Skip to content
PodBase
Anne Bonny & Mary Read: Oι διαβόητες πειρατίνες που τρόμαξαν την Καραϊβική.

Anne Bonny & Mary Read: Oι διαβόητες πειρατίνες που τρόμαξαν την Καραϊβική.

Bloody Darklings Podcast
Ιούλιος 03, 2026 01:26:24 Σεζόν 1 Επεισόδιο 34
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Δύο γυναίκες. Ένας κόσμος που δεν τις χωρούσε. Μια θάλασσα που δεν συγχωρούσε κανέναν.

Η Anne Bonny και η Mary Read αψήφησαν νόμους, κοινωνικές συμβάσεις και τον ίδιο τον θάνατο για να ζήσουν με τους δικούς τους όρους. Έγιναν ο φόβος της Καραϊβικής, πολέμησαν δίπλα στους πιο σκληρούς πειρατές και έγραψαν το όνομά τους στην ιστορία με μπαρούτι και αίμα.

Πόσα όμως από όσα γνωρίζουμε είναι αλήθεια και πόσα γεννήθηκαν από θρύλους που ταξίδεψαν πάνω στα κύματα; Ποια ήταν πραγματικά η σχέση τους; Και ποια ήταν τα τελευταία λόγια που σημάδεψαν για πάντα την ιστορία της πειρατείας;

Σε αυτό το τελευταίο επεισόδιο της σεζόν, σηκώνουμε τη μαύρη σημαία και σαλπάρουμε για την πιο συναρπαστική ιστορία γυναικείας εξέγερσης, ελευθερίας και πειρατείας.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

ένα αναστατωμένο πλήθος που της καταργιέται και εύχεται το θάνατό τους. Όλο το πλήρωμα του πειρατικού τους καραβιού, που κάποτε σκόρπιζε τον τρόμο στη θάλασσα, έχει ήδη καταδικαστεί σε απαγχωνισμό και η ίδια σκληρή τιμωρία περιμένει και τις δύο γυναίκες. Οι δικαστές φαίνονται αποφασισμένοι να κλείσουν την υπόθεση γρήγορα και αποτελεσματικά.

Άλλωστε τι είναι λίγες ακόμα κρεμάλες όταν προσπαθείς να δώσεις το σωστό παράδειγμα Πρέπει να σκεφτούν κάτι γρήγορα Τώρα, πριν να είναι πολύ αργά Πριν η οργή των δικαστών της οδηγήσει στην κρεμάλα Ή τουλάχιστον αυτό πίστευαν όλοι όσοι βρίσκονταν μέσα στην αίθουσα εκείνη τη στιγμή γιατί η Ιαν και η Μέρι δεν είχαν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη.

Ρουμι την πανισμό και ντερικά δεν έπιαναν πλέον. Μέχρι που η νόμιμη σύζυγος του μπερμπάντι δικηγόρου ψηλιάστηκε το όλο σκηνικό, μάζεψε τα μπογαλάκια της και εγκατέλειψε το σκορδόπιστο. Μετά από λίγους μήνες η Μέρι γέννησε την Αν και ενώ στην αρχή ο Βουίλιαμ είχε μια πολύ μεγάλη άρνηση απέναντι στο μωρό, με τον καιρό το αγάπησε τόσο πολύ που αποφάσισε στο τέλος να το αναγνωρίσει.

Φαίνεται πως ακόμα και οι πιο πεισματάριδες πατεράδες λυγίζουν μπροστά σε ένα μωρό ή μπροστά στην ενοχή. Ποιος ξέρει. Για να αποφύγει το σκάνδαλο άρχισε να ντύνει το κοριτσάκι σαν αγόρι. Της έκοψε τα μαλλιά και άρχισε να τη συστήνει ως παιδί ενός συγγενή του που του το είχε εμπιστευτεί για να το μεγαλώσει και να το κάνει βοηθό ενός φίλου του δικηγόρου.

Ένα σχέδιο τόσο απλό και καθόλου ύποπτο που ήταν σχεδόν βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα κατέρεε Η Άν πλέον λεγόταν Άντι και έπαιζε αμέριμνη με τα αυτοκινητάκια της Καλά, όχι με αυτοκινητάκια, δεν υπήρχαν τότε αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω Όμως το μικρό ήταν και αφελές ως παιδάκι και δεν άργησε να αποκαλυφθεί το φίλο της και το όλο σκάνδαλο Οπότε ο William, η Μέρη και η μικρή το έσκασαν νύχτα με ένα καράβι μεταναστεύοντας στο μέρος που βρίσκεται σήμερα το Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας Η κλασική δοκιμασμένη συνταγή Αν δεν μπορείς να θάψεις το σκάνδαλο τρέξε να σωθείς Η εγκατάσταση στο νέο μέρος ήταν δύσκολη και η οικογένεια αρχικά τα βρήκε μπαστούνια Ωστόσο οι νομικές γνώσεις του William και η ικανότητά του στο εμπόριο σύντομα του εξασφάλισαν ένα αρχοντικό και τελικά μια φυτία.

Η Αν, που δεν χρειαζόταν πλέον να παριστάνει τον Άντι, πέταξε επιτέλους τα γορίστικα ρούχα και ξανά πιάσε χαρούμενη τις κούκλες της. Όμως η ανεμελιά δεν θα διαρκούσε για πολύ. Το 1711 η μητέρα της πεθαίνει από τη Φοηδή Πυρετό και η έφηβη Αν στα 13η χρόνια έπρεπε να αναλάβει τον οικοκυριό. Αντί γι' αυτό όμως, εκείνη άρχισε να επιδεικνύει μια άγρια και περίεργη συμπεριφορά Και δεν μιλάμε απλά για νεύρα τσατάλια Είχε εκρηκτικά ξεσπάσματα θυμού και ιδιαίτερα βίαιη συμπεριφορά Λέγεται ότι κάποια μέρα δολοφούνισε ψυχρά μια υπηρέτρια με το μαχαίρι του φαγητού Επειδή δεν της άρεσε ο τρόπος που την κοίταξε Αν η ιστορία αυτή είναι αληθινή τότε μάλλον μιλάμε για ένα κορίτσι με πολύ διαφορετική αντίληψη της φράσης «ξύπνησα στραβά».

Μια άλλη φορά ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου έναν άντρα που προσπάθησε να τη βιάσει. Τον χτύπησε μάλιστα τόσο άγρια που τον έστειλε στο νοσοκομείο μισοπεθαμένο. Αν και τελικά αυτός κατάφερε να επιβιώσει δεν μπόρεσε να ξαναπερπατήσει ποτέ. Ο πατέρας της προσπάθησε εκείνη την εποχή να ανοίξει δικηγορικό γραφείο. αλλά τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά.

Ωστόσο ασχολήθηκε με εμπορικές επιχειρήσεις και δημιούργησε μια πολύ μεγάλη περιουσία. Κάτι που αποδεικνύει ότι η ζωή έχει χιούμορ. Ως δικηγόρος δυσκολεύτηκε, ως έμπορος θριάνδευσε και ως πατέρας τα αποτελέσματα ήταν συζητήσιμα. Ο Βίλιαμ που ήταν πλέον ένας πολύ πετυχημένος έμπορος Αποδοκίμαζε τους επαναστατικούς τρόπους και τις αδιανόητες συμπεριφορές της κόρης του και έκανε τα πάντα για να τη συνετίσει.

Η μικρή όμως συνέχισε να κάνει τα δικά της και δεν έδινε λογαριασμό σε κανέναν. Άρχισε να κάνει κακές παρέες, γλεντούσε σε τοπικές ταβέρνες και κοιμόταν με μεθυσμένους ψαράδες και δευτεροκλασσάτους πειρατές χωρίς να δίνει δεκάρα για τον πατέρα της που εξαιτίας της ο κόσμος άρχισε να αποφεύγει να κλείνει δουλειάς μαζί του μέχρι που κινδύνευσε να καταστραφεί οικονομικά.

Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια, η Αν είχε μια αξιοσημείωτη ικανότητα να εντοπίζει κάθε διαθέσιμο προβληματικό τύπο σε ακτίνα πολλών χιλιόμετρων. Τελικά ο πατέρας της είδε και απόειδε και είπε «Ξέρεις κάτι κολόπεδο, θα σε αποκληρώσω». Το 1718 και ενώ η Άννη ήταν μόλις 16 ετών, οι δυο τους παντρεύτηκαν με τον Τζέιμς να τρίβει τα χέρια του πιστεύοντας ότι θα πέναγε σε εκείνον υπεριουσία του πατέρα της και θα έκανε ντόλτσεβίτα.

Το επιχειρηματικό του σχέδιο ήταν απλό. Παντρεύω με την κληρονόμου, αράζω και πλουτίζω. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά. Όμως ο Βίλιαμ έξω φρενών με αυτή την εξέλιξη αποκήρυξε την κόρη του και τους έδιωξε και τους δύο κλωτσιδών από το σπίτι και από τη ζωή του Οπότε η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα ήταν απολύτως τα πάντα θα πήγαιναν στραβά Ή αν τότε είπε να κάνει την εξοδότης ένα τσίκ πιο θεατράλε και φεύγοντας έβαλε φωτιά στο σπίτι του πατέρα της και στους οριζώνες του καταστρέφοντας τα πάντα Μαζί με τον νέο της σύζυγο ξεκίνησαν για το New Providence, σημερινό Νασάου στις Μπαχάμες όπου εκείνη την εποχή ήταν ο παράδεισος των πειρατών Σκεφτείτε το σαν μια τεράστια λέσχη παραβατικών ναυτικών αλλά με λιγότερους κανόνες και περισσότερα μαχαιρώματα Ο Ζέιμς δεν ήταν και το πρώτο τζιμάνι σαν πειρατής Εκείνη όμως τον αγαπούσε και τον συνόδευε πάντα στα ταξίδια του ελπίζοντας κάποια στιγμή να γίνει ένας πειρατής αξιώσεων αλλά μάταια γιατί αυτός δεν τα έπαιρνε τα γράμματα.

Η Άν έβλεπε προοπτικές. Οι υπόλοιποι έβλεπαν τον Τζέιμς. Εκείνη την εποχή ο νέος κυβερνήτης του New Providence, Woods Rogers, που δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με το γεγονός ότι η πόλη του είχε γίνει τουριστικός προορισμός για όλα τα πειρατικά κατακάθια, σκέφτηκε κάτι έξυπνο. Για πρώτη φορά κάποιος αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους πειρατές όχι με αγχώνες αλλά με το αγαπημένο χόμπι της ανθρωπότητας, τη ρουφιανιά.

Πρόσφερε αμοιβή σε όποιον γινόταν πληροφοριοδότης του ώστε να μπορέσει με αυτόν τον τρόπο να φέρει τους πειρατές σε ρήξη και να τους αποδυναμώσει. Πρώην πειρατής και ο ίδιος συνέταξε μια λίστα με τους δέκα πιο καταζητούμενους διαβόητους εγκληματίες των θαλασσών συμπεριλαμβανομένου του Μαυρογέννη και ορκίστηκε να τους οδηγήσει όλους στην κρεμάλα.

Και ποιος τσίμπησε με τη μία το δόλωμα? Καλά το υποψιαστήκατε. Ο Τζέινς. Τυχοδιώκτης εκφύσεως, άκουσε χρήμα και γυάλισε το μάτι του. Έγινε λοιπόν το πρώτο καρφί της γειτονιάς ξεκινώντας μια λαμπρή καριέρα ως καταδότης παραδίδοντας πειρατές στον κυβερνήτη και εισπράττοντας το ποσό που αντιστοιχούσε σε κάθε κεφάλι. Μπορεί να μην έγινε ποτέ σπουδαίος πειρατής, βρήκε όμως έναν τρόπο να τον μισούν όλοι οι πειρατές ταυτόχρονα.

