Από την Ρώμη στο Βυζάντιο: Μια ιστορική ανορθογραφία | Μέρος 1ο | Beyond Academy
Beyond PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🟤 Κάνε εγγραφή στο Newsletter: https://dimitris.beehiiv.com/
Στο 1ο μέρος της σειράς για την ιστορία του Βυζαντίου, ο διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Μελέτης Μελετόπουλος αναλύει τις ιστορικές καταβολές, τη σταδιακή εξέλιξη και τους θεμελιώδεις πυλώνες της μεσαιωνικής Ελληνικής Χριστιανικής Αυτοκρατορίας.
✉️ Επικοινωνήστε στο [email protected]🎧 Ακούστε το podcast εδώ🍀 Spotify: https://bit.ly/4g0OK1C🍎 Apple: https://bit.ly/471uc55📢 Aκολουθήστε μας στα Social Media📸 Instagram: https://bit.ly/3Tq4hhS📹 Tik Tok: https://bit.ly/4d90aNX👍 Facebook: https://bit.ly/3MJsEDo
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Βυζάντιο του 17ου-18ου αιώνας ονόμασαν το ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος, την ελληνική χριστιανική αυτοκρατορία στην οποία εξελίχθηκε το Ρωμαϊκό κράτος, την ονόμασαν Βυζάντιο και τα βαθύτερα κίνητρά τους ήταν ότι δεν ήθελαν να θεωρήσουν το Βυζάντιο ως τη φυσική συνέχεια του Ρωμαϊκού κράτους. Θεωρούσαν ότι οι κληρονόμοι του Ρωμαϊκού κράτους είναι οι δυτικές χώρες και όχι ο ελληνισμός.
Αυτό ασφαλώς προκάλεσε μια ιστορική ανορθογραφία υπό την έννοια ότι τη λέξη Βυζάντιο δεν την ήξεραν οι Βυζαντινοί. Οι Βυζαντινοί αποκαλούσαν τους αυτούς τους Ρωμαίους, Ρωμιούς, τη χώρα τους την αποκαλούσαν Ρώμη, Ρωμανία. Η Ρωμανία και αν έπαρθε ανθί και φέρει κι άλλα όπως λέει το ποντιακό δημοτικό άσμα που θρυνεί την άλωση της Κωνσταντινοπόλεως.
Επομένως να θυμόμαστε ότι οι Έλληνες του Μεσαίωνα αυτοαποκαλούνται ο Ρωμαίοι Ακριβώς γιατί ήταν πολίτες του Ρωμαϊκού κράτους Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι ασφαλώς θεσμικά, πολιτικά, διοικητικά Αυτό που λέμε Βυζάντιο που εκτείνεται από το 330 συμβατικά μέχρι το 1453 είναι η συνέχεια του Ρωμαϊκού κράτους. Είναι το Ρωμαϊκό κράτος.
Απλά έχει υποστεί μια μεγάλη μετάλλαξη κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνος. Δηλαδή το κράτος αυτό εκχριστιανίστηκε και εξελινίστηκε. Έγινε ένα ελληνικό χριστιανικό κράτος. Πρέπει κανείς να ξεκινήσει από τη Ρώμη λοιπόν για να καταλάβει τι είναι το Βυζάντιο. Διότι η Ρώμη είναι η μήτρα του Βυζαντίου. Το Ρωμαϊκό κράτος είναι η παγκόσμια υπερδύναμη της ύστερης αρχαιότητας.
Την έχει δημιουργήσει στην ουσία ο Ιούλιος Κέσσαρ. Συμπεριλαμβάνει αχανείς περιοχές με σημερινούς όρους την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, φυσικά την Ιταλία είναι το επίκεντρο, την Ελβετία, την Αστρία, τη Δυτική Γερμανία, τα Βαλκάνια, τη Ρουμανία, την Μικρά Ασία, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Η Μεσόγειος είναι μια ρωμαϊκή λίμνη.
Οι Ρωμαίοι την αποκαλούν Μάρεν Όστρουμ. Αυτό το τεράστιο κράτος είναι ανομοιογενές. Συμπεριλαμβάνει λαούς με τελείως διαφορετικές πολιτιστικές συντεταγμένες. Συμπεριλαμβάνει διαφορετικές θρησκείες, διαφορετικές γλώσσες αλλά έχει ένα πολύ ισχυρό εννοπητικό παράγοντα που είναι ο θεσμός του Αυτοκράτορα. Ο αυτοκράτορ θεωρείται κάτι σαν θεός στον ρωμαϊκό κράτος και είναι αυτός ακριβώς στον οποίο συγκλίνουν όλες οι διαφορετικές συνιστώσεις της αυτοκρατορίας.
