Ολυμπιακός, μαγκιά και αίμα: Το φονικό στις Τζιτζιφιές
Αληθινά εγκλήματαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
O δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται την αιματηρή συμπλοκή στις Τζιτζιφιές, που κατέληξε στη δολοφονία του αδελφού του Θανάση Κίνλεϊ, παλιάς δόξας του Ολυμπιακού, τον Απρίλιο του 1973.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μια κουβέντα για ένα τασάκι κάμποσε σε επίμονες ματιές τις γυναίκες της παρέας και η μαγκιά που ξεχυλίζει θα οδηγήσουν σε φωνικό. Είμαι ο Νίκος Τσέφλιος και θα σας αφηγηθώ ένα έγκλημα που προκάλεσε αίσθηση, όχι μόνο επειδή ήρθε λίγο καιρό μετά το μακελίο που προκάλεσε ο ΚΟΕΜΖΙ στην Κυψέλη, αλλά και επειδή η θύμα ήταν ο αδελφός του γνωστού πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού και προπονητή της προοδευτικής Θανάση Κίνλεϊ.
Ένα έγκλημα από αυτά που λέμε για το τίποτα. Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται σκοτεινές υποθέσεις, διαβόητες δολοφονίες και ανεξιχνίαστα μυστήρια στο πλαίσιο της σειράς με αληθινά εγκλήματα που συγκλώνησαν την Ελλάδα από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς, ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το Lifeo TV στο YouTube και στο LifeoGR.
Είναι τα podcast της Lifeo. Η Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 70 ήταν διαφορετική. Η τζιτζιφιέση ήταν το επίκεντρο της δεκτερινής ζωής στα νότια προάστια. Μπουζούκια, λουλούδια, ποτά, βαριά τσιγάρα, καπνός παντού. Η διασκέδαση κρατούσε μέχρι το πρωί. Και μέσα σε αυτά τα μαγαζιά υπήρχε ένα σάγραφος νόμος. Δεν πρόσβαλες κανέναν.
Δεν κοιτάζεσαι στην κυνέκα του άλλου. Δεν άφηνες πρόκληση αναπάντητη, γιατί θα σε θεωρούσαν αδύναμο. Η έννοια της μαγκιάς είχε γίνει σχεδόν κοινωνικό νόμισμα. Ένα στραβό βλέμμα μπορούσε να δηγήσει σε καυγά και μια κουβέντα σε αίμα. Πολλοί κυκλοφορούσαν οπλισμένοι, σαν να περίμεναν τη στιγμή που θα χρειαζόταν να αποδείξουν ποιος είναι ο πιο σκληρός.
Όχι απαραίτητα με πιστόλι ή περίστροφο, ακόμη και ένας σουγιάς ήταν αρκετός για να γίνει το κακό. Η κοινωνία είχε στοκαριστεί μόλις δύο μήνες πριν, με το φωνικό στην Εράιδα της Αθήνας, όπου ο Νίκος Κοεμτζής σκότωσε τρεις ανθρώπους για μια παραγγελιά. Όμως, αντί η βία να φοβήσει τη νύχτα, ήταν σαν να την έκανε ακόμη πιο επικίνδυνη.
Είναι βράδυ 21ης Απριλίου 1973. Στις Ζιζιφκές, τα μπουζούκια έχουν αρχίσει το πρόγραμμα. Είναι Σάββατο και ο κόσμος έχει γεμίσει τα μαγαζιά. Για τον Κώστα, ένας 43χρονος βιοτέχνη πλαστικών, η βραδιά έχει ξεκινήσει οικογενειακά. Με ουζάκι και θαλασσινούς μεζέδες, στα Καβουράκια, στη λεωφόρα της ΣΕΟΣ κοντά στη συμβολή της με την παραλιακή.
Στην παρέα είναι ο αδελφός του, ο 36χρονος Αριστίδης, υπάλληλος του ΟΤΕ, η γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους. Τα καραφάκια αδειάζουν γρήγορα και τα δύο αδέλφια έχουν ζαλιστεί. Όμως δεν θέλουν να τελειώσει η νύχτα Όχι ακόμη τουλάχιστον Λίγο μετά τα μεσάνυχτα Οι άνδρες αποφασίζουν να συνεχίσουν τη διασκέδασή τους Οι δυο τους στα μπουζούκια Βάζουν την γυναίκα και τα παιδιά του Κώστα Σε ένα ταξί για να επιστρέψουν στο σπίτι τους Στην Καλυθέα και πηγαίνουν δίπλα στο γυρισμό Ένα από τα γνωστά νυχτερινά κέντρα της εποχής Η ώρα πλησιάζει οι δύο και στο πάλκο έχει ανέβει το πρώτο όνομα του μαγαζιού, η Κέτι Γκρέι.
