EP 9: Κεφάλαιο 5: Μενδελική κληρονομικότητα
Βιολογία...αλλιώςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ύλη τεύχους Β: Κεφάλαιο 5: Μενδελική κληρονομικότητα. Συμπεριλαμβάνεται όλη η θεωρία της κληρονομικότητας με συνδυαστικές ερωτήσεις και μεθοδολογίες.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Αγαπημένοι μου υποψήφη των σπουδών η γειαζά ⁇ . Είμαι η Ρωη Βιδούρι. Είμαι Βιολόγο ⁇ και αυτό είναι ένα podcast για την επανάληψη τη ⁇ βιολογία ⁇ προσαλισμού. Σα ⁇ καλωσορίζω και σα ⁇ καλώ να κάνουμε μαζί ένα ταξίδι επανάληψη, μαζί με τρίδια, fun facts, tips και συνδυαστικά θέματα. Αυτό είναι ένα podcast για να ακούτε βιολογία, όσο μελετάτε στο γραφείο σα, περπατάτε, γυμνάστε ή για να εξασκήσετε όποτε σα ⁇ αρέσει.
Επιτρέψτε μου να αφιερώσω αυτή τη προσπάθεια στου ⁇ δικού ⁇ μου μαθητέ ⁇ που πάντα με εμπνέουν για να κάνω το καλύτερο δυνατό. Για πληροφορίε ⁇ , απορίε ⁇ και επιστημάσει ⁇ , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο email ροηwak.com και για όσου φίλου ⁇ μα ⁇ βρίσκονται στο Ηράκλειο Κρήτη ⁇ θα μα ⁇ βρείτε στο φροντιστήριο καινοτόμο μάθηση στο κεντρικό κτίριο ριζηνία 69 και αλασσαίω 21, αλλά και στα παρατήματα μα ⁇ τριμόσε 7 και νίκη καζάκι στι ⁇ γούρευσηρακλείου.
Λοιπόν, αγαπημένη μου! Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα κεφάλι το οποίο πάντα το περιμένω με πολύ μεγάλη ανυπομονησία. Τολμό να πω ότι είναι το αγαπημένο μου κεφάλ τη ύλη ⁇ . Μιλάμε για την ενδελική κληρονομικότητα. Είμαστε λοιπόν στο κεφάλι 5. και αρχίζουμε να ασχολούμαστε με το αγαπημένο μα ⁇ γκουρμέντελ. και του νόμου τη κληρονομικότητα, τα γενελογικά δέντρα, την κληρονόμηση ασθενών.
Γενικά, είναι ένα πάρα πάρα πολύ ενδιαφέρον και συναρπαστικό ασκιακό κεφάλαιο. Η θεωρία του είναι τόσο όσο, δεν έχει δηλαδή άπειρη θεωρία, περιγραφικέ διαδικασίε, όπω είναι α πούμε, τη γραφή του DNA κτλ. Αλλά είναι ένα κεφάλαιο στο οποίο μαθαίνουμε τη βασική θεωρία τη κληρονομικότητα. Προκειμένου. Κατά κύριο λόγο να τη χρησιμοποιήσουμε στι ασκήσει μα ⁇ και αρχίζουμε τη μελέτη αυτού του κεφαλαίου ή άλλο, από το Γκρίγγ Μέντελ.
Γκρι Μέντε ήταν ένα αυστριακό μοναχό. Ουσιαστικά ζούσε σε ένα μοναστήρι στον πρνό τη Τσεχία, σημερινή ψεχία, τότε ήταν Αυστρούκαρία και εκεί γύρω στα 1850 με 60. Ξεκίνησε να κάνει κάποια πειράματα κληρονομικότητα, δηλαδή μελετούσε την κληρονόμηση διαφόρων χαρακτηριστικών με οργανισμό μοντέλο ή αλλιώ πίσω μου σάτηβου, το οποίο καλλιεργούσε στον κήπο του μοναστηριού όπου ζούσε.
Το fun fact είναι ότι το Grego Mendel τότε τον ήξεραν όλοι ω έναν περίεργο διευθυντή μοναστηριού οηγούμενο, δεν ξέρω πώ αλλιώ λέγεται. Ο άνθρωπο ήταν ένα πολύ μεγάλο επιστήμονα. Θεωρείται σήμερα ο πατέρα τη γενετική. Παρατηρούσε διάφορα χαρακτηριστικά του μσωντίζελου. Ήταν πολύ μεθοδικό. Θα πούμε τώρα και πού οφείλεται η επιτυχία των πυραμάτων του.
Βέβαια, όπω σα ξαναίπα, την εποχή εκείνη δεν του έδιναν τρομέ σημασία. Το έργο του αναγνωρίστηκε γύρω στα 1900, αρκετά χρόνια μετά το θένατό του και συνδυάστηκε μετέπειτα με την μελέτη τη γενετική και των γωνιδίων, όπω τα ξέρουμε σήμερα. Η επιτυχία των πυραμτών του Μέντελ βασίστηκε σε δύο πυλώνε. Ο ένα πυλόνα ήταν τα χαρακτηριστικά του οργανισμού μοντέλο που χρησιμοποιήσει, δηλαδή το φυτό, και ο άλλο πυλώνα ήταν οι μέθοδο που χρησιμοποιήσε.
Θα ξεκινήσω από τη μέθοδό του. Μελετούσε κάθε φορά μία οι δύο ιδιότητε του φοιτού και όχι πάντα το σύνολο των ιδιότητών. Αυτό ουσιαστικά πρόκειται για μια θεωρία απλώστευση όταν δεν ξέρουμε πολλά πράγματα. Ξεκινάμε από το πιο απλό. Το πιο απλό λοιπόν ήταν να μελετά κάθε φορά μια ιδιότητα. Π.χ. το χρώμα ή το ύψο, ξέρω εγώ, του φυτού και όχι όλα τα χαρακτηριστικά μαζί.
Χρησιμοποιήστε αμυγύ στελέχη για την ιδιότητα που μελετούσε, δηλαδή στελέχτα τα οποία έπειτα από αυτογνωποίηση του έδιναν για πολλέ γενέζ την ίδια ιδιότητα. Τι σημαίνει αυτό, σημαίνει απλά ότι τα στελέχια αυτά ήταν ομόζυγα. Δηλαδή δοκίμαζε, έπαιρνε α πούμε ένα ιόδου χρώματο με σχολτίζε, έβλεπε ότι του βγάζει για πολλέ γενέζουμε αυτογωνίσει, πάλι η όδη φυτά.
Οπότε κατέληγε στο σύμπέρα ότι είναι αμοιγέ και έπειτα το χρησιμοποιούσε στα πειράματά του. Ο Μέντελ έκανε στατιστική, δηλαδή ανέβηλε στατιστικά τα πειράματά του, μετρούσε του απογώνου του και στη συνέχεια υπολόγησε τη συχνότητα των χαρακτήρων που αυτοί έφεραν. Δηλαδή έλεγε έχω 50% ξέρω εγώ λεφτά. Εντάξει, οπότε το γεγονό ότι έκανε στατιστική, έδινε αξιοπιστία στα πειράματά του και ουσιαστικά στοιχιοθετούσε το συμπέραστού κάθε φορά.
Γενικά η στατιστική είναι πάρα πολύ σημαντική σε όλων των ειδών τα πειράματα στη βιολογία. Ο δεύτερο πυλόνα που του έδωσε μεγάλη επιτυχία στα πειράματά του ήταν τα χαρακτηριστικά του φοιτούν που χρησιμοποιήσε. Το κονπίζελο είχε πολλά πλεονεκτήματα. Είχε μια εύκολη και γρήγορη ανάπτυξη. Είχε πολύ μεγάλη ποικιλτητα στου χαρακτήρε.
Δηλαδή, υπήρχαν φυτά, ψηλά, κοντά ή όδηλεφά και ο καθένα είχε μόνο ψηλά, φυτά ή μόνο κοντά. Το έδινε τη δυνατότητα τεχνητή γνωποίηση πέρα από την αυτογωνποίηση, η οποία συμβαίνει φυσιολογικά. Στην αυτογωνποίηση γύρι από του στήμνε του ενό άνθου πέφτει στον ύπερο του ίδιου άρθου. Πατήστε πώ και σκεφτείτε το λίγο. Η γυρεύει, σαν να λέμε αρσεϊ γαμένε ⁇ , παίρνουν στον ύπερο σαν να λέμε φιλικό αναπαραγωγικό σύστημα και έτσι γίνεται γωνιμοποίηση.