Και αυτό είναι ένα είδος επιτυχίας υποθέτω. Η Άννα από την άλλη δεν χάρηκε καθόλου με αυτή την εξέλιξη. Ήδη ο γάμος της την έκανε δυστυχισμένη. Ήρθε και αυτός στο καπάκι και σου λέει και αν είναι πρόκοπος και ρουφιάνος, ε πάει πολύ Οπότε τον έγραψε κανονικότατα στα παλαιότερα των υποδημάτων της και επέστρεψε στις παλιές καλές της συνήθειες Περνούσε το χρόνο της στα καπηλιά, έπινε σαν ερωφίδα και χαργιντιζόταν με ό,τι έφερνε σε πειρατή Και επειδή βρισκόμαστε στο Νασάου του 1718, οι επιλογές ήταν πολλές και οι περισσότερες κάκιστες Η ίδια ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα με κατακόκκινα μαλλιά, πράσινα μάτια και λεπτή σιλουέτα και δεν περνάγε εύκολα παρατήρητη.

Σίγουρα δεν θα την έλεγε κανείς χαμηλοβλεπούσα ούτε ιδιαίτερα συγκρατημένη απέναντι σε κάθε καρυδιάς καρύδι που μοιραζόταν το ρούμι του μαζί της. Ιάν δεν πίστευε στις κοινωνικές τάξεις. Έδινε ευκαιρίες σε όλους ανεξαιρέτως τους προβληματικούς άνδρες. Ό,τι ξεβράσει η θάλασσα Όταν ο Τζέιμς κάποια μέρα την έπιασε να είναι εξαπλωμένη σε μια αιώρα με έναν άγνωστο άντρα Έκανε μεγάλο μπατυρντή Αλλά η Άννη ήταν ήδη σε φάση άλλος με τη βάρκα μου και τον αγνώησε πλήρως Πράγμα που είναι ιδιαίτερα εκνευριστικό όταν προσπαθείς να κάνεις κινή ζηλοτυπίας και ο άλλος δεν συμμετέχει καν Από την άλλη και ο Τζέιμς ήταν μισή σφαλιάρας άνθρωπος και αφού είδε ότι δεν τον έπαιρνε για πολλά πολλά, την άφησε στο χαβά της.

Μια μέρα, εκεί που καθόταν η Άν σε ένα καταγώγιο και έπινε βαριεστημένη τα ρούμια της, κάνει ένα έτσι και τίνα δι. Τον πιο κούκλο άνδρα που μόνο στα όνειρά της θα μπορούσε να συναντήσει. Ή τουλάχιστον στα όνειρα που δεν περιλαμβάνουν μεθυσμένους ψαράδες και πειρατές με ελληπίωδο στοιχεία. Ήταν πολύ διαφορετικός από τους άλλους Ένας gentleman Και το κυριότερο ήταν πειρατής Πραγματικός, όχι σαν τον James υπόλοιπο εκπτώσεων Η Ann έχασε τα μυαλά της Και αναρωτήθηκε ποιος είναι αυτός ο αψιλός, ποιος είναι αυτός ο τύπος Και σκέφτηκε τον θέλω, τον ποθώ Και κάπως έτσι έλεξε οριστικά και αμετάκλητα κάθε πιθανότητα να ξαναδώσει ευκαιρία στο γάμο της.

Εκείνος φορούσε όμορφα φανταχτερά ρούχα, είχε βλέμμα που υποσχόταν πολλά και ένα χρυσό σκουλαρίκι στο αυτί που του πήγαινε γάντι. Πληροφορία χωρίς χρέωση. Το σκουλαρίκι μπορεί να ήταν το πιο διάσημο κόσμημα των πειρατών, αλλά σίγουρα ήταν και πολύ πρακτικό ως αξεσουάρ. Οι πειρατές ήταν αρκετά δυσιδαίμονες για τους κρίκους τους και υπήρχαν πολλοί μύθοι για τις υπερφυσικές ικανότητες των σκουλαρικιών τους.

Μια ιστορία λέει ότι μπορούσαν να αποτρέψουν την αυτεία, ενώ μια άλλη υποστήριζε ότι τα πολύτιμα μέταλλα μπορούσαν να θεραπεύσουν την κακή όραση. Πολλοί πειρατές πίστευαν ότι ένα χρυσό σκουλαρίκι μπορούσε να προστατέψει ένα άνθρωπο από πνιγμό, αλλά αυτός ο μύθος διαψεύστηκε αρκετές φορές. σε αντίθεση με το μύθο ότι ένας γοητευτικός πειρατής μπορεί να σε βάλει σε μπελάδες ο οποίος επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά.

Ποιο ήταν όμως αυτό το μελανούρι? Εγώ θα σας πω. Ο κάλικο Τζακ, κατά κόσμον Τζον Ράκαμ. Μπορεί να μην ήταν ο πιο τρομακτικός πειρατής της εποχής αλλά σίγουρα ήξερε να κάνει εντύπωση όταν έμπαινε στο δωμάτιο. Η Αν δεν έχασε χρόνο, τον πλησίασε και άρχισε να φλερτάρει μαζί του Γνωρίστηκαν, τα είπανε, τα ήπιανε, ε και κάτι από εδώ κάτι από εκεί ερωτεύτηκαν σφόδρα Εκείνη τυπικά ήταν ακόμα παντρεμένη, αλλά ο Τζακ δεν ήθελε να μοιράζεται τη γυναίκα της ζωής του με κανέναν άλλον άμρα Οπότε πήγε και βρήκε τον Τζέιμς και του ζήτησε σχεδόν ευγενικά να χωρίσει την Αν πράγμα που πρέπει να είναι από τις ελάχιστες φορές στην ιστορία της ανθρωπότητας που κάποιος ζητάει διαζύγιο εκ μέρους τρίτου προσώπου.

Ο Τζέιμς ούτε να ακούσει για διαζύγια και τέτοια. Πέταξε ένα ηρωικό όχι και έκοψε τη συζήτηση. Ξαφνικά ο άνθρωπος που πουλάγε πειρατές για αμοιβή ανακάλυψε μέσα του ένα ρομαντικό υπερασπιστή του γάμου. Ο Τζακ τότε γνωρίζοντας πόσο παραδόπιστος ήταν Του ταξεχρήματα Του έκανε και γκλιγκλόγ μερικά χρυσά νομίσματα μπροστά στα μούτρα Αλλά ο Τζέιμς τίποτα Δώσε αλλά εκατό Ο νιος είναι λεβέντης να του λέει Άν Μπάσκε καταφέρουν να το δελεάσουν Αλλά χαμπάρι Τέρμα μου λαρωμένος ο γκρουσούζης Εγώ το στεφάνι μου δεν το απαρνιέμαι Είμαι πτωχός πλην τίμιος ρουφιάνος «Χέλα βρε μανάρι μου μη με σκάσκει εγώ θα σου πάρω άλλη να έχεις να παίζεις»

«Όχι, όχι, όχι, δεν χωρίζω πείσμοσα» Και επειδή δεν υπήρχε περίπτωση να βγάλουν άκρη με τον βλαμένο τον έφτυσαν κανονικά και χάθηκαν στο ηλιοβασίλεμα χωρίς τη συνένεσή του Σ' αυτό βοήθησε σημαντικά και ο καλός φίλος της Άννο Πιέρ που διήθηνε ένα από τα πιο πολύσυχνα στα καπηλιά της πόλης Ο Τζακ πήρε την αγαπημένη του η οποία το μόνο που κράτησε από την παλιά της ζωή ήταν το επώνυμο του Τζέιμς εις ανάμνηση νημερών αρχαίων και έφυγαν από την πόλη Επιβιβάστηκαν στο πλοίο του το Ριβέντς και παντρεύτηκαν κατά μεσής της θάλασσας και από αυτό το σημείο ξεκινάει η άκρως πετυχημένη πειρατική καριέρα της Αν Μπόνη η οποία για να είμαστε ειλικρινείς αποδείχθηκε πολύ καλύτερη πειρατίνα από τη σύζυγος.

Η Μπον, όπως τη φώναζαν χαϊδευτικά, φαινόταν να έλκεται από την πειρατική ζωή. Και η πειρατική ζωή φαινόταν να τη συμπαθεί εξίσου. Κάτι που δεν συνέβαινε συχνά με τους ανθρώπους γύρω της. Πάντως είχε την ίδια μεταχείριση με οποιοδήποτε άλλο μέλος του πληρώματος και βοηθούσε στο φόρτωμα και το ξεφόρτωμα προμηθειών και στο σήκωμα των πανιών και της άγκυρας.

Ένας θρύλος αναφέρει ότι ξεκίνησε την πειρατική της καριέρα με ένα πολύ έξυπνο και εντυπωσιακό τέχνασμα. Όταν κάποια στιγμή το καράβι του Τζακ έπεσε πάνω σε ένα διερχόμενο γαλλικό εμπορικό πλοίο, Ιάννη σκέφτηκε να τρομάξει τόσο το πληρωμά του ώστε να παραδοθούν χωρίς πολλά πολλά. Πήρε λοιπόν ένα πάνινο σώμα κούκλας, από αυτά που χρησιμοποιούσαν οι μοδίστρες για να ράβουν πάνω του τα ρούχα Έκοψε τα χέρια και έριξε κόκκινη μπογιά στο λαιμό και στα κομμένα άκρα, μεταμορφώνοντάς το σε πτώμα Όταν το πλήρωμα του εμπορικού είδε την Άννα κραδένει ένα ματωμένο τσεκούρι πάνω από το δημιούργημά της Παραδόθηκε με συνοπτικές διαδικασίες Οι πειρατές κατά τις επιδρομές και τις λαϊλασίες τους έκλεβαν κυρίως τρόφιμα, αλκοόλ και όπλα και όχι σεντούκια με χρυσά φλουριά και κοσμήματα όπως νομίζουμε.

Ξέρω, ξέρω, καταραίουν παιδικά όνειρα αυτή τη στιγμή. Αλλά η αλήθεια είναι πως ένα βαρέλι ρούμι είχε συνήθως μεγαλύτερη αξία από ένα σεντούκι ή αιμάτο χρυσό. Τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το ρούμι. Επίσης έκλεβαν ξυλία, υφάσματα και δέρματα ζώων και εν ολίγης οτιδήποτε ήταν χρήσιμο και αναγκαίο για τη ζωή μέσα στο καράβι Οι αυστηροί νόμοι μεταξύ των πειρατών της Καραϊβικής όριζαν ότι κανένα αγόρι ή γυναίκα δεν επιτρεπόταν να ανέβει πάνω στο καράβι Κλοπές, λασίες, φόνοι, κανένα πρόβλημα Γυναίκα στο κατάστρωμα, ε όχι, εκεί τραβούσαν κόκκινη γραμμή Ένας πολύ μεγάλος αριθμός γυναικών τόλμησε να βγει στη θάλασσα με πολλές ιδιότητες, ως υπηρέτριες, πόρνες, πλύστρες, μαγείρισες και λιγότερο συχνά ως ναύτες αξιωματικοί του ναυτικού, φαλαινοθύρες ή πειρατές.

Η ίδια Ιάν πιθανότατα είχε ως πρότυπό της μια Ιρλανδή πειρατίνα του 16ου αιώνα την Κρέη Σομάλαιη της οποίας το τρομακτικό πρόσωπο που ήταν άγρια σημαδεμένο μετά από επίθεση αετού έγινε διαβόητο κατά μήκος των ακτών του νησιού. Παρόλα αυτά οι γυναίκες πειρατές ήταν απόλυτα απαξιωμένες από τους άνδρες συναδέλφους τους Και όπως καταλαβαίνουμε, η πειρατική αδελφοσύνη αποδεικνύεται λιγότερο προοδευτική από όσο θα περίμενε κανείς.