Τα όργανα παίζουν δυνατά. Οι σερβιτόροι πήγαινο έρχονται φορτωμένοι. Κάποιοι χορεύουν ήδη. Στο διπλανό τραπέζι κάθεται μια μεγάλη παρέα. Είναι η παρέα του 27χρονου μηχανοτεχνίτη ελαφρών σκαφών Γιώργου Κίνλεϊ, μικρότερου αδελφού του Σούλη Κίνλεϊ, παλιά ζώξας του Ολυμπιακού και προπονητή πλέον της προοδευτικής. Το τραπέζι συμπληρώνουν οι μνηστή του Κίνλεϊ, Βέτα Ζελουριάν, ο 23χρονος φίλος του Καραμπέτ Κουγιουμτζάν, τσιγκογράφος με τις δύο αδελφές του, ο 46χρονος επιχειρηματίας Κώστας Ασημακόπουλος και η 19χρονη φίλη τους Βαρβάλα Λαζάρου.
Έχουν παραγγείλει δύο μπουκάλια κρασί. Κάποια στιγμή η παρέα του Κίνλεϊ ζητάει από το σερβιτόρο ένα στακτοδοχείο Αργεί πολύ όμως και δυσανασχετούν Τότε ο 43χρονος βιοτέχνης ηρωνεύεται το Γιώργο Κίνλεϊ Μπα, ζητάνε και τα σάκια οι αριστοκράτες Εκείνος δεν αφήνει την κουβέντα να πέσει κάτω Τι μας λες, δεν σου αρέσουν οι τρόποι μας Και τότε έρχεται η φράση που λειτουργεί σαν σπίρτο πάνω σε βενζίνη «Όχι, δεν μου αρέσουν και αν είσαι μάγκας πάμε να καθαρίσουμε»
του απαντά ο βιοτέχνης. Ο Γιώλος είναι ήδη εκνευρισμένος επειδή είχε αντιληφθεί τα νοήματα που έκανε νωρίτερα στη Βαρβάρα τη μικρότερη της παρέας και δεν θέλει πολύ να τον ακολουθήσει έξω από το κατάστημα χωρίς να ξέρει ότι εκείνος έχει ήδη αποφασίσει να χρησιμοποιήσει μαχαίρι. Έξω από το γυρισμό η κατάσταση ξεφεύγει Οι δύο άντρες φωνάζουν, σπροξίματα, βρισκές, κόσμος βγαίνει από το μαγαζί για να δει τι συμβαίνει.
Κάποιοι προσπαθούν να κατευνάσουν τα πνεύματα. Και τότε ο 43χρονος βιοτέχνης κατευθύνεται προς το αυτοκίνητό του, που έχει παρκάρει λίγα μέτρα μακριά, στην απέναντι πλευρά της λεωφόρου Θησέως. Βγάζει από το πόρτ μπαγκάζ ένα μεγάλο προσκοπικό μαχαίρι μήκους 35 εκατοστών. Η εικόνα πάγωνει τους πάντες, αλλά πλέον είναι αργά.
Ο αδελφός του βιοτέχνη τρέχει να βοηθήσει. Ακολουθεί και ο φίλος του Γιώργου Κίνλεϊ, ο Κούγιουμτζιάν. Γίνονται σχεδόν ένα κουβάρι. Ο Κούγιουμτζιάν δέχεται μαχαιριά στην πλάτη και πέφτει εμόφυρτος. Την ίδια ώρα ο Γιώργος παλεύει με τα δύο αδέλφια. Προσπαθεί να αμυμφθεί, αλλά είναι άοπλος. Καταλαβαίνει ότι δεν έχει καμία τύχη και απομακρύνεται τρέχοντας.
Λίγα μέτρα μακριά γλιστράει και πέφτει στην άσφαλτο ανάμεσα σε μια κολόνα και τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Και τότε ο 43χρονος βιοτέχνης σκύβει πάνω του και τον μαχαιρώνει με μανία δύο φορές στο στήθος. Ο κύριος Κίνλη ψυχοραγεί στο πεζοδρόμιο και λίγο αργότερα αφήνει την τελευταία του πνοή. Μετά το φωνικό επικρατεί χάος.
Οι γυναίκες ουρλιάζουν, κάποιοι τρέχουν να βοηθήσουν τον τραυματισμένο Κουγιουμτζιάν. Άλλοι κυνηγούν τον δράστη. Εκείνος τρέχει στην πιάστα το ταξί και μπαίνει αμέσως στο πρώτο. Ο οδηγός όμως έχει αποκοιμηθεί στο τιμόνι και αργεί να βάλει μπροστά. Προλαβαίνουν το αυτοκίνητο πριν ξεκινήσει. Ανοίγουν την πόρτα, τον σέρνουν κυριολεκτικά έξω και πέφτουν πάνω του με γροθιές και κλωτσιές.
