτυρας που τον είχε υποδείξει ως δράστη, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε. Ο ίδιος στην αρχή της διαδικασίας επανέλαβε ότι αναγκάστηκε να ομολογήσει κατόμι πιέσων από τους αστυνομικούς. Τις φωτοβολίδες που βρέθηκαν στο σπίτι του τις χρησιμοποιούσε ο πατέρας του που ήταν ψαράς είπε.
«Δεν ήταν ίδια με αυτοί που σκότωσε τον Πλιώνα. Αυτές δεν φτάνουν μακριά. Απλώς τις κρατάνε για να φωτίσουν τη νύχτα». Το επιβεβαίωσε και ένας πυροτεχνουργός που κατέθεσε ως μάρτυρας. Πάντως για τις πιέσεις που, όπως είπε, δέχθηκε ο κατηγορούμενος από τους αστυνομικούς για να αμολογήσει, ένας δημοσιογράφος κατέθεσε πως όταν ο εισαγγελέας Βουλλιώτης του επισήμανε κατά την εξέτασή του ότι κανείς δεν τον πίεσε, έσκυψε το κεφάλι και ρώτησε το δικηγόρο του τι να κάνει.
Εκείνος του ζήτησε να πει την αλήθεια και στην ερώτηση του η Σαγγελέα, εάν αυτός έριξε τη φωτοβολίδα, έγνεψε καταφατικά. Παράλληλα, ένας νεαρός που ήταν ανάμεσα στους συλληφθέντες εκείνη την Κυριακή, κατέθεσε ότι ο Βασίλης του αποκάλυψε μέσα στο κρατητήριο ότι πράγματι εκείνος έριξε τη φωτοβολίδα και του έδειξε πώς του ξέφυγε και αντί να φύγει προς τα πάνω πήρε πορεία προς την απέναντι εξέδρα.
Ο εισαγγελιάς εισέδρας πρότεινε να κηρυχθεί ένοχος κατά το κατηγορητήριο, δηλαδή για πρόκληση σαν αντιφόρα σωματικής βλάβης και παράβαση του νόμου περί καταστόλησης βίας στα γήπεδα. Μετά από τριήμερη ακροαματική διαδικασία το δικαστήριο ευθυγραμμίστηκε με την εισαγγελική πρόταση και με ψήφους 6 υπέρ και 1 κατά τον καταδίκασε σε κάθριξη 6,5 ετών αφού αναγνώρισε το ελαφριντικό της μεταφυβικής ηλικίας.
Επιδίκασε επίσης αποζημίωση ενός εκατομμυρίου δραχμών στους γονείς του Χαράλα Μπουμπλιώνα και από 100.000 δραχμές σε καθένα από τα αδέλφια του ενώ του απαγορεύτηκε να παρακολουθήσει ξανά άγωνα Λάρισσα Σπάουκ. Ο νεαρός άκουσε με ψυχραιμία την απόφαση και δεν είπε λέξεις στους δημοσιογράφους. Η αίτηση αναστολής έκτησης της ποινής του δεν έγινε δεκτή και έτσι επέστρεψε στη φυλακή.
Το μεικτό ορκωτό εφετίο Βόλου που τον δίκασε σε δεύτερο βαθμό μείωσε την ποινή του σε φυλάκιση δύο ετών και ενός μηνός. «Δεν φάνηκε η αλήθεια. Εγώ είμαι ήσυχος με τη συνείδησή μου. Αυτοί που είναι κοντά μου ξέρουν ότι δεν το έκανα», είπε ο ίδιος λίγα λεπτά μετά την εκφώνηση της απόφασης. Είχε ήδη εκτίσει την ποινή του και επέστρεψε στη φυλακή για να πάρει το αποφυλακιστήριο.