Δηλαδή καθόλου. Ο Μαυρογένης για παράδειγμα απαγόρευε στις γυναίκες να πατάνε το πόδι του στο πλοίο του και αν το πληρωμά του έκανε κάποια τσακωτή, την στραγγάλιζαν και την πετούσαν στη θάλασσα. Κάθαρες δουλειές. Αν μη τι άλλο, οι κανόνες ήταν ξεκάθαροι. φρικιαστική αλλά ξεκάθαρη και σε αυτό το σημείο ας πούμε δύο πράγματα για τις τιμωρίες που συνήθιζαν να επιβάλλουν οι πειρατές τους ανεπιθύμητους όποιοι και αν ήταν αυτοί ενώ σύμφωνα με κάποιες αναφορές χρησιμοποιούσαν το περπάτημα στη σανίδα ως μορφή ψυχολογικών βασανιστηρίων δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ήταν μια διαδεδομένη πρακτική εκείνη την εποχή Άλλη μια περίπτωση όπου ο κινηματογράφος και η πραγματικότητα αποφάσισαν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους Υπήρχαν πολλοί άλλοι τρόποι με τους οποίους οι πειρατές σκόταναν τους ανεπιθύμητους και μερικοί από αυτούς περιλαμβάνουν μορφές άγνων βασανιστήριων αλλά ως επιτοπλίστων όποιον ήθελαν να εκτελέσουν τον ξέκαναν γρήγορα και άτσαλα

Η πιο κοινή μορφή εκτέλεσης με βασανιστήρια περιελάμβανε κάτι πολύ χειρότερο από μια σανίδα. Ονομαζότανε «kill hauling» και περιελάμβανε τη ρήψη του θύματος στο νερό κάτω από το πλοίο. Σε αυτό το σημείο της ιστορίας μας, αν τρώτε ή αν είστε λίγο ευαίσθητοι, ίσως να θέλετε να πατήσετε μια μικρή παύση και να επιστρέψετε σε 5 λεπτά.

Δεν παρεξήγω εγώ. Έκδυναν που λέτε το υποψήφιο θύμα και περνούσαν ένα σχοινί κάτω από το πλοίο από αριστερά προς τα δεξιά Τα χέρια του θύματος στη συνέχεια στερεώνονταν στο σχοινί Συχνά τα πόδια του τα έδαιναν και αυτά μεταξύ τους για να μην μπορεί να κολυμπήσει Στη συνέχεια τον πετούσαν στη θάλασσα και μια ομάδα ανδρών προσπαθούσε στη συνέχεια να τον τραβήξει έξω από το νερό περνώντας τον κάτω από την καρίνα του πλοίου και βγάζοντάς τον από την άλλη πλευρά, από την πλώρη μέχρι την πρύμνη.

Αν οι άνδρες τραβούσαν αργά το σχοινί, πιθανότατα το θύμα τους πολύ σύντομα θα πνιγόταν. Το σοκ του κρύου νερού σε συνδυασμό με το πλοίο που βρισκόταν εν κινήσει ήταν συνήθως υπέρα αρκετό για να κάνει και το πιο δυνατό να γεμίσει τους πνεύμονές του με θαλασσινό νερό. Αν οι άντρες τραβούσαν γρήγορα το σκηνή, αναμφίβολα το θύμα θα χτυπούσε στην καρίνα του πλοίου η οποία ήταν καλυμμένη με κοφτερές σαν ξηράφια πεταλίδες Στο τέλος ο άτυχος άνθρωπος πιθανότατα πέθαινε από αιμορραγία λόγω των τραυματισμών που είχε υποστεί ή ακόμα χειρότερα είχε έναν αργό και πόδινο θάνατο από μόλυνση Υπήρχε επίσης και η πιθανότητα το σχοινί να σπάσει κατά την τριβή του με την καρίνα Το οποίο ακούγεται σαν καλή εξέλιξη μέχρι να θυμηθείς ότι βρίσκεσαι δεμένος στη μέση του ωκεανού Και για να χειροτερέψουν τα πράγματα, αν το θύμα κατάφανε και επιβίωνε Ο καπετάνιος θα μπορούσε πάντα να κατηγορήσει το πλήρωμα ότι δεν το έκανε σωστά και να τους διατάξει να το επαναλάβουν λάβουν. Επίσης μια άλλη αγαπημένη τους μέθοδος τιμωρίας ήταν να αφήνουν τα υποψήφια θύματά τους σε απομονωμένα μέρη.

Θεωρούνταν ένας από τους χειρότερους τρόπους για να πεθάνει κανείς επειδή ήταν αργός. Πολύ αργός. Τόσο αργός που σου έδινε άπλετο χρόνο να αναθεωρήσεις όλες τις κακές αποφάσεις της ζωής σου. Συνήθως βέβαια αυτή ήταν μια τιμωρία την οποία εφάρμοζαν στους πειρατές που παραβίαζαν τους κανόνες ενός πλοίου Τοποθετούνταν σε μια απομονωμένη αμμώδη λωρίδα με λίγα ρούχα, μια μικρή ποσότητα νερού και ένα όπλο Τα θύματα είχαν την επιλογή να αυτοκτονήσουν με το όπλο τους Αλλά αυτό θεωρούνταν δείγμα δειλίας Μερικοί άνδρες κατάφεραν να επιβιώσουν αν ήταν αρκετά τυχεροί και διασώζονταν από κάποιο άλλο πειρατικό πλήρωμα, αλλά αυτό ήταν πολύ σπάνιο.

Και όταν η καλύτερη ελπίδα σου είναι να σε σώσει μια ομάδα πειρατών, καταλαβαίνεις πόσο άσχημα έχουν πάει τα πράγματα. Όταν η Άν εντάχθηκε στο πλήρωμα του Ράκαμ, συμφώνησε μαζί του να κρατήσει το φύλλο της κρυφό για να μην έχουν ανάλογες ιστορίες. Ξανά έγινε Άντι φόρεσε ανδρικά ρούχα και ο Τζάκ ανακοίνωσε στο πλήρωμά του ότι ο νέος αυτός άνδρας ήταν ο προσωπικός του βοηθός και θα κοιμόταν στα ιδιαίτερα διαμερισματά του.

Γεγονός που σήκωσε μερικά φρύδια αλλά οι πειρατές είχαν συνήθως σοβαρότερα προβλήματα να τους απασχολούν. Πάνω στο καράβι η Άν που έγινε Άντι ξεδίπλωσε και πάλι το θανατηφόρο ταπεραμέντο της. Λέγεται ότι κάποια στιγμή φήμωσε κάποιον από το πλήρωμα επειδή της μίλησε υποτιμητικά και τον μαχαίρωσε στην καρδιά για να μάθει να φέρεται Την ώρα που εκείνος ξεψυχούσε αυτή άνοιξε την πουκαμίσα της αφήνοντας να φανεί το στήθος της τον ετοιμοθάνατο άνδρα για να του δείξει ότι τον σκότωσε μια γυναίκα Πάντως ανάμεσα στις σποραδικές περιόδους λαϊλασίας και επιδρομών η πειρατική ζωή στο πλοίο ήταν αρκετά πεζή και βαρετή και το ζευγάρι έπρεπε κάπως να βρει έναν τρόπο να περνάει δημιουργικά την ώρα του.

Και τον βρήκε. Γιατί όταν δύο ερωτευμένοι άνθρωποι μένουν για μήνες πάνω σε ένα πλοίο, συνήθως δεν καταλήγουν να παίζουν επί τραπέζια. Με τούτα και με εκείνα, Ιάννα έμεινε έγκυος και ο κάλκο Τζακ αποφάσισε να την αφήσει στην κούβα για να γεννήσει το μωρό μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των συντρόφων του και κυρίως μακριά από τις πολύ δύσκολες ερωτήσεις του τύπου «Από πού ξεφύτρωσε τούτο εδώ».

Υπάρχουν αρκετές ιστορίες για το τι συνέβη στο αγοράκι, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα όταν οι ιστορικές πηγές αποφασίζουν να παίξουν κρυφτό μεταξύ τους. Είτε το παιδί πέθανε κατά τη γέννα, είτε η οικογένεια ενός φίλου του Τζακ ανέλαβε να το μεγαλώσει, αλλά σίγουρα η Άν δεν μεγάλωσε η ίδια το παιδί της. Επιστρέφοντας πίσω στον αγαπημένο της, συνέχισε να κρατάει κρυφή την ταυτότητά της και ξανά γίνε άνδρας.

Φορέσε ένα μακρύ πανοφόρη και φαρδιά παντελόνια για να κρύψει το γυναικείο σώμα της και κρύψε τα μαλλιά της κατώ που ένα μεγάλο καπέλο. Μόνο από πολύ κοντά το φύλλο της ήταν προφανές, αλλά φρόντιζε πάντοτε να κρατάει αποστάσεις ασφαλείας. και γενικώς όποιος την πλησίαζε υπερβολικά συνήθως κατέληγε να το μετανιώνει. Εν τω μεταξύ, όσο ο Ιαν βρισκόταν στην κούβα και έπλεκε ζυπουνάκια, ο Τζακ σκόρπιζε τον τρόμο στη θάλασσα.

Έκανε επιδρομή σε ένα άλλο πειρατικό καράβι κάπως στις δυτικές Ινδίες και αφού το κατέλαβε μαζί με τους δικούς του και δεν άφησε όρθιο ούτε πόμολο, έπιασε εχμαλώτους κάποιους από το πλήρωμα και τους μετέφερε στο καράβι του. Όταν η Άννε πέστρεψε λοιπόν, βρήκε τους νέους ομήρους τσουβαλιασμένους στο αμπάρι σε συσκευασία δώρου.

Ο Κάλικο που εκτός από ωραίος και μοιραίος είδαν και αρκετά ευφυείς, σκέφτηκε να βάλει σε εφαρμογή ένα πολύ έξυπνο σχέδιο προκειμένου να κάνει τους απαχθέντες πειρατές πιο συνεργάσιμους ώστε να μπορέσει να τους εντάξει κι αυτούς το πληρωμά του χωρίς πολλά πολλά. Ζήτησε λοιπόν από την Ναν να ξαναγίνει γυναίκα, να ντυθεί, να φτιαχτεί, να πιάσει το μαλλί σε έναν αριστοκρατικό κότσο και να προσπαθήσει να αποπλανήσει τους αιχμαλώτους που ποιος ξέρει από πότε είχαν να δουν γυναίκα.

«Ντάξει, το έχω, φλερτάρω κι έρχομαι», είπε η Άλη με ένα σαρδόνιο χαμόγελο, Παίρνοντας ύφος του τύπου και ωραία και ψαγμένη Και κατέβηκε με αργά βήματα στο αμπάρι Όλο ναζι και τουπέ Ξεκινώντας να τους αποπλανεί έναν έναν Ή τουλάχιστον κάπως έτσι έγινε μέσα στο κεφάλι μου Και άρχισε τα Αχ ζουμπούλη της Ανήξεως και Ρόδο του Απρίλη Πού σας βρίσκει κανείς όταν σας ψάχνει Κι ας ήταν ο άλλος σαν παρατράγουδο και δεμένο σκόμπου και πόσο μεγάλο τον έχετε το γάντζο σας φίλτατε ξήστε με δονά που έχω μια φαγούρα αγνόστου προελεύσεως να σχορεθούν τα αποθαμένα σας ταυτόχρονα έδειχνε και λίγο αστράγαλο λίγο μπούτι, λίγο βυζί λίγο απ' όλα τέλος πάντων και πήγαινε στον επόμενο όμως ανάμεσα στην πλέμπα που για να λέμε και τους τραβού το δίκιο ε δεν ήταν να τους εμφανίζει στο φως της μέρας πήρε το μάτι της σε έναν τυπά πολύ διαφορετικό από τους άλλους.