Μετά περιμένουν να έρθει η άμεση δράση για να τον παραδώσουν στους αστυνομικούς Τραυματισμένος και αυτός από τη μανία όλων αυτών που έχουν γίνει μάρτυρες του φωνικού μεταφέρεται στο ρυθμιστικό κέντρο καθώς αντιμετωπίζει και καρδιολογικά προβλήματα Ο μικρότος αδελφός του καταφέρνει μέσα στην αναμπουμπούλα να εξαφανιστεί Ο Κουγιμζιάν έχει γλιτώσει με ελαφρά τραύματα Στο γενικό κρατικό νοσοκομείο Πειραιά κανείς δεν τολμά να του πει ότι ο φίλος του είναι νεκρός.
Οι αστυνομικοί που φτάνουν στις διδυφιές αναζητούν τους αυτόπτες μάρτυρες και τους οδηγούν στο κοντινό ΛΑΜΔΑΖΗΤΑ αστυνομικό τμήμα για κατάθεση. Οι εξωματικοί της ασφάλειας που θα επιληφθούν της υπόθεσης ερευνούν το αυτοκίνητο του δολοφόνου. Στο πόρτ μπαγκάζ βρίσκουν τέσσερα μαχαίρια. Όπως φαίνεται κυκλοφορούσε ο πλησμένος Πολύ πριν ξεκινήσει ο καυγάς Τον οποίο εκείνος προκάλεσε Χωρίς ουσιαστικά λόγο Οι μάρτυρες θα πουν ότι όλα ξεκίνησαν από τα βλέμματα Ο 43χρονος βιοτέχνης Κοιτούσε επίμονα τη 19χρονη βαρβάρα Της έκανε νοήματα Γελούσε ηρωνικά Και τα δεδομένα της εποχής ήταν ξεκάθαρη πρόκληση Ο Γιώργος Κίνλεϊ το παρατήρησε Δεν αντέδρασε όμως αλλά η ένταση άρχισε να σιγοβράζει και η αφορμή, η σπίθα που άναψε τα αίματα ήρθε με την ηρωνία για το τασάκι.
Προσπάθησε να αποφύγει τον καυγά και να μην δώσει συνέχεια. «Άσα με ήσυχο, έχω την παρέα μου εδώ» του είπε. Όμως ο βιοτέχνης συνέχισε να τον προκαλεί. «Δεν είσαι άντρας τότε». Βγήκα έξω σαν τρελός γιατί λίγα μέτρα μακριά είδα δύο τύπους να κυνηγούν ένα παλικάρι Θα πεί στους δημοσιογράφους ο νεαρός υπάλληλος του κοντινού περιπτέρου που έτρεξε πρώτος να βοηθήσει τον Γιώργο Κίνλεϊ.
Εκείνος πιάστηκε από την κολόνα που του έφραζε το δρόμο και έπεσε ανάσκελος στο πεζοδρόμιο. Αυτοί που τον κυνηγούσαν έπεσαν πάνω του. Ο ένας του έριχνε μπουνιές στο πρόσωπο και ο άλλος του μαχαίρωσε. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Κανείς δεν πρόλαβε να κάνει κάτι ή δεν τόλμησε να πλησιάσει. αλλά τον μαχαιροβγάλτη τον έπιασαν την ώρα που πήγαινε να φύγει και του έριξαν και κάμποσες.
Ένας από τους αυτόπτες μάρτρες της σφαγής πήρε στα χέρια τον γυρό Κίνλεϊ, τον έβαλε στο τρίκυκλό του και τον μετέφερε όσο πιο γρήγορα μπορούσε στο κοντινό Μαρκομιχελάκιο θεραπευτήριο, στο Μοσχάτο. «Σε λίγα δευτερόλεπτα χάθηκε το παλικάρι, μπροστά στα μάτια μας», θα πει αργότερα, ακούγοντας από τους γιατρούς να λένε ότι δεν μπορούσαν πλέον να τον σώσουν.
Περνούσα τυχαία με ένα φίλο μου και είδαμε τη συμπλοκή. Οι γροθιές έβεφταν βροχή. Τους χωρίσαμε και σκόρπισαν και πιστέψαμε ότι το επεισόδιο έληξε. Και ενώ ετοιμαζόμασταν να φύγουμε είδαμε έναν άντρα να έρχεται τρέχοντας από το απέναντι πεζοδρόμιο. Έπεσε σαν το θηρίο πάνω στο θύμα και το μαχαίρωσε. Δεν προλάβαμε να κάνουμε τίποτα Την ίδια ώρα μέσα στο γυρισμό Το πρόγραμμα συνεχιζόταν κανονικά Εκτός από τις δύο παρέες Οι υπόλοιποι θάμονες δεν κατάλαβαν τίποτα Η διοκτήτρια θα πει την ώρα που τα φώτα Είχαν πλέον χαμηλώσει Κρίμα για το παλικάρι Ο Γιώργος την επόμενη εβδομάδα θα παντρευόταν Ήταν πελάτης μου αλλά είχε καιρό να έρθει Όλα άρχισαν από μια λογομαχία και ολυπιστέψαμε ότι το θάμα έληξε.