Σε αφιέρωμα της ΣΕΡΤ, σχεδόν 19 χρόνια μετά, ο μικρότερος αδελφός του Χαράλα Μπουμπλιώνα, ο Θωμάς, επανέφερε στη μνήμη του τη Μύρια Κυριακή όταν 29χρονος καθηγητής αποφάσισε να πάει στο γήπεδο όχι επειδή ήταν φίλαθλος αλλά για να περάσει η ώρα μέχρι να πάει στα Κτέλ να πάρει το λεωφορείο για την Αθήνα Δεν πρόλαβε το λεωφορείο για Αθήνα στο Κτέλ Αρίσιο λοιπόν και παρέμεινε λέει που να πάω να περάσω την ώρα θα πάω κι εγώ στο γήπεδο μόλις πήγε στο γήπεδο μετά που κάνα μισάωρο έγινε το επεισόδιο, πρωτού ξεκίνησε ο αγώνας εγώ δεν ήξερα τίποτα ήμουν στη δουλειά άκουσε το χωριό γύρω γύρω εδώ αυτά τα πράγματα αλλά δεν μ' είπε κανένας τίποτα εμένα εδώ η γετουνιά ήταν όλοι στο πόδι πήραν να πω ότι να έρθω βλέποντας εμένα με το τρακτέρι να έρχομαι από κάτω προς τα πάνω με σταματάνε εδώ στη γωνία τι είναι, τι τρέχει λέω ήταν πολύς ο κόσμος Με λέει ο γείτονος εδώ που κάτω Θωμά λέει σκοτώθηκε ο αδερφός Τι σκότω με έκανε ο αδερφός Ο χαράλαμπος Εγώ ξέρω πει στο Για την Αθήνα λέει έφυγε από εδώ
Στο γήπτο μέσα πως και πήγε Λέει είχε πάει στο γήπτο Προφανώς πως έγινε δεν ξέρω Αλλά ήταν στο γήπτο και Μας είδε ειδοποιήσει εδώ Και στο ραδιόφωνο ακούμε ότι σκοτώθηκε ο αδερφός Δεν ήταν τόσο Φίλαθρος Αλλά απλώς επειδή τα νομάδα δικιά μας τώρα συνάρφεται εθνική Και λέει θα πάω αφού μη ταιριάζει Φιλίπτους έτσι θα πάω και εγώ Στο ίδιο αφιέρωμα μίλησε και ο άνθρωπος που καταδικάστηκε για το θάνατο του Χαραλαμπού Μπλιώνα Επανέλαβε όσα είχε πει και στο δικαστήριο Όποιον βρίσκανε μαζεύανε Μα σπάνια στο τμήμα μέσα στην ασφάλεια Γυρνάνε μου λένε πες μου τι έκανες Ό,τι έκανα Λέει, καθάρισε έναν άνθρωπο, δεν το ξέρεις.
Λέω, το ίδιο παραμύθι, λέει, σε 40 άτομα, πας και βγούνε κάποιον να... που σου ξέρει κανένα τίποτα. Λέει, τέλειωσε, γιάννε. Λέει, έχουμε φωτογραφίες, λέει, υπάρχουν μάρτυρες που σε είδανε. Λέει, φέρτε ένα μάρτυρα εδώ φέραμε. Δεν ήταν κανένα. Μετά από 4-5 ώρες, έξι λουδακούς με βία ψυχολογική σωματική, λέει, Μου έφερνε να διαβάσει με κατάθεση.
Λέει ο τόπος ο Άννης κάτι, πως που λέει αυτά τα χαρανολίκης. Τελειώνω, λέει, υπέφτεινα, λέω, ότι ο... Τσουτ που μου δείξανε, λέει, στο τμήμα, λέει, τον που εναγνώρισα ήταν ο Τεκνοδίδης Μαχιλής. Καθόταν στο γήπεδο, λέει, δυο θεσμίσια μου, λέει, και ένταξε ένα βεγγαλικό. Ήταν κάποιος από τους διευθέντες του... Ναι. Από ό,τι μου είπανε μετά, άφησα.
Με είδε στο γήπεδο, αναπαιτάω την φωτοκολίδα και μόλις είδα ότι χτύπησε κάποιον απέναντι, να πιάνω το πρόσωπό μου και να λέω, όχι, τι έκανα, δεν ήθελα να το κάνω. Αυτός, μετά έμαθα από τη δικογραφία και όλα αυτά, που έπαιρνε και δύναση στο γήπεδο, υπήρχε και σαν κοιλάσμα στο γήπεδο εκείνη τη βέρα. Τίσο, αυτός ο τύπος ήταν ένα χαρακτηριστικό φιγούρα, ήταν ένας ψηλός κρατός με μια ρίγια δουλούζα.
Δουλούζα καθ' εσείς, ρίγια του παράλληλη, ήταν χαρακτηριστική φιγούρα. Τον οποίο του μαζέψανε στη Ιαχνινομία, τον μάτρησαν από το γήπεδο μέσα. Τον πρώτο που τους λάβαρε. Αυτό ναι, τον πέτυχε ο Αγγελέας, του λέει, πα, αυτόν εκεί γύρω από τη Ξανάκοπη, Ή βγήκε μια ερθία από εκεί, μια νεστία καπνού. Μάλιστα. Όταν πετάχτηκε η κομβιλία.