Ήταν ένας νέος Άγγλος, τραβηχτικός, βουτυράτος, με όλα του τα δόντια και πολύ του γούστου της. Η άλλη ήρθε και γλάρωσε. Τον ξημοναχιάζει πιο και και τον αρχίζει. «Τι νοσείς εσύ μανάρι μου» «Μούγκα ο νέος». «Πολλοί μου απευθύνεστε ως άνδρας να ξέρετε. Δεν μου χαρίζεται ντε και το ονοματάκι σας να το έχω να το σκέφτομαι στα όνειρά μου Ελάτε καλέ πιο κοντά δεν θα κάνω Χρυσό μου παραλογίζεσαι ψήθηρησε αδιάφορα το τεκνό Άντε κομμάτια να γίνει Μάρκ με λένε Σε πάπω σύμπλ Πρώτη φορά γνωρίζω Μάρκ Μήπως θα θέλατε να σας δείξω ιδιαιτέρως και λεπτομερός Τι συμβαίνει όταν ο μπαμπάς αγαπάει τη μαμά «Ό,τι συμβαίνει και με τις μελισσούλες», υποθέτω, μαντάμ, είπε ολονεύρα ο άλλος και μέσα στη μαύρη φούρκα του κάνει ένα χράπ και ανοίγει την πουκαμίσα του.

Ιάν προσπάθησε να πνίξει μια κραυγή και έμεινε στήλη άλατος για μερικά δευτερόλεπτα από το παράξενο θέαμα. «Τα ύστερα του κόσμου! Καλέ, εσύ έχεις μεγαλύτερο στήθος απ' το δικό μου!» Αχ πουλάκι μου κάτι θα συμβαίνει με το νερό της καραϊβικής ανυπερφέτος. Σώπαινε μανούλα μου μη μας καταλάβουν κι έχουμε κι άλλα. Της είπε ο Μάρκ που δεν ήταν καθόλου Μάρκ αλλά του ναντίον ήταν εντελώς Μέρι.

Και εκεί πίσω από τα ξύλινα βαρέλια και τους καραβίσκους ποντικούς αποκάλυψε το μεγάλο μυστικό της. και η Αν έμαθε ότι για δεύτερη φορά στη ζωή της είχε ερωτευτεί κάποιον που αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ακριβώς αυτό που νόμιζε. Ήταν η Μέρι Ρίδ, μια Αγγλίδα πειρατίνα που κυκλοφορούσε μεταφυγεσμένη σε άντρα και που γνώριζε πολύ καλά πως αν φανερωνόταν η ταυτότητά της θα γινόταν με ζέστος καρχαρίες.

Όρκησε την Αν να μην μπει τίποτα σε κανέναν Και εκείνη συμφώνησε χαρούμενη με την προοπτική μιας νέας φίλης και μάλιστα ιδιαιτέρως ελκυστικής μέσα σε όλο αυτό το φεστιβάλ της Στοστερώνης. Γιατί όσο συμπαθείς κι αν ήταν η σύντροφή της, μετά από μήνες παρέα με 40 άπλητους πειρατές, μια γυναικεία παρουσία σχεδόν έμοιαζε με θαύμα.

Και κάπως έτσι μέσα σε ένα μπάρι που μύριζε πίσα, μούχλα και υδρότα Γεννήθηκε μία από τις πιο διάσημες φιλίες στην ιστορία των πειρατών Η Μέρη ήταν επίσης νόθο παιδί Κάτι που αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με προϋπόθεση εισόδου στην ιστορία παρά με σύμπτωση Το πρώτο παιδί της μητέρας της, ένα αγοράκι, γεννήθηκε λίγο μετά το θάνατο του καπετάνιου συζύγου της Η πεθερά της λυπήθηκε τη χείρα και προσφέρθηκε να στηρίξει τον εγκονό της μέχρι να μεγαλώσει Αλλά σύντομα το παιδί πέθανε χωρίς η μητέρα του να ενημερώσει τη γιαγιά για το θάνατό του Μια παράληψη που αποδείχθηκε εξαιρετικά βολική για τα οικονομικά της οικογένειας Η γυναίκα έμεινε γρήγορα ξανά έγκυος και το 1685 γέννησε τη Μέρη Προκειμένου να συνεχίσει να λαμβάνει χρήματα από την οικογένεια του σύζυγου της μεταμφίεσε το κοριτσάκι σε αγόρι ώστε να μοιάζει με τον νεκρογιό της Όχι το πιο ηθικό επιχειρηματικό σχέδι όλων των εποχών αλλά ομολογουμένως αρκετά ευρηματικό Η γιαγιά όμως σύντομα κατάλαβε την απάτη και διέκοψε τη χορηγία

Για να τα βγάλει πέρα η μητέρα της Μέρης συνέχισε να την τίνει αγόρι και περιστασιακά την έστελνε να δουλεύει ως υπηρεσία σε πλούσια σπίτια. Μεγαλώνοντας το κορίτσι διαπίστωσε ότι της άρεσε να ντύνεται με αυτόν τον τρόπο και ως νεαρή κοπέλα συνέχισε να μεταμφιέζεται σε άντρα με το όνομα Μάρκ και με αυτήν την ταυτότητα αργότερα βρήκε δουλειά ως στρατιώτης και ναύτης.

Ο Μάρκ πολεμούσε για τους Βρετανούς στην Ολλανδία όταν γνώρισε και ερωτεύτηκε έναν φλαμανδό στρατιώτη. Τότε μη μπορώντας να κάνει διαφορετικά το αποκάλυψε το μυστικό της και εκείνος γοητευμένος ακόμα περισσότερο τη ζήτησε να τον παντρευτεί που είναι ίσως η πιο υγιής αντίδραση που έχουμε συναντήσει μέχρι στιγμής αυτή την ιστορία Για ένα διάστημα το ζευγάρι διατηρούσε ένα πανδοχείο με το όνομα Τα Τρία Πέταλα στην πολυμπρέντα της Ολλανδίας Μετά το θάνατο του συζύγου της όμως η Μέρη δεν μπορούσε να συντηρήσει το παντοχείο μόνη της Οπότε επέστρεψε στο στρατό ντυμένη ξανά ως άνδρας Σύντομα όμως ο πόλεμος τελείωσε και η Μέρη έμεινε άνεργη Σάλπαρε τότε με ένα πλοίο για τις δυτικές Ινδίες με την ελπίδα μιας νέας ζωής Χωρίς να γνωρίζει ότι κάπου εκεί έξω την περίμενε μια κοκκινομάλα πυρατίνα με εξαιρετικά κακές ιδέες και ακόμα χειρότερο χαρακτήρα.

Ενώ βρισκόταν καθοδόν προς τις δυτικές Ινδίες, το πλοίο της δέχτηκε επίθεση και εχμαλωτίστηκε από τον Γκάλικο Τζακ και τα παλικάρια του. Η Μέρι, μη έχοντας πολλές επιλογές, αποφάσισε να ενταχθεί στο πληρώμα του Τζακ και μέχρι το 1720 είχε βρει τον προορισμό της στο πειρατικό του καράβι. Άλλωστε, όταν οι εναλλακτικοί νένας σε πετάξουν στη θάλασσα, τέτοιες προτάσεις εργασίας μοιάζουν ελκυστικές.

Η Μέρη ήταν εξαιρετική μαχήτρια. Και όχι μόνο στα λόγια, σε αντίθεση με αρκετούς άλλους στο πλήρωμα που έδειχναν το πειρατικό τους στα Περαμέντο κυρίως μετά το 5ο Ρούμι. Σύμφωνα με το θρύλο, μέσα στο πλοίο ερωτεύτηκε έναν άνδρα που είχε αναγκαστεί κι αυτός με τη σειρά του να ενταχθεί στο πειρατικό πλήρωμα. Το αντικείμενο του πόθου της που δεν καθόταν στα αυγά του μπλέχτηκε σε μια διαμάχη με ένα αδίσταχτο καλό παιδό από το πλήρωμα ο οποίος τον προκάλεσε σε μονομαχία Η Μέρη φοβούμενη ότι ο υποψήφιος εραστής της μπορεί να σκοτωθεί προκάλεσε και αυτή τον αντιπαλό του σε μια μονομαχία μαζί της η οποία έλαβε χώρα μόλις λίγες ώρες πριν από εκείνη του αγαπημένου της Η Μέρη κατάφερε και σκότωσε αμέσως τον πειρατή σώζοντας παράλληλα και τον αγαπημένο της.

Εκτός από επιθετική ήταν άσωτη και αδίστακτη πάντα έτοιμη για επιδρομή και έβριζε σαν μεθυσμένος ναύτης. Τα φαρδιά ρούχα έκρυβαν το στήθος της και οι τρόποι της ήταν τόσο χοντροκομμένοι που κανείς δεν υποψιαζόταν ότι ήταν γυναίκα παρά την έλλειψη τριχοφύλια στο πρόσωπό της. Πράγμα που λέει περισσότερα για τους πειρατές της εποχής παρά για τη Μέρη.

Από την πρώτη στιγμή που η Ιαν συνάντησε τη μέρη στο σκοτεινό αμπάρι ένιωσε μια έντονη έλξη για εκείνη Και σύμφωνα με ορισμένες αναφορές οι δύο γυναίκες ανέπτυξαν μια ερωτική σχέση μεταξύ τους Όπου ήταν η μία θα έβλεπες από δίπλα και την άλλη Παντού μαζί και όλη την ώρα σου σου και μου μου οι δυο τους Μέχρι που το πήρε γραμμή ο Τζακ και σου λέει «Οπα! Τι γίνεται εδώ πίσω από την πλάτη μου! Θα έρθει τώρα ο πάσα ένας να μας φάει και τη γυναίκα!»

Κι ένα βράδυ, την ώρα που όλοι κοιμόντουσαν, ο Τζακ γλίστρησε σαν σκιά μέσα στην καμπίνα του Μαρκ, έβγαλε αργά ένα μαχαίρι από τη ζώνη του και τον άρπαξε από το λαιμό την ώρα που κοιμόταν ευνηδιάζοντάς τον. Τη στιγμή που ήταν έτοιμος να τον σφάξει, ο Μάρκ άρχισε να χτυπιέται προσπαθώντας κάτι να του πει. Όμως ο Τζακ του έσφιγγε τόσο δυνατά το λαιμό που ήταν αδύνατο να βγει η φωνή του.

Εκείνη δεν είχε άλλη επιλογή. Και κάνοντας ένα χραπ ξανά, άνοιξε την πουκαμίσα δείχνοντας το στήθος του της. Και εκείνη τη στιγμή μέσα σε ένα καράβι γεμάτο εγκληματίες ο Τζάκ συνειδητοποίησε ότι είχε μόλις επιτεθεί στο πιο επικίνδυνο άτομο του πληρώματος και όχι για το λόγο που νόμιζε. Πετάχτηκε προς τα πίσω σοκαρισμένος.

Την τούτο! «Ε, όχι και την τούτο σε παρακαλώ πολύ, που άλλες κάνουν αμάν για τέτοια κάλλη» του είπε η Μέρη βήχοντας με απόλυτη ψυχραιμία ανθρώπου που μόλις γλίτωσε το θάνατο και ταυτόχρονα υπερασπίζεται την αισθητική της. Ο Τζακ δεν πίστευε στα μάτια του. «Να πιάσω λίγο να βεβαιωθώ» «Να πιάσεις αλλά με το μαλακό, δεν είναι και για χόρταση»

Και αφού ο Κάλλικο έκανε ένα πολύ εμπεριστατωμένο έλεγχο και βεβαιώθηκε ότι ο Μάρκ ήταν μέρη, ήρθε και χάρηκε γιατί σου λέει «εδώ θα περάσουμε καλά». Συμφώνησε να κρατήσει κρυφό το μυστικό της από το υπόλοιπο πλήρωμα και συνέχισε να αντισφέρεται ως ισότιμο μέλος με κάποια extra benefits. Κι όντως περνάγε φίνα το θρηλυκό τρίο κάνοντας όλους τους δυνατούς συνδυασμούς.

Η Άν με τον Τζακ, η Μέρι με την Άν, ο Τζακ με τη Μέρι. Σε αυτό το πλοίο η έννοια της αποκλειστικότητας είχε καταργηθεί άτυπα και οριστικά. Summer fun forever. Κατά τη διάρκεια των μαχών η Άννα και η Μέρι πολεμούσαν δίπλα δίπλα φορώντας φουσκωτά σακάκια, μακριά παντελόνια και μαντήλια τυλιγμένα γύρω από τα κεφάλια τους κρατώντας μια μασέτα και ένα πιστόλι σε κάθε χέρι.