Το ρωμαϊκό κράτος είναι ένα κράτος συγγενές με τον ελληνικό κόσμο, στην ουσία είναι απόρρια του ελληνικού κόσμου. Ο Τόιμπι, ο μεγαλύτερος ίσως ιστορικός του 20ου αιώνα, θεωρεί ότι ο ρωμαϊκός κόσμος είναι υποσύνολο του ελληνικού κόσμου. Πράγματι η Ρώμη είναι μια πόλη στην κεντρική Ιταλία Η οποία επεκτείνεται αρχικά σε ελληνικές περιοχές Το αλφαβητό της, το λατινικό αλφαβητό είναι μια παραφθορά του ελληνικού αλφαβητού Οι γλωσσολόγοι λένε ότι είναι στην ουσία οι διόλεκτρους της κοίμης Όσοι ξέρουν λατινικά εύκολα μπορούν να αναγνωρίσουν ελληνικές λέξεις μας Επίσης οι Ρωμαίοι πιστεύουν στο 12ο έτσι επομένως δεν είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την αρχαία Ελλάδα το ρωμαϊκό αν θέλετε πολιτιστικό υποσύνολο το ρωμαϊκό κράτος είναι δίγλωσο τα λατινικά είναι η γλώσσα της δημόσιας δίκησης και του στρατού αλλά τα ελληνικά είναι η γλώσσα της εκπαίδευσης και του πολιτισμού. Δεν ήταν δύσκολο αυτό το κράτος να εξελιχθεί σε ένα ελληνικό κράτος. Οι σημαντικοί ρωμαίοι αυτοκράτρες
ήξεραν ελληνικά και έγραφαν ελληνικά και ήταν θαυμαστές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Τα είσαι αυτόν, ο Μάρκος Αβρίλιος τα συνέγραψε τα ελληνικά. Ο Νέρον έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Αδριανός επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα. Δηλαδή είχαν απόλυτη συνέστηση ότι οι ίδιοι δεν είχαν ένα δικό τους σημαντικό πολιτισμό και ότι ήταν απλά διαχειριστές του ελληνικού πολιτισμού.
Η Ρώμη φτιάχτηκε πάνω στον κόσμο που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος, στην ελληνιστική οικουμένη. Πάνω στην βάση αυτή, στο θεμέλιο αυτό της πολιτιστικής ενότητας του αχανούς ελληνιστικού κόσμου, οικοδόμησαν οι Ρωμαίοι την αυτοκρατορία τους. Είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι οι Έλληνες ως έθνος καταλαμβάνουν γεωγραφικά μια πολύ μεγάλη περιοχή στα πλαίσια του ρωμαϊκού κράτους, καταλαμβάνουν το κέντρο της.
δηλαδή Νότια Ιταλία, Σικελία, Κρήτη, Κύπρος, Υπηρετική Ελλάδα, Μικρά Ασία, Πόντος, Ιωνία αυτές είναι ελληνικές περιοχές πρόκειται για ένα ανείσμα που ξεκινάει από την Αδριατική και φτάνει μέχρι τη Μέση Ανατολή είναι ίσως πληθυσμιακά η μεγαλύτερη δημογραφική ομάδα σε πλαίσια της ρωμαϊκής αυτοκατορίας όμως εκτός από αυτό το συμπαγή ελληνικό κόσμο στη Μέση Ανατολή υπάρχουν πόλεις καθαρά ελληνικές μέσα σε πληθυσμούς μεσανατολικούς Δαμασκός, η Αντιόχεια, η Αλεξάνδρεια είναι ελληνικές πόλεις, κατοικούνται από Έλληνες και θα διατηρήσουν τον ελληνικό τους χαρακτήρα για πολλούς αιώνες Επομένως, στον κόσμο αυτό το ρωμαϊκό ο ελληνισμός κατέχει μια σημαντική θέση Η εξέλιξη της ρωμαϊκής υπερδύναμης προς την κατεύθυνση του εξελινισμού της και του χριστιανισμού της είναι μια μακρά και πολύπλοκη διαδικασία.