Πρόκειται σαφώ για ανφυγωνική αναπαραγωγή έτσι το επισημαίνει αυτό. Ενώ στην τεχνητή γονυροποίηση γύρι από του στήμνε ενό άνθου. Μεταφέρεται με ένα ειδικό εργαλείο ότι σαν πυνελάκι μπορούμε να το πούμε στον ύπερο ενό άλλου επιθυμητού άνθου. Αυτό σημαίνει ότι ο μέντε με αυτό το τρόπο μπορούσα να κάνει επιθυμητέ διασταυρώσει, διασταυρώσει σύμφωνα με τι ανάγκε των πειραμάτων του.
Τέλο ⁇ το μουσκοπίζον δίνει ένα μεγάλο αριθμό απογώνων και μα δίνει τη δυνατότητα στατιστική επεξεργασία. Δεν έχω δηλαδή πέντά, αν έχω πέντε φυτά, δεν μπορώ να βγάλω ασφαλέ συμπέρασμα για την ισχύ των πειραμάτων. Θέλω να πω εδώ για την αυτογωνποίηση ότι για να προτείνουμε σε μια άσκηση αυτογωνποίηση, αν κρίνουμε ότι αυτό είναι ανακαίο.
Πρέπει να είμαστε σίγουροι είτε ότι έχουμε τομοσκομίζελο, άρα βάσει τη θεωρία μπορούμε να το προτείνουμε, είτε ότι έχουμε ένα φυτό σαν τομοσπονμπίζε, δηλαδή φυτό το οποίο διαθέτει τέλθη που θα πει στήμα και είπερο στο ίδιο άνθρωπο. Διαφορετικά, δεν γίνεται αυτογνωποίηση και εννοείται δεν προτείνω αυτογνωποίηση όταν έχω ποντίκια, σκυλάκια, τέτοια πράγματα, όπω ελπίζω και έχω να ξέρετε, δεν αυτογνωποιούνται.
Στην αρχή των πειραμάτων του, ο Μέντελ δημιούργησε αμυγεί στέλε για την ιδιότητα που μελετούσε, και μόλι ήταν σίγουρο ότι έχει τα αμυγεί στελέχη. Έρχεσε να κάνει τεχνητή γνωποίηση μεταξύ δύο αμυγών φυτών, τα οποία διέφεραν ω προ την ιδιότητα που μελετούσε. Αυτά τα φυτά, τα είπε φυτά τη πατρική γενιά ή αλλιώ γενιά Πέ. Η απόγωνή του ⁇ ήταν η πρώτη φυγατρική γενιά, δηλαδή φένα γενιά όπω ⁇ λέμε, που αποτελούνταν από άτομα υυρικά ή αλλιώ ετερόζιγα, ήταν δηλαδή απόγωνη των αμειγών γωνέων που είχαν τη διαφορετική έκφραση του ίδιου χαρακτήρα από ψηλό κοντό φωτό.
Τα φυτά αυτά τα άφηνα να αυτογνωποιούν και παίρνω του ⁇ απογόνου ⁇ του, οι οποίοι αποτελούσαν την γενιά ευ2, και έτσι με βάση αυτή την τακτική και τα αποτελέσματά του, ο μέλλον διατύπωσε του νό ⁇ τη κληρονομικότητα, δηλαδή τον πρώτο του νόμο, ο οποίο ⁇ ήταν ο νόμο του διαχωρισμού των ελληνων των βοηθών, και το όνομα τη ανεξάρτητα τη ⁇ μεταδίδου ⁇ των χωρίων.
Γενικά ξέρετε, οι ορισμοί είναι το άλφα και το ωμέγα, όχι μόνο να μπορεί να του γράψει όπω είναι, αλλά για να μπορεί να καταλάβει την αυτό που χρησιμοποιείται κάφάλι, γιατί εκεί πέρα ποντάρουμε και εκεί πέρα ξεχωρίζουμε τον καλό από το άριστο και το μέτριο από τον καλό και ο κάθεξί. Πάμε λοιπόν να δούμε κάποιου ορισμού.
Είναι τα λιλόμορφα γωνίδια. Οι διαφορετικέ μορφέ του ίδιου χαρακτηριστικού ελέγχονται από τα λιλόμορφα γονίδια, δηλαδή γωνίδια τα οποία βρίσκονται στην ίδια θέση πάνω στα ομόλογα χρωμοσώματα και ελέγχουν την ίδια ιδιότητα με ίδιο με διαφορετικό τρόπο, δηλαδή ύψο είναι η ιδιότητα ψηλό κοντό, δύο αλλιώ που καθορίζουν αντίστοιχα το ψηλό και το κοντό ύψο.
Δηλαδή, για κάθε γεννητική θέση έχουμε δύο αλλιώμορφά, ένα από τον πατέρα, ένα από τη μητέρα. Έτσι, εδώ τώρα μιλάμε σε βασικό επίπεδο, δεν μιλάμε ούτε για πολυγωνισκά χαρακτηριστικά ούτε για τίποτα πολλά αυτά. Σε βασικό επίπεδο, βασική κατανόηση ενιών. Τώρα, αν έχω ένα άτομο με ίδια αλλιλόφα, ματέψτε, λέγεται ομόσυμο. Αν έχω δύο διαφορετικά, ετερόζομαι.
Δηλαδή κεφαλαίω κεφαλαίου, ομόζυγο, μικρό-μικρό ομόζιγο. Δύο διαφορετικά γραμματάκια, ετερόζηγα. Το κεφαλαίω γράμμα συνήθω αντιπροτεύει το επικρατέ αλλιλόμορφο, δηλαδή το γονείδιο το οποίο με την έκφραση του καλύπτει την έκφραση του αλληλομόρφου του, το οποίο είναι το υπολειπόμε και το συμβολίζω με ένα μικρό γράμμα. Να προσέξετε πάρα πολύ τα σύμβολα σε παιδιά.
Δηλαδή, βαθύ αναστεναγμό δεν χρησιμοποιώ δύο κάπα τα οποία είναι ίδια και μόνο εγώ μπορώ να τα ξεχωρίσω, επειδή είναι ο γραφικό μου χαρακτήρα, πρέπει να μπορεί να τα ξεχωρίσει και εξετάσει επιλέγουμε γράμματα με βάση την ευκολία στην ανάγνωση τη επίλυση τη άσκηση. Η θεωρία μου λέει ότι χρησιμοποιώ το πρώτο γράμμα του επικρατούν χαρακτήρα.
Εντάξει, κάποιε φορέ αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Αν δηλαδή έχω δύο χαρακτήρε και έχουν και δύο το ίδιο γράμμα είναι ξέρω κοντό και είναι και καφέ. Επιλέγεται ένα άλλο γράμμα, αλλά πρέπει πάντα να είστε ω προ την παρουσίαση. Μην χρησιμοποιείτε κλάματα, ξέρω εγώ το χτάξει. Προσέξτε, να ξεχωρίζει το κεφαλαίο με το μικρό και σαφώ όταν έχετε σχέση επικράτησα υποτέλεια.
Πρέπει να ακολουθείτε το συμβολισμό κεφαλαίου μικρό και όχι άλλου συμβολισμού. Όταν τώρα δεν έχετε σχέση επικράτησα υποτέλεια. Έχετε εγώ είναι επικράτεια. Δεν μου βάζετε κεφαλέίο και μικρό, γιατί αυτό δεν φανερώνει την ισοδυναμία των γωνιδίων. Εντάξει, πάμε τώρα σε ορισμού όπω είναι ο γονότι και ο φαινότυπο. Όταν λέμε γονότι, αναφερόμαστε στο σύνολο των αλλιώφων γωνιδίων του οργανισμού, ενώ όταν αναφερόμαστε στο φαινότυπο.
Αυτό αφορά το σύνολο των χαρακτηριστικών που αποτελούν την έκφραση του γονότυπου ενό οργανισμού, όπω είναι εξωτερικά χαρακτηριστικά ή βιοχημική σύσταση. Γενικά ο φενότιπο καθορίζεται με ένα από το γονότι, αλλά έχει κάποιε επιρωέ και από το περιβάλλον π.χ. Όταν έχω γονότυπο ετερόζη για το γονεί τη τρεπανοκηταρική και έχω βίδα βίδια η επάρκεια του οξυγόνου επηρεάζει το φενότιπο.
Εντάξει, κεφάλαιο 6,0 ή όταν έχω γονότι φενκετονορία, πάλι κεφαλο6, η διατροφή επηρεάζει το φενότιπο του ατόμου. Όταν έχω ένα μεταλλοξογόνο παράγοντα, όταν έχω την εισαγωγή κάποια ιδιότητε μέσω γωνιακή θεραπεία, μέσω, εξαιρεό γενετική τροποποίηση, εντάξει, όλα αυτά θα επηρεάζουν το φενότι. Ο γονότυπο, βέβαια καθορίζεται αυστηρά από του γονεί και το τοιτά γονεί που αυτοί μεταβιβάζουν στα παιδιά του.