Λέει άμα δεν είναι αυτό, σκάνε το πίσω κάπου σε γύρω. Πάντως αυτό θα ξέρει. Η ιστορία του Αλκαζάρ δεν τελείωσε με την κηδεία του Χαράλα Μπουμπλιώνα και την προφυλάξη του Ιππέττου για τον άδικο θάνατό του. Πριν περάσει ενάμισης μήνας, η βία μάτωσε και πάλι το ποδόσφαιρο και η Ελλάδα χωρίστηκε στα δύο. Πιθανότατα ήταν μια προσπάθεια για αντίπεινα σε βάρος των οπαδών του ΠΑΟΚ Τους οποίους οι Αθηναίοι θεωρούσαν υπεύθυνους για την τραγωδία στη Λάρισα Ήταν βράδυ Παρασκευής, 5 Δεκεμβρίου 1986 Καμιά εικοσαριά οπαδοί της ΣΑΕΚ τριγυλούσαν από νωρίς στους αθμολαρίσεις Στήνοντας καρτέρι στο νεχθρό από τη Θεσσαλονίκη Περίμεναν και ενισχύσεις από παδούς και άλλων ομάδων για να επιτεθούν στους φιλάθλους του ΠΑΟΚ που θα κατέβαιναν στην Αθήνα με το τρένο για να δουν τον αγώνα της ομάδας τους την επόμενη ημέρα στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Παραμερίζοντας στις μεταξύ τους διαφορές, οργανώθηκαν και κατέβηκαν στο σταθμό για να ξεπληρώσουν το χρέος της Λάρισας, αυτή τη φορά εντός έδρας, εφοδιασμένοι με στιλέτα, λοστούς και άλλα όπλα. Η αστυνομία δεν είχε λάβει μέτρα, αφού είχε ενημερωθεί κάποιος λάκησε από τον Πειραιά, τα στοιχεία του οποίου παρέμειναν άγνωστα.
Οι θαμώνες παρακύμενου καφενείου που είδαν τη συμπλοκή, ακινητοποίησαν ένα από τους δράστες και τον παρέδωσαν στους αστυνομικούς αμέσου δράσεως, που έφτασαν λίγο αργότερα στην περιοχή. Ήταν ο 23χρονος Δημήτρης, οικοδόμος από τον Γαλάτσι, ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες, κλωτσούσε τον άτυχο 18χρονο, ενώ ψυχοραγούσε. Η περιγραφή του οδηγού ταξί Γιάννη Κουμπούλη ήταν αποκαλυπτική Καμιά δεκαπεντεριά κυνηγούσαν ένα πιτσιρικά και όταν αγλίστησε έπεσαν πάνω του σαν τα ζώα Βγήκα από το καφενείο και στην πλατεία Καραϊσκάκη εντόπισα έναν από αυτούς Τον έπιασα σφιχτά από τον πράτσο και τότε μου είπε Τι σε νοιάζεσαι να ρε φίλε, βούλγαρος ήταν Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι Μόλις έφτασε το πρώτο περιπολικό, τον παρέδωσαν στους αστυνομικούς.
Ο 23χρονος οδηγήθηκε στην ασφάλεια. Δήλωσε ο παδός του Παναθηναϊκού και αποκάλυψε τα στοιχεία του ανθρώπου που είχε τραυματίσει θανάσιμα με στυλέτο το Γιώργο Ζοντό. Ήταν ο 20χρονος Νίκος από το Γαλάτσι, που εκείνο το διάστημα υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία και ήταν ο παδός του Ολυμπιακού. Ο νεαρός συνελήθη το επόμενο πρωί στη μονάδα τους του Παπάγου Ήταν γνωστός με το παρατσούχλι Ζακς και ακολουθούσε την ομάδα του ακόμη και στα εκτός έδρας παιχνίδια της Σε ένα από αυτά στη Θεσσαλονίκη τον είχε τραυματίσει με μαχαίρι ένας οπαδός του Πάοκ όπως είχε αποκαλύψει σε φίλους του Γι' αυτό και το μένος του για τους ασπρόμαυρους εχθρούς Στο σπίτι του βρέθηκαν μετά από έρευνα μικροποσότητα χασής δύο περικάρπια με καρφιά, δύο μαχαίρια και πολλά αποκόμματα εφημερίδων που αναφέρονταν σε επεισόδια στα γήπεδα.