Δυο γυναίκες που είχαν καταφέρει το αδιανόητο να είναι ταυτόχρονα απειλή για τον εχθρό και ένα μυστήριο για το ίδιο τους το πλήρωμα. Ήταν πολύ δραστήριες πάνω στο πλοίο και πρόθυμες να κάνουν οτιδήποτε χωρίς ηθικούς φραγμούς. Οι τρεις τους τελικά αποφάσισαν να εντείνουν τη δράση τους και να αυξήσουν τον πλούτο τους και έτσι ο Τζακ οδήγησε το καράβι πίσω στις Μπαχάμες όπου έκλεψαν ένα άλλο σκάφος με το όνομα Βίλιαμ.

Βρήκαν νέο πλήρωμα, φόρτωσαν προμήθειες στα μπάρια και ξεκίνησαν για νέες περιπέτειες. Διότι στο πειρατικό επάγγελμα η φράση «οργανώνω την επιχείρηση» σημαίνει κυριολεκτικά «ξανακλέβω ένα νέο πλοίο». Τώρα πια δεν ήταν μυστικό ότι η Άν και η Μέρη ήταν γυναίκες Κάτι που για όλους τους άλλους ήταν σοκαριστικό Αλλά για εκείνες είχε πάψει προπολού να είναι πρόβλημα Το καλοκαίρι και οι αρχές του θενοπόρου του 1720 Αποδείχθηκαν ιδιαίτερα επικερδείς για το πλήρωμα του Ράκαμ Που είναι ο πιο ευγενικός τρόπος να πεις Ότι η Καραϊδική πέρασε μια πολύ κακή φάση εκείνη τη χρονιά Το πλοίο του σκόρπιζε τον τρόμο σε όλη την Καραϊδική, αρπάζοντας πλοία και καίγοντας χωριά και πόλεις Έκλεβαν χρήματα και χρυσό, έπιαναν ομίρους για λίτρα και σκότωναν δίχως έλεος Το Σεπτέμβριο κατέλαβαν επτά αλλιευτικά σκάφη και δύο μονοκάταρτα ιστιοφόρα κοντά στο νησί Χάρμπορ Όταν ο κόσμος έβλεπε το πλοίο του Τζάκ από μακριά, τους έπιανε τρόμος Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Άν και η Μέρη, ηγήθηκαν μιας επιδρομής εναντίον μιας κούνας

πυροβολώντας το πλήρωμα καθώς ανέβαιναν στο σκάφος, βρίζοντας σαν λιμενεργάτες αν και οι λιμενεργάτες ίσως θα είχαν ενστάσεις για τη σύγκριση και έκαναν πλιάτσικο εχμαλωτίζοντας το πλήρωμα για δύο μέρες πριν τους απελευθερώσουν όλους γιατί βαρέθηκαν Οι δουλειές πήγαιναν ρολόι και η ζωή ήταν ωραία για τον Ράκαμ και τα κορίτσια του.

Μέχρι που όλα ήρθαν τούμπα. Και στην ιστορία των πειρατών αυτό δεν είναι ποτέ απειλή. Είναι υπόσχεση. 22 Οκτωβρίου 1720 Γύρω στις 10 το βράδυ, οι αν με τη μέρη βρίσκονται πάνω στο κατάστρωμα, κοιτώντας τα αστέρια και συζητώντας χαρούμενες. Ήταν από εκείνες τις σπάνιες στιγμές ηρεμίας που στο πειρατικό ημερολόγιο συνήθως σημειώνονται ως «κάτι δεν πάει καλά».

Είχε προηγηθεί ένα ξέφρενο γλέντι με τη συμμετοχή του πληρώματος και τώρα όλοι ήταν τόσο ντύρλα από το κρασί που δεν μπορούσαν να σαλέψουν. Κοιμόντουσαν βαριά και με εκείνη τη βαθιά πίστη ότι κανείς δεν θα τολμήσει να μας ενοχλήσει απόψε Που ιστορικά είναι από τις πιο επικίνδυνες πεπιθήσεις Μόνο οι δύο γυναίκες ανήθηκαν να συμμετάσχουν στην εινοποσία Προκειμένου να κρατήσουν σκοπιά, διαισθανόμενες πιθανόν τον κίνδυνο που πλησίαζε Ξαφνικά άκουσαν έναν ανεπαίσθητο παυλασμό και μέσα στο σκοτάδι νόμιζαν πως είδαν μια μεγάλη σκιά να γλιστράει στο νερό δίπλα τους.

Και για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ η θάλασσα δεν έμοιαζε φιλόξενη αλλά επικίνδυνα απειλητική. Έμειναν σιωπηλές και με τις κεραίες τους τεντωμένες και τότε συνειδητοποίησαν ότι ήταν ένα από τα πλοία του κυβερνήτη που προσπαθούσε να τους προσεγγίσει κρυφά για να τους πιάσει στον ύπνο. Οι δύο γυναίκες, χωρίς να χάσουν χρόνο, έτρεξαν κάτω και άρχισαν να τραντάζουν τους μεθυσμένους συντρόφους τους οι οποίοι χρειάζονταν λίγα δευτερόλεπτα περισσότερο από το συνηθισμένο για να καταλάβουν αν αυτό που συνέβαινε ήταν όνειρο ή εισβολή.

Τους φώναξαν να ανέβουν όλοι πάνω στο κατάστρωμα γιατί δέχονταν επίθεση. Ο Τζακ και μερικά άτομα που ήταν σε θέση να πολεμήσουν πήγαν θέσεις μάχης, αλλά οι περισσότεροι είχαν χάσει τις αισθήσεις τους από το ποτό. Ο καπετάνιος του μονοκάταρτου, Τζόναθαν Μπαρνέτ, ένας κυνηγός πειρατών με εντολή του κυβερνήτη της Τζαμάικα, διέταξε τους πειρατές να παραδοθούν, Κάτι που σπάνε λειτουργεί σε ανθρώπους που έχουν ήδη αποφασίσει ότι δεν έχουν τίποτα να χάσουν εκτός από το ρούμι τους.

Αλλά ο Ράκαμ άρχισε να πυροβολεί εναντίον τους. Ο Μπαρνέτα μέσως διέταξε αντεπίθεση. Και από εκείνο το σημείο και μετά η συζήτηση τελείωσε οριστικά. Μετά από έναν παράσπιρο βολισμό κατάφερε να πάρει το πάνω χέρι σε αυτή την άννηση μάχη Ο Τζακ τότε διέταξε τους λιγοστούς άνδρες του που βρίσκονταν στο κατάστρωμα να τρέξουν και να κρυφτούν στο αμπάρι και βλέποντας ότι δεν είχε καμία ελπίδα παραδόθηκε στον εχθρό Αλλά η Άν και η Μέρη αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τη μάχη Παρέμειναν στο κατάστρωμα και αντιμετώπισαν μόνες τους τους άνδρες του κυβερνήτη Πυροβολώντας με τα πιστόλια τους και σκίζοντας τον αέρα με τις μασέτες τους Ο θρύλος λέει ότι η Μέρη ήταν τόσο αειδιασμένη με τις τάστος συντρόφων της Που σταμάτησε να πολεμάει, πήγε πάνω από την καταπακτή του αμπαριού και άρχισε να φωνάζει «Αν υπάρχει ένας άνδρας ανάμεσά σας, να έρθει να πολεμήσει σαν άνδρας».

Μια φράση που σε εκείνο το συγκεκριμένο πλοίο έπεσε στο απόλυτο κενό. Όταν δεν πήρε καμία απάντηση, άρχισε να πυροβολεί μανιασμένα προς το αμπάρι, σκοτώναντας έναν από αυτούς, με την ελπίδα να κάνει τους υπόλοιπους να συνέλθουν και να πιάσουν τα όπλα. Μάται όμως. μια λέξη που σε πειρατικές ιστορίες σημαίνει σχεδόν πάντα «το τέλος πλησιάζει».

Η Αν, η Μέρι, ο Τζακ και το υπόλοιπο πλήρωμα τελικά ιτήθηκαν παταγωδός και πιάστηκαν αχμάλωτοι. Η σύλληψη της Αν Μπόνη και της Μέρι Ρίτ προκάλεσε τεράστια αναστάτωση στη Βρετανία, καθώς θεωρούνταν ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να εμπλακούν σε τόσο βίαιες παράνομες πρακτικές. Κυρίως επειδή κανείς δεν ήξερε πώς ακριβώς να επεξεργαστεί το γεγονός ότι δύο γυναίκες είχαν καταφέρει να γίνουν διαβόητες πειρατίνες χωρίς να το πάρει χαμπάρι το σύστημα νωρίτερα.

Η τιμωρία που όριζε ο νόμος για τους πειρατές δεν ήταν πεξεγέλαση. Πρώτα απ' όλα αμέσως μετά τη σύλληψή τους οδηγούνταν στη φυλακή Στην πραγματικότητα η έννοια της φυλάκησης για ένα έγκλημα ήταν σχεδόν άγνωστη κατά τη χρυσή εποχή της πειρατείας Η ιδέα του περιορισμού ως μορφή τιμωρίας δεν ήταν ευρέως διαδεδομένη μέχρι την Αμερικανική Επανάσταση Συνήθως οι κρατούμενοι παρέμεναν στη φυλακή εν αναμονή της δίκης τους και στη συνέχεια, εάν κρίνονταν ένοχοι, επέστρεφαν στο κελί τους περιμένοντας την εκτέλεση της ποινής.

Η φυλακή κατά τον 18ο αιώνα δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα σκοτεινό, υγρό μοντρούμι γεματοτροκτικά και αηδιαστικά έντομα. Μόνο οι μεγαλύτερες πόλεις είχαν πραγματικές φυλακές. Οι περισσότερες ήταν απλώς ανασκευασμένες αποθήκες ή κελάρια που χρησιμοποιούνταν ως κελιά όταν υπήρχε κάποιος κρατούμενος. Συχνά το πάτομα ήταν καλυμμένο με άχυρο για να απορροφά τα ανθρώπινα και ζωικά περιττώματα.

Το ίδιο άχυρο χρησιμοποιούνταν από τους κρατούμενους και για κρεβάτι. Στις μεγαλύτερες πόλεις υπήρχαν μόνιμες φυλακές με αίθουσες βασανιστερίων για ανακρίσεις και μικρότερα κελιά για VIP κρατούμενους. Όρος VIP εδώ χρησιμοποιείται με την έννοια προσωρινά λιγότερο εκτεθειμένο στο χάος. Συνήθως υπήρχε και ένα μεγάλο κεντρικό κρατητήριο για κοινούς λοποδίτες και αυτές όμως ήταν επίσης βρώμικες και υπερπλήρεις.

Δεν ήταν ασυνήθιστο για ένα υγιές άτομο να μπαίνει στη φυλακή, να αθωώνεται για το εγκλημά του και στη συνέχεια να υποφέρει από μια χρόνια ασθένεια για το υπόλοιπο της ζωής του, λόγω του σύντομου χρόνου φυλάκησής του Ωστόσο καμία φυλακή δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το μέρος όπου η Αγγλία φυλάκηζε τους περισσότερους εγκληματίες της Το πιο βρώμικο και πιο θανατηφόρο κρατητήριο ήταν το πλοίο φυλακή Ένα είδος κινητής εγκατάλειψης με διοικητική σφραγίδα Και τι ήταν αυτό?

Η ερώτηση είναι μάλλον ρητορική Η απάντηση δυστυχώς όχι ιδιαίτερα παρήγορη Ένα εγκαταλελειμμένο πλοίο που ήταν αγκυροβολημένο σε ένα ποτάμι ή στα ανοιχτά της θάλασσας Το πλοίο ήταν σε τέτοια κακή κατάσταση που δεν άξιζε να επιδιορθωθεί Τα φινιστρίνια σφραγίζονταν με σανίδες οι περισσότερες καταπακτές κλίνονταν με μπουλόνια ή ξύλα και η μετατροπή από εγκαταλελειμμένο ρημάδι σε πλοίο φυλακή ολοκληρωνόταν γρήγορα και ανέξοδα.