Συνιστώ το βιβλίο ενός σπουδαίου κλασικιστή του Μπράουν «Ο κόσμος της ύστερης αρχαιότητας». Περιγράφει ακριβώς την αργή, μακρόσκερη διαδικασία μέσω της οποίας η Ρώμη εξελίχθηκε σε αυτό που λέμε μεσεωνική ελληνική χριστιανική αυτοκατορία, δηλαδή Βυζάντιο. Το ρωμαϊκό κράτος δεν έζησε πολύ με την αρχική μορφή του. Πρώτος, δεύτερος, τρίτος αιώνας.
Είναι ένα πανίσχυρο κράτος. Έχει πολύ ισχυρές ενόπλες δυνάμεις. Είναι ένα σκληρό κράτος. Η ανθρώπινη ζωή είναι επισφαλής. Όμως έχει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο το ρωμαϊκό δίκαιο. Η μεγάλη συμβολή των Ρωμαίων στον πολιτισμό είναι το ρωμαϊκό δίκαιο. το οποίο κατέστησε η λειτουργική τη ρωμαϊκή κοινωνία και τις περιοχές που είχε καταλάβει η Ρώμη.
Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για να καταλάβουμε και τη συνέχεια. Το Βυζάντιο το οποίο κληρονόμησε το ρωμαϊκό δίκαιο και το εξέλιξε και το ανέδειξε. Γύρω στον δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν άρχισαν πολύ ισχυρές γεωπολιτικές πιέσεις στη ρωμαϊκή αυτοκατορία. Φαίνεται, το τοπίο είναι ασαφές, ότι στην Κεντρική Ασία συνέβησαν διάφορες κλιματολογικές και δημογραφικές μεταβολές και άρχισαν να μετακινούνται φύλλα από την Σιβηρία και την Μογκολία προς τις Μάς.
Τα φύλλα αυτά άρχισαν να φτάνουν προς το όριο του Ρήνου, δηλαδή το ανατολικό σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκατορίας στην Ευρώπη, στην Δυτική Ευρώπη, και να πιέζουν τα σύνορα. Υπάρχει μια πολύ ωραία σκηνή στην ταινία που λέγεται Μόνο Μάχος που πρωταγωνιστεί ο Ράσελ Κρόου που δείχνει τον Μάρκο Αβρίλιο να παρακολουθεί με μια κουκούλα στο κεφάλι την τεράστια μάχη που διαξήθηκε στο Μέλλαν Αδρυμό μεταξύ των Γότθων που ήταν το πρώτο βαρβαρικό φύλλο που ας πούμε επετέθησε στη Ρώμη και των Ρωμαϊκών Λεγεώνων όπου οι Ρωμαϊκές Λεγεώνες κατά τρόπος ήταν φυσικά τους Γότθους.
ήταν, είχαν μια φοβερή στρατητική μηχανή οι Ρωμαίοι και αυτή η πίεση συνεχίστηκε τις επόμενες δεκαετίες διότι τα φύλλα τα βαρβαρικά ερχόντουσαν το ένα πίσω από το άλλο αυτό που ερχόταν από πίσω έσπροχνε και πίεζε αυτό που προηγείτο αυτή η διαδοχική μετακίνηση των φυλλών από την Κεντρική Ασία μέχρι τη Δυτική Ευρώπη διευκολύνθηκε από το γεγονός ότι υπάρχει μια αν θέλετε γεωφυσική δυνατότητα προώθησης διότι στην ουσία από την Κεντρική Ασία και περνώντας βορείος του Καυκάσου και νοτίος των Οραλίων εύκολα μπορεί μια φυλή 10.000, 15.000, 50.000 ανθρώπων με τα κοπάδια τους με τις κινές τους, με τις καμήλες τους, με τα λογά τους να φτάσει μέχρι τη Γαλλία. Δεν υπάρχει κάποιο όριο. Στην ουσία το μόνο όριο είναι ο Ρήνος. Αν περάσεις το Ρήνο μπορείς να φτάσεις με τον Ανατολαντικό Ωκεανό. Εκεί λοιπόν η Ρώμη αρχίζει να πιέζεται και στο Δίου Ναβή έχουμε πιέσεις, όχι τόσο μεγάλες αρχικά σε αυτή τη φάση.