Αλλά έξω έγινε μακελιό. Οι δημοσιογράφοι αναζήτησαν και την Κέντι Γκρέι, το πρώτο όνομα του μαγαζιού. «Απόψε είχαμε πολλοί κόσμο», είπε. «Δεν μπορώ να πω τι ακριβώς έγινε, γιατί εκείνη την ώρα μόλις είχα κατεβεί από το πάλκο. Ήρθαν στο Καμαρίνι και μου είπαν ότι έξω από το κέντρο σκοτώνονται. Δεν πρέπει να γίνονται αυτά τα πράγματα».
Πιο σαφή εικόνα για όλα όσα προηγήθηκαν μέσα στο νυχτερινό κέντρο είχαν οι σερβιτόροι Το θύμα ήρθε με την παρέα του γύρω στη μία είπε ένας από αυτούς Τους ένωσα δύο τραπέζια, ήταν επτά άτομα Παράγγειλαν δύο μπουκάλια κρασί Ήταν πολύ ήρεμοι Ακριβώς πίσω τους κάθισαν αργότερα οι άλλοι δύο Παράγγειλαν από ένα ουίσκι Δεν φαινόντουσαν πιωμένοι Μάλλον πείραξαν τις γυναίκες της παρέας και συξεκίνησε το επεισόδιο.
Άκουσα μόνο τον έναν από αυτούς να λέει «Έλα έξω να λογαριαστούμε». Πριν περάσουν λίγα λεπτά, μάθαμε για τη σφαγή. «Δεν κατάλαβα να με πειράζουν, αλλά ήταν προκλητικοί και μας ηρωνεύονταν», είπε στους αστυνομικούς η Βαρβάρα Λαζάρου για να συμπληρώσει μνησή του Κίνλεϊ συντετριμμένη από την απώλειά του λίγες ημέρες πριν από τον Αραβώνα τους, που ήταν προγραμματισμένος για τη Δευτέρα του Πάσχα.
Τους είδα που γελούσαν, αλλά δεν έδωσαν σημασία. Όταν ο Γιώργος τους ζήτησε το λόγο, επειδή εννοχλούσαν και ηρωνεύονταν, ο Δράσης τον χτύψε στην πλάτη, τον τράβηξε με δύναμη από τη γράβατα και του είπε «Πάμε έξω να λογαριαστούμε». Προσπάθησα να τον συγκρατήσω, κρατώντας του σφιχτά το χέρι, αλλά δεν τα κατάφερα. Τον πρόλαβα στην καρδαρόμπα και με καθυσίχασε ότι θα λυνόταν το θέμα με τα λόγια Ποιος το περίμενε πως θα γινόταν τέτοιο κακό Η αδελφή του Κούγιουμτζιαν δεν κατάλαβε πως ξεκίνησε ο καυγάς Το μόνο που ξέρω είπε είναι ότι αυτοί οι δύο τύποι δίπλα μας το πήγαιναν φυρί φυρί Μας κορόιδευαν και μας ηρωνεύονταν γιατί ήθελαν να κάνουν τους έξυπνους στις γυναίκες της παρέας μας Ενώ περιμέναμε το τασάκι, μετάχτηκε ο δράσης και είπε «Τι έγινε ακόμα το τασάκι, λες και δεν είχε άλλη δουλειά»
Όσα ακολούθησαν έξω από το μαγαζί, τα έμαθα από τους άλλους Ήταν μια από τις σκληρότερες δολοφονίες, ενδεικτική των αλλαγών που άρχισε να λαμβάνει η μορφή της εγκληματικότητας στη χώρα μας στις αρχές της δεκαετίας του 70 Μια δολοφονία για το τίποτα, για ένα πείραγμα, μια στραβή ματιά Μια δολοφονία που μουδιασε την κοινή γνώμη όχι τόσο για την αγριότητά της, όσο για την ασήμαντη αφορμή που όφησε έναν επιχειρηματία να τραβήξει μαχαίρι έτσι απλά και να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή, ενός ανθρώπου που έβλεπε για πρώτη φορά.
Ακούμε τον εγκληματολόγο και δικηγόρο Παναγιώτη Παπαϊωάννου. Πώς είναι έτοιμη η διαχρονικότητα του φαινομένου και μας οδηγεί στο να σκεφτούμε πώς από την τόσο ακριβή και τόσο γλαφήρη περιγράφη του γεγονότος να δούμε, να σχολιάσουμε πώς οι δράστες αυτοί που σε δημόσιους χώρους διαχρονικά στην Ελλάδα τελούν εγκλήματα τιμής ανθρωποκτώνα, μαλί στα ανθρωποκτονίες ή βαριές σφαρικές λάβες, πώς είναι έτοιμη για ανθρωποκτόνο δράση.