Οι κρατούμενοι ρίχνονταν στη συνέχεια στο αμπάρι και η λέξη «ρίχνονταν εδώ» δεν αφήνει πολλά πεδιθόρια παρεμμηνίας και αφήνονταν έτσι να σαπίσουν μέχρι να δικαστούν και να εκτελεστεί η ποινή τους. Οι συνθήκες υγιεινής στα πλοία φυλακές ήταν ανύπαρκτες. Υπήρχε διαρροή νερού, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να είναι συνεχώς μουσκεμένοι.

Ακόμα υπήρχαν ψήρες, αράχνες, κατσαρίδες και μεγαλύτερα μοβόρα μαλλιαρά πλάσματα, όπως αρουρέοι που έκοβαν βόλτες παντού. Οι ασθένειες ήταν συνεχείς. Με πολλά πλοία φυλακές να γίνονται αιστείες χολέρας, φηματίωσης και τυφοειδούς πυρετού. Οι δεσμοφύλακες δεν ανησυχούσαν ιδιαίτερα για την απομάκρυνση των νεκρών φυλακισμένων, γιατί η διαχείριση των νεκρών δεν αποτελούσε ποτέ υψηλή προτεραιότητα σε περιβάλλοντα υπερφόρτωσης και οι υπόλοιποι απέφευγαν να αναφέρουν κάποιον νεκρό συγκρατουμένό τους από φόβο μήπως τους πετάξουν ακόμη λιγότερο φαγητό στο αμπάρι.

Λίγοι άνθρωποι κατάφεραν να περάσουν ένα μήνα σε ένα πλοίο φυλακή. Κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης, όσοι Αμερικανοί πέθαιναν σε Βρετανικά πλοία φυλακές, ήταν περισσότεροι από όλα τα θύματα μάχης και από όλες τις μάχες μαζί Σε όλους τους τύπους φυλακών, μερικοί από τους πιο επικίνδυνους ή πιο σημαντικούς κρατούμενους παρέμεναν αλυσοδεμένοι στον τείχο ή σε κάποιο άλλο μεγάλο αντικείμενο Αν αυτοί τύχαινε να έχουν δημιουργήσει έχθρες μέσα στο κελί, πιθανότατα θα κατέληγαν νεκροί πριν να ξημερώσει η επόμενη μέρα Ως επιτοπλίστων, οι κρατούμενοι δεν διαχωρίζονταν Άνδρες, γυναίκες και παιδιά συχνά ρίχνονταν στο ίδιο κοινό κελί Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, όσοι είχαν ήδη δικαστεί και καταδικαστεί, βρίσκονταν συχνά στο ίδιο κελί με όσους περίμεναν να δικαστούν να σε διαπομπεύσουν, να σε πουλήσουν ή να σε κρεμάσουν.

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε ένα disclaimer για τις περιγραφές που θα ακολουθήσουν, γιατί είναι αρκετά σκληρές σε κάποιες περιπτώσεις. Οπότε, καμωθείτε αναλόγως. Ο τυχερός που καταδικαζόταν για πειρατεία, τη γλίτωνε με 50 ή 100 μαστιγώματα. Για την τιμωρία αυτή, χρησιμοποιούσαν το μαστίγιο με τις 9 ουρές. Όνομα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρεξήγησης ως προς την πρόθεση.

Ένα ιδιαίτερο μαστίγιο που ήταν συνηθισμένο στα ναυτικά πλοία εκείνη την εποχή. Ήταν συνήθως φτιαγμένο από δέρμα αγελάδας ή αλόγου με εννέα κόμπους. Λένε επίσης ότι εφάρμοζαν να τσάλινε σφαίρες ή αγκάθια από σύρμα στο άκρο της κάθε ουράς για να τους δώσουν μεγαλύτερη δύναμη κρούσης. Τα μαστίγια συνήθως λαδώνονταν και σκουπίζονταν ανάμεσα στα μαστιγώματα, αλλά η έννοια των βακτηρίων και των μικροβίων ήταν άγνωστη.

Το μαστίγιο με τις εννέα ουρές αποτελούσε αιστεία ασθενειών και λιμών. Μετά τη διαδικασία του μαστιγώματος, συνήθως γινόταν ένα από τα κόλφα. Έρχνα στην πλάτη του κρατούμενου ένα μείγμα αλατιού και ξυδιού. Αυτό μείωνε την πιθανότητα μόλυνσης, αν και τα ουλιαχτά του κατάδικου ήταν σπαρακτικά Ωστόσο, αυτό γινόταν μόνο πάνω στα πλοία και σε μέλη του πληρώματος, όπου εξακολουθούσαν να θεωρούνται καλλινάφτες Ένας πειρατής από την άλλη πλευρά μπορεί να μην ήταν τόσο τυχερός Η πλάτη του μπορούσε εξίσου εύκολα να ξεπληθεί με ένα κουβά νερό από τον ωκεανό Το αλμυρό νερό της θάλασσας δεν ήταν τόσο αποτελεσματικό όσο το ξίδι και το αλάτι στην πρόληψη της μόλυνσης και μάλιστα μπορεί να αύξανε κατά πολύ τις πιθανότητες ασθενειών Οι πειρατές ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να λάβουν επαρκή ιατρική περίθαλψη ειδικά αν είχαν εχμαλωτιστεί από κάποιο άλλο κράτος εκτός της Βρετανίας Το μαστίγωμα ενός πειρατή θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν αργό βασανιστικό θάνατο από γάγκρενα η δηλητηρίαση του αίματος.

Μια άλλη μορφή τιμωρίας ήταν η διαπόμπευση στο πυλώριο ή με σημερινούς όρους δημόσια παράσταση όπου το κοινό είχε ενεργώσει με το χιστό δράμα. Επρόκειτο για μια ποινή δημόσιας ταπείνωσης. Το πυλώριο ήταν μια στρογγυλή πλατφόρμα που μπορούσε να περιστραφεί. σχεδιασμένο έτσι ώστε κανείς να μην χάνει στιγμή από το θέαμα. Το άτομο που λάμβανε αυτή την τιμωρία στερεωνόταν στο πυλώριο με διάφορους τρόπους.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν δεμένο με αλυσίδες γύρω από το λαιμό, τα χέρια, τους αστραγάλους και τη μέση και αναγκαζόταν να παραμείνει γονατιστό ή μισοσκιμένο. Άλλα πυλώρια είχαν τη μορφή ενός ζυγού όπου το κεφάλι και τα χέρια παρέμεναν κλειδωμένα και ακινητοποιημένα, αναγκάζοντας το άτομο να σταθεί σε μια αβοληθέση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το πληροίος στεινόταν σε μια αγορά ή σε κάποιο άλλο χώρο συγκέντρωσης. Πολλά από αυτά είχαν σχεδιαστεί έτσι, ώστε η πλατφόρμα να μπορεί να περιστραφεί 360 μοίρες. Αυτό επέτρεπε την καλή θέαση του ατόμου από όλες τις κατευθύνσεις. Αυτού του είδους η ποινή διαρκούσε λίγες ώρες ή ίσως και μια-δυο μέρες Υπάρχουν αναφορές για κάποιους που καταδικάστηκαν στο πυλώριο για έξι ή δώδεκα ώρες Η κατασκευή αυτή δεν είχε σχεδιαστεί για να σκοτώσει κάποιον αλλά μόνο για να του προκαλέσει μεγάλη ταπείνωση Ενώ βρισκόταν στο τιμωρητικό κατασκεύασμα το πλήθος είχε τη δυνατότητα να γιουχάρει τον εγκληματία Αυτό περιέλαβανε τόσο λεκτικά όσο και σωματικά βασανιστήρια Τα σωματικά βασανιστήρια περιέλαβαν αντιρρήψεις σάπιων λαχανικών και ανθρώπινων και ζωικών περιτομάτων στον εγκληματία Μια μορφή συμμετοχικής αξιολόγησης θα έλεγε κανείς με πολύ κακή διάθεση Συχνά πετούσαν πιο θανατηφορά αντικείμενα όπως ξύλα και πέτρες Ενώ βρισκόταν ακινητοποιημένος στην πλατφόρμα ή στον ζυγό, δεν επιτρεπόταν στον εγκληματία να φάει ή να πιεί.

Πολλοί άνθρωποι πέθαιναν παρά το γεγονός ότι η ποινή τους είχε μετατραπεί σε φυλάκιση και όχι θάνατο. Τα σπασμένα κόκαλα ήταν συνηθισμένα και στην περίπτωση του ζυγού στο λαιμό, αν κάποιος έχανε την ισορροπία του, μπορούσε να πεθάνει λόγω ασφυξίας. Είναι αμφίβολο αν κάποιοι πειρατές τη γλίτωσαν έστω και μία φορά από αυτή την ποινή Σε μικρότερες πόλεις και στις Αμερικανικές απικίες η διαπόμπευση ήταν λιγότερο συνηθισμένη Συνήθως ένα άτομο σε δημόσια έκθεση τοποθετούνταν σε ξύλινα δοκάρια Αυτά συνήθως περιέλαβαν ένα ζυγό για τα πόδια που ήταν τοποθετημένο στο έδαφος Μερικές φορές χρησιμοποιούσαν ζυγό λαιμού και χεριών Ο χώρος διαπόμπευσης ήταν και πάλι σε ένα πολύσυχνα στο δημόσιο χώρο ή μερικές φορές το σημείο που είχε διαπραχθεί το έγκλημα Παρά το γεγονός ότι το θέαμα δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κόσμο που παρακολουθούσε Οι προσβολές και οι ρήψεις σκουπιδιών προς τον εγκληματία παρέμενε το τρέν της ημέρας Και ένα άτομο στα ξύλινα δοκάρια μπορούσε επίσης να πεθάνει από τραυματισμούς που είχε υποστεί από όσα αντικείμενα έπεφταν πάνω του βροχηδόνου.

Η επόμενη τιμωρητική πρακτική για τον κοινό πειρατή ήταν η σκλαβιά. Ενώ η ποινή κανονικά δεν ήταν η ισόβια δουλεία του εγκληματία, συχνά μετατρεπόταν σε σκλαβιά μέχρι θανάτου. Αυτό συνέβαινε επειδή οι εγκληματίες σκλάβοι συχνά αντιμετωπίσονταν χειρότερα από τους Αφρικανούς σκλάβους γιατί πολύ απλά τους πουλούσαν σε ιδιοκτήτες πλοίων στα οποία είχαν επιτεθεί Αν δεν υπήρχαν κάποια οικονομικά ωφέλη από αυτό το δουλεμπόριο είναι αμφίβολο αν κάποιοι πειρατές θα είχαν ξεφύγει από τη θηλιά στο λαιμό Πουλώντας τους πειρατές ως σκλάβους, η κυβέρνηση είχε στην πραγματικότητα ένα μικρό κέρδος και εταιρείες όπως η Royal Africa Company και η East India Company αποκτούσαν φθηνό εργατικό δυναμικό μιας χρήσης.

Μερικοί από τους πειρατές χρησιμοποιούνταν ως σκλάβι σε πλοία, αλλά χρησιμοποιούνταν επίσης σε φυτίες και σε οριχεία. Η Royal Africa Company τους χρησιμοποιούσε στα χρυσοριχεία της και η East India Company τους χρησιμοποιούσε σε φυτίες οπίου. Η εργασία ήταν επικίνδυνη, εξαντλητική και συχνά οδηγούσε σε ασθένειες Το φαγητό για τους σκλάβους ήταν συχνά ένας χυλός από αλεύρι και νερό Παρά τη διάρκεια της ποινής τους, όταν πολλούνταν ως σκλάβοι πολλοί θα διαπίστωναν ότι θα παρέμεναν έτσι εφόρους ζωής Οι ιδιοκτήτες θα έβρισκαν λόγο να παρατείνουν το χρόνο της ποινής τους επειδή ο κατάδικος αρρώστανε και πρέπει να καλύψει τη δουλειά που δεν έκανε κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής του ή μπορεί να θεωρεί το τεμπέλης.