Στο πρώτο πείραμα του Μέντελ μελέτησε την ιδιότητα ύψω. Ιδιότητα ύψω καθορίζεται από δύο γονίδια. Το επιτρατέ ψηλό ξεκεφαλαίου και το υπολειπόμενο κοντό ψημικό. Οπότε διαστάρωσε στην πέγεν αγγέ ψηλό με κοντό φυτό. Και τα πήρε στην ε1 όλα ψηλά ετερόζιγα. Στη συνέχεια, διασταύρωσε τα ευένα ψηλά και πήρε όπω ⁇ όλοι ξέρουμε, τρία ψηλά προ ένα κοντό.
Προσέξτε, πάρα πολύ στου ⁇ γαμτέρε σα, οι γαμένε σα ⁇ είναι απλοει, δηλαδή οι γαμέτε ⁇ του ψη μεγάλο, ψημελό. Είναι όλοι ψη μεγάλο. Γαμμένετε στο ψη μικρό, ψημρό, είναι όλοι ψημρό. Άρα τα ευφένα είναι ατερόζιγα. Όταν τώρα διασταυρνού τα ετερόζιγα, με βάση και τα τετράγωνα του πουνέ που χρησιμοποιούμε στι διασταυρώσει μα.
Έχουμε για κάθε φυτό, ένα γαίση μεγάλο, ένα ψημικό στο τετράγονό μα. Και έτσι παίρνουμε ένα ομόζο στο επικρατέ, ένα ομόσμο στο υπολεπόμενο, δύο ετερόζιγα. Αυτό γνωστικά. Φαινοτυπικά μεταφράζεται τρία ψηλά ένα κοντό. Οι βασικέ μου αναλογίε είναι αναλογέ που πρέπει να θυμάμαι. Εντάξει, να μου πείτε τώρα αυτό δεν έχει τόσο δύσκολο.
Τρία ένα το ξέρει η γιαγιά μου, ότι προκύπτει από διασταύρωση ετερόζιμων που έχουν σχέσει επικράτησε υποτέλεια. Σε κάθε περίπτωση εγώ το λέω, μια τέτοια διασταύρωση στην οποία μελετάω μόνο ένα χαρακτηριστικό. Έγινε διασταύρωση μόνο υβριδισμού. Γενικά, παρέσού τώρα, καλό είναι και απαραίτητο βέβαια για τι πανελίνε. Να έχουμε γνώσει μείωση όταν πάμε να κάνουμε κεφαλοπέτη.
Παλιά, είχαμε τη μείωση εκτό σύλη γιατί θεωρούνταν ότι έχει δαχτεί στη Βιταλικήου και είχε δυναχτεί στη Βιταλικήου. Οπότε κάποια παιδιά σημαίνει που δεν είναι τόσο προσεκτικά στη βίδα, μαθαίνουν απλά να βγάζουν γαμένε. Δεν είναι κάτι. Αλλά γενικά για να κατανοήσω όλη τη διαδικασία και τον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν οι γαμέτε είναι απαραίτητο θεωρώ να γνωρίζω μείωση.
Δηλαδή, να γνωρίζω ότι στην πρώτη μειωτική έχω αποχωρισμό των ομόλογων, στη δεύτερη μειωτική έχω αποχωρισμό των αδελφών χρωματήτων. Με ακούτε αυτό το πράγμα και το λέω λίγο εντάχη γιατί έχουμε αναφερθεί εκτενό στο επεισόδιο που κάναμε κοιταρική διαίρεση, δηλαδή μύτωση και μείωση. Αν μαζητηθεί τώρα απλή διατύπωση του πρώτου νόμου του μέντελ, τον οποίο σχολιάζουμε τόση ώρα συζητώντα το πείραμα με τη μελέτη του ύψου, θα γράψουμε τη σύντομη διατύπωση.
Ότι δηλαδή η κατανοή των αλλιώφων στου ⁇ γαρέτε και ο τυχαία ο συνδυασμό του αποτελεί τον πρώτο νόμο του μέντελ ή νόμο του διαχωρισμού των αλλιώμορφων γωνιδίων. Ουσιαστικά, αυτό που μπορούμε να εξηγήσουμε είναι ότι ο τρόπο με τον οποίο κληρονομείται ένα χαρακτηριστικό είναι αποτέλεσμα γεγονότων που συμβαίνουν κατά τη μείωση, κατά την παραγωγή των γαμτών, διαχωρίζονται τα ομόλογα, άρα διαχωρίζονται και τα λιώμοφαίδια που υπάρχουν πάνω σε αυτά.
Οπότε μετά ο απόγωνο είναι το αποτέλεσμα του τυχαίου συνδυασμού των γαμιτών, όπω αυτοί δημιουργούνται κατά την μείωση. Είναι δηλαδή μία εφαρμογή τη μείωση. Φυσικά αυτό δεν ισχύει όταν έχω μειωχονδριακά χαρακτηριστικά, γιατί τα μειτοχοντριακά χαρακτηριστικά πηγαίνουν από τη μητέρα. Μέσω του αρίου, άρα δεν ακολουθούν μέντε.
Και φυσικά δεν ισχύει όταν έχω μει διαχωρισμού. Γιατί όταν έχω μύ διαχωρισμό δεν έχω τυχαία συνδυασμό. Κάποια γονίδια αναργασικά θα πάνε μαζί του. Γενικά παιδιά, όταν μελετάμε ένα χαρακτηριστικό και έχουμε επικράτηρα υποτέλεια. Στη ασκή θα βλέπουμε δύο φαινότυπου. Ξυλό κοντό, δεν μπορούμε να βλέπουμε παραπάνω φαινότυπω.
Όλλω δεν έχουμε αυτή τη σχέση. Θα κάνουμε τώρα μία αναφορά στον τρόπο έβρεση ατόμων με άγνωστο γονότυπο. Όταν έχω να βρω το γονότι ενό ατόμου, το χρόνο είναι να το διασταυρώσω με ένα άτομο ομόζιβο για το υπόλοιπό αλληλόθω. Αυτή η διαδικασία λέγεται διασταύρωση ελέγχου. Δηλαδή, σκεφτείτε ότι αν έχετε ένα ψηλό όμορφο, είναιτερόζω.
Όταν θα το διασταυρώσετε με ένα κοντό, θα σα δώσει και ψηλά και κοντά. Αν όμω είναι ομόσυγο, θα πάρετε μόνο ψηλά. Αυτό σημαίνει ότι η διασταύρωση ελέγχου μου επιτρέπει φαινοτιπικά και μόνο να εντοπίσω αν υπάρχει το υπολειπόμενο αλληλό στο αρχικό μου άτομο. Φυσικά, πρόκειται για ένα ερώτημα διερεύνηση. Δηλαδή, θα το πείτε τελικά, είναι ομόσυμο.
Πρέπει να κάνετε διερεύνηση. Αν προκύψει αυτό, τότε συμβαίνει εκείνο. Αλλιώ, συμβαίνει κάτι άλλο, εντάξει. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στομοσκομίζελο και σε φυτά σαν τομοσποντίζε και αυτόγωνποίηση σαν μέθο έβρεση γνωτ. Με την έννοια ότι αν έχετε ένα ψηλό και το αυτοκοποιήσετε, θα σα δίνει για πάντα μόνο ψηλά. Είναι δηλαδή η μια διαδικασία, πακετάκι με την άλλη, απλά η διασταύρωση ελέγχου χρησιμοποιείται παντού.
Ενώ η αυτογνωποίηση, όπω είπαμε και στην αρχή, όχι. Πότε δεν χρειάζεται να κάνω διασταύρωση ελέγχου. Όταν ο φαινότητο μου φωνάζει το γονότι μου. Π.χ. Αν έχω ένα ομόζο για το υλικόμε. Θα σα πω, γράψα μου ένα κοντό. Ξέρετε ότι είναι μικρό-μικρό. Εάν έχω αντελώ επικρατήρια ή συνεπρακτή και το Η αν έχω φιλοσύνδε σε αρσελικό άτομο.