Κάποιος από τους δύο, πιθανότατα ο δράστης, είχε, όπως λεγόταν τότε, λυμμένο το ζωνάρι του για καυγά. Δηλαδή, στη διπλανή παρέα που καθόταν το θύμα, πέταξε ένα-δύο επιτιμητικά σχόλια, πιθανόν να πείραξε ή να κοίταξε κάπως στραβά τη γυναίκα την Ιπλάνης Παρέας και αυτό ήταν αρκετό για να πυροδοτήσει μια κατάσταση στην οποία έδειξε έτοιμους να προχωρήσει κατευθείαν στην ανθρωποκτώνο δράση.
Είναι λοιπόν χαρακτηριστικό το έγκλημα αυτό για να δούμε αυτό το φαινόμενο της αξιακής υπανάπτυξης της Ελλάδας. Έγκλημα τα τιμήσεις είναι σαφώς ένα έγκλημα το οποίο μας δείχνει μια αξιακή υπανάπτυξη η οποία μπορεί να προέρχεται βέβαια από περιβάλλον φτώχειας αλλά κυρίως έχει να κάνει με θέματα προτύπων και όπως θα δούμε παρακάτω είναι κοινός τόπος και σε άλλες χώρες του λεγόμενου μεσογειακού πολιτισμού και στα ένθυλα στερεότυπα και άλλων χωρών διαχρονικά γύρω από τις έννοιες ζωή, αξία της ζωής, ελευθερία και τιμή.
και κρύφτηκε στην ταράτσα. Ο τρίτος αδελφός τους, που είχε μάθει τα μαντάτα, τον έπεισε να παραδοθεί, καθώς δεν υπήρχε οδός διαφυγής, και έτσι δεν προβάλε καμία αντίσταση, την ώρα που οι αισθωματικοί του περνούσαν χειροπέδες. Την επόμενη ημέρα, οδηγήθηκε στον Ισανγκελέα. Βγαίνοντας από το γραφείο του, μίλησε για λίγο στους δημοσιογράφους, και ισχυρίστηκε ότι όλα έγιναν, επειδή ο Κίν, λέει, ήταν επιθετικός και ο αδελφός του μεθυσμένος.
Την ώρα εκείνη ήρθε στο μαγαζί η Κέτι Γκρέι και έκανα νόημα στον Κώστα να την δει. Μάλλον νόμιζαν ότι πείραζα τις κοπέλες της παρέας, γιατί ξαφνικά το θύμα με έπιασε από το γιακά και μου φώναξε. «Ρε λιγούριδες, δεν έχετε ξαναδεί γυναίκα». «Με προκάλεσε». «Κάλεσε», έβγαλε από την τσέπη του ένα πενηντάρικο και μου είπε «πάρ' το ρε να πας με καμιά γυναίκα».
«Εγκληματιμής λοιπόν», ο δόκτωρ εγκληματολογίας και δικηγόρος Παναγιώτης Παπαϊωάνου σχολιάζει αυτόν τον όρο. Οπωσδήποτε ο δράστης μιας ανθρωποκτονίας ή ενός βίβαιου εγκλήματος, το πόσο ίδιος αντιλαμβάνεται το αν είναι θενητό ή όχι το κίνητό του, Δεν σημαίνει το ότι είναι άξιο ελέγχου, σχολιασμού ή ότι πρέπει να δίνει αυτό, το τι έχει δίθεν ο δράστης στο μυαλό του, τη βάση για να αναλύσουμε το έντλημα.
Το έντλημα είναι αποδοκιμαστέο, δηλώνει υπανάπτυξη και ατομική και ψυχολογική αλλά και οπωσδήποτε συνιστώσεις κοινωνικές που την επιβάλλουν, μια υπανάπτυξη χαρακτήρα. δεν μπορεί να θεωρήσεις ότι για λόγους τιμής επειδή κοίταξε τη γυναίκα από το διπλανό τραπέζι δικαιούσε να χειροδικήσεις, να τραυματίσεις, να απειλήσεις ή και να σκοτώσεις.
Πολλές φορές κρύβονταν επί τις προηγούμενες δεκαετίες έμφυλα αστερεότυπα. Βλέπουμε εδώ στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι αυτό ήταν η αιτία. Ότι προσέβαλαν τις γυναίκες της παρέας, ότι την κοιτούσες τραβά. Αυτά λοιπόν τα πρότυπα συμπεριφοράς βήθεν ανδρείας Περνάνε μέσα από τη γυναίκα Παρατηρούμε λοιπόν ότι περνάνε μέσα από τη γυναίκα Και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο Μια γυναίκα η οποία δεν είναι σε καμία περίπτωση Το 1973 και πιο πίσω στην Ελλάδα τουλάχιστον Χειραφετημένη Εδώ υπάρχει μια αντίφαση Πώς είναι δυνατόν ο άνδρας δράστης Να θεωρεί ότι δρά για λογαριασμό της τιμής του μέσα από το πρίσμα της προσβολής της τιμής εντός άλλου μιας γυναίκας η οποία δεν έχει ραφετριμένη και είναι υποδεέστερη κοινωνικά, έχει υποδεέστερους ρόλους και πολύ συγκεκριμένη θέση στην ελληνική κοινωνία του 1973 και πιο πίσω.