«Αυτό είναι κατά τη γνώμη σας το φιλαθλοπνεύμα, όποιος δεν ανήκει στην ομάδα σας πρέπει να πεθαίνει» ρώτησε τους δύο νεαρούς κατηγορούμενους ο εισαγγελέας Στυλιανός Μαυρόπουλος, ενώπιον το οποίο οδηγήθηκαν την επόμενη ημέρα. Δεν είχαν απάντηση. Χαμήλωσαν τα βλέμματα και έσκυψαν τα κεφάλια. Την ίδια στάση κράτησαν και απέναντι στους δημοσιογράφους που τους πολιοργήσαν για μια δήλωση.
Αντιθέτως, οι συγγενείς τους ήταν εκδηλωτικότατοι και επιτέθηκαν στους εκπροσώπους του τύπου όταν προσπάθησαν να πλησιάσουν τους δύο νεαρούς που κάλυπταν τα πρόσωπά τους με τα μπουφάν τους. Ο Νίκος κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση από δράση ιδιαίτερα επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια επικίνδυνες σωματικές βλάβες, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία και κατοχή ναρκωτικών.
Η δίωξη σε βάρος του Δημήτρη ήταν για άμεση συνέργεια στην ανθρωποκτονία αλλά ο ανακριτής τη μετέτρεψε σε ανθρωποκτονία από κοινού παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με το πόρισμα του ιατροδικαστή ο Γιώργος Ζοντός κατέληξε λόγω των τραυμάτων από το στήλατο του συγκατηγορούμενού του. Οι δύο νέοι, παρότι ήταν οπαδοί διαφορετικών ομάδων, ήταν φίλοι και σύγχνασαν σε κατάστημα με ηλεκτρονικά παιχνίδια στο γαλάτσι, παρά την προσπάθεια κάποιων συγγενών να ισχυριστούν ότι δεν γνωρίζονταν καν.
Μιλώντας στους δημοσιογράφους έξω από το ανακριτικό γραφείο, ο Νίκος υποστήριξε ότι μαζί με τους φίλους του βρέθηκαν στο στόχαστρο 15-20 ατόμων που τους επιτέθηκαν με μαχαίρια και καδρόνια και αναγκάστηκαν να αμυνθούν. προανακριτική του απολογία είχε παραδεχθεί ότι το είχε πάνω του και μάλιστα το έδειχνε με καμάρι στο φύλλο του λίγο πριν φτάσουν στο σταθμό Λαρίσης.
Ο Δημήτρης από την πλευρά του είπε ότι τρέχοντας για να σωθεί από μια ομάδα νεαρών που το χτυπούσε έπεσε πάνω στον άτυχο 18χρονο και του έριξε δύο κλωτσιές. Δεν πήγαμε για φασαρίες είχαμε ραντεβού με δύο κοπέλες ισχυρίστηκε. Στους Αγίους Αναργύρους, στην περιοχή της Ανάκασας στο σπίτι του 18χρονου Γιώργου Ζοντού ο οποίος εργαζόταν ως ιδρυροτεχνήτης απλώθηκε ο πόνος Ο εργάτης πατέρας του Αναστάσης δεν είχε τη δύναμη να πάει στο νεκροτομείο για το ψυχοφθόρο έργο της αναγνώρισης Μιλώντας στους δημοσιογράφους απειλούσε να πάρει εκδίκηση Θα τους σκοτώσω με τα διά μου τα χέρια παιδί μου έλεγε πριν τον αποχαιρετήσει στο νεκροταφείο των Αγίων Αναργύρων εκεί που λίγο νωρίτερα είχε καιδευτεί ο παλέμαγος άσος της ΆΕΚ Κώστας Πούλης Η πολιτεία έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες συμπλήρωσε ο τραγικός πατέρας αγκαλιάζοντας τους δύο μικρότερους γιους του Αντί να απομονώσει τους ταραξίες τους αφήνει ελεύθερους να αλωλίζουν Πώς να πιστέψω ότι έχασα το παιδί μου εξαιτίας της αγάπης του για το ποδόσφαιρο.
Οι δύο νεαροί προφυλακίστηκαν μετά τις απολογίες τους. Το Φεβρουάριο του 1988 κάθισαν στο εδόλιο του μεικτού ορκωτού δικαστηρίου Αθηνών. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη από την πρώτη στιγμή, καθώς οι γενείς του θύματος εκτόξευαν συνεχώς απειλές και κατάρες και κινήθηκαν επανειλημμένως εναντίον των δύο νεαρών κατηγορουμένων.