Σε περιπτώσει γράφω κατευθείαν το γονότο, γνωρίζοντα μόνο των φενότητε, συνεχίζουμε κάθε τώρα. Πάμε να το κάνουμε λίγο πιο σύνθετο, ένα κλκ. και να μιλήσουμε για διβριτισμό. Τι είναι ο διβησμό είναι η διασταύρωση στην οποία μελετά το τρόπο κληρονόση δύο χαρακτηριστικό. Όταν πλέον ξεψάρωσε ο μέντολ και άρχισε να έχει πάρει λίγο τον αέρα των πυραμάτων.
Ξεκίνησε να δουλεύει δύο χαρακτηριστικά. Συγκεκριμένα δούλεψε το σχήμα του σέρματο, το οποίο μπορούσε να είναι λίγο ήριδομένο με επικρατέ στο λίλιο. Και το χρώμα, το οποίο μπορούσε να είναι κίτρινο ή πράσινο με επικρατέ στο κίτρινο. Στην πρώτη του γενιά, διασταύρωσε αμηγή λίγα κίτρινα μεριδομένα πράσινα. Και τα πήρε όλα στην εφ1, λίγα και κίτρινα, ειτερόζει και για τι δύο ιδιότητε.
Κατάλαβε οπότε και τι σχέσει επικράτησα υποτέλυεια. Στη συνέχεια διασταύρωσε τα φυτά ευ1, τα ετερόζα και πήρε στην F2 λίγα κίτρινα, λίγα πράσινα, ρετηδεμένα κίτρινα, ρετιδομένα πράσινα. Σε αναλογία 9, 3, 3, 1. Χαρακτηριστική αναλογία διβλητισμού. Όπου επίσηκαλαβαίνουμε ότι και τα δύο άτομα είναι ετερόζιγα και για τα δύο χαρακτηριστικά.
Σε αυτά τα αποτελέσματα, ο μέντευ βασίστηκε για να διατιώσει το δεύτερο νόμο του. Το νόμο τη ανεξάρτη τη μεταβίση των γονείων. Ο οποίο αναφέρει ότι η μεταβήβαση του γονειδίου που ελέγχει ένα χαρακτηριστικό δεν επηρεάζει τη μεταβίδαση ενό άλλου γονειδίου που ελέγχει ένα άλλο χαρακτηριστικό. Φυσικά, αυτό ισχύει μόνο για γωνίδια που βρίσκονται σε διαφορετικά ζεύγη ομόλλων χρονοσομάτων.
Που δεν είναι δηλαδή συνδεδεμένα. Γιατί αν είναι συνδεδεμένα, θα είναι στο ίδιο χρομόσω. Άρα θα συγκληρονομούνται. Οπότε δεν θα έχει στην νοσία 4 εδόν γαμτέστα. Θα έχει μόνο δύο. Εντάξει. Να πω εδώ να επισημάνω ότι στην περίπτωση που σε οποιαδήποτε άσκηση χρησιμοποιούμε του νόμου του Μέντελ. Είτε τον πρώτο είτε το δεύτερο συνήθω και του δύο.
Και δεν αναγράφεται από τον εξεταστή ότι δεν χρειάζεται να διατιώσω του νόμου του Μέντελ. Εγώ θα πρέπει να του διατυπώσω, χρησιμοποιώντα βέβαια τι σύντομε διατιώσει, όχι κάνοντα ανάλυση όλη τη θεωρία. Εντάξει. Αυτά όσον αφορά του νόμου του Μέντελ, θέλω να μου κάνετε τώρα μια σημείωση για το πότε δεν ισχύει η μενδελική κληρονομικότητα.
Δεν ισχύει όταν έχω μειτοχονδριακά γονίδια. Που βρίσκονται ενώ στην DNA μειτοχονδρίων. Δεν ισχύει όταν έχω πολυγωνιακό χαρακτηριστικό. Δηλαδή, όταν έχω ένα ζεύγο γωνειδίων σε ένα ζευγάρι ομολόγων και ένα άλλο, σε ένα άλλο ζευγάρι και όλα αυτά τα γωνίδια μαζί καθορίζουν το χαρακτήρα. Αυτό είναι πολυγωνισκό. Δεν ισχύει σε συνδεδεμένα.
Όταν δηλαδή είσαι χρωμόσο να αν έχω ξέρω εγώ, εμωφιλή και χρωματοψία. Δεν ισχύει μεταξύ του ανεξάρτη τη μεταβήβαση διότι είναι και τα δύο στο χ. Και δεν ισχύει και όταν έχω χρονοσυμικέ αναμαλίε, αριθμητικέ ή δομικέ. Σε όλε αυτέ τι περιπτώσει, δεν ισχύει ο μέντελ. Δεν μπορώ να τον χρησιμοποιήσω. Ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι και ένα κομμά που καμιά φορά μπερδεύει του μαθητέ είναι οι κατηγορίε γοντηδίων που τροποποιούν τι αναλογίε του μέντε.
Δηλαδή, κάποιε κατηγορίε γονειδίων λόγω τη έκφρασή του τροποποιούν την αναλογία την προβλεπόμενη. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι δεν ισχύουν οι νόμι του μέντελ για αυτά τα γονίδια. Οι νόμιου του μέντελ δεν ισχύουν μόνο στι περιπτώσει που είπα πριν λίγο. Όταν όμω έχω. Ατελώ επικρατή, συνεπρατή, θνησηγόνα, πολλαπλά και φιλοσύνδε τα γονίδια.
Η αναλογία των νόμων του μέντελ με χαιρετάνε. Και αρχίζει η ζωή μου να γίνεται λίγο πιο δύσκολο. Στα αντελώ επικρατή και στα συνεπρακία, επειδή έχω τα ετερόν του πλέον φαινότητο, είτε ενδιάμεσο είτε και των δύο γονείων μαζί. Οι αναλογίε στροποποιούνται, δεν έχω πλέον 3-1, έχω ένα-δύο ένα, α πούμε. Η σταθμηση γόνα, επειδή κάποιο σου πεθαίνει, πάλι τροποποιείται η αναλογία.
Στα πολλά απλά, λόγω των περισσότερων συνδυασμών που προκύπτουν, δηλαδή περισσότεροι φαινότυπη, περισσότεροι γονότυπη, πάλι αλλάζει αναλογία. Και στα φιλοσύνεται λόγω του φίλου. Οπότε εδώ έχουμε τοποίηση των αναλογιών του Μέντερ, η οποία βέβαια έχω να σα πω ότι είναι κάπω ελεγχόμενη. Δηλαδή πάμε στα τελό επικρατή και στα συνεπρατεί.
Καταρχά, μιλάμε για παρόμοιε κατηγορίε γονείων, τα λεγόμενα ισοπρακία αλλιώ ισοδύα γονεί. Στην περίπτωση των ατελώ επικρατών, όπω χρησιμοποιεί και το βιβλίο το παράδειγμα του χρώματο στο φυτό αντίριν, στο σκυλάκι. Έχω στα ετερόζη άτομα τον ενδιάμεσο φενότι, μεταξύ των δύο ομόζυγων. Δηλαδή, κόκκινο και άσπρο μου κάνει το ωρό.
Αυτό σημαίνει ότι διασταυνοντα δύο ορό που είναι ετερόζι σαφώ. Παίρνω ένα κόκκινο, δύο ορό, ένα λευκό. Δεν παίρνω δηλαδή 3-1, παίρνω ένα, 2, 1. Αντίστοιχα και στα συνεπρατεί, στο ετερόζιβο άτομο εδώ, έχω έκφραση και των δύο αλλιώφων. Στα συνεπικρατή, δηλαδή η διαφορά είναι με τα ατελώ επικρατή, φαινοτιπική περισσότερο.
Δηλαδή, αν έχω άσπ και μαύρο και μου κάνει γκρι, τότε είναι ατελώ επικρατή. Αν όμω το άσπρο και το μαύρο μου κάνει ασπρόμα ριγέ, ζέβρα και το καταξί. Τότε είναι συνεπρατή. Πάλι η διασταύρωση ετερόζιων δίνει ένα-δύο ένα. Άρα η ένα-δύο, ένα είναι μια χαρακτηριστική αναλογία αυτή τη κατηγορία, χωρί βέβαια να αποκλεί και την περίπτωση άλλη κατηγορία, όπω θα είναι τα πολλά πλάσει κάποιε περιπτώσει.
Το σχολικό βιβλίο επιλέγει να δώσει στα ταινώ επικρατεί το παράδειγμα με τα χρώματα και στα συνεπρακου μου δίνει το παράδειγμα των ομάδων νεματο. Το παράδειγμα των ομάδων νεματο όμω συμπεραβάεται και στην κατηγορία των πολλών αλλιώμορφων. Διότι έχουμε τρία γονίδια. Το γιο αλφαγα το γιο βία και το μικρούλι. Οπότε συνεπικρατή είναι τα Ιαλφα και τα Δ.