Πώς έβγα τον Αδρά λοιπόν για λογαριασμό της γυναίκας ή για τον εαυτό του, αυτή η κατασκευή της τιμής, πώς υπάρχει μέσα στα χρόνια. Επικαλούμενος και τη σχετική βιβλιογραφία, ο Παναγιώτης Παπαγιωάννου μιλάει για την τιμή όπως την αντιλαμβάνονταν κάποιοι. και να την επανερθώσει η ίδια και τον εαυτό της. Από εκεί ξεκινούν λοιπόν πάρα πολλές θεωρίες, οι οποίες δικαιολογούν τον βιασμό, δικαιολογούν την κακοποίηση, κανονικοποιούν την κακοποίηση, την ενδοοικογενειακή βία, όπως τη λένε σήμερα.
Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό, και αυτό είναι διαχρονικό, αυτό το λέει η καθηγήτρια Άβδελα, ότι οι εφημερίδες εκείνων των εποχών, και της δεκαετίας του 70 και του 60 και πιο πίσω, ανέφεραν πολλές φορές όταν γινόταν μια ανθρωποκτονία η γυναίκα, συντροφοκτονία είτε μέσα στην οικογένεια είτε για λόγους ερωτικής γλοντυπίας ανέφεραν ότι η γυναίκα έσωσε την τιμή της αλλά έχασε τη ζωή της και την ομορφιά της ήταν δηλαδή σαν ένα προβιαγεγραμμένο θύμα η γυναίκα στην προκειμένη περίπτωση δεν έχουμε θύμα γυναίκα αλλά έχουμε τη στρεβλή αντίληψη ενός δράστη ο οποίος για λόγους τιμής Αν το αναβιώσουμε περισσότερο μπορούμε να δούμε και για λόγους κοινωνικής αυτοϋποτίμησης.
Αυτό που θα λέγαμε σήμερα στον δημόσιο διάλογο, εύκολα για να συνομιλόμαστε, κόμπλεξ. Είδε κάποιον ο οποίος ήταν ανώτερος κοινωνικά δίπλα, γι' αυτό και έκανε και το σχόλιο «Θέλουν οι αριστοκράτες και τα σάκη». Θέλανε να δείξει και αυτός λοιπόν στη μικροκοινωνία του ότι είναι άξιος, ότι δεν σηκώνει τέτοια και το συνέχισε και το κλιμάκωσε.
του τι σήμαινε ακόμα και νέα του 1973 αυτό το σήμερα προβληματικό μόρφωμα. Δεν πρέπει να το θεωρούμε ελληματινίστη, πάνω από την τιμή. Είναι ένα δείγμα καθυστέρησης, κοινωνικής καθυστέρησης. Ο 36χρονος υπάλληλος του ΟΤΕ αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στη δολοφονία και ισχυρίστηκε ότι έκανε ό,τι μπορούσε για να σταματήσει τον καυγά, γιατί ήξερε ότι ο αδελφός του είναι ευέξαπτος και όταν ευριάσει δεν ξέρει τι κάνει.
Αν το θύμα δεν ήταν τόσο επιθετικό αν άκουγε τις φωνές μου να δώσει τόπο στην οργή και αν ο αδελφός μου δεν ήταν μεθυσμένος δεν θα είχε γίνει τίποτα, είπε χαρακτηριστικά. Για τη σκηνή του φόνου υποστήριξε ότι είδε τον αδελφό του εμόφυτο και μπήκε στη μέση για να τον προστατέψει. Ωστόσο, υπήρχαν μαρτυρίες ότι έβαλε τρικλοποδιά στον Γιώργο Κίνλεϊ, με αποτέλεσμα να πέσει στην άσφαλτο και στη συνέχεια τον κρατούσε ακινητοποιημένο, για να δεχτεί τις φωνικές μαχαιριές από τον αδελφό του, γεγονός που συνιστούσε συνέργεια στη δολοφονία.
Η απολογία του στον ανακριτή κράτησε σχεδόν τρεις ώρες. Επανέλαβε όλα όσα είχε ισχυριστεί και στην ασφάλεια, ότι δηλαδή ήρθε στα χέρια με τον Γιώργο Κίνλεϊ αλλά δεν προκάλεσε το θάνατό του. Ωστόσο δεν γλίτωσε την προφυλάκηση. Με δάκρυα στα μάτια έπεσε στην αγκαλιά της σύζυγου του που τον περίμενε στο διάδρομο των δικαστηρίων δηλώνοντας αθώος.