Καθώς λοιπόν το ρωμαϊκό κράτος υφίσταται αυτή την συνεχή πίεση από βαροναρκά φύλλα που ονομάστηκε από τους ιστορικούς η μεγάλη μετανάστευση των λαών αρχίζει η ρωμαϊκή ελίτ και σκέψετε πώς θα τη διαχειριστεί. είναι ένα κράτος αχανές που ξεκινάει από τη Σκωτία και φτάνει μέχρι την Αιθιοπία που ξεκινάει από τον Περισκό Κόλπο και φτάνει μέχρι τις στήλες του Ιρακλή στο Γεβραλτάρ αυτό το κράτος λοιπόν αρχίζει και γίνεται δυσλειτουργικό καθώς πιέζεται γεωπολιτικά αρχίζουν λοιπόν διάφοροι πειραματισμοί ο σημαντικότερος έλαβε χώρα από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό το 292 με.Χ.
όπου οι διοκλητιανόες συνεπέρανε ότι είναι αδύνατον να διοικηθεί από τη Ρώμη όλο αυτό το κράτος στη στιγμή επαναλαμβάνω που δέχεται αυτές τις πίεσεις και δημιουργεί το σύστημα της τετραρχίας δηλαδή δύο αυτοκράτορες και άλλοι δύο υποαυτοκράτορες οι αυτοκράτορες ονομάστηκαν Αύγουστοι υποαυτοκράτορες Κέσαρες ένας Κέσαρας στην Δύση, ένας στην Ανατολή ένας Αύγουστος στη Δύση ένας Αύγουστος στην Ανατολή ήταν δύο ζεύγιοι ηγεμόνων αυτό το σύστημα όμως γρήγορα κατέληξε σε ένα είδος εμφυλίου πολέμου ένας από τους τέσσερις αυτούς ηγεμόνες ήταν ο Κωνσταντιος ο Χλωρός ο Κωνσταντιος ο Χλωρός είχε παντρευτεί μια Ελληνίδα την Ελένη κόρη πανδοχέα από τη Βυθινία και είναι ο πατέρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου όταν ο Κωνσταντίνος ο Χλωρός πεθαίνει ξαφνικά το 306 οι Λογαιώνες σηκώνουν στην ασπίδα και ανακηρύσουν αυτοκράτορα τον νεαρό γιο του τον Κωνσταντίνο αυτός ο οποίος ονομάστηκε Μέγας και ανακηρύχθη άγιος από την Χριστιανική Εκκλησία Ο Κωνσταντίνος λοιπόν ανεβαίνει στο θρόνο
το 306 και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να καταναργήσει την τετραρχία με σειρά πολέμων η σημαντικότερη μάχη δόθηκε στη Μουλβία γέφυρα το 312 όπου συνέτριψε τον ανταγωνιστή του Μαξέντιο και εκεί μάλιστα εμφανίστηκε στον ουρανό το περίφημο σύνθημα εν τούτο νίκα συνοδεμόμενο από ένα σταυρό όπου ο Κωνσταντίνος στην ουσία έλαβε ένα μεταφυσικό μήνυμα ότι αν πάρεις το χριστιανισμό συμμαχούς θα νικήσεις. Το 313 λοιπόν την επόμενη χρονιά όταν πια ο Κωνσταντίνος είναι απόλυτος μονοκράτορας και έχει δίπλα του τον Λυκίνιο τον οποίον και αυτόν θα τον εξολοθρεύσει μερικά χρόνια αργότερα απόλυτος μονοκράτορας λοιπόν το 313 πηγαίνει στο Μιλάνο το Μεδιολάνο με το Ρωμαϊκό και εκδίδει το περίφημο διάταγμα του Μεδιολάνων αν πάτε σήμερα στην τουόμο του Μιλάνου θα δείτε ολόκληρο το διάταγμα στα λατινικά στις θύρες της εκκλησίας εντυπωσιακό Με το διάδραμα των Μεδιολάνων λοιπόν τι κάνει Σταματάει τους διωγμούς των χριστιανών Και νομιμοποιεί τη χριστιανική θρησκεία Η χριστιανική θρησκεία
Τον πρώτο αιώνα Θεωρείται μια τοπική Αναρχική αίρεση των Εβραίων Ας πούμε Άρχισε να λαμβάνει διαστάσεις με τον Απόστολο Παύλο Μετά τις περιοδίες του Απόστολου Παύλου Προς το τέλος του πρώτου αιώνα Το δεύτερο αιώνα οι Ρωμαίοι άρχισαν να διώκουν τους χριστιανούς διότι οι χριστιανοί δεν πολεμούσαν δεν θεωρούσαν τον αυτοκράτορα αν θέλετε τον νόμιμο ηγεμόνα τους διότι η βασιλεία η εμεί ουκ έστει του κόσμου τούτου στη συνέχεια λοιπόν κατέστησαν ένα είδος αποδιοπομπαίου τράγου δηλαδή για όλα φέγανε οι χριστιανοί έρχεται λοιπόν ο Μέγας Κωνσταντίνος με το διάταγμα των Μεδιολάνων και λέει ότι οι διωγμοί σταματούν και οι χριστιανοί έχουν το δικαίωμα να θρησκεύονται ελεύθερα και μάλιστα τίθεται την προστασία του ρωμαϊκού κράτους.