Όμω και τα τρία γονείδια μεταξύ του είναι πολλαπλά αλληλόμορφα για την ομάδα έματο σύμφωνα με το σύστημα Αβό. Θεωρώ ότι είσαι σκύσαμε ομάδα θέματο αρκετά εύκολε για του ⁇ μαθητέ ⁇ . Δηλαδή όλοι ξέρουν ότι για να έχω την ομάδα αλφα πρέπει να έχω είτε ομόσυγο στο γιο αλφα είτε για τα άλφα για τα μικρό. Αντίστοιχα για την ομάδα βίδα με το γίνα αγωνίδιο, ότι η αΒίτα μου προκύπτει όταν έχω γιο τα αλφαγότα βίτα και η ομάδα 0 όταν έχω για τα μικρό για τα μικρό.
Τα αγωνίδια των αντιγόνων επιφάνεια των ηριθών που είναι τα άλφα και βίδα, τα οποία καθορίζουν τι ομάδε θέματο, εκφράζονται στα πρόδρομα αριθροκύτερα και βρίσκονται στην επιφάνεια όλων των ηρηθών εμοσφαιρίων. Υπάρχουν άλλε πρωτενε που ξέρουμε ότι βρίσκονται στα ηριθά. Βεβαίω, είναι τα τηγών αλφα βίνητα, αλλά είναι επίση και οι ομοσφερήνε.
HB αBF, HB α2 και HBS που είναι η παθολογική Εμοσφερίνη τη δρεπανοκοιταρική ανεμία. Συνήθω εγώ τώρα στο μάθημα, μετά το άβω τι ομάδε έματων, δηλαδή. Πηγαίνω στα πολλαπλά λίγο. Αυτό το κάνω γιατί, όπω σα πω και προηγουμένω, στι ομάδε έματο, έχω πολλά απλά αλλιώφα. Το γιο άλφα, το γιο τα βίδα και το γιο τα μικρό. Προσοχή τώρα στο εξή ⁇ .
Εάν στον πληθυσμό υπάρχουν παραπάνω από δύο αλληλόμορφα για μια γεννητική θέση, τότε αυτά τα λέω πολλά απλά αλληλόρμα. Προσέξτε τη λέξη κλειδί που είναι ο πληθυσμό. Δηλαδή, μπορεί για τι ⁇ ομάδε έματο ⁇ να υπάρχουν τρία πιθανά αλλιώμορφά. Το γιο άλφα, το για τα βίδα και το για μικρό. Όμω, στα διπλωει κύτταρα θα έχω πάντα δύο από αυτά τα γονίδια.
Δεν μοιάζει πόσα είναι τα πολλά απλά. Μπορεί στη βύτα θα αλλά σε μία. Που είναι μια ασθένεια που όλοι, ξέρουμε ότι ορίζεται από πολλά απλά, έχω 300 φορετικέ μεταλλάξει. Σε κάθε διπλωδα κύτταρο θα έχω δύο από αυτά τα γονίδια. Δεν παάνε 500 πολλά απλά στον πληθυσμό, δεν παπάνε 1000. Αν μιλάω για μονογωνειδιακό χαρακτηριστικό, για χαρακτηριστικό που ορίζεται από ένα ζεύγο αλληλόμορφων γωνιδίων, από αλληλόμορφα ενό γωνιδίου.
Τότε στο γονότι εγώ έχω 2 γονίδια. Ποιο είναι το θέμα μα. Το θέμα μα είναι ότι δημιουργούνται παραπάνω συνδιασμοί γονωντίπων, παραπάνω συνδιαασμοί φαινοτύπων, και αυτό σαφώ τροποιεί τι αναλογίε του μένλ. Γενικά, οι αναλογέ στα πολλά απλά είναι που λίγο σα δυσκολεύουν περισσότερο, διότι είναι λίγο πιο θα πω, κομμάσα ότι να είναι τα πολλά απλά αλληλόμορφα έχουν νόημα σε πάρα πολλά χαρακτηριστικά και υπάρχουν σε πάρα πολλά χαρακτηριστικά.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που χρησιμοποιεί η θεωρεία του σχολικού είναι αυτό των ασθενών. Σε πάρα πολλέ ασθένειε υπάρχουν όχι μόνο ένα μεταλλαγμένο αλλιώμορφο, αλλά πολλέ διαφορετικέ παραλλαγέ μεταλλαμένων αλληλόμορφων. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να έχω α πούμε το βίδατο φυσιολογικό. Μπορεί να έχω βίτα ένα, βίδα δύο, βίτα 100 διαφορετικέ μεταλλάξει που συναντώνται στον πληθυσμό σε αυτό το γονείο.
Αυτή η διαφορετικότητα των μεταλλαγμένων γονειδίων με οδηγεί σε ένα φαινόμενο που λέγεται ετερογένεια συμπτομάτων. Δηλαδή έχω διακύμανση συμπτωμάτων μεταξύ ασθενών που υπάρχουν από την ίδια ασθένεια. Αυτό αφορά κυρίω τη βρύτητα των συμπτωμάτων. Και η ετερογένεια συνατάτε τόσο στη θέλασε μία, όσο και σε αλφισμό. Και και στηνόση είναι τρει ασθένειε των οποίων η εταιρογένεια οφείλεται στα πολλά απλά αλληλόφα.
Να τονίζω, βέβαια ότι τα πολλά απλά αλλιώμορφα προκύπτουν φυσικά από μεταλλάξει. Δημιουργούν παραλλαγέ του ίδιου κονδίου μέσα στον πληθυσμό. Ελπίζω να έγινε κατανοητό γιατί είναι ένα κομμάτι πολύ μαμπλεξάρι, μα μπλοκά, μα ζωίζει. Και σε αυτό το κομμάτι μα έχει μείνει η κατηγορία των θνησιγών. Τα θησυγών είναι γονείδια που όπω ⁇ όλοι ξέρουμε, προκαλούν πολύ νωρί τη διακοπή τη ανάπτυξη συνήθω πριν την 8η εβδομάδα.
Οπότε δεν επιβιώνει αυτό το άτομο. Άρα ο φαινότυπο χάνεται. Και αυτή είναι μια φράση που πρέπει να μα μείνει. Τα λόγο αυτά προκαλούν πρώτο θάνατο. Οπότε τα λέμε σιγόνα. Και το πιο σύνηθε είναι να έχω δύο άτομα ετερόζηγα. Οπότε χάνουν έναν απόγονο και η αναλογία 3 προ ⁇ ένα μετατρέπεται σε 2 προένα. Συναντάμε συχνά το φαινόμενο αντί να έχουμε η πολιπόμενη δράση να έχουμε θυγόνο δράση όταν το γονίδι όμω μα είναι το επικρατό σε διπλή δόση.
Δηλαδή να έχουμε το αμεγρο, αλφαγγάλο να πεθαίνει. Να έχουμε τα ετερόζιγα με ένα άλλο φαινότυπο και τα ομόσυχα στο υπολιπόμενο με έναν άλλο. Αυτό το βλέπουμε κάθε φορά στην άσκηση που έχουμε. Χαρακτηριστική περίπτωση βέβαια αθινησηγών είναι και τα θηνοσίγοντα φιλοσύντα. Τα οποία βρίσκονται στο χ. Οπότε εκεί πέρα θα δούμε τη χαρακτηριστική αναλογία, δύο θιλικά ένα αρθενικό.
Εγώ θα πω τώρα δύο πραγματάκια για τη μεθολογία των ασκήσεων με αναλογίε. Είναι μια κατηγορία σκισεων που μπαίνει πάρα πάρα πάρα πολύ συχνά στι εξετάσει. Πολλέ φορέ μπορεί να μπει μια πολύ εύκολη αναλογία απλώ για να υπάρχει αναλογία στο γραπτό. Μιλάω για τι ασκήσει, τι οποίε έχω πολλέ διασταυρώσει ατόμων. Μίνεται από κάτω η αναλογία των απογώνων και πρέπει εγώ να βρω τον τρόπο κληρονόηση και συνήθω του διασταυρούμε κοντότυπου.
Σε αυτή την περίπτωση, η άσκηση περιλαμβάνει δύο χαρακτηριστικά κατά κανόνα. Πρέπει να ξεκαρρίζεται τι χαρακτηριστικά μελετώντα. Δηλαδή έχω το χρώμα και το σχήμα. Γράφω τα χαρακτηριστικά. Γράφω του φενότι του. Βλέπω ότι είναι κόκκινο κίτρινο, ότι είναι ξέρω εγώ ψηλό κοντό, οτιδήποτε, έτσι. Αφού το κάνω αυτό, ελέγχω λίγο τα θιάτα αξενικά.