Αυτό ήταν αρκετό για να διαρκέσει η υποδούλωσή του επιπλέον χρόνο. Ίσως ο σκλάβος να λάμβανε ένα μπιλιετάκι με οφειλές για το φαγητό ή τα ρούχα που του παρήχαν και στη συνέχεια να χρειαζόταν να εκτίσει επιπλέον χρόνο ποινής για να καλύψει αυτά τα πρόσθετα έξοδα. Υπήρχαν πάντα τρόποι να προσθεθεί χρόνο στην ποινή ενός σκλάβου Συχνά ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει από την αναγκαστική δουλεία ήταν ο θάνατος ή η απόδραση Η κυβέρνηση συχνά υπαγόρευε τη διάρκεια της δουλείας κατά την επιβουλή της ποινής που συνήθως ήταν 7 ή 11 χρόνια Όταν το δικαστήριο καταδίκαζε έναν άνδρα σε δουλεία αυτό θεωρούνταν πράξη συμπόνιας Αλλά στην πραγματικότητα συνήθως σήμαινε έναν αργό παρατεταμένο θάνατο που χαρακτηριζόταν από σκληρή εργασία, κακό φαγητό και συνεχή κακό μεταχείριση.

Ενώ πολλοί πουλήθηκαν στις μεγάλες εταιρείες που αναφέραμε, άλλοι δόθηκαν επίσης ως σκλάβοι σε απικίες. Η ζωή τους ήταν ελάχιστα καλύτερη από αυτή των Αφρικανών σκλάβων. Οι περισσότεροι από τους εγκληματίες σκλάβους θεωρούνταν κατώτεροι από τους Αφρικανούς συντρόφους τους επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν τη ζέστη. Φυσικά, ένας πειρατής από την Καραϊβική ήταν αδιανόητο να πουληθεί σε κάποιο μέρος όπου πιθανό να είχε φίλους που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν να δραπετεύσει.

Ένας πειρατής της Καραϊβικής θα μπορούσε να βρεθεί στην Ινδία ή στο Νότιο Ιρηνικό. Ο ποιος ολοκλήρωνε την ποινή του ως σκλάβος και επιβίωνε για να διηγηθεί τα δεινά που πέρασε ήταν ένας τυχερός άνθρωπος. Ο απαγχωνισμός ήταν η πιο κοινή τιμωρία που σφράγιζε τη μοίρα των περισσότερων πειρατών. Η διαδικασία αυτή είχε σαν αποτέλεσμα έναν αργό και βασανιστικό θάνατο που συχνά διαρκούσε αρκετά λεπτά.

Χρησιμοποιούσαν δύο μεθόδους. Η μία ήταν να βάλουν ένα σχοινί γύρω από το λαιμό του κατάδικου και στη συνέχεια να τον τραβήξουν με δύναμη προς τα πάνω. Η άλλη ήταν να τραβήξουν απότομα το αντικείμενο πάνω στο οποίο στεκόταν και να τον αφήσουν να αιωρείται. Σπάνια οποιαδήποτε από τις δύο μεθόδους οδηγούσε σε σπασμένο λαιμό και σε γρήγορο ή λιγότερο επώδυνο θάνατο.

Σε αντίθεση με τις μεταγενέστερες εκτελέσεις, οι απαγχωνισμοί των 16ο και 17ο αιώνα ήταν ένα θέαμα που είχε σχεδιαστεί για να προειδοποιεί την κοινότητα για τα δυνά της πειρατείας. Η περιγραφή μιας τέτοιας πράξης αναφέρεται στην εκτέλεση του Κάπτερν Κουέλτς, ενός πειρατή που κρεμάστηκε στη Βοστόνη το 1704. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι κάθε απαγχωνισμός γινόταν με τόση μεγαλοπρέπεια και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι αποτελούσε μια μεγάλη δημόσια επίδειξη τιμωρίας.

Σύμφωνα με τους ναυτικούς νόμους της Βοστόνης εκείνη την εποχή και πιθανότατα σε όλη τη Βρετανική Αυτοκρατορία, ένας καταδικασμένος πειρατής έπρεπε να απαγχωνιστεί εντός 10 ημερών από την απόφαση της ενοχής του. Ο χρόνος μεταξύ της καταδίκης και του απαγχωνισμού είχε ως στόχο να δώσει στον καταδικασμένο την ευκαιρία να μετανοήσει για τις εγκληματικές του πράξεις.

Δεν θα μείωνε την ποινή του με τη μετάνοια, απλώς θα σωζόταν πιθανόν η ψυχή του. Επίσης, έδινε χρόνο σε επισκέπτες από γειτονικές πόλεις να φτάσουν για να παρακολουθήσουν την εκτέλεση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μετανοίας, οι καταδικασμένοι δέχονταν επισκέψεις κληρικών και άκουγαν πολλοί άριθμα λογίδρια σχετικά με την άσωτη ζωή τους και τις επιπτώσεις της Ήταν επίσης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που κατά καιρούς ένα άτομο υψηλού κύρους μπορούσε να δώσει χάρη στον θανατοπινίτη Τελικά έφτανε η μέρα της εκτέλεσης Σε μια πόλη όπως η Βοστόνη, οι καταδικασμένοι παρέλαβναν στην πόλη προς το λιμάνι ή τις αποβάθρες.

Συχνά επέβαιναν σε μια άμαξα με ένα άλογο, με τα χέρια τους δεμένα σε ένα στήλο και τα πόδια τους συχνά δεμένα μεταξύ τους για να αποτραπεί η φυγή τους. Ένας αξιωματούχος οδηγούσε την άμαξα. Κρατούσε ένα ασημένιο κουπί που συμβόλιζε τη Βρετανική Ναυτική Αρχή και δίπλα ή πίσω από τους κατάδικους ακολουθούσε ένας κληρικός που ψηθήριζε προσευχές για τη σωτηρία της ψυχής τους Ο απαγχωνισμός γινόταν αργά το πρωί ή αργά το απόγευμα Οι επιχειρήσεις έκλειναν ώστε οι εργαζόμενοι να μπορούν να παρακολουθήσουν την τελετή Μια μπάντα έπαιζε κάποιους θρησκευτικούς ύμνους και τελικά ο καταδικασμένος έφτανε στην αγχόνη.

Συνήθως η κατασκευή της δεν ήταν τίποτα περισσότερο από δύο δοκάρια με μια διαγώνια δοκός στην οποία κρεμόταν μια θηλιά. Η γνωστή σε όλους μας κρεμάλα δηλαδή. Η άμαξα που μετέφερε τον κατάδικο τοποθετούνταν κάτω από τη θηλιά. Στη συνέχεια ο κληρικός ανέβαινε σε ένα βάθρο και έκανε κήρυγμα. Το κήρυγμα αυτό μπορεί πολλές φορές να διαρκούσε έως και μία ώρα ή και περισσότερο και αφορούσε πάντα τα δυνά της πειρατείας, λειτουργώντας ως αυστηρή προειδοποίηση για όλους τους παρευρισκομένους.

Έπειτα, διαβάζονταν οι κατηγορίες εναντίον του καταδικασμένου και απαγγελόταν η ποινή. Σε αυτό το σημείο ο κατάδικος είχε την ευκαιρία να κάνει μία τελευταία δήλωση. Έπειτα του φορούσαν μια κουκούλα στο κεφάλι και η θηλιά γλιστρούσε γύρω από το λαιμό του και σφιγγόταν δυνατά Τότε χτυπούσαν το άλογο για να φύγει και η άμαξα κυλούσε κάτω από τα πόδια του κατάδικου Αφήνοντάς τον να κρέμεται λίγα μέτρα πάνω από το έδαφος Η άλλη μέθοδος απαγχωνισμού απαιτούσε μια ψηλότερη δοκό Και χρησιμοποιούνταν για να έχει το πλήθος καλύτερη θέα της εκτέλεσης Σε αυτή την περίπτωση υπήρχε ένα σχοινί περασμένο μέσα από μία τροχαλία με μια θηλιά στη μία άκρη και μερικούς άντρες ή ένα άλογο στην άλλη Όταν ερχόταν η ώρα να εκτελεστεί η ποινή ο κατάδικος ανυψωνόταν με δύναμη στον αέρα και στερέωναν καλά το σχοινί αφήνοντάς τον να αιωρείται Σε κάθε περίπτωση ο καταδικασμένος στραγγαλίζόταν αργά μέχρι θανάτου Το σώμα του τυναζόταν άγριοι από σπασμούς και σε πολλές περιπτώσεις τα δεσμά γύρω από τα πόδια και τα χέρια του χαλάρωναν και κουνιόντουσαν άγρια.

Λόγω των σπασμών, αυτή η μέθοδος απανχωνισμού ονομαζόταν διαβολική κρεμάλα ή χορός της αγχώνης. Μετά το θάνατο του καταδικασμένου, σχεδόν πάντα παρέμενε κρεμασμένος τουλάχιστον μέχρι τη δύση του ήλιου και συχνά ακόμα περισσότερο. Το νεκρό του σώμα είτε θα το έθαβαν ανάμεσα στις παλύριες με το πρόσωπο προς τα κάτω ώστε η ψυχή του να μην βρει ποτέ ηρεμία είτε θα το κρεμούσαν με αλυσίδες Τα καλά νέα ήταν ότι ο πειρατής ήταν ήδη νεκρός Τα κακά νέα ήταν ότι δεν του έκαναν μια σωστή ταφή Για πολλούς πειρατές η κατάληξη αυτή ήταν σκέτος η φιάλτης σημαίνει ότι η αθάνατη ψυχή τους δεν θα είχε ποτέ καμία πιθανότητα λύτρωσης.

Η πρακτική του κρεμάσματος σε αλυσίδες ή κλουβί ήταν αρκετά άπλη διαδικασία. Πρώτα οδηγούσαν τον πειρατή στην αγχώνη και τον κρεμούσαν μέχρι να ξεψυχήσει. Στη συνέχεια το σώμα του τοποθετούνταν σε ένα σιδερένιο κλουβί ή πιθανόν δενόταν σε αλυσίδες. Το κλουβί αυτό στη συνέχεια ανυψωνόταν σε μια δοκό και αφινόταν ασαπίσεις σε δημόσια θέα Αυτό γινόταν συνήθως σε κάποια αποβάθρα όπου άλλοι πιθανοί πειρατές θα μπορούσαν να το δουν ως προειδοποίηση ή υπενθύμηση για το τι θα συμβεί σε όσους συνεχίσουν την ιστορία Μέρη όπως η είσοδη του λιμανιού ήταν αγαπημένα για το κρέμασμα πειρατών σε κλουβιά Το Galows Point ήταν ένα από τα πιο διάσημα και πολύσυχνα στα μέρη Το σώμα παρέμενε εκτεθειμένο μέχρι να μην μείνει τίποτα λόγω αποσύνθεσης Σε αυτό το σημείο τα σάπια υπολείμματα τις περισσότερες φορές τα πετούσαν στον ωκεανό ως τροφή για τα ψάρια Ήταν πολύ σπάνιο να παρουσιαστεί κάποιος για να πάρει το νεκρό σώμα που ήταν κρεμασμένο στο κλουβί λόγω της τεράστιας ντροπής που έφερνε μαζί του ένα τέτοιο άτομο

και του γενικότερου φόβου ότι όποιος έπαιρνε το σώμα για να το θάψει ήταν επίσης πειρατής. Έτσι λοιπόν και ο κάλλικο Τζακ, ακολουθώντας την ίδια μοίρα, πέρασε σύντομα από δίκη και καταδικάστηκε σε θάνατο διαπαγχωνισμό. Η εκτέλεσή του προγραμματίστηκε στις 18 Νοεμβρίου και το τελευταίο του αίτημα ήταν να δει την Άν για μια στερνή φορά.