Η φιλοχριστιανική πολιτική του Μεγάλου Κωνσταντίνου είχε πρακτικό λόγο. Δηλαδή, στην ουσία τι έκανε ο Μεγάλος Κωνσταντίνος. Κατάλαβε ότι έχει στα χέρια του δυνητικά ένα πανίσχυρο μηχανισμό συνοχής που θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει για να ενοποιήσει το ρωμαϊκό κράτος το οποίο ήταν πολύ διασπασμένο και δεχόταν πιέσεις.
Κατάλαβε λοιπόν ότι εδώ υπήρχε ένα δόγμα χριστιανικό το οποίο μπορούσε να καλύψει τους πάντες ουκένη, πλούσιος ή πέννης, Έλληνοι ή Ουδαίος, δούλος ή ελεύθερος. Δηλαδή το ηθικό περιεχόμενο του χριστιανισμού οδηγούσε σε ένα είδος συνένωσης της κοινωνίας ασκέτως ταξικών εθνωτικών διαφορών. Επομένως θεώρησε ο Μετασκοσταντίνος ότι θα μπορούσε να γίνει ο χριστιανισμός η κυρίαρχη ιδεολογία του ρωμαϊκού κράτους, της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Επίσης έβαζε μια τάξη στο ηθικό χάος το οποίο υπήρχε στη Ρώμη. Η Ρώμη ήταν μια αυτοκρατορία χωρίς ηθικούς φραγμούς, σε κανένα επίπεδο. Ενώ ο χριστιανισμός έβαζε μια τάξη στην έννοια της οικογένειας, σε ανατροφή των παιδιών, σε συμπεριφορά των ανθρώπων μεταξύ τους, δημιουργούσε μια αλληλεγγύη, οδηγούσε στη φιλανθρωπία, στην κοινωνική πολιτική.
Ο Κωνσταντίνος, λοιπόν, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ανέθεσε στους επισκόπους, τους χριστιανούς, σε όλη την αυτοκατορία, διοικητικά και δικαστικά καθήκοντα. Δηλαδή, τους έκανε ένα είδος περιφερειακούς διοικητές. Δηλαδή, οργάνωσε την διοίκηση της αυτοκατορίας βάσει των επισκοπών και τον χριστιανικό κοινότητο. Ήταν μια πάρα πολύ προχωρημένη πολιτική για την εποχή του.
Αυτό που ξεκίνησε ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι ο ένας από τους δύο μηχανισμούς που οδήγησαν σε αυτό που λέμε Βυζάντιο. Το άλλο είναι η μεταφορά της πρωτεύουσας. Το 330 λοιπόν και αφού είχε ήδη προηγηθεί η σύνοδος της Νικέας του 325 όπου ο Κωνσταντίνος έχει οργανώσει το σύμβολο της πίστεως έχει καταπολεμήσει την αίρεση του Αρίου και έχει ενσωματώσει το χριστιανισμό στο ρωμαϊκό κράτος θεσμικά το 330 λοιπόν εγκαινιάζει την Κωνσταντινούπολη η οικοδόμηση της Κωνσταντινούπολης ξεκίνησε το 326 ο Κωνσταντίνος πήγε ο ίδιος και χάραξε την πόλη αυτή στα ερήπια του αρχείου Βυζαντίου το Βυζάντιο είχε καταστραφεί στους Μυθυριδάτικους πολέμους όταν είχε πάρει το μέρος του Μεθυριδάτη αντίον των Ρωμαίων.