Συνολικά στην άσκηση. Με αυτόν τον τρόπο θα έχω το νούμερο εάν τυχόν μου προκύψει δύο θιάλει ασαρνικό. Ότι στην άσκηση υπάρχει, θενσιών, φιλοσύνδετο που σκοτώνε τα αξενικά άτομα. Πολύ σημαντικό το διοινα στα θηλικά ασαρικά στι αξίε αυτέ. Μόλι κάνω αυτή την προεργασία, πάω σε μία-μία ιδιότητε. Τώρα με λετάω το χρώμα. Κάνω ένα πινακάκι, θιλικά ασαρικά, κόκκινο κίτρινο.
Μετράω πώ είναι τα θυλικά κόκκινα, τα θηλικά κίτρινα και ούτε. Κατά πάσα πιθανότητα στο πινακάκι σα, θα έχετε μια γνωστή αναλογία. Μπορεί να έχετε τρία ένα και στα δύο φύλλα. Αν έχετε τρία ένα και στα δύο φύλλα, τότε έχετε ένα αυτοσωμικό χαρακτηριστικό και διασταύρωση ετερόζει. Αν η αναλογία τροποποιείται μεταξύ των δύο φίλων, πολύ πιθανό να υπάρχει φιλο σύνδεμα γονεί.
Εάν δεν είμαι σίγουρο, κάνω δυνατόν πρόχειρο να δω μου βγαίνει η αναλογία που λέει άσκηση. Μου βγαίνει αυτό που μου δείχνει το πινακάκι μου. Το ίδιο κάνω και για το δεύτερο χαρακτηριστικό. Μόλι καταλήξω να κάνω τελική διασταύρωση διβητισμού και πρέπει η φαινοτιπική μου αναλογία να είναι η αναλογία τη άσκηση. Να βγάζω κι εγώ την αναλογία που μου δίνει ο εξεταστή.
Θέλουν προσοχή αυτέ οι ασκήσει, αλλά έχουν πολύ στάνταρ μεθοδολογία. Δηλαδή, είναι δύσκολο να μην βρείτε πώ κλονομούνται τα χαρακτηριστικά αν ακολουθείτε του κανόνε. Εντάξει, μία μικρή παγιδούλα είναι η αναλογία 1, 1, 1, 1. Δηλαδή ένα θιλικό με αυτό, το χαρακτηριστικό, ένα αξενικό με το ίδιο, ένα θιλικό με το άλλο, ένα αξενικό με το άλλο.
Δεν ξέρω να το καταλαβαίνετε, αναφέρομαι πιο πολύ στο θέμα δέκα του 2018, που μα έδινε ένα προ ένα, προ ένα προένα και στι δύο ιδιότητε. Η αναλλογή αυτή είναι μια αναλογία στην οποία, ναι, δεν μπορεί το χαρακτηριστικό να είναι αυσωμικό, αλλά μπορεί να είναι και φιλοσύνδετο. Οπότε εκεί έχουμε μια παγιδούλα. Παρουσιάζουμε και τι δύο περιπτώσει.
Παίρνω τι μονάδε, πάμε σπίτι μα, περνάμε στο πανεπιστήμιο που θέλουμε. Όλα καλά. Γενικά, ακολουθήστε τη μεθοδολογία με τη μελέτη των ιδιωτήτων ξεχωριστά και θα με θυμηθείτε. Δεν προσπαθώ να μαντέψω, βλέποντα μια τεράστια αναλογία τι έχω σε κάθε ιδιότητα. Εντάξει. Επίση όταν βλέπω παραπάνω φενότιου, παραπάνω από δύο, τότε σίγουρα έχω πολλά απλά.
Δεν μπορώ να έχω πέντε και να οφείλονται σε δύο γονεί. Εντάξει. Είστε ατελώ επικρατήσει αν επικρατεί. Τσεκάρετε, τι γίνεται στη διασταύρωση ετερόσγων. Παίρνω ένα-δύο ένα. Έχω ενδιάμεσου φενότυπου, έχω φενότυπου στου οποίου βλέπω και τα δύο χαρακτηριστικά. Αυτά κατά βάση και τι αναλογίε. Νομίζω και πολλά είπα. Άσκεφτεί το ότι δεν έχουμε και πίνακα για να βλέπετε τη αναλογία.
Αλλά στι αναλογέ σε μένα στη συμβουλή μου είναι δοκιμέ και επίλξη πολλών, πολλών πολλών ασκήσεων. Πάντοτε πριν πάω στα γενελογικά δέντρα, τα οποία είναι το αγαπημένο σα κομμάτι αυτό του κεφαλαίου. Και από τα δικά μου αγαπημένα και μου αρέσουν εξή και αναλογίε. Δεν ξέρω, όλε οι σκέποι στο πέντε μου έρέσουν πάρα πάρα πάρα πολύ.
Θέλω να σα πω ότι αυτό το κεφάλι διαβάζεται με χαρτί και μολύβι από δίπλα. Δεν είναι ένα κεφάλι το οποίο μπορώ να το διαβάζω και να είναι κάπου αλλού. Πρέπει να έχω μπροστά μου βιβλία, τετράδια, να κάνω δοκιμέ, να κάνω διασταυρώσει, εντάξει. Έχω καταγί σκουραστική το ξέρω και είναι και λίγο παλιακό αυτό που σα λέω, αλλά είναι απαραίτητο για το κεφάλι 5, εντάξει.
Λοιπόν, ο μέντε, μελετούζε και μια χαρά είναι πολύ καλά έκανε άνθρωπο. Αλλά η μελέτη κληρονομικό στον άνθρωπο, ενώ έχει τεράστιο ενδιαφέρον, είναι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει γιατί έχουμε κάποιου περιορισμού. Δηλαδή έχουμε μικρό αριθμό απογώνων, έχουμε πολύ μεγάλη διάρκεια στη γενιά, 20 με 30 χρόνια. Δεν μπορώ να κάνω επιθυμητέ διασταυρώσει.
Δεν μπορώ να διασταυρώσω αυτό που θέλω εγώ. Μπαίνει καταλαβαίνετε, μπαίνει ο έρωτα στη μέση. Και φυσικά πάρα πολλοί χαρακτήρε του ανθρώπου είναι πολυγωνειδιαί. Οι μονογωνειδιαί χαρακτήρε ⁇ ακολουθούν ενδελική κληρονομικότητα. Δηλαδή, όταν έχω ένα ζευγάρι αλληλόμορφων γωνιδίων, αλφα μεγάλο αλφαμη. Αλλιλώμορφα του Α. Εντάξει.
Εάν τώρα έχω αλληλόμορφα του άλφα στο δεύτερο ζεύγω χρονσωμάτων. Και αλλιλόμορφα του βίδα στο έκτο και τα αλφάβια μαζί μου δίνουν ένα χαρακτηριστικό. Τότε το χαρακτηριστικό αυτό είναι πολυγωνειδιακό και δεν ακολουθεί η ενδελική κληρονομικότητα. Εντάξει. Ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στη μελέτη ⁇ κληρονομικότητα του ανθρώπου είναι το γενελογικό δέντρο και μιλάω για την διαγραμματική απεικόνιση των μελών μια οικογένεια για πολλέ γενιέσπουνται οι γάμε, οι γενίσει των φίλων των ατόμων και ο φενότητό του σε σχέση με κάποιο χαρακτηριστικό.
Πολύ πολλή τα χρησιμοποιούμε τα δέντρα και στη γενετική καθοδήγηση, κεφάλαιο 6. και ήταν και ένα βοήθημα για την θεμελείωση τη γωνιακή θεραπεία, όπω λέμε, μέθοδ τη παραδοσιακή γενετική. Αν θυμάστε, στο κεφάλαιο. Τα δεντράκια. Έχουν πολύ μακρά ιστορία. Πάει πάρα πολύ πίσω η ιστορία του. Ξεκινάω από την αρχότητα. Και στην αρχαία Ελλάδα και στην αρχαία ρώμη.
Η οικογένειε έτσι μεγάλε ευγενεί, βασιλικέ κτλ. Φτιάχναν για ενεργαλογικού καταλόγου, δεν είχαν τη μορφή που φαντάστε. Ήταν λίγο πιο λύστε. Για να ξέρουν έτσι τι του γίνεται, ποιο έχει ευγενή καταγωγή, ποιο δεν έχει. Επίση και στο μεσαίωνα. Στο μεσαίωμα φτιάχναμε δέντρα, ειδικά σε αριστοκρατικέ οικογένειε. Και το κάνω αυτό για να αποδείξουν ότι είναι η οικογένεια του βιέπετε από καθαρότητα του αίματο και λυπέσει αλληλεγγύη.