Εκείνη πήγε και τον συνάντησε, αλλά είχε μόνο ένα πράγμα να του πει. Αν είχες πολεμήσει σαν άνδρας, δεν θα χρειαζόταν να σε κρεμάσουν σαν σκυλί. Δέκα μέρες αργότερα, αυτή και η Μέρη, δικάστηκαν στο ναυαρχείο του Σεντζέγκο Ντελαβέγκα της Τζαμάικα, δηλώνοντας και οι δύο αθώες για όλες τις κατηγορίες. Το δικαστήριο ήταν εξ αρχής εναντίον τους, χωρίς να τους αναγνωρίσει κανένα ελαφριντικό.

Μία μάρτυρας κατηγορίας ονόματι Ντόρθι Τόμας από την οποία οι δύο γυναίκες είχαν κλέψει τη βάρκα της κατά τη διάρκεια μίας από τις πειρατικές επιδρομές τους δηλώσε ότι η Ιάν και η Μέρι την απείλησαν να τη σκοτώσουν αν κατέθεται εναντίον τους και ότι ο λόγος που υποψιαζόταν πως στην πραγματικότητα ήταν γυναίκες ήταν το μέγεθος του στήθους τους.

Λογικό. Οι δύο πειρατίνες τελικά κρύθηκαν ένοχες και καταδικάστηκαν σε απαχωνισμό. Ο κόσμος σουρλιαζε από χαρά, επιφημούσε τους δικαστές και ζητούσε να στηθούν άμεσα κρεμάλες. Και τότε, η Άν και η Μέρη έπαιξαν το τελευταίο τους χαρτί. Φανέρωσαν κάτι που έσχασε σαν βόμβα στο δικαστήριο. Και οι δύο γυναίκες εγκυμονούσαν τα παιδιά του Τζακ.

Ξαφνικά επικράτησε απόλυτη σιωπή. Ο κόσμος έμεινε σαστισμένος με αυτή την εξέλιξη. Τώρα άλλαζαν τελείως τα δεδομένα. Αφού και οι δύο επικαλέστηκαν το Bleeding the Belly, ένα νόμο στο αγγλικό δίκαιο της εποχής που όριζε ότι οι έγκυες γυναίκες λάμβαναν αναστολή εκτέλεσης μέχρι να γεννήσουν, οδηγήθηκαν στη φυλακή. Καμία από τις δύο δεν εκτελέστηκε ποτέ Σύμφωνα με τα αρχεία, η Μέρι λίγο καιρό αργότερα πέθανε στη φυλακή Πιθανότατα από επιπλοκές κατά τη διάρκεια του τοκετού Το βιβλίο μιας εκκλησίας στην Τζαμάικα παρέχει στοιχεία για την ταφή της Αναφέροντας ότι θαύτηκε στις 28 Απριλίου του 1721 Ο κατάλογος ταφής γράφει απλώς «Merry Reed πειρατής»

Όσο για την Αν, εδώ τα πράγματα περιπλέκονται Το τέλος της ιστορίας της καλύπτεται από ένα απόλυτο μυστήριο Το όνομά της εξαφανίστηκε ξαφνικά από όλα τα αρχεία της εποχής, αμέσως μετά τη φυλάκησή της Δεν είναι γνωστό αν γέννησε το παιδί του Τζακ και δεν ξέρουμε καν αν ήταν όντως έγκυος Ούτε αν πέθανε στη φυλακή σαν την Μέρη Δεν υπάρχει επίσημη ιστορική καταγραφή της απελευθέρωσης, της εκτέλεσης ή του θανάτου της Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν διάφορες εικασίες σχετικά με την τύχη της Μία αφήγηση ανέφερε ότι η Μπόνη δραπέτευσε από την Τζαμάικα χάρη στον πατέρα της και επέστρεψε στο σπίτι της μαζί με το παιδί της Ενώ άλλες αναφέρουν ότι αποπλάνησε ένα φρουρό και δραπέτευσε από τη φυλακή Ένας άλλος θρύλος λέει ότι παντρεύτηκε τον Τζόσεφ Μπέρλι, έναν τόπιο και απέκτησαν μαζί οκτώ παιδιά.

Σε αυτή την ιστορία έζησε ως αξιοσέβαστη γυναίκα και πέθανε 84 ετών. Αυτή η εκδοχή βεβαίως αφήνει μια αίσθηση απογοήτευσης σε όλους όσοι είναι φαν στον μυστηρίον και των θρύλων που μιλούν για μια άγρια κοκκινομάλα πυρατίνα η οποία ψήφισε το κατεστημένο σε έναν δροκρατούμενο κόσμο και βγήκε ζωντανή, έχοντας μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και κλεμμένους θησαυρούς σε κάποιο άγνωστο τροπικό νησί.

Ωστόσο, η πραγματική κατάλεξη της Αν Μπόνη παραμένει ασαφής. Αυτές είναι απλώς υποθέσεις που έγιναν από πολλούς και διάφορους και το μόνο σίγουρο είναι ότι η Αν δεν εκτελέστηκε ποτέ. Ως το μοναδικό εν ζωή μέλος του πληρώματος του Ράκαμ πιθανό να προσπάθησε να συλλέξει τα κρυμμένα λάφυρα και ό,τι άλλο μπορεί να είχε κρύψει ο Τζακ Ένας θρύλος τοποθετεί το θησαυρό του Τζακ σε ένα νησί στον κολπό Ύστερ της Φλόριντα και λέγεται ότι περιελάμβανε ράβδους χρυσού και ισπανικά δουβλόνια αξίας άνω των 2 εκατομμυρίων δολαρίων Ένας άλλος θρύλος υποστηρίζει ότι μια γυναίκα πειρατής ονόματι Μέριαν Μπλάιθ έθαψε ένα φυσαυρό από χρυσάκια σημαίνια νομίσματα μερικά μίλια νότια του Σάουθπορτ της Βόρειας Καρολίνας, στην περιοχή του παλιού φρουρίου Κάζουελ στις εκβολές του ποταμού Κέιπ Φιερ Ωστόσο δεν φαίνεται να υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι υπήρξε ποτέ πειρατίνα με το όνομα Μέριαν Μπλάιθ και οι λίγες πληροφορίες που μπορούν να βρεθούν σχετικά με αυτήν φαίνεται να είναι παραπλήσιες με εκείνες που γνωρίζουμε για τη Μέρι Ριτ και την Αν Μπόνι.

Μήπως αυτό σημαίνει ότι ο θρύλος είναι απλός θρύλος? Πάντως στις 29 Νοεμβρίου του 2020, το κανάλι The Bank File στο YouTube ανακάλυψε κάποια αρχεία της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των τελευταίων ημερών σχετικά με ταφές που έγιναν το 1721 όπου στις 28 Απριλίου υπάρχει αναφορά Mary Reid πειρατής που δείχνει ότι είχε πεθάνει περίπου πέντε μήνες μετά τη δίκη της.

Συνεχίζοντας την αναζήτηση στα αρχαία για τυχόν σημάδια για το τι συνέβη όμως στην Ανμπόνη βρέθηκε ένας κατάλογος ταφής της Ενωρίας της Αγίας Εκατερίνης στην Τζαμάικα όπου είχε πεθάνει η Reid. Εκεί υπήρξε μια αναφορά στο όνομα Αν Μπόνη που είχε ταφίστης 29 Δεκεμβρίου του 1733 Δεδομένου ότι η καταχώρηση προέρχεται από το Σπάνις Τάουν το ίδιο μέρος όπου οι πειρατές δικάστηκαν και όπου θαύτηκε η Ρίτ Πολύ πιθανόν αυτό είναι το γνήσιο αρχείο της ταφίστης Αν Μπόνη και απόδειξη ότι παρέμεινε στην Τζαμάικα για 13 χρόνια μετά τη δίκη της Ενώ η Αν Μπόνη έχει πεθάνει εδώ και αιώνες Ο χαρακτήρας της Ιρλανδής πυρατίνας διατηρήθηκε ζωντανός με διάφορους τρόπους.

Η Μέρι και η Άν έγιναν ταινία κινουμένων σχεδίων, βιντεοπαιχνίδια και πρωταγωνίστρες τηλεοπτικής σειράς και αποτελούν πλέον οικίους λαϊκούς χαρακτήρες στο σύγχρονο κοινό. Το 2020 ανατέθηκε στη Λίπτρια Μαντακότον η δημιουργία ενός μνημείου στο Execution Dock του Λονδίνου προς τη μην της Άν και της Μέρι. Το ονόμασε ακαταμάχητο, ένα πολύ ταιριάστο όνομα, καθώς αυτές οι δύο κυρίες ήταν ένα ασταμάτητο δίδυμο.

Και έκτοτε, οι δύο αγαλματένιες πειρατικές τους φιγούρες δεν είναι πια σκιές χαμένες στον ωκεανό. Στέκονται αγέροχες, κετώντας προς τη θάλασσα, σαν να περιμένουν ακόμα τον άνεμο να φουσκώσει τα πανιά και να τις καλέσει πίσω σε νέες περιπέτειες. και αν βρεθείτε ποτέ μπροστά τους αφήστε για λίγο τη σιωπή της θάλασσας να μιλήσει.

Γιατί εκεί ανάμεσα στα κύματα ακούγονται ακόμα οι ιστορίες τους με εκείνο το άγριο ταπεραμέντο και τη λιμανίσια γλώσσα τους ελεύθερες, αδάμαστες, αθάνατες. Αυτή ήταν λοιπόν η ιστορία για το ατρόμητο ζευγάρι Τις καπετάνησες της θάλασσας που ντύθηκαν σαν άντρες Και πολέμησαν πιο γενναία από αυτούς Τολμώντας να ζήσουν όπως εκείνοι δεν τους επέτρεπαν Κλέβοντας όχι μόνο θησαυρούς Αλλά και την παράδοση της ανδροκρατούμενης πειρατείας να τα ακούσετε.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσοι μου κάνατε παρέα μέχρι το τέλος, όσοι στείλατε μηνύματα, σκέψεις, χαμόγελα, ακόμα και σιωπές που έλεγαν περισσότερα από όσα οι λέξεις μπορούν να χωρέσουν. Κάθε σας αντίδραση έγινε κομμάτι αυτής της αφήγησης, σαν άλλο ένα κύμα που έδωσε ρυθμό σε αυτή τη διαδρομή. Εύχομαι καλό καλοκαίρι σε όλους.

να ξεκουραστείτε, να ταξιδέψετε, να γεμίσετε εικόνες, ήχους και ιστορίες κατά δικές σας. Και μέσα σε όλα αυτά, αν σας λείψει αυτή η παρέα, εγώ θα είμαι εδώ, στις ίδιες συχνότητες της αφήγησης. Οπότε, συνεχίστε να μου στέλνετε τα μηνύματά σας, τις σκέψεις και τα σχόλιά σας και να ακούμε ξανά και ξανά μαζί τις ιστορίες, ακόμη και όσο θα είμαστε χώρια.

Γιατί αυτή η επαφή είναι που κάνει όλο αυτό να έχει νόημα. Θα ξαναβρουθούμε το Σεπτέμβριο με νέες περιπέτειες, νέα επεισόδια, νέους κόσμους που περιμένουν να υποθούν. Άλλοτε σκοτεινούς, άλλοτε πιο φωτεινούς, αλλά σίγουρα δικούς μας. Μέχρι τότε να είστε όλοι καλά, να προσέχετε τον εαυτό σας και να θυμάστε πως οι καλύτερες ιστορίες δεν τελειώνουν ποτέ πραγματικά.

Απλώς περιμένουν την επόμενη αφήγηση. Σας φιλώ γλυκά στα ομορφαμουτράκια σας και σας χαιρετώ. Καλή αντάμωση! Of all these things I can't describe I've gotta push it on my pillow I've gotta draw on da da da I love you I love you, Lord No, no, no, don't call me nasty, baby I can't remember all the things we used to have Cause I've got pieces in my soul And a love ring my heart, I should deny This bloody something That freaks me up until the night Make me shout I love you I love you You really got me I love you Love me too

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00