Οι Ρωμαίοι το ισοπαίδωσαν. Απέναντι στην άλλη πλευρά του Βοσπόρου υπήρχε η Χαλκιδόνα, η λεγόμενη πόλη των τυφλών. Γιατί πόλη των τυφλών? Διότι τυφλοί ήταν οι Χαλκιδόνοι και δεν είδαν ότι πιο σημαντικοί αν θέλετε τοποθεσία είναι να χτίσουν την πόλη τους. Ήτανε απέναντι. Εκεί λοιπόν ο Κωνσταντίνος ιδρύει τη Νέα Ρώμη και η επισημία ονομασία της πόλης είναι Νέα Ρώμη.
Ακόμα και σήμερα ο Οικουμενικός Πατριάνης Βαρθολομέος υπογράφει Επίσκοπος Νέας Ρώμης. Αυτή είναι η επισημία ονομασία. Επειδή όμως την πόλη την έκτισε ο Κωνσταντίνος, όλοι λέγανε η Κωνσταντίνου πόλης, η Κωνσταντίνου πόλης, η Κωνσταντίνου πόλης, δηλαδή η πόλη του Κωνσταντίνου και επικράτησε το Κωνσταντινού πόλης. όπως ας πούμε στη Ρωσία επικράτησε το Πέτρογραντ έτσι η πόλη του Μεγάλου Πέτρου και οι Τούρκοι άκουγαν όταν ήρθαν πρώτη φορά στη Μικρά Ασία τους Έλληνες να λένε πάω εις την πόλη και το εις την πόλη εξελίχθηκε στο κακό ήχο Ισταμπούλ εις την πόλη έτσι δηλαδή λέγαν πάω εις την πόλη ποια ήταν η πόλη η Κωνσταντινούπολη μια πόλη υπήρχε στην ουσία σε όλο τον κόσμο στον Περισσέωνα η Κωνσταντινούπολη. Αυτή ήταν η μόνη πόλη γιατί ήταν μια πόλη τεράστια που δεν είχε καμία σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη. Και όταν λέγω πάω στην πόλη εννοούσαν την Κωνσταντινούπολη. Οι Τούρκοι λοιπόν άκουγαν το εις την πόλη και το μετέτρεψαν στο Ισταμπούλ. Θα συνιστούσα στους Έλληνες να
χρησιμοποιούν τον όρο Κωνσταντινούπολη και όχι τον όρο Ισταμπούλ. επίσης και οι Τούρκοι να ξέρετε ότι χρησιμοποιούσαν επισήμως για πολλούς αιώνες τη λέξη Κωνσταντινούπολη ο Κωνσταντίνος εγγενίασε στις 11 Μαΐου του 430 την πόλη αυτή ο ίδιος και μετέφερε εκεί όλη τη Ρωμαϊκή Αριστοκρατία δηλαδή στη Ρώμη έμεινε ένα μικρό μέρος της παλιάς Ρωμαϊκής εγκλήτου της ηθήνουσας τάξης των Ρωμαίων τους υποχρέωσε όλους να μετεγκατεσταθούν με καλλιτεχνικά έργα κλπ από όλη την αυτοκρατορία προσέξτε αυτό έχει σημασία ζήτησε και έφεραν στην Κωνσταντινόπολη έργα αρχαίων Ελλήνων καλλιτεχνών και τη διακόσμηση της έδωσε ένα διάκοσμο αρχαίο ελληνικό δηλαδή ήταν η σαφής η έννοια ότι είμαστε συνέχεια του αρχαίου ελληνικού κόσμου έφτιαξε τον υπόδρομο, έφτιαξε τα πρώτα τείχη που δεν ήταν τόσο μεγάλα γιατί ακόμα δεν υπήρχε ο φόβος για τυχόν εισβολή των βαρβάρων μέχρι την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας έφτιαξε μια μεγάλη και εντυπωσιακή πόλη με λιμάνια, με ανάκτορα με μεγάλες πλατείες, με
λεωφόρους με τη μεγάλη ρωμαϊκή αγορά αυτή η πόλη έμελε να επισκιάσει τη Ρώμη βέβαια και την επισκιάσει για δύο λόγους. Πρώτα γιατί τη Ρώμη τελικώς υπέκυψε στους βαρβάρους ενώ η Κωνσταντινούπολη έζησε 1100 χρόνια και ο δεύτερος λόγος είναι ότι η Κωνσταντινούπολη είχε μια εξαιρετικά σημαντική γεωστρατηγική και γεωοικονομική θέση αν πάρετε ένα χάρακα θα δείτε ότι η Κωνσταντινούπολη είναι το σημείο τομής αντιθετικών γεωπολιτικών ακτίνων από την Ουκρανία, Κρυμαία, Εύξηνο Πόντο προς το Αιγαίο και τη Μεσόγειο από τα Βαλκάνια προς τη Μικρά Ασία από το βορρά από τις βαλτικές χώρες και τη Ρωσία προς την Αφρική από τη Μέση Ανατολή προς τη Δυτική Ευρώπη και προς το Γιβραλτάρ είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο του πλανήτη ο Μέγας Ναπολέων είχε πει η Κωνσταντινούπολη αξίζει από μόνη της μια ολόκληρη αυτοκρατορία άρα ο Κωνσταντίνος επέλεξε σωστά κατάλαβε ότι η πόλη αυτή δεν πέφτει εύκολα και ότι το μέλλον της αυτοκρατορίας είναι εκεί.