Στην αναγέννηση επίση άρχισα να σχεδιάζονται μάλιστα και καλλιτεχνικά δέντρα. Είχα πάει πριν από λίγο μήνε στη Δανία, στην Κοπεγάγη. Και εκεί μέσα σε ένα κάστρο έχουν ένα τεράστιο γενελογικό δέντρο για την εμποροφύλια Αλφα. Όπω ξέρετε, γενικά είναι μια ασθένεια βασιλική, δηλαδή η απότηρητή. Βασίλη, τι βικτόρια νομίζω. Όλοι σχεδόν ήταν μοροφιλική σενογική απόγωνο.
Τώρα το πιο παλιό γενελογικό δέντρο λέγεται ότι ήταν ευραϊκό και ότι είχε σχέσει με την διασύνδεση των ατόμων των οικογενιών αυτών που μελετούνταν με τη βύφλο. Καταγωγή του κλπ. Τέλο πάντων. Κλείνη αυτή η ιστορική αναδρομόλα. Στα δεντράκια μα έχουμε συγκεκριμένα σύμβολα. Τε τραγωνάκι σημαίνει ασαρικό, κι κλάκι σημαίνει θυλικό.
Χρησιμοποιούμε την απλή γραμμή όταν έχουμε γάμο. Εντάξει, κλέον λίγο το γάμο, διαστάφρωση εμπάσει. Τη διπλή όταν έχουμε ομιλητική διαστάφροση, βλέπε άγριε μέσα και τα. Και όταν το άτομο μα έχει το χαρακτηριστικό. Το χρωματίζουμε μέσα και αγραφούν τον τετράγωνο ή τον κύκλο. Από εκεί και πέρα παίζουν το μισό χρωματισμένο άτομο, το οποίο σημαίνει φορέ αυτομικού χαρακτηριστικού και το κικλάκι όταν το θελλογ άτομο είναι φορέα φιλοσύνδε του.
Η μελέτη τη θεωρία ξεκινά από τη μελέτη δύο χαρακτηριστικών, που είναι η γραμμή τριχοφεία με κορυφή, που είναι το επικρατέ αλλιώ και χωρί κορυφή που είναι το υπολειπόμενο. Και η λογή των αυτιών, όπου η ελεύθερη είναι το επικρατέ και οι προσκολιμένε είναι το υπολειπόμενο. Το βιβλίο μα δίνει δύο παραδείγματα ενό αυτοσωμικού επικρατού, που είναι η γραμμή τριχοφεία με κορυφή και ενό αυτοσωμικού υπολειπόμε, που είναι η προσχολημένη λοβή, περισσότερο έτσι για να συνηθίσουμε λίγο το πώ δουλεύουμε τα δέντρα.
Και μα δίνει και ένα βασικό τύπο. Ότι μπορούμε, όταν δύο χαρακτηριστικά ισχύουν ταυτόχρονα, δηλαδή και κορυφή και προσχολημένη λογί, να πολλαπλασιάζουμε τι δύο πιθανότητε. Αυτό είναι σημαντικό. Και μπορούμε να το χρησιμοποιούμε στι ασκήσει. Γιατί πολλέ φορέ α πούμε μπορεί να μα ζητηθεί αγόρι που υπάρχει από τη δρέπαν κοιταρική αναιμία.
Οπότε υπολογίζουμε την πιθανότητα να είναι ασθενέ στο άτομο, επιναύτερο να είναι αγώρη η κορίση αντίστοιχα τη μαζητά. Αν τώρα έχουμε, εντάξει, σε πιο προχωρημένο λεβλ και που δεν αναφέρεται καθόλου βέβαια στη θεωρία. Αν έχουμε γεγονότα που είναι συμβίβαστα, δηλαδή που δεν μπορούν να έχει μαζί, που είναι ή το ένα ή το άλλο.
Τότε κάνουμε την πρόσθεση, το άθρησμα. Δεν θα αναλύσω τη μελέτη των δύο χαρακτηριστικών αυτών. Θα πά στι ασθένειε γιατί ούτε άλλο το βιβλίο απλά βήμα βήμα σου δίνει μεθολογία για τα γενελογικά δέντρα. Θα πάμε λοιπόν στην αυτοσωμική επικρατή κληρονομικότητα. Όπου εδώ έχουμε αυξημένη συχνότητα των χαρακτήρων, γιατί οι χαρακτήρε που είναι αυτοσωμική και επικρατή, εκφράζονται τόσο στο ομόζο άτομο όσο και στο ετερόζο.
Δηλαδή, είτε είναι αλφαγό, α μεγάλο είτε είναι αλφαγγάλο α μικρό, εκφράζει το φαινότυπο του αλφα μεγάλο. Άρα λοιπόν, έχουμε μεγαλύτερη συχνότητα. Παράδειγμα τέτοιου τύπου κληρονόμιση ακολουθεί η οικογενήσει περχολυστερολεμία. Μια ασθένεια που σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακιακών νοσημάτων. Γενικά, αυτό που ισχύει στην αυτοσωμική επικρατή είναι ότι κάθε ασθενή έχει τουλάχιστον έναν νέα που πάση.
Σκεφτείτε ότι τα επικρατή χαρακτηριστικά δεν κρύβονται. Δηλαδή, για να το έχει πρέπει να στο έχει μεταβιβάσει κάποιο. Άρα κάποιο θα το έχει και αυτό θα φαίνεται φανοτιπικά. Εντάξει. Γενικά στα δέντρα αυτομικών χαρακτήρων, η κατανοή θηλικών αρσελικών είναι περίπου ίδια. Και το να προκύψει άτομο από δύο γωνίε που δεν έχουν το χαρακτηριστικό και να το φέρει.
Αυτό θα οφείλεται σίγουρα σε μετάλλαξη. Δηλαδή, δεν μπορεί να έχει άτομα με οικογένειε υπερχολύστερολεμία, αν κανένα ⁇ γονέ δεν πάει από αυτήν, εκτό και αν έχει γίνει μετάξη. Θέλω να προσέξετε πάρα πολύ, όχι μόνο στην αυτοσωμική επικρατή, σε όλα τα δέντρα. Δεν εφαρμόζουμε ποτέ αναλογίε στα δέντρα. Γιατί στα δέντρα έχουμε ένα συγκεκριμένο δείγμα.
Δηλαδή δεν έχω μία οικογένεια. Δεν μπορώ να του πω τρία-1. Δεν μπορώ να του πω, αφού έχει τρία παιδιά που πάσουν το ένα δεν πάχι και το καθήκου. Έτσι αναλογία δεν ισχύει όταν έχω μικρό αριθμό ατόμων. Δεν επαληθεύεται όταν το δείγμα μου είναι πάρα πολύ μικρό στατιστικά. Και επίση θέλω να προσέξετε το δεύτερο που σα είπα ότι οι συχνότητε πάλι δεν αποτελούν απόδειξη.
Απόδειξε ενό τρόπο κληρονόμιση αποτελούν πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ποια είναι αυτά, θα τα πούμε, έχει λίγα υπομονή. Στην αυτοσονική επικρατήνομικότητα. Σημειώστε. Οι υγίσει γονεί δίνουν πάντα και μόνο υγεία παιδιά. Εκτό να έχουμε κατάλληλε. Εντάξει. Οι ασθενεί γονεί μπορεί να δώσουν υγεία παιδιά. Αυτή είναι δύο κανόνε που ισχύουν, που μπορεί να του χρησιμοποιεί ασκισιακά.
Δεν μπορεί να του πει, Α, βλέπω σαν πολλά άτομα να πάσουν, άρα είναι επικρατέ. Εντάξει. Πάμε αντίστοιχα τώρα στην υπολοιπόμενη. Στην αυτοσωμική πολυπόμενη πληρονομικότητα, η συχνότητα είναι πιο μικρή γιατί μόνο ο υπολειπόμενο γονότυπο εκφράζει το χαρακτήρα. Έχουμε μάθει πολλέ αυτοσωμικέ υπολοιπόνε ασθένειε. Δεπανεκητερική αναιμία.
Φυτά θέλα σε μία. Κυστικήνωση. Έλληψη απαμικά σα δενοσύνη. Πίκηού και αλφισμού. Όλα αυτά είναι αυτοσωμικά ή πολυπόμενα χαρακτηριστικά. Τι είναι αυτό που ισχύει στην αυτοσωμική πολιπόνη και μπορώ να το χρησιμοποιήσω στα δέντρα στι ασκήσει. Οι ασθενεί γονεί δίνουν πάντα και μόνο ασθενή παιδιά. Οι υγιή γονεί μπορεί να δώσουν και ασθενή παιδιά.