«Εσύ με ξέρεις, δεν μπλέκω σε φασαρίες» της είπε. «Πες στα παιδιά μας ότι δεν φταίω». Στην κηβεία του Γιώργου Κίνλεϊ στο τρίτο νεκροταφείο, το κλίμα ήταν πολύ βαρύ και ακούστηκαν κραυγές για εκδίκηση. Την ίδια ώρα, η διοικητής του αστυνομικού πλήματος Καλυφέας επισκεπτόταν στο νοσοκομείο τον φυσικό αυτούργο του εγκλήματος, αλλά δεν κατάφερε να του πάρει απολογία.
Το μόνο που είπε εκείνη την ώρα ήταν πως ο Γιώργος Κίλλε ήταν αυτός που τον προκάλεσε και έτσι ξεκίνησε ο καυγάς. Αλλά δεν θυμόταν, είπε, απολύτως τίποτα. Ούτε ότι σκότωσε άνθρωπο, ούτε γιατί είχε στο αυτοκίνητο τέσσερα μαχαίρια. Δύο ημέρες αργότερα πήρε εξιτήριο και απολογήθηκε στον ανακριτή. Το μάτι του ήταν ακόμη μαυρισμένο από τη συμπλοκή και αυτό βοηθούσε την υπεράσπιση να ισχυριστεί ότι αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει μαχαίρι για να μην φύγει σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής.
Μιλώντας σαν να περιέγραφε μια απλή συμπλοκή, στην οποία ήταν μόνο ο παρατηρητής, έκανε λόγο για παρεξήγηση. Ωστόσο, είχε την ίδια τύχη με τον αδελφό του. Κρύφηκε προσωρινά κρατούμενος μέχρι να γίνει η δίκη, καθώς δεν έπεισε εισαγγελέα και ανακριτή. Ο Παναγιώτης Παπαϊουάνου σχολιάζει τους ισχυρισμούς περί άμυνας και βράσμου ψυχικής ορμής.
φέρνει το θύμα να διαφύγει. Αν είναι λοιπόν όταν έχει σταματήσει προς την κμήνωκα βράση, δηλαδή μπορούν να ηρεμήσουν τα πνεύματα, ή όταν ο ένας από τους δύο που τελικά έχει δώσει ναχολμή για την διένεξη, διαφεύγει, σταματάει ή ανασκευάζει την επίθεση, εκεί πολύ λογικά και στέρεα μπορούμε να τοποθετηθούμε στο ότι ο κίνδυνος δεν είναι πλέον παρόν, σταματά να είναι παρούσα η άδικη επίθεση που απαιτεί την άμυνα.
Δεν υπάρχει δηλαδή άδικη παρούσα επίθεση όταν σταματάει προσωρινά ο Καβγάς και οτιδήποτε ακολουθήσει είναι ελελογισμένη επιλογή αυτού που θα το ακολουθήσει, αυτού που θα ξανά επιτεθεί, που θα κλιμακώσει. Άλληνα λοιπόν δεν φαίνεται να υπάρχει. Το ζήτημα του βρασμού έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον με δεδομένο το ότι και οι δύο, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της υπόθεσης, είχαν καταλώσει αλκοόλ.
Ποιος ήταν πιο μεδισμένος δεν έχει σημασία. Πάντως και οι δύο σίγουρα είχαν καταλώσει αλκοόλ. Πήγε στο αυτοκίνητό του, πήρε το μαχαίρι, το ακόνησε και ενώ το θύμα διέφευγε το κυνήγησε. Όταν βοηθήθηκε από άλλον και ανεσχυροποιήθηκε το θύμα ο αδερφός του μάλιστα λέει ότι τον κρατούσε, είπαν κάποιοι μάρτυρες τότε τον χτύπησε.
σε όλα αυτά τα χρονικά σημεία ακόμα και αν διήρκεσαν δευτερόλεπτα ή ένα λεπτό ο δράστης είχε τη δυνατότητα ακόμα και πιο μένος να ήταν να αποστεί από την παρανομή πράξη ακριβώς γιατί είχε αποκλιμακωθεί η διένεξη είχε αποκλιμακωθεί η συνθήκη που του προκαλούσε την εθνίδια υπερδιέγευση η υπερδιέγευση υπήρχε δεν ήταν όμως πια εθνίδια ο αδελφόν ότι τη συμπλοκή προκάλεσε η παρέα του θύματος. Ο αδελφός του Κίλεη, Σούλης, κατάθεσε ότι μόλις πέντε μέρες πριν από το έγκλημα, είχε συνοδέψει τον Γιώργο στα μαγαζιά για να τη φύγει για τον επικείμενο αραβόνα του με τη Βέτα.
Ετοιμαζόταν για μια νέα ζωή και όλα τελείωσαν μέσα σε λίγα λεπτά. Η κοπέλα στη δική της κατάφεση είπε ότι ο βασικός κατηγορμένος ηρωνεύτηκε την παρέα για το τασάκι που αργούσε και όταν ο γιώλος του ζήτησε να πάψει να τους ενοχλεί τον έπιασε από τη γραβάτα και πήγαινε να του τη βάλει στο στόμα. Τον προκάλεσε να βγουν έξω, να τα πούν σαν άντρες.