«Πώς να δικαιολογήσω στα παιδιά μου το φόνο του αδελφού τους» είπε με οργή ο πατέρας του. Στην άλυψη του δράματος στέκονταν οι οικογένειες των δύο κατηγορουμένων. Εως τα 8 του χρόνια ο Νίκος μεγάλωσε με τους παππούδες καθώς οι γονείς του δούλευαν στη Γερμανία. Ο πατέρας του που δούλευε ως οδηγός ταξί έκανε την αυτοκριτική του.
«Με τη μάνα του τσακωνόμασαν συνεχώς μπροστά του και τελικώς χωρίσαμε» Δημήτρη στο σταθμό Λαρίσης για να συναντήσουμε μια φίλη του είπε. Είχα πιει ήδη βότκα και χάπια υπνοσεντών. Ξαφνικά ακούσαμε φωνές. Βούλγαρι, βούλγαρι. Ένα μπουλούκι έτρεχε κατά πάνω μας. Μας περικύκλωσαν και μας χτυπούσαν. Χώθηκα κάτω από ένα φορτηγάκι και με τραβούσαν από τα πόδια.
Τότε βρήκα κάτω το στιλέτο και φώναξα «Όποιος έχει κόλλας έρθει, ρε». «Δεν θυμάμαι πάνω στη συμπλοκή», χτύπησα κάποιον. Όταν ο πρόεδρος του επισήμανε ότι στην αστυνομία είχε παραδεχθεί πως το στυλέτο ήταν δικό του και ότι είχε χτυπήσει τρία άτομα, ισχυρίστηκε το μπίεσαν στην ασφάλεια να αμολογήσει. «Πάνω στη συμπλοκή μπορεί και να χτύψα το ζωντό, αλλά το έκανα από το φόβο, μη με σκοτώσουν», κατέληξε.
Ο συγκατηγορούμενός του από την πλευρά του υποστήριξε ότι με το φίλο του βρέθηκαν σε άμυνα και ότι είπε αυτά που είπε στην αστυνομία επειδή δεν του έδιναν τα χάπια που έπαιρνα για την επιληψία Στην αγόρευσή του ο Ισανγκελέας της Ένδρας, Κυριάκος Καρούτσος, χαρακτήρισε τον Νίκο φυρίο επικίνδυνο για την κοινωνία Έχει ένα θλιβερό παρελθόν, είπε. Έζησε σε μια διχασμένη οικογένεια Οι γονείς του δεν είχαν συνειδητοποίηση τι κάνουν όταν παντρεύτηκαν ή όταν χώρισαν.
Του δημιούργησαν ψυχολογικά προβλήματα και τον έκαναν βίαιο, αλλά έτσι όπως διαμορφώθηκε δεν αξίζει καμίας επίοικιας. Δεν βρέθηκε σε άμυνα γιατί δεν δέχτηκε επίθεση, ούτε ήταν σε βράσμα ψυχής. Όσο για τον δεύτερο κατηγορούμενο, με απογοήτευσε γιατί δεν είπε την αλήθεια και έκανε ό,τι μπορούσε για να φανεί χειρότερος από τι είναι.
Ο Ισανγκελίας πρότεινε την ενοχή του Νίκου για ανθρωποκτονία από πρόθεση που τελέστηκε από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια. Για τον Δημήτρη πρότεινε να μετατραπεί η κατηγορία εναντίον του σε απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία, προκαλώντας την αντίδραση της πολιτικής αγωγής που μίλησε για «δροσερό αεράκι» στο πρόσωπο του εγκληματία και όχι τιμωρία.
από την οικογένεια του Γιώργου Ζοντού, που κινήθηκε απειλητικά προς το Εδόλιο, αλλά απομακρύθηκε με κόπο από την αστυνομική δύναμη. «Γιώργο, εγώ θα ζήσω και θα τους λιώσω παιδί μου τους κακούρους», φώναζε. «Όγιος πρόεδρος θα με καταδικάσει». Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγεί τις σκοτεινές υποθέσεις, διαβόητες δολοφονίες και ανεξιχνία στα μυστήρια στο πλαίσιο της σειράς με αληθινά εγκλήματα που συγκλώνησαν την Ελλάδα από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα.
Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς, ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το Lifeo TV στο YouTube και στο LifeoGR. Είναι τα podcast της Lifeo.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