Εντάξει, αυτή είναι η κανόνα που του χρησιμοποιείται πάρα πολύ στα δέντρα. Δηλαδή πρώτα κοιτάω επικρατεύσει πολυπόμενο με βάση αυτά που είπαμε και μετά ψάχνω το φιλοσύντο θα σα εξηγήσω πώ. Όταν λέμε τη λέξη φορέ, ο φορέα παιδιά είναι ένα ετερόζηγο με φυσιολογικό φαινότιμο. Δεν την πατάμε γιατί έχει πέσει και στην Εφέωρια φορά που τη θυμάμαι σε πολλαπλή.
Δεν μπορώ να έχω επικρατεύσει χαρακτηριστικό και να το πω φορέ. Ο φορέ είναι αλφα κεφαλέ, αλφα μικρό, εάν η ασθένεια οφείλεται στο ά μικρό. Εάν τώρα έχω ενομίσει σε ένα δέντρο. Η συχνότητα υπολειπόμενων χαρακτηριστικών αυξάνεται πάρα πάρα πολύ. Και καμιά φορά αυτά τα δέντρα μπορεί να μοιάζουν και με δέντρα επικρατών. Εντάξει.
Οπότε προσέχεται πάρα πολύ του κανόνε που είπαμε. Και στην επικρατή και στην υπολοιπόμενη κοινομικότητα. Γιατί σε βγάζουν από τη δυσκολη θέση. Και πολλέ φορέ μπορεί να μην χρειαστεί να πάρει σε 100 περιπτώσει αν του εφαρμό σωστά. Τέλο τώρα για τη φιλοσύνη και τηνπόμενη κοινομικότητα. Μιλάμε για γονίδια φιλοσύνδε, δηλαδή βρίσκονται στο χ και δεν έχουν αλλιώ μορφο στο ψή.
Αυτό σημαίνει ότι για να πάει σε μια γυναίκα θα πρέπει να έχει δύο υπόλοιπό γονίδια στα χρωμό σωμάτι. Οι δάλετε μπορεί να είναι είτε όμω και στο επικρατέ ⁇ είτε φορέ. Ενώ οι αρσεενικοί, οι μπαμπάδε, ή θα πάσουν και θα έχουν ένα γονίδιο υπολυπόμενο και το ψή, ή θα είναι υγηγή. Στην περίπτωση τώρα που μα ρωτάνε για τη συχνότητα αυτών των χαρακτηριστικών, επειδή όλοι οι αξενικοί πάσουν ακόμα και με ένα γονεί.
Εκφράζεται δηλαδή ο χαρακτήρα φαινοτιπικά σε όλα τα ασενικά άτομα που φέρνει το γονίδιο. Αλλά μόνο στο ομόζεργα θυλικά. Η συχνά αυξάνεται πάρα πολύ στα ασενικά άτομα, και οι ασθένειε αυτέ είναι σπανιώτε στα θυλικά. Παραδείγματα τέτοιων ασθενών είναι η μερική χρωματοψία στο πράσινο κόκκινο και η ομορφιλία άλφα που οφείλεται σε έλλειψη του παράγοντα 8.
Όπω λένε μαθητέ βιώτα, ιότα ιτα. Τι κανόνε ισχύουν στη φιλοσύνη πολυπόμενη. Πάντα η ασθενή μητέρα δίνει ασθενή αγόρια. Διότι με τα βάζει το χ και φωσόν έχει μόνο το υπόλοιπό, παίρνουν το ψήν από τον μπαμπά και πάσουν. Αντίστοιχα, από έναν υγίιο μπαμπά, προκύπτουν πάντα υγει κόρε. Διότι αν είναι φιλοσύντι πολιπόμενοι, τότε ο μπαμπά θα έχει το χαλφα κεφαλέίο για να είναι υγεί.
Οπότε ό,τι και να δώσει μητέρα, τα κοριτζάκια πάσουν. Γενικά για τι φιλοσύνδετε για τη φιλοσύνδετη κλεινομικότητα. Όταν ο μπαμπά έχει τον επικρατή φενότιπο, το χαλφα μεγάλο δηλαδή. Τότε όλα τα κορίτσια φέρουν το φενότιπο του μπαμπά. Αυτό ισχύει τα φιλοσύντα. Χαρακτηριστικά, επαναλαμβάνω, για τον επικρατή φενότιπο. Άρα λοιπόν, αν θέλουμε να συνοψήσουμε μια μεθολογία εντό εισαγωγικών στι ασκήσει με δέντρα.
Θα κοιτάτε πρώτα εάν το χαρακτηριστικό είναι επικρατή ή πολυπόμενο. Αυτό μπορείτε να το δείτε αν έχετε δύο ασθενεί γονεί ή δύο υγεία γονεί με βάση το τι παιδιά προκύπτω. Αν δηλαδή έχω ασθενεί ⁇ γονεί και προκύπτει παιδί υγεία, σημαίνει ότι η ασθένεια είναι επικρατή. Μετά όταν το αποφασίσω αυτό μελετά όταν το χαρακτηριστικό μου είναι φιλοσύνδε.
Πώ το μελετάω, κοιτάζω. Μπαμπάδε κόρε, μητέρε, γιου. Δεν χρειάζεται να παίρνω και τι τέσσερι περιπτώσει, πάντα. Πότε θα πάρω και τι τέσσερι περιπτώσει, αν το δέντρο μου είναι ένα δύσκολο δέντρο και δεν έχω γονεί με το ίδιο χαρακτηριστικό να μπορώ να πάω κατευθείαν σε αυτό το ζευγάρι και να αποφασίσω. Δηλαδή σε ζευγάρια από ένα γονέ πάσει και ο άλλο όχι, συνήθω δεν μπορείτε να αποφασίσετε.
Οπότε εκεί μελετάτε κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Απλά θέλω να μου προσέρχεται γιατί όταν έχω γονεί που εμφανίζουν και δύο ένα χαρακτηριστικό, είναι λίγο πιο εύκολη η μελέτη κληρονομικότητα. Δεν εφαρμόσουμε τι αναλογία σε μία οικογένεια. Δεν βασιζόμαστε στη συνότητα σαν αποδικτικό στοιχείο για ένα τρόπο κληρονόμιση που έχουμε βρει.
Εντάξει. Όσον αφορά τώρα τα είδη των ασκήσεων στο κεφάλο 5 είναι αρκετά. Συνδάζεται μπορώ να πω, και με το κεφάλι 6, συνδυάζεται και με το 2, συνδυάζεται και με το 4. Γενικά, είναι ένα κεφάλι το οποίο δουλεύετε συνδυαστικά, είναι ένα κεφάλι που έχει πολλέ πολλέ ασκήσει. Άρα θέλει την εμπειρία σα στην επίλυση ασκήσεων. Κάποιο τώρα που δεν έχει λύσει τίποτα.
Προφανώ θα ζωίζετε πάρα πολύ σε αυτά τα πράγματα. Αλλά όσον αφορά τα είδη των ασκήσεων, κυρίω κοινούμαστε γύρω από αναλογία και γύρω από γενελογικά δέντρα. Σα έκανα ένα μεγάλο χορταστικό επεισόδιο για τη μενδελική κληρονομικότητα. Το έκανασκόποιμα γιατί θεωρώ ότι η θεωρία τη μενδελική κληρονομικότητα μπορεί να βγει φυσικά από κάποιον πουλήτη χρονιά, έχει διαβάσει και έχει κάνει σε επαναλύψη για τα διαγωνισμένα του.
Εάν αυτό καθίσει μία φορά στο γραφείο του. Δεν χρειάζεται δηλαδή να τη σπάσετε τη θεωρία. Τι ασκήσει του πέντε μπορείτε να τι ⁇ δουλεύετε σε άλλου χρόνου, αλλά η θεωρία είναι κάτι το οποίο μπορεί να βγει και με μία φορά διάβασμα. Διαβάζετε μονορούφι, άλλοστα είναι πάρα πάρα πολύ ενδιαφέρον κεφάλαιο. Μέχρι την επόμενη φορά σα ⁇ θέλω τα φιλιά μου.
Θέλω να κάνετε την προσπάθεια σα και να έχετε στο νουσο ότι όλα στο τέλο θα πάνε πολύ καλά. Σα ⁇ έχουμε τεράστια επιτυχία και πολύ υπομονή! Γεια σα ⁇ !
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