«Πήγα να βγω και εγώ έξω» είπε «αλλά ο γιώλος μου έκανε νόημα να καθίσω στη θέση μου και να μην ανησυχώ». Σύμφωνα με την κατάθεση ενός σερβιτόρου ο κατηγορούμενος λίγο πριν μπήξει το μαχαίρι στον Γιώργο Κίνλεϊ το ακόνισε στην κολόνα περιγράφοντας μια εικόνα που δεν παρέπεμπε σε έναν άνθρωπο που αμεινόταν ενώ ο αστυνομικός που τον συνέλαβε κατέθεσε ότι αναγκάστηκε να τον γροθοκοπήσει επειδή επιτέθηκε και σε αυτόν με το μαχαίρι για να ξεφύγει με το ταξί.
Ο οδηγός που ξύπνησε απότομα βλέποντας τον αιμόφυτο να κρατάει ακόμη το μαχαίρι πετάχτηκε από το αυτοκίνητο και απομακρύνθηκε τρέχοντας. «Φτηνά τη γλύτωσα», είπε. Οι μάρτυρες υπεράσπισης προσπάθησαν να πείσουν το δικαστήριο ότι τα δύο αδέλφια ήταν υποδειγματικοί οικογενειάρχες και καλοί άνθρωποι. Ο 43χρονος βιοτέχνης, βασικός κατηγορούμενος για την ανθρωποκτονία του Γιώργου Κίνλεη και την απόπειρη εναντίον του Κουγιουμτζιάν, στην απολογία του ζήτησε συγνώμη από την οικογένεια του θύματος, δήλωσε μετανιωμένος και υποστήριξε ότι βρέθηκε σε άμυνα.
Το θύμα μου έριξε δύο μπουνιές και χωρίς να το καταλάβω έβγαλα το μαχαίρι και έγινε ό,τι έγινε. Λυπάμαι, δεν είχα πρόθεση να κάνω κακό. Όταν προσπάθησα να βοηθήσω τον αδελφό μου, ο ένας με πιάσε από τη γραβάτα και ο άλλος με χτυπούσε. Μετά δεν ήξερα τι έκανα. Αυτά είναι τα πραγματικά περιστατικά Κανένας μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια Σε ερώτηση του προέδρου για το μαχαίρι ισχυρίστηκε ότι ήταν ενός εξ αδέλφου του και δεν ήξερε πώς βρέθηκε στο αυτοκίνητο Τα ίδια πάνω κάτω είπε στην απολογία του και ο αδελφός του Αριστίδης και αυτό ζήτησε συγχώρεση και υποστήριξε ότι ακόμη και την τελευταία στιγμή προσπαθούσε να κατευνάσει τα πνεύματα λέγοντας στο Γιώργο Κίνλεϊ ότι άνεστο και μια κοπέλα της παρέας πει ότι της πείραξαν θα ζητούσε συγνώμη.
Ο Ισανγκελέας Ισέδρας, Γιώργος Πολυχρονόπουλος στην αγόρευσή του πρότεινε την ενοχή τους κατά το κατηγορητήριο κάνοντας λόγο για προμελετημένο δόλο από ελεύθερους κοπευτές που σκόλπισαν το θάνατο και για την ανάγκη να προστατευτεί η ένομος τάξη. Μετά από διήμερη ακροματική διαδικασία το δικαστήριο έκλαινε το βιοτέχνη ένοχο χωρίς να του αναγνωρίσει κανένα αλαφριντικό και τον καταδίκασε σε ισόβια κάθριξη για την ανθρωποκτονία του Γιώργου Κίνλεϊ επιπλέον φυλάξη 2 ετών για πρόκληση επικίνδυνος σωματικών βλαβών σε βάρος του Κουγιουμτζάν κατά μετατροπή του κατηγορητηρίου που κατά την εισαγωγή της υπόθεσης ήταν απόπειρα ανθρωποκτονίας και φυλάξη 9 μηνών για οπλοφορία και οπλοχρησία.
Ο αδελφός του κατεδικάστηκε στη φυλάξη 2 ετών για πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών σε βάρος του Κίνλεϊ. Ως ψυχική οδύνη επιδικάστηκε το ποσό των 15.000 δραχμών στον αδελφό του θύματος που παραστάθηκε ως πολιτικός ενάγων και 5.000 δραχμών στον Κούγιουμτζιάν. Τα δύο αδέλφια άκουσαν με ψυχραιμία την απόφαση του δικαστηρίου.
Μόνο οι κραυγές αποδοκιμασίας των συγγενών του θύματος ακούγονταν την ώρα που τους έπαιρναν με χειροπέδες για το μεταγωγικό λεωφορείο. Μπήκαν αμίλητοι για να επιστρέψουν στη φυλακή. Ευχαριστώ πολύ.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