Επίσης υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο που συνηγορεί στην δικαίωση της απόφασης του Κωνσταντίνου να μετεφέρει την πρωτεύουσα εκεί ότι ήταν πια σε καθαρά ελληνικό έδαφος. Η Κωνσταντινούπολη είναι στο κέντρο του ελληνικού πληθυσμού. Ανατολικά, βόρεια, δυτικά, νότια κατοικούν Έλληνες. Είναι μια πόλη σε ένα καθαρά ελληνικό περιβάλλον.
Εδώ λοιπόν θέλω να πω ότι ο ηθήνον νους που βρίσκεται πίσω από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο είναι η μάνα του η Αγία Ελένη είναι η φαιά εξοχώτης που κρύβεται πίσω από τον εγκέφαλο του Μεγάλο Κωνσταντίνου ο Κωνσταντίνος ήταν ένας πολύ δυναμικός στρατιώτης ήταν μια στρατηγική ιδιοφυΐα δεν έχασε ποτέ του καμία μάχη κανέναν πόλεμο ήταν ένας πάρα πολύ σκληρός άνθρωπος σκότωσε το γιο του τον Κρίσπο και τη δεύτερη γυναίκα του τη Φάυστα όταν ανακάλυψε ότι συνομωτούν για να του πάρουν το θρόνο έτσι κρέμασε το παιδί του αυτό δεν είναι κάτι απλό ήταν οργανωτικός εγκέφαλος έκανε τομές στη ρωμαϊκή διοίκηση πολύ σημαντικές και σε επίπεδο διοικητικό και σε οικονομικό αλλά από πίσω του είχε τη μάνα του η Ελένη ήταν Ελληνίδα από τη Βυθινία ήταν χριστιανή Είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον τάφο του Χριστού και το σταυρό του Χριστού.
Έτσι είναι γνωστή η ιστορία που ένας βασιλικός φύτρωνε σε ένα σωρό από κοπριά και διερωτήθηκε η Αγία Ελένη πώς ήταν εδώ να φυτρώνει βασιλικός στην κοπριά και έβρυκαν το σταυρό του Χριστού. Όλα αυτά κρύβονται μέσα σε ένα πλήθος λεπτομερίων. Δεν ξέρουμε ακριβώς πώς έγινε η κριτή, αλλά είναι γεγονός ότι είναι ο πρώτος μεγάλος αρχαιολόγος της ιστορίας δηλαδή βρήκε ανακάλυψη αυτό που λέμε σήμερα αγίοι τόποι μια χριστιανή ελληνίδα είναι ο άνθρωπος που υπέβαλε στο γιο της να χριστιανίσει και να εξελινίσει τη ρωμαϊκή αυτοκατορία ο Μέγας Κωνσταντίνος πέθανε το 337 και λίγα λεπτά πριν πεθάνει ζήτησε ένα βαφτιστή χριστιανός ενώ ήταν 12 θέστης πίστευε στην αρχαία ελληνική θρησκεία.
Και το γεγονός ότι βαφτίστηκε στην εκρηκή του κλίνη και πέθανε χριστιανός, κατά κάποιο τρόπο νομιμοποίησε τη θρησκιανική θρησκεία στο ανώτατο επίπεδο. Ήταν ο πρώτος χριστιανός αυτοκράτορας. Άρα ο ίδιος δρομολόγησε πλέον την θεσμική μεταστροφή της αυτοκρατορίας στο χριστιανισμό και από εκεί και πέρα όλοι οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες μέχρι τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο θα είναι χριστιανοί πλην ενός του Ιουλιανού του Παραβάτη γι' αυτό θα μιλήσουμε την επόμενη φορά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